Burma Frees 15 Opposition Supporters

Burma Frees 15 Opposition Supporters
10 June 2008

Burmese democracy leader Aung San Suu Kyi's party says the military government has released 15 party members detained last month for marching to the Nobel Peace laureate's home.

The National League for Democracy members were detained on May 27, after they marched from the party's headquarters to Aung San Suu Kyi's home in Rangoon to demand her release from house arrest.

Party spokesman Nyan Win said Tuesday that all 15 were released Monday night.

The NLD won a general election by a landslide 18 years ago, but the military never recognized the result and did not let the party take power.

The party has rejected the results of a recent constitutional referendum, which the government says will clear the way for new elections in 2010.

Aung San Suu Kyi is legally barred from running in the 2010 election because she was married to a foreign (British) national.

She has been kept under house arrest for 12 of the last 18 years. Her detention was extended last month for another six months. Her British husband died in 1999.

Some information for this report was provided by AFP and AP.

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒန္ဒီ လြတ္လပ္ေရးဆု ခ်ီးျမႇင့္ခံရ
11 June 2008

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။

ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွာ စုစုေပါင္း ၁၂ ႏွစ္နီးပါး က်ခံေန
ရတဲ့ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီရရွိ
ေရး မဆုတ္မနစ္ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြအတြက္ စေကာ့တလန္
ႏုိင္ငံ ဒန္ဒီၿမိဳ႕ကေန Freedom of the Cities ဆုိတဲ့ ၿမိဳ႕႕ရဲ႕
အျမင့္ဆုံးဆုကို ခ်ီးျမႇင့္လုိက္တယ္လို႔ မေန႔က ေၾကညာ ခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းစုံကုိ ေဒၚလွလွသန္း
က တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ကမၻာေပၚမွာ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့ တဦး
တည္းေသာ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္လုိ႔ဆုိရမယ့္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ စေကာ့တလန္ႏုိင္ငံ ဒန္ဒီ
ၿမိဳ႕ရဲ႕ အျမင့္ဆုံးဂုဏ္ျပဳမႈတရပ္လို႔ဆိုရမယ့္ Freedom of the Cities ဆု ခ်ီးျမႇင့္ဖုိ႔ အဆုိ
ျပဳခ်က္ကို တနလၤာေန႔ညကပဲ ၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီကေန ကန္႔ကြက္မဲမရွိ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾက
တယ္လုိ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီရဲ႕ ေၾကညာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္က ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕
ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီ ႐ုန္းကန္မႈကုိ ဂုဏ္ျပဳရာေရာက္တဲ့အျပင္ သူမကို ျမန္မာ
စစ္အစုိးရအေနနဲ႔ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန ခ်က္ခ်င္းျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ
ဒီမုိကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ ဒန္ဒီၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ကိုလည္း
ပိုၿပီး ဒီဆုက ခုိင္မာေစတယ္လုိ႔လည္း ေၾကညာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဒန္ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈဆုကုိ ေတာင္အာဖရိက အသားအေရာင္ ခြဲျခားေရးအတြက္ နယ္လ္ဆင္မင္ဒဲလားကိုလည္း လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္က ဆုခ်ီးျမႇင့္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ၿဗိတိန္ေရာက္ အန္န္အယ္လ္ဒီ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္က
ဒီအခ်က္ကို ေထာက္ျပၿပီး ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးကို အၿမဲေထာက္ခံအားေပးေနတဲ့ စေကာ့တလန္ကေပးတဲ့ဆုကုိလည္း ႀကိဳဆုိလုိက္ပါတယ္။

“စေကာ့တလန္အစိုးရနဲ႔ စေကာ့တလန္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ
အင္မတန္ ေလးစားယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ျမန္မာျပည္
လြတ္ေျမာက္ေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးအတြက္ စြန္႔လႊတ္တာကိုလည္း သူတို႔က အမ်ား
ႀကီး ေလးစားတယ္၊ ႐ုိေသတယ္၊ ဒီအတြက္လည္း သူတို႔ အမ်ားႀကီး တန္ဖုိးထားပါ
တယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကမၻာသူ၊ ကမၻာသား အင္တာေနရွင္နယ္ ကြန္ျမဴနတီက တန္ဖုိးထား
လာေအာင္ သူတုိ႔က အခုလုိလုပ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

“ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ နယ္လ္ဆင္မင္ဒဲလားကုိ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္က ဒီဆုကို ခ်ီးျမႇင့္လုိက္
တယ္။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြရဲ႕
လြတ္ေျမာက္ေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးအတြက္ သူ႔ရဲ႕ မိသားစု၊ သူ႕ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြ၊
လုပ္အားေတြ အားလုံးကုိေပးၿပီးေတာ့ ၁၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေနအိမ္မွာ ထိန္းသိမ္းခံၿပီး
ဇြဲရွိရွိနဲ႔ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိးအတြက္ ေပးဆပ္ေနတာကို ကမၻာသူ၊ ကမၻာသားေတြအားလုံး ပိုၿပီးသိသြားေအာင္၊ ပိုၿပီးေလးစားလာေအာင္၊ ကမၻာတ၀န္းမွာရွိတဲ့ အစိုးရေတြအားလုံး
က ျမန္မာျပည္သူလူထုေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ပုိၿပီးလုပ္လာေအာင္ သူတို႔က လုပ္ေပးတယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

“အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဒီလိုစြန္႔လႊတ္မႈေတြ၊ အနစ္နာခံမႈေတြ
အတြက္ Nelson Mandella of Asia ဆုိၿပီးေတာ့ သူ႕ကို အားလုံးက ေလးစားထားခဲ့တာ
ကိုလည္း ပိုၿပီးေတာ့ ပီျပင္သြားေအာင္ လုပ္ေပးလုိက္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။
ဒါ အင္မတန္ တန္ဖုိးရွိတဲ့ ဆုတခုပါ။”
ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္ ေျပာသြားတာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဆုခ်ီးျမႇင့္ေၾကာင္းေၾကညာတဲ့ တနလၤာေန႔ကပဲ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း
စုၾကည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကလည္း ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ထုတ္ျပန္
လိုက္ပါတယ္။ ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔က ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္တုိးျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ကို ပုဒ္မ ၁၀(ခ)၊ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးဥပေဒအရ ျမန္မာ အာဏာပုိင္ေတြက အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားတာဟာ တည္ဆဲဥပေဒအရ မွားယြင္းေန
ေၾကာင္း ခုိင္လုံတဲ့ ဥပေဒဆုိင္ရာ ကိုးကားခ်က္ေတြေဖာ္ျပၿပီး အန္န္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔
အယူခံ၀င္ဖုိ႔ရွိတယ္ဆုိၿပီး ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္အေနနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာကခ်ီးျမႇင့္တဲ့ဆုေတြကို ႏွစ္စဥ္ရရွိခဲ့
ရာမွာ ဒီႏွစ္အတြင္း အေမရိကန္လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ အရပ္သားေတြအတြက္ အျမင့္ဆုံးဆု
ျဖစ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ေရႊတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရဖို႔ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ အထက္နဲ႔
ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္စလုံးက အၿပီးသတ္ သေဘာတူခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒန္ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးဆုကုိေတာ့ စက္တင္ဘာလမွာ ခ်ီးျမႇင့္မွာျဖစ္ၿပီး Burma
Campaign (UK) ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႕က ၫႊန္ၾကားေရးမႉး အန္နာေရာဘတ္စ္
က ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကိုယ္စား ဆုတက္ယူမွာျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

Multilateral Team Heads for Cyclone Zone; 18 Survivors Arrested and lasted news about Nargis in Burmese

Multilateral Team Heads for Cyclone Zone; 18 Survivors Arrested By THE ASSOCIATED PRESS / RANGOON Wednesday, June 11, 2008 A major multilateral operation has been launched to assess the needs of Burma's cyclone survivors in a sign the military regime is finally cooperating in international aid efforts five weeks after the disastrous storm buffeted the country. However, Tuesday's positive development contrasted with reports that 18 cyclone victims—women and children—were arrested while on their way to the United Nations office in Rangoon to plead for help. A helicopters used by international aid organizations is landing to be put to good use for the cyclone relief effort on the outskirts of Rangoon. (Photo: AP) Some 250 experts from the UN, the Burmese government and Southeast Asian nations headed into the Irrawaddy delta on Tuesday by truck, boat and helicopter for a village-by-village survey, the UN said. Over the next 10 days, they will determine how much food, clean water and temporary shelter the 2.4 million survivors require, along with the cost of rebuilding houses and schools and reviving the farm-based economy. "It has taken quite a long time but this shows the government is on board by its commitment to facilitate the relief operation and the scaling up that people are asking for," said Amanda Pitt, a UN spokeswoman in Bangkok, Thailand. The UN estimated Cyclone Nargis affected 2.4 million people and warned more than 1 million of them, mostly in the delta, still need help. The cyclone killed more than 78,000 people. The ruling junta has been sharply criticized by foreign governments and aid agencies for its ineptness in handling the disaster. It also has come under fire for forcing survivors from camps and allegedly dumping them in their destroyed villages. Authorities detained 18 women and children on Tuesday as they walked to the UN offices in Rangoon to complain about not receiving any government assistance, according to a government official who refused to be identified for fear of retaliation. The group, from Dagon township on the outskirts of Rangoon, were bundled into a waiting police car and remain in detention, witnesses said. UN spokeswoman Pitt said she was hopeful the start of the international assessment signaled a greater willingness on the part of the government to work alongside aid workers to reach survivors and allow them to better understand their needs. "This should give us a comprehensive, across-the-board understanding of who has been reached, which responding agency reached them and what they received," Pitt said. The information will be collected in a report to be released next month by the Association of Southeast Asian Nations and should motivate more countries to donate to the cyclone relief operation, she said. ICRC ရုံးသြားသည့္ ေလေဘးဒုကၡသည္ တခ်ဳိ႕ အဖမ္းခံရ 10 June 2008 ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြ အကူညီ အေထာက္ပံ့ရဖုိ႔ တန္းစီ ေစာင့္ဆုိင္း ေနၾကစဥ္ ဒီေန႔ ရန္ကုန္ ဒဂုံအေရွ႕ျခမ္းက ေလေဘးဒုကၡသည္ သုံးဆယ္ေလာက္ဟာ ICRC ႏုိင္ငံတကာ ၾကက္ေျခနီ အသင္းႀကီးရဲ႕ရုံးနဲ႔ UNDP ကုလသမဂၢ ရုံးေတြကုိ သြားေရာက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ ႀကံဳေတြ႔ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အခက္ အခဲေတြကုိ တင္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလုိ ေလေဘး ဒုကၡသည္ေတြ သြားတဲ့လမ္းမွာ အာဏာပုိင္ေတြဖက္က လုံၿခံဳေရးေတြကုိလည္း တင္းတင္း ၾကပ္ၾကပ္ ခ်ထားသလုိပဲ အခုဆုိရင္ ဒီ အုိင္စီအာရ္စီနဲ႔ ယူအဲန္ဒီပီ ရုံးကုိ သြားခဲ့တဲ့ သူေတြထဲက တခ်ဳိ႕ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း မေအးေအးမာက တင္ျပေပးထားပါတယ္။ ေျမာက္ဒဂုံက မုန္တုိင္း ခံခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကုိ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း လုပ္ထားတဲ့ေနရာကေန အတင္းအၾကပ္ ေရြ႕ေျပာင္း ခုိင္းေနတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ အုိင္စီအာရ္စီ ရုံးနဲ႔ ယူအဲန္ဒီပီ ရုံးကုိသြားၿပီး သူတုိ႔ကုိ အကူအညီေပးဖုိ႔အတြက္ ဒုကၡသည္ ၃၀ ေက်ာ္က ေတာင္းဆုိရာမွာ ဒုကၡသည္ ၆ ဦးထက္မနည္း အဖမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြအေရးကုိ ေျပာၾကားဖုိ႔အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ၾကက္ေျခနီအသင္းက အမ်ဳိးသမီး ႏွစ္ဦး ဦးေဆာင္ သြားခဲ့ၾကတာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ယူအဲန္ဒီပီ ရုံးေရွ႕ကုိ ေရာက္တဲ့အခါမွာ အဖမ္းခံရတဲ့ ျမင္ကြင္းကုိေတာ့ ဒုကၡ သည္ေတြကုိ ကူညီဖုိ႔ လုိက္ပါသြားတဲ့ မ်က္ျမင္ ေတြ႔ရွိသူက အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။ “အဲဒီ ယူအဲန္ဒီပီရုံး ေရာက္ေတာ့ ရုံးက တံခါးမဖြင့္ေပးဘူး။ တံခါး မဖြင့္ေပးေတာ့ အဲဒီ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ေရွ႕က ဦးေဆာင္လာတဲ့ ၾကက္ေျခနီ ႏွစ္ေယာက္က ဘယ္သြားရမွန္း မသိဘူးေပါ့ေနာ္။ ပထမ အဲဒီနားမွာ ထုိင္ဖုိ႔လုပ္ၾကတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ မထုိင္ျဖစ္ပဲနဲ႔ ေနာက္ဖက္ေပါက္ကေန ၀င္ဖုိ႔မယ္ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ စြမ္းအားရွင္ ေတြနဲ႔ အဲဒီနားမ်ာ ေစာင့္ေနတဲ့သူေတြက ေရာက္လာ ၾကတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ ဟုိဖက္ ေရွ႕ကေနၿပီးေတာ့ ဦးေဆာင္တဲ့ ၾကက္ေျခနီ ေကာင္မေလးကုိ သူတုိ႔က ေခၚသြားတာ။ ေခၚသြားေတာ့ ေနာက္က ဒုကၡသည္ေတြ ကလည္း သူ႔ေနာက္ကလုိက္လုိ႔ မွာထားေတာ့ အဲဒီ ေနာက္ကုိပဲ လုိက္သြားၾကတာ။ လုိက္သြားၾကၿပီးေတာ့ ေရွ႕ေကြ႔ ပန္းၿခံထဲမွာက ရဲကား ရွိေနတယ္။ ရဲကားရွိေနေတာ့ ပါလာတဲ့ဒုကၡသည္ေတြက မလုိက္ဘူးဆုိၿပီး အဲဒီနားမွာ ထုိင္ခ် လုိက္ၾကတယ္။ ရဲကားက ရွိေနတာကုိ။ ရဲကားရွိေနေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြက သူတုိ႔ကုိ ဖမ္းမွန္းသိၿပီးေတာ့ ထုိင္ခ်လုိက္ၾကတာ။ ေကာင္မေလးကုိေတာ့ ဆြဲတင္သြားတယ္။ ေနာက္ အဲဒီေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဦးေဆာင္တယ္လုိ႔ ယူဆတဲ့သူေတြကုိ သူတုိ႔ ဆြဲတင္သြားတာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ ေတြ႔ခဲ့သေလာက္ ကေတာ့ ေလး၊ ငါး၊ ေျခာက္ေယာက္ပဲဗ်။” ဒုကၡသည္ေတြအေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ အုိင္စီအာရ္စီနဲ႔ ယူအဲန္ဒီပီရုံးကုိ သြားခဲ့ၾကပါသလဲလုိ႔ ေမးေတာ့ - “ဒီဒုကၡသည္ေတြဟာ ဒုကၡသည္ အခြင့္အေရးေတြ မရဘူးေပါ့ေနာ္၊ သူတုိ႔ေတြ ရသင့္ရထုိက္တာေတြ မရတဲ့ အတြက္ ရေအာင္လုပ္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိၾကတာပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ကုိ ေျမာက္ဒဂုံ ဒုကၡသည္စခန္းကေန ေျပာင္းခုိင္းေနၿပီ။” ဒုကၡသည္ေတြအေနနဲ႔ ကုလသမဂၢကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ ဒုကၡေတြ ေျဖရွင္းေပးမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ အားကုိးခဲ့ပုံကုိလည္း အခုလုိ ေျပာပါတယ္။ “သူတုိ႔ကေတာ့ အားကုိးၾကတယ္ဗ်ာ၊ အဲဒီမွာမွ ဒီ ကုလသမဂၢကုိ တုိင္တည္ရာ တခုအေနနဲ႔ ၾကားကေနၿပီးေတာ့ ေသေသ ခ်ာခ်ာ မွ်မွ်တတ ၀င္ရပ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းအေနနဲ႔ သူတုိ႔က အားကုိးတာေပါ့ဗ်ာ။ သူတုိ႔ မတရားလုပ္ေနတာေတြကုိ ၾကားကေန မားမား မတ္မတ္ရပ္ေပးမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းတခုဆုိၿပီးေတာ့ သူတုိ႔က အားကုိးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ ဒီေန႔လုပ္လုိက္တဲ့ ပုံစံအရဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလည္း စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းတယ္၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ထားတဲ့ အားကုိစရာ ေရႊေတာင္ႀကီး ကလည္း အလကား ျခေတာင္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ။ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ေတာ့ ကုလသမဂၢကုိ အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ထားတာေပါ့။ အခု ဒီေန႔လုိ အေျခအေနမ်ဳိး ေတြ႔ရျခင္းအားျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္ သားေတြရဲ႕ အေရးကုိ ဘယ္လုိမွ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေရွ႕မွာ ကာကြယ္ ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔က အဲဒီလုိ ျမင္တာေပါ့ေနာ္။” ယူအဲန္ဒီပီရုံးက ျပန္အထြက္မွာ ဒုကၡသည္ေတြ ၆ ဦးထက္မနည္း အဖမ္းခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ အားလုံး လူစုခြဲခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြ အေနနဲ႔ အုိင္စီအာရ္စီ ရုံးကုိ သြားတဲ့အခါမွလည္း သူတုိ႔ကုိ အကူအညီ မေပးႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့တယ္လုိ႔ မ်က္ျမင္ေတြ႔ရွိသူက ေျပာျပပါတယ္။ မုန္တိုင္းဒုကၡသည္ေတြအတြက္ အေထာက္အကူပစၥည္းေတြ ျပတ္လပ္ႏိုင္ဖြယ္ရွိ

