9.24.2008

အဖိႏွိပ္ခံ ျမန္မာလူထု လြတ္ေျမာက္ေရး ကုလသမဂၢက ပိုႀကိဳးပမ္းသင့္ဟု သမၼတဘုရွ္ တိုက္တြန္း

24 September 2008



U.S. President George W. Bush addresses the 63rd session of the United Nations General Assembly Tuesday, Sept. 23, 2008.AP
သမၼတဘုရွ္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားေနစဥ္။
စက္တင္ဘာ ၂၃၊ ၂၀၀၈။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံမွာ အေမရိကန္
သမၼတအျဖစ္ ေနာက္ဆံုးေျပာတဲ့မိန္႔ခြန္းလို႔
ခန္႔မွန္းႏုိင္တဲ့ သမၼတဘုရွ္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ျမန္မာ
ႏုိင္ငံအေၾကာင္း အပါအ၀င္ အၾကမ္းဖက္မႈ
တိုက္ဖ်က္ေရး၊ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ မျပန္႔
ပြားေရးနဲ႔ လက္ရွိ အေမရိကန္ ဘ႑ာေရး
အက်ပ္အတည္းေတြကို အေလးထားေျပာဆုိခဲ့ပါ
တယ္။

ကုလသမဂၢရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ အေထြေထြညီလာခံ
မွာ အဂၤါေန႔က သမၼတဘုရွ္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကား
တာမွာ အၾကမ္းဖက္မႈတိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ႏ်ဴကလီး
ယားလက္နက္ မျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ညီညီၫြတ္ၫြတ္
လုပ္သြားၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့သလို အေမရိကန္မွာ လက္ရွိႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ဘ႑ာေရး
အက်ပ္အတည္းေတြကို အေမရိကန္အစိုးရနဲ႔ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္တို႔က ကိုင္တြယ္
ေျဖရွင္းသြားမွာျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သမၼတဘုရွ္က အဓိကေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္္ငံ အပါအ၀င္ တျခားႏိုင္ငံေတြက
လူ႔အခြင့္အေရးေတြ တိုးတက္လာေရးအတြက္ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ႀကီးအေနနဲ႔
ေဆာင္ရြက္သင့္တာကိုလည္း သမၼတဘုရွ္က ခုလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။

"၂၁ ရာစုမွာ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈအေပၚ ကမၻာႀကီးရဲ႕ ယံုၾကည္မႈရွိဖို႔
လိုအပ္လာပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ပိုမိုေကာင္းမြန္လာတဲ့ ေဆာင္ရြက္မႈေတြအေပၚ
မွာ အေျခခံထားသင့္တဲ့ အဖြဲ႕ႀကီးမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းအရ အမွားေတြရွိရင္လည္း
ျပင္ဆင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

"ဥပမာအားျဖင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနတဲ့သူေတြကို ပံုမွန္ အကာအကြယ္ေပး
ေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္သံုးသပ္သင့္ပါတယ္။ ႏွစ္ရွည္
လမ်ား ဖိႏွိပ္ခံေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႀကိဳပမ္းမႈေတြကို
ဒီ့ထက္ပိုၿပီး အားထုတ္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။"

အာဖဂန္နစၥတန္၊ လက္ဘႏြန္၊ ပါလက္စတုိင္း ပိုင္နက္ေဒသ၊ တခါ ယူကရိန္းနဲ႔
လုိက္ေဘးရီးယားႏိုင္ငံေတြမွာ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္လာၾကဖို႔အတြက္လည္း
အားေပးေထာက္ခံၾကဖို႔ သမၼတဘုရွ္က တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ ႐ုရွႏုိင္ငံဘက္ကေန
ၾသဂုတ္လမွာ ၀င္ေရာက္က်ဴးေက်ာ္ခံခဲ့ရတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြနဲ႔ တသား
ထဲရွိၾကဖို႔ကိုလည္း သမၼတဘုရွ္က ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္မႈတိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ တျခား ကမၻာ့
အဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္လာၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွာထက္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရး
ေတြလုပ္ဖုိ႔ အာ႐ံုစိုက္သင့္တယ္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

"အၾကမ္းဖက္မႈ တိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္္ငံစံုပါ၀င္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔
စိတ္ဓာတ္ေရးအရ တညီတၫြတ္တည္း တံု႔ျပန္သင့္ပါတယ္။ အျပစ္မဲ့သူေတြအေပၚ
တမင္သက္သက္ တိုက္ခိုက္တာကိုေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ႁခြင္းခ်က္ေပးလို႔ မရပါဘူး။
အေသခံဗံုးခြဲတာ၊ ဓားစာခံေတြကို ဖမ္းဆီးထားတာ၊ ျပန္ေပးဆြဲတာ စတဲ့လုပ္ရပ္ေတြ
ဟာ ဘယ္လိုမွ တရားမ၀င္ဘူးဆိုတာကို အခု အေထြေထြညီလာခံမွာ တက္ေရာက္ေန
ၾကတဲ့ ႏိုင္္ငံအမ်ားစုက လက္ခံထားၾကပါတယ္။"

ကုလသမဂၢအဖြဲ႕နဲ႔ Global Fund အဖြဲ႕ႀကီးတို႔ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ အာဖရိကတိုက္နဲ႔
တျခားေဒသေတြက အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီ၊ ေအအုိင္ဒီအက္စ္နဲ႔ ငွက္ဖ်ားေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရး
လုပ္ငန္းေတြအတြက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ေဒၚလာဘီလီယံနဲ႔ခ်ီ ေထာက္ပံ့ခဲ့တာကိုလည္း
သမၼတဘုရွ္က အေလးထားၿပီး ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တျခားႏိုင္ငံေတြကလည္း
ေထာက္ပံ့မယ္လို႔ ေျပာထားတဲ့ ကတိေတြအတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကဖို႔ကိုလည္း
အေမရိကန္သမၼတဘုရွ္က ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ တိုက္တြန္း
သြားပါတယ္။

နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပေနတဲ့ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံကို သြားၿပီး
တက္ေရာက္တဲ့ သမၼတဘုရွ္ဟာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္နဲ႔ သီးသန္႔
ေတြ႕ဆံုတဲ့အခါ အေလးထားေဆြးေႏြးၾကမယ့္ ကိစၥရပ္ေတြထဲမွာ ျမန္မာ့အေရးကိုလည္း
ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးမွာျဖစ္တယ္လို႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနက ေျပာခဲ့ပါတယ္။

မေန႔ အဂၤါေန႔ကေတာ့ သမၼတဘုရွ္နဲ႔ သမၼတကေတာ္ ေလာ္ရာဘုရွ္ (Laura Bush)
တို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက သံယာေတာ္တပါး အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၃ ႏုိင္ငံက လူ႔အခြင့္
အေရး လႈပ္ရွားေနသူေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုၿပီး ေန႔လယ္စာ စားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္
ေရႊ၀ါေရာင္လႈပ္ရွားမႈတုန္းက သံယာ့ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ ဥကၠ႒အျဖစ္ လႈပ္ရွားခဲ့သူ
အရွင္ေကာ၀ိဒဟာ အေမရိကန္သမၼတရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခံရတဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
ဆရာေတာ္ကိုဆက္သြယ္ၿပီး ေတြ႕ဆံုပြဲမွာ ဘာေတြေျပာျပခဲ့သလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါမွာ
ဆရာေတာ္ အရွင္ေကာ၀ိဒက အခုလိုမိန္႔ပါတယ္။

"ျမန္မာစစ္အစုိးရဟာ ျပည္သူကတင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစုိးရမဟုတ္ဘူး။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္
မွာ ေရြးေကာက္ထားတဲ့ အန္န္အယ္လ္ဒီပါတီအေပၚ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ
ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္ဆုိၿပီး လုပ္ေနၾကတယ္။ ဒါေတြကို အသိအမွတ္မျပဳဖုိ႔ ဦးဇင္း
ေတာင္းဆုိပါတယ္။

"ေနာက္တခုက ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ႏုိင္ငံတကာခုံ႐ုံးမွာ နအဖစစ္အစုိးရကို အေရးယူဖုိ႔
ေတာင္းဆုိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ဆုိင္ကလုံးျဖစ္တဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
ျပည္သူေတြကို အေၾကာင္းမၾကားတာ၊ သူတုိ႔သိလ်က္သားနဲ႔ ျပည္သူေတြကို အေၾကာင္း
မၾကားဘူးဆုိတာ ျပည္သူေတြကို အစုလုိက္အၿပဳံလိုက္ သတ္ျဖတ္တာျဖစ္တယ္။

"ဆိုင္ကလုံးျဖစ္ၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာလည္း ျပည္သူေတြက ေနေရးထုိင္ေရး၊ စားေရး
ေသာက္ေရးေတြက အရမ္းခက္ခဲေနတယ္။ အဲဒါေတြ ဦးဇင္းတင္ျပပါတယ္။ ၿပီးေတာ့
UN Security ကလည္း ဦးဇင္းတုိ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ အခုအခ်ိန္မွာ အင္မတန္
ရြံမုန္းစရာ ျဖစ္ေနၿပီ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ဂမ္ဘာရီကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံကို
အေခါက္ေခါက္အခါခါ သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးဇင္းတုိ႔ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြ၊ ဦးဇင္း
တုိ႔ရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္
ဆုိတာ ဘာမွေပၚမလာဘူး။ နအဖနဲ႔ပဲ စကားေတြေျပာ၊ အေပးအယူေတြလုပ္ၿပီး
ျပန္သြားတယ္။

"ဘန္ကီမြန္းကလည္း ဆုိင္ကလုံးျဖစ္တဲ့ အေတာ္အတြင္းမွာ ေရာက္လာတယ္၊ သန္းေရႊ
နဲ႔ေတြ႕တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအတုိင္း ဆက္သြားဖုိ႔ သူက နအဖကို
တုိက္တြန္းခဲ့ေသးတယ္။ ဦးဇင္းတုိ႔ ကန္႔ကြက္ထားတဲ့ ဒီဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို၊
ဦးဇင္းတုိ႔မလုိခ်င္တဲ့ နအဖစစ္အစုိးရကိုေတာင္မွ သူတုိ႔က အားေပးခဲ့တယ္ဆုိတာ
ဒီမုိကေရစီ လုိခ်င္ေနၾကတဲ့ ျပည္သူေတြကုိ ေစာ္ကားတယ္။ ႏုိင္ငံေရးတက္ႂကြတဲ့သူ
ေတြကိုလည္း ေစာ္ကားတာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဦးဇင္းေျပာျပခဲ့ပါတယ္။"

အဲဒီလို အရွင္ဘုရားရဲ႕ ေျပာဆုိခ်က္ေတြအေပၚမွာေရာ အေမရိကန္သမၼတဘုရွ္က
ဘယ္လိုမ်ား တုံ႔ျပန္ေျပာဆုိခဲ့ပါသလဲ။

"သူတုိ႔ကလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေပးမယ္ဆုိတာ ေျပာပါတယ္။ ဦးဇင္းကလည္း
အေျပာသက္သက္ မလုိခ်င္ဘူး၊ လုပ္တာပဲလုိခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
သူတုိ႔လုပ္တယ္ဆုိတာလည္း ဦးဇင္းတို႔ သိပ္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိပါဘူး။ ဦးဇင္း
ထင္ျမင္ခ်က္က သမၼတသက္တမ္းလည္း သူက ကုန္ေတာ့မွာ။ အဲေတာ့ သူ သမၼတ
သက္တမ္း မကုန္ခင္ေလးမွာ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥ၊ ဒီမုိကေရစီကိစၥေတြကို စိတ္၀င္စား
တယ္ဆုိၿပီး ႏုိင္ငံတကာက လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို ေခၚၿပီးေတြ႕ဆုံတာလုိ႔ပဲ
ဦးဇင္းျမင္ပါတယ္။

"ဒါေပမယ့္ သူတတ္ႏုိင္သေလာက္ေတာ့ သူ႕သက္တမ္းမကုန္ခင္ေလးမွာ နည္းနည္း
ပါးပါး လုပ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ဦးဇင္းေမွ်ာ္လင့္တာေပါ့။ အဲဒီပြဲၿပီးတဲ့အခါ သမၼတ
ကေတာ္ ေလာ္ရာဘုရွ္နဲ႔ ဦးဇင္းတုိ႔ ဓာတ္ပုံေတြ အမ်ားႀကီးတြဲ႐ုိက္ၾကပါတယ္။ ႐ုိက္တဲ့
အခါ သမၼတရယ္၊ သမၼတကေတာ္ရယ္၊ ဦးဇင္းရယ္ တတန္း။ ဦးဇင္းက ဂ်ာနယ္လစ္
ေတြေရွ႕မွာ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း စကားထေျပာရပါတယ္။ ေလာ္ရာဘုရွ္ကလည္း
ဦးဇင္းတုိ႔ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း အေလးေပးၿပီး အမ်ားႀကီးေျပာသြားပါတယ္။
တျခားႏုိင္ငံအေၾကာင္းေတာင္ မေျပာဘဲနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းပဲ သူက ေျပာသြား
ပါတယ္။

"အရင္တုန္းကေတာ့ ေလာ္ရာဘုရွ္က လာဖို႔အစီအစဥ္ မရွိပါဘူး။ ဦးဇင္းနဲ႔ေတြ႕ခ်င္
တယ္ဆုိၿပီး ညကမွ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔ လုပ္လိုက္တာျဖစ္တယ္။ သူကေတာ့
အမ်ားႀကီးကူညီႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဦးဇင္းေျပာျပတာကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ
အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္းလည္း ေျပာပါတယ္။ သူတို႔က
ေတာ့ မိန္းမသားခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းစာၿပီးေတာ့ အမ်ားႀကီးကူညီႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ ဦးဇင္း
ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။"

အေမရိကန္သမၼတဘုရွ္၊ သမၼတကေတာ္ ေလာ္ရာဘုရွ္တို႔နဲ႔ အဂၤါေန႔က
နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕မွာ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ့သူ အရွင္ေကာ၀ိဒ မိန္႔ၾကားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

Laura Bush Wants More Pressure on Burmaလူ႕အခြင့္အေရး ေလးစားဖို႔ စစ္အစိုးရကို အေမရိကန္ သမၼတကေတာ္ တိုက္တြန္း

U.S. first lady Laura Bush is urging China and India to push Burma's military leaders to open direct talks with the part of detained democracy leader Aung San Suu Kyi. VOA White House Correspondent Scott Stearns reports, Burma released the country's longest-serving political prisoner after 19 years in detention.

President Bush and Laura Bush listen to Kovita, a monk from Burma, after posing for a group photo with with political dissidents on  New York's Governors Island, 23 Sep 2008
President Bush and Laura Bush listen to Kovita, a monk from Burma, after posing for a group photo with with political dissidents on New York's Governors Island, 23 Sep 2008
The president and Mrs. Bush met with pro-democracy and human rights activists while in New York for the opening of the United Nations General Assembly.

Speaking to reporters after their meeting, President Bush said he assured those activists that the U.S. government believes in the universality of freedom and America has an obligation to help others realize the blessings of liberty.

Mrs. Bush urged Burma's military government to open talks with Aung San Suu Kyi's National League for Democracy party and all of the country's ethnic groups to rebuild the country.

"I want to urge all the neighbors of Burma - China and India and other neighbors - to continue trying to talk to the Burmese General Than Shwe to see if he can't do what all the world, the international community wants him to do and that is start respecting the rights of the people of Burma, start a real dialogue for a transition to democracy," said Laura Bush.

One of the dissidents who met with the president and Mrs. Bush was a Buddhist monk named Kovita who went into exile after last year's pro-democracy protests.

"We all need human rights, all the world's people, because we are all human," said Kovita.

Burmese journalist U Win Tin, after his release 23 September 2008
Burmese journalist U Win Tin, after his release 23 September 2008
He said he hopes the international community will help the Burmese people change their government peacefully.

The U.S. State Department Tuesday welcomed Burma's release of journalist Win Tin, who was the country's longest-serving political prisoner. State Department spokesman Robert Wood said Washington hopes the release is a first step toward freedom for all jailed dissidents.

Win Tin was arrested in 1989 and sentenced to 20 years for allegedly writing anti-government propaganda.


ျမန္မာစစ္အစုိးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကို
ေလးစားဖုိ႔အတြက္ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြ၊အထူးသျဖင့္ တ႐ုတ္္နဲ႔ အိႏၵိယတုိ႔က
တြန္းအားေပးပါလုိ႔ သမၼတကေတာ္ေလာ္ရာဘုရွ္ (Laura Bush) က တိုက္တြန္း
လိုက္ပါတယ္။

နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပေနတဲ့ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံႀကီးကို
တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ သမၼတဘုရွ္နဲ႔ သမၼတကေတာ္ ေလာ္ရာဘုရွ္တုိ႔ဟာ ဒီမုိကေရစီနဲ႔
လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ ေန႔လယ္စာစားရင္း ေတြ႕ဆုံခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ဒီမုိ
ကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြထဲမွာ ျမန္မာျပည္က သံဃာေတာ္တပါး
ျဖစ္တဲ့ အရွင္ေကာ၀ိဒလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ မႏွစ္က သံဃာထုလႈပ္ရွားမႈ၊ ေရႊ၀ါေရာင္
ေတာ္လွန္ေရးႀကီးအၿပီး ေဘးလြတ္ရာ တိမ္းေရွာင္ခဲ့တဲ့ သံဃာတပါးျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ အစိုးရတရပ္ ေျပာင္းလဲႏုိင္ဖုိ႔အတြက္
ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ုိင္းက ကူညီလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အေၾကာင္း
အရွင္ေကာ၀ိဒက မိန္႔ၾကားခဲ့တာကို အိမ္ျဖဴေတာ္က သတင္းထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

9.23.2008

Big Virus Coming Soon!

PLEASE FORWARD THIS WARNING AMONG FRIENDS, FAMILY AND CONTACTS!

You should be alert during the next few days. Do not open any message
with an attachment entitled 'POSTCARD FROM BEJING', regardless of who
sent it to you.
It is a virus which opens A POSTCARD IMAGE, which 'burns' the whole
hard disc C of your computer.
This virus will be received from someone who has your e-mail address
in his/her contact list.
This is the reason why you need to send this e-mail to all your
contacts It is better to receive this message 25 times than to receive
the virus and open it.
If you receive a mail called' POSTCARD FROM BEJING,' even though sent
to you by a friend, do not open it! Shut down your computer
immediately.
This is the worst virus announced by CNN. It has been classified by
Microsoft as the most destructive virus ever.
This virus was discovered by McAfee yesterday, and there is no repair
yet for this kind of virus.
This virus simply destroys the Zero Sector of the Hard Disc, where the
vital information is kept.

Junta frees veteran journalist & longest serving political prisoner,U Win Tin ေထာင္မွေတာင္းပန္ၿပီးျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ရသူ

ဦးဝင္းတင္အားဘႀကီးမိုးေခၚစာေရးဆရာဒါရိုက္တာ
ေမာင္မိုးသူႏွင့္အတူေတြရစဥ္





Burma's longest serving political prisoner, veteran journalist U Win Tin has been released from detention on Tuesday.

