ANTI-DICTATORSHIP PEOPLES’ FREEDOM MOVEMENT IN BURMA

adpfmburma.com

BURMA: AN OPEN LETTER TO GENERALS TO STOP SICKMAN THAN SHWE NOW

Regarding the last standoff between the regime and Bangladesh, we have tried to follow some details of the crisis that had played out as followed. Bangladesh send a delegation to Burma this week to discuss a territorial dispute, after ships from the neighboring country allegedly intruded into its waters to explore for oil and gas. According to Bangladesh Myanmar ships had intruded into Bangladeshi waters, apparently for prospecting. In contrast, the regime claimed the deep sea area off Bangladesh's southeast coast, which was believed to contain hydrocarbon reserves. The Foreign Ministry summoned Myanmar's envoy in Dhaka twice this week to protest the Myanmar intrusion. Dhaka also urged Yangon to immediately withdraw its ships and stop any exploration until the sea boundary dispute is resolved. A Bangladesh Navy patrol is watching the disputed area. Chowdhury said Bangladesh had refrained from exploration in the disputed area.

On Sunday, the Foreign Secretary of Bangladesh called the Burmese Ambassador to lodge a protest concerning the presence of Burmese vessels in Bangladesh waters. He requested, at the behest of the government of Bangladesh, that Burma immediately suspend all activities within the declared maritime zones of Bangladesh in accordance with the Territorial Waters and Maritime Zones Act of 1974. The protest emphasized that the Bangladesh government reserves the right to protect its interests and urged the Burmese authorities to ensure the withdrawal of their vessels and stop any exploration work until the delimitation of the maritime boundary between the two countries is resolved.

The Foreign Secretary of Bangladesh Towhid Hossain handed over the protest note to the Ambassador asking him to convey to his government Bangladesh's request to immediately suspend all activities within the declared maritime zones of Bangladesh in keeping with the Territorial Waters and Maritime Zones Act 1974 of Bangladesh. The regime meanwhile said it would continue the exploration at that area regardless and claimed that it was inside Burma’s waters. Finally, standoff was end up when the regime withdrew its navy deployment. According to some sources, it was because China that pressured the regime to do so. It also is possible because Than Shwe has been known as China’s lackey for quite some time. Anyhow, the regime had shamelessly back down from the scene finally.

We the people of Burma are remained in a puzzle by the regime’s action. In considering how we understand and label Than Shwe regime in this regard, firstly, what if it really was in the Bangladesh’s waters, Than Shwe must be considered as a crook, who sneaked into other’s waters to make his own fortune. Or, if it is ours, he definitely must be labeled as a coward, who had chickened out running away from the reality by giving up our prosperous territory.

Ironically, he is not afraid to commit the recent arrests of the defense lawyers for the oppositions. He is not afraid to harass, arrest, torture and murder the people who are appealing him for the freedom and justice. He is not afraid to wage the wars against the ethnic minorities for no reason. Even worse, he is not afraid to detain torture and kill his own spiritual leaders Buddhist monks in the broad day lights and under the international scrutiny. The most amazing of all, he is not afraid to beat up a five feet tall woman, who was on her way to speak to the people what they want to hear, by ganging up with his thugs and goons.

In this regard, we want to ask Than Shwe that where the hell is this kind courage when he faces a challenge by the foreign nation. Remember, this is the military's job to protect the boundary of our country not to sneak into other country to make his own fortune.

However, under your illegal and illegitimate rule, our country has become the worst trouble spot in Asia and the poorest nation on earth. The people live in the country with no hope whatsoever. Our people became the modern slaves to the neighboring countries. We the people of Burma have become a laugh stock for the other nations. We have no pride and dignity at all under your repressive rule.

Therefore, we here by call Than Shwe to resign immediately. Ultimately, we urge the rest of the generals to rise up and stop this sick-man, and to do the right thing for the people, who are desperately in need of your help.

Campaign Planning Committee
Anti-Dictatorship, People's Freedom Movement in Burma
Washington DC, USA

Date: November 10, 2008

Obama set for White House talks

Mr Obama dropped his children off at school ahead of his White House talks

US President-elect Barack Obama is to hold his first meeting with incumbent George W Bush since his decisive election victory last week.

It will be the first visit to the Oval Office for the incoming leader, who takes office on 20 January.

Mr Bush said the two men would discuss the transition process, as well as thorny issues such as the war in Iraq and the global financial crisis.

Earlier, Mr Obama indicated he could reverse controversial Bush policies.

His transition chief, John Podesta, said executive orders on issues such as stem cell research and oil drilling were at odds with the president-elect's views.

Potential plans by the outgoing administration to pass a raft of last-minute regulations were also being watched, he said.

'Bipartisanship'

Ahead of the talks, Mr Obama and his wife, Michelle, will be given a tour of their new home at the White House.

The outgoing and incoming presidents are then expected to walk together into the Oval Office for their discussions.

Mr Obama said that he was looking forward to the meeting "to begin the process of a smooth, effective transition".

"I thank him [Mr Bush] for reaching out in the spirit of bipartisanship that will be required to meet the many challenges we face as a nation," he said in a statement.

There's a lot that the president can do using his executive authority without waiting for congressional action John Podesta Barack Obama's transition chief

Mr Bush, meanwhile, has offered his "complete cooperation" to the president-elect during the transition period.

The meeting has been arranged with unusual haste - analysts say this is in part because the US is at war, and also because the transition is taking place in the midst of an economic crisis.

Mr Obama has said that dealing with the economy is his top priority, and that he will move with "deliberate haste" to choose his cabinet.

Speaking on Friday in his first news conference as president-elect, Mr Obama said he would seek a constructive approach to the talks with Mr Bush.

However, reports from Washington suggest his transition team has been working hard to identify issues where executive decisions made by Mr Bush could quickly be repealed.

Stem cell move

The Washington Post newspaper reported that transition officials had compiled a list of some 200 executive orders to be considered.

Mr Podesta said executive orders on stem cell research or drilling in Utah could easily be repealed as no congressional action was needed.

The Washington Post said other orders affecting environmental legislation and abortion issues were also under consideration.

"There's a lot that the president can do using his executive authority without waiting for congressional action, and I think we'll see the president do that," Mr Podesta said.

Potential plans for a last-minute rush of executive decisions by the White House were also being watched carefully, he added.

The current administration has proposed a number of regulation changes they hope can be approved before Mr Obama's team moves into the White House.

Critics say many of the proposals would weaken environmental and consumer protection as well as reduce controls on drilling and mining companies.

အဓိက႐ုဏ္းႏွိမ္နင္းရန္အတြက္ အရံရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ားဖြဲ႔စည္း

စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားအား ႏိုင္နင္းႏိုင္ရန္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ အင္အားနည္းသည့္ေနရာမ်ားတြင္ အရံရဲတပ္ဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။

ရန္ကုန္တိုင္း၊ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ အမွတ္(၅) အထကေက်ာင္းတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းအတြင္းက ျပဳလုပ္သည့္ အစည္းအေဝးတြင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၍ ယခုကဲ့သို႔ အရံရဲမ်ားဖြဲ႔စည္းျခင္းကို ျပဳလုပ္ခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္။

ယင္းကဲ့သို႔ ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည့္ အရံရဲမ်ားကို ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ ကာ သင္တန္း (၃) လတက္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ပထမလတြင္ သတင္းလိုက္ျခင္းပံုစံမ်ားကို သင္ၾကား ေပးၿပီး ေနာက္လမ်ားတြင္ အဓိက႐ုဏ္းႏိွမ္နင္းေရးမ်ားကို သင္ၾကားပို႔ခ်မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

“အစည္းေဝးမွာ ဆံုျဖတ္ခ်က္ခ်တာေတြက နံပတ္(၁) ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာ အရံရဲေတြ အဆင္သင့္ ထားရွိရန္၊ (၂) လံုၿခံဳေရးအရ ၿမိဳ႕နယ္တၿမိဳ႕နယ္က ဥကၠဌက တျခားၿမိဳ႕နယ္ကို သက္ဆိုင္ရာ နယ္ေျမလူႀကီးေတြကို အသိေပးစရာမလိုဘဲ ေရွာင္တခင္ ဝင္ေရာက္ရွာေဖြခြင့္ကို ေပးလိုက္ တယ္” ဟု ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

အဆိုပါ အရံရဲမ်ားအား သင္တန္းၿပီးဆံုးပါက အရံရဲကဒ္ျပားမ်ားထုတ္ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး တလလွ်င္ လစာ (၃၀,၀၀၀) က်ပ္ ေပးထားသည့္အျပင္ အျခားေအာက္ဆိုဒ္အျဖစ္ လိုင္းေၾကးေငြ ေတာင္း ယူခြင့္မ်ားပါေပးထားကာ ၎တို႔၏အဓိကတာဝန္မွာ သတင္းအခ်က္အလက္စုေဆာင္းေပးရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ရန္ျဖစ္သည္။

“အဲဒီအရံရဲေတြကို ယူနီေဖာင္းသတ္မွတ္ေပးတာေတာ့ မရွိေသးဘူး၊ သူတို႔ကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေပးထားတယ္၊ ေနာက္ လက္ထိပ္တခု၊ အုိင္ကြန္စကားေျပာစက္ တလံုးရယ္ နံပါတ္တုတ္တေခ်ာင္းပါ ေပးထားတယ္” ဟု ၿမိဳ႕ခံက ဆက္ေျပာသည္။

ဘာသာေရးပဲြမ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ား ပိုမို တင္းက်ပ္လာ

ဓမၼကထိက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ တရားပြဲမ်ားတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားမွ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း၊ တရားေဟာမႈ ကန္႔သတ္ျခင္းမ်ားကို ေရႊ၀ါေရာင္လႈပ္ရွားမႈ ေနာက္ပိုင္းမွစတင္ကာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ယေန႔အထိ ပိုမို တိုးျမွင့္ လုပ္ေဆာင္လာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္းက သံဃာေတာ္မ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈကို စစ္အစိုးရက အင္အားသံုး ႏွိမ္နင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ေက်ာ္ၾကားသည့္ ဆရာေတာ္မ်ားက တရားပြဲမ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ တရားမ်ား ေဟာၾကားမည္ကို စိုးရိမ္သျဖင့္ အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သည္မ်ား မေဟာၾကားရန္ တားျမစ္ဟန္႔တားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။

"လက္မွတ္ထိုးခဲ့ရတာက စီးပြားေရးေတြ မေဟာရဘူး၊ လူမႈေရးေတြ မေဟာရဘူး၊ ေနာက္ ပညာေရး မေဟာရဘူး၊ ႏိုင္ငံေရးလည္း ပါတာေပါ့။ ရိုးရိုး ေမတၱာတရားတို႔ ၀ိပႆနာတရားတို႔ပဲ ေဟာရမယ္တဲ့ေလ။ အဲဒီေတာ့ ႐ိုး႐ိုးေလးေတြပဲ ေဟာတယ္ေလ။ က်န္တာေတြေတာ့ မေဟာပါဘူး။ တျခားဆရာေတာ္ေတြလည္း မေဟာဘူးေလ" ဟု တြံေတး ဆရာေတာ္ ဦးဣႏၵက က မိန္႔ၾကားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာ သံဃလႈပ္ရွားမႈ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဓမၼကထိက ဆရာေတာ္အခ်ိဳ႕က အာဏာပိုင္မ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို တရားပြဲမ်ားတြင္ ေထာက္ျပျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္ သီတင္းကြ်တ္ပဲြေတာ္အၿပီး ေအာက္တိုဘာလလယ္မွ စတင္ကာ တရားပဲြမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဆိုင္သည္မ်ားကို ေဟာၾကားျခင္း မျပဳရန္ ၀န္ခံလက္မွတ္မ်ား ေရးထိုးခိုင္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ တပတ္က တြံေတးတြင္ ျပဳလုပ္ေသာ တရားပြဲတခုတြင္ တရားမေဟာရန္ မယက ဥကၠဌမွ တားျမစ္ခဲ့ၿပီး တရားပြဲလာ တကာ၊ တကာမမ်ားက ညွိႏႈိင္းေတာင္းပန္မွ အခ်ိန္ေနာက္က်ကာ ေဟာၾကားခြင့္ ရခဲ့ေသာ္လည္း ေစာင့္ၾကည့္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။

အလားတူ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္လည္း တရားပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ အာဏာပိုင္မ်ားထံမွ အခြင့္ပါမစ္မ်ား ေတာင္းရသည္။ အခြင့္မရလွ်င္ တရားပြဲမ်ား မလုပ္ရေပ။

ရန္ကုန္တုိင္း လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ ဆြမ္းသိမ္းေအာင္တရားပြဲ စီစဥ္သည့္ ဓမၼာရံုတခုမွ ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္တဦးက "တရားပြဲတပြဲ လုပ္ဖို႔ရာကို စတိတ္ရႈိးတပြဲလုပ္ဖို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္ ယူရသလိုပဲ ယူရတာ။ ရ၀တ ေထာက္ခံခ်က္ကစၿပီး ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္၊ တိုင္း ေအးခ်မ္းဖံြ႔ၿဖိဳး ေကာင္စီရံုးအထိ တလေလာက္ႀကိဳၿပီး အဆင့္ဆင့္ ခြင့္ျပဳခ်က္ ႀကိဳတင္ယူရတာ။ ဒါေတာင္ သူတို႔ မေပးခ်င္ရင္ ဘာမွ ေမးလို႔မရဘူး။ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူးဆိုတာပဲ ေျပာတာ" ဟု ေျပာျပသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း ၀ါတြင္းကာလ ဆြမ္းသိမ္းေအာင္ပြဲႏွင့္ ကထိန္ ဆြမ္းေလာင္းပြဲမ်ား၏ အထူးတရားပြဲမ်ားတြင္ ရဲ၊ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား၊ ႀကံံ႕ခိုင္ေရးမ်ားႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္မႈမ်ား ပိုမိုျပဳလုပ္လာသည္ဟု ျမိဳ႕ခံမ်ားအဆိုအရ သိရသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔ညက စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ေျမနီကုန္းရွိ ဆြမ္းေလာင္းအသင္းတခု၏ တရားပြဲတခုသို႔လည္း အာဏာပိုင္မ်ားက လာေရာက္ေစာင့္ၾကည့္ကာ သတင္းေပးပို႔ေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိခဲ့ရေၾကာင္း တရားပြဲ သြားေရာက္သူ အမ်ဳိးသားတဦးက ေျပာသည္။

စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္မွ လူငယ္တဦးက "တရားပြဲကိုဗ်ာ ဘာႏိုင္ငံေရးပါလို႔လဲ။ သူတို႔က်ေတာ့ အေျပာအဆိုခံရမွာ သိပ္ေၾကာက္ပံုပဲ။ ဓမၼက အမွားကိုေတာ့ ေထာက္ျပေ၀ဖန္မွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အခု က်ေနာ္တို႔ တရားပြဲကေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက တရားေတာ္ အႏွစ္သာရ ျပည့္ျပည့္ပဲ ေဟာသြားတာပါ" ဟု မဇၩိမကို ေျပာသည္။

စစ္အစိုးရ၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို တရားေတာ္မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းေဟာျပရင္း ေ၀ဖန္ေလ့ရွိေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ တရားပြဲမ်ားတြင္ ရဲေထာက္လွန္းေရး (SB) မ်ားကို အမ်ားအျပား ေတြ႔ရေလ့ရွိသည္ဟု ရန္ကင္းၿမိဳ႕နယ္ ေဒသခံတဦးကလည္း ေျပာဆိုသည္။

တြံေတး ဆရာေတာ္က "အရင္တုန္းက ေဟာတာေတြမွာက သူတို႔ေတြနဲ႔ မလြတ္ကင္းတဲ့ ဟုိဟာေလး နည္းနည္း ဒီဟာေလးနည္းနည္း ပါတာေပါ့။ သူတို႔က ေၾကာက္တာ တကာမႀကီးရယ္။ ဘုန္းဘုန္းတို႔က မေဟာတာ ၅ လေလာက္ ရွိပါၿပီ။ မလြတ္မကင္းေတာ့ မေဟာပါဘူး တကာမႀကီးရယ္။ သူတို႔က ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ တားတာပါ" ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္သည္။

စက္တင္ဘာ သံဃာ့ လႈပ္ရွားမႈေနာက္ပိုင္းတြင္ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဥာဏိႆရ၏ ဧကရာဇ္မင္းႀကီး ဘ၀နိဂံုးႏွင့္ လူမိုက္တို႔သြားရာလမ္း ဆိုေသာ တရားေခြ ႏွစ္ေခြ ထြက္လာၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ဆရာေတာ္၏ တရားပြဲမ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားက ေခတၱ ပိတ္ပင္ခဲ့ေသးသည္။

Young Burmese Blogger Sentenced to more than 20 Years in Jail လူငယ္ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ ကဗ်ာဆရာ ေစာေ၀တို႔ကို ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္

A young Burmese blogger who was a major source of information for the outside world on the brutal regime crackdown on the September 2007 uprising was sentenced to 20 years and six months imprisonment on Monday.