11 June 2008

အစားအစာရရွိရန္ ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကေသာ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ဒုကၡသည္မ်ား။ ဇြန္ ၉၊ ၂၀၀၈။

ျမန္မာႏုိင္ငံက နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးမုန္တုိင္း ဒဏ္သင့္ခံရသူေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့ေရး ပစၥည္းေတြေပးပို႔ဖုိ႔ ယာဥ္ေတြရၿပီး ပစၥည္း ေတြေပးပို႔ႏုိင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ေပမယ့္လည္း လာမယ့္သီတင္းပတ္ေတြအတြင္းမွာပဲ ေပးပို႔စရာပစၥည္းေတြ ထပ္ၿပီးလုိလာေတာ့
မယ္လုိ႔ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္႐ုံး
က ဒီေန႔ သတင္းထုတ္ျပန္ပါတယ္။
အျပည့္အစုံကုိ ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္က တင္ျပ ေပးထားပါတယ္။

ေလေဘးဒဏ္ခံရသူေတြ တကယ္တမ္းလုိအပ္ေနတဲ့ အမုိးအကာေတြ၊ စားနပ္ရိကၡာ
ေတြနဲ႔ တျခားကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြဟာ လာမယ့္သီတင္းပတ္ေတြအတြင္းမွာပဲ
ထပ္ၿပီး ဒီ့ထက္ပုိလုိလာေတာ့မယ္လို႔ အုိခ်ာလုိ႔ေခၚတဲ့ ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္းစာနာမႈ
ဆုိင္ရာ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး႐ုံးရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ေတြကို အဂၤါေန႔မွာ ကုလသမဂၢ
႐ုံးခ်ဳပ္က သတင္းထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္။

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္႐ုံး လက္ေထာက္ေျပာခြင့္ရ မစၥ မာရီ အုိကာဘဲ
(Marie Okabe) က …

“ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြ အဆက္မျပတ္ လုပ္လာႏုိင္ေပမယ့္ ကုလသမဂၢက ေပးအပ္တဲ့ စားနပ္ရိကၡာအတြက္ ရန္ပုံေငြဟာ ၂၁% သာရွိတာမုိ႔ တကယ္လို႔ ဇူလုိင္လလယ္
ေလာက္မွ ေနာက္ထပ္ရန္ပုံေငြ ထပ္မရရင္ စားနပ္ရိကၡာ အလ်င္မျပတ္ ဆက္ၿပီး
ေပးႏုိင္ဖို႔ အခက္အခဲေတြ ျဖစ္လာေတာ့မယ္” လို႔ ကုလသမဂၢ ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး႐ုံး
(UNOCHA) ရဲ႕ေျပာဆုိခ်က္ေတြကုိ မစၥ အုိကာဘဲက တင္ျပခဲ့ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာက အလႉရွင္ေတြအေနနဲ႔ အေရးေပၚအကူအညီ ေတာင္းခံဖုိ႔အတြက္ တုိးၿပီး
လႉၾကဖို႔လည္း မစၥ အုိကာဘဲက တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ အကူအညီေတြ အလ်င္မျပတ္
ေပးေ၀ႏုိင္ဖို႔အတြက္ အထူးလုိအပ္ေနတဲ့ စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ ေထာက္ပံ့ပို႔ေဆာင္ေရးေတြ မျပတ္လပ္ဖို႔အတြက္ ေငြေၾကးေတြ လုိအပ္ေနသလုိပဲ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြျဖစ္တဲ့
ဇလဘူမိေဗဒ ပညာရွင္ေတြ၊ ေရဆုိးႏုတ္ပယ္ေရးဆုိင္ရာ အင္ဂ်င္နီယာေတြ အေျမာက္
အျမားလည္း ဒီေဒသအတြက္ ေရရွည္မွာ စနစ္တက်နဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရး
အတြက္ အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနပါတယ္လုိ႔လည္း ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

မုန္တုိင္းဒဏ္ အျပင္းအထန္ခံရတဲ့ ေဒသေတြအတြက္ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာအဖြဲ႕
(WFP) က ေလယာဥ္ေတြ အကူအညီေပးႏုိင္တဲ့ ေနာက္ဆုံးအေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
ေတာ့လည္း …

“မုန္တုိင္းဒဏ္ အျပင္းအထန္ခံရတဲ့ေနရာေတြကုိ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြ ေပးႏုိင္ဖို႔ ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာအဖြဲ႕ (WFP) မွာ အခု ရဟတ္ယာဥ္ ၆ စီး ရထားပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္
ရဟတ္ယာဥ္ ၄ စီးဟာလည္း အခု ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္း ထုိင္းႏုိင္ငံထဲမွာ ရွိေနပါၿပီ။ ဒီသီတင္းပတ္အကုန္ေလာက္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ သြားႏုိင္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာမို႔
အခုဆုိရင္ WFP က ရဟတ္ယာဥ္ ၁၀ စီးနဲ႔ အကူအညီေတြ ေပးႏုိင္ေတာ့မွာပါ” လုိ႔
မစၥ အုိကာဘဲက ေျပာၾကားပါတယ္။

အဂၤါေန႔အထိ WFP အဖြဲ႕ကေန စားနပ္ရိကၡာတန္ခ်ိန္ ၁၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ေပးပုိ႔ႏုိင္ခဲ့တဲ့
အျပင္ အစားအေသာက္နဲ႔ ကူညီေရးပစၥည္းေတြဟာ ဒုကၡသည္ ၅၀၀,၀၀၀ ေလာက္
အတြက္ ေပးပို႔ႏုိင္ခဲ့တာပါလုိ႔လည္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မုန္တုိင္းသင့္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသကို ကုလသမဂၢ၊ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ေဒသခံ ကူညီေရးအဖြဲ႕ ၈၆ ဖြဲ႕က ကူညီသူ
ေတြ သြားေရာက္ႏုိင္ၿပီျဖစ္တဲ့အျပင္ ကုလသမဂၢ ႏုိင္ငံတကာ ကူညီေရး၀န္ထမ္းေပါင္း
၁၈၀ အတြက္ ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္လုိ႔လည္း ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ဒီကူညီသူေတြကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာ ေနထုိင္ခြင့္ ၂ ရက္ေန ၃ ရက္အထိသာ ေပးခဲ့
တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံက သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြထဲမွာ အခု တလေက်ာ္ၾကာလာတဲ့အထိ
အကူအညီေတြ မရေသးတဲ့သူ ဒုနဲ႔ေဒးရွိေနၿပီး သြားေရာက္ကူညီတဲ့ ျပည္ပကလူေတြ လက္လွမ္းမမီၾကတဲ့အျပင္ ျပည္တြင္းကလူေတြလည္း အဖမ္းခံရတဲ့လူေတြ၊ အတား
အဆီး အေႏွာင့္အယွက္မ်ဳိးစုံ ႀကဳံေတြ႕ေနရတဲ့အျဖစ္ကို ကုလသမဂၢက ဘယ္အတုိင္း
အတာအထိ သိပါသလဲလုိ႔ ေမးခြန္းေမးတဲ့အခါမွာေတာ့ …

“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းက လူေတြအေနနဲ႔ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ဒုကၡ
သည္ေတြကို ကူညီႏုိင္ဖို႔ပဲ ႀကိဳးစားေနရတာမုိ႔ ဒုကၡသည္ ဘယ္အတုိင္းအတာကရၿပီး
ဘယ္လိုပုံ အဆင္ေျပမႈေတြရွိလာၿပီဆုိတဲ့ပုံေတာ့ မေပၚေသးပါဘူး။ အခုအထိ အကူ
အညီေတြ ေပးေနရဆဲ ႐ႈပ္႐ႈပ္ေထြးေထြး အေျခအေနမွာပဲ ရွိေသးတယ္” လုိ႔ မစၥ
အုိကာဘဲက ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေသျခာတာတခုကေတာ့ ကယ္ဆယ္ကူညီေရးေတြ အခုထက္ထိ လုံလုံ
ေလာက္ေလာက္ မေပးႏုိင္ေသးပါဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ
ဘက္ကေတာ့ ကယ္ဆယ္ကူညီေရးအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၁ ဘီလီယံ လုိအပ္
မယ္လုိ႔ တြက္ခ်က္ခဲ့ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး႐ုံး အႀကီးအကဲ
ဂၽြန္ဟုမ္းစ္ (John Holmes) ကေတာ့ ေမလကုန္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ျမန္မာ့ မုန္တုိင္းဒုကၡသည္ေတြအတြက္ အကူအညီအလႉေငြ ေဒၚလာ ၁၃၃ သန္းနဲ႔ ေနာက္ထပ္
လႉမယ့္ေငြ သန္း ၁၀၀ ရွိပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း
က မုန္တုိင္းဒုကၡသည္ေတြအတြက္ တကယ္တမ္းရရွိတဲ့ အကူအညီေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
မစၥတာဟုမ္းစ္ ေနာက္တခါ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္မွပဲ သိရမွာပါလုိ႔ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္႐ုံးရဲ႕ ေျပာခြင့္ရက ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဧရာ၀တီတုိင္းအေရး မၾကာခင္ တျပည္လံုးအေရး ျဖစ္ေတာ့မည္