The 78-year-old journalist U Win Tin, who had been detained for more than 19 years, was among the 9002 prisoners that Burma's military government released on Tuesday.

Win Tin has reportedly arrive the resident of his long-time friend Maung Maung Khin, who frequently visited him while he was in detention.

Beside Win Tin, May Win Myint, an elected Member of Parliament (MP) in 1990 from Mayankone Township and Taungoo MP Aung Soe Myint, were also included among the release, Nyan Win, spokesperson of the National League for Democracy said.

So far the following political prisoners are confirmed to have been released:

Veteran Journalist U Win Tin from Insein Prison

Captain Win Htein, in-charge of Daw Aung San Suu Kyi's office members

Khin Maung Swe, elected MP from San Chaung Township

Daw May Win Myint, elected MP from Mayankone Township

Aung Soe Myint, elected MP from Taungoo

Aye Thein, member of the National League for Democracy, Thabeikkyin Township



ေထာင္တြင္း ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေနခဲ့ရသူ သတင္းစာဆရာၾကီး
ဦး၀င္းတင္လြတ္ေျမာက္ျပီ



အဂၤါေန႔၊ စက္တင္ဘာလ 23 2008 12:49 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

U_Win_Tin
အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသူ
သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္
အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေနခဲ့ရျပီးေနာက္ သတင္းစာဆရာၾကီး ဦး၀င္းတင္သည္ ယေန႔ အဂၤါေန႔ ညေနတြင္ လြတ္ေျမာက္လာျပီျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရ၏ အဓိက အျငိဳးထားျခင္းခံရသူ အသက္ ၇၈ ႏွစ္အရြယ္ ဦး၀င္းတင္သည္ ယေန႔ လႊတ္ေပးေသာ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၂ ေယာက္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ဦး၀င္တင္သည္ ယခုအခ်ိ္န္တြင္ သူ၏မိတ္ေဆြရင္း ဦးေမာင္ေမာင္ခင္၏ ေနအိမ္တြင္ ေရာက္ရွိေနျပီျဖစ္သည္။

မရမ္းကုန္းျမိဳ့နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေမ၀င္းျမင့္ႏွင့္ ေတာင္ငူလႊတ္ေတာ္
အမတ္ဦးေအာင္စိုးျမင့္ဦး တုိ႔ကိုလည္း စစ္အစိုးရက လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု အမ်ဳးိသား
ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။

ယခုအခ်ိန္အထိ အတည္ျပဳႏုိင္ေသာ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားမွာ

- အင္းစိန္ေထာင္မွ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္

- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ႐ံုးအဖြဲ႔ တာ၀န္ခံ ဗိုလ္ၾကီး၀င္းထိန္

- စမ္းေခ်ာင္းလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ

- မရမ္းကုန္း လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒါက္တာ ေမ၀င္းျမင့္

- ေတာင္ငူလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးေအာင္စိုးျမင့္

- သပိတ္က်င္းျမဳိ့နယ္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္ ဦးေအးသိန္း
တို႕ျဖစ္ၾကသည္။

--------------------------------------

သူတုိ႔ မွတ္ခ်က္


မိတ္ေဆြတဦးျဖစ္သူ ဦးလွဦး

"ေရာက္ေနတာက ညေန ၄ နာရီေလာက္မွာ။ ေထာင္က အာဏာပိုင္ေတြက
လိုက္ပို႔တာ။က်ေနာ္က မနက္ကတည္းက သတင္းရေတာ့ ေထာင္ကိုသြားတာ၊
အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သိေတာ့ အထဲဝင္ၿပီး သြားစံုစမ္းမယ္
လုပ္တာ ဦးဝင္းတင္ကအိမ္ေရာက္ေနၿပီ။

"ေရာက္ကတည္းက ခုစကားေျပာေနတာ ၂ နာရီလံုးလံုး ရွိၿပီ။ Non Stop စကား
ေျပာေနတာ။လူေတြက အမ်ားၾကီးဘဲဗ်ာ။ သတင္းေထာက္ေတြလည္း ပါတယ္။
က်ေနာ္ေတာင္ ထိန္းလို႔မရေတာ့ဘူး။

"က်န္းက်န္းမာမာပါဘဲ။ အားလံုး ေကာင္းပါတယ္။ မ်က္စိေတာ့ နဲနဲကုရမယ္။

"သူက အရမ္းတက္ႂကြတာ။ ေထာင္အဝတ္အစားကို မခၽြတ္ေသးဘူး။ ခၽြတ္ခိုင္းလို႔ကို
မရဘူး။သူကသူ႔ကိုယ္သူ ေထာင္က်လို႔ သတ္မွတ္ထားတယ္တဲ့၊ အျပင္လူ မဟုတ္ဘူး
တဲ့ အဲသလိုေျပာေနတာ။"

ဝါရင့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္သည့္ ဗုိလ္မင္းလြင္

"ဝမ္းသာပါတယ္၊ ႏွစ္ရွည္ခ်ခံ ေနရတာေလ၊ လြတ္ေပးတဲ့အတြက္ ၾကိဳဆုိပါတယ္၊
ေနာက္တခုကအမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး အတြက္လည္း အေထာက္အကူ
ျဖစ္ေစလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္ကယ္တုိ႔က ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုး လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔အတြက္ အၾကံျပဳေနတာပါ၊ ေတာင္းဆုိေန
တာပါ၊"

ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး ဗဟိုဌာန

သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံ ဗဒိုေစာလွေငြ

"ဦးဝင္းတင္တို႔လိုေပါ့ေလ။ တကယ့္ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္ရဲ႔ ဘယ္လိုေခၚမလဲ။ ဒီ
ပုဂၢိဳလ္ေတြက စတိတ္မန္းေပါ့ဗ်ာ။ အင္မတန္မွကို တမ်ဳိးသားလံုးရဲ႔ အက်ဳိးအတြက္
ကလဲတကယ့္ ပညာရွင္ၾကီးေတြ။
ဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးဟာ ဟိုနဂိုကတည္းက ခ်ဳပ္ကုိ မခ်ဳပ္သင့္၊ ဖမ္းကုိ မဖမ္းသင့္ပဲနဲ႔
က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ရဲ႔ အၾကံဥာဏ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ တိုင္းျပည္ စည္းလံုးညီၫြတ္
အတြက္ ေကာင္းေၾကာင္းေတြ လုပ္သင့္တာေပါ့ေလ။ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္းပဲ ဒီပုဂိၢဳလ္
ကို လႊတ္မယ္၊လႊတ္မယ္ဆိုျပီး မလႊတ္ပဲနဲ႔ထားခဲ့တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အခုအခ်ိန္မွာ
လႊတ္လိုက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါကေတာ့ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တဲ့ အလုပ္ကို အလြန္တရာ
ေနာက္က်ၿပီးမွလုပ္တယ္လို႔ပဲ က်ေနာ္တို႔ ထင္တယ္။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ ဒါက ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာစရာပါပဲ။ ပုဂိၢဳလ္ၾကီးေတြရဲ႔
အနစ္နာခံမႈေတြ အေမွ်ာ္အျမင္ၾကီးမႈေတြေနာက္ ေစတနာအမွန္နဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ ဒီ
စိတ္ဓါတ္ေရးရာေတြကို က်ေနာ္တို႔အင္မတန္ ေလးစားပါတယ္။ ဒီပုဂိၢဳလ္ေတြကေန
ထြက္လာသလိုပဲအျပင္မွာလည္းပဲ ထြက္လာ႐ုံသာမကဘူးေပါ့ေလ။ ဒီပုဂိၢဳလ္ေတြကို
လႊတ္လိုက္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အသံုးခ် ႐ုံေလာက္ နာမည္ျပၿပီးေတာ့ ကမၻာကို လွည့္စားဖို႔။
တိုင္းျပည္ကုိလွည့္စားဖို႔ လႊတ္လိုက္တဲ့ ပံုစံမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဒီပုဂိၢဳလ္ၾကီးေတြဟာ တကယ့္ကို
က်ေနာ္တို႔ အမ်ဳိးသား အက်ဳိးအတြက္ကုိ၊ တစ္တုိင္းျပည္လံုးအတြက္ကုိ သူတို႔ စြမ္းအားရွိ
သမွ်ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ေအာင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔ တခါးဖြင့္ေပးသင့္တယ္။
အားေပး သင့္တယ္ေပါ့ အမ်ဳိးသား စည္းလံုး ညီၫြတ္ေရးကုိတည္ေဆာက္တဲ့
လကၡဏာ
ေကာင္း တရပ္ အျဖစ္ေပါ့ေလ။ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ဦးေဆာင္အစိုးရသစ္အတြက္
လက္တြဲေဆာင္ ရြက္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔က
အဲဒီလိုပဲ ေျပာခ်င္တယ္။"
ေထာင္မွေတာင္းပန္ၿပီးျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ရသူ
သံမဏိဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားဦးဝင္းတင္

ဦးဝင္းတင္သည္ေထာင္မွမလြတ္ေျမာက္ခင္ကတည္းကစစ္အစိုးရကသက္ညွာေသာ
အားျဖင့္ျပန္လြတ္မည္ကိုလံုးဝလက္မခံႏိုင္သျဖင့္ေဆးရံုတက္၍မ်က္စိခြဲစိတ္ရမည္ကို
ပင္ျငင္းပယ္ထားခဲ့သူျဖစ္သည္။
ယခုျပန္လႊတ္ေပးမည့္အခ်ိန္တြင္လည္းျပစ္ဒဏ္ေစ့သျဖင့္လႊတ္ေပးျခင္းသာျဖစ္ရမည္
ဟုျပတ္သားစြာေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားကအတင္းေတာင္းပန္သျဖင့္ေထာင္မွထြက္ရန္သေဘာတူခဲ့ၿပီး၊
ေထာင္ဝတ္စံုခၽြတ္ေပးရန္ကိုမူျငင္းဆိုခဲ့သည္။ယခုခ်ိန္ထိေထာင္ဝတ္စံုကိုသာဝတ္ဆင္
ထားၿပီးသူ႕အားလႊတ္ေပးသည့္ကိစၥအေပၚရွင္းလင္းစြာသိရွိရျခင္းမရိွမျခင္းသူကိုယ္သူ
ေထာင္မွလြတ္ေျမာက္ျခင္းမရိွေသးဟုသာခံယူထားသည္ဟုေျပာပါသည္။

Junta frees U Win Tinေထာင္တြင္း ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေနခဲ့ရသူ သတင္းစာဆရာၾကီး ဦး၀င္းတင္ လြတ္ေျမာက္ျပီ


Junta frees U Win Tin PDF Print E-mail
Mizzima News
Tuesday, 23 September 2008 13:24

Veteran journalist U Win Tin and two other political prisoners were among those released by the ruling junta on Tuesday, Burma's opposition party – National League for Democracy (NLD) – said.

The 78-year-old journalist was reportedly released after having been detained for more than 19 years. In addition to U Win Tin, Dr. May Win Myint, an elected Member of Parliament (MP) in 1990 from Mayankone Township and Taungoo MP Aung Soe Myint Oo were also among those released, according to NLD spokesperson Nyan Win.

Maung Maung Khin, a close friend of Win Tin who frequently visited him at Insein Prison, told Mizzima that he is now waiting to greet the freed veteran journalist at the gate to the prison.

Interview with Maung Muang Khin, close friend of veteran journalist U Win Tin


''He [U Win Tin] has not yet been released. He is currently at the gate of the prison. People who saw him say that both U Win Tin and Dr. May Win Myint, two long-term political prisoners, are together at the gate.

''I heard that at about 12:30 or 1 p.m. (local time) the authorities will give a speech and release them. When I analyze the information that I have received, it is almost certain that U Win Tin is to be released.

''As for us, since we heard that he has been released, we have to believe it.

When I went to meet him on September 20 he already knew that some prisoners – such as the elderly and handicapped – would be released. However I argued with him, saying people arrested for political reasons should be released on political terms.

''In 2005, the authorities did something similar. They took him to the gate of the prison, gave speeches and provided lunch, but later took him back to the prison.

''I am awaiting telephone calls. If he is released I will bring him to my house, as my house is just opposite the prison gate. A lot of people are also waiting in front of my house.Interview with NLD information committee member Thein Nyunt

'' Win Tin and Dr. May Win Maung are clients of mine whose cases I have handled. I am extremely happy to hear that they are released. As a lawyer, I want to say two things. No matter how they are released, I would like to see that my other fellow countrymen are released too. And hearing that other political prisoners are also among those released, I hope it is the beginning of a national reconciliation.

''Meanwhile, sources said Aye Thein, an elected Member of Parliament from the Thabeikkyin Township NLD, has also been released from Kale Prison in Upper Burma.''

Interview with NLD information committee member Thein Nyunt


''U Win Tin and Dr. May Win Maung are clients of mine whose cases I have handled. I am extremely happy to hear that they are released. As a lawyer, I want to say two things. No matter how they are released, I would like to see that my other fellow countrymen are released too. And hearing that other political prisoners are also among those released, I hope it is the beginning of a national reconciliation.

''Meanwhile, sources said Aye Thein, an elected Member of Parliament from the Thabeikkyin Township NLD, has also been released from Kale Prison in Upper Burma.

ေထာင္တြင္း ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေနခဲ့ရသူ သတင္းစာဆရာၾကီး ဦး၀င္းတင္ လြတ္ေျမာက္ျပီ Print E-mail

အဂၤါေန႔၊ စက္တင္ဘာလ 23 2008 12:49 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

စစ္အစိုးရက ယေန႔ လႊတ္ေပးေသာ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၂ ေယာက္တြင္ သတင္းစာဆရာၾကီး ဦး၀င္းတင္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၃ ဦး ပါရွိသည္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူက ေျပာသည္။

အသက္ ၇၈ ႏွစ္ အရြယ္ရွိျပီျဖစ္ေသာ ဦး၀င္းတင္သည္ အင္းစိန္ေထာင္အတြင္း ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေနခဲ့ရျပီးေနာက္ လြတ္ေျမာက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ မရမ္းကုန္းျမိဳ့နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒါက္တာ ေမ၀င္းျမင့္ႏွင့္ ေတာင္ငူလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးေအာင္စိုးျမင့္ဦး တုိ႔ကိုလည္း စစ္အစိုးရက လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။

ဦး၀င္းတင္ကို ပံုမွန္ ေထာင္၀င္စာ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုေလ့ရွိသူ မိတ္ေဆြၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ခင္ကေတာ့ အင္းစိန္ေထာင္ဗူး၀တြင္ ေစာင့္ဆုိင္းလွ်က္ ရွိေၾကာင္း မဇၩိမသို႔ ေျပာျပသည္။

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ သပိတ္က်င္းျမဳိ့နယ္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္ ဦးေအးသိန္းသည္ ကေလးအက်ဥ္းေထာင္မွ ယေန႔ လြတ္ေျမာက္လာသည္ဟု မဇၩိမက စံုစမ္း သိရွိရသည္။
--------------------------------------

ဦးဝင္းတင္၏ မိတ္ေဆြၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ခင္ ေျပာၾကားခ်က္


လႊတ္ေတာ့ မလႊတ္ေသးဘူးဗ်။ ေထာင္ဗူးဝေတာ့ ေရာက္ေနၿပီ။ ျမင္ခဲ့တဲ့ လူေတြကေတာ့ ေသခ်ာေျပာတာဘဲ။ ဦးဝင္းတင္နဲ႔ ေဒါက္တာ ေမဝင္းျမင့္ တို႔၊ ႏုိင္ငံေရးသမားၾကီးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ႏွစ္ေတြ ထပ္ထပ္ တိုးေနတဲ့ သူေတြကိုေပါ့ဗ်ာ။

က်ေနာ္ ၾကားတာကေတာ့ ၁၂း၃ဝ နာရီခြဲ ၁ ခ်က္တီးေလာက္မွာ လူၾကီးေတြက မိန္႔ခြန္းေခၽြၿပီး လႊတ္မယ္လို႔ ေျပာမယ္။ သတင္းေတြ လိုက္ၿပီး စုစည္း လိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေသခ်ာဘို ့ေတာ္ေတာ္ နီးစပ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ လႊတ္ၿပီဆိုမွ လြတ္ၿပီလို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုရမွာေပါ့ေနာ္။

၂ဝ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ သူ႔ကို သြားေတြ႔တယ္။ သူသိတယ္။ သူတို႔ ေထာင္သားေတြကို လႊတ္လိမ့္မယ္ကြ၊ အို၊ နာ၊ က်ဳိး၊ ကန္း ေတြကိုတဲ့။ အသက္ၾကီးတဲ့ သူေတြ၊ နာမက်န္းတဲ့ သူေတြ။ ငါေတာ့ အဲဒါကို ျငင္းထားတယ္။ ငါ့ကို ႏိုင္ငံေရးအရ ဖမ္းရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရ လႊတ္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာထားတယ္တဲ့။

သူ႔ကို ႏိုင္ငံေရးအရ လႊတ္ရင္ေတာ့ သူထြက္လာမွာပါ။

၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ကလည္း မိန္႔ခြန္းေတြ ပါေတြေခၽြ၊ သူ႔အေၾကာင္းေတြ ပါေတြေျပာ၊ ထမင္းေတြ ဘာေတြ ေကၽြးၿပီးေတာ့ အထဲ ျပန္ေခၚသြားတာ။

က်ေနာ္က ဒီမွာ တယ္လီဖုန္းေတြ ေစာင့္ေနတာ။ လႊတ္လာရင္ အစုိးဘက္က လူၾကီးေတြ က်ေနာ့္အိမ္ကုိဘဲ လာပို႔ေပးမွာပါ။ က်ေနာ့္အိမ္က ေထာင္နဲ ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာဘဲေလ။ ဒီမွာလည္း ေစာင့္ေနၾကတာ။
--------------------------------------

အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔ဝင္ ဦးသိန္းညႊန္႔ ေျပာၾကားခ်က္


ဦးဝင္းတင္နဲ့ ေဒါက္တာ ေမဝင္းျမင့္ တု႔ိ က်ေနာ္အမႈသည္၊ က်ေနာ္ လုိက္ခဲ့တာပါ။ သူတုိ႔ လြတ္လာျပီဆုိေတာ့ က်ေနာ္ အရမ္း ဝမ္းသာပါတယ္၊ က်ေနာ္ ေရွ႔ေနအျဖစ္ ႏွစ္ခု ေျပာခ်င္တယ္။ သူတုိ႔ ဘယ္အေၾကာင္းနဲ့ပဲ လြတ္လာ၊ လြတ္လာ က်န္တဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြ ေထာင္ခ်၊ အခ်ဳပ္မွာ ရွိေနတဲ့ လူေတြကုိေရာ လြတ္လာတာကုိေရာ ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသမားေတြ အပါအဝင္ လြတ္လာတယ္ဆုိေတာ့ ဘာဘဲ ေျပာေျပာဗ်ာ၊ အမ်ဳိးသာ ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေကာင္းတဲ့ဟာျ ဖစ္ပါေစဗ်ာ။ က်ေနာ္ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။


9.22.2008

ဒီေန႔ မဂၢဇင္းကာတြန္းမ်ား (ရဲေခါင္မဲေမာင္)

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ထုတ္ေဝေနတဲ့ မဂၢဇင္းေတြထဲက က်ေနာ္ ဖတ္မိ သေဘာက်မိတဲ့ ကာတြန္းေလးေတြ အေၾကာင္း ေျပာပါမယ္။