Nay Phone Latt, 28, was sentenced by a court in Rangoon’s Insein Prison, according to his mother, Aye Than. He was convicted of contravening Public Offense Act 505 B by posting a cartoon depicting junta leader Snr-Gen Than Shwe on his blog site.

Nay Phone Latt’s colleague Thin July Kyaw was sentenced to two years imprisonment, Aye Than reported.

Another dissident who ridiculed the regime, Saw Wai, was sentenced to two years imprisonment for publishing a poem mocking Than Shwe in the weekly Love Journal, according to Rangoon sources. The first words of each line of the Burmese language poem spelled out the message “Senior General Than Shwe is foolish with power.”

Nay Phone Latt’s blogs during the September 2007 uprising provided invaluable information about events within the locked-down country.

Two Rangoon journalists, Htun Htun Thein and Khin Maung Aye, of the privately-owned weekly News Watch, were arrested on November 5 and are being detained in Insein Prison. The media rights organizations Reporters without Borders and Burma Media Association have demanded their immediate release.

The current regime crackdown is also aimed at silencing legal attempts to ensure fair trials for dissidents now appearing before judges in closed court sessions.

Two weeks ago, three defense lawyers, Nyi Nyi Htwe, Aung Thein and Khin Maung Shein were imprisoned for between four and six months for contempt of court after complaining of unfair treatment.

Four other defense lawyers, Kyaw Hoe, Maung Maung Latt, Myint Thaung and Khin Htay Kyew have been barred from representing their clients since November 5, according to Kyaw Hoe. The lawyers are representing several dissidents, including members of the 88 Generation Students group.

“I asked a prison authority why I was not allowed to appear in court,” said Kyaw Hoe. “He said there was no reason and that the order had come from higher officials.”

Members of the 88 Generation Students group were now appearing daily in court without their defense lawyers, Kyaw Hoe said.

Two lawyers, Myint Thaung and Khin Htay Kyi, who represent the prominent labor activist Su Su Nway, withdrew from court proceedings at the weekend, citing unfair treatment, according to the accused’s sister, Htay Htay Kyi.

Htay Htay Kyi said Su Su Nway would be sentenced on Tuesday. The winner of the 2006 John Humphrey Freedom Award was originally charged with “threatening the stability of the government,” under articles 124, 130 and 505 of the penal code, but new charges have now been added.

In a statement in Washington, the US State Department criticized the imprisonment of the four defense lawyers and urged the Burmese regime to drop all charges and release them.

Deputy Spokesman Robert Wood called on the junta to stop harassing and arresting citizens for peacefully practicing their internationally recognized human rights, to release all political prisoners, and to start a genuine dialogue with democratic forces and ethnic minority groups for democratic reform in Burma.

္

လူငယ္ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ ကဗ်ာဆရာ ေစာေ၀တို႔ကို ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္

ကဗ်ာဆရာ ေစာေဝ	ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္

ရန္ကုန္ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းရွိ အေနာက္ပိုင္း ခ႐ိုင္ တရား႐ုံးက ဘေလာ့ဂါ ကိုေနဘုန္းလတ္အား ပုဒ္မ ၅၀၅(ခ) ၂ ႏွစ္ ၊ ဗီဒီယုိ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂(ခ) ၃၆ အရ ၃ ႏွစ္ႏွင့္ ၆ လ ၊ အီလက္ထ႐ြန္းနစ္ ပုဒ္မအတြက္ ၁၅ ႏွစ္ စုစုေပါင္း ျပစ္ဒဏ္ အႏွစ္၂၀ ႏွင့္ ၆ လ ကို ယေန႔ ေန႔လယ္ ပိုင္းက ခ်မွတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ကိုေနဘုန္းလတ္ ၏ မိခင္ ေဒၚေအးသန္း ကေျပာသည္။

“၁၀ ႏွစ္ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ခ်လိမ့္မယ္လို႔ မွန္းထားတာ၊ အခု အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ခ်လိုက္ေတာ့ မိခင္တေယာက္ အေနနဲ႔ စိတ္မေကာင္းပါဘူး၊ မတရားလုပ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္္”ဟု ၎က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာျပသည္။

အသက္(၂၈)ႏွစ္ရွိ ကိုေနဘုန္းလတ္(ေခၚ)ကိုေနမ်ိဳးေက်ာ္ ကို ယခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ လကုန္ပိုင္းတြင္ အာဏာပိုင္မ်ား က သဃၤန္းကြ်န္းၿမိဳ႕နယ္ သုဝဏၰရွိ ေနအိမ္မွ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ဗီဒီယို ပုဒ္မ၊ ၅၀၅(ခ) ႏွင့္ အီလက္ထ႐ြန္းနစ္ ဥပေဒတို႔ျဖင့္ စြဲဆုိကာ ၆ လ အၾကာ ဇူလိုင္လအတြင္းတြင္ ပထမဆုံး အႀကိမ္ ႐ုံးထုတ္စစ္ေဆးခဲ့သည္။

ကုိေနဘုန္းလတ္သည္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ)အဖြဲ႕၀င္လူငယ္တဦးျဖစ္ၿပီး ၎အား ဖမ္းဆီးစဥ္ အာဏာပိုင္မ်ားက မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မေပးဘဲ ဖမ္းဆီးၿပီး ၉ လ အၾကာတြင္ ယခုကဲ့သို႔ ျပစ္ဒဏ္ စီရင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ အတူဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ မသင္းဇူလိုင္ေက်ာ္ကိုလည္း ဗီဒီယုိ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂(ခ) ၃၆ ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ ယေန႔ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္းလည္းသိရသည္။

ထို႔အတူ ယမန္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလအတြင္းက ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊအား ေ၀ဖန္ထားသည့္ “အာနာ႐ူးႀကီး မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ” စာသားမ်ားပါေသာ “ေဖေဖာ္၀ါရီ ဆယ့္ေလး”အမည္ရွိ ကဗ်ာ ေရးသားသည့္အတြက္ ဖမ္းဆီးထားေသာ ကဗ်ာ ဆရာေစာေ၀ ကိုလည္း ယေန႔တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္သည္ဟု အင္းစိန္ေထာင္ ၀န္ထမ္း အသိုင္း အ၀န္းက ေျပာဆိုသည္။

ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ လအတြင္းတြင္ ျမန္မာသတင္း သမဂၢ (BMA)ႏွင့္ နယ္စည္းမျခား သတင္းသမားမ်ားအဖြဲ႕ (RSF)တို႔က မၾကာေသးခင္က ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ သတင္းစာ ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ အပါအ၀င္ ကိုေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ ကိုေစာေ၀တို႔ကို ဖမ္းဆီးထားျခင္းအား ႐ႈတ္ခ်လိုက္ၿပီး ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆုံး ျပန္လႊတ္ရန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။

မၾကာေသးခင္ ရက္ပိုင္းကပင္ စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးထားသည့္ ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အပတ္စဥ္ထုတ္ နယူးစ္ ၀ပ္ခ်္ သတင္း ဂ်ာနယ္မွ အယ္ဒီတာ ဦးခင္ေမာင္ေအးႏွင့္ သတင္းေထာက္ ကိုထြန္းထြန္းသိန္းတို႔ကို အျမန္ဆုံး ျပန္လည္ လႊတ္ေပးရန္ လည္း ျမန္မာသတင္း သမဂၢ (BMA)ႏွင့္ နယ္စည္းမျခား သတင္းသမားမ်ားအဖြဲ႕ (RSF)တို႔က ႏို၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ ထုတ္ျပန္ထားသည္။

တခ်ိန္တည္းတြင္ ယင္းသို႔ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ား၏ အမႈမ်ားအား အက်ိဳးေဆာင္ေပး ေနေသာ ေရွ႕ေနမ်ားကို စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက တားဆီးပိတ္ပင္ျခင္းမ်ား ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သိရ သည္။

၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အမႈမ်ားကို လိုက္ပါအက်ိဳးေဆာင္ေပးေနေသာ ၎ အပါအ၀င္ ေရွ႕ေနမ်ားျဖစ္ သည့္ ဦးေမာင္ေမာင္လတ္၊ ဦးျမင့္ေသာင္း ႏွင့္ ေဒၚခင္ေဌးႂကြယ္တို႔အား ယခုလဆန္း ၅ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲႏွင့္ တရား႐ုံးက ၀င္ခြင့္မျပဳ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေရွ႕ေန ဦးေက်ာ္ဟုိးက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔ကို ဘာေၾကာင့္ ၀င္ခြင့္မျပဳဘူးဆိုတာလည္း အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူး၊ ဘာမွ အေၾကာင္းမျပဘူး၊ က်ေနာ္က ေထာင္မႉး တေယာက္ကို ေမးတယ္၊ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူးတဲ့ အထက္က အမိန္႔တဲ့”ဟု ဦးေက်ာ္ဟိုး က ေျပာျပသည္။

အာဏာပိုင္မ်ားက ၎တို႔၏ အမႈသည္မ်ားအား ေရွ႕ေနမပါဘဲ ေန႔စဥ္ ႐ုံးထုတ္အမႈစစ္ျခင္းမ်ားကို ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ေန သည္ဟုလည္း ၎က ေျပာသည္။

ထုိ႔အျပင္ ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူ မစုစုေႏြး၏ အက်ိဳးေဆာင္ေရွ႕ေနမ်ား ျဖစ္ေသာ ဦးျမင့္ေသာင္း ႏွင့္ ေဒၚခင္ေဌးႂကြယ္တို႔ကလည္း တရား႐ုံးက တရားမွ်တမႈမရွိေသာေၾကာင့္ လြန္ခဲ့သည့္အပတ္ အတြင္းက ေရွ႕ေနပါ၀ါ ႐ုပ္သိမ္းခဲ့ေၾကာင္း မစုစုေႏြး၏ အစ္မျဖစ္သူ မေဌးေဌးၾကည္ကလည္း ေျပာသည္။

မစုစုေႏြးသည္ ၎၏ အက်ိဳးေဆာင္ေရွ႕ေနပါ၀ါကို ကုိယ္တိုင္လက္မွတ္ထိုး႐ုပ္သိမ္း လိုက္ေၾကာင္းႏွင့္ အာဏာပိုင္မ်ားက ၎အား ပုဒ္မ ၆ ခု တုိးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

မစုစုေႏြးကို မနက္ျဖန္ အဂၤါေန႔တြင္ အာဏာပိုင္မ်ားက ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္မည္ ျဖစ္သည္ဟု မေဌးေဌးၾကည္က ေျပာ သည္။

“မစုစုေႏြးကို မနက္ျဖန္ အဂၤါေန႔ အမိန္႔ခ်မယ္ ၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ ၾကာသပေတးေန႔က ေရွ႕ေနသြားေတာ့ မေတြ႕ခဲ့ရ ဘူး၊ ေရွ႕ေနပါ၀ါကို မစုစုေႏြးက ႐ုပ္သိမ္းလိုက္လို႔ ၊ အဲဒါ ေနာက္တိုးတဲ့ ပုဒ္မ အမႈ ၆ မႈကို အေသအခ်ာ မသိခဲ့ရ ဘူး၊ မစုစုေႏြးက သူ႔ဟာသူပဲ အမႈရင္ဆိုင္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ပါ၀ါ ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ သူကိုယ္တိုင္ လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ တာ၊ ေရွ႕မွာလည္း ေရွ႕ေန ေတြကို မဆင္မျခင္ ေထာင္ခ်ေနတာေတြလည္း ရွိေနတယ္ မဟုတ္လား”ဟု မေဌးေဌးၾကည္ က ေျပာဆိုသည္။

မစုစုေႏြးအား ပထမ ဦး စြာပုဒ္မ ၁၂၄ (က)၊ ၁၃၀ (ခ)၊ ၅၀၅(ခ)/၃၄မ်ားျဖင့္ စြဲဆုိေၾကာင္း၊ ၎ေနာက္ ပုဒ္မ ၁၂၄(က)အား ႏိုင္ငံေတာ္က ျဖဳတ္လိုက္ေၾကာင္း ႏွင့္ ၎ေနာက္ပုဒ္မ ၁၅၂၊ ၁၃၀(ခ)၊ ၅၀၅(ခ) မ်ားျဖင့္ထပ္မံ စြဲဆိုခဲ့ရာေရွ႕ေနမ်ားက ကန္႔ကြက္ထားေၾကာင္း သိရသည္။

မစုစုေႏြးကို ကေနဒါႏိုင္ငံအေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕၏ ဆုေ႐ြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕က ဂြ်န္ဟမ္းဖေရး လြတ္လပ္ေရးဆု (John Humphrey Freedom Award) ၂၀၀၆ ကို ေ႐ြးခ်ယ္ခ်ီးျမႇင့္ ခဲ့ဖူးသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ပတ္ခန္႔အတြင္း စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက တရား႐ုံးကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳမႈ၊ တရားစီရင္ေရးကို ေႏွာင့္ယွက္ မႈမ်ားျဖင့္ ေရွ႕ေနကိုညီညီေထြးကို ေထာင္ ၆ လ ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး ေရွ႕ေနႀကီး ဦးေအာင္သိန္းႏွင့္ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္တို႔ကို ေထာင္ ၄ လ စီ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ တျခားေသာ ေရွ႕ေန ကိုေစာေက်ာ္ေက်ာ္မင္း မွာလည္း တိမ္းေရွာင္ေနရေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္းသို႔ ဖမ္းဆီးအေရးယူမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ျမန္မာစစ္အစိုးရအား ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ အဖမ္းအဆီးခံေနရသူမ်ား၏ အမႈမ်ားအား အက်ိဳးေဆာင္ေပးေနေသာ ေရွ႕ေနႀကီး ဦးေအာင္သိန္း၊ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ႏွင့္ ကိုညီညီေထြးတို႔ကို တရား႐ုံးအား မထီမဲ့ျမင္မႈျဖင့္ စြဲဆုိ၍ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် ေနျခင္းကို ျပစ္တင္ရႈတ္ခ် လိုက္ၿပီး ၎တို႔ကိုအျမန္ဆုံး ျပန္လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိေၾကာင္း ႏို၀င္ဘာ ၇ ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။

ထို႔အျပင္ ယခုကဲ့သို႔အရပ္သားျပည္သူမ်ားအား ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ေနေသာလုပ္ရပ္သည္ ႏိုင္ငံတကာက စံထားသည့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ ဖမ္းဆီးထားေသာႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအား ႁခြင္းခ်က္ မရွိ အျမန္ဆုံး ျပန္လႊတ္ေပးရန္ ၊ ဒီမိုကေရစီ အရပ္သားအစိုးရ တရပ္ေပၚထြန္းေရးအတြက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အား စုမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ယခုအခ်ိန္မွစတင္၍ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးျပဳလုပ္ရန္ တို႔ကိုလည္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနက ေတာင္းဆို တိုက္တြန္းထားသည္

RIGHTS-BURMA: Military Accused of Crimes Against Humanity

By Marwaan Macan-Markar

BANGKOK, Nov 9 (IPS) - An onslaught by Burmese troops in the eastern part of the military-ruled country, running for three years now, is laying the junta open to charge of ‘crimes against humanity’.