ဧရာ၀တီတုိင္း လယ္ယာေတြ မုန္တုိင္းထိထားသည့္အတြက္ ယခုႏွစ္ မုိးစပါးစုိက္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဟု ကုလသမဂၢမွ သတိေပးလုိက္သျဖင့္ မၾကာခင္ ျမန္မာတျပည္လံုး ဆန္ျပႆနာႀကံဳၿပီး သေရာႀကီး ခိုင္းေတာ့မည္ဟု မွန္းလို႔ရသည္။ လူမႈေရး အံုႂကြမႈေတြ ျပည္လံုးကၽြတ္ ျဖစ္ေတာ့မည္။ မုိးစပါးသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ရိကၡာျဖစ္၏။ မုိးစပါး မစုိက္ႏုိင္ျခင္းသည္ ႏုိင္ငံ၏ ထမင္းအုိးကဲြသည္ႏွင့္ တူ၏။ ျမန္မာစစ္အစုိးရ၏ ၂၀၀၃-၂၀၀၄ စာရင္းအရ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ မုိးစပါးစုိက္ဧက (၃.၅) သန္းရွိၿပီး ေႏြစပါးစုိက္ဧက (၁.၇) သန္းရွိ၏။ တျပည္လံုး စပါးစုိက္ဧက (၁၆) သန္းရွိသည့္အတြက္ ဧရာ၀တီ တုိင္း စပါးစုိက္ဧကသည္ တျပည္လံုး စပါးစုိက္ဧက စုစုေပါင္း၏ (၃၃) ရာႏႈန္းရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတုိင္း စပါးအပ်က္ႏႈန္းသည္ ျမန္မာျပည္ ဆန္ျပႆနာ၏ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္လာႏုိင္၏။ ဧရာ၀တီတုိင္း စပါးအပ်က္အစီးကုိ တန္ခ်ိန္ (၇) သိန္းေက်ာ္ရွိၿပီး ဆန္အပ်က္အစီးမွာ ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ခုႏွစ္အထြက္ႏႈန္း၏ (၂.၃) ရာႏႈန္းသာရွိသည္ဟုသာ စစ္အစုိးရဘက္က ေဖာ္ျပသည္။ သုိ႔ေသာ္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ေႏြစပါးအပ်က္ႏႈန္းမွာ ျပည္နယ္ႏွင့္ တုိင္း (၅) ခုတြင္ စုစုေပါင္း ထုတ္လုပ္မႈ၏ (၆၆) ရာႏႈန္းရွိၿပီး မုိးစပါး အပ်က္ႏႈန္းမွာ စုစုေပါင္း ထုတ္လုပ္မႈ၏ (၆၂) ရာႏႈန္းရွိႏုိင္သည္ဟု ျမန္မာ စီးပြားေရးပညာရွင္မ်ားက တြက္ခ်က္ခန္႔မွန္း၏။ ဧရာ၀တီတုိင္း လယ္ယာေျမက႑ နာလန္ထူေရးအတြက္ ေဒၚလာ သန္း (၂၀၀) ေက်ာ္ လုိသည္ဟု စစ္အစုိးရက ေလာဘတႀကီးျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာကုိ တြက္ျပ၏။ သုိ႔ေသာ္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကုိက္။ မည္သည့္ ႏုိင္ငံကမွ် စစ္အစုိးရ ေတာင္းသည့္ေငြကုိ အာမမခံ။ အတိတ္ကုိ ျပန္ၾကည့္လွ်င္ ဆန္ျပႆနာစျဖစ္တုိင္း ရန္ကုန္သည္ လူမႈေရးအံုႂကြမႈ၏ အခရာျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စစ္အစုိးရသည္ ရန္ကုန္ကုိသာ ဦးစားေပးၿပီး တပဲြတုိးနည္းမ်ားျဖင့္ ေျဖရွင္းေလ့ရွိ၏။ တနည္းဆုိရလ်င္ ရန္ကုန္လူထုသည္ အံုႂကြမႈတုိင္းအတြက္ အခရာျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရန္ကုန္မွာ ဆန္လံုေလာက္ပါ့မလားဆုိသည္ကုိ တြက္ၾကည့္ရန္လုိ၏။ ဆန္စပါး လက္ကားေရာင္း၀ယ္ေရးအသင္း ဥကၠ႒ ဦးေအာင္သန္းဦး၏ အေျပာအရ ရန္ကုန္ကုိ ေန႔စဥ္ ဆန္အိတ္ (၅,၀၀၀) ၀န္းက်င္ ဧရာ၀တီက ၀င္ေနမွ ရန္ကုန္ဆန္ေစ်း ၿငိမ္သည္ဆုိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ လူတဦး တလကုိ ဆန္ (၈) ျပည္ႏႈန္းစားသံုးသည္ဟု ကၽြမ္းက်င္သည့္ ပုဂၢလိက ဆန္ကုန္သည္ႀကီးေတြက ေျပာ၏။ ထုိအခ်က္ကုိ အေျခခံ၍ ရန္ကုန္လူဦးေရ (၆) သန္းႏွင့္ တြက္လွ်င္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တေန႔ စားသံုးဖုိ႔အတြက္ပင္ ေန႔စဥ္ ဆန္အိတ္ (၆၀,၀၀၀) ေက်ာ္ လုိ၏။ လက္ရွိအေနအထားကုိၾကည့္လွ်င္ ျမန္မာစစ္အစုိးရဘက္က စပါးပ်က္ေဒသမ်ား ျပန္လည္ထူေထာင္ ေရးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အကူအညီမေပးႏုိင္ခ်ိန္တြင္ ဆန္ေစ်းက တေန႔တျခား ခုန္တက္ ေန၏။ ထိုအခ်က္သည္ ရန္ကုန္ကုိ ေန႔စဥ္ ဆန္အိတ္ (၅,၀၀၀) ၀န္းက်င္ ဧရာ၀တီက မ၀င္ႏုိင္ ျဖစ္ေနသည့္ သေဘာျဖစ္၏။ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာပင္ သုိေလွာင္ဆန္ စပါးမရွိေတာ့သည့္အတြက္ ရန္ကုန္ ဆန္ကုန္သည္ေတြ ဆန္ေလွာင္၍ ေစ်းတက္သည္ဟု စစ္အစုိးရဘက္က ခါတုိင္းလုိ စြပ္စဲြ လာလွ်င္ ယုတၱိရွိမည္မဟုတ္။ မုန္တိုင္းမျဖစ္ခင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေျခအေနကုိ ၾကည့္လွ်င္ ၾသဂုတ္ စက္တင္ဘာသည္ ေစ်းကြက္မွာ ေႏြစပါးျပတ္ၿပီး မုိးစပါးေပၚဖုိ႔ သံုးေလးလ လုိေသးသည့္ကာလျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၾသဂုတ္၊ စက္တင္ဘာသည္ ပံုမွန္အားျဖင့္ပင္ တျပည္လံုးမွာ ႏွစ္စဥ္လုိ ဆန္ျပႆနာ အနည္းႏွင့္အမ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိသည့္ လေတြျဖစ္၏။ ဆန္ေစ်း အဆမတန္ ေျမာက္ေလ့ရွိသည့္ လေတြျဖစ္၏။ ထုိကာလ မ်ားတြင္ စစ္အစုိးရ ဆန္ျပႆနာ အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ႀကံဳခဲ့သည့္ သာဓကေတြ ရွိ၏။ လက္ရွိ ဧရာ၀တီတုိင္း စပါးႏွင့္ ဆန္အပ်က္အစီး၊ တုိင္းႏွင့္ ျပည္နယ္ (၅) ခုမွ စပါးႏွင့္ ဆန္အပ်က္ အစီးႏႈန္းေတြအရ ျမန္မာႏုိင္ငံတ၀ွမ္း ဆန္ျပႆနာသည္ ၂၀၀၈ ခု ၾသဂုတ္ စက္တင္ဘာမွာ မုခ်ႀကံဳႏုိင္သည္ဟု ရန္ကုန္ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးေတြက မွန္း၏။ ထုိအခ်က္ကုိ ျမန္မာစီးပြားေရး ပညာရွင္အခ်ဳိ႕ကလည္း လက္ခံ၏။ မုိးစပါးေပၚမည့္ ဒီဇင္ဘာမွာလည္း စုိက္ဧက ဟုတ္တိ ပတ္တိ မရွိသည့္အတြက္ ရိတ္သိမ္းစရာပင္ စပါးရွိမည္မဟုတ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ မုန္တုိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္ကုန္သည့္ လယ္ေတြ ယခုႏွစ္ မုိးစပါး စုိက္ပ်ဳိးရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့သည့္အတြက္ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ ေနာက္တႏွစ္ထိ စားနပ္ရိကၡာ အကူအညီ လုိမည္ဟု ကုလသမဂၢအဖဲြ႕က သတိေပးျခင္းျဖစ္၏။ ျမန္္မာႏုိင္ငံမွာ ျဖစ္လာမည့္ ဆန္ျပႆနာသည္ ၂၀၀၈ ကုန္အထိသာမက ေနာင္ႏွစ္ ေႏြစပါး ေပၚသည္ထိ ျပႆနာႀကီးမားႏုိင္၏။ တတုိင္းျပည္လံုး ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈေတြႏွင့္ႀကံဳရႏုိင္၏။ စားစရာမရွိလ်င္ ျမန္မာလူထုသည္ ဘာကုိမွ် မေၾကာက္။ နီးရာ ဓားဆဲြၿပီး ေတာ္လွန္ေတာ့မည္။ ထုိအေျခအေနမ်ဳိး ေရာက္လွ်င္ စစ္အစုိးရ မည္သုိ႔ႏွိမ္နင္းမည္နည္း။ တျပည္လံုးကုိ စစ္တပ္က ပစ္သတ္ႏုိင္မလားဆုိသည္မွာ ေမးခြန္းထုတ္ဖုိ႔လုိ၏။ တုိင္းျပည္တြင္ အမွန္တကယ္ ဆန္သုိေလွာင္ထားႏုိင္သူမွာ ျမန္မာစစ္တပ္အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းသား၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေရႊမန္းသား စသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သားေတြ ပုိင္သည့္ ကုမၸဏီေတြျဖစ္၏။ အဆုိပါ သုိေလွာင္ဆန္ေတြကုိ ဧရာ၀တီတုိင္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ စစ္အစုိးရက ယခုထိ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းမရွိ။ မသိသလုိလုပ္ေန၏။ တျပည္လံုး ဆန္ျပႆနာျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ ထုိသုိေလွာင္ဆန္ကုိ ျပည္သူလက္ ျဖန္႔ေ၀ ေပး မေပး ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔ လုိ၏။ ျဖန္႔ေ၀ေပးလွ်င္ စစ္တပ္မွာ ရိကၡာျပတ္ၿပီး ေသနတ္ေျပာင္းက စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြဘက္ လွည့္ေတာ့မည္။ မျဖန္႔ေ၀ဘဲထားလွ်င္လည္း လူထုတရပ္လံုး ဆူပူအံုႂကြမည္။ ႏုိင္ငံျခားက ဆန္သြင္း ရေအာင္လည္း ကမာၻ႕ဆန္ေစ်းက ေခါင္ခုိက္ေန၏။ စစ္အစုိးရသာမက ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႕ေတြပါ တတ္ႏုိင္မည္မဟုတ္။ က်ားႏွင့္ဆင္ လယ္ျပင္မွာ ေတြ႕ေတာ့မည္။

Foreign Media ‘More Destructive than Nargis’: Junta

By SAW YAN NAING

Writing for the Burmese regime’s two most popular daily newspapers The New Light of Myanmar and Myanma Alin on Sunday, pro-junta writer Ngar Min Swe claimed foreign news organizations and radio stations—including Burmese media abroad—are “more destructive than Nargis.”

The article continued: “Some foreign broadcasting stations are making attempts to undermine national unity under the pretext of Nargis. Such groundless news stories are designed to undermine the trust of donor countries and organizations in Burma and the Burmese people.”

The writer said that reports by foreign news agencies regarding corruption over international aid were wrong and that the foreign media intended to break the trust and create misunderstanding between international donors and the government.

“They have come to destroy the generosity of the donors and the organizations,” he said.

The article also accused a particular citizen of Burma of giving interviews to foreign radio stations saying that the interviewee was a “contributor” for the radio stations and had told lies about the military government.

The article went on to criticize one of the anonymous interviewee’s comments—that cyclone victims would have to eat dead bodies if they didn’t receive chocolate and biscuits from international donors.

However, the reporter applauded another writer, Hlaing Aung, who had suggested in an earlier article in state-run media that cyclone victims in the Irrawaddy delta and Rangoon Division could survive without international aid, such as chocolate bars, by consuming natural resources like vegetables, fish and frogs.

Ngar Min Swe said, “I’m a fish and prawn breeder, so I have some knowledge of fish and prawns. In Burma, the month of May is a period when female fish find suitable places for laying their eggs. This year, no one was in a position to catch pregnant fish. Even a spawning fish, prawn or crab can give birth to millions of [offspring]. Food is more plentiful for them in their pastures this year than previous years.”