မဂၢဇင္းကာတြန္းဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း စာမ်က္ႏွာ တမ်က္ႏွာတည္းေပၚမွာသာ ေရးဆြဲ ထားတဲ့ ကာတြန္းေလးေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါက ေနရာႏွင့္ အရြယ္အစားကို ေျပာတာ ျဖစ္တယ္၊ အႏွစ္သာရပိုင္း အေနနဲ႔ကေတာ့ အဆံုးမရွိတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးေတြ၊ စၾကဝဠာၾကီးေတြလို က်ယ္ေျပာ နက္ရွိဳင္း ေလးနက္လွပါတယ္။ ရသေျမာက္ ဝတၱဳတပုဒ္၊ ကဗ်ာေကာင္းတပုဒ္ နဲ႔ မျခား ဖတ္ရႈ ခံစားသူကို အသိအျမင္ ဗဟုသုတႏွင့္ လူပီသတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို အမွန္တကယ္ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားေတြ ကာတြန္းမွာ ရွိပါတယ္။

ေရးဆြဲတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကလည္း ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စသည့္ျဖင့္ စံုလင္မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကာတြန္းဆရာရဲ႔ ထိုးထြင္းသိျမင္မႈ၊ နက္ရိွဳင္းသိမ္ေမြ႔တဲ့ ခံစားမႈ၊ ေနာက္ အႏုပညာေျမာက္ေအာင္ တင္ျပႏိုင္မႈအေပၚမွာ မူတည္ျပီး ကာတြန္းဆရာရဲ႔ အရည္အခ်င္း၊ ကာတြန္းေတြရဲ႔ တန္ဖိုးရွိမႈ၊ အသံုးဝင္မႈေပၚမွာ အနိမ့္အျမင့္ကြာျခားသြားတာကို က်ေနာ္တို႔ သတိျပဳမိၾကမွာ ျဖစ္တယ္။

ကာတြန္းဆရာဟာ သမိုင္းေခတ္ထဲမွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ေနသူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူျဖတ္သန္း ေက်ာ္လႊားေနရတဲ့ အဲဒီသမိုင္းေခတ္ရဲ႔ ရိုက္ပုတ္ဖိစီးမႈေတြကို မလြဲမေသြ ခံစားေနရပါတယ္။ အဲဒီခံစားမႈထဲကေန သေႏၶတည္ျပီး ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ေလာကအျမင္နဲ႔ ဘဝအျမင္ေတြဟာ ကာတြန္းဆရာေတြရဲ႔ ကုန္ၾကမ္းေတြ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီကုန္ၾကမ္းေတြကို ကုန္ေခ်ာအျဖစ္ အႏုပညာပစၥည္းအျဖစ္ မဂၢဇင္း စာမ်က္ႏွာေတြေပၚကို တင္လိုက္တဲ့အခါမွာ အဲဒီ ကာတြန္းေတြဟာ လူထုရဲ႔ မ်က္ေမွာက္ခံစားမႈကို ဘယ္ေလာက္ထိ ကိုယ္စားျပဳႏိုင္လဲ၊ တိုင္းျပည္ရဲ႔ ပကတိအေျခအေနကို ဘယ္အတိုင္းအတာထိ ထင္ဟပ္ေစႏိုင္သလဲ ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ ေလ့လာ အားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။

ျမန္မာကာတြန္းဆိုျပီး က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အႏုပညာ အသိုင္းအဝိုင္းထဲကို ကာတြန္းစေရာက္လာတာ (၁၉၁၇) ခုႏွစ္က ျဖစ္ပါတယ္၊ ျဗိတိသွ်ကိုလိုနီရဲ႔ သူ႔ကၽြန္ဘဝကိုေရာက္ ရွိေနခ်ိန္ပဲ ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီအခ်ိန္က ထုတ္ေဝတဲ့ သူရိယမဂၢဇင္းထဲမွာ "ဘၾကီးေမတၱာတံုး၏ အာဒါသမုခ ဒီပနီ" ဆိုတဲ့ ႐ုပ္ေျပာင္ခန္းတခု အျမဲပါပါတယ္။ အဲဒီေခတ္ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေလာကကို သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ႐ုပ္ေျပာင္ေတြကို ပန္းခ်ီဆရာ ဦးဘစိန္ ႏွင့္ ဦးဘထြန္းတို႔က စျပီးေရးခဲ့ၾကတယ္ ေျပာေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေရႊတေလး အမည္ခံ ဆရာၾကီးဦးဘကေလးက ပင္တိုင္ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာကာတြန္းေတြဟာ ႏိုင္ငံေရး ကာတြန္းေတြကေန ျမစ္ဖ်ားခံျပီး ဒီကေန႔ေခတ္ထဲကို အားေကာင္းေမာင္းသန္ စီးဆင္းလာခဲ့တယ္ လို႔ တထစ္ခ် ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ကာတြန္းေတြရဲ႔ သေဘာသဘာဝ၊ အႏွစ္သာရ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ကာတြန္းဆရာေတြရဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကို အထိအမိဆံုး ေဖာ္ျပထားတဲ့ သမိုင္းဝင္ ေလးခ်ိဳးတပုဒ္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကာတြန္းဆရာၾကီး ေရႊတေလး ကိုယ္တိုင္ေရးဖြဲ႔ခဲ့တာပါ၊ နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး။

မည္သူ႔ထိပ္ကိုမွ်

ပိတ္ေရာ့လို႔ ေမာင္မေဆာ္

ဟုတ္တိုင္း မွန္ရာေတြးလို႔

ေရးရပါေသာ္။


နာလံုးေတြေဖာ္

ေအာ္ကာပ မည္သူဆဲ။


ေရႊတေလး မွာျဖင့္

ေက်ေအးဘယ္ခါ မဟူပ

ကမၻာသူတက္မွန္ျပသည္သို႔

အမွားကို အမွန္က်ေအာင္ ေရးရတာပဲ။

အဓိပၸာယ္ကေတာ့ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးပါ၊ ကာတြန္းဆိုတာ မည္သူ တဦးတေယာက္ကိုမွ် ထိခိုက္ နစ္နာေစလိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ေရးဆြဲရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အျဖစ္အပ်က္ အေၾကာင္းတရား အမွန္ေတြကိုသာ အဂတိ ကင္းကင္း သတၱိရွိရွိ ႏွင့္ ေရးဆြဲတင္ျပရမွာ ျဖစ္တယ္။ မတရားမႈ၊ အက်င့္စာရိတၱ ပ်က္ျပားမႈ၊ ကိုယ္က်င့္တရား ျခစားမႈ၊ ဥပေဒမဲ့ျပဳမူမႈ အစရွိတဲ့ ျပဳသူ ကာယကံရွင္ေတြကို နာ ေစတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ ေရးဆြဲရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီ ကာယကံရွင္ေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအာ္ေအာ္၊ ဘယ္လိုပဲဆဲဆဲ ေရႊတေလးအေနနဲ႔ကေတာ့ အာဃာတထားမွာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ အျမဲ ေက်ေအး ခြင့္လႊတ္ေနမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါကလည္း ေစာေစာက ေျပာသလို မတရားမႈ၊ ေစာ္ကားမႈ၊ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမႈ၊ ဂုတ္ေသြးစုပ္အျမတ္ထုတ္မႈ အားလံုးကို လူ႔ခႏၶာကိုယ္တြင္းက ကလီစာေတြကို ဓါတ္မွန္ရိုက္ၾကည့္တဲ့အခါ ထင္ထင္ရွားရွား ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ရသလို ကမၻာသူ၊ ကမၻာသားအားလံုး ျမင္ရေတြ႔ရသိရေအာင္ ေရးျပတာပဲျဖစ္ပါသတဲ့။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာျပည္ကို ကာတြန္း စတင္ေရာက္ရွိလာပံုႏွင့္ ကာတြန္းေတြရဲ႔ ဦးတည္ရာ လမ္းေၾကာင္းကို အၾကမ္းသေဘာ ေျပာျပတာ ျဖစ္တယ္။ အခု က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတြမွာ ထုတ္ေဝေနတဲ့ မဂၢဇင္းေတြထဲက ေျပာသင့္ေျပာထိုက္တဲ့ ကာတြန္းေလးေတြ အေၾကာင္းကို ေျပာပါေတာ့မယ္။ အခု ဒီအပတ္ကစၿပီး ေျပာမယ့္ မိတ္ဆက္မယ့္ ကာတြန္းေလးက ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ႔ "ေအာ္ပီက်ယ္" ကာတြန္းမ်ား စာအုပ္ထဲမွ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကာတြန္းေတြကို မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ေဖာ္ျပၿပီးမွ လံုးခ်င္း ကာတြန္းစာအုပ္ထဲမွာ ျပန္လည္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ ဒီကာတြန္းေလးေတြဟာ စာေပစီစစ္ေရးဆိုတဲ့ အႏုပညာ သတ္ကြင္းထဲက ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီးမွ လူထုေရွ႔ကိုေရာက္လာတဲ့ ကာတြန္းေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ေရးထားတဲ့ ကာတြန္းေတြက စာေရးဆရာတေယာက္ ကိုင္ထားတဲ့ ကေလာင္တံကို မင္အိုးတစ္လံုးရဲ႔ အဖံုးေပၚမွာ ပိတ္ၿပီးထိုင္ထားတဲ့ တိုက္ပံုဝတ္ လူၾကီးတစ္ေယာက္က "ကေလာင္က ထက္သားပဲ" လို႔ ရယ္က်ဲက်ဲႏွင့္ ေျပာေနတဲ့ ကာတြန္းေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကာတြန္းေလးကို ဖတ္ၿပီးေတြးၾကည့္ရင္ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ မီဒီယာအေပၚကို လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို ပညာသားပါပါႏွင့္ ထုတ္ေဖာ ္ေရးဆြဲထားတာကို ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္တယ္။

"ဓါးသြားထက္ ကေလာင္သြားထက္" ဆိုတဲ့စကားရွိပါတယ္။ ကေလာင္ရဲ႔ အေရးပါ အရာေရာက္မႈႏွင့္ အသံုးဝင္မႈကို ဂုဏ္တင္ ေျပာဆိုထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဂုဏ္တင္ ေျပာဆိုေနရေအာင္လည္း ကိုလိုနီ နယ္ခ်ဲ႔အုပ္စိုးေနတဲ့ ႏွစ္တရာေလာက္အတြင္းမွာ ျမန္မာစာေရး ဆရာေတြရဲ႔ ကေလာင္သြားဟာ ခၽြန္ခဲ့ထက္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ ဆီးဘန္နီ ဆရာေတာ္တို႔၊ အခ်ဳပ္တန္း ဆရာေဖတို႔ကအစ ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသုဝဏ္၊ ဒဂုန္တာရာ၊ ဦးေရႊတေလး၊ ဦးဘဂ်မ္း တို႔အဆံုးထိ ျမန္မာ စာေရးဆရာေတြ၊ ကာတြန္းဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႔ ကေလာင္ဖ်ားက ထြက္က်လာတဲ့ စာေတြ၊ ကာတြန္းေတြ၊ ကဗ်ာေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူထုရဲ႔ရင္ထဲမွာ ဇာတိေသြး ဇာတိမာန္ေတြ၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ လိုစိတ္ေတြ၊ လြတ္လပ္ေရးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈေတြ၊ အမ်ိဳးသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈေတြ ျဖစ္တည္ အံုဖြဲ႔လာႏိုင္ခဲ့ၿပီး နယ္ခ်ဲ႔ကို အျမစ္ႏႈတ္ တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ အခု ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ေရးထားတဲ့ ကာတြန္းေလးမွာေတာ့ စာေရးဆရာရဲ႔ ကေလာင္ကို ထက္သားပဲလို႔ ေျပာလုိက္တဲ့သူဟာ မင္အိုးရဲ႔ အဖံုးေပၚမွာ ထိုင္ေနပါတယ္၊ ကေလာင္တံဆိုတာ သူခ်ည္းသက္သက္ ေရးလို႔ ဆြဲလို႔ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ မင္ကို ဆြတ္ၿပီး တို႔ၿပီး ထည့္ၿပီးမွ ေရးလို႔ရတာမ်ိဳး ဆြဲလို႔ရတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ မင္ပါမွသာ စာလံုးထင္မွာ အ႐ုပ္ထင္မွာ ျဖစ္တယ္။ အခုေတာ့ သူက မင္အိုးေပၚမွွာ က်က်နနထိုင္ေနတဲ့အတြက္ ကေလာင္ပိုင္ရွင္ အႏုပညာသည္အဖို႔ မင္ကို အသံုးျပဳခြင့္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မင္ကို အသံုးျပဳခြင့္မရရင္ ဘာစာလံုး ဘာအ႐ုပ္မွလည္း ထင္ေပၚလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ စာေပအႏုပညာရွင္ေတြဆီက ဘာအႏုပညာ ဖန္တီးမႈပစၥည္းမွ ေပၚထြက္မလာေတာ့ဘူး ဆိုရင္ ဒီအႏုပညာ ဖန္တီးမႈကရရွိမယ့္ အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ေတြကို လုပ္သားျပည္သူေတြ အေနနဲ႔ တို႔ထိခြင့္ ရမွာမဟုတ္ပဲ နစ္နာဆံုးရႈံး မႈေတြနဲ႔သာ ေတြ႔ၾကံဳရမွာ ျဖစ္တယ္။

စာေရးဆရာႏွင့္ ကေလာင္တံက မီဒီယာကို ကိုယ္စားျပဳတာ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ မင္အိုးႏွင့္ မင္ေတြက သက္ဆိုင္ရာ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈေတြ၊ အတင္းအဓၶမ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈေတြ၊ ေလေဘးေရေဘး ကူညီတဲ့အလွဴရွင္နဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ကန္႔သတ္ ပိတ္ပင္မႈေတြ၊ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ျပားမႈ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ စတဲ့အေျခအေန အေၾကာင္းတရား အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရည္ညႊန္းသြားတာပါပဲ။

ေျခလႈပ္ရင္ေျခ၊ လက္လႈပ္ရင္လက္ ဆိုသလို မတရားတဲ့ ဥပေဒေတြႏွင့္ လူေတြကို တင္းၾကပ္ ၿပီး တိုင္းျပည္နဲ႔အဝွမ္း အေမွာင္ခ်ထားျခင္း ခံေနရတဲ့ ဒီကေန႔လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ Media ေတြကို ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိပ္ကြပ္ ေနခ်ိန္အတြင္း အဲဒီ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ မ်က္စိေရွ႔ေမွာက္ကေန လြတ္ေျမာက္လို႔ ျပည္သူ႔ေရွ႔ေရာက္ေအာင္ ပညာသားပါပါႏွင့္ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ သ႐ုပ္မွန္ကို ေရးဆြဲေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ကာတြန္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ကို ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

ကာတြန္းဆုိတာ အဂၤလိပ္စကားလံုး 'C.A.R.T.O.O.N' ကို အဲဒီ အသံထြက္အတုိင္း ေခၚထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာ္ေတာ္ကားတုိ႔၊ တယ္လီဖုန္းတို႔၊ အင္ဂ်င္နီယာတုိ႔ကို က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြ ေခၚေနၾကသလိုပဲ ဆုိပါေတာ့။ အဓိပၸာယ္ အတိအက်ကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ အေသအခ်ာ ေျပာႏုိင္ၾကမယ္ မဟုတ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ မဂၢဇင္းေတြမွာေတာ့ စာအုပ္ရဲ့ ေရွ႔တန္းမ်က္ႏွာစာမွာ ကဗ်ာျပီးတာနဲ႔ ကာတြန္းေတြကို အသားေပး ေဖာ္ျပေနတာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။

မဂၢဇင္းမာတိကာမွာ “ကာတြန္း” ကို ေဖာ္ျပတဲ့အခါ အခ်ဳိ႔က “ကာတြန္း” လို႔ ရိုးရိုးကေလး ေရးသား လိုက္ၾကေပမယ့္ တခ်ဳိ႔တေတြက “ဟာသ”၊ အခ်ဳိ႔က “႐ုပ္ေျပာင္”၊ တခါ အခ်ဳိ႔ မဂၢဇင္းေတြ က်ျပန္ေတာ့ “ရယ္စရာ စာမ်က္ႏွာ” အစရွိသျဖင့္ ေရးတတ္ၾကပါတယ္။ “ဟာသ”တို႔၊ “ရယ္စရာ” တုိ႔လို အေရးအသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ သေဘာထားနဲ႔ အျမင္ ကြဲလြဲမႈေလးေတြ ရွိၾကသလို “႐ုပ္ေျပာင္” ဆုိတာအတြက္လည္း စဥ္းစားခ်က္အခ်ဳိ႔ ရွိေနၾကပါတယ္။

ကာတြန္းမွာ “ရယ္စရာ” ဒါမွမဟုတ္ “ဟာသ” ရသပါမွ ကာတြန္းပီသတဲ့ ကာတြန္းတပံု ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆိုေပမယ့္ “ရယ္စရာ” ခ်ည္းသက္သက္နဲ႔ “ဟာသ” ခ်ည္းသက္သက္ ေရးဆြဲထားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒါ ကာတြန္းေကာင္း မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ေပးသူေတြ ရွိေနၾကပါတယ္။ ကာတြန္းဆိုတာ ေလာကအျမင္တခုခု ဒါမွမဟုတ္ ဘဝအျမင္တခုခု ပါရမယ္၊ ျပီးေတာ့ ေခတ္ၿပိဳင္ခံစားမႈ ျဖစ္ေနရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ရယ္ေတာ့ ရယ္ရတယ္၊ ဟာသလည္း ေတာ္ေတာ္ေျမာက္ပါရဲ့ ဒါေပမယ့္လို႔ ေစာေစာကေျပာတဲ့ ေလာကအျမင္လည္း မပါ၊ ဘဝအျမင္လည္း နတၳိ၊ ေခတ္ၿပိဳင္ခံစားမႈ ဆိုတာလည္း ေဝလာေဝးဆုိရင္ ဘယ္မွာလာျပီး ကာတြန္းလို႔ ေျပာလို႔ရပါေတာ့မလဲ ဆိုျပီး ေျပာၾကျပန္ပါတယ္။

၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ စာဆုိေတာ္လရာသီက က်ေနာ္ရယ္၊ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳရယ္၊ ဆရာေအာင္သင္း ရယ္၊ ေတာင္ငူခ႐ုိင္ ဆြာၿမ့ဳိကို စာေပေဟာေျပာပြဲ သြားၾကရပါတယ္။ ရန္ကုန္ဘူတာၾကီးကေန ရထားနဲ႔ သြားၾကတာဆိုေတာ့ ဆရာတပည့္သံုးေယာက္ ရထားေပၚမွာ ေရာက္တတ္ရာရာ ကေလးေတြ ေျပာမိၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ေျပာၾကရင္း ကာတြန္းေတြ အေၾကာင္းဖက္ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ ဆရာေအာင္သင္းက “ငါတုိ႔ ျမန္မာကာတြန္းေတြကို “႐ုပ္ေျပာင္” လို႔ ေရးၾကေျပာၾကတာကို ငါေတာ့ အေတာ္ သေဘာက်တယ္ကြ၊ ႐ုပ္ေျပာင္ဆုိတာ စူးရွတာ၊ ထက္ျမက္တာ၊ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ ရွိတာကို ေျပာတာ၊ ကာတြန္းမွာ အိုင္ဒီယာအဓိကလို႔ ေျပာတာကို ငါမျငင္းပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ လက္ရာကေလးပါ ေကာင္းရင္ ပရိသတ္ပိုျပီး စိတ္ဝင္စားမႈ မရွိဘူးလား၊ ဒီကေန႔ မဂၢဇင္းေတြမွာ အေတြးအေခၚကလည္း မပါ၊ ဆြဲထား ေရးထားတဲ့ ႐ုပ္ပံုေတြကလည္း ခပ္ညံ့ညံ့ ဆုိတာေတြကို ေတြ႔ေနရတယ္။ အဲဒီ ကာတြန္းေတြဟာ “႐ုပ္ေျပာင္” ေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြ သိလား၊ “႐ုပ္ပ်က္” ေတြ၊ “႐ုပ္ပ်က္ေတြ” လို႔ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေျပာပါတယ္။

ဒီေတာ့ ကာတြန္း ဒါမွမဟုတ္ ႐ုပ္ေျပာင္ဆိုတာ လက္ရာလည္း ေကာင္းရမယ္၊ အုိဒီယာလို႔ ေခၚတဲ့ အေတြးအေခၚကလည္း စူးရွထက္ျမက္ရမယ္ဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကာတြန္းပညာဆုိတာ ပံုဆြဲျခင္း အတတ္ပညာနဲ႔ စာေရးျခင္း အတတ္ပညာ ႏွစ္ခုကို အခ်ဳိးညီ ေပါင္းစပ္ရတဲ့ အႏုပညာရပ္ တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ပံုဆြဲျခင္း အတတ္ပညာမွာေရာ၊ စာေရးျခင္း အတတ္ပညာမွာပါ အထိုက္အေလ်ာက္ ကၽြမ္းက်င္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႔ ကာတြန္းကေလးေတြမွာ လက္ရာကလည္း ေကာင္းပါရဲ့၊ အေတြးအေခၚကလည္း မဆိုးလွပါဘဲ အဲဒီ အေတြးအေခၚကို စာေရးျပီး တင္ျပလိုက္တဲ့အခါ ရွည္လ်ား ေထြျပားေနတာေၾကာင့္ “ကာတြန္း မပီသေတာ့ဘဲ “စာတြန္း” ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကို မၾကာမၾကာ ေတြ႔ေနျမင္ေနရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကာတြန္းတပံုအတြက္ သ႐ုပ္ေဖာ္ပံုကေလးေတြ ေရးျပီးလို႔ရွိရင္ အဲဒီ႐ုပ္ပံုကေလးေတြက ေျပာရမယ့္စကားကို တခါတည္း ႐ုပ္ပံုအေပၚမွာ တန္းျပီး ခ်မေရးလိုက္သင့္ပါဘူး။ စာရြက္အလြတ္တရြက္ အေပၚမွာ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ စာကို ခ်ေရးျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ဖို႔လိုမယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။ ပိုေန ပြေနတဲ့ စကားလံုးေတြကို ျဖဳတ္၊ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ ထင္တဲ့ စာလံုးေတြကို အစားထိုးျဖည့္ျပီးေတာ့ အသံထြက္ ဖတ္ၾကည့္တာမ်ဳိး လုပ္သင့္ပါတယ္။ နားဝင္ေခ်ာတဲ့ ဆုိလိုခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေပၚလြင္ေစတဲ့ က်စ္လ်စ္အား ရွိတဲ့ စကားေျပာကို ရျပီဆိုေတာ့မွ အဲဒီစာသားကို ေစာေစာက ေရးဆြဲထားတဲ့ ကာတြန္း ႐ုပ္ပံုေတြအေပၚကို ခ်ေရးလိုက္သင့္ပါတယ္။

ကာတြန္းဆရာ တေယာက္ရဲ့ တာဝန္ဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကီးမား ေလးနက္သလဲ ဆုိတာကို ေတြ႔ၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးဘဂ်မ္း၊ ဦးဟိန္စြန္း၊ ဦးေမာင္စိန္၊ ဦးဘေထြး၊ ဦးေအာင္ရွိန္တို႔ကအစ ေရႊမင္းသား၊ ေငြၾကည္၊ ေျမစာ၊ ေမာင္ဝဏၰ၊ ေမာင္ေမာင္ တုိ႔အလည္ ေအာ္ပီက်ယ္၊ ေဇာ္ေမာင္၊ ဝင္းေအာင္၊ စိုးေသာ္တာ၊ ကိုေရႊထူး၊ ေနမ်ဳိးေအးတို႔အဆံုး ဒီတာဝန္ၾကီးကို လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကတာဟာ ဒီကေန႔အထိပဲ ဆုိပါေတာ့။

ေစာေစာက ေျပာခဲ့သလို ျမန္မာကာတြန္းေတြဟာ ႏုိင္ငံေရး ကာတြန္းေတြကေန ျမစ္ဖ်ားခံလာတာ ျဖစ္ေလေတာ့ ဒီကေန႔ မဂၢဇင္း စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ေရးေနၾကတဲ့ အခ်ဳိ႔ေသာ ကာတြန္းေလးေတြဟာလည္း ႏုိင္ငံေရး ကာတြန္းေလးေတြ ျဖစ္ေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုး သိၾကတဲ့အတုိင္း ျမန္မာျပည္ရဲ့ စာေပေလာကဟာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖန္တီးခြင့္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထုတ္ေဝခြင့္ရွိတဲ့ ရာသီဥတုမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ကတ္ေၾကးေတြ၊ ဓားေတြ ေအာက္ကို ျဖတ္သန္း အစစ္ေဆးခံျပီးမွ စာဖတ္သူေတြရဲ့ မ်က္စိေရွ႔ေမွာက္ ကို ေရာက္ခြင့္ ၾကံဳၾကရတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကို ဖိဖိစီးစီး ႏွိပ္ကြပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ႏုိင္ငံေရး ကာတြန္းတပုဒ္ကို ထုတ္ေဝ ျဖန္႔ခ်ိခြင့္ရေအာင္ ေရးရတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥတရပ္ပဲ ျဖစ္ ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဝတၳဳျဖစ္ေစ၊ ကဗ်ာျဖစ္ေစ၊ ကာတြန္းျဖစ္ေစ၊ ေခတ္ၿပိဳင္ခံစားမႈကို ကိုယ္စားျပဳ မေရးဖြဲ႔ႏုိင္ဘူးဆုိရင္ ဒီအႏုပညာရွင္ကို သမုိင္းက မွတ္တမ္းတင္မွာ မဟုတ္သလို ေနရာေပးမွာလည္း မဟုတ္ေပဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကာတြန္းဆရာဟာ သမုိင္းရဲ့ မွတ္တမ္းတင္မႈကိုလည္း ခံရေအာင္၊ သက္ဆုိင္ရာ ရာစုႏွစ္ရဲ့ ေတာက္ပတဲ့ ၾကယ္တပြင့္ဆိုတဲ့ ေနရာကေလးတခုလည္း ရေအာင္ဆိုရင္၊ ျပီးေတာ့ ေစာေစာကေျပာတဲ့ ကတ္ေၾကးေတြ ဓားေတြေအာက္ကလည္း လြတ္ေအာင္ဆုိရင္ သူ႔ရဲ့ကာတြန္းကို ပညာသားပါပါနဲ႔ ေရးဆြဲတင္ျပရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီလို ကာတြန္းကေလး တခုကို မဂၢဇင္း တအုပ္ထဲမွာ က်ေနာ္ ဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။

ကာတြန္းကေလးက အကြက္ကေလး ငါးကြက္ ေရးထားတာပါ။ လူႏွစ္ေယာက္ မတ္တတ္ ရပ္ေနၾကတာျဖစ္ျပီး၊ ပထမအကြက္မွာ လူတေယာက္က သူ႔ရဲ့ အေနာက္ဘက္ကို စိုးရိမ္တဲ့ အမူအရာနဲ႔ လွည့္ၾကည့္ လိုက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့လူက အဲဒီလူရဲ့ အျပဳအမူကို နားမလည္ဟန္နဲ႔ အံ့ၾသေနတဲ့ ပံုကေလး ေရးထားပါတယ္။ ဒုတိယ အကြက္မွာေတာ့ ေစာေစာက အေနာက္ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္တဲ့လူကပဲ အေရွ႔ဘက္ တည့္တည့္ကို ၾကည့္ျပန္ပါတယ္။ တတိယအကြက္မွာ ေအာက္ဘက္ကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ျပီး စတုတၳအကြက္မွာ အေပၚ တည့္တည့္ကို ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီလို အေရွ႔ရယ္၊ အေနာက္ရယ္၊ အေပၚရယ္၊ ေအာက္ရယ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ျပီးေတာ့မွ ပဥၥမေျမာက္ အကြက္ျဖစ္တဲ့ ေနာက္ဆံုးအကြက္မွာ သူ႔ရဲ့ေရွ႔က ဘာမွန္းညာမွန္း မသိျဖစ္ေနတဲ့သူကို ေလသံတိုးတိုးကေလးနဲ႔ စကားတခြန္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူေျပာလိုက္တဲ့ စကားေလးကေတာ့

“ေနေကာင္းတယ္ေနာ္” တဲ့။

႐ုတ္တရက္ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ အဓိပၸာယ္ မေပါက္ႏိုင္တဲ့ ကာတြန္းကေလးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစား ၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္ လက္ေအာက္မွာ ေနထုိင္ေနၾကရတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ့ မြန္းၾကပ္ပိတ္ေလွာင္ေနတဲ့ ဘဝေတြ၊ ေနရာတကာမွာ အေၾကာက္တရားရဲ့ လႊမ္းမိုးျခင္းကို ခံေနၾကရတဲ့ ဘဝေတြကို ျမင္ၾက ေတြ႔ၾကရမွာပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကာတြန္း ပံုထဲမွာပါတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ခမ်ာ အဲဒီ “ေနေကာင္းတယ္ေနာ္” ဆုိတဲ့ စကားကေလးတခြန္းကို ေျပာဖို႔အတြက္ အရင္ဆံုး၊ အေရွ႔ေရာ၊ အေနာက္ေရာ၊ အေပၚေရာ၊ ေအာက္ေရာ ဆိုသလို စုိးရိမ္တၾကီး ၾကည့္ရွာရပါေသးတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္သူ တဦးတေယာက္မွ ရွိမေနတာ တကယ့္ကို ေသခ်ာသြားေတာ့မွ ေစာေစာက “ေနေကာင္းတယ္... ေနာ္” ဆုိတဲ့ စကားကေလးကို ေျပာရဲတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာရဲတယ္ ဆုိတာေတာင္မွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရဲရဲတင္းတင္း မဟုတ္ပါဘူး။ တုိးတိုးကေလးမွ တကယ့္ တုိးတိုးကေလး။

တကယ္ေတာ့ ဒီ “ေနေကာင္းတယ္... ေနာ္” ဆုိတဲ့စကားဟာ လူတေယာက္နဲ႔ တေယာက္္ ေတြ႔ရင္ ယဥ္ေက်းမႈအရ ႏႈတ္ဆက္ေနက်စကား၊ ပဋိသႏၱာရစကားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာၾကားသူ ကုိယ္တုိင္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း အေျပာခံရသူကိုလည္းေကာင္း ဘယ္လိုမွ ထိခိုက္နစ္နာမႈ မျဖစ္ေစတဲ့ မရွိေစတဲ့ စကားပဲျဖစ္ပါတယ္။ ထိပ္တန္း လွ်ဳိ႔ဝွက္ သတင္းတခုခု၊ ေတာ္လွန္ေရး ကိစၥတခုခု မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္းျပီ၊ ဒါျဖင့္ရင္ ဒီစကားကေလး ေျပာဖုိ႔ကို ဘာျဖစ္လုိ႔ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာကို အရင္ၾကည့္၊ စိတ္ခ်ရျပီ ဆိုေတာ့မွ တိုးတိုးကေလးကပ္ေျပာ လုပ္ရတာလဲလို႔ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ ကာတြန္းဆရာ ဆုိလိုခ်င္တာက စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ့ လက္ေအာက္မွာ ဘယ္သူ တဦးတေယာက္မွ လံုျခံဳမႈ မရွိဘူး ဆုိတာကိုပါပဲ......။

အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ့ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ 'Informer' လို႔ေခၚတဲ့ သတင္းေပးေတြ ေဖာ္ေကာင္ေတြကို လက္သပ္ ေမြးထားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီ 'Informer' ေတြေပးတဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ အေပၚ ဟုတ္တာမဟုတ္တာ ေနာက္ထား၊ သူတို႔ သတင္းေပးလိုက္တဲ့ သူေတြကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္တာ၊ ေထာင္ခ် သတ္ျဖတ္တာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ အာဏာရွင္ေခတ္မွာ လူႏွစ္ေယာက္ မဆုံလိုက္နဲ႔ ဆံုလိုက္ရင္ တေယာက္ဟာ အျမဲပဲ 'Informer' သတင္းေပး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

က်ေနာ္႔ရဲ့ မိတ္ေဆြ စာေရးဆရာ ေဆာင္းဝင္းလတ္ဟာ စားေသာက္ဆုိင္ တခုထဲမွာ စားရင္းေသာက္ရင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ႐ုပ္ပံုကေလးကို ခဲျခစ္ျခစ္ျပီး 'Sketch' ဆြဲလိုက္မိပါတယ္။ တခါတည္း ေထာင္တႏွစ္ က်သြားပါေရာလား၊ ဒါေၾကာင့္ အာဏာရွင္ေတြရဲ့ လက္ေအာက္မွာ ေနေနရတဲ့ ျပည္သူလူထုအဖို႔ “ေနေကာင္းတယ္ေနာ္” လို႔ဆိုတဲ့ စကားကေလးမ်ဳိးကိုေတာင္ က်ယ္က်ယ္ မေျပာရဲရွာဘူး ဆိုတာကို ကာတြန္းဆရာက ပညာသားပါပါနဲ႔ တင္ျပလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ရဲေခါင္မဲေမာင္

Mizzimaမွကူးယူေဖၚျပသည္။

ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးလုပ္ရန္ ျမန္မာကို လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ထပ္မံေတာင္းဆိုဖြယ္ရွိ

ျမန္မာကို အေရးယူမည့္အခ်က္မ်ားမပါရွိဘဲ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး ထပ္မံ ေတာင္းဆိုမည့္ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီဥကၠ႒၏ ေၾကညာခ်က္သာ ထြက္ရွိလာႏိုင္ေၾကာင္း စက္တင္ဘာ (၁၀) ရက္ ထုတ္ျပန္ သည့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ အစီရင္ခံစာ၌ ခန္႔မွန္းေရးသားထားသည္။

ျမန္မာအစိုးရအား ဒဏ္ခတ္ေရး ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား ေမွးမွိန္သြားပုံရသည့္အတြက္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒၏ ယခင္ ေၾကညာခ်က္ (၂) ခုပါ အခ်က္မ်ားအပါအ၀င္ သံတမန္ေရးနည္းလမ္းမ်ားသုံးရန္ ဖိအားပုိေပးလာႏုိင္သည္ဟု အစီရင္ ခံစာက သုံးသပ္သည္။ ျမန္မာ့အေရးကုိ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ ေဆြးေႏြးမည့္အခ်က္မ်ား၌ ထည့္သြင္းေနျခင္းကုိ တ႐ုတ္က ဆက္ၿပီး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ေနသည့္ျပင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအား လုံၿခံဳေရးေကာင္စီက အေရးမယူေရးကုိ တ႐ုတ္က လုိလားသည္။

လံုၿခံဳေရးေကာင္စီက ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည့္ ေရြးခ်ယ္စရာ နည္းလမ္းမ်ားအနက္ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီအဖြဲ႕၀င္မ်ားအေနျဖင့္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ၏ ေဆြးေႏြးမႈကို နားေထာင္ၿပီး မည္သည့္အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမွ မလုပ္ဘဲ သေဘာထားထုတ္ျပန္ ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းႏွင့္ စစ္မွန္သည့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈ လုပ္ေဆာင္ရန္ တို႔ ပါ၀င္သည့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒၏ ယခင္ေၾကညာခ်က္ (၂) ခုပါ အဓိကအခ်က္မ်ားကို ထပ္မံေၾကညာႏိုင္ ေၾကာင္းႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒၏ ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ထုတ္ျပန္ခ်က္ပါ အဓိကအခ်က္မ်ားကို ျပန္လည္ အေလးထား ထုတ္ျပန္ႏိုင္ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ၿပီးခ့ဲသည့္ ေအာက္တိုဘာလ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒ ေၾကညာခ်က္၌ အားလံုးပါ၀င္သည့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ ျမတ္ေရးလုပ္ေဆာင္ရန္၊ ကုလသမဂၢက ျမန္မာ့အေရး ဆက္လက္ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ရန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ စစ္မွန္သည့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး လုပ္ေဆာင္ရန္၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥမ်ား ေဆာင္႐ြက္ရန္၊ ျပည္သူလူထု အတြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူသားခ်င္းစာနာမႈ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ကိုင္တြယ္လုပ္ေဆာင္ရန္တို႔ ေတာင္းဆိုထားသည္။

ထို႔အျပင္ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒ ထုတ္ျပန္မည့္ ေၾကညာခ်က္၌ ၿပီးခဲ့သည့္ ေမလ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ လူထုဆႏၵ ခံယူပြဲ အေပၚ သေဘာထားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားလည္းပါ၀င္ႏိုင္ၿပီး အတြင္းေရး မႉးခ်ဳပ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္မတိုင္မီ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီႏွွင့္ ႀကိဳတင္ေတြ႕ဆံုရန္တို႔ ပါရွိႏိုင္သည္ဟုလည္း အစီရင္ခံစာ၌ ေဖာ္ျပသည္။

ထိုအစီရင္ခံစာကို ၾသဂုတ္ (၁၈)မွ (၂၃) ရက္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံသြားေရာက္ခဲ့သည့္ မစၥတာဂမ္ဘာရီ၏ ခရီးစဥ္ အၿပီး၌ ထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ထိုခရီးစဥ္၌ ကုလသမဂၢ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ (၅) ခ်က္ကို ျမန္မာအစိုးရက ပိုမိုသေဘာေပါက္ လက္ခံလာသျဖင့္ ထိုခရီးစဥ္ကို မစၥတာဂမ္ဘာရီက ပိုမိုအေကာင္းျမင္သည္ဟုလည္း အစီရင္ခံစာ၌ ေရးသည္။