This new charge adds to a growing list of human rights violations that the South-east Asian nation’s ruling military regime is being slammed for, including the use of rape as a weapon of war in military campaigns in areas that are home to the country’s ethnic minorities. The country has been under the grip of successive juntas since a 1962 military coup.

Eyewitness accounts from civilians fleeing the territory under attack reveal a grim picture of the ‘tatmadaw’, as the Burmese military is called, targeting unarmed men, women and children in a ‘’widespread and systematic way,’’ say human rights and humanitarian groups.

An increasing number of refugees have been crossing over to northern Thailand from among the Karen ethnic community, the second largest ethnic group in Burma, or Myanmar. Many of them live in the mountainous Karen State, the territory where South-east Asia’s longest --and largely ignored -- separatist conflict is being waged between Burmese troops and the armed wing of the Karen National Union (KNU).

‘’Myanmar’s troops are overtly targeting civilians; they are actively avoiding KNU military installations. That is why we are describing the attacks as ‘crimes against humanity’,’’ says Benjamin Zawacki, South-east Asia researcher for Amnesty International (AI), the global rights lobby. ‘’The violations are widespread and systematic.’’

‘’This campaign started in November 2005 and has escalated. They did not even stop during the annual monsoon period (from May to October), which was not the case before,’’ he explained during an IPS interview. ‘’There has been a shift in strategy and intensity. It is no more a dry season offensive.’’

The military campaign is the largest and the longest sustained drive in a decade. ‘’The Burmese army is rotating soldiers every six months and they have penetrated areas deep in the Karen area,’’ David Tharckabaw, vice president of the KNU, said in a telephone interview from an undisclosed location. ‘’Nothing is being spared. They are even destroying fruit plantations like mangosteen.’’

The list of abuse document by AI, and corroborated by other humanitarian groups, include villagers being beaten and stabbed to death, being shot by the ‘tatmadaw’ ‘’without any warning’’ and being tortured and subsequently killed. Karen civilians have also reportedly been subjected to forced labour, disappearances and their rice harvest being burned down.

‘’Before the soldiers left the village, they planted landmines, one of them in front of the church. An old man, maybe 70 years-old, stepped on a landmine and was killed,’’ a female rice farmer told an AI researcher of an incident in early 2006, when the ‘tatmadaw’ burned 20 of the 30 houses in her village.

‘’I lost everything -- kitchen, furniture, rice stocks -- not a single piece of paper was left,’’ she added. ‘’The same happened to the other 19 families whose houses were burned.’’

The unrelenting campaign, which has included the Burmese infantry and heavy use of 120 mm and 81mm mortar shells, has shrunk an already limited space for Karen civilians and internally displaced people (IDPs) to escape to. ‘’The more the Burmese military occupies areas in a worsening situation, the less space there is for civilians to escape to,’’ says Duncan McArthur, emergency relief coordinator of the Thailand Burma Border Consortium (TBBC), an alliance of 11 humanitarian groups helping refugees from Burma along the Thai-Burmese border.

‘’Nearly 66,000 people from 38 townships have been forced to flee their homes due to the armed conflict and human rights abuses,’’ he told IPS. ‘’They had to because the violations are being committed in a climate of impunity.’’

Some of the victims have poured into north-west Thailand, where there are already nine camps that house 120,000 refugees who fled intense phases of the conflict going back over a decade. ‘’There are about 20,000 unregistered new arrivals and the natural growth in the camps,’’ added McArthur. ‘’There is no avenue for redress if they were to stay back.’’

That is reflected in Burma’s over half a million IDPs, nearly 451,000 of which live in the rural ethnic areas, according to TBBC. It places Burma in the same league as countries such as Afghanistan, Sri Lanka and Bangladesh, which have internally displaced running into the hundreds of thousands.

But what sets Burma apart is the lack of any international agencies to help the victims and serve as neutral observers in the conflict zone.

Even the International Committee of the Red Cross (ICRC), which was helping to provide artificial limbs for landmine victims, was hampered by new restrictions to its operations in 2006. In mid-2007, the Geneva-based humanitarian agency broke its famed silence in an unprecedented attack on the junta to explain why it had to end its operations in Burma, including the Karen areas.

The ICRC’s denunciation of major and repeated violations in the conflict zones in eastern Burma confirmed what many analysts had said of a region that is cut away from international scrutiny and media exposure. ‘’The repeated abuses committed against men, women and children living along the Thai-Myanmar border violate many provisions of international humanitarian law,’’ the organisation said.

The Karens, who account for nearly seven million of Burma’s 57 million people, have their own distinctive culture and language and have Buddhists, Christians and animists among them. The Burmans, who are the majority, are predominantly Buddhist by faith, speak Burmese, and have a culture and history shaped by kings before being subjugated by British colonisation.

The Karen fight for independence began in 1949, a year after Burma got independence. And the KNU has refused to sign peace deals with the Burmese regime unlike some of the other separatist rebels from ethnic groups. The latter settled for ceasefire deals over the past two decades, only to learn, subsequently, that the junta’s promises of more political autonomy were hollow.

‘’The Burmese military’s latest strategy is to keep attacking the KNU and Karen civilians in order to drive them to the Thai-Burma border,’’ says Tharekabaw, of the KNU. ‘’Their goal is to control all the land and all the people, which has never been the case before.’’

‘’If they cannot control, they have to kill the people or to wipe them out,’’ he added. ‘’The regime is a fascist regime. Their ideology is extremism, racism and militarism.’’

ကိုရင္ေမာင္ႏွင့္စကားစမည္

ေသာ့အိမ္သို႕အလည္တေခါက္

ကိုရင္ေမာင္ေရ

က်ဳပ္ အခုတေလာ စဥ္းစားေနမိတာေလးေတြရွိသဗ်။ ေျပာရမယ့္လူေတြကလည္း အရွားသားဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားကိုအရင္ဆံုး သြားသတိရမိ တယ္ဗ်ိဳ ့။ ဒါ့အျပင္ က်ဳပ္စကားေတြဆို နားအေညာင္းခံၿပီး နားေထာင္ေပးတဲ့သူေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားကထိပ္ဆံုးဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားကို အဦးဆံုးသတိ ရမိတာလည္းပါတာေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီး ခုဆို ခင္ဗ်ားတို ့က်ဳပ္တို ့အသက္ေတြကလည္း ၄ ဆယ္ေက်ာ္ ၅ ဆယ္တန္းေတြမို ့လား။ အင္း……. ဒီ အရြယ္ဟာ စကားေျပာခ်င္တဲ့ ခ်ဥ္ျခင္းစတက္တဲ့ အခ်ိန္လို ့ထင္တာပါပဲ။ ေျပာခ်င္တာေလးမ်ား ေျပာလိုက္ရရင္ လူ ့ကို ခ်ဥ့္ရဲေလးေျပလို ့။ ေန သာထိုင္သာလည္း တယ္ရွိသကိုးဗ်။ ရြာ ့ေနာက္ပိုင္းသားေတြကေတာ့ ဒီအရြယ္မွာ ဘ၀စတာတဲ့။ က်ဳပ္ကေတာ့ ဒီလိုမထင္ေပါင္။ ထားပါ ေတာ့ဗ်ာ။ ဒါနဲ ့ ဟိုတေလာက ရြာ့သတင္းတခု ၾကားလိုက္တယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ားတို ့က်ဳပ္တို ့ သက္ငယ္သြားသြားရိတ္ေနက် သက္ငယ္က်င္း ေနရာေတြကို သူႀကီးကသိမ္းၿပီး သူ ့ ေဆြမ်ိဳးေတြ အတြက္ ၿခံကြက္ရိုက္လိုက္တယ္ဆို။ ဟုတ္လား။ ေအးဗ်ာ ဒီသတင္းၾကားေတာ့ က်ဳပ္စိတ္ ေတာင္မေကာင္းဘူး။ ေနာက္ဆို ခင္ဗ်ားတို ့ ဟိုး..ေတာင္ေပၚတက္ၿပီး အင္ဖက္ပဲတိုးရေတာ့မလိုပါလား။ အင္ဖက္က ပိုးထိုးလည္းျမန္ပါ ဘိသနဲ ့။ သက္ငယ္ေလာက္လည္း ခံတာမဟုတ္ဆိုေတာ့ ….။ မတတ္ႏိုင္ဘူးဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို ့မလည္း “ရွိတာေလးနဲ ့ လွေအာင္ဆင္” ဆိုတဲ့ အသင့္စပ္ၿပီးသား အမြဲအားတိုးေဆးႀကီးဘဲ ဆက္မွီ၀ဲေနရရံုသာရွိေတာ့မေပါ့။ သက္ငယ္က်င္းေတြ အသိမ္းခံရတာၾကားေတာ့ က်ဳပ္စိတ္က ရြာက “သက္ငယ္တဲေလးေတြ” ဆီ ေရာက္ေရာက္သြားတယ္ဗ်ိဳ ့။ တဲ….. ဆိုလို ့ေျပာရဦးမယ္။ အိမ္ထက္လည္းေသးၿပီး ခေနာ္ခနဲ့ လည္းႏိုင္ပံုရတဲ့ အိမ္ကေလးေတြကို၊ ေဆာက္ရာမွာသံုးတဲ့ပစၥည္းကိုလိုက္ၿပီး သက္ငယ္တဲ၊ ၀ါးတဲ၊ ဓနိတဲလို ့ ေခၚတယ္မို ့လား။ အုတ္သဲ ေက်ာက္ေတြနဲ ့ေဆာက္ၿပီး သြပ္လည္းမိုးထားပါရက္နဲ ့ ၿဗိတိသွ်ေတြ ခဏတျဖဳတ္၀င္၀င္နားတဲ့ အေဆာက္အဦးကို၊ ပုလိပ္ေတြေနတဲ့ ရဲဌာန တို ့ကိုက်ေတာ့ ဘာလို ့ ဗိုလ္တဲတို ့ ဂါတ္တဲတို ့လို ့ က်ဳပ္တို႔ ေခၚသလဲမသိဘူးေနာ္။ ေနာက္ေပါက္ေတြ သက္ငယ္မိုးအိမ္ဆိုတာ ျမင္ရဖို ့ ေတာ့ ခပ္ခက္ခက္ပဲဗ်။ အမွန္ကေတာ့ဗ်ာ သက္ငယ္ပဲမိုးမိုး ဘာပဲမိုးမိုး “အိမ္” ဆိုတာ အိမ္အဓိပၸါယ္နဲ ့ ျပည့္ရင္ “အိမ္” ျဖစ္တာပါဘဲ။ “အိမ္” ဆိုတာ လူေနရံု၊ သဘာ၀ဒဏ္ကာကြယ္ရံု၊ ဓနဥစၥာရဲ ့အေဆာင္အေယာင္ျဖစ္ရံု သက္သက္ေလာက္ဆိုရင္ “အိမ္” ဆိုတာ အိမ္မျမည္ေသးဘူးဗ် ကိုရင္ေမာင္ရဲ ့။ အုတ္၊ သဲ၊ ေက်ာက္၊ ဘိလပ္ေျမ စတာေတြနဲ ့ေဆာက္ေတာ့ တိုက္အိမ္ေပါ့ဗ်ာ။ သစ္ေတြနဲ့ေဆာက္ေတာ့ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေပါ့။ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ အထပ္အျမင့္ႀကီးေတြနဲ ့ ေဆာက္ေတာ့ မိုးထိတိုက္ႀကီးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ၀ါး၊ ဓနိ၊ သက္ငယ္ စတာေတြသံုးၿပီး ေဆာက္ထားေတာ့လည္း တဲအိမ္ေပါ့ေနာ္။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တဲ့ “အိမ္” ဆိုတာကေတာ့ အဲဒီလိုအမ်ိဳးအစားေတြမွာ တခုမွမပါတဲ့ “အိမ္” ဗ်။ ဘာလဲ ခင္ဗ်ားအံ့ဩသြား။ အဟုတ္ေျပာတာ။ “အိမ္” အမည္ခံ မည္ကာမတၱ “အိမ္” တလံုးေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္ကသာ အိမ္လို ့ကိုယ့္အဓိပၸါယ္နဲ ့သံုး လိုက္တာ။ တခ်ိဳ ့လည္းတယ္ေတာ့ ဘ၀င္က်ဟန္မေပၚဘူးဗ်။ ႀကိဳက္လြန္းလို ့ဆိုသူေတြလည္းေတြ ့ခဲ့ဘူးတယ္ဗ်ိဳ ့။ တေယာက္ဆိုရင္ က်ဳပ္ ကင္ပြန္းတပ္ေပးလိုက္တဲ့အမည္ကို ႀကိဳက္လို ့ပဲလား ဒါမွမဟုတ္ သူ ့ဟာသူ ထိုးထြင္းေတြ ့ျမင္မိၿပီးေတာ့ သံုးစြဲလိုက္တာလားေတာ့ သူကိုယ္ တိုင္သာပဲ သိမွာေပါ့ေနာ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ က်ဳပ္အရင္ဆံုးေတြးမိတာဆိုၿပီး မာန္တက္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ သူသံုးစြဲလိုက္တာေတြ ့လိုက္ေတာ့မွ ႏွိမ့္ခ် စိတ္နဲ့ ေပ်ာ္ေမြ ့မိသြားတယ္ဗ်ိဳ ့။ က်ဳပ္လိုမ်ိဳးခံစားမိၿပီးေတြ ့ရွိသြားတာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္ ကင္ပြန္းတပ္ေပးပံုႀကိဳက္လို ့ ယူသံုးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေတြးသစ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ဒီလူလည္း က်ဳပ္ေနခဲ့ဘူးတဲ့ “အိမ္” မွာေနခဲ့ဘူးတဲ့လူလို ့တထစ္ခ်တြက္လို ့ရတယ္ဗ်။ တအိမ္ တည္းေနခဲ့ဘူးသူလည္းျဖစ္မယ္၊ လူခ်င္းလည္းေတြ ့ခြင့္ႀကံဳ မယ္ဆံုရင္ေတာ့ ဒီအိမ္အေၾကာင္း ေျပာမဆံုးေပါင္ေတာင္သံုးေတာင္ေနမွာ ျမင္ေယာင္မိေသးတယ္။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တဲ့ “အိမ္” အေၾကာင္းက……………………။