The author is believed to be referring to human corpses and animal carcasses as “food” for the fish.

Ngar Min Swe also said Burmese people had achieved their constitutional referendum despite being attacked by foreign radio stations.

However, a local resident in Rangoon who was working with monks to help cyclone survivors dismissed the article. “We are the ones who are helping people and collecting information from them,” he said. “Therefore, we are more credible. As for the government—they usually write those kinds of reports.”

ႏိုင္ငံတကာအကူအညီ ကုမၸဏီမ်ား အျမတ္ထုတ္ NEJ/ ၉ ဇြန္ ၂၀၀၈ ျမန္မာႏိုင္ငံ နာဂစ္ေလေဘးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ေပးသည့္ အကူအညီပစၥည္းမ်ားကို ၎တို႔ ေပးသကဲ့သုိ႔ ျပည္သူမ်ား ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေအာင္ ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕က အျမတ္ထုတ္ေနေၾကာင္း ဧရာ၀တီတိုင္းဘက္သုိ႔ သြားေရာက္အကူအညီေပးေနသည့္ ပုဂၢလိက အလႉရွင္မ်ားက ေျပာသည္။ ပုဂၢလိက အကူအညီေပးသူတဦးက “က်ေနာ္တို႔အဖဲြ႕ေတြ ဘိုကေလးၿမိဳ႕ကေန စက္ေလွေတြနဲ႔ တဆင့္ ထပ္သြားရတဲ့ ကဒံုကနိ၊ ကြင္းပုန္းေက်းရြာ စတဲ့ ရြာေတြကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီမွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ Rotary Club က လႉထားတဲ့ Shelter Box နဲ႔ ရြက္ဖ်င္တဲေတြ ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီ ရြက္ဖ်င္တဲ အားလံုးအေပၚမွာ H ဆိုတဲ့ ထူးထေရးဒင္း ကုမၸဏီအမွတ္တံဆိပ္ေတြ ကပ္ထားတယ္။ မသိရင္ ဒါေတြဟာ ထူးကုမၸဏီက လႉတာေတြလို႔ ျပည္သူေတြ ထင္သြားမယ္” ဟု ေျပာသည္။ အလားတူ ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေရာက္ရွိခဲ့သူတဦးက German Federal Agency မွ လႉဒါန္း ထားသည့္ Mobile Purify ေရသန္႔စက္ကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း၊ အဆုိပါ ေရသန္႔စက္မ်ား၊ ေရစစ္ ကန္မ်ား အေပၚ၌လည္း H လိုဂိုႏွင့္ ထူးထေရးဒင္းကုမၸဏီ အမွတ္အသားကို ျမင္ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ေရသန္႔စက္ ကိုင္တြယ္သူသည္လည္း ထူးထေရးဒင္းက ၀န္ထမ္းျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ အဆုိပါေရသန္႔စက္ လႉဒါန္းသူသည္ ထူးထေရးဒင္းကဟု ထင္ျမင္ယူဆ သြားႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ႏိုင္ငံတကာက ေပးအပ္သည့္ အကူအညီမ်ားတြင္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေလေဘးသင့္ေဒသသုိ႔ သြားေရာက္ကူညီမည့္ ကၽြမ္းက်င္၀န္ထမ္းမ်ား ပါ၀င္ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက ပစၥည္းကိုသာ လက္ခံၿပီး ႏိုင္ငံျခားသား ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားကို ေလေဘးသင့္ေဒသသုိ႔ သြားခြင့္မျပဳသည့္အတြက္ ရန္ကုန္၌ပင္ လဲႊေျပာင္းေပးရသည္။ ထုိသုိ႔လႊဲေျပာင္း ေပးသည္ကုိ စစ္အစိုးရႏွင့္ နီးစပ္သည့္ ေလေဘးသင့္ေဒသမ်ားတြင္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး ကန္ထ႐ိုက္လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ခြင့္ရထားေသာ ဧရာေရႊ၀ါ၊ ထူးထေရးဒင္း၊ ေရႊသံလြင္၊ တက္လမ္း၊ အာ႐ံုဦး စသည့္ ကုမၸဏီမ်ားက လဲႊေျပာင္းရယူခဲ့ၾကသည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ၎တို႔ လႉဒါန္းသကဲ့သုိ႔ အျမတ္ထုတ္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ပုဂၢလိက ေလေဘး ကယ္ဆယ္ကူညီေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးက ေျပာသည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ေမ (၁၈) ရက္ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ (၂) တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ Rotary Club က လႉဒါန္းထားသည့္ Shelter Box မ်ား ရန္ကုန္ေလဆိပ္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာသည္ကို “ဧရာေရႊ၀ါ၊ ထူး၊ ေရႊသံလြင္ႏွင့္ အက္စ္ပီေအ ကုမၸဏီတို႔၏ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွ ၀ယ္ယူထားေသာ ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ား ေရာက္ရွိ” ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး Shelter Box အလံုး (၁,၀၅၀)၊ စုစုေပါင္း (၅၅) တန္ ေရာက္ရွိေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ ေလေဘးကူညီ ေဆာင္ရြက္သူက ေျပာသည္။ ယင္းမတိုင္ခင္ကလည္း ႏိုင္ငံတကာမွ အလႉပစၥည္းမ်ားကုိ နအဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား နာမည္စာတန္း ေရးထိုးခဲ့သျဖင့္ မီဒီယာမ်ားက ထုတ္ေဖာ္ေရးသားခဲ့သည္။

Cyclone Victims Migrating to Thailand

“I came to Thailand because the situation back in the Irrawaddy delta was becoming critical,” said cyclone survivor Ma Win. “We had received no aid. My child was seriously sick and suffering from diarrhea. I was ill too; we only had boiled rice to eat for three days.”
As soon as he heard about the disaster, Ma Win’s husband left Thailand where he was working and headed home to Laputta to look for his wife and six-month-old son. They had survived the cyclone, but their house was destroyed. He immediately decided to take them back with him to Mae Sot on the Thai-Burmese border.
They traveled for nearly two days by bus, truck and foot and had to pay soldiers 500 kyat (US $0.43) at each army checkpoint along the road to Mae Sot. They arrived on May 7. Ma Win and her baby are now receiving care and are regaining their strength.
Ma Win is among some 100 Burmese cyclone victims who have arrived recently in Mae Sot, which borders the Burmese town of Myawaddy.
Mahn Mahn, a team leader for the Backpack Health Worker Team, a medical relief group that has been assisting the new arrivals, told The Irrawaddy on Thursday: “The cyclone victims are arriving separately—nearly 100 people so far. Some are from the Irrawaddy delta and some are from Rangoon. If they didn’t lose their parents, they lost their sons or daughters.”
Among the cyclone victims who have arrived recently are orphans. Some are currently sheltering at the Mae La refugee camp, at Dr Cynthia’s Mae Tao clinic or in the Backpack office. Others are staying with relatives and friends in Mae Sot town, said sources. “Some came here in the hope they would receive aid, said Mahn Mahn. “Most people have no plan. Some will stay here wherever they can. Others say they will look for jobs here in Mae Sot.”
The newcomers mostly came from disaster hard-hit regions such as Kungyangone and Hlaing Tharyar in Rangoon division and Laputta, Myaung Mya and Ngapudaw in the Irrawaddy delta, according to sources in Mae Sot.
Tin Shwe, who works at the Mae Tao clinic in Mae Sot, said that 49 new arrivals are now staying in the clinic and more refugees are expected.
Burmese social workers, such as Mar Mar Aye, are counseling the newcomers and providing some financial support.
Meanwhile, Thailand-based labor rights groups, Action Network for Migrants (Thailand) and the Mekong Migration Network, released a joint letter of appeal to the Thai government on June 4 saying requesting help for the cyclone victims while stressing: “The people of Burma will only migrate to Thailand if there is no other means of survival.”
Speaking to The Irrawaddy on Friday, Adisorn Kerdmongkol, from the Action Network for Migrants, said, “If the survivors and the farmers cannot cultivate their land, I think most of them will migrate to Thailand.”
The labor rights groups sent the joint letter of appeal to the Thai ministries of the interior, labor and social development and human security, calling for Thai authorities to allow Burmese migrants to return home to visit families who were affected by the cyclone, but then be allowed to return to Thailand.
The groups also urged the Thai government to ensure that the Burmese military authorities provide full protection to the cyclone victims in terms of shelter, food, medical care, reconstruction and restoration of livelihoods.

ကုလၿဂိဳဟ္တုဓာတ္ပံုအရ ဧရာ၀တီတုိင္း (၁၈) ရြာ (၉၄) ရာႏႈန္းပ်က္

နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတုိင္း ေက်းရြာ (၁၈) ရြာ အေသးစိတ္ အပ်က္အစီး

ၿဂိဳဟ္တု ျမင္ကြင္းကုိ ကုလသမဂၢ ၿဂိဳဟ္တုတုိင္းထြာေရးအဖြဲ႕ UNOSAT က

ထုတ္ျပန္ရာ အေဆာက္အဦ စုစုေပါင္း (၄,၀၂၈) ခု ပ်က္စီးသြားသည္။
ဧရာ၀တီတုိင္း ေက်းရြာ (၁၈) ရြာ အေသးစိတ္ အပ်က္အစီး ၿဂိဳဟ္တုျမင္

ကြင္းကုိ ဇြန္လ (၄) ရက္ေန႔မွာ တရြာခ်င္းအလုိက္ ၿဂိဳဟ္တုဓာတ္ပုံမ်ားႏွင့္တကြ

UNOSAT အဖြဲ႕က ထုတ္ျပန္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိေက်းရြာ အမ်ားစုမွာ ငပုေတာ၊

လပြတၱာႏွင့္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ျဖစ္သည္။
အဆုိပါေက်းရြာ (၁၈) ရြာရွိ အေဆာက္အဦ အားလုံး၏ (၉၄) ရာႏႈန္း

ပ်က္စီးသည္ဟု ေဖာ္ျပ ထားသည္၊ ၿဂိဳဟ္တုဓာတ္ပုံ႐ုိက္ထားသည့္

ရြာ (၁၈) ရြာတြင္ ရာႏႈန္းျပည့္ အေဆာက္အဦအားလုံး ပ်က္စီးသည့္

ရြာေပါင္း (၁၀) ရြာရွိၿပီး က်န္ရြာမ်ားမွာလည္း ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး

ပ်က္စီးသည္။
ဧရာ၀တီျမစ္၀ကုိ ေမးတင္ၿပီး ရာႏႈန္းျပည့္ ပ်က္စီးခဲ့သည့္ အဆိုပါရြာမ်ားမွာ-

အေနာက္ဂုံညင္းတန္း၊ ေရြးရြာ၊ မိေက်ာင္းကုိင္၊ အေနာက္သျပဳေခ်ာင္၊

သျပဳေခ်ာင္၊ ေခ်ာင္းႀကီး၊ ေျပာင္းျပန္၊ ေတာင္ကေလးေျမာက္ဘက္

အမည္မသိရြာ၊ ဘုန္းေတာ္ျပည့္၊ အလယ္ေပါက္ေတာင္ဘက္

အမည္မသိရြာတို႔ျဖစ္သည္။ ။

ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ား အျပည့္အ၀ မေရာက္ NEJ/ ၆ ဇြန္ ၂၀၀၈

ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းမ်ား ပုသိမ္ဆိပ္ကမ္းတြင္ ေသာင္တင္ေနစဥ္ ေလေဘးေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သူ အေရအတြက္ မ်ားျခင္း၊ ဧရိယာ က်ယ္ျပန္႔ျခင္း၊ အစိုးရ လမ္းေၾကာင္းမွ ပို႔သည့္ပစၥည္းမ်ား မျဖန္႔ေ၀ႏိုင္ေသးျခင္း စသည့္အေျခအေန မ်ားေၾကာင့္ ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ား အမွန္တကယ္ လိုအပ္သူမ်ားလက္သို႔ ေရာက္သင့္ သေလာက္ မေရာက္ေၾကာင္း ပုဂၢလိကကူညီကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနသူ တဦးက ေျပာသည္။ ၎က “ေထာက္ပံ့ကူညီေရး ပစၥည္းေတြဟာ လမ္းေၾကာင္း (၃) ခုနဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြဆီ သြားေန တယ္။ တခုက ကုလသမဂၢ အိုင္အန္ဂ်ီအိုေတြက ျဖန္႔ေ၀တဲ့လမ္းေၾကာင္း၊ ေနာက္တခုက အစိုးရက တာ၀န္ယူ ျဖန္႔ေ၀တဲ့လမ္းေၾကာင္း၊ ေနာက္တခုကေတာ့ ပုဂၢလိကေတြ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ ကိုယ့္ဖာ သာကိုယ္ ျဖန္႔ေ၀ေနၾကတာ။ ဒီအထဲမွာ ကုလသမဂၢနဲ႔ အိုင္အန္ဂ်ီအိုေတြက ျဖန္႔ေ၀ေနတာေတြဟာ ေရာက္ေတာ့ ေရာက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေႏွးတယ္၊ ေနာက္ မႏွံ႔စပ္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။ ယခုကဲ့သုိ႔ ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ား ဒုကၡသည္မ်ားလက္သုိ႔ အေရာက္ေႏွးရျခင္းသည္ အာဏာပုိင္ မ်ားထံ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရ အဆင့္ဆင့္ တင္ျပအစီရင္ခံမွတ္တမ္းယူရျခင္း၊ ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ လုပ္ကုိင္ရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေအာက္ေျခမွ ျမန္မာ၀န္ထမ္းမ်ား ကလည္း သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ၿငိဳျငင္မႈကိုခံၿပီး ဘာမွ မလုပ္ရဲသည့္အတြက္ ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိ ရသည္။ အဆုိပါကူညီကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေနသူက “အစိုးရလမ္းေၾကာင္းက သြားတာေတြ ကေတာ့ ဘယ္သူေတြကို ဘယ္လို ျဖန္႔ေ၀ေနသလဲ မသိႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာ ေတာ့ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ ဂိုေဒါင္ေတြထဲမွာပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြကို ေမးေတာ့လည္း အစိုးရဆီက ဘာမွမရဘူးဘဲေျပာေနတယ္။ တကယ္ ေရာက္ေနတာကေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြက ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြဆီ အေရာက္ပို႔တာေတြပဲ ျဖစ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ တခုလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔က်ေတာ့ ဒီေလာက္ အင္နဲ႔အားနဲ႔ မတတ္ႏိုင္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။ ဘိုကေလးၿမိဳ႕သုိ႔ သြားေရာက္ကူညီေရးလုပ္ခဲ့သူတဦးကလည္း ၎တို႔ ေရာက္ရွိ သြားသည့္ ဘုရားႀကီး ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းႏွင့္ ကပ္လ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကက္ေျခနီ အသင္းမွ ထိန္းခ်ဳပ္ ထားသည့္ ဂိုေဒါင္၌ ႏိုင္ငံတကာ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္း မ်ားကုိ ေတြ႕ရေသာ္လည္း ဒုကၡသည္မ်ားမွာ မရရွိဘဲ ပုဂၢလိက အလႉရွင္မ်ား လာေရာက္လႉဒါန္းသည့္ပစၥည္းမ်ားသာ ရရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။ ျမန္မာအစိုးရ သတင္းစာ၊ ေရဒီယိုႏွင့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားတုိ႔တြင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္သို႔ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီမ်ား မည္မွ်ေရာက္ေနၿပီး အျမန္ဆံုး ဒုကၡသည္မ်ားထံ ပို႔ေပးေနသည္ဟု ေၾကညာေန ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနေသးေၾကာင္း ကုလသမဂၢ အဖဲြ႕အစည္းက ထုတ္ျပန္ထားသည္။ ။

National Campaing for Food and Freedom

National Campaign for Food and Freedom
Immediate Release
June 4, 2008.

We, Burma Medical Association, Concerned Burmese Physicians and Professionals and theundersigned organizations are extremely worried over the worsening health of political prisonerMyo Yan Naung Thein and we unanimously call for SPDC to immediately provide urgentmedical attention on humanitarian grounds.Prisons in Burma are places where gross human rights violations and brutalities are everydayrealities. Abuses include torture, lack of proper medical care, inhumane living conditions andinsufficient food.Military regime unlawfully extended Aung San Suu Kyi's detention in May when it expired aftercontinuous five years. 1975 Emergency Law Section 10(B) does not allow anyone to be detainedmore than five consecutive years. The Junta has also restricted Daw Aung San Suu Kyi access toher family doctor.Burma's second most prominent leader Min Ko Naing is denied access to an eye specialist eventhough he is at risk of going blind. One of the leaders of 88 Generation Students, Hla MyoNaung, had severe eye pain and progressive deterioration of his eye sight when he was arrested.Due to the delay of authorities to perform an operation, he tragically lost sight in one of his eyes.Political prisoners face cruel, inhumane and degrading treatment in prisons, in detention centersand are denied proper medical treatment. Among them is Myo Yan Naung Thein.Myo Yan Naung Thein is a prominent leader of 1996 December student demonstrations and oneof the leading members of the 88 Generation Students. He was sentenced to prison for 7 years in1997 for organizing peaceful demonstrations while studying final year architecture at theRangoon Institute of Technology.He was re-arrested again on 14th Dec 2007 after the Saffron revolution when the regime crackeddown on political dissidents. He was tortured very severely during interrogation. Since then, hishealth situation has deteriorated. He has been vomiting and cannot sleep or walk properly. Hereceived injuries particularly to his head. As a consequence of severe beatings, his brain hassustained contusion or hemorrhage and subsequent deterioration in mental status.He was hospitalized for two weeks in May but improperly diagnosed and treated as a psychiatricpatient. He was locked behind two doors and was put in isolation as a punishment by prisonauthorities because he requested to see an appropriate physician, a neurologist or a neurosurgeon.Prison authorities stated that "They do not have any responsibility to give medical treatment".The roof of the room where he is kept is leaking due to the recent cyclone and he has to sleep inthe rain.His mother also requested that the prison authorities allow him to see an appropriate physician.She has not received any response from the prison authorities. He is under trial and his case willresume on 5th June 2008.Denying medical treatment to political prisoners is like giving death them sentence. As the resultof the torture and negligence of the authorities to give proper medical treatment, a prominentstudent leader Thet Win Aung, died in Mandalay Prison at age 34.Political prisoners face more torture, inhuman and degrading treatment especially after thecyclone while the world’s attention is shifted away from them.We demand that the SPDC respect the rights of all political prisoners.We demand that the SPDC give all political prisoners proper health care and access to propermedical treatment immediately.We demand that the SPDC stop torture, inhuman and degrading treatment to all politicalprisoners.We demand that the SPDC immediately and unconditionally release all political prisoners.We request international human rights groups and government agencies to call upon the SPDCto:
. Grant immediate and proper medical care to Ko Myo Yan Naung Thein and otherpolitical prisoners.
2. Stop torture and guarantee humane treatment to all political prisoners.Undersigned:1. Burma Medical Association
2. Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/
3. Canadian Friends of Burma (Canada) http://www.cfob.org/
4. Burma Watch International (Canada) http://www.burmawatch.org/
5. Committee for Restoration of Democracy in Burma (USA)
6. Democratic Federation of Burma http://www.komoethee.blogspot.com/
7. Anti-dictatorship People’s Freedom movement (USA) http://www.adpfmburma.com/
8. Democratic Burmese Students Organization (USA)
9. Burmese Students Democratic Organization (Canada) http://bsdo.blogspot.com/
10. Generation Wave (Burma) http://www.generation-wave.blogspot.com/
11. League for Democracy in Burma (Japan)
12. Women on the Move for Burma (USA)
13. 88 Generation Students (Exile) www.pbase.com/komyoe88
14. International Campaign for Burma (USA) http://www.internationalcampaignforfreedom.blogspot.com/
15. Burmese Democratic Community (UK)
16. Justice for Human Rights in Burma (USA) http://www.jhburma.org/
17. Guiding Star (Du Won- Burma) http://www.niknayman.blogspot.com/
18. Burma Political Prisoner’s Union www.bppu.blogspot.com/
19. Burma Democratic Concern http://www.bdcburma.org/
20. NLD-LA (Canada)
21. Burmese Bloggers without Borders http://www.bbwob.blogspot.com/
22. Walk for Freedom http://88portland.wordpress.com/
23. Chin Freedom Coalition
24. Burmese Democratic Forum (USA)
25. Non-violent Empowerment Organization (USA)
26. Democratic Front of Patriots
27. Overseas Burmese Patriots (Singapore) http://www.overseasburmesepatriots.org/
National Campaign for Food and Freedom
Dr. Cynthia Maung (Burma Medical Association) ThailandWin7@loxinfo.co.thTel: 66-55-544495
Dr Khin Saw Win (Alice) (Burma Medical Association) CanadaAlice.khin@ualberta.caTel: 780-4924547/780-9529877
Dr. Raymond Tint Way (Australia)Concerned Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/Mobile 61 0416220208E mail jostint@hotmail.
Ko K Lay (UK)Concerned Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/Tel: 00 44 07790 427271mailto:427271drkokolay@yahoo.co.uk
Dr. Soe Naung (Jamaica)Concerned Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/Tel: 876-995-2875mailto:876-995-2875soehtwe@cwjamaica.com
Dr. Aye Min (USA)Concerned Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/Tel: 804-512-4669 radiomin@gmail.com
Nay Aung Kyaw (Malaysia)Concerned Burmese Physicians and Professionals http://www.cmpp-burma.blogspot.com/Tel: 60122653392 (mobile)E-mail: ksgyaw@gmail.com
Moe Thee Zun (USA)Democratic Federation of Burma http://www.komoethee.blogspot.comwefightwewin@gmail.com/wefightwewin@gmail.com
Ar Kar Soe (USA)Anti-Dictatorship People’s Freedom Movement http://www.adpfmburma.com/arkarsoee@yahoo.comTel: 301-213-0605
Shwe Sin HtunAnti-Dictatorship People’s Freedom Movement http://www.adpfmburma.com/shwesinhtun@yahoo.comTel: 301-523-9292
Yin Aye (USA)Democratic Burmese Students Organization (USA)yindbso@hotmail.comTel: 301-905-7591
Tin Maung Thaw (USA)Committee for Restoration of Democracy in Burma703-723-4855mailto:Burma703-723-4855tinthaw@yahoo.com
Min Yan Naing (Burma)Generation Wavemailto:Wavegwbobmarley@gmail.
Ko Aung (Japan)Democractic Federation of Burma (Japan)Tel: +81-9015062893mailto:+81-9015062893kokoaung_dfbjp@yahoo.com
Kyaw Kyaw Soe (Japan)League for Democracy in Burma (Japan)Tel: +81-9060314394mailto:+81-9060314394sayarkway@hotmail.com
Khin Sandi (USA)Women on the Move for Burma917 445 9222mailto:9222freeassk@yahoo.com
Ko Thant Zin Myint (USA)International Campaign for Burma (New York)www.internationalcampaignforfreedom.blogspot.com/Tel: 347-229-4309mailto:347-229-4309icbnewyork@gmail.com
Ko Myo (USA)88 Generation Students (Exile)Tel: 347-668-5046 http://www.pbase.com/komyoe88E-mail: komyoe_art@yahoo.com
Aung SaOversea Burmese Patriots (Singapore) http://www.overseasburmesepatriots.org/aungsayapyi@gmail.comTel: +65-9487-4413
Taw Thar GyiDemocratic Front of the Patriots (HQ)Mindfulness07@gmail.com
Shwe Htee (USA)Nonviolent Empowerment Organizationshwehtee@yahoo.comTel: 571-235-4035
Dr. Thi Ha (USA)Burmese Democracy Forum (Fort Wayne - Indiana)Tel: 260-602-1876Dong Khup (USA)Chin Freedom CoalitionTel: 443-629-3329
Athein & Zaw Min Htwe (88 Generation)Walk for Freedom http://88portland.wordpress.com/Tel: 971 285 7399Athein168@msn.comThurasoe2005@yahoo.com
Aung New OoBurmese Students Democratic Organization (Canada) http://bsdo.blogspot.com/Tel: 416-262-5447mailto:416-262-5447Aungoo205@yahoo.com
Thway NiBurmese Bloggers without Borders http://bbwob.blogspot.com/thwayni@gmail.com
Aung TinNLD-LA (Canada)Tel: 647 343 7871mailto:7871uaungtin@yahoo.com
Yin Htway (Thailand)Burma Political Prisoner's Union http://www.bppu.blogspot.com/yinhtway@gmail.comTel: 0845755416
Guiding Star (Burma)contact: niknayman.niknayman@gmail.comhttp://www.niknayman.blogspot.com/
Ko Myat SoeJustice for Human Rights in Burma ( http://www.jhburma.org/ ) and (www.burmanewsandarticles.blogspot.com/ )msoe9872@aol.comTel: 260-615-0575
U Than Aung (Canada)Burma Watch InternationalTel:(780) 439-7555Cell:(780) 953-9877http://www.burmawatch.org/
Tin Maung Htoo (Canada)Canadian Friends of Burmahttp://www.cfob.org/Tel: 613-237-8056mailto:613-237-8056tinmaunghtoo@cfob.org
Dr. Win Naing (UK)Burmese Democratic CommunityTel: 0208 2067340mailto:2067340walaynaing@aol.com
Myo TheinBurma Democratic Concern http://www.bdcburma.org/info@bdcburma.orgTel: 00-44 208 493 913700-44 787 788 2386

Zarganar Arrested, Cyclone Relief Money Seized

ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး ေစတနာ၀န္ထမ္း ဇာဂနာ ဖမ္းဆီးခံရ


နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းေဘး ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ လူရႊင္္ေတာ္ ဇာဂနာေခၚ ကိုသူရကို ယမန္ေန႔ည၌ အာဏာပိုင္မ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေျမနီကုန္းရွိ ရွမ္းကုန္းလမ္း ေနအိမ္မွ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားသည္ဟု မိသားစု၀င္တဦးက ေျပာသည္။