ျမန္မာအေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အဓိကအေရးပါသည့္ အခ်က္မ်ားကုိ စဥ္းစားရာ၌ ျမန္မာႏုိင္ငံသြားရန္မ်ားသည့္ အတြင္း ေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း၏ ခရီးစဥ္မွ ခုိင္မာသည့္ ေအာင္ျမင္မႈရေအာင္ မည္သို႔လုပ္ရမည္ဆုိသည့္အခ်က္အပါအ၀င္ ဘန္ ကီမြန္း ျမန္မာႏုိင္ငံသြားျခင္းသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ လမ္းျပေျမပုံကုိ ေထာက္ခံျခင္းဟု အသုံးခ်မခံရေအာင္ မည္သို႔ လုပ္ရမည္ စသည့္အခ်က္မ်ားပါ၀င္သည္။ ထုိ႕ျပင္ ကုလသမဂၢသည္ ျမန္မာႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ တုိးတက္မႈမရွိဆုိသည့္ မေကာင္းျမင္သတင္း ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈကိစၥအတြက္ ကုလသမဂၢႏွင့္ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီက မည္သို႔ကုိင္တြယ္ရမည္ဆုိသည့္ ကိစၥ ျဖစ္သည္ဟု ေရးထားသည္။

ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္လစ္မ်ား ပုိမိုတင္းက်ပ္ခံေနရ၊ ဂ်ာနယ္ေစ်းကြက္ အေရာင္းေအး

ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္မ်ားမွ သတင္းေထာက္မ်ား ဌာနဆုိင္ရာသတင္းမ်ားရယူရာတြင္ သက္ဆုိင္ရာ လူႀကီးမ်ား၏ ေျပာ စကားမ်ား၊ ေပးသတင္းမ်ားကို ေရးသားၿပီးပါက ဌာနဆိုင္ရာသုိ႔ ျပန္လည္တင္ျပၿပီးမွသာ စာမ်က္ႏွာေပၚ တင္ခြင့္ေပး မည္ဟုဆိုကာ လြန္ခဲ့ေသာရက္ပုိင္းမ်ားက စတင္၍ ဌာနဆုိင္ရာမ်ားက ပိုမုိတင္းက်ပ္ကန္႔သတ္လုိက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္း လူငယ္စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

“က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ အလုပ္ပို႐ႈပ္သြားတာေပါ႔။ ဌာနသတင္းတခုရဖို႔၊ ပထမသတင္းရဖို႔ သက္ဆိုင္ရာလူႀကီးနဲ႔ သြားေတြ႔ ရတယ္။ တခါေရးၿပီးေတာ့ အဲဒီလူႀကီးကုိ သြားျပန္ျပရတာတေခါက္။ သူမအားလုိ႔ ခ်က္ခ်င္း (Edit) လုပ္မေပး ႏုိင္ေသး ရင္ စာမူကိုထားၿပီးမွ သြားျပန္ယူရတာ တေခါက္ဆိုေတာ့ ဌာနသတင္းေရးဖုိ႔ အရမ္းအလုပ္႐ႈပ္သြားၿပီ” ဟု လူငယ္ သတင္းေထာက္တဦးက သူတုိ႔ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရသည့္ အခက္ခဲကုိ ရွင္းျပသည္။

ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးတြင္ သတင္းေထာက္အျဖစ္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ လစာေငြသုံးေသာင္းႏွင့္ တသိန္း၀န္းက်င္အၾကား ရရွိေနၾကၿပီး အခ်ဳိ ႔ဂ်ာနယ္တိုက္မ်ားတြင္ ခရီးစရိတ္ ေပးေလ့မရွိသည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ သတင္းတပုဒ္ရရန္ အေခါက္ေခါက္ခါခါ သြားလာရျခင္းအတြက္ မ်ားစြာအခက္ေတြ႔ေနၾကရေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။

လူငယ္အမ်ဳိးသမီးသတင္းေထာက္တဦးက “ဌာနဆုိင္ရာေတြက သူတို႔ရဲ ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ျပခ်င္ရင္ေတာ႔ သတင္း ေထာက္ေတြ လာပါဦး၊ ေရးပါဦးနဲ႔။ အခုလုိ ေစာျမင့္သန္းကိစၥလည္းျဖစ္သြားၿပီးေရာ သတင္းေထာက္ေတြအေပၚ ဆက္ ဆံပုံက တမ်ဳိးေျပာင္းတယ္။ အခုရက္ပုိင္း ဌာနဆိုင္ရာ သတင္းလုိက္ရတာ အရမ္းၾကပ္သြားတယ္။ စိစစ္ေရးကလည္း အရမ္းျဖဳတ္ေနတယ္။ က်မတို႔က အျပင္ေစ်းကြက္သတင္းေတြေလာက္ပဲ ေရးရေတာ့မယ့္ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ေနတယ္” ဟု ဆုိသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပုိင္းအတြင္းကလည္း စာေပစိစစ္ေရး႐ုံးမွ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာမ်ားအား ေခၚယူေတြ႔ဆုံကာ စိစစ္ေရး ႐ုံးမွာ မူၾကမ္းစစ္ေဆးၿပီးေသာ စာမူမ်ားအား ဂ်ာနယ္တုိက္မွ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ပါက ထုတ္ေ၀ခြင့္ ႐ုပ္သိမ္း မည့္အျပင္ တိုက္အတြင္းရွိ ဆက္စပ္စက္ပစၥည္းမ်ားကုိပါ သိမ္းဆည္းသြားမည္ဟု ေျပာဆုိခဲ့ေၾကာင္း ျပည္တြင္းစာနယ္ ဇင္း အယ္ဒီတာမ်ားထံမွ သိရွိရသည္။

“ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္တဲ့ ျပႆနာေတြအားလုံးကုိ စိစစ္ေရး႐ုံးက တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာေတြအေပၚ ပုံခ်လုိက္တယ္။ သူတို႔ဟာ စိစစ္ေရးလုပ္ေနေပမယ့္ ဘာတာ၀န္မွ မယူဘူး။ ကုိၾကည္ေမာင္သန္းေရးတဲ့ ဒီပရဂ္ကဗ်ာကုိပဲၾကည့္ေလ။ ဒီကဗ်ာဆုိရင္ သူတို႔စိစစ္ေရးက လႊတ္ေပးၿပီးမွ ပုံႏွိပ္ခဲ့တာပဲ။ အဲဒီလုိ ကိစၥမ်ဳိးျဖစ္လာရင္လည္း သူတို႔က ဘာတာ၀န္မွမယူဘူး။ သက္ ဆုိင္တဲ့ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာအဖြဲ႔ကိုပဲ အေရးယူတာပဲ” ဟု မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာတဦးက ဆုိသည္။

ယခုႏွစ္အတြင္း နအဖစစ္အစုိးရက ျပည္တြင္းစာနယ္ဇင္းသမားမ်ားအား ပိုမိုဖမ္းဆီးအေရးယူမႈမ်ားေၾကာင့္ စာဖတ္ ပရိသတ္မ်ား စာနယ္ဇင္းမ်ားအေပၚ ယုံၾကည္ကုိးစားမႈ ေလွ်ာ့နည္းလာကာ စာနယ္ဇင္းေစ်းကြက္အတြင္း ေရာင္းအား ေအးစက္လ်က္ရွိေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။

“အယ္ဒီတာေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြ မၾကာခဏ အဖမ္းဆီးခံေနရတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြၾကားပါတယ္။ အခုေနာက္ ပုိင္း ဂ်ာနယ္ေတြမွာလည္း သတင္းကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္၊ ေလးေလးပင္ပင္ ေရးတာမ်ဳိး သိပ္မေတြ႔ ရေတာ့ဘူး။ ေစ်းကြက္ သတင္းေတြ၊ ပြဲလမ္းသတင္းေတြ၊ မင္းသားမင္းသမီးသတင္းမ်ဳိးေတြပဲ အေတြ႔ရမ်ားလာတယ္။ ေျပာရရင္ ေက်ာ္ဟိန္း ဘုန္းႀကီး ၀တ္ေတာ႔မယ္ဆုိတာမ်ဳိးကုိပဲ အကုန္၀ုိင္းဖြေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔သိခ်င္တာက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၿပီလဲ။ ပါတီဖြဲ႔ခြင့္ေတြ ဘယ္ေတာ့ေပးမလဲ။ ဒါေတြသိခ်င္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔လူထုက တခါျပန္ၿပီး အဆုံးအျဖတ္ေပးရအုံးမွာေလ။ အခုဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ ဒီလိုသတင္းမ်ဳိးေတြကို ေဖာ္ျပႏုိင္တာမေတြ႔ရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အရင္က တပတ္ကုိသတင္းစုံဂ်ာနယ္ သုံးေလးေစာင္၀ယ္ဖတ္္ေပမယ့္ အခုေတာ့ တေစာင္ေလာက္ပဲ ၀ယ္ဖတ္ ေတာ့တယ္” ဟု မႏၲေလးၿမိဳ ခံတဦးက ေျပာသည္။`

ပန္ဆုိးတန္းလမ္းရွိ ဂ်ာနယ္ျဖန္႔ခ်ိေရးကုိယ္စားလွယ္တဦးက “ဂ်ာနယ္ေတြ အေရာင္းက်တယ္။ က်တယ္္ဆုိတာ အားလုံး က်သြားတာ။ သတင္းစုံေရာ၊ Pop ဂ်ာနယ္ေတြေရာ၊ အားကစားဂ်ာနယ္ေတြေရာ အားလုံးပဲ။ တပတ္ကုိ ေစာင္ေရ (၁) ေထာင္ေလာက္ ျဖန္႔ေပးေနရတဲ့ ဂ်ာနယ္ႀကီးတေစာင္ေတာင္ အခုေစာင္ေရ (၇၀၀) ၀န္းက်င္ေလာက္နဲ႔ပဲ သြားေနရတယ္။ နယ္အမွာစာေတြမွာလည္း ေလ်ာ့မွာလာၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ မြန္နဲ႔ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚဘက္က အမွာပုိက်သြားတယ္” ဟု ဆုိသည္။

ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ေစ်းကြက္အတြင္း ရက္သတၱတပတ္လွ်င္ ဂ်ာနယ္အမ်ဳိးေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ ထုတ္ေ၀လ်က္ရွိၿပီး၊ အစုိးရက သတင္းသမားမ်ားအား ျပင္းထန္းစြာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ပါသတင္းတန္ဖုိးမ်ား ေလ်ာ႔က်လာျခင္း သည္လည္း ဂ်ာနယ္အေရာင္းက်ေစသည့္ အခ်က္တရပ္အျဖစ္ပါ၀င္ေၾကာင္း အထက္ပါျဖန္႔ခ်ိသူက သုံးသပ္သည္။

တပ္နဲ႔ ျပည္သူ ပူးေပါင္းၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ရန္ အမ်ိဳးသမီးအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ တုိက္တြန္း


ႏုိင္ငံတကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔ ဒါမွ မဟုတ္ ကမၻာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆဲေရးေန႔အျဖစ္ ကုလသမဂၢ အဖဲြ႔ႀကီးက သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ဒီေန႔မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရႏုိင္ဖို႔ မ်ိဳးခ်စ္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္သားေတြ အေနနဲ႔ ျပည္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၾကဖုိ႔ ထုိင္းအေျခစုိက္ WLB အမ်ိဳးသမီးမ်ား အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ျမန္မာႏုိင္ငံက တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာဟာ ဘယ္လုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳးကို ဆုိလုိပါသလဲလုိ႔ ေမးတဲ့အခါမွာ မနန္းရင္က အခုလို ေျဖပါတယ္။

က်မတုိ႔ ေျပာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုိတာက တန္းတူညီမွ်မႈေတြ ဒီမုိကေရစီ တည္ေဆာက္မႈေတြ တကယ္ပဲ ရွိၿပီး၊ လူထု ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ကုိယ့္အျမင္ေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္ျပသႏုိင္တဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ရွိတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္ေရးမ်ိဳးကို ဆုိလုိခ်င္တာပါ။ သုႆာန္တဆျပင္လုိ မလံုၿခံဳမႈေတြ၊ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြ ရွိေနရတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳး၊ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမယ္၊ လက္နက္ခ်မယ္၊ သူတုိ႔ ေျပာတဲ့ ေဘာင္ေတြထဲမွာ လုပ္ေနရတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳးကို က်မတုိ႔ ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။

မ်ိဳးခ်စ္ တပ္မေတာ္သားေတြကို ျပည္သူနဲ႔ ပူးေပါင္းဖုိ႔ တိုက္တြန္းတယ္ဆုိတာမွာ ၁၉၈၈ လူထု အုံႂကြမႈျဖစ္တဲ့ အခါမွာတုန္း တပ္မေတာ္သားေတြ အေနနဲ႔ ျပည္သူဘက္ကေန ရပ္တည္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တႏွစ္ၿပီးတႏွစ္ ၾကာလာၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေရာက္တဲ့အခါမွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူဟာ တကယ္ပဲ တုိင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ လက္တဲြ ပူးေပါင္းတာ အခုထိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ မေတြ႔ရပိုင္းမွာ ရွိတယ္ဆုိေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္ တပ္မေတာ္သားေတြကို ျပည္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းဖုိ႔ ထပ္ၿပီး တုိက္တြန္းတဲ့ အေပၚမွာ ဘယ္လိုမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိပါသလဲ။ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ေရာ ရမယ္ ထင္ပါသလား။

တပ္မေတာ္သားေတြမွာ တကယ္ပဲ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ပါခ်င္တဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္တပ္ဆုိတဲ့အတုိင္းက အမိန္႔ေအာက္မွာ ေနရတဲ့အခါမွာ ခက္ေကာင္းခက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ အားလံုးက အခု လက္ရွိ ျဖစ္ေနတာ ေတြဟာ စစ္တပ္ႀကီးတခုလုံးက လုပ္ေနတာဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးမရွိဘဲနဲ႔ ဒါေတြဟာ ထိပ္ပိုင္းမွာ ရွိေနတဲ့ အာဏာကို လက္မလႊတ္ခ်င္တဲ့ လူတစုကပဲ လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိ႔ ေျပာရင္ စစ္တပ္က အေရးႀကီးတယ္ ဆုိတာ ဟုတ္ပါတယ္။ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာ က်မတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ အားလံုးကသာ တကယ္ပဲ စုစုစည္းစည္း ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ က်မတုိ႔ ႏုိင္ငံၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဆုိၿပီး က်ရာ က႑ကေန မေၾကာက္မရြံ႕ဘဲ လုပ္ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္ တပ္မေတာ္သားေတြဟာလည္း က်မတို႔ ဘက္မွာ ရပ္တည္ႏုိင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတုိ႔ အားေကာင္းလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္ဟာလဲ က်မတို႔ဘက္မွာ ရပ္တည္လာမယ္လုိ႔ က်မတို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

က်မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေပၚထြက္လာဖုိ႔ အဓိကအဆင့္ေတြက ဘာလဲဆုိတာကို မနန္းရင္ရဲ႕ သေဘာတာကို ေျပာျပပါ။

စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရဖို႔ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ လူတစုကို ဖယ္ရွားျပစ္ႏုိင္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္။ ေနာက္ၿပီး လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကတည္းက တုိင္းရင္းသားေပါင္းစံုနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြေတြဟာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေသေသခ်ာခ်ာ မရွိခဲ့ရေသးတဲ့အတြက္ တုိင္းရင္းသား ေပါင္းစံု ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး သြားၾကဖုိ႔ ဆုိတဲ့ အဆင့္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။

9.21.2008

ပါကစၥတန္ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ ဗံုးေပါက္ကြဲ၊ လူ ၆၀ ထက္မနည္း ေသဆံုး

Pakistan Security Officials Describe Hotel Attack


21 September 2008



Pakistani security officials have disclosed new details about Saturday's hotel bombing and released a video showing the attack. VOA's Barry Newhouse reports from Islamabad, where the interior ministry said the death toll has reached 53 people, including four foreigners.

View of destruction caused by bomb explosion at hotel in Islamabad, 20 Sep 2008
View of destruction caused by bomb explosion at hotel in Islamabad, 20 Sep 2008
The top official in the interior ministry told reporters that the attackers had built a sophisticated bomb that is the largest on record in Pakistan.

Rehman Malik said an estimated 600 kilograms of military grade explosives were mixed with aluminum powder - a highly flammable material. The bomb was packed inside a large dump truck that was also carrying construction materials - apparently to take advantage of city rules that allow large construction vehicles into the city after sunset.

Security camera footage released by officials showed a large truck attempting to ram the hotel gate. When the truck failed to breach the barrier, the driver appeared to detonate a small explosion inside the cab, catching the vehicle on fire and sending hotel guards fleeing. The vehicle then burned for several minutes, before the flames grew and eventually detonated the truck's massive payload.

Rehman Malik said officials have made no arrests, but suspect the perpetrators are linked to previous attacks.

"Unless I investigate, Im not at liberty to tell you who has done it. But previous investigations, all the roads have gone to South Waziristan," Malik said.

The tribal agency on the Afghan border is considered a stronghold of Taliban leader Baitullah Mehsud, who was also blamed in the assassination of former Prime Minister Benazir Bhutto.

Officials said the four foreigners killed in the blast included two Americans, a Vietnamese citizen and the Czech ambassador to Pakistan.

No militant groups have claimed responsibility for the attack, but in the past spokesmen for the groups frequently call television and radio stations to take credit and criticize the government.

Rehman Malik urged the media not to give the militants a propaganda victory.

"I am requesting and appealing to the media to stop the glorification of those - those militants who are killing your brothers, your sisters," Malik said.

The top official in the interior ministry said the government plans to continue its plan for combating militancy in the tribal regions by distributing development aid, negotiating peace deals with willing partners, and using military strikes when necessary.