က်ဳပ္ရြာမွာေနတုန္းက သူႀကီးနဲ ့သူႀကီးလူေတြကတဖက္၊ က်ဳပ္ကတဖက္ ျပႆနာတက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ က်ဳပ္ကို သူႀကီးက ပုလိပ္လက္ ကိုအပ္ အမႈဆင္ၿပီးေထာင္ထဲထည့္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားသိတယ္ေနာ္။ က်ဳပ္ကလည္း ခင္ဗ်ားသိတဲ့အတိုင္း စာတိုငညိဳလို ေကာင္ေလ။ လူကသာ ဘာမွမဟုတ္တာ စာေလးကဗ်ာေလးေတာ့ ႏွစ္သက္တယ္ဗ်။ က်ဳပ္ေထာင္ထဲေရာက္ေရာ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ပဌမေတာ့ ေထာင္ဆိုတာကို လန္ ့ တန္ ့တန္ ့ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ကိုရင္ေမာင္ေရ ေထာင္ခ်ခံရမွာလည္းေသခ်ာေနၿပီဆိုေတာ့ကာ၊ ဂါတ္တဲမွာေနၿပီး ေထာင္းလေမာင္းေၾကေအာင္ ပုလိပ္ႏွိပ္စက္ကို မခ်ိမဆန္ ့ခံေနရတာထက္စာရင္ ေထာင္ကိုသာျမန္ပို ့လိုက္ေစခ်င္ေတာ့တယ္။ ပို ့ေတာ့မယ္လဲဆိုေရာ ၀မ္းသာလိုက္ပံုမ်ား မေျပာနဲေတာ့။ “ေထာင္ျမန္ျမန္ က်ပါေစ၊ က်ပါေစ” နဲ ့ဆုေတာင္းလိုက္ရတာအေမာဗ်ာ။ ေထာင္ျမန္ျမန္က်ဖို ့ဆုေတာင္းရတယ္လို ့ပဲ ခင္ဗ်ားက ေျပာဦးမယ္။ တကယ္ေျပာတာ။ ေထာင္ျမန္ျမန္က်ရင္ ေထာင္၀င္စာေစာေစာေတြ ့ရမယ္။ ရြာ ့အေျခအေနေလးလည္းသိရမယ္။ ရြာ က ေထာင္က်ေနတဲ့သူေတြနဲ ့လည္းေတြ ့ရမယ္။ ၀ါးတီးေလးလည္း မွန္မယ္ေပါ့။ ေထာင္ကေကၽြးတဲ့ တာလေပါနဲ ့ ပံုစံငပိနဲ ့သာ ေတာက္ ေလွ်ာက္ေလြးေနရလို ့ ကေတာ ကိုရင္ေမာင္ေရ၊ အခု ဒီအေၾကာင္းေတြ ခင္ဗ်ားကိုျပန္ေျပာဖို ့ေနေနသာသာ။ ဘယ္ဘ၀မွာ ဘာျဖစ္ေနမယ္ မွန္းေတာင္မသိပါဘူး။ ဒီလိုနဲ ့့ ေထာင္ထဲေရာက္ေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္က သူႀကီးနဲ ့ရန္ျဖစ္လာတဲ့ေကာင္ဆိုေတာ့ ရိုးရိုးေထာင္သားေတြနဲ ့ အတူထားလို ့မရဘူးတဲ့ဗ်။ စစျခင္းေတာ့ က်ဳပ္လည္း ငါတယ္ဟုတ္တဲ့ေကာင္ ဆိုၿပီး နားထင္ေတာင္ရဲကနဲေလး ျဖစ္သြားမိလိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္မွ ဘယ္ဟုတ္မလည္းဗ်။ က်ဳပ္တို ့လို ေကာင္ေတြကိုခ်ည္း သပ္သပ္ခြဲခ်ဳပ္ထားၿပီး၊ လူမသိသူမသိ ႏိွပ္စက္ဖို ့ အကြက္ဆင္ထားတာဗ်။ ေတာ္ေတာ္လည္တဲ့ေကာင္ေတြ။

ေထာင္ေရွ ့မွာ အခ်ဳပ္ကားႀကီး ရပ္လိုက္တယ္ဗ်ာ။ ေထာင္အျပင္မွာ ေပါက္တူးေတြေဂၚျပားေတြကိုင္ၿပီး ေနပူႀကဲတဲႀကီးထဲမွာ အလုပ္ လုပ္ေနတဲ ပံုစံအ၀တ္အစားနဲ ့ ေထာင္သားေတြ၊ ယူနီေဖါင္း၀တ္ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြ၊ ေထာင္၀င္စာေတြ ့ဖို ့တန္းစီေစာင့္ေနၾကတဲ့လူေတြမွ တပံုႀကီးရယ္။ အခ်ဳပ္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးနဲ့ေတာ့ကြာပါ့။ က်ဳပ္က ေထာင္ထဲေရာက္ရေတာ့မယ္ဆိုကတည္းက ေထာင္ထဲမွာဘာေတြမ်ား ႀကံဳရ ဦးမလဲဆိုတဲ့အေတြးနဲ ့ လမ္းေဘး၀ဲယာကိုၾကည့္ရင္း မွတ္သားလာခဲ့တာဗ်။ အရင္ဆံုး ကားထဲက ေကာင္တေယာက္က အင္းစိန္ေထာင္ ေရာက္ေတာ့မယ္လို ့ေျပာတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ ပိုလို ့ေတာင္သတိထားမိေနတယ္။ အရင္ဆံုး လမ္းမႀကီးကေန ညာဖက္ကိုခ်ိဳး၀င္လိုက္တာနဲ ့ “ပဌမ” ဆံုး ေမာင္းတံႀကီးတပ္ထားတဲ့ သံတံခါးႀကီးတထပ္ကို ျဖတ္ရတယ္ဗ်ိဳ ့။ ေဘးမွာလူတေယာက္၀င္သာရံု တခါးေလးနဲ ့ မလြယ္ေပါက္ ကေလးနဲ ့၊ လက္နက္ကိုင္အေစာင့္ေတြလည္း ဒင္းၾကမ္း။ အဲဒါႀကီးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေထာင္ကို ၀န္းပတ္ခတ္ထားပံုရတဲ့ၿခံစည္းရိုးနဲ ့ “ဒုတိယ” တံခါးတထပ္ျဖတ္ရျပန္တယ္ဗ်ာ။ ဒီမွာလည္း အရင္တံခါးလိုပဲ။ ေနာက္ေတာ့ စက္၀ိုင္းျခမ္းပံု “တတိယ” သံတံခါးတထပ္။ ေနာက္ေတာ့မွ ေဘးကအုတ္နံရံေတြနဲ ့တြဲရက္ သစ္သားတံခါးႀကီး။ တံခါးရြက္ကႏွစ္ခ်ပ္။ ဒုကေတာ့ ထူသလားမေမးနဲ ့ကိုရင္ေမာင္ေရ။ ေယာက်ၤားႀကီးႏွစ္ေယာက္ေလာက္ မနည္းတြန္းဖြင့္ယူရတယ္။ သူ ့က်ေတာ့ မလြယ္ေပါက္ကတမ်ိဳးဗ်ိဳ ့။ အရင္တံခါးေတြလို ေဘးမွာေဖါက္တာ မဟုတ္ျပန္ဘူး တံခါးရြက္တခုရဲ ့အစြန္း၊ တံခါးရြက္ႏွစ္ခု ဆက္မိလိုက္ရင္ အလယ္ဗဟိုမက်တက်မွာ။ ေခါင္းငံုးၿပီးမွ မလြယ္ေပါက္ကေလးကေန ၀င္ရတယ္။ အဲဒီမလြယ္ေပါက္ကေလးကိုဘဲ ဗူးလို ့လို ့ေခၚတာထင္ပါရဲ ့ဗ်ာ။ အဲဒါက “စတုတၳ” တံခါး။ အထဲေရာက္ေတာ့ စီးလာတဲ့ ဖိနပ္ေတြခၽြတ္၊ တမံသလင္းေပၚ ေခါင္းငံုၿပီးေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေပးရတယ္။ ရွာေဖြေရးလုပ္တယ္ဆိုၿပီး ပါလာတဲ့ဟာေလးေတြ အကုန္သိမ္း လိုက္တာမ်ား တက္တက္ေျပာင္ပဲ။ ဘာမွျပန္ေတာင္းလို ့လည္းမရေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ က်ဳပ္ကို ေထာင္မႉးလို ့ထင္တာပါဘဲဗ်ာ၊ ေကာင္တ ေကာင္က “မင္းလားကြ သူႀကီးကို ျပန္ေျပာတဲ့ေကာင္” ဆိုၿပီး စားေတာ့၀ါးေတာ့မလိုပံုနဲ ့ေမးတယ္။ က်ဳပ္လည္း လန္ ့ေတာ့လန္ ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ရမလဲ သူႀကီးနဲ ့ေတာင္ ရန္ျဖစ္ရဲခဲ့အေကာင္ပဲဟာ။ ဆယ္အိမ္ေခါင္းေလာက္ေတာ့ ဘာမႈစရာလဲ။ “ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္ပဲ” လို ့ ျပန္ေျပာတာေပါ့။ ဒီေတာ့ “ေဟ့ေကာင္ အရာရွိနဲ ့စကားေျပာရင္ ပံုစံနဲ ့ေျပာရတယ္ကြ” လို ့ေနာက္နားက ေအာ္သံနဲ ့အတူ လက္၀ါးေစာင္း တခ်က္ ဂုတ္ေပၚက်လာေတာ့ က်ဳပ္လည္း ၾကယ္ေတြလေတြျမင္သြားတာဘဲဗ်ိဳ ့။ ဒီတင္ဘဲ က်ဳပ္နည္းနည္းသေဘာေပါက္သြားတယ္။ ဒါ.. ရြာမဟုတ္ဘူး၊ ဒီေကာင္ေတြကို ရြာကေကာင္ေတြကို ခ်တဲ့နည္းနဲ ့ျပန္ခ်လို မရဘူး၊ နည္းနာေျပာင္းရမယ္ဆိုတာပါ။ ေမးျမန္းၿပီးေတာ့ အခုန အရာရွိဆိုတဲ့ေကာင္က ေဘးနားက လက္ေမာင္းမွာအရစ္ေတြနဲ ့ ငနဲတေကာင္ကို ဒီေကာင့္ကို တိုက္ထဲပို ့လိုက္တဲ့။ က်ဳပ္ေတာ့ ဟန္က်ၿပီ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခ်ဳပ္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေခ်းေစာ္ေသးေစာ္ေတြနံ၊ လူေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ ့ေနေနခဲ့ရာကေန အခုေတာ့တိုက္နဲ့ ဘာနဲ ့ဆိုေတာ့ ဟန္သားပဲ။ ငါ့လိုပဲ သူၾကီးနဲ ့ရန္ျဖစ္လာတဲ့ေကာင္ေတြလည္း အနိပ္သားဟေပါ့။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ “ပဥၥမ” ေျမာက္တံခါးျဖစ္တဲ့ သစ္သားတံခါးႀကီးတခ်ပ္ရဲ ့အလယ္က “ဗူး” လို ့ေခၚတဲ့ မလြယ္ေပါက္ကေလးကေန ေခါင္းလွ်ိဳၿပီး၀င္ရျပန္ေရာဗ်။ ေအာက္ေတာ့ ေအာက္တာေပါ့ဗ်။ က်ဳပ္ေရွ ့တင္ ကင္း၀င္ကင္းထြက္ လုပ္ေနတဲ့ ၀ါဒါေတြ၊ အရာရွိေတြအားလံုးကိုက်ေတာ့ တံခါးႀကီးတခ်ပ္ဖြင့္ေပးတာ၊ ကားေတြဘာေတြ ၀င္လာထြက္လာတဲ့အခါ တံခါးႀကီး ႏွစ္ခ်ပ္လံုးဖြင့္ေပးတာကို ျမင္ေနရတာဘဲဟာ၊ မတတ္ႏိုင္ဘူး ကိုရင္ေမာင္ေရ သူ ့ရြာ ေရာက္သူ ့တရားေခတ္ကိုဗ်။ အဲဒီသားတံခါးႀကီး ႏွစ္ခ်ပ္ၾကားကို ေထာင္ဗူးႀကီးလို ့ေခၚသဗ်။ အဲဒီမလြယ္ေပါက္ကေလးကေနထြက္ေတာ့ ေထာင္ရဲ ့အတြင္းပိုင္းက ျမင္ကြင္းက်ယ္ရုပ္ရွင္ကားႀကီးက်ေနတာဘဲ။

အပါးပါး…. ထံုးေရာင္ေတြနဲ ့မ်က္ေစ့ေတာင္က်ိန္းတယ္။ ေရနံေခ်းေရာင္၊ နီေစြးေစြးအုတ္ေရာင္ေတြနဲ ့တဖက္တခ်က္မွာ သစ္ပင္ ပန္းပင္ေတြအလွစိုက္ထားတဲ့ လမ္းမက်ယ္ႀကီး။ လမ္းမႀကီးကလည္း သန္ ့ရွင္းသလားမေမးနဲ ့ က်ဳပ္တို ့ေကာက္ျပန္ ့ထားတဲ့ တလင္းထက္ ေတာင္သန္ ့ေသး။ တိတ္လို ့ဆိတ္လို ့ ဒီထဲမွာ လူေတြေသာင္းခ်ီၿပီးေနတာလို ့က်ိန္ေျပာေတာင္မယံုဘူး။ ထားပါေတာ့ ဗူးတံခါးေလးက ထြက္ လိုက္တာနဲ ့ “ဆဌမ” ေျမာက္ စက္၀ိုင္းျခမ္းပံုသံတံခါးတထပ္။ အဲဒါကိုေက်ာ္ေတာ့ ေမာ္စကိုလမ္းမႀကီးလို ့ေက်ာ္ၾကားတဲ့ မိန္းေဂ်းလ္ လမ္းမ ႀကီးက၀င္တဲ့ အ၀င္တံခါးတခ်ပ္။ သံတခါးပါဘဲ၊ “သတၱမ” ေျမာက္ေပါ့ေနာ။ က်ဳပ္က ခပ္တည္တည္ပဲ အဲဒီတံခါးကိုေက်ာ္ေတာ့ လမ္းမႀကီးေပၚတက္မလို ့လုပ္တုန္းရယ္၊ ေနာက္ကေန “ေဟ့ေကာင္အဲဒါမင္းတို ့ေလွ်ာက္ဖို ့မဟုတ္ဘူး၊ ေဘးဆင္းေလွ်ာက္” ဆိုတဲ့ အသံ ထြက္လာေတာ့မွ လမ္းမႀကီးရဲ ့ေဘးမွာ ႏွိမ့္ထားတဲ့ လူ(၂) ေယာက္စာသြားသာရံု လမ္းက်ဥ္းေလးေတြ ့တယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ ကိုရင္ေမာင္ေရ ့။ ႏို ့မို ့ဆို အတြယ္မ်ားခံရဦးမလားမသိပါဘူး။ က်ဳပ္က သိမွသိဘဲ။ သူတို ့လည္း ႀကိဳေျပာထားတာမဟုတ္။ ဒီလိုနဲ ့လမ္းမႀကီး ရဲ ့ေဘး ေထာင္အတြင္းနံရံနားကပ္ၿပီး ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ ကိုက္ ၁၅၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္မွတ္တယ္။ ေနာက္က “ရပ္” ဆိုလို ့ရပ္လိုက္ ရတယ္။ ေထာင္၀ါဒါ အၾကပ္ႀကီးက က်ဳပ္ေရွ ့ေက်ာ္တက္ၿပီး ညာဖက္နံရံမွာ ေဖါက္ၿပီးတပ္ထားတဲ့ လူ၀င္ေပါက္တံခါးကေန အတြင္းကို ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ၿပီး “ ၅- ည အသစ္” လို ့ေအာ္လိုက္တယ္။ ခနေလးေနေတာ့ “အဌမ” ေျမာက္ တံခါးပြင့္လာၿပီး ေထာင္၀တ္စံုနဲ ့ေထာင္သား တစ္ေယာက္ေပၚလာတယ္။ “တိုက္ရံုးသြားမယ္ေနာက္ကလိုက္ခဲ့၊ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္မလုပ္နဲ ့” ဆိုလို ့ က်ဳပ္လည္း ဘယ္မွၾကည့္မေနေတာ့ပါ ဘူး။ အသာေလးလိုက္သြားတာေပါ့။ တိုက္ရံုးလို ့ေခၚတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ အရာရွိတေယာက္က က်ဳပ္ကို ေပးမထိုင္ဘူး။ က်ဳပ္လည္း မတ္တပ္ႀကီးရယ္။ သူ ့ေရွ ့ရပ္ေနရတာေပါ့။ ခနေနေတာ့ ၃-၄ ခြန္းေလက္ ဟိုေမးဒီေမး ေမးၿပီး (၂) တို (၄၇) ခန္းကိုပို ့လိုက္တဲ့။ ဒီတင္ ေနာက္ထပ္ ေထာင္ေစာင့္တေယာက္က “ငါ့ေနာက္ကလိုက္ခဲ”့ တဲ့။ နည္းနည္းေလးဘဲေလွ်ာက္ရေသးတယ္၊ ရွည္ေမ်ာေမ်ာအေဆာင္ ႀကီးတခုေရွ ့ေရာက္တယ္။ သူ ့မွာလည္း တံခါးတခ်ပ္နဲ ့ပါလား။ ဒါကေတာ့ “န၀မ” တံခါးေလ။ ဘုရားေရ တံခါးေတြကလည္း ကုန္ႏိုင္ခဲ လွခ်ည္လား၊ ဒါေတာ့ေနာက္ဆံုးထင္ပါရဲ ့လို ့ေတာင္ေတြးမိေသးတယ္။ ငါ့ ေျပာေတာ့ တိုက္ထဲပို ့မယ္ေျပာတယ္ အခု ဘယ္ကိုေခၚလာတာလဲ။ ေမးၾကည့္ရေကာင္းမလားလို ့ေတာင္ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မေမးေတာ့ပါဘူးေလ ေရာက္လ်ားပဲလို ့ ေနလိုက္တယ္။ အဲဒီတံခါးတခ်ပ္ ပြင့္သြားျပန္ေတာ့ ေသာ့တြဲေတြခါးခ်ိတ္ထားတဲ့ ၀ါဒါတေယာက္က က်ဳပ္ကိုေနာက္က လိုက္ခဲ့ခိုင္းျပန္တယ္။ က်ဳပ္မလဲ တေလွ်ာက္လံုး ေနာက္ကခ်ည္းလိုက္ေနရေတာ့တာပါလား။ “ဒီအခန္းပဲ မင္းေနရမွာ”တဲ့။ အခန္းအ၀င္အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ထံုးေပၚမွာ သေဘၤာေဆးနဲ ့ “၄၇” လို ့ေရးထားတာေတြ ့တယ္ လာျပန္ၿပီ၊ ဒီမွာလည္း သံတခါးတခ်ပ္။ “ဒါေတာ့ “ဒသမ” နဲ ့ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္မယ္ထင္တယ္” လို ့ေတြ းၿပီး ၀ါဒါဖြင့္ေပးတဲ့အတိုင္း အသာပဲအခန္းထဲ၀င္လိုက္တယ္။ “ဟိုအခန္း ဒီအခန္းေတြနဲ ့ စကားမေျပာနဲ ့၊ ေျပာ တာေတြ ့ရင္ ျပစ္ဒဏ္နဲ ့ထုတ္ရိုက္ခံရမယ္” လို ့ေျပာလည္းေျပာ ေသာ့လည္းပိတ္ၿပီး အခန္းေရွ ့မွာ ေခါက္တံု ့ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေနတယ္ မ်က္ႏွာထားကေတာ့ ကိုရင္ေမာင္ေရ တေလာကလံုးသူ ့လုပ္စာေကၽြးထားရတဲ့အတိုင္းပဲ။