၎က “ညက (၇) နာရီ (၄၅) ေလာက္မွာ အက္စ္ဘီရယ္၊ စရဖ ေခၚလားမသိဘူး၊ ခ႐ိုင္မႉး ဦးေဆာင္ၿပီး လာတာပဲ။ လာၿပီးေတာ့ ရွာမယ္တဲ့၊ နာဂစ္ကို လုပ္တာနဲ႔ မပတ္သက္ပါဘူးတဲ့၊ အဲဒီအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူပါတယ္တဲ့။ အဲဒါဆို ရွာပါလို႔ ကိုသူရက ေျပာေတာ့ ကိုသူရ အခန္းထဲရွာတယ္။ ေနာက္ သူတို႔ဖုန္းေတြ ၀င္၀င္လာတယ္၊ အဘဆိုတာနဲ႔ သူတို႔ စကား ေျပာၿပီးေတာ့မွ ည (၁၀) နာရီေလာက္မွာ ေခၚသြားရမယ္တဲ့၊ (၂) ရက္ ေလာက္ပါပဲတဲ့၊
အ၀တ္အစား ထည့္ေပးပါလို႔ေျပာတယ္၊ ဘယ္ေခၚသြားမလဲ မေျပာဘူး” ဟု ေျပာသည္။

အာဏာပိုင္မ်ားက ဇာဂနာ၏ ေနအိမ္မွ စိန္စီေသာည၊ ရမ္ဘို အပိုင္း (၄)၊ နာဂစ္ဘ၀ဆိုးညမ်ား၊ နာဂစ္သီခ်င္း စီဒီမ်ားႏွင့္ စာရင္း စာအုပ္ (၂) အုပ္၊ တယ္လီဖုန္းဖိုးအတြက္ ျပင္ဆင္ထားသည့္ အက္ဖ္အီးစီ (၃၀)၊ ေဒၚလာ (၁၀၀၀) ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာ system box တခု တို႔ကို သိမ္းယူသြား သည္ဟု သိရသည္။

လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာသည္ ဦးေအာင္လြင္၊ ငွက္ေပ်ာေက်ာ္၊ အ႐ိုင္း၊ ေညႇာင္ေညႇာင္ စသည့္ အႏုပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ မုန္တိုင္းေဘးသင့္ ဒုကၡသည္မ်ားထံ အစားအစာႏွင့္ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္မ်ား ကုိယ္တိုင္သြားေရာက္ အကူအညီေပးေနသူျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းကမွ ဧရာ၀တီတိုင္း ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ မိန္းမလွကၽြန္းဘက္ရွိ ေခ်ာင္း႐ိုးတေလွ်ာက္ရွိ အကူ အညီမရဘဲ ျဖစ္ေနသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို အကူအညီေပးၿပီး ျပန္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

ဇာဂနာသည္ ရန္ကုန္သိိုု႔ ျပန္ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ၎ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရေသာ ေလေဘးဒဏ္ခံေနရ သည့္ ျပည္သူမ်ား ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ဒုကၡအခက္အခဲမ်ား အပါအ၀င္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီမ်ား လူထုထံ မေရာက္ရွိပံုတို႔ကို ျပည္ပမီဒီယာမ်ားမွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ေျပာဆိုခဲ့ သူျဖစ္သည္။

ဇာဂနာ ဖမ္းဆီးခံရသျဖင့္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ထိခိုက္ရပံုကို မိသားစု၀င္တဦးက “ကိုသူရရဲ႕ ကယ္ဆယ္ေရး အလုပ္ေတြအားလံုး အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္ကုန္တယ္။ သူ႔ကို လာလႉမယ့္လူေတြက ေစာင့္ေန၊ သူလာလႉမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနတဲ့လူေတြက ေစာင့္ေနနဲ႔ က်မတို႔လည္း ဘာလုပ္လို႔လုပ္ရမွန္း မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ယမန္ႏွစ္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းကာလကလည္း သပိတ္ေမွာက္သံဃာေတာ္မ်ားကို ဆြမ္းကပ္ လႉဒါန္းခဲ့ သျဖင့္ ဇာဂနာကို အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးအက်ဥ္းခ်ထားခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေဟာင္း ဇာဂနာသည္ ႐ုပ္ရွင္၊ သဘင္၊ ဂီတ၊ စာေပတို႔တြင္ ဘက္စံုထူးခၽြန္သည့္ စြယ္စံုရ အႏုပညာရွင္တဦးျဖစ္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၎အား အႏုပညာလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ပိတ္ပင္ ထားသည္။ ။
Zarganar Arrested, Cyclone Relief Money Seized
Burma’s best-known comedian, Zarganar, who threw his energies into helping victims of Cyclone Nargis, was arrested at his Rangoon home on Wednesday night, according to a close friend.

Zarganar (second left) hands over a cash donation to residents of a cyclone-hit community in the Irrawaddy delta. His team of volunteers also brought several sacks of rice to feed hungry survivors. (Photo: Moemaka)
Nine officials—the chief of the SPDC Sanchaung Township Ward, officers of the military affairs security department and members of the Special Bureau—took him into custody at about 10.30 p.m., the friend said, requesting anonymity.

The officials searched Zarganar’s home and seized his computer and about US $1,000 (1,140,000 Kyat) in cash, which he had collected in donations for cyclone survivors.

Zarganar’s friend said the search team also confiscated three CDs, one of which contained film footage of the devastation caused by the cyclone in the Irrawaddy delta and Rangoon Division.

The other CDs showed the opulent wedding of junta leader Snr-Gen Than Shwe’s youngest daughter Thandar Shwe and the “Rambo 4” movie, in which Hollywood star Sylvester Stallone battles Burmese government soldiers to rescue kidnapped westerners.

The authorities reportedly said Zarganar would be held for two or three days for questioning about the sources of the money he collected for cyclone victims.

Friends said he also faced prosecution for mocking an article in the state-run newspaper The New Light of Myanmar, which said cyclone survivors could exist on what they could scavenge in the countryside rather than on “chocolate bars” from western air groups.

Zarganar organized relief missions into the cyclone-hit areas and returned with personal accounts of the terrible hardship he had encountered there.

He recruited more than 400 volunteers and divided them into groups of helpers, who took aid to 42 villages, some of which had until then received no help at all after the cyclone.

He ignored official instructions not to talk to the foreign press, who valued him as a reliable source of information about the situation in the Irrawaddy delta and Rangoon Division.

In a recent interview with The Irrawaddy, Zarganar said the authorities had tried to interfere with his relief missions.

“At the beginning, we took risks, and we had to move forward on our own. Sometimes we had confrontations with the authorities,” he said. “For example, they asked us why we were going on our own without consulting them and wanted us to negotiate with them. They said they couldn't guarantee our lives.”

One of Zarganar’s supporters said: “The regime is trying to disrupt the aid process.” By arresting Zarganar, the authorities hoped to intimidate other helpers and donors, he said.

Post Cyclone ,Questions and answers about Nargis

မုန္တိုင္းအလြန္ ႏိုင္ငံေရး
မင္းဇင္ | ဇြန္ ၂၊ ၂၀၀၈

နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို တိုက္ခတ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကိုလည္း ခ်မ္းသာ မေပးခဲ့ပါ။ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရသည့္ နာမည္ဆိုးျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အင္းစိန္ အက်ဥ္းေထာင္သည္လည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ အဆိုးရြားဆံုး ထိခိုက္ပ်က္စီးခံခဲ့ရသည့္ ေနရာတခု ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ျပင္းထန္လြန္းသည့္ ေလလိႈင္းမ်ားက သစ္ပင္ႀကီးမ်ားကို အျမစ္ကၽြတ္ေအာင္ ခၽြတ္ယူခဲ့ၿပီး ေထာင္အခန္းမ်ားတြင္ မိုးေရမ်ား ျဖင့္ ျပည့္လွ်ံလာခဲ့သည္။ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား ျပတ္ေတာက္ခဲ့ၿပီ။ မိုးေရစိုစြတ္၍ ေအးခ်မ္းေနသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားစြာက စတင္ ၍ အေမွာင္ထဲတြင္ ဆူပူ ေအာ္ဟစ္ၾကေတာ့သည္။

မုန္တိုင္းျပင္းထန္ေနဆဲ၌ပင္ ေထာင္ဆူမႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး အေစာင့္မ်ားက စတင္ပစ္ခတ္ခဲ့ၾကသည္။ ေထာင္အခန္းတခုရွိ အက်ဥ္းသားမ်ားက ေထာင္ကို စတင္မီးရႈိ႕လိုက္ၾကရာ မီးခိုးမ်ားက တျခားအခန္းမ်ားသို႔လည္း ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာခဲ့သည္။

မ်က္စိ ေရာဂါခံစားေနရသည့္ အထင္ရွာဆံုး အက်ဥ္းသား ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ အဖို႔လည္း မီးခိုးမ်ား ေၾကာင့္ အသက္ရႈက်ပ္လာခဲ့ရသည္။ မ်က္စိမ်ားကလည္း မီးေတာက္လုမတတ္ နာက်ဥ္ခံစားလာရသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ သူ၏ ရဲေဘာ္ အက်ဥ္းသားမ်ားမွာ မီးခိုးေငြ႔မ်ားေၾကာင့္ ေမ့ေမ်ာေနၾကၿပီ။

တခ်ဳိ႕ေသာ စာနာသနားၾကသည့္ ေထာင္အေစာင့္မ်ားက ေထာင္အခန္း တံခါးကို ပိတ္ဆို႔ေနသည့္ လဲက်ေနေသာ သစ္ပင္ မ်ား၊ သစ္ကိုင္းမ်ားကို ေဘးဖယ္ပစ္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ေထာင္ေဆးရံုေနရာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးခဲ့၍သာ ကံေကာင္း ေထာက္မသည္ဟု ဆိုၾကရမည္။

"ကိုမင္းကိုႏိုင္ေရာ၊ အခန္းထဲက တျခားအက်ဥ္းသားေတြေရာ အကယ္၍ အခ်ိန္မီ လာမကယ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ မီးခိုးေတြနဲ႔ ေသသြားႏိုင္တယ္"ဟု ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းတဦးျဖစ္သူ ကိုဘိုၾကည္က ေျပာသည္။ သူက ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) (AAPP)ကို ဦးေဆာင္ေနသူတဦးလည္း ျဖစ္သည္။

ဤရုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈအတြင္း အက်ဥ္းသားမ်ား မည္မွ်ေသဆံုးရသည္၊ ဒဏ္ရာ ရရွိသည္ဟူ၍ အစိုးရက တရား၀င္ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခ်က္မ်ား မရွိခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ (AAPP) အဖြဲ႔က အက်ဥ္းသားအနည္းဆံုး ၃၆ ဦး ပစ္သတ္ခံခဲ့ရသည္ဟု ယံုၾကည္ရ ေၾကာင္း ဆိုသည္။

ဆိုးဆိုးရြားရြား မုန္တိုင္းသင့္ခံခဲ့ရေသာေဒသမ်ားရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ မိသားစု၀င္မ်ားလည္း ေသဆံုးခဲ့ရေၾကာင္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူတို႔ ၾကားသိခဲ့ၾကရပါသည္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတဦး ျဖစ္သူ ကိုသီဟသက္ဇင္၏ မိသားစု၀င္ ၉ ဦးအနက္ ၈ ဦး မုန္တိုင္းအတြင္း ေသဆံုးခဲ့ရေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပၾကပါသည္။ သူ၏ မိဘမ်ားႏွင့္အတူ အဘြားျဖစ္သူ၊ သားျဖစ္သူႏွင့္ ေမာင္ႏွမမ်ား မုန္တိုင္းအတြင္း အသက္ဆံုးပါး ခဲ့ၾကရပါသည္။ သူ၏ ဇနီးတဦးသာ အသက္ရွင္ က်န္ရစ္ပါသည္။

မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ေနစဥ္အတြင္း အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ရေသာ အေျခအေနသည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ပံုျပဳေဖာ္ျပႏိုင္သည့္ ေလာက အငယ္စားကေလးဟုပင္ ဆိုႏိုင္ပါသည္။

လူေပါင္း ၁၃၄,၀၀၀ ဦး အသက္ဆံုးရႈံးရၿပီး အနည္းဆံုး လူတသန္းနီးပါးအိုးအိမ္မဲ့ျဖစ္ေစခဲ့သည့္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ၿပီးေနာက္တြင္ စစ္အစိုးရက ကပ္ေဘးဒုကၡ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ လ်စ္လ်ဴရႈထားမႈ၊ ဖင့္ေလး လုပ္ေဆာင္ေနမႈမ်ားကို ကမၻာက ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကရၿပီး ဤသို႔လူအမ်ားအျပား အသက္ဆံုးရႈံးေစရေလာက္ေအာင္ တာ၀န္ရွိမႈ အေပၚ "လူသားမ်ဳိးႏြယ္ တရပ္လံုးအေပၚ ရာဇ၀တ္မႈ" က်ဴးလြန္ေနၿပီဟု ဆိုခဲ့ၾကသည္။

ႏိုင္ငံအတြက္ အေရးပါသည့္ အခ်ိန္တြင္ မုန္တိုင္းက တိုက္ခတ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ အက်ဳိးဆက္မ်ားလည္း မလႊဲ မေရွာင္သာ ျဖစ္ေပၚေစလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ မည္သို႔ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚလာမည္ကို မည္သူမွ ခန္႔မွန္းႏိုင္ျခင္း မရွိပါ။

"အေျခအေနေတြကေတာ့ အရင္အတိုင္း ပိုေနျမဲ က်ားေနၿမဲ အေျခအေနကိုေတာ့ ျပန္မသြားေတာ့ဘူး"ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္အထိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသံရံုး တာ၀န္ခံအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ပရစ္ဆီလာ ကလပ္ (Priscilla Clapp) က ေျပာပါသည္။

စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံတကာ၏ စာနာမႈအေပၚ အျမတ္ထုတ္ရန္ ႀကိဳးစားေနစဥ္၌ပင္ ၎၏ "စည္းကမ္းျပည့္၀သည့္ ဒီမိုကေရစီ လမ္းျပေျမပံု" ကိုလည္း မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ မည္သို႔မွ သက္ေရာက္မႈမရွိေၾကာင္း ျပသရန္ လုပ္ေဆာင္ေနသည္။

"သူတို႔က ဆႏၵခံယူပြဲကို အတင္းဇြတ္တိုးဆက္လုပ္ၿပီး ေအာင္ျမင္တယ္ ေၾကညာလိုက္တာဟာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ခုခံတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ လုပ္တာပဲ၊ သူတို႔က ဒီ (ဖြဲ႔စည္းပံု)ကိစၥကို ခ်က္ခ်င္းမလုပ္ရင္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ကိစၥတခုလံုး လမ္းေၾကာင္း လြဲသြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိထားေတာ့ လုပ္တာေပါ့"ဟု မစၥ ကလပ္က ဆိုပါသည္။

မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္စရာပင္ ယခုဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို မဲဆႏၵရွင္မ်ား၏ ၉၈ ရာခိုင္ႏႈန္း ေက်ာ္က ေထာက္ခံမဲ ေပးခဲ့ ၾကသည္ ဟု စစ္အစိုးရက ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ပါသည္။

"ဆိုင္ကလုန္းၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ လမ္းျပေျမပံု လုပ္ငန္းစဥ္ တခုလံုးဆိုတာက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္ စပ္အပ္မႈ မရွိ ေတာ့ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္"ဟု လူသိမ်ားသည့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ကိုမိုးသီးဇြန္က ေျပာပါသည္။

"အေရးအႀကီးဆံုးကေတာ့ အခု နာဂစ္မုန္တိုင္းက စာေမးပြဲစစ္လိုက္တာပဲ၊ သူတို႔ေခါင္းေဆာင္မႈအေပၚ စစ္တပ္က ဘယ္ေလာက္ သစၥာ ဆက္ရွိမလဲဆိုတာကို စမ္းသပ္လိုက္တာပဲ၊ စစ္တပ္အတြင္း အကြဲအၿပဲေတြေပၚလာလိမ့္မယ္"ဟုလည္း သူက ဆိုသည္။

တခ်ဳိ႕ေသာ ေလ့လာသံုးသပ္သူမ်ားက ဆႏၵစြဲအရျဖစ္ေစ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ၾကရာတြင္ စစ္အစိုးရ၏ မုန္တိုင္းအေပၚ တုံ႔ျပန္မႈ၊ ညံ့ဖ်င္းလြဲေခ်ာ္မႈမ်ားသည္ သူတို႔ စစ္အစိုးရကို ခ်ိနဲ႔အားေလ်ာ့ေစမည္ဟု သံုးသပ္ၾကပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ထိခိုက္ေစလိမ့္မည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ေသခ်ာသည္မွာ "သံဃာမ်ား၏ ေရႊ၀ါေရာင္လႈပ္ရွားမႈ ႀကီး" ကို အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းၿပီးခ်ိန္ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွစ၍ စစ္အစိုးရအေပၚ လူထုေထာက္ခံမႈ သိသိ သာသာ က်ဆင္းလာေနခဲ့ပါသည္။

"က်ေနာ္တို႔ ၾကားသိရသေလာက္ စစ္တပ္ထဲမွာ သေဘာထားကြဲလြဲမႈ သိသိသာသာရွိေနတယ္" ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုလ္မွ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ ေဒးဗစ္ စတိန္းဘာ့ဂ္ (David Steinberg) က ဆိုသည္။ " ဒါေပမယ့္ အခုလိုတင္းမာမႈေတြက စစ္တပ္ ကြဲေစေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ မျဖစ္၊ ဘယ္လိုအဆင့္မ်ဳိးေတြမွာ ျဖစ္ေပၚေနတယ္ ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ အေသအခ်ာ မသိဘူး။ အခုလက္ရွိေခါင္းေဆာင္မႈကို ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ျဖစ္ေစေလာက္ေအာင္ အထက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ေနတာလား မေသခ်ာဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္လာခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ စစ္တပ္ကပဲ စတင္ျဖစ္လာရမွာပဲ"ဟု သူက သံုးသပ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္လည္း စစ္တပ္အေရး ေလ့လာသံုးသပ္ေနၾကသူမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊကို ၿခိမ္းေျခာက္စိန္ေခၚမည့္သူမ်ား ၎ အနီး လက္ေအာက္ရွိ စစ္တပ္အရာရွိမ်ားတြင္ ရွိမေနဟု ဆိုၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ ေသဆံုးၿပီးမွသာလွ်င္ အေျပာင္း အလဲ ျဖစ္ေပၚလာဖြယ္ရွိသည္ဟု သူတို႔က ဆိုၾကသည္။

အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ အမ်ားစုကမူ အေျပာင္းအလဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစေရးအတြက္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖင့္ ေဖာ္ေဆာင္ လွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ေသးသည္ဟု ယူဆေနၾကပါသည္။ အကယ္၍ လူထုအံုႂကြလႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ျခစားၿပိဳယြင္းေနသည့္ စစ္တပ္ ေခါင္းေဆာင္မႈကို စိန္ေခၚခဲ့လွ်င္ စစ္တပ္အတြင္း အကြဲအျပဲမ်ားက ေပၚထြက္ ေရွ႕တန္းေရာက္လာမည္ဟု တြက္ဆ ေနၾကသည္။

"စစ္တပ္က လူထုဘက္ကို ရပ္တယ္၊ မရပ္ဘူးဆိုတာက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို အဆံုးအျဖတ္ေပးလိမ့္မယ္"ဟု ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဖိုးသံေခ်ာင္းက ေျပာပါသည္။ " လူထုအံုႂကြလႈပ္ရွားမႈႀကီးဆိုတာက စစ္တပ္အတြင္း အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္လာေအာင္ တြန္းေဆာ္ေပးမယ့္ ကိစၥပဲ"ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္လည္း လူထုအံုႂကြမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ၊ မုန္တိုင္းေနာက္ဆက္တြဲ ဆိုးက်ဳိးမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေစ စစ္အစိုးရ အင္အားခ်ိနဲ႔ လာမည့္ အေနအထားကို လူအမ်ားထင္သာျမင္သာ ေတြ႔ရမႈ အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိပါသည္။ စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံျခားအရန္ေငြ သန္း ၄,၀၀၀ ကိုင္၍ ရပ္တည္ေနၿပီး သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ေရာင္းရေငြမွ လစဥ္ ေဒၚလာေငြ သန္း ၁၅၀ ေက်ာ္ ရရွိေနပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေလ့လာသူမ်ားက ဤေငြမ်ားကို လူသားခ်င္းစာနာမႈကယ္ဆယ္ေရး အကူအညီမ်ားအျဖစ္ ျဖစ္ေစ၊ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ျဖစ္ေစ သံုးစြဲရန္အလားအလာမရွိဟု ဆိုၾကပါသည္။ စစ္အစိုးရက မုန္တိုင္းၿပီးၿပီးခ်င္း ေဒၚလာေငြ ၄. ၅ သန္း ခ်ေပးခဲ့ေသာ္လည္း ဤေငြအမ်ားစုမွာ စစ္အစိုးရကို ေထာက္ခံပံ့ပိုးေနၾကသူမ်ားထံမွ လာသည့္ အလွဴေငြမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။

တျခားတဘက္တြင္ ျပန္ၾကည့္ပါကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အရပ္ဘက္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ ခ်ိနဲ႔ေနႏွင့္ၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ ရုပ္၀တၳဳအရ ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ ျဖစ္ေစ အားေပ်ာ့ခ်ိနဲ႔ေနၾကပါသည္။ စီးပြားေရးအရလည္း ကာလၾကာရွည္ ဆက္လက္၍ ထိခိုက္နစ္နာေနရဦးမည့္ အလားအလာ ရွိေနပါသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဆိုင္ကလုန္းနာဂစ္ မုန္တိုင္း၏ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာတြင္မူ သာမန္ျပည္သူအမ်ားစုက တတ္အားသေ႐ြ႕ အကူ အညီအေထာက္အပံ့မ်ား ေပးေနၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤအကူအညီမ်ားျဖင့္ ျပန္၍ ထူေထာင္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု တြက္ဆ ထား၍ မရပါ။ စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္သည့္ ေရရွည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား အမွန္လိုအပ္ေနပါသည္။ ကုလ သမဂၢ ဌာနမ်ား၏ တြက္ခ်က္မႈအရ ႏိုင္ငံ၏ ေနရာတခ်ဳိ႕တြင္ ရိကၡာျပတ္လပ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္သည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၾက ပါသည္။

လူထုက စစ္အစိုးရအေပၚ စိတ္ဆိုးေဒါသျဖစ္ၾကေသာ္လည္း သူတို႔၏ အေၾကာက္တရားက ေဒါသထက္ပို၍ လႊမ္းမိုးထားပံု ရပါသည္။ အကယ္၍ ယခုလတ္တေလာကာလတြင္ လူထုအံုႂကြဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါကလည္း အခ်ိန္တို ဆႏၵျပပြဲ မ်ားႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား ၾကံဳေတြ႔ရကာ နိဂံုးခ်ဳပ္ရဖြယ္ ရွိေနပါသည္။

ထိုမွ်မက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ ထိန္းသိမ္းခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံထားရသမွ် အတိုက္အခံအင္အားစုမ်ား၏ အခန္းက႑ကလည္း ဆက္လက္၍ ကန္႔သတ္ခံထားရဖြယ္၊ ေဘးေရာက္ေနဖြယ္ ရွိပါသည္။ ယခုမုန္တိုင္းကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားၾကားထဲမွ လူထုေခါင္းေဆာင္သစ္မ်ား ထြက္ေပၚလာပါကလည္း တနည္းအားကိုးဖြယ္ ရွိပါသည္။ သို႔မဟုတ္ပါ က အားမရွိလွပါ။

လူထုၾကားထဲမွ ေခါင္းေဆာင္သစ္မ်ား ထြက္ေပၚလာရန္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတာ့ ရွိေနပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လက္ငင္းႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားအေပၚ ၾသဇာသက္ေရာက္ႏိုင္လိမ့္ဦးမည္ မဟုတ္ပါ။ ပိုအေရးႀကီးသည့္အခ်က္မွာ ယခုလိုေပၚထြက္လာသည့္ ေခါင္းေဆာင္သစ္မ်ားအေပၚ စစ္အစိုးရ၏ ဖိႏွိပ္ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး အညြန္႔ေႁခြ အကင္းသတ္လိုက္ႏိုင္ပါေသးသည္။

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ကုလသမဂၢကလည္း ၎၏ျပဌာန္းထားခ်က္ျဖစ္သည့္ "ကာကြယ္မႈေပးေရးဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိမႈ" (Responsibility to Protect) မူအတိုင္း အေရးယူမႈ မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားျပသခဲ့ပါသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးအတြက္ ဆက္လက္တိုက္တြန္း အားေပး ေထာက္ခံေနၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း စိတ္ဓာတ္ ေရးရာအရ၊ စကားလံုးမ်ားအရ ေထာက္ခံအားေပးမႈမ်ားသာ ဆက္လက္ရွိေနပါလိမ့္မည္။ လက္ေတြ႔ေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္ရန္ အလားအလာ မျမင္ရသေလာက္ ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔က တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၏ ပူးေပါင္းကူညီမႈ၊ ဖိအားေပး လာမႈကိုသာ အဓိကေမွ်ာ္လင့္ အားကိုးေနၾကပါသည္။

ဤအခ်ိန္တြင္ စစ္အစိုးရက စုျပံဳက်ဆင္းလာမည့္ ႏိုင္ငံတကာ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီမ်ားကို ထီေပါက္သည့္ သဖြယ္ ျမင္ေနပါလိမ့္မည္။ အေထာက္အပံ့မ်ား ဆက္လက္ စီးဆင္းေစရံုေလာက္သာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားမ်ား ခြင့္ျပဳထား၍ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ေငြမ်ားကို စိတ္ကူးယဥ္ ေစာင့္စားေနႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာျပည္သူမ်ားႏွင့္အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ ကံၾကမၼာမွာမူ ဆိုးရြားဒုကၡေရာက္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံေရးမုန္တိုင္းထန္လာမည့္ အစပ်ဳိးလကၡဏာမ်ား မေတြ႔ျမင္ၾကရေသးေသာ္လည္း ေလထန္ လိႈင္းႀကီးေနသည္ကိုေတာ့ သိျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ခိုလႈံႏိုင္စရာ လံုျခံဳသည့္ ဆိပ္ကမ္းဟူ၍ အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိပါလိမ့္မည္။

နာဂစ္မုန္တုိင္း တလျပည့္ အေမးအေျဖ (၁)

ေမး။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ နာဂစ္မုန္တုိင္းတိုက္ၿပီး တလအၾကာမွာ လူအေသအေပ်ာက္ႏႈန္း တိတိက်က် သိၿပီလား။