Pakistani police officers carry an injured person after a bomb explosion at a hotel in Islamabad, 20 Sep 2008
ေပါက္ကြဲမႈတြင္း ဒဏ္ရာရသူမ်ားကို ပါကစၥတန္ ရဲမ်ားက ကယ္ထုတ္ေနပံု (စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၀၈)
ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕ေတာ္ အစၥလာမ္မာဘက္ မွာရွိတဲ့ မဲရီးေယာ့တ္ ဟိုတယ္ အျပင္ဘက္မွာ ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္းေတြ အျပည့္ တင္ေဆာင္ ထားတဲ့ ထရပ္ကား တစီးကို အေသခံ ေဖာက္ခြဲ တိုက္ခိုက္ခဲ့တာေၾကာင့္ လူ ၆၀ ေသဆံုးၿပီး လူ ၂၅၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာ ရရွိသြားပါတယ္။

စေနေန႔ေႏွာင္းပိုင္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဒီေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ဟိုတယ္အ၀င္ေပါက္ လံုး၀ ေပ်ာက္ထြက္သြားၿပီး ဧည့္ခန္းေဆာင္ လည္း ပ်က္ဆီးကာ အေ၀းႀကီးက အေဆာက္အဦေတြ ေတာင္မွ တုန္ခါသြားခဲ့ရပါတယ္။ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ဟိုတယ္ ရဲ႕ ပင္မ ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္း ေပါက္ထြက္သြားၿပီး ဟိုတယ္တခုလံုး မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေဆာက္အဦ ၿပိဳက်ႏုိင္တယ္လို႔လည္း အာဏာပိုင္ေတြ က သတိေပးထားပါတယ္။

အထဲမွာ လူေတြ အမ်ားႀကီး ပိတ္မိေနေသးတာေၾကာင့္ ေသဆံုးသူ အေရအတြက္ ပိုမ်ားလာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေဖာက္ခြဲမႈအတြက္ ၁,၀၀၀ ကီလိုဂရမ္ ရွိတဲ့ ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္းေတြ သံုးထားလိမ့္မယ္လို႔ ရဲ က ခန္႔မွန္းပါတယ္။

ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ေပ ၅၀ ေလာက္က်ယ္တဲ့ က်င္းႀကီးလည္း ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။ အခုထိေတာ့ တိုက္ခိုက္မႈအတြက္ ဘယ္သူကမွ ၀န္ခံလာတာ မရွိေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္နားမွာ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆိုတဲ့ ေထာက္လွန္းေရး သတင္း ရထားတယ္ လို႔ေတာ့ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာန အႀကီးအကဲ က ေျပာပါတယ္။

စစ္ခံုရုံးမွတလြဲမ်ားမီးဖိုထဲမွာခ်က္လို႕တဲ့ဗ်ား(ေကာင္းကင္ျပာ)

စက္တင္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၀၈ထူးအိမ္သင္ သီခ်င္းက တေန႔စာ အလြဲမ်ား ပါတဲ့။ ျမန္မာျပည္က အလြဲေတြကို သီခ်င္းလုပ္ဆိုတာပါ။ နည္းနည္းေလးေတာ့ လြဲေနတယ္၊ လြဲလြဲေလးပဲ ေကာင္းပါတယ္ … တဲ့။အခုခ်ိန္မွာ ေထာင္ထဲမွာ ခုံရုံးထုတ္ျပီး ၈၈ မ်ဳးိဆက္ေတြ၊ ရဟန္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူေတြ၊ နာဂစ္ မုန္တိုင္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္သားၾကီးေတြကို တရားစြဲ၊ အမႈေတြ ဆင္၊ ရုံးထုတ္၊ ဆြဲခ် နဲ႔ ေခ်ပတာေတြ လုပ္ခိုင္းေနတာ တခ်ိမ္းခ်ိမ္းပါပဲ။အေရွ႔ပိုင္းခရိုင္ တရားရုံးတဲ့၊ အေနာက္ပိုင္း ခရိုင္တရားရုံး တဲ့ …။ နံမယ္ေတြက ၾကည့္လိုက္ရင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔က ဘားလမ္းမွာ၊ ကမာရြတ္တို႔၊ ဗဟန္းတို႔၊ လသာတို႔မွာ ရုံးထုတ္ျပီး တရားဆိုင္ေနရသလိုလို။ အခ်ဳပ္ကားၾကီးနဲ႔ ရမန္ၾကီး ရက္ျပည့္တိုင္း ျမိဳ႔ထဲကို ရုံးထုတ္ထား သလိုလို။ တကယ္ကေတာ့ တရားရုံးကို အင္းစိန္ေထာင္မၾကီးထဲမွာ အေျခစိုက္ဖြင့္ထားတာမို႔လို႔ တိုက္ထဲက အေဆာင္ထဲက လက္ထိပ္နဲ႔ ေျခထိပ္နဲ႔ ခ်ဳပ္ျပီး ေထာင္ၾကီးက တရားရုံးကို ခ်ီတက္လာရတာပါ။ တရားရုံးမွာလည္း အမႈေတြက အံ့ၾသကုန္ႏိုင္ဘြယ္။ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားကို အသေရဖ်က္လို႔တဲ့။ တရုတ္တို႔ ကုလားတို႔ကို ေ၀ဖန္လို႔ ဆိုပဲ။ သာသနာကို ဖ်က္ဆီးလို႔တဲ့။ ဘုန္းၾကီးေတြကို ဘုရားမွာ ဆြမ္းကပ္တာ အျပစ္ေရာက္ေနျပီ။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေစာ္ကားလို႔တဲ့။ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကျငာစာတမ္းကို ဖတ္မိတာက ႏိုင္ငံေတာ္ကို လုပ္ၾကံသလို အျပစ္ၾကီး ဆိုပဲ။အခု ေနာက္ဆုံးကေတာ့ ေလာကဓာတ္ပညာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ပါတယ္။ “ေလာကဓာတ္ပညာ လက္ေရာက္မႈ”ေတြနဲ႔ အမႈစြဲပါတယ္။ အင္တာနက္ဥပေဒ အင္တာျဖဴဥပေဒ ဆိုတာကလည္း အံ့ၾသကုန္ႏိုင္ဖြယ္ပါပဲ။ အီးေမး သုံးလို႔ ျပီးေတာ့ “ခ်က္”လို႔ စသည္ျဖင့္ အမႈမွာ စြဲထားတာေတြက ျပဳံးခ်င္စရာပါ။ျပည္ပက အဖ်က္အေမွာက္သမားေတြနဲ႔ နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားၾကီးက အဆက္အသြယ္ လုပ္ပါတယ္တဲ့။ ဆက္သြယ္ပုံမွာ ေန႔စဥ္ “ ခ်က္” တဲ့နည္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ၾကတာလို႔ စြပ္စြဲပါတယ္။ ဒီေလာက္ အင္တာနက္ကို ပိတ္ဆို႔ တားျမစ္ ဖိႏွိပ္ထားတဲ့ၾကားက ေမာင္မင္းတို႔ ဘယ္ေနရာကေန “ခ်က္” သလဲလို႔ အမႈစြဲသူေတြက ေမးတဲ့အခါ၊ ကြန္ပ်ဴတာသမား ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားၾကီးက အမွန္အတိုင္း ေျဖပါတယ္။ “က်ေနာ္တုိ႔က ဘယ္ေနရာမွာ “ခ်က္” သလဲ။ ဟုတ္လား။ က်ေနာ္တို႔ “မီးဖို” ထဲမွာ “ခ်က္” ရင္း ေတြ႔ၾက ဆုံၾကတယ္” လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။တရားရုံးကလည္း သူေျပာတဲ့အတိုင္း မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။ ေလာကဓာတ္ပညာေတြကို ဗူးလုံး နားမထြင္းတဲ့ တရားသူၾကီးေတြ ၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ နာဂစ္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားၾကီးကို စိတ္ဆိုးၾကပါတယ္။ ငါတို႔ကို မေခ်မငံ စကားကပ္ျပီး ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္ ေပါ့ေလ။အလြဲကေလးကေတာ့ ဒီလိုပါေနာ္။ အင္တာနက္သမားေတြကေတာ့ သိၾကမယ္ထင္ပါရဲ႔။ သံခိတ္က (ခက္ဆစ္) က ဒီလုိပါ ခင္ဗ်ား -ခ်က္ = chatမီးဖို = http://meebo.com - ၀က္ဆိုက္က တဆင့္ ပိတ္ထားေသာ ခ်က္အစီအစဥ္မ်ားကို ေက်ာ္လႊား သုံးစြဲႏိုင္တဲ့ အင္တာနက္ဆိုက္သူေျပာတာ အမွန္ကေတာ့ - ျပည္ပကလူေတြနဲ႔ chat လုပ္ရာမွာ MeeBo ထဲမွာ သြားေရာက္ျပီး chat ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတာပါ ခင္ဗ်ား။ မီးဖိုထဲမွာ ခ်က္ၾကရတယ္ ဆိုတာ ရိုးရိုးသာမန္ေတြးလည္း ဟုတ္တာပါပဲေနာ္။အဖ်က္သမားေတြနဲ႔ နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားၾကီးတို႔ ဘယ္မီးဖိုထဲမွာ ဘာဟင္းေတြ ခ်က္မိလို႔ ဘယ္လိုမ်ဳိး အမႈေတြ ၾကီးကုန္ပါလိမ့္လို႔ … ကြမ္းယာဆိုင္က ခ်ာတိတ္က ပါးစပ္ေလး အေဟာင္းသားနဲ႔ အေတြးနယ္ခ်ဲ႔ က်န္ရစ္ပါတယ္။ဟဲ ဟဲ …
(ဉာဏ္က်ယ္ေလး ေကာင္းကင္ျပာ ကိုယ္ေတြ႔ တဆင့္ ျပန္ေရးသည္)
စက္တင္ဘာလ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ရန္ကုန္
ညြန္႔ေထြးစက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၀၈
သိမ္ျဖဴလမ္းမွာ လုံထိမ္းကား ၁၀ စီး လက္နက္အျပည့္အစုံနဲ႔ ျဖတ္ေမာင္းသြားတယ္။ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမိဳ႔ခံေတြက တဦးကို တဦး စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ မ်က္လုံးခ်င္း ဆုံၾကည့္ၾကတယ္။ ဘာမွေတာ့ မေျပာျဖစ္ၾကဘူး။ ေသာၾကာေန႔ ၃ နာရီ ခြဲ၊ ရဲသားမ်ား တစီးလ်င္ ၂၀ ဦးခန္႔။ရန္ကုန္ စက္တင္ဘာေန႔ရက္ေတြမွာ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႔ လက္နက္ကိုင္ေတြ၊ လုံျခဳံေရး ၀န္ထမ္းေတြ၊ သတင္းေပး အရပ္၀တ္ေတြ ေနရာ အျပည့္ယူထားျပီး ဟိုမွ သည္မွ အေရးတၾကီး ကူးသန္းျပေနတဲ့အတြက္ သူတို႔ေၾကာင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ၾကီးက ေနစရာ မရွိေအာင္ ထိတ္လန္႔ေနၾကရတယ္လို႔ ပရိသတ္က ေျပာပါတယ္။ယေန႔ စေနေန႔မွာေတာ့ လူသြားလူလာ က်ဲပါး ေျခာက္ကပ္ေနျပီး သိမ္ၾကီးေစ်း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေစ်းတို႔မွာပါ ေစ်း၀ယ္ေတြ သိသိသာသာ ေလ်ာ့နည္းေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ “ ငါတို႔ကျဖင့္ ဘာမွ မလုပ္ရဘဲနဲ႔ သူတို႔မွာ ဟန္ေရးျပေနလိုက္တာ။ ေၾကာက္ေနရတာက ငါတို႔လား၊ သူတို႔လား …” လို႔ လမ္းေဘးက ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနသူတေယာက္က အေဖာ္ကို ေျပာလိုက္ပါတယ္။ည ၉ နာရီမွာ လူေရာ ကားပါ အသြားအလာ ေျခာက္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႔မွာ အငွားကားသမားမ်ားကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို အၾကပ္ဆိုက္ေနပါျပီ။ သူတို႔အေျပာက အေ၀းေျပးဂိတ္ေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ဆိပ္ေတြမွာပါ လူ မရွိေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္တိုင္း ေနရာတိုင္းမွာလည္း လမ္းကို ပိတ္ျပီး စစ္ေဆး ေမးျမန္းတဲ့ လုံျခဳံေရးခ်ထားတဲ့ လူအုပ္စုၾကီးေတြကိုပဲ ေတြ႔ရေနေတာ့ ခရီးသည္ေတြ မသြားၾကတာလဲ မဆန္းပါဘူးလို႔ သူတို႔က မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။“ေနအိမ္ေတြမွာလည္း တအိမ္တက္ဆင္း ညဘက္ဆို ဧည့္စာရင္း စစ္ၾကျပီ။ တစိမ္းေတြက အိမ္ထဲကို ၀င္လာျပီး လိုက္ရွာတာ၊ လုိက္ၾကည့္တာေတြ လုပ္တယ္။ သူတို႔ေတြက လူေတြကို အဲသလို အိပ္ေကာင္းျခင္း အိပ္မရေအာင္ ေႏွာက္ယွက္ေစာ္ကားေနရတာကို ေက်နပ္ေနပုံပဲ။” လို႔ ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာပါတယ္။ လူငယ္ျဖစ္ေနလို႔၊ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေနလို႔၊ ဘုန္းၾကီးျဖစ္ေနလို႔၊ အတိုက္အခံေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေပါင္းသင္းေနလို႔၊ မိသားစုထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးမႈနဲ႔ ေထာင္က်ေနသူ၊ တိမ္းေရွာင္ေနသူ ရွိေနလို႔ စတဲ့ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပစ္မွတ္ထားခံရသူ မိသားစုမ်ား အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြမွာ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ေနရဲတာအတြက္ ကိုယ္ခ်င္းစာေဖးမသူေတြ ရွားလာသလိုပဲ လို႔ ေထာင္က်ေနသူ ဇနီးသည္အတြက္ ရုန္းကန္ေနရသူက ရင္ဖြင့္ထားပါတယ္။“ လူေတြကို ေျခာက္လွန္႔ျပီး အသက္ရွင္သန္ခိုင္းထားတယ္။ ေကာလာဟာလဆိုတာက သူတို႔ဖက္က လႊင့္ေနတာခ်ည္းပဲ။ အဖ်က္သမားေတြကို ျပည္ပက လႊတ္လိုက္တယ္။ အခု ဗုံးေတြကို ေဖာက္မည့္သူေတြကို လိုက္ဖမ္းေနရတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ အစိုးရကို မ်က္ေစာင္းမထိုးနဲ႔ အဲသည္လူကို အၾကမ္းဖက္သမား၊ ေဖာက္ခြဲေရးသမားဆိုျပီး အစိုးရလူေတြက လက္တို႔ျပီး ဖမ္းမွာပဲ။ ဒါမ်ဳိးေတြနဲ႔ လူေတြကို ျခိမန္းေျခာက္ထားတယ္။” လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ “ပ်က္စီးေနတဲ့ အစိုးရစနစ္ကို မၾကိဳက္လို႔ ဆန္႔က်င္လို႔ အဖမ္းခံရတယ္။ အဲ အဖမ္းခံရေတာ့ သူတို႔ရဲ႔ ပ်က္စီးေနတဲ့ စနစ္ရဲ႔ လက္ေ၀ခံေတြက လမ္းေၾကာင္း၀င္ဖို႔တို႔၊ လာဘ္ေပးဖို႔တို႔ က်ေနာ္တို႔လို လူမ်ဳိးေတြကို လာျပီး စည္းရုံးတယ္။ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ကို ေအာက္က်ဳိ႔ရအုံးမယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔စနစ္ၾကီးကို အားေပးသူေတြ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့ …” ကေလးေတြအတြက္ ထမင္းဘူးေတြကို ျပင္ဆင္ရင္း အလုပ္မ်ားေနတဲ့ ခင္ပြန္းက သူ႔အျမင္ကို ေျပာသြားပါတယ္။စက္တင္ဘာလ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ကေတာ့ ေန႔ေရာ ညပါ လိပ္ျပာမ်ား အသက္၀ိဉာဏ္မ်ား ကင္းမဲ့ခ်ဳိ႔တဲ့လ်က္ ရွိေနျပီ။ ျမိဳ႔ေတာ္ခမ္းမ ၀န္းက်င္က စီစီတီဗီေတြ ေအာက္မွာ လူေတြက ျငိမ္၀ပ္ပိျပားစြာ အသက္ရွဴေနၾကသည္။ စစ္သားေတြကို မျမင္ၾကရေတာ့ေပမယ့္ ရဲေတြ၊ အရပ္၀တ္ အစုိးရ ၾကံ့ဖြံ႔ေတြ၊ စြမ္းအားရွင္ေတြႏွင့္ သတင္းေပး အလိုေတာ္ရိမ်ား၏ ခ်ယ္လွယ္ေနမႈေတြကို ရန္ကုန္က ျပည္သူေတြ မည္မွ်ၾကာၾကာ ေခါင္းငုံ႔ခံေနမည္လဲ …
မိုးမခဘေလ့မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။

ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းမွလြတ္ေျမာက္ေနသူမ်ား

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားႏွင့္ပါတ္သက္ေသာအသိုင္းအဝန္းမွရရွိေသာသတင္းမ်ား
အရအင္းစိန္ေထာင္အပါအဝင္အခ်ိဳ႕အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္သက္ႀကီးရြယ္အိုႏွင့္
နာမက်န္းျဖစ္ေနသူအက်ဥ္းသားမ်ားစာရင္းကိုလိုက္လံေကာက္ယူေနေၾကာင္း
သိရပါသည္။

မည္သည့္အတြက္လိုက္လံေကာက္ယူေနသည္ကိုမသိရေသာ္လည္းထိုအက်ဥ္းသား
မ်ားကိုနအဖမွသက္ညွာမႈကိုျပသည့္သေဘာ(ဖိအားတခ်ိဳ႕ေလွ်ာ့က်ေစလို႕သည့္
သေဘာ)၊လက္က်န္ျပစ္ဒါဏ္မ်ားကို႕ေလွ်ာ့ေပါ႕ေပးသည့္အေနအထားျဖင့္လႊတ္ေပး
ရန္ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းယူဆမႈမ်ားရိွေနပါသည္။

ထိုသို႕ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားထဲတြင္လက္ရွိမတရားစြဲဆိုအမႈဆင္ျခင္းခံေနၾကရေသာ
၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၊NLDအဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ကိုဇာဂနာ၊ကိုေဇာ္
သက္ေထြး၊မစုစုေႏြးစသည့္အမႈရင္ဆင္ေနရေသးသူမ်ားအက်ဳံးဝင္ျခင္းမရွိေသး
ဟုလည္းသိရပါသည္။

ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရဆဲႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားထဲတြင္၁၉၈၉ခုႏွစ္
ကတည္းကေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရသူအသက္၇၈ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္သူသတင္းစာ
ဆရာႀကီးNLDဦးဝင္းတင္သည္ယခင္ႏွလုံးေရာဂါႏွင့္ရင္က်ပ္ေရာဂါအတြက္ေဆး
ပံုမွန္ေသာက္ေနရသူျဖစ္ၿပီး၊ဆီးက်ိတ္ခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူထားရဘူးပါသည္။ယခု
အခ်ိန္တြင္မ်က္စိတိမ္စြဲသည့္ေဝဒနာကိုခြဲစိတ္ကုသရန္လိုအပ္ေနေၾကာင္းလည္း
သိရပါသည္။

သို႕ရာတြင္ဦးဝင္းတင္ကေဆးရုံတက္ေဆးကုရန္ျငင္းဆိုထားေၾကာင္းသိရပါသည္။
၄င္းႏွင့္နီးစပ္သူအခ်ိဳ႕၏ျပန္လည္ေျပာျပခ်က္အရထိုသို႕က်မ္းမာေရးမေကာင္းျခင္း၊
အသက္အရြယ္ႀကီးျခင္း၊ေဆးကုသမႈခံယူရျခင္းေၾကာင့္အျပစ္ဒါဏ္မွေလွ်ာ့ေပါ့၍
လႊတ္ေပးျခင္းကိုလံုးဝလက္ခံမည္မဟုတ္ဟုျငင္းဆိုထားျခင္းျဖစ္ၿပီး။ေဆးရုံတက္ရ
သျဖင့္အျပစ္ဒါဏ္မွေလွ်ာ့ေပါ့သည့္သေဘာျဖင့္လႊတ္ေပးမည္ကိုလည္းလံုးဝလက္
မခံႏိုင္သျဖင့္ေဆးရုံတက္မ်က္စိခဲြစိတ္ကုသရန္ကိုပါျငင္းဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု
သိရပါသည္။

ဦးဝင္းတင္အားမတရားဖမ္းဆီးအက်ဥ္းခ်ထားသည့္လက္ရိွပုဒ္မအရဆိုလွ်င္ပင္
ခ်ဳပ္ေနွာင္ထားသည့္ကာလသည္ခ်ထားသည့္အျပစ္ဒါဏ္ထက္ေက်ာ္လြန္ေနၿပီဟု
သိရပါသည္။ထို႕ေၾကာင့္ဦးဝင္းတင္က၄င္းအားလြတ္ေပးမည္ဆိုလွ်င္

(၁)သူ႕အားမတရားဆက္လက္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္၄င္းတို႕ထံတြင္ဥပေဒမရိွေတာ့၍၄င္း။
(၂)ထိုသို႕မဟုတ္လွ်င္မတရားဖမ္းဆီးျခင္းခံေနၾကရေသာႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
အားလံုးကိုခၽြင္းခ်က္မရိွလြတ္ေပးျခင္းျဖင့္၄င္းသာလြတ္ေျမာက္ရန္ဆႏၵရိွၿပီး။
(၃)နအဖမွစာနာေထာက္ထားေသာအားျဖင့္လြတ္ေပးျခင္းကိုလက္ခံမွလြတ္
ေျမာက္ရမည္ဆိုလွ်င္ေထာင္ထဲတြင္ပင္ဆက္လက္ေနသြားမည္ဟုေျပာဆိုထား
ေၾကာင္းသိရပါသည္။

မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားၾကရေသာ္လည္းရဲရင့္စြာလြတ္ေျမာက္ေနၾကသူႏိုင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားအားလံုးကိုဤသတင္းေဆာင္းပါးျဖင့္ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ရပါသည္။
D-Wave

Force Labour



The villagers from Mayang Gone village ,Daydaye township,Irrawaddy division were forced labor by authorities .
photos from http://www.laminkhin.blogspot.com
Posted by Picasa

9.20.2008

Irrawaddy news forward

Irrawaddy online magazine was attacked by unknown hackers .But you can see at this moment at

http://theirrawaddy.blogspot.com/
http://theirrawaddyburmese.blogspot.com/

Suu Kyi Appeal to be Lodged Next Week in Naypyidaw

Posted by The Irrawaddy Magazine | Friday, September 19, 2008 | | 1 comments »

By LAWI WENG

Burmese opposition leader Aung San Suu Kyi’s lawyer said on Friday his legal assistant will travel to Naypyidaw next week to lodge a formal appeal against her continuing house arrest.