လူဟာစကားေျပာတဲ့ အေကာင္ေလဗ်ာ။ မေျပာရရင္ေတြးတာေပါ့။ မေတြးနဲ ့လို ့ဘယ္သူကလာတားလို ့ရမွာတုန္း။ ေတြးတာေပါ့။ သူမ်ားေတြေတာ့ ဘာေတြးလည္းမသိဘူး။ က်ဳပ္ကေတာ့ ဒီေန ့ျဖတ္လာခဲ့တဲ့ တံခါးေတြအေၾကာင္းေတြးတယ္။ တံခါးဘာလို ့ရွိရတာလဲ။ တံခါးဆိုတာဘာလဲ။ တံခါးရဲ ့အဓိပၸါယ္ဘာလဲ။ တံခါးမရွိရင္ဘာျဖစ္မလဲေပါ့ဗ်ာ လိုက္ေလွ်ာက္ေတြးတာေပါ့ဗ်ာ။ လား… လား..ကိုရင္ေမာင္ေရ ဒီေတာ့မွ “တံခါးမရွိ ဓါးမရွိ” ဆိုတာရဲ ့ အဓိပၸါယ္ကို က်ဳပ္နားလည္သြားေတာ့တယ္။ က်ဳပ္အေတြးက ဒီတင္မရပ္ေသးဘူး တံခါးရွိရင္ တံခါးကို ပိုလံုေအာင္လုပ္ဖို ့ မင္းတုပ္တို ့ ေသာ့တို ့ပါ လိုလာျပန္သကိုး။ ဒါနဲ ့ ေသာ့ေတြအေၾကာင္းေတြးမိျပန္တယ္။ ေသာ့ဆိုတာကိုလည္း ရိုးတိုး ရိပ္တိတ္ သေဘာေပါက္မိလိုက္တယ္။ တံခါးနဲ ့တိုင္းမွာ ေသာ့မရွိ/မရွိေတာ့ မေသခ်ာဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန ့က က်ဳပ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ တံခါး တိုင္းမွာေတာ့ ေသာ့ေတြနဲ ့ခ်ည္းဘဲဗ် ကိုရင္ေမာင္ရ။

ေထာင္ဆိုတာလည္း သဲေတြ အုတ္ေတြ ေက်ာက္ေတြ သံေတြ သြပ္ေတြနဲ ့ေဆာက္ထားတယ္။ လူေတြကိုကိုလည္း ကိုလည္း သူ ့ သေဘာနဲ ့သူ ျပန္ထြက္လို ့မရေအာင္ ပိတ္ေလွာင္ထားတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ လူေတြမေနခ်င္လည္း ေနေနရတယ္။ လူလည္းေနတယ္ေပါ့ ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ သူလည္း “အိမ္” တမ်ိဳးဘဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ ့မွာ ထူးျခားတာက တံခါးလည္းရွိဓါးလည္းရွိရံုတင္မကဘူး။ ေသာ့ေတြကလည္း အထပ္ထပ္နဲ ့ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ေတြးမိတယ္။ ဒါကို “အိမ္” ဆိုတာရဲ ့ျပည့္၀တဲ့အဓိပၸါယ္ကို မေဆာင္ေပမယ္လို ့ “မည္ကာမတၱအိမ္” လို ့ က်ဳပ္ သေဘာနဲ ့က်ဳပ္ သမုတ္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ေတြးမိေတာ့မွ ဒီအိမ္ကို အမည္ေပးလို ့ရသြားတယ္ဗ်ိဳ့။ အိမ္ေတာ့အိမ္ ဒါေပမယ့္ “ေသာ့အိမ္”

အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ဳပ္မ်က္ေစ့ေတြ ပိတ္ထားသလား ပြင့္ေနသလားေတာ့မမွတ္မိေတာ့ဘူ၊ မ်က္ေစ့ထဲမေတာ့ ေသာ့ခေလာက္ေတြနဲ ့ အိမ္တလံုးသာ ျမင္ေနရတယ္ဗ်ာ။

မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ

၇ ရက္ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၈

(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ၏ကိုရင္ေမာင္ႏွင့္စကားစမည္အစီအစဥ္ကိုအပါတ္စဥ္တင္ဆက္သြားပါမည္။)

ေဒၚႏုႏုေအးအတြက္ဝမ္းနည္းမွတ္တမ္း

ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္(ေလ)တပ္ၾကပ္ႀကီးစာေရးအျဖစ္မွ၁၉၈၈ခုႏွစ္လူထုဆႏၵျပပြဲႀကီး
တြင္မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သားတဦးအျဖစ္ပူးေပါင္းပါဝင္ခဲ့ေသာေဒၚႏုႏုေအးသည္ယေန႔
ႏိုဝင္ဘာ၉ရက္ညေန၅နာရီ၅၀မိနစ္တြင္မဲေေဆာက္ၿမိဳ႕မယ္ေတာ္ေဆးခန္း၌ကြယ္လြန္
သြားခဲ့ပါသည္။

ေဒၚႏုႏုေအးသည္၁၉၈၈ခုႏွစ္စစ္တပ္မွအာဏာသိမ္းၿပီးခ်ိန္တြင္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္
အတူလြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသို႔ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီးABSDFတပ္ဖြဲ႕ဝင္တဦးအျဖစ္မာနာ
ပေလာနယ္ေျမရွိေက်ာင္းသားတပ္ရင္းတခုျဖစ္ေသာသံလြင္စခန္းတြင္တြင္ခက္ခဲ
ၾကမ္းတမ္းမႈမ်ားၾကားမွႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုက္ပြဲဝင္ရပ္တည္ခဲ့သည္။

ေျပာင္းေရႊ႕ေနရာခ်ထားမႈအစီအစဥ္မ်ားအရအေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႕ေရက္ရွိသြား
ခဲ့ေသာ္လည္းၿပီးခဲ့ေသာ၂၀၀၇ခုႏွစ္ကမဲေဆာက္ၿမိဳ႕သို႕ျပန္လည္ေရာက္ရိွလာကာ
ေတာ္လွန္ေရးတာဝန္မ်ားကိုဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။က်မ္းမာေရးမေကာင္း
သည့္ၾကားမွပင္ေဆာင္းပါးမ်ားေရး၍အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားကိုမွ်ေဝ
ခဲ့သည္။

သူေနာက္ဆံုးေရးခဲ့ေသာေဆာင္းပါးတြင္ေရးခဲ့သလို
“ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္အသက္ရွင္ေနပါတယ္”
ဟုဆိုခဲ့ေသာေဒၚႏုႏုေအးသည္သူမအလြန္ျမင္ခ်င္ေတြ႕ခ်င္ခဲ့သည့္အနာဂါတ္
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကိုမေစာင့္ဆိုင္းႏိုင္ေတာ့ပဲက်ဆံုးခဲ့ရၿပီးျဖစ္ရာ
Saffron toward ဘေလာ့မွဝမ္းနည္းေၾကကြဲရပါေၾကာင္း
အေလးအနက္မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။
ေဒၚႏုနဳေအး၏ရုပ္ကလပ္ကိုမဲေဆာက္ေတာရေက်ာင္းတြင္ထားရွိမည္ဟုသိရပါသည္။
ေဒၚႏုနေအးေနာက္ဆံုးေရးခဲ့ေသာ“စနစ္ဆိုး၏သားေကာင္မ်ား”အမည္ရွိေဆာင္းပါးကို
ေဖၚျပေပးလိုက္ပါသည္။

D-Wave
Saffron toward Group

October 18, 2008

စနစ္ဆုိးရဲ ႔ သားေကာင္မ်ား

ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမ အမွတ္တရ ပံုရိပ္စာ

ေပးပို႔သူ - အေမေဒၚႏုႏုေအး

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထု အံုၾကြမႈ အေရးအခင္းႀကီးမွာ အေမတို႔က ေလတပ္အေနနဲ႔ ေရွ ႔ဆံုးက တက္တက္ၾကြၾကြ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီးေတာ့ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းေတာ့လည္း အည့ံမခံဘဲ အေမအပါအ၀င္တပ္မေတာ္သား တခ်ိဳ ႔ ဟာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အတူ နယ္စပ္ကို ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမကို ေရာက္ရွိဖုိ႔ အေမတုိ႔ေတြဟာ (၂) ရက္နဲ႔ (၃) ည လံုးလံုး မေနမနား ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ ဒုကၡကို ႀကံ႔ႀကံ႔ခံကာ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ ကို ေရာက္ရွိၿပီးတဲ့ေနာက္ လက္နက္ဆုိလုိ႔ အပ္တစ္ေခ်ာင္း ေတာင္ မရွိတဲ့ ႏုနယ္တဲ့ ေက်ာင္းသားငယ္ေလးေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ခဲ့လို႔ စစ္အာဏာရွင္ ေတြကို လက္နက္ကိုင္ၿပီး ျပန္လည္တုိက္ပြဲ၀င္ဖို႔ သမုိင္းေပးခဲ့တဲ့ အေျခအေနအရ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦးကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ရာမွာ အေမတို႔ တပ္မေတာ္သားေတြ အေနနဲ႔လည္း က်ရာေနရာ တတ္ႏုိင္တဲ့ တာ၀န္ကို ယူခဲ့ပါတယ္။ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဘ၀ကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ျမႇပ္ႏွံခဲ့ရလို႔ အဲဒီ အခ်ိန္က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေနာင္ဘ၀အထိေတာင္ မေမ့ႏုိင္ေအာင္ လြမ္းေမာ တမ္းတခဲ့ရ ပါတယ္။ ေနာင္တဆုိတာလည္း အေမတို႔မွာ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ရႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္တဲ့အထိ ယေန႔ထက္တုိင္ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ စိတ္အားျပင္းထန္လ်က္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာင္လာေနာင္သားေတြအေနနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ခ်ဴပ္ျငိမ္းေအာင္ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကဖို႔ လက္ဆင့္ကမ္း သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို ယူၾကဖို႔ တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရပါတယ္။ေနာက္တခု ေျပာခ်င္တာက အခုအခ်ိန္ဟာ အရမ္းအေရးၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ေနလို႔ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြအားလံုး ညီညီညႊတ္ညႊတ္ တိုင္တိုင္ပင္ပင္နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ၾကပါလို႔ ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။

အေမတုိ႔ရဲ ႔ သံလြင္စခန္းဆုိတာကေတာ့ ေသာင္းရင္းျမစ္နဲ႔ သံလြင္ျမစ္ဆံုတဲ့ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို ခ်စ္တဲ့သူေတြရဲ ႔ ဆံုစည္းရာ ေနရာေလး တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္(၂၀) နီးပါးက အဲဒီေနရာမွာ ဘုရားတစ္ဆူ ကို အေမတုိ႔ ေတာ္လွန္ေရး ဘက္ေတာ္သားေတြက အမွတ္တရအျဖစ္ တည္ထားပူေဇာ္ခဲ့ပါတယ္။ အေမတုိ႔ရဲ ႔ တပ္ရင္းတစ္ခုထဲမွာေတာင္ လူအင္အားဟာ (၁၇၀၀) အထိ ရွိခဲ့ပါတယ္။ လြမ္းေမာဖြယ္၊ နာက်ည္းဖြယ္၊ ေၾကကြဲဖြယ္ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အဲဒီ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမမွာ စစ္အာဏာရွင္ကို ပုန္ကန္ေနတဲ့ အေမ့ရဲ ႔ ဇာတ္လမ္းေလးေတြကို မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေလးေတြ သိေအာင္ အေမ အသက္ရွင္စဥ္မွာ ေျပာျပသြားခ်င္တယ္။ အဲဒီ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမမွာ အေမဟာ ငွက္ဖ်ားဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ (၂၂) ႀကိမ္ တိတိ ခံစားခဲ့ရၿပီး ၀ိဥာဥ္ေတာင္ လြင့္ေမ်ာခဲ့ရတဲ့အထိ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ရင္ဆုိင္ခဲ့ရပါတယ္။ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ တာ၀န္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႔ ျပင္းထန္လွတဲ့ အေမတို႔ရဲ ႔ အဲဒီတုန္းက ဘ၀ဟာ လူျဖစ္ရတာ ပီသ တယ္လို႔ ခံစားခဲ့ရတဲ့အထိ အားအင္ေတြ အျပည့္နဲ႔ေပ့ါ။ ဗုိလ္မွဴးႀကီး ေအးျမင့္ ေျပာခဲ့သလိုဘဲ သားေတြ သမီးေတြကို ထားခဲ့ရတဲ့ အေမတို႔ဟာ မိဘေတြကို ခြဲခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေတာထဲမွာ ေနၾကေတာ့ သားသမီး ငတ္ေနတဲ့ အေမနဲ႔ မိဘကို တမ္းတ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ သားသမီးေတြရဲ ႔ ဘ၀ စဥ္းစားတာ ၾကည့္ၾကပါေတာ့။ ခိုင္ၿမဲတဲ့ သံေယာဇဥ္ နဲ႔ ႏုနယ္ျဖဴစင္လွတဲ့ လူမမယ္ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အားလံုးရဲ ႔ “အေမ ဘ၀” ဟာ အင္မတန္ကို ကဗ်ာဆန္လွတာေပ့ါ။ ဒီမိုကေရစီ ရမွ အမွ်ေ၀ပါ အေမလို႔ မွာၾကားရင္း က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူ႔ ရင္ေသြးေတြရဲ ႔ အသံေတြဟာ အေမ့ရဲ ႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ယေန႔တုိင္ သိမ္းထားရဆဲပါ။