ေျဖ။ ။ ျမန္မာစစ္အစုိးရ ေမလ (၁၆) ရက္ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ စုစုေပါင္း ေသဆံုးသူ (၇၈,၀၀၀)၊ စုစုေပါင္း ေပ်ာက္ဆံုးသူ (၅၆,၀၀၀) နဲ႔ ေသဆံုး (ဒါမွမဟုတ္) ေပ်ာက္ဆံုးသူ (၁၃၃,၀၀၀) ရွိ တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒီစာရင္းကုိ တလျပည့္တဲ့အခ်ိန္ထိ စစ္အစုိးရဘက္က ျပင္ဆင္ထုတ္ျပန္တာ မရွိေသးပါ။ ကုလသမဂၢကေတာ့ ေသဆံုးသူ (၁) သိန္းထိ ရွိႏုိင္ၿပီး ေပ်ာက္ဆံုးသူ (၂၂၀,၀၀၀) ရွိတယ္လုိ႔ မွန္းပါတယ္။

ေမး။ ။ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူေပါင္း ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ပါလဲ။

ေျဖ။ ။ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ စုစုေပါင္း လူ (၂.၄) သန္း ဒုကၡေရာက္တယ္လုိ႔ ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္းစာနာမႈ ကူညီေရးဆုိင္ရာအဖဲြ႕ (UNOCHA) က မွန္းပါတယ္။ အစုိးရဘက္ကေတာ့ (၅.၅) သန္း ဒုကၡေရာက္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ UNOCHA ရဲ႕ စာရင္းအရ တုိင္းအလုိက္ေျပာရရင္ ရန္ကုန္တုိင္းက (၃၄) ရာႏႈန္းနဲ႔ ဧရာ၀တီတိုင္းက (၆၆) ရာႏႈန္း ဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ မုန္တုိင္းထိတဲ့ ဧရာ၀တီတုိင္း (၁၁) ၿမိဳ႕နယ္မွာ ၿမိဳ႕နယ္အလုိက္ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ဦးေရ ရာႏႈန္းကုိ ၾကည့္ရင္ ဘုိကေလးက စုစုေပါင္း (၁၁) ၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕ (၁၉) ရာႏႈန္းနဲ႔ အမ်ားဆံုး ခံရတဲ့ၿမိဳ႕ျဖစ္တယ္လုိ႔ UNOCHA က ေမလ (၂၉) ရက္ေန႔စဲြနဲ႔ ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

ေမး။ ။ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းေတြ အပ်က္အစီး သိပါရေစ။

ေျဖ။ ။ စစ္အစုိးရ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ေက်ာင္း (၃,၀၀၀) ပ်က္စီးၿပီး ကေလး(၅,၀၀၀) အခက္အခဲျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ UNOCHA ကေတာ့ ေက်ာင္း (၂,၄၀၀) ပ်က္စီးၿပီး ေက်ာင္းသား (၃၆၀,၀၀၀) အခက္အခဲျဖစ္တယ္လုိ႔ ထုတ္ျပန္ပါတယ္။ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ပညာေရးအေဆာက္အဦအားလံုးရဲ႕ (၈၅) ရာႏႈန္း ပ်က္စီးတယ္လုိ႔ပါ ယူနီဆက္က ေျပာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေသဆံုး ဒါမွမဟုတ္ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ဆရာ ဆရာမအေရအတြက္ ခုထိ မသိရေသးဘူးလုိ႔ ယူနီဆက္က ေျပာပါတယ္။

ေမး။ ။ ေလေဘးသင့္တဲ့သူေတြကုိ ဘယ္လုိေနရာခ်ထားပါသလဲ

ေျဖ။ ။ ကုလသမဂၢ ကေလးသူငယ္မ်ား အေရးေပၚ ရန္ပံုေငြအဖဲြ႕ (ယူနီဆက္) ရဲ႕ ေမလ (၂၃) ရက္ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရဆုိရင္ လပြတၱာ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္း (၄၉) ခုမွာ လူ (၄၀,၀၀၀)၊ ဘုိကေလး ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း (၆) ခုမွာ လူ (၅,၀၀၀) နဲ႔ (၆,၀၀၀) ၾကား၊ ဖ်ာပံုကယ္ဆယ္ ေရးစခန္း (၁၅) ခုမွာ လူ (၃,၀၀၀)၊ ေျမာင္းျမမွာ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္း (၃) ခု၊ မအူပင္ ကယ္ဆယ္ ေရးစခန္း (၈) ခုမွာ လူ (၄,၀၀၀) စသျဖင့္ ေနရာခ်ထားပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ စစ္အစုိးရက ဒုကၡသည္ေတြကုိ ေနရင္းေဒသ အဓမၼျပန္ပုိ႔တာ၊ စခန္းအေျပာင္းအေရႊ႕ လုပ္တာေတြ မၾကာခဏ ရွိပါတယ္။

ေမး။ ။ မုန္တုိင္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ကူညီခြင့္ရရဲ႕လား။

ေျဖ။ ။ ကယ္ဆယ္ေရး အကူအညီေတြ ေပးရာမွာ ကုလသမဂၢအဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ ၾကက္ေျခနီ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ NGO ေတြ၊ လူထုအဖဲြ႕အစည္းေတြ မ်ဳိးစံုရွိပါတယ္။ ေမလ (၂၄) ရက္ မတုိင္ခင္ထိ စစ္္အစုိးရ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြ ၾကန္႔ၾကာေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိး လုပ္ပါတယ္။ မုန္တုိင္း တလျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ စုစုေပါင္း ေလေဘးသင့္ ဦးေရ (၂.၄) သန္းအနက္ (၄၂) ရာႏႈန္းသာ အကူအညီရၿပီး မုန္တုိင္းဒဏ္ အဆုိးဆံုးခံရတဲ့ (၁၅) ၿမိဳ႕နယ္က ဒုကၡသည္ (၂) သန္းအနက္ (၂၃) ရာႏႈန္းသာ အကူအညီရေသးတယ္လုိ႔ UNOCHA အဖဲြ႕က ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

ေမး။ ။ ဧရာ၀တီတိုင္းမွာ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ စပါးအပ်က္အစီး ဘယ္လုိရွိပါလဲ။

အေျဖ။ ။ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း၀န္ႀကီးဌာန ေမ (၁၆) ရက္ ေန႔စဲြနဲ႔ ထုတ္ျပန္တဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ဧရာ၀တီတုိင္း စပါးအပ်က္အစီးကုိ တန္ခ်ိန္ (၇၀၀,၀၀၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး ဆန္အပ်က္အစီးမွာ ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အထြက္ႏႈန္း၏ (၂.၃) ရာႏႈန္းသာရွိတယ္လုိ႔ ေဖာ္ျပ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ေႏြစပါးအပ်က္ႏႈန္းက ျပည္နယ္ႏွင့္တုိင္း (၅) ခုမွာ စုစုေပါင္း ထုတ္လုပ္မႈရဲ႕ (၆၆) ရာႏႈန္းရွိၿပီး မုိးစပါးအပ်က္ႏႈန္းက စုစုေပါင္း ထုတ္လုပ္မႈရဲ႕ (၆၂) ရာႏႈန္း ရွိႏုိင္တယ္လုိ႔ ျမန္မာစီးပြာေးရး ပညာရွင္မ်ားက တြက္ခ်က္ ခန္႔မွန္းပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေႏြစပါး စုိက္ဧက ပ်က္စီးမႈက စုစုေပါင္း စုိက္ဧကရဲ႕ (၆၅) ရာႏႈန္းရွိၿပီး မုိးစပါး စုိက္ဧက ပ်က္စီးမႈက စုစုေပါင္းစုိက္ဧကရဲ႕ (၆၀) ရာႏႈန္းထိ ရွိႏိုင္တယ္လုိ႔ပါ ျမန္မာစီးပြားေရး ပညာရွင္ေတြက မွန္းပါတယ္။ ။

နာဂစ္မုန္တုိင္း တလျပည့္ အေမးအေျဖ (၂)

ေမး။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံေရာက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရးအဖဲြ႕ေတြ လုပ္ငန္း ဘယ္လုိ ေဆာင္ရြက္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ မုန္တုိင္းဒုကၡသည္ေတြ ကူညီတဲ့ေနရာမွာ က႑ေတြခဲြၿပီး က႑အသီးသီးမွာ စုေပါင္း တာ၀န္ယူတဲ့စနစ္ကုိ သံုးပါတယ္။ ဥပမာ-ေထာက္ပံ့ေရးက႑၊ အစားအစာ ျဖန္႔ေ၀ေရးက႑၊ အမုိးအကာ ေဆာက္ေပးေရးက႑၊ က်န္းမာေရးက႑၊ WASH လုိ႔ အတုိေကာက္ေခၚတဲ့ ေရ၊ ေရဆုိးႏုတ္စနစ္နဲ႔ သန္႔ရွင္းမႈက႑၊ စုိက္ပ်ဳိးေရးဆုိင္ရာက႑၊ ကေလးနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးကာကြယ္ေရး က႑၊ ပညာေရးက႑၊ ဆက္သြယ္ေရးက႑နဲ႔ ကနဦး ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးက႑ဆုိၿပီး အသီးသီးခဲြ ကူညီၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဒီက႑ေတြကုိ ဘယ္အဖဲြ႕အစည္းေတြက တာ၀န္ယူပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ေထာက္ပံ့ေရးက႑အတြက္ WFP ေခၚ ကမာၻ႕စားနပ္ရိကၡာအဖဲြ႕က ဦးေဆာင္ၿပီး
UNJLC ေခၚ ကုလသမဂၢ ပူးတဲြေထာက္ပံ့ေရးအဖဲြ႕က ကူညီပံ့ပုိးေပးပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕က ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြ ဒုကၡသည္ေတြရွိရာ ေဒသ ပုိ႔ေပးေရး၊ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသ အသီးသီးမွာ ရိကၡာထားဖုိ႔ ဂုိေဒါင္ေတြငွားရမ္း တည္ေဆာက္ေရး၊ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ခရီးစဥ္အခ်က္အလက္ေတြ ထုတ္ျပန္ေရး စတဲ့ တာ၀န္ေတြ ယူပါတယ္။ ဒီအခ်က္အလက္ေတြ အေျခခံၿပီး ေခတ္ၿပိဳင္က ေရးဆဲြထားတဲ့ Diagram ေတြ၊ Chart ေတြကုိ ေခတ္ၿပိဳင္ ၀က္ဘ္ဆုိက္မွာ ၾကည့္ရင္ ပုိရွင္းပါလိမ့္မယ္။

အစားအစာ ျဖန္႔ေ၀ေရးက႑ကုိလည္း WFP က တာ၀န္ယူပါတယ္။ အမုိးအကာ ေဆာက္ေပးေရး က႑ကုိေတာ့ UNHCR ေခၚ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ ကုလသမဂၢ မဟာမင္းႀကီး႐ံုးအဖဲြ႕က ဦးေဆာင္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာ ၾကက္ေျခနီအဖဲြ႕က ပံ့ပုိးပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ က်န္းမာေရး ကုိေတာ့ WHO ကမာၻ႕က်န္းမာေရးအဖဲြ႕က ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူထားၿပီး ဒီအဖဲြ႕မွာ ကုလအဖဲြ႕ အစည္းေတြ၊ ႏုိင္ငံတကာ NGO (၂၀) ေက်ာ္ ပါ၀င္ပါတယ္။

WASH လုိ႔ အတုိေကာက္ေခၚတဲ့ ေရ၊ ေရဆုိးႏုတ္စနစ္နဲ႔ သန္႔ရွင္းမႈက႑ကုိေတာ့ ကုလသမဂၢ ကေလးသူငယ္မ်ား အေရးေပၚရန္ပံုေငြ (ယူနီဆက္) အဖဲြ႕က ဦးေဆာင္ပါတယ္။ ေမလ (၂၆) ရက္ထိ လူ (၁) သန္းကုိ ေရသန္႔ ေပးေ၀ႏိုင္တဲ့ ေရသန္႔ စက္ (၂၇) လံုး ေဆာက္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။

ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ စုိက္ပ်ဳိးေရးက႑ကုိေတာ့ FAQ ကုလသမဂၢ အစားအစာနဲ႔ စုိက္ပ်ဳိးေရး အဖဲြ႕က ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူပါတယ္။ ကေလးနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးကာကြယ္ေရး က႑ကုိေတာ့ ယူနီဆက္နဲ႔ Save The Children အဖဲြ႕က တာ၀န္ယူပါတယ္။ ပညာေရးက႑ကုိလည္း ယူနီဆက္က တာ၀န္ယူပါတယ္။ ဆက္သြယ္ေရးက႑အတြက္ ယူနီဆက္နဲ႔ WFP တုိ႔က
တာ၀န္ယူသလုိ လပြတၱာမွာ IPSTAR ၿဂိဳဟ္တုသံုး အင္တာနက္စနစ္ကုိ ယူနီဆက္က လုပ္ေပးခဲ့ တာပါ။ ကနဦး ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးက႑ကုိေတာ့ UNDP ကုလသမဂၢ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးအစီအစဥ္က
တာ၀န္ယူပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာမုန္တုိင္းဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ဒီႏုိင္ငံတကာအဖဲြ႕ေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းတုိးတက္မႈ အေျခအေနကုိ ကမာၻက ဘယ္လုိသိႏုိင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ က႑ေတြခဲြလုပ္ကုိင္ေနေပမယ့္ ဒီအဖဲြ႕ေတြ တခုနဲ႔တခုၾကား လုပ္ငန္းညႇိႏႈိင္းမႈ ရွိသလုိ အဖဲြ႕အသီးသီးကေန မၾကာခဏ လုပ္ငန္း တုိးတက္မႈအစီရင