Suu Kyi’s house arrest was extended in May for a further year. She had already served five years, and her lawyer, Kyi Win, has said the extension was illegal.

Kyi Win told The Irrawaddy he would meet Suu Kyi soon to discuss the appeal, which would be presented in Naypyidaw by his assistant, Hla Myo Myint.

Kyi Win said Suu Kyi would meet the regime's liaison officer, Aung Kyi, when her health permitted.

The French news agency AFP reported that Suu Kyi was receiving intravenous treatment to restore her health. She refused to receive food supplies at her home for four weeks in what was seen as a protest against the conditions of her detention.

Last week, the regime relaxed some restrictions, and Suu Kyi agreed to accept deliveries of food and other household supplies to her home, where she has been detained for more than 13 of the past 19 years.

ရန္ကုန္တြင္ သံဃာ ၅ ပါးထက္ပို၍ စုေ၀းခြင့္မရ

Posted by The Irrawaddy Magazine | Saturday, September 20, 2008 | | 0 comments »

ကိုသက္ | စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၀၈

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိလမ္းမမ်ားတြင္ သံဃာေတာ္ ၄ … ၅ ပါးခန္႔သြားလာေနလွ်င္ အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ႀကံဖြံ႔၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားက အခ်င္းခ်င္းစကားေျပာစက္ျဖင့္ဆက္သြယ္ကာ အဆင့္ဆင့္အသိေပးေစာင့္ၾကည့္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသကဲ့သို႔ စံုစမ္းေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိသည္ဟု ရန္ကုန္ရွိ သံဃာ အသိုင္းအ၀န္းက ဆိုသည္။

၂၀၀၇ ခု ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း သံဃာေတာ္မ်ား ခ်ီတက္လာစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာ၀တီ)

အဆိုပါလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားေၾကာင့္ သံဃာမ်ားဆြမ္းခံထြက္ခ်ိန္ႏွင့္ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမမ်ားပင့္ဖိတ္သည့္ ဆြမ္းသြပ္ အလွဴပြဲမ်ားကို တစုတေ၀းတည္းသြားခြင့္မရေၾကာင္း သိရသည္။

လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ သရက္ေတာေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက “ကိုယ္ေတာ္ေတြ ဆြမ္းခံေတာင္ သိပ္မထြက္ရဲတဲ့ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ နာေရးတို႔ .. အာ႐ုဏ္ဆြမ္းတို႔ကပ္တဲ့အခါက်ရင္ ၅ ပါးစုၿပီး မသြားရဲဘူး။ ဘုန္းႀကီးေတြ အစုခြဲၿပီး ႂကြေနရတယ္” ဟု ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ရွိ ဓမၼာစရိယ စာခ်ကိုယ္ေတာ္တပါးက “သံုးေလးငါးပါးသြားလာတာမ်ိဳးေတြ႔ရင္ စကားေျပာစက္ေတြနဲ႔ အဆင့္ဆင့္လွမ္းၿပီးေျပာေနၾကတယ္ … ဘယ္သူေတြလဲဆိုေတာ့ ရဲတို႔၊ စြမ္းအားရွင္တို႔ေပါ့ … ယူနီေဖာင္းေတာ့ မ၀တ္ထားဘူး … အဲဒီလိုလူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္” ဟု မိန္႔ၾကားသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္က ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားဦးေဆာင္သည့္ ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး တႏွစ္ျပည့္ ကာလျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ထပ္မံမေပၚေပါက္ေအာင္ အာဏာပိုင္တို႔က လံုၿခံဳေရးကို တင္းက်ပ္ထားၿပီး သံဃာေတာ္မ်ား၏ သြားလာလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို အထူးေစာင့္ၾကည့္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့သည္လကစ၍ ရန္ကုန္ႏွင့္ တျခားၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားရွိ ေက်ာင္းတိုက္မ်ားတြင္ အာဏာပိုင္တို႔က သီတင္းသံုး သံဃာစာရင္းေကာက္ခံထားၿပီး သံဃာလႈပ္ရွားမႈမ်ားေပၚေပါက္ပါက ေက်ာင္းထိုင္မ်ား၏တာ၀န္ျဖစ္သည္ဟု ဖိအားေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္သည္ဟုလည္း ဓမၼာစရိယ စာခ်ကိုယ္ေတာ္က မိန္႔ၾကားသည္။

“ဦးပဥၨင္းတို႔မွာ ဘုရားေပးတဲ့၀ိနည္းနဲ႔ မေနရဘဲ နအဖ ေပးတဲ့၀ိနည္းနဲ႔ေနေနရတယ္။ အလြန္တရာကို စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္ .. ေနာက္တခုက စစ္သားက ေလးသိန္းေက်ာ္ရွိၿပီး ဘုန္းႀကီးက ငါးသိန္းေက်ာ္ ေျခာက္သိန္း ရွိတယ္ဆိုၿပီး အင္အားယွဥ္သလို ျဖစ္ေနတယ္” ဟု ဓမၼာစရိယ စာခ်ကိုယ္ေတာ္က ဆက္၍ မိန္႔ၾကားသည္။

လြန္ခဲ့သည့္အပတ္ကစ၍ လယ္စည္းအနီမ်ားတပ္ဆင္ထားသည့္ လက္နက္ကိုင္လံုထိန္းရဲမ်ားက သရက္ေတာေက်ာင္းတိုက္အ၀ႏွင့္ ေက်ာင္းတြင္း၌ ေစာင့္ၾကပ္ေနသည္ဟုလည္း အဆိုပါ ေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ နီးစပ္သူက ေျပာသည္။

အန္အယ္လ္ဒီ ဌာနခ်ဳပ္ ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္သည့္ ေ႐ႊဂံုတိုင္လမ္းစံုရွိ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတိုက္တြင္ စစ္သားမ်ား အရံသင့္ေနရာယူထားေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

“လံုၿခံဳေရးေတြကို ၿမိဳ႕နယ္တိုင္းမွာ ဖြက္ထားတာ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဓမၼာ႐ံု၊ လိႈင္၊ တံတားျဖဴ သံလမ္းဘက္မွာ တိုက္အေဟာင္းေတြ၊ တိုက္ႀကိဳ၊ တိုက္ၾကားေတြမွာ ..ၿမိဳ႕ထဲမွာဆိုလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ သာေကတကုန္းမွာဆို အငွားကားေတြကို ေနာက္ဖံုးေတြဖြင့္ရွာ .. ဖုန္းပါလာရင္ အဲဒီလူကိုဆင္းခိုင္းၿပီး စစ္တာ ..” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ဧရာ၀တီကို ေျပာဆိုသည္။

ကုိစိုး | စက္တင္ဘာ ၂၀ ၊ ၂၀၀၈

နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ေဒသတခ်ိဳ႕တြင္ အကူအညီမ်ား ယခုအခ်ိန္ အထိလိုအပ္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး မိုးစပါးစိုက္ပ်ိဳးေရးသည္လည္း အျပည့္အ၀ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္မႈ မရွိႏိုင္ေၾကာင္း သိရ သည္။

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ငါးေျပမ ဒိုင္နယ္၊ ေဟမန္ ဒိုင္နယ္၊ ပတၱျမားကုန္း ဒိုင္နယ္၊ ေပါင္းတည္ ဒိုင္နယ္၊ မရမ္းဒိုင္နယ္မ်ားရွိ ေက်း႐ြာမ်ားမွ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ကိုင္သူမ်ားသည္ မ်ဳိးစပါး အခက္အခဲ၊ လယ္ယာ လုပ္သား ငွားရမ္းမႈ အခက္အခဲ၊ လယ္ယာသုံး စက္ကိရိယာမ်ား အခ်ိန္မီ မရရွိသည့္ အခက္အခဲမ်ား ေၾကာင့္ ယခုႏွစ္ မိုးစပါး စိုက္ပ်ိဳးေရးမွာ ရာႏႈန္းျပည့္မျဖစ္ထြန္းႏုိင္ေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က ယင္းေဒသမ်ားသို႔ သြားေရာက္ ကူညီေထာက္ပံ့ေရးလုပ္ခဲ့သည့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ) ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႕ မွ ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က ေျပာသည္။

“အေၾကာင္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့၊ အခ်ိန္မီ လယ္ထြန္စက္၊ လယ္ယာသုံးကိရိယာေတြမရတာ၊ မ်ိဳးစပါး ကလည္း တခါက၂ ခါ ဆုိေတာ့ တခ်ိဳ႕လည္း မတတ္ႏိုင္တာေတြ၊ ပထမတခါ စိုက္တယ္၊ မ်ိဳးစပါးေတြက မေအာင္ ဘူး၊ ဒုတိယတခါ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲေပါက္တယ္ ဒီအတိုင္းပဲ ထားလိုက္ရေတာ့တာေပါ့၊ မတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး၊ တခ်ိဳ႕ ႐ြာေတြမွာ ထိုက္သင့္သေလာက္ျဖစ္တာေတာ့ရွိတယ္၊ က်ေနာ္သြားခဲ့တဲ့ လွည္းဆိပ္ဖိုးညိဳ႐ြာဘက္ဆိုရင္ မ်ိဳးစပါး ေတြ က်ဲတာ ၂ ႀကိမ္ ၃ ႀကိမ္၊ လယ္ကြင္းမွာ တ၀က္ေလာက္ပဲေပါက္ တယ္၊ ပတၱျမားကုန္း ဒိုင္နယ္က ႐ြာတ႐ြာ မွာလည္း ဧက ၃၀၀၀ ေလာက္စိုက္တာ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ တယ္၊ က်န္တာေတြက မျဖစ္ဘူး၊ အကုန္ လုံး ျမက္ေတြခ်ည္းပဲ”ဟု ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္ က ေျပာျပသည္။

ယင္းသို႔ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္း ဆင္မေျပေသာေၾကာင့္ လယ္ယာလုပ္သား ေန႔စားလုပ္ကိုင္သူမ်ားမွာ ၿမိဳ႕ေပၚတက္၍ အလုပ္ရွာေဖြလုပ္ကိုင္ၾကရရာ လယ္ယာလုပ္သား ငွားရမ္းမႈ အခက္အခဲလည္းရွိေၾကာင္း သိရ သည္။

“ျပႆနာကေတာ့ လယ္သမားေတြက လယ္လုပ္ငန္းမေကာင္းဘူး၊ အရင္းအႏွီးကလည္း သိပ္မတတ္ႏိုင္ၾက ေတာ့ တႏိုင္တပိုင္လုပ္ၾကတဲ့ အခါမွာ လယ္လုပ္သားေတြကို ငွားရတာ အခက္အခဲျဖစ္တယ္၊ လယ္လုပ္သားေတြ ကလည္း လယ္ပိုင္ရွင္ေတြက အလုပ္သိပ္မေပးႏိုင္ေတာ့ ေန႔စား ေဘာက္သမားေတြက ၿမိဳ႕ေပၚတက္ၿပီး အလုပ္ ရွာလုပ္ၾကရတယ္၊ တခ်ိဳ႕ ဧက ၈၀-၁၀၀ ရွိတဲ့ လယ္ပိုင္ရွင္ေတြကလည္း အကုန္လုံးမလုပ္ ႏိုင္ဘူး၊ သူတို႔ ဒီတႏွစ္ တာ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ကုိ ႀကိဳးစားစုေဆာင္းၿပီး လုပ္ၾကရတာရွိတယ္”ဟု ေဒါက္တာ ၀င္းႏိုင္က ေျပာဆိုသည္။

လယ္သမားမ်ားမွာ ယခုအခ်ိန္ မ်ိဳးစပါးထပ္မံရရွိမည္ ဆိုပါကလည္း မိုးစပါးစိုက္ပ်ိဳးရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း လယ္သမားမ်ားက ၎အား ေျပာသည္ဟုလည္း ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က ဆုိသည္။

“အခုေန မ်ိဳးစပါး ရမယ္ဆိုရင္ ေတာင္၊ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြ အေၾကာင္းၾကားရမွာနဲ႔ သူတို႔ကေန တဆင့္ အထက္အဖြဲ႕အစည္းေတြ တင္ျပရမွာ နဲ႔ ျပန္ယူမွာနဲ႔ ဆုိေတာ့ ဒီမိုးကေတာ့ သူတို႔ ထပ္ၿပီးေတာ့စိုက္ႏိုင္ဖို႔ ဆုိတာ မလြယ္ေတာ့ဘူးတဲ့၊ ေရွ႕ႏွစ္ စပါးထြက္လာတဲ့အခ်ိန္ၾကရင္ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ ဆိုတာ မသိေသးဘူးေပါ့၊ ဒါေတြကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ ေမးတဲ့အခါ ဒီႏွစ္ကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ပစ္ထားရမွာပဲတဲ့၊ တခ်ိဳ႕လယ္ကြင္းေတာ့ ေကာင္းတာေတြ႕ရပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ အယူအဆအရ မိုးစပါးက အလြန္ဆုံးထြက္ရင္လည္း အရင္ကထက္ တ၀က္ေလာက္ပဲ ထြက္ႏိုင္မယ္”ဟုလည္း လယ္သမားမ်ားကို ကိုးကား၍ ၎က ေျပာသည္။

ဘုိကေလးၿမိဳ႕ေပၚတြင္လည္း ဒုကၡသည္စခန္းမ်ား မရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ ေနရပ္ရင္းေဒသမ်ားသို႔ ျပန္ေနၾကရေၾကာင္း၊ ၎တို႔၏ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ WFP , Care Myanmar စသည့္ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႕မ်ားမွ ပုံမွန္ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားရွိေသာ္လည္း မေလာက္ငၾကေၾကာင္း သိရသည္။

“ဥပမာ ၁၅ ရက္ကို ဆန္ ၈ ျပည္ နဲ႔ ဆီ ၆၀ သား(တကီလို) လာေပးတာမ်ိဳးေတြရွိတယ္၊ အလုံအေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့၊ တခ်ိဳ႕လည္း နီးစပ္ရာ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြဆီက ေခ်းငွား စားေသာက္ရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတာ ေပါ့၊ အရင္ထက္စာရင္ ထိုက္သင့္သေလာက္ အကူအညီရၾကပါတယ္”ဟု ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က ေျပာျပသည္။

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ေမာ္လၿမိဳင္းကြ်န္း ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေက်း႐ြာမ်ားတြင္လည္း ပုဂၢလိက အလွဴရွင္မ်ားအပါအ၀င္ WFP , UNDP , World Vision , Save the Children , UNICEF အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက အကူအညီေပးမႈမ်ားရွိေသာ္လည္း ေလေဘးသင့္ဒုကၡသည္မ်ားမွာ အခက္အခဲမ်ားဆက္လက္ရွိေနၿပီး ၎တို႔အား အကူအညီေတာင္းခံေသာေၾကာင့္ သြားေရာက္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း အန္အယ္လ္ဒီ ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕ ဥကၠဌ ဦးအုန္းႀကိဳင္ကလည္း ေျပာသည္။

စစ္အစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ေဒသမ်ားတြင္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း မ်ား ေဆာင္႐ြက္ၿပီးစီးေသာေၾကာင့္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္႐ြက္ေပးလ်က္ရွိသည္ဟု ေျပာၾကား ေၾကာင္း ေမလ ၁၆ ရက္ထုတ္ အစိုးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ေမလ ၂ ရက္ႏွင့္ ၃ ရက္မွ စတင္၍ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္းတို႔တြင္ နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ခံခဲ့ရသည္မွာ ၄ လ ေက်ာ္ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။

9.19.2008

အာဏာသိမ္းႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ ျမန္မာသံရုံးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပ

အာဏာသိမ္းႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ ျမန္မာသံရုံးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပ
ဓာတ္ပုံသတင္း
စက္တင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၈



ယေန႔က်ေရာက္သည့္ နအဖစစ္အစုိးရ အာဏာသိမ္းပုိက္သည့္ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ေန႔တြင္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ေရာက္ ျမန္မာျပည္အေရးလႈပ္ရွားသူအခ်ဳိ႕က ျမန္မာသံရုံးေရွ႕သုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး ဆႏၵျပ ကန္႔ကြက္ခ့ဲၾကသည္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအား လြတ္ေပးရန္၊ ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္မ်ားထံ အာဏာလဲႊအပ္ရန္၊ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေပးရန္ ၁ နာရီၾကာခန္႔ ဟစ္ေအာ္ ဆႏၵျပခ့ဲသည္။

New Irrawaddy website for this movement ,ဧရာဝတီကိုဒီမွာယာယီၾကည့္ႏိုင္ၿပီ

The Burmese Regime’s Cyber Offensive

Posted by The Irrawaddy Magazine | Thursday, September 18, 2008 | | 3 comments »

By AUNG ZAW

Marking the anniversaries of the student uprising on September 18, 1988, and the Buddhist monk-led demonstrations last year, the Burmese junta has launched another offensive—a cyber attack—on The Irrawaddy and several other Burmese news agencies in exile.

We at The Irrawaddy quickly learned the attack was linked to the anniversary of the “Saffron Revolution.” Burma’s military authorities obviously did not want any similar sentiments this year and, once again, shot down their enemies.

Exiled media groups, bloggers, reporters inside Burma and citizen journalists played major roles in September 2007 in highlighting the brutal suppression of the monks and their supporters in the streets of Rangoon.