ဗမာစစ္တပ္က KNU ေတြကို “ငေပြး” လုိ႔ ေခၚၾကတဲ့အတုိင္း ေတာထဲက ကရင္ေတြရဲ ႔ ကိုယ္ခႏၶာမွာ ေပြးေတြ ေပါက္ေနတာကုိ ျမင္ရတယ္။ အေမတို႔လည္း ၀ဲ ေတြ ေပါက္ၾကတယ္ေလ။ အေမတို႔ဟာ သံလြင္ျမစ္ကမ္းနံေဘးမွာ ေရဆင္းခ်ိဳးရတဲ့အခါ သဲေတြနဲ႔ ယားလွတဲ့ ၀ဲ ေတြကို ပြတ္ၾကရတယ္။ ေက်ာင္းသားကေလးေတြ ရိကၡာအတြက္ ေလွကေလးနဲ႔ ေစ်း၀ယ္ထြက္သြားရင္ အေမက ကမ္းနဖူးမွာ ထုိင္ၾကည့္ရင္း ျပန္အလာကို ေမွ်ာ္ရတယ္။ အခ်ိန္တန္လို႔ ျပန္မေရာက္တဲ့ ေန႔ေတြလည္း ရွိတယ္။ တခ်ိဳ ႔လည္း နအဖတပ္နဲ႔ ေတြ႔ၿပီး တုိက္ပြဲမွာ က်ဆံုးခဲ့သလို တခ်ိဳ ႔လည္း အခ်ိန္တန္လို႔ အေမ စိတ္ပူရတဲ့အခါ ျပန္လာေတာ့ အေမ့မွာ ဖက္ၿပီး ငို ရတယ္။ ျဖစ္စဥ္တခုမွာ ေက်ာင္းသားေလး တခ်ိဳ့ဟာ ေရွ႔တန္းမွ ျပန္လာလာခ်င္း အေမ့ရင္ခြင္ထံ ေမာႀကီးပန္းႀကီး ၀င္လာကာ သူ႔ရဲ ႔ သူငယ္ခ်င္း က်ဆံုးသြားလို႔ မ်က္ရည္ စက္လက္ ႏွပ္ေခ်းသုပ္ရင္း သူ႔မ်က္ႏွာကို ပြတ္ပြတ္ၿပီး “အေမ... ဒီေကာင္ေတြကို သားျပန္ခ်မယ္၊ မခံႏိုင္ဘူး” လုိ႔ ေျပာဆုိလိုက္တဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ အေမ့ရဲ ႔ ႏွလံုးသားကို တုိက္ရိုက္ ထိမွန္ေစပါတယ္။ တခါတေလ ေစ်း၀ယ္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အၾကာၾကီးေနမွ ျပန္လာေတာ့ အေမက စိတ္ပူလို႔ေမးတဲ့အခါ “၀ယ္လာတဲ့ ၾကက္ လြတ္သြားလို႔ လိုက္ဖမ္းေန ရတာေၾကာင့္ ၾကာ သြားတယ္ အေမလို႔” ေျပာေတာ့ အေမ့မွာ ငိုရခက္၊ ရယ္ ရခက္ စိတ္တုိရေသးတယ္။ တိုက္ပြဲနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတာ ေသရတာ မေၾကာက္လို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေတာထဲမွာ ေနခဲ့ေပမဲ့ ႏုငယ္တဲ့ ကေလးေတြ ဖ်ားနာျပီး ေသေတာ့ အေမ့မွာ နာက်ည္း ခံစားရတယ္။

အေမႏုနဲ႔ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္မွ သားသမီးမ်ား

မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္ကို ေခြးအိပ္ေတာင္ဆုိတဲ့ ေတာင္ႀကီးက စီး ၿပီး မုိးထားတယ္။ ေခြးအိပ္ေတာင္လုိ႔ ေခၚဆုိတဲ့အတုိင္း အဲဒီ ေတာင္ကို အေ၀းကေန ၾကည့္ရင္ ေခြးတစ္ေကာင္ အိပ္ေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ ေအာက္ က တက္ၿပီး တုိက္ရင္လည္း မရ၊ ေတာင္ႀကီး မိုးေနလို႔ အေပၚကေန ဗံုး ႀကဲ တုိက္ရင္လည္း မရတဲ့ အဲဒီ ဌာနခ်ဳပ္ကို တခုတည္းေသာ လမ္းေၾကာင္းရွိတာ သိေနတဲ့ DKBA ေတြက နအဖကို လမ္းျပ လုိက္ရာမွာ အေမတို႔ အတုိက္အခံေတြ မွီခို အားထားရာ မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္ႀကီးလည္း ရန္သူ႔လက္ထဲ က်ဆံုးသြားရတယ္။ အေမ့ အေနနဲ႔ အဲဒီ ျဖစ္ရပ္ကို သား ကို္ဖုိးတရုတ္ ေျပာသလို သင္ခန္းစာ ယူၿပီး ယေန႔ နအဖကို တုိက္မယ္ဆုိရင္ စစ္တပ္ ေအာက္ေျခကို စည္းရံုးၿပီးမွ သူ႔လူ ကိုယ့္ဘက္သား ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ကာ တုိက္ယူဖုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္တယ္။ အခုဆုိရင္ တပ္မေတာ္ အတြင္းမွာ ေအာက္ေျခ အရာရွိနဲ႔ အၾကပ္တပ္သားေတြဟာ တပ္မွဴးေတြကို ပုန္ကန္တုိက္ခိုက္ေနၾကတာ မၾကာခဏ ၾကားသိေနရပါတယ္။ ျပည္သူေတြနဲ႔ ထပ္တူ တပ္မေတာ္သား ေတြဟာလည္း စစ္ကြ်န္အျဖစ္ ႏြံနစ္ေနၾကတယ္။ စစ္ေျပးေတြလည္း မ်ားေနၾကတယ္။ သူတုိ႔ကို ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြက လက္မခံမွာ စိုးလို႔ သူတုိ႔မွာ ေျပးစရာ ေျမမရွိလို႔ရယ္ အာဏာရွင္ေတြကို တုိက္ခိုက္ဖုိ႔ အေျခအေန မေပးလို႔သာ ေမွးေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ မေကာင္းမႈဆိုတာ ဆိတ္ကြယ္ရာ မရွိလို႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ တေန႔မွာ မုခ်က်ဆံုးရမယ္လို႔ အေမယံုၾကည္တယ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုအေမ ေျပာရရင္ “ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနပါတယ္”....။

Burma Sends Ground Troops to Bangladesh Borderျမန္မာ-ဘဂၤလာ နယ္စပ္ အလြန္တင္းမာ

11/8/2008

Burma has sent ground troops to the western border area near Bangladesh after a maritime dispute started last week, said a resident from Sittwe.

He said, "Troops from Ann and Sittwe were sent to Paletwa and Buthidaung Townships in the last two days to wage a possible war with Bangladesh."

The two townships are located along the western border, opposite the Chittagong Hill Tract of Bangladesh, and are a strategic area for military positioning.

Most of the battalions from Sittwe have been sent to the western border area. "Now most police constables have been brought from rural areas of Sittwe for security because the army battalions left Sittwe for the border area," the resident said.

According to local sources, many soldiers have been deployed at strategic points along the Mayu Peninsula, located between the mouths of the Naff and Mayu Rivers near the disputed maritime territory.

Burma and Bangladesh have both deployed armed forces along the border. A local resident reported that the Burmese authority put a high alert out in northern Maungdaw near Bangladesh, and many Nasaka men are staying in the area in the ready position.

Bangladesh authorities have also deployed many Bangladesh Rifles personnel in the south of the Chittagong Hill Tract area. Bangladesh put out a red alert yesterday in the country after the BDR men were deployed to the border.

Many Bangladeshis in remote areas along the border are staying inside their homes, afraid to venture out for fear that war may break out.

A Sittwe resident also said, "Seven Burmese navy ships, including the largest, ship 774, have anchored in Sittwe port and many others have been deployed at sea."

The situation along the border is very tense as the number of security forces on both sides are increasing.

11/8/2008

ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤလာေဒခ်္႕ႏိုင္ငံအၾကား ေရျပင္ပိုင္နက္ အျငင္းပြားမႈ ျဖစ္ပြားျပီးေနာက္ ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤလာနယ္စပ္ အေျခအေနမွာ အထူးတင္းမာေနျပီး ႏွစ္ဘက္နိ္ုင္ငံမ်ား အေနျဖင့္အင္အားမ်ား တိုးခ်ဲ႕ခ်ေနေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

နယ္စပ္မွ ရရွိေသာသတင္းအရ ဘဂၤလာေဒခ်္႕နုိ္င္ငံ ေတာင္ပိုင္း နတ္ေက်ာက္ဆရီ နယ္ေျမတြင္ ဘဂၤလာရိုင္ဖယ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို တိုးခ်ေနျပီး ျမန္ဘက္ကလည္း နစကတပ္ဖြဲ႕ မ်ားကို ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ားအျပားတိုးခ်ေနေၾကာင္း သိရသည္။

ေကာ့ဘဇားခရိ္ုင္ထုတ္ The Daily Apon kantha သတင္းစာအရ ယမန္ေန႕ညေန ၈ နာရီခြဲတြင္ ေတာင္ျပိဳနယ္စပ္တြင္ ျမန္မာနစကတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ဘဂၤလာရိုင္ဖယ္ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား အၾကား ေတြ႕ဆံုတိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း ေဖၚျပသည္။

အဆိုပါ တိုက္ပြဲေၾကာင္း ေဒသတြင္းအေျခအေနမွာ အထူးစိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေနအထားသို႕ ေရာက္ရွိေနျပီး ေဒသခံဘဂၤလီ ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ အိမ္ထဲမွအိမ္ျပင္ကို မထြက္၀ံ့ဘဲ ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေဖၚျပသည္။

သို႕ေသာ္လည္း နိရဥၥရာမွ အဆိုပါ တိုက္ပြဲသတင္း ဟုတ္မဟုတ္ကို ေဒသအတြင္း အရာရွိ မ်ားကိုေမးျမန္းရာ အမည္မေဖၚလိုသူ အရာရွိတဦးက မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုသည္။

သို႕ေသာ္လည္း ႏွစ္ဘက္နုိင္ငံအေနျဖင့္ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား တိုးခ်ဲ႕ခ်ထားျခင္းမွာ ဟုတ္မွန္ျပီး ဘဂၤလီလူမ်ိဳး ၀ါးခုတ္သမား ၄ ဦး အသတ္ခံရေသာ လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္ကစျပီး အေျခအ ေနမွာ အထူးတင္းမာလာေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။

နယ္စပ္မွ ရရွိေသာသတင္းအရ ဘဂၤလာ-ျမန္မာ နယ္စပ္ အေျခအေနမွာ အထူးတင္းမာေနျပီး တဘက္ႏွင့္တဘက္ အမွားမခံနုိင္ေသာ အေနအထားတြင္ ေရာက္ရွိေနျပီး အခ်ိန္မေရြး ေပါက္ကြဲနိုင္ေသာ အေနအထားတြင္ ေရာက္ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။

ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲႛပတ္သက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းတင္သြင္း

2008-11-08

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲႛ ပတ္သက္႓ပီး ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံမွာ ႓ပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀ရက္ေနႛက တင္သြင္းခဲ့တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခဵက္မူၾကမ္းကို လာမယ့္ ဒီဇင္ဘာ လဆန္းမွာ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြး႓ပီး မဲခြဲဆံုးျဖတ္ဖိုႛ ရွိပၝတယ္။

(Photo: AFP)

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း။ (Photo: AFP)

၆၃ ႀကိမ္ေျမာက္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ တတိယေကာ္မတီအစည္းအေဝးမွာ ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းကို တင္ခဲ့တာလိုႛ အေမရိကန္ အေျခစိုက္ USCB ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမွအဖြဲ႕ အမႈေဆာင္္ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေအာင္ဒင္က ေျပာပၝတယ္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံနဲႛ ပတ္သက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းေပၝ့ေနာ္၊ အဲဒၝကို ဥေရာပသမဂၢႏိုင္ငံေတြ၊

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္နဲႛ တျခားစိတ္သေဘာထားတူတဲ့ႏိုင္ငံေပၝင္း ၄၃ ႏိုင္ငံကေန ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံကို ေအာက္တိုဘာလ ၃၀ ရက္ေနႛက တင္သြင္းလိုက္႓ပီ။"

ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမွာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံက အရင္ကခ်မွတ္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့အတုိင္း ျမန္မာျပည္သူေတြရဲႚ အရပ္ဘက္၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးနဲႛ ယဥ္ေက်းမႈ အခြင့္အေရးကို စစ္အစိုးရက စနစ္တက် ခ်ိဳးေဖာက္ေနတာကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္ႛကြက္တယ္လိုႛ ေဖာ္ျပပၝတယ္။

၂၀၀၇ခု ႓ငိမ္း႓ငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ဆႏၵျပသူေတြကိုႏိွိမ္နင္းတာအပၝအဝင္ စစ္အစိုးရဟာ မုဒိန္းမႈေတြ၊ မေတာ္မတရား ျပဳက်င့္မႈေတြညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈေတြ က်ဴးလြန္ေနေၾကာင္း၊ အမႈစစ္ေဆးတာမရွိဘဲ ဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းတာေတြကိုလည္း အထူးစိုးရိမ္ပူပန္ေၾကာင္း ေဖၞျပပၝတယ္။

ဦးဝင္းတင္အပၝအဝင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အနည္းအက်ဥ္းကို မၾကာခင္က ျပန္လႊတ္တာ ရွိေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားဦးေရ ဆက္႓ပီးတိုးလာေနတယ္လိုႛ ဆိုပၝတယ္။ ေဒၞေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္အကဵယ္ခ်ဳပ္နဲႛ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားတာ၊ႏိုင္ငံေရး ေခၝင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေခၝင္းေဆာင္ေတြ၊ လူႛအခြင့္အေရး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သူေတြ အပၝအဝင္ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲႛ ပတ္သက္႓ပီး အထူးစိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ရတယ္လိုႛ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမွာ ပၝရွိပၝတယ္။

ႏိုင္ငံေရးဟုဆိုလွ်င္

ေလးစားအပ္ပါေသာေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္
ႏိုင္ငံေရးဘက္ေတာ္သားမ်ားအားလံုးသို႔

က်ေနာ္တို ့သည္ျမန္မာ့ေျမေပၚတြင္ရွင္သန္ေမြးဖြားလာႀကသည့္ျမန္မာ
ႏိုင္ငံသားမ်ားပီပီဖိႏိွပ္ခံဘဝမွလြတ္ေျမာက္လို သည့္စိတ္ဓါတ္မ်ား
ကိုယ္စီတူညိႀကမည္မွာဧကန္မွန္လိမ့္မည္ဟုထင္ျမင္ယူဆမိပါသည္။

အာဏာရွင္စနစ္မွလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေရးအတြက္ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ႀကသည့္
ႏိုင္ငံေရးအာဇာနည္မ်ားေပၚထြက္လာသည္မွာရွစ္ေလးလံုးမွစျပီးယေန ့
အခ်ိန္ထိအမ်ားဆံုးဟုလည္းဆိုႏိုင္ပါသည္။

ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရွားသူေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေနာက္ပါမ်ားတို႔မွာျပည္တြင္းတြင္
ဖမ္းဆီးခံရတာေတြရွိေနသလိုျပည္ပတြင္ခိုလံုလုပ္ရွားေနႀကသူမ်ားလည္း
အေျမာက္အမ်ားရွိေနႀကပါသည္။ထိုသူတို ့၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအားလံုး
ကိုက်ေနာ္တို ့ကေလးစားႀကပါသည္။

အဘယ္ေႀကာင့္ဆိုေသာ္ျပည္သူတရပ္လံုးလြတ္ေျမာက္ေရးကို
ေဆာင္ရြက္ေနႀကေသာေႀကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ထိုသူအားလံုးကို
ျပည္သူတရပ္လံုးကလည္းအားထားယံုႀကည္ေနႀကပါသည္။

ျပည္တြင္းမွလုပ္ရွားသူမ်ားမွာအာဏာရွင္တို ့၏ရန္ေႀကာင့္
လြတ္လပ္စြာလုပ္ရွားမရႏိုင္သည့္အတြက္ထိေရာက္ေသာျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲေရးမျဖစ္ႏိုင္သည္ကိုနားလည္ႏိုင္သကဲ့တို ့က်ေနာ္တို ့
ျပည္ပလႈပ္ရွားသူမ်ားကတနည္းနည္းေျပာင္းလဲေအာင္ဘာ
ေႀကာင့္မလုပ္ရွားႏိုင္ႀကပါသနည္း။

ျပန္လည္သံုးသပ္ႀကဖို ့လိုေနပါသည္။ျပည္ပလုပ္ရွားေနႀကသည့္
အဖြဲ ့အစည္းေပါင္းမ်ားစြာရွိပါသည္။လူေပါင္းမ်ားစြာပညာရွင္မ်ား
စြာရွိသည္။သို့႕ေသာ္အျမင္မတူသေဘာထားကြဲျပာေနႀကေသာ
ေႀကာင့္အလုပ္တြင္မတြင္က်ယ္ဘဲျဖစ္ေနႀကရသည္။အခ်ဳပ္ေျပာ
ရလွ်င္အဖြဲ ့မ်ားျပီးအစည္းမရွိဟုဆိုရပါမည္။

ျပည္တြင္းျပည္ပလုပ္ရွားသူမ်ားကိုႏိုင္ငံတကာကကူညီလိုသည္ဆို
လွ်င္ပင္ဘယ္အဖြဲ ့အစည္းကိုကူညီရမည္ဆိုသည္လည္းေဝခြဲမရ
ဘဲရွိေကာင္းရွိလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။နအဖကိုဘယ္သူကမွမႀကိဳက္
ေသာ္လည္းသူ ့နည္းသူဟန္ျဖင့္ဘယ္သူ ့ကိုမွဂရုမစိုက္ဘဲသူ ့လမ္း
ကိုသူေလွ်ာက္ေနသည္။မႀကာမီ၂၀၁၀ကိုေရာက္ပါေတာ့မည္။

က်ေနာ္တို ့ဘာလုပ္ႀကမည္နည္း။က်ေနာ္တို ့အတြက္ေလွ်ာက္ရမည့္
လမ္းတိုေတာင္းေနပါျပီ။ရွိသမွ်ေသာအဖြဲ ့အစည္းအားလံုးတို ့မွာဒီမို
ကေရစီေရးအတြက္ဆိုသည့္ဦးတည္ခ်က္တူညီႀကမည္ဆိုလွ်င္ယေန ့
တစ္စိတ္တည္းတသားတည္းျဖစ္ဖို ့လိုေနပါျပီ။

personal ေတြရွိေနတဲ့အဖုအထဲ့ေတြကိုအဖြဲ႕အစည္းစာမ်က္ႏွာ
ေပၚသို ့တင္ေဆာင္မယူဘဲတစ္ခုတည္းေသာလမ္းစဥ္တစ္ရပ္ေအာက္
မွာပူးေပါင္းပါဝင္လုပ္ေဆာင္သင့္ႀကပါျပီ။တကယ္လို ့သာဘာမွမလုပ္
ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္တို ့ေတြအားလံုးသမိုင္းမွာအရုိင္းစာရင္းဝင္မ်ား
ျဖစ္ႀကပါလိမ့္မည္။

ျဖစ္ခဲ့ျပီးေသာကိုယ့္အေႀကာင္းသူ ့အေႀကာင္းေတြကိုေဘးဖယ္ထား
ျပီးညီညာလက္တြဲႀကပါစို ့လို ့ေတာင္းဆိုေရးသားလိုက္ပါသည္။

ဒီစာသည္ဘယ္သူတဦးတေယာက္ကိုမွမရည္ရြယ္ဘဲမိမိအျမင္ကို
ေရးျခင္းသာျဖစ္သည္။မွားလွ်င္ခြင့္လြတ္ႀကပါ။
ပညာေက်ာ္

US Strongly Condemns Prosecution of four Burma democracy defence lawyers

On Burma Review - burmareview.org :-

In a Press Statement released on November 7, 2008 by the Deputy Spokesman of the US State Department (No. 2008/939) - Mr. Robert Wood, the United States has strongly condemned the recent prosecution by Burma’s military regime of four democracy defense lawyer’s right to legally represent the case of political detainees. Burma Review welcomes the action of US State department, which attempts to restore human dignity to defend oneself through legal constitutional means.

It is important to note that in last two weeks new developments in Burma, defense attorney Nyi Nyi Htwe was sentenced to six months’ imprisonment and three others, U Aung Thein, U Khin Maung Shein, and Saw Kyaw Kyaw Min, face possible prison time for contempt of court after they lodged complaints about the lack of due process in their clients’ trials, which is a blatant violation of civic rights ordained in Human Rights Charter of United Nations. The US State department in its press release reiterated that, “these actions represent a blatant attempt by the regime to intimidate these lawyers and demonstrate its contempt for the rule of law,” and made a call to the Burmese ruling military regime - to release immediately Nyi Nyi Htwe and drop all charges pending against U Aung Thein, U Khin Maun Shein and Saw Kyaw Kyaw Min.

It has further stressed vocally, that, “Burma’s military regime cease harassing and arresting citizens for peacefully exercising their internationally recognized human rights, and to release all political prisoners immediately, and to begin a genuine dialogue with democratic and ethnic minority groups on a transition to a civilian, democratic government in Burma.” This also implies the consistent demand of immediate release by US government of NLD leader and Nobel laureate – Daw Aung San Suu Kyi’s from detention, who had already spent more then thirteen years in house arrest away from her family for the cause of peaceful non-violent democratic change in Burma.

First person: 'I was brutally tortured for six months

Ko Aung, 45, political activist

Interview by Rob Sharp
Saturday, 8 November 2008

Kalpesh Lathigra

Aung says: 'I saw a young girl murdered by the army as she begged for mercy. I will never forget that

Ko Aung was a student in Burma during the country's 8888 uprising, named after the date on which it began, 8 August 1988. Thousands of people, mostly Buddhist monks and students, were slaughtered by the country's armed forces. As head of a student movement protesting against the socialist government, Aung was arrested several times, held as a political prisoner for six years, and tortured.

I was born in 1963 in Rangoon, Burma's then capital, and enjoyed a normal upbringing. I was doing a course in industrial chemistry at Rangoon Art and Sciences University. The Burma Socialist Programme Party was in power and suddenly decided to ban all bank notes. At that point I began to get politically involved. The university was state-funded and already there were not enough text books to go around. It occurred to me that the country was getting cash from the International Monetary Fund (IMF) but little of that was filtering through.

It was then that I organised the students to burn bank notes in the canteen as a means of protest. The clashes between students and government continued; someone was shot outside Rangoon Institute of Technology. At the beginning of 1988 we marched. The army blocked our campus and then arrested hundreds of students. When I escaped, the police followed me to my parents' home and arrested me. I was detained for a month, had no food or drink for six days and was beaten. After I was released I rebuilt an underground network. We started to protest again within the university campus. It was closed down so we went further underground.

On 8 August 1988 people took to the streets. I saw a young girl murdered by the army after she begged for mercy. I will never forget that. After that I was one of the founders of the All Burma Federation of Student Unions. We continued protesting. In September of that year I was arrested. I was brutally tortured for six months in several different military intelligence centres. I was sentenced without trial to seven years in prison with hard labour.

In prison I kept fighting for more rights for the prisoners. So they put me in solitary confinement with leg irons three times. I was eventually released in 1994. I was asked to sign a confession that I was not involved in a political movement but I refused. So I had to flee the country. I used a fake passport to come to the UK.

I am now the executive committee member of the Burmese Democratic Movement Association UK. I am also training to be an immigration adviser. I will not give up the cause for freedom. I still support my comrades in Burma and financially support the underground movement as best I can. The events of 8888 will always be burned on my heart.

Do you have an interesting story to tell? E-mail us at firstperson@independent.co.uk

Weekly Business Roundup (November 7, 2008)

By WILLIAM BOOT

Friday, November 7, 2008

---

Swiss Firm Hired by Regime to Help Hydroelectric Projects

A Swiss engineering company on a human rights campaign’s “dirty list” for doing business in Burma has been commissioned again by the military regime to provide consulting services for more hydroelectric dam projects.

Colenco Power Engineering AG was hired by the Ministry of Electric Power-1, according to Burma's state media.

Colenco, based in the Swiss spa resort of Baden, has in the past provided technical services for several regime-promoted hydro systems, including the controversial huge planned at Tasang on the River Salween adjacent to Thailand.

Switzerland is not a member of the European Union and is thus not committed to support EU economic sanctions against the Burmese regime. But Colenco is on the “name-and-shame” list of 154 foreign firms operating in Burma compiled by the London-based human rights group Burma Campaign-UK.

The group separately identifies Colenco as being involved with the Yeywa Dam which it alleges has “caused forced displacements of local populations.”

On its Web site, Colenco lists eight countries where it operates, including Thailand, but makes no mention of Burma.

Human rights campaigners say this is a growing tactic of foreign firms doing business with a Burma military junta that is increasingly sanctioned by some Western governments in a bid to trigger regime change.

The US oil giant Chevron, which continues to do business in Burma despite pressure from the US Congress to withdraw, has recently dropped all references to its Burma operations, human rights groups say.

China is Now Burma’s Second-largest Trading Partner

China has climbed into second place among Burma’s chief trading partners, according to official figures just published.

Trade between the two countries grew by 60 percent in the 2007-8 financial year that ended in March, said the Ministry of Commerce, quoted by the official Chinese news agency Xinhua.

Previously, China ranked behind both Thailand and Singapore.
Now, only Thailand has more trade with Burma than China—mainly as a result of large gas purchases.

The value of Burma-China trade in the last full financial year was US $2.4 billion, compared with $1.5 billion in the previous year.

The latest figure represents almost 25 percent of Burma’s total annual foreign trade, said the ministry.

But there is a huge imbalance in the two-day trade, which is mostly in the form of imports from China of machinery, electric goods, processed food, and other consumer items.
Burma’s exports to China are mainly natural resources such as timber, gems, fish and farm produce.

However, the trade imbalance—which currently stands at $500 million—is expected to lessen in coming years when China begins importing large quantities of gas via pipeline from the Shwe offshore field in the Bay of Bengal.
Burma’s natural gas sales already account for more than 40 percent of total exports.

Lloyd’s Under Increasing Pressure to Halt Burma Business

Tens of thousands of emails and telephone calls have been bombarding key staff at Lloyd’s of London in the latest bid to get the international insurer to halt its business with the Burma military regime.

The messages and calls follow an attempt by the British government to also persuade Lloyd’s to give up its Burma business in line with Western economic sanctions against the regime.

The bombardment is being orchestrated by two international human rights groups, Burma Campaign-UK and the Avaaz group.

Avaaz was established in 2007 and has supporters not only on Britain, but also mainland Europe, the US, Australia and South America.

Lloyd’s remains tightlipped about its Burma business but its member syndicates are believed to provide the vital insurance that keeps important junta businesses afloat.

Burma Campaign-UK’s Johnny Chatterton said the current campaign hoped to also persuade ordinary employees of Lloyd’s to question their bosses over the Burma links.

Foreign Firms Probe Disputed Burma, Bangladesh Waters

By WILLIAM BOOT

Friday, November 7, 2008

---

BANGKOK — South Korean industrial giant Daewoo International and an American company are behind the gas and oil probes in Bay of Bengal waters that triggered a military confrontation between Burma and Bangladesh.

The secretive exploratory drillings in the Bay of Bengal were disclosed by the Dhaka government when it lodged a diplomatic protest with Burma, and naval vessels from the two countries briefly confronted one another last weekend.

The Block A-1 gas field off the northwestern coast of Burma. Daewoo International and the Korea Gas Corporation have a 70 percent stake in three Burmese offshore gas wells including A-1. (Photo: chosun.com)

A dispute over the offshore territory, which both countries claim, has never been resolved by international maritime mediation.

The area is adjacent to the Shwe field inside Burmese waters off the Arakan coast, which has proven gas reserves of at least 6 trillion cubic feet (around 200 billion cubic meters).

Initial reports said Burmese explorers were at work in the disputed seas.

However, industry analysts in Bangkok say Burma’s government-controlled Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE)—which overseas all Burmese exploration—does not have the technical equipment or know-how to set up offshore exploratory drillings.

But in September there was a brief announcement by Daewoo on the South Korean stock exchange that it planned to conduct new exploratory drilling for oil and gas in Burmese coastal waters.

Daewoo, a secretive company which discloses only minimal legally required company information, said it would shortly start a five-month multimillion dollar drilling program at an undisclosed location.

It hired the US firm Transocean, the world’s largest offshore drilling contractor, whose services are costing Daewoo over US $400,000 per day.

“Offshore drilling is an expensive and specialized activity, as shown by a big firm like Daewoo hiring an outside specialist,” The Irrawaddy was told this week by Bangkok energy industries analyst-consultant Sar Watana. “I doubt if it’s the sort of thing the MOGE could do alone.”

Daewoo is the major concessionaire in two blocks of the Shwe offshore gas field, which is not far from the disputed sea territory. There has been no evidence that Daewoo has any exploration rights in Burma’s other main offshore gas fields along east coast areas of the Andaman Sea.

News agency reports Thursday also named Daewoo as the drilling contractor in the disputed territory.

The Burmese government said late Thursday it rejected Bangladesh’s claim on the territory and demands for a halt to exploration, which a statement broadcast on state radio called “unlawful and wrong.”

The statement said exploration will continue—setting the scene for possibly more military confrontation, and souring prospects for a diplomatic outcome. The two sides are due to meet to discuss the issue in Dhaka later this month, according to Bangladesh media reports.

Bangladesh has appealed to the Burmese junta’s chief ally, China, for help in resolving the issue.

China on Thursday said it would seek to assist in the dispute in what the official news agency Xinhua termed “an appropriate manner.”

But observers point out that China is hardly a neutral intermediary.

Through pressure on the Burma junta, Beijing elbowed India out of negotiations to become the sole buyer of the Shwe gas, and Daewoo is engaged in plans to construct a huge pipeline to ship the gas into China’s southwestern province of Yunnan.

All three countries are desperately short of energy. Dhaka unsuccessfully approached the Burmese authorities recently with a request to buy gas.

Daewoo was last week named in a complaint to the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) for tacitly condoning human rights abuses in Burma in connection with its Shwe gas development.

The allegation, by the US-based nongovernmental organization EarthRights International, said Daewoo had failed to comply with the corporate responsibility codes of the OECD, to which South Korea is a signatory.