Live images, eye-witness reports, updates and photographs landed on our desks every few seconds. The outside world was able to witness the terror of the Burmese regime on TV and on the Internet.

And so the military regime struck back. On September 27, all connections to the Internet were closed down for four days as the authorities tried to conceal their crimes.

So it was no surprise that they attempted the same tactic this year.

On Tuesday, we received reports that the Internet in Burma was running slowly, suggesting a concerted effort to prevent information from going in or out of the country.

Then on Wednesday, our colleagues and subscribers in the US, Japan and Malaysia notified our Thailand-based office that they were unable to access our Web site.

A few hours later, I-NET, the largest host server in Thailand, confirmed: “Your site has been under distributed denial-of-service (DDoS) attack since around 5pm.”

I-NET finally decided to shut down our server.

Singlehop, which hosts The Irrawaddy’s mirror site, explained: “Your server is under a major attack. Due to the size of the attack our network engineers had to null route the IP to negate it. When the attack has subsided we will remove the null route.”

Singlehop told us that the cyber attack was very sophisticated.

Currently, our Web site is disabled and we have been forced to launch our daily news in blogs. Fellow exiled news agencies Democratic Voice of Burma and New Era were also disabled.

The attack on our Web sites is persistent and believed to be manually launched from various locations - the attacks on our site including mirror site continue.

It is no secret that in recent years Burma’s regime sent an army of students to Russia for cyber warfare training. They also enjoy a large budget to hire cyber criminals overseas to attack exiled media Web sites.

Burmese dissidents believe that some of the cyber criminals working for the regime are based in the US, Japan and Europe. One IP address identified in the current attack was in The Netherlands.

In Burma, Internet cafes are not safe. They are the substations of subversive activity. In some Internet cafes, users have to provide ID, informers observe students playing video games, and Buddhist monks complain they are treated like criminals if they ask to the Internet.

In this increasing climate of fear where Internet users are frequently suspected of working for exiled media, people in Burma there are naturally afraid to communicate.

Reporters, editors and publishers based in Rangoon are under increasing pressure. Earlier this month, police apprehended some reporters for allegedly working for The Irrawaddy, though they were not.

Our stringers remain undetected, though they say they are nervous.

My friend, a foreign journalist who just came out of Burma, said that the mood was very tense. “It is hard for our Burmese colleagues to report,” she said. “But they are very brave.”

Over the last 20 years, the ongoing battle between Burma’s regime and the pro-democratic forces has shifted from the streets to the jungle and now to the computer.

The Burmese junta will not give in—rather, they will equip themselves and become more sophisticated.

Acknowledging the magnitude of the cyber attack against us, we at The Irrawaddy have to build stronger firewalls and more effective systems to prevent inevitable attacks in the future.

However, the junta is mistaken. Ultimately, the flow of information is unstoppable. The Burmese regime’s cyber criminals cannot penetrate the strongest firewall of all—the spirit of desire for change.

A Day of Shame and a Day of Hope

Posted by The Irrawaddy Magazine | Thursday, September 18, 2008 | | 0 comments »

By THE IRRAWADDY

Today, September 18, is the anniversary of two important events in Burma’s political history. The first is the bloody coup that installed the current regime in power 20 years ago, and the second is the start of last year’s uprising by Buddhist monks who took to the streets to seek a peaceful end to decades of brutal military rule.

The coincidence of these two anniversaries serves as a sad reminder of Burma’s plight as a nation struggling for survival under rulers hell-bent on holding onto power. In the 19 years that separate these two events, Burma moved not one step closer to peace and political reconciliation. It is as if the country’s history simply collapsed on this day.

As if to underline the futility of the Burmese people’s desire for freedom, this September, too, has been a month of arrests, torture, intimidation and trials that make a mockery of the law.

The streets of Rangoon are now monitored by soldiers, police and armed thugs known as Swan Arr Shin, the Masters of Force, who are constantly on the alert against any signs of potential unrest. In recent weeks, they have arrested a number of prominent activists, including Nilar Thein, a mother who has not seen her infant daughter since she was forced to go into hiding after last year’s protests. She is now in prison and at risk of torture, according to Amnesty International.

The regime has also apprehended at least 14 other activists in recent weeks. One of the detained activists is the younger brother of the prominent activist-monk U Gambira, who is also in prison for his leading role in last year’s “Saffron Revolution.”

There is also growing concern over the fate of Aung San Suu Kyi, Burma’s most famous torchbearer for the democratic cause. For four weeks from the middle of August, she refused to accept food deliveries to her home, where she has been under house arrest for 13 of the past 19 years. This prompted fears that she had gone on a hunger strike—something she hasn’t done since 1989, when she was first refused permission to leave her home. These fears have been confirmed by reports that she is now malnourished and receiving intravenous fluid to help her recover her strength.

Despite claims that it is moving towards democracy, the Burmese regime continues to hold more than 2,000 political prisoners. And even after signing numerous ceasefire agreements with ethnic insurgent groups, forced labor, rape and mass killings are still commonplace in border regions.

Burma’s rulers have succeeded only in placing the country near the bottom of every human development index. Burma is now among the worst countries in the world in terms of poverty, education, healthcare and corruption. The result of decades of economic mismanagement has been dire: more than a third of children in Burma are malnourished, the average household spends up to 70 percent of its budget on food, and more than 30 percent of the population lives under the poverty line, according to United Nations estimates.

It is difficult to believe that Burma’s economy was once regarded as one of the strongest and most promising in the region. But now the country’s immense natural wealth serves only to enrich the junta and a handful of cronies.

The regime is quick to blame its Western critics for Burma’s precipitous economic decline, but it refuses to acknowledge that the US and the EU have imposed sanctions for a reason. Burma’s human rights record is appalling, and the junta’s refusal to engage in meaningful reconciliation talks with the democratic opposition has sent a strong signal to the West that the ruling generals have no interest in moving the country forward.

All of this has earned Burma a place among the world’s pariah states. But the junta doesn’t seem to mind that Burma now stands alongside North Korea, Zimbabwe and Sudan as a country that routinely brutalizes its own population.

Burmese people, however, are keenly aware that their country has been dragged down to this shameful state. More than anything else, the two anniversaries that we mark today show that Burma is a nation divided between those who have no shame, and those who, despite their fear and their past failures to liberate their country, still nurture some hope for the future.

Red Alert in Rangoon

Posted by The Irrawaddy Magazine | Thursday, September 18, 2008 | | 1 comments »

By MIN LWIN

Burmese security forces, including firefighters and members of the Union Solidarity and Development Association (USDA) and Swan Arr Shin, have been deployed around Rangoon’s main streets and landmarks, wearing red cravats around their necks as a sign of a heightened state of alert.

It is widely believed that security has been tightened to prevent a recurrence of the events of September 18 last year when an estimated 400 Buddhist monks marched from Shwedagon Pagoda to protest the military authorities’ alleged use of violence against monks in Pakokku Township, which led to mass demonstrations across the country.

According to sources in Rangoon, the security forces, including members of the USDA and Swan Ah Shin, were posted around Shwedagon Pagoda and Rangoon City Hall, two of the focal points for last year’s demonstrations.

“The USDA and Swan-Arh-Shin have set up road blocks in the outskirts of the city,” a resident said. “They are stopping cars, buses, taxis and passers-by, and checking everyone.”

She recalled that on this date last year, security forces had been wearing blue cravats, signifying a mid-level alert, whereas today they were sporting bright red cravats around the collars of their green uniforms.

Another resident said that riot police had been deployed around many of Rangoon’s well-known monasteries.

He said that plainclothes police and members of the USDA encircled Ngwe Kyar Yan monastery in South Okkalapa Township three days ago.

Meanwhile, Internet users found that connection speeds had been reduced drastically as authorities stepped up monitoring of suspects.

“We cannot even sit in an Internet café in comfort,” a senior monk in Rangoon said. “The authorities stare at us like we are terrorists.”

Food Shortage Forces 2,000 Chin into India

Posted by The Irrawaddy Magazine | Thursday, September 18, 2008 | | 0 comments »

By LAWI WENG

An ongoing food shortage in Chin State in western Burma has forced 2,000 ethnic Chin to cross the Indian border to Mizoran to find work, according to the Chin Human Rights Organization in Thailand.

Victor Biak Lian, a board member of the Chin Human Rights Organization, said that Chin refugees continue to cross the border every day. The exodus started about two weeks.

About 50 village elders from different areas of Chin State traveled to Mizoran to appeal for international aid to address the food famine, he said. The Chin Human Rights group previously reported that 31 children have died from a lack of food.

The food shortage was caused by a plague of rats, which ate rice stocks in many of the villages.

Chin leaders say they have not received food relief aid from the Burmese military government. Burmese authorities also have reportedly banned ethnic Chin people from receiving food supplies donated by Burmese in foreign countries.

According to a Mizoram-based Chin relief group, the Chin Famine Emergency Relief Committee, about 100,000 of the 500,000 people in Chin State face food shortages. The food shortage began in December 2007. Many people are surviving on boiled rice, fruit and vegetables.

A famine occurs about every 50 years when the flowering of a native species of bamboo gives rise to an explosion in the rat population, say experts. The International Rice Research Institute has warned of “widespread food shortages” in the region.

စစ္အစိုးရ၏ ဆိုက္ဘာစစ္ဆင္ေရး

Posted by The Irrawaddy Magazine | Thursday, September 18, 2008 | | 2 comments »

ဧရာဝတီ | စက္တင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၈

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားဦးေဆာင္ခဲ့ေသာ ဒီမိုကေရစီေရးအံုၾကြမႈႀကီးကို ႏွိမ္နင္းခဲ့သည့္ စစ္အာဏာ သိမ္း အထိမ္းအမွတ္ေန႔အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးစတင္ခဲ့ေသာ အထိမ္းအမွတ္ေန႔အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စစ္အစိုးရသည္ ဧရာဝတီ အပါအဝင္ျပည္ပအေျခစိုက္ ျမန္မာသတင္းဌာနမ်ား၏ ဝက္ဘ္ဆိုက္ website မ်ားကို ထပ္မံ တိုက္ခိုက္ျပန္ၿပီ ျဖစ္သည္။

ယမန္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း စစ္အစုိးရ၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားကို ျပည္ပအေျခစိုက္ အင္တာနက္ သတင္းဌာနမ်ား၊ ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ ျပည္တြင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္မ်ားက မိနစ္ မဆိုင္း သတင္းအခ်က္ အလက္မ်ားႏွင့္ဓာတ္ပံုမ်ားကို ထုတ္ျပန္ေပးခဲ့သည္။ ဤ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားကို အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာသတင္း ဌာနႀကီးမ်ားမွတဆင့္ ကမၻာ့လူထုက ၾကည့္႐ႈခြင့္ရခဲ့သည္။ ယခုအခါ စစ္အစုိးရက လက္စားေခ် တုံ႔ျပန္သည္ ဟု ယူဆရသည္။

အဂၤါေန႔မွစ၍ ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ ဆက္သြယ္မႈႏႈန္းမ်ားကို စစ္အစိုးရကေလွ်ာ့ခ်ခဲ့သည္။ အင္တာနက္ကေဖး မ်ားကလည္း လံုၿခံဳမႈမရွိေတာ့၊ လာေရာက္သံုးစြဲသူမ်ားအေနျဖင့္ မွတ္ပံုတင္အစစ္ခံရၿပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္ မ်ားဆိုလွ်င္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက ရာဇာဝတ္သားသဖြယ္ျပဳမႈဆက္ဆံေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ဗုဒၶဟူးေန႔မွစ၍ အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္၊ မေလးရွားရွိ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားက ဧရာဝတီ ဝက္ဘ္ဆိုက္မ်ားသုိ႔ ဝင္ေရာက္ ၾကည့္ရႈ၍ မရေတာ့ဟု အေၾကာင္းၾကားလာသည္။ မ်ားမၾကာမီ ဧရာဝတီ ဝက္ဘ္ဆိုက္ သိုမွီးရာ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ အႀကီးဆံုးဆာဘာျဖစ္ေသာ I– NET က မိမိတို႔ ဝက္ဘ္ဆိုက္ကို(DDoS)ျဖင့္ တိုက္ခုိက္ ခံရေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားလာသည္။ ေနာက္ဆံုး မိမိတို႔ဝက္ဘ္ဆိုက္ကိုျဖဳတ္သိမ္းရန္ I-NET က ဆံုးျဖတ္ ခဲ့သည္။

မိမိတို႔ဧရာဝတီ အရံဝက္ဘ္္ဆိုက္ mirror site ကိုလည္း ထပ္မံတိုက္ခိုက္လာရာ ဝက္ဘ္ဆိုက္သိုမွီးရာ အေမရိကန္္ျပည္ေထာင္္စုအေျခစိုက္ Singlehop အေနျဖင့္ ဧရာဝတီဆိုက္ကို ျဖဳတ္သိမ္းလိုက္ရသည္။ Singlehop က ယခုတုိက္ခိုက္မႈမွာ အင္မတန္မွအဆင့္ျမင့္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ဆိုက္ဘာ စစ္ဆင္ေရးနည္းပညာမ်ားသင္ၾကားရန္ ရုရွႏိုင္ငံသို႔ ေက်ာင္းသားမ်ား ေစလႊတ္ေနသည္မွာ လူအမ်ားအသိပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ႏိုင္ငံတကာရွိ ဆိုက္ဘာရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္သူ မ်ားကို ေစ်းႀကီးေပး၍ ငွားရမ္းအသံုးျပဳေၾကာင္းလည္း ၾကားသိေနရသည္။ ယင္းရာဇဝတ္က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ဂ်ပန္ႏွင့္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အေျခစိုက္သည္ဟု ယူဆရသည္။

စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ အႏွစ္၂၀ ၾကာၿပီးေနာက္ ၎တို႔၏စစ္ေျမျပင္ကို ၿမိဳ႕ျပလမ္းမမ်ား၊ ေတာတြင္းတိုက္ပြဲမ်ားမွ ကြန္ပ်ဴတာ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ထဲသို႔လည္း ေရႊ႕ေျပာင္းလာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

သုိ႔ရာတြင္ ဧရာဝတီအပါအဝင္ လြတ္လပ္ေသာသတင္းဌာနမ်ားအေနျဖင့္ လက္မႈိင္ခ်အရႈံးေပးသြားမည္ မဟုတ္ေပ။

စစ္အစုိးရ၏ ေၾကးစားရာဇဝတ္သားမ်ား အေနျဖင့္ အင္တာနက္ ဝက္ဘ္ဆိုက္ကြန္ယက္ ထဲသို႔ဝင္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေကာင္း ဖ်က္ဆီးႏိုင္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိတို႔၏ သံႏၷိဌာန္ကိုမူ ဖ်က္ဆီး၍မရႏိုင္ေပ။

ယခုအခါ ဧရာဝတီစာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအေနျဖင့္ ေန႔စဥ္ပံုမွန္ဖတ္ရႈႏိုင္ရန္အတြက္ ဧရာဝတီဘေလာ့ ကို ယာယီျပဳလုပ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။

ကိုသက္ | စက္တင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၈

ယေန႔သည္ သံဃာေတာ္မ်ား ပတၱနိကၠဳဇၨန ကံေဆာင္ျခင္း တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ေသာေန႔ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ အာဏာပိုင္တို႔က ရန္ကုန္ႏွင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ လံုၿခံဳေရးအထူးတင္းက်ပ္ထားၿပီး ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ားႏွင့္ သံဃာမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္လ်က္ရွိသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

၂၀၀၇ ခု ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း သံဃာေတာ္မ်ား ခ်ီတက္လာစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာ၀တီ)

ယမန္ႏွစ္က ရန္ကုန္တြင္ သံဃာ့ဆႏၵျပပြဲမ်ားစတင္သည့္ေနရာမ်ားျဖစ္ေသာ ေ႐ႊတိဂံုဘုရားႏွင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားခ်ထားၿပီး လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား၊ ႀကံ့ဖြံ႔မ်ားႏွင့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားက ရွာေဖြစစ္ေဆးလ်က္ရွိသည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

အဆိုပါလံုၿခံဳေရးဂိတ္မ်ားမွ ျဖတ္သန္းသြားလာသည့္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ အငွားကားမ်ားကို ရွာေဖြမႈမ်ားျပဳလုပ္ၿပီး ခရီးသည္မ်ား၏ ပိုက္ဆံအိတ္မ်ားကိုပင္ ရွာေဖြမႈမ်ားျပဳလုပ္သည္ဟု အထက္ပါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံက ေျပာသည္။

“ရန္ကုန္မွာ လံုၿခံဳေရးအေတာ္မ်ားတယ္ဗ်၊ ေနရာတိုင္းပဲဲ … ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြနားဆို ေပၚတင္ေရာ၊ မေပၚတင္ေရာ အမ်ားႀကီးပဲ … ညဆိုပိုမ်ားတယ္” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံက ဆက္ေျပာသည္။

ယမန္ေန႔က ရန္ကုန္ရွိ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္႐ံုးတြင္ စာ႐ြက္စာတမ္းထည့္သည့္ ဖိုင္တြဲမွစ၍ မိန္းမကိုင္ ပိုက္ဆံအိတ္ငယ္မ်ားအထိ ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္လ်က္ရွိေၾကာင္း ၎႐ံုးသို႔ သြားေရာက္ခဲ့သူတဦးက ေျပာသည္။

၎အျပင္ အာဏာပိုင္တို႔က ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ တက္ႂကြစြာပါ၀င္ခဲ့သည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း မ်ားကို အထူးေစာင့္ၾကည့္လ်က္ ရွိသည္။

ရန္ကုန္ ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေငြၾကာယံေက်ာင္းအနီးပတ္၀န္းက်င္၌ လြန္ခဲ့သည့္ ၃ ရက္မွစ၍ ႀကံ့ဖြံ႔ႏွင့္ အရပ္၀တ္ရဲမ်ား ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္မ်ားျဖင့္ ပတ္ေနသည္ဟု ၎ရပ္ကြက္တြင္ ေနထိုင္သူက ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔ညက ေငြၾကာယံေက်ာင္းတိုက္ကို လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားက အၾကမ္းဖက္၀င္ေရာက္ဆီးနင္းကာ ေက်ာင္းတိုက္ရွိ သံဃာမ်ားကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။

လံုၿခံဳေရးတင္းက်ပ္မႈမ်ားႏွင့္ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ား၊ သံဃာမ်ားအား ေစာင့္ၾကည့္ခံရျခင္းသည္ ေ႐ႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးကဲ့သို႔ အလားတူလႈပ္ရွားမႈမ်ား ေနာက္ထပ္ျဖစ္ေပၚလာမည္ကို စိုးရိမ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္သီတင္းသံုးသည့္ စာခ်ဆရာေတာ္တပါးက “အာဏာပိုင္ေတြ ေၾကာက္တာေတာ့ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြကုိ သူပုန္ၾကည့္နည္းနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာ။ အင္တာနက္ဆိုင္ ထုိင္တာေတာင္မွ အေတာ္ေလး သတိထားေနရတယ္။ ဒါေတာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသလားမေျပာတတ္ဘူး ဘာမွကုိ လြတ္လပ္မႈမရွိဘူး” ဟု မိန္႔ၾကားသည္။