ေဒါက္တာစိန္၀င္းႏွင့္ဘေလာ့ဂါမ်ားသို ႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ၊

ဒီအိတ္ဖြင့္ေပးစာဟာအီးေမးမွတဆင့္ကၽြန္ေတာ္တို႕ထံေရာက္ရွိလာတာျဖစ္
ပါတယ္။ေခါင္းစဥ္မွာပါတဲ့အတိုင္းေဒါက္တာစိန္ဝင္းႏွင့္ဘေလာ့ကာမ်ားသို႕
အိတ္ဖြင့္ေပးစာအမည္နဲ႔ေရာက္ရွိလာတာျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘေလာ့ဟာျပည္သူလူထုေတြရဲ႕အျမင္အေတြးနဲ႕ခံစားခ်က္မ်ား
ကိုအဓိကေဖၚျပေပးလိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီအတြက္လဲအေတြးအျမင္မ်ားကို
ဖိတ္ေခၚခ်က္ကိုလည္းေကာင္း၊သူတို႕အေတြးသူတို႕အျမင္ကဏၭအေနျဖင့္
လည္းေကာင္းေဖၚထုတ္တင္ဆက္ေပးထားပါတယ္။
ယခုေတြးထင္ျမင္ယူဆခ်က္နဲ႕ပါတ္သက္ၿပီးမည္သူမဆိုေထာက္ခံေရးသား
လိုလွ်င္ျဖစ္ေစ၊ကန္႕ကြက္ေရးသားလိုလွ်င္ျဖစ္ေစကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕အီးေမး
saffrontoward@gmail.comသို႕ေပးပို႕ႏိုင္ပါေၾကာင္းအသိေပးအပ္ပါသည္။
ယခုေရးသားေဖၚျပခ်က္သည္saffrontoward group ၏အျမင္ကိုေဖၚျပျခင္း
မဟုတ္ေၾကာင္းလဲသိေစအပ္ပါသည္။

ေဒါက္တာစိန္၀င္း ႏွင့္ ဘေလာ့ဂါ မ်ားသို႔
အိတ္ဖြင္ ့ေပးစာ

က်ဳပ္္ျမန္မာျပည္သူတဦးပါ..။ က်ဳပ္အသက္ က အခုဆို ( ၆၀ ) နားနီးေနျပီ ။ က်ဳပ္တို ့ျပည္ သူေတြ လို ခ်င္ ခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေရး က အလွမ္းေ၀းလိုက္တာဗ်ာ….။ ႏွစ္ေတြ လဲ ၾကာ ျပီ..။ ဒီမိုကေရစီအေရး ေဆာင္ ရြက္ ေနၾကတဲ ့ ျပည္တြင္း က ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ ကိုေရာ….ျပည္ပက ပုဂၢိဳလ္ေတြ ကို က်ဳပ္္ အရမ္း ေလးစား တာဗ်…။ ေျပာရရင္က်ဳပ္တို ့လိုခ်င္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ကို ဒီလိုသူေတြ က သာအရယူေပးႏိုင္လိမ္ ့ မယ္..လို့ ကို ယံုၾကည္ ထားတာ….။ အခုဆိုရင္အႏွစ္ ( ၂၀ ) ေတာင္ေက်ာ္ လာျပီ..။ တေန့ရလိမ့္ႏိုး…တေန ့ရလိမ္ ့ ႏိုးနဲ ့… အခုထိေမွ်ာ္ေနဆဲပါဗ်ာ…။ ျပည္တြင္းျပည္ပ က လွုပ္ရွားမွု ့ေတြ ကို လဲ မ်က္ေျခမပ်က္ ဘူး…အသံလႊင္ ့ ဌာနေတြ …ႏိုင္ငံေရးနဲ့ နီးစပ္ တဲ့သူေတြ ဆီ ကေန အျမဲနားစြင္ ့ေနတယ္ဗ်…။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ခင္ဗ်ားတို ့ ေတြ ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ေနမွု ့ ေတြ ကို ..က်ေနာ္တို ့ ျပည္ သူေတြ က လဲ မ်က္ ေျခမပ်က္ပါဘူးဆိုတာပါ….။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို ့ ရဲ့ အျမင္ေလးေတြ ကိုလဲ တင္ ျပခ်င္တယ္ဗ်…။ ျပည္တြင္းအေနအထားမွာဆို ရင္ ေတာ ့ ခင္ဗ်ားတို ့လဲ သိ တဲ့အတိုင္းေပါ့ ဗ်ာ….။ ဒီမိုကေရးစီအေရးၾကိဳးပမ္းေနသူေတြ ဟာ အခုဆိုရင္..ေထာင္ထဲ မွာ နဲ့ အျပင္ မွာ နဲ့က ေထာင္ထဲ မွာလူပိုမ်ားေနတယ္….။ မတရားအမွု ့ဆင္ ဖမ္းတာ ေတြ …။ မေတာ္မတရား ပုဒ္ထီး ၊ ပုဒ္မေတြ နဲ့ အမ်ိဳးအမ်ိဳး ဖမ္းဆီးေနတာ….။ က်ေနာ္ေတာ ့ ဗ်ာ….ျပည္သူတေယာက္ အေနနဲ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေမွ်ာ္လင္ ့ခ်က္မဲ့လာသလိုပဲ …။ ေျပာရရင္အားငယ္လာတယ္ေပါ့ ဗ်ာ…။ က်ဳပ္တို ့ ေတြ ကို ခင္ဗ်ား တို ့ ဒီအတိုင္းပဲ ထားေတာ ့ မွာ လား…။ ဒီလိုပဲ ေနေနၾကေတာ ့ မွာလား….။ ျပည္ပကို ေရာက္ သြား တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ဆို က်ဳပ္ေန ့ တိုင္းေမတၱာ ပို ့ တယ္ဗ်…။ က်န္းမာၾကပါေစ.. ခ်မ္းသာၾကပါေစ ရယ္လို ့။ ခုလိုေခတ္မွာအင္တာနက္ ေခတ္ေရာက္လာျပီ ဆိုေတာ ့ က်ေနာ္တို ့ ေတြအတြက္ ပိုေတာင္ေကာင္းေသး တယ္….။ ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ ့ သတင္းစာမ်က္ႏွာေလးေတြမ်ားလာကိုးဗ်…။ က်ဳပ္ရံုးမွာ က လဲ သေဌးက အင္တာနက္ခ်ိတ္ေပးထားေတာ့ ပို အဆင္ ေျပတာ ေပါ့ဗ်ာ…။ ျပည္ပ က ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ ့ေလးေတြဟာ ပို ျပီးလြတ္လပ္တယ္..ပိုျပီးပြင္ ့လင္းတဲ့သေဘာေဆာင္တယ္လို ့ ထင္ မိတယ္ဗ်ာ…။ ဘာမဆို ကိုယ္ ေျပာ ခ်င္တာ..တင္ျပခ်င္တာေတြ ကို ဘယ္သူ ့ ဆီမွာ ခြင္ ့ေတာင္းစရာမလိုဘူးတဲ့ ဆို လို ့ ဗ်..။ အဲဒါဆိုလဲ ဗ်ာ ပြင္ ့ ပြင္ ့လင္းလင္းေျပာၾကေစခ်င္တယ္…။ ဟိုတေလာက ဆိုရင္ ကုလသမဂၢမွာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ကို တရား၀င္ အစိုးရ မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္းကိုတင္ျပမယ္ဆိုတုန္းကေလ..က်ဳပ္ဗ်ာ…ဘယ္လိုေျပာရမလဲ..ဒီတခါေတာ့ျပည္ပပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ က အျပတ္ေဆာ္ျပီ..ဆိုျပီးေတာ ့..က်ဳပ္တို ့ရဲ့ စကား၀ိုင္းေလးေတြမွာ မပါမျဖစ္ေပါ့…။ က်ဳပ္ကေတာ ့ ခပ္ၾကြားၾကြားကို ေျပာထားတာ….ဒီတခါေတာ ့ ဒီအစိုးရ ..ေခြးက်က် မွာေသခ်ာျပီဆို ျပီး… စကား၀ိုင္းေတြ ထဲမွာ က်ဳပ္က ..ဒီကိစၥနဲ့ပါက္သက္ ရင္ နဲနဲ မွအေျပာမခံ ဘူး…။ တခ်ိဳ ့ က ေမးလာ ေသး တယ္.. ဟုတ္ပါ့ မလားေမာင္ကာလု..ရယ္ တဲ့…။ အဲလိုေျပာလာတဲ့သူဆိုရင္ က်ဳပ္က အျပတ္ေျပာခ်လိုက္တာဗ်…။ ခင္ဗ်ားတို ့ ၾကည္ ့ေန ကုလသမဂၢ ရဲ့ အစည္းေ၀းျပီးတာ နဲ ့စစ္အစိုးရဟာ ခြက္ဆြဲေတာင္းစားရကိန္းဆိုက္မယ္လို ့ အမွတ္အျပည့္ေပးလိုက္တာ..ခုေတာ ့ဗ်ာ…ဘယ္နဲ့ေျပာပါလိမ့္ က်ဳပ္ျဖင္ ့လူၾကားထဲ့မ်က္ႏွာေတာင္မျပရဲေတာ ့ ဘူး….။ အဲဒီအစီစဥ္မေအာင္ျမင္ေသးဘူးတဲ့ ဗ်ာ…ဘာလို ့လဲဆိုေတာ ့ ေဒါက္တာစိန္၀င္းကလက္မွတ္မထိုးလို့ တဲ့ဗ်….။ က်ဳပ္ကို ကုလားမႏိုင္ရခိုင္မဲတယ္ေျပာခ်င္ေျပာဗ်ာ..က်ဳပ္ကေတာ ့..ေဒါက္တာစိန္၀င္းဆို တဲ့ ကုလသမဂၢ မွာေနရာရေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးကို ခုေနမ်ားေတြ့ရင္ မ်က္ႏွာ ကိုလက္သီးနဲ့ေတာင္ ထိုးလိုက္္ ခ်င္တယ္…. က်ဳပ္အသက္ ( ၆၀ ) နားနီးေနေပမယ့္…လူတေယာက္ ကို ေတာ ့ တခ်က္ ထဲနဲ ့ဖင္ ထိုင္က်ေအာင္ ထိုးႏိုင္ပါေသးတယ္ဗ်..။ ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာ….အာဇာနည္းမ်ိဳး ရိုးမပီသ လိုက္တာ..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ အကိုၾကီး ဦးဘ၀င္းက ေမြးတာ တဲ့…။ သူ့ညီမ တ၀မ္းကြဲ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုရင္လဲ အခုထိ အထိမ္း သိမ္း ခံ ေနရတုန္း….။ စကားမစပ္ေျပာရဦးမယ္..က်န္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ရက္ေလာက္က ပဲေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေနတ့ဲ အိမ္ေရွ့ လမ္းကျဖတ္သြားေတာ ့ က်ဳပ္ရင္ထဲဆို ့ သြားတယ္ဗ်ာ…ႏွစ္ေတြအၾကာၾကီး ဒီအိမ္ထဲေနေနရတာ… က်ဳပ္ဆိုရင္ေတာ ့ေနႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး..။ သူကေတာ ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တသီၾကီးနဲ့ အစီစဥ္ေတြ ခ်ထားမွာပဲ.. လိ့ုေတြ းမိတယ္..အျပင္ မွာဘာေတြျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာကိုသူမေလာက္ဘူးထင္တယ္ဗ်ာ.. သူ ့ အက္ို တေယာက္ ကေတာ့ ျပည္သူအတြက္ မေျပာနဲ့ သူ့ညီမ အတြက္ ေတာင္ လြတ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ပံု မရဘူး…။ ထိုင္ခံုေနရာ ေပ်ာက္မွစိုးေနလားမသိဘူး…။ နွစ္ေတြ လဲၾကာျပီ…က်ဳပ္ေရးလိုက္တဲ့ဒီစာကို ေဒါက္တာစိန္၀င္း. .ခင္ဗ်ား ဖတ္မိရင္ေတာ ့..စိတ္မေကာင္းမျဖစ္နဲ့ဗ်ာ..က်ဳပ္ရင္ထဲက အမွန္အတိုင္းေျပာတာဗ်..။ ဒီကိစၥ ကို ျပည္ပ က အေနနီးစပ္တဲ့..သူေတြ ..လက္တြဲလုပ္ေနတဲ့သူေတြ က လဲ မေျပာၾကဘူးလားဗ်ာ… ခင္ဗ်ားတို ့ ပါတက်ိတ္ ထဲတဥာဏ္ ထဲ လား…ဘာေတြ ကို မက္ေမာေနၾကတာလဲ…ဘာေတြ ေတြ ေ၀ေနၾကတာလဲ..ခင္ဗ်ားတိ္ု ့ ၾကိဳးပမ္း ေနၾကတာေတြ က ခင္ဗ်ားတို ့ အတြက္လားက်ဳပ္တို ့ အတြက္ လား….က်ဳပ္တို ့ ကထင္ထားတာက ..ခင္ဗ်ားတို ့ ရဲ့ အႏွစ္နာခံမွု ့ေတြ ၾကိဳးစားေနမွု ့ ေတြ က က်ဳပ္တို ့ ျပည္ သူေတြ အတြက္ လို ့ထင္ေန တာဗ်.. အရင္က အမွတ္ အျပည့္ေပးထားတာ…အခုေတာ ့ဗ်ာ…။ က်န္တဲ့ သူေတြ လဲ က်ဳပ္ေျပာ လိုက္ခ်င္ တယ္ဗ်..ငခံုးမ တေကာင္္ ေၾကာင့္ေတာ့တေလွလံုးမပုတ္ေစနဲ့ေပါ့ ဗ်ာ…။ က်န္တဲ့သူေတြ က ၾကိဳးစားၾကေစခ်င္တယ္… ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေစခ်င္တယ္…က်ဳပ္တိုု ့့ျပည္သူေတြ ရဲ့အက်ိဳးကို အမွန္တကယ္လိုလား တယ္ဆိုရင္ ေပါ့ဗ်ာ.. က်ားေၾကာက္လို့ရွင္ၾကီးကိုး..ရွင္ၾကီးက်ားထက္ဆိုး..ဆိုသလိုျဖစ္ေနမလားပဲ…။

က်ဳပ္..သတင္းဌာနေတြ က လြဲရင္..က်ဳပ္ဖတ္ေလ ့ဖတ္ထ ရွိတဲ့ဘေလာ ့ေတြကို ..က်ဳပ္အကုန္ပို ့ ထားတယ္..က်ဳပ္ရဲ့ ရင္တြင္းစကား…ျပည္သူေတြ ရဲ့ ဆႏၵေတြ ကို ခင္ဗ်ားတို ့အေလးထား မထားသိခ်င္ တယ္… ေျပာရရင္ခင္ဗ်ားတို့ ဘေလာ ့ေတြ ကို လဲေသြးတိုး စမ္းလိုက္တာပဲဗ်…။ အမွန္ အတိုင္းေျပာရဲ့တဲ့သူေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိလဲလို ့…ျပည္တြင္းက စစ္အစိုးရ မဟုတ္တာလုပ္ေနတာေတြ ေတာ ့..အသံကုန္ ေအာ္ တယ္..ခင္ဗ်ားတို ့ ထဲ က မဟုတ္တာ..လုပ္တာက်ေတာ ့ျငိမ္ေနၾကတယ္မဟုတ္လား. .က်ဳပ္အထင္ေျပာရ ရင္ေတာ ့ခင္ဗ်ားတိ့ု ဘေလာ့ေတြ့ဟာ မီဒီယာတခု ပဲ အဂတိလိုက္စားမွု ့ မရွိရဘူး..မွန္တယ္ထင္ရင္ ေျပာရဲ ၾကရမယ္..က်ဳပ္ေရးတာကိုေဖာ္္ျပလိုက္တဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို ့ကက်ဳပ္ကို..ထင္ေနၾကလိမ့္မယ္… က်ဳပ္ကို.. ဒီလူကေရာ ဘာေတြလုပ္လို ့ လဲ…လို့…က်ဳပ္လုပ္တာက်ဳပ္ေျပာမယ္… က်ဳပ္ဘယ္ပါတီ ဘယ္အဖြဲ့အစည္း ကမွ မဟုတ္ဘူး… ဒါေပမယ့္..ခင္ဗ်ားတို ့ ေတြရဲ့အမာခံျပည္သူတဦးပဲ..ဟိုးအရင္ထဲက ေန ခုခ်ိန္ထိ ခင္ဗ်ားတို့ရဲ့ အမာခံျပည္သူပဲ. .ေနာက္ပိုင္းအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ ့ ေျပာင္းလဲခ်င္ေျပာင္းလဲ ..သြားလိ္မ္ ့ မယ္…အဲဒါကေတာ ့ ခင္ဗ်ားတို့ ရဲ့ လုပ္ရပ္ အေပၚမူတည္ေနတယ္..ဗ်..ခင္ဗ်ားတို ့ ကိုၾကည္ ့ရတာ လူမ်ားျပီးပြဲမစည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္…။ အင္း…က်ဳပ္..ေျပာခ်င္တာ ေတြေျပာလိုက္ရလို့ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ ့ ေပါ့ သြားျပီ..မဟုတ္ရင္ က်ဳပ္ရင္ေတြ တင္းက်ပ္ ေနတယ္…. မ်ိဳသိပ္ထားရတာေတြမ်ားေနတယ္…ခုေတာ့……..

ေမာင္သက္ျပင္း

( အင္းယားေျမ )

( ၇ . ၁၁ . ၂၀၀၈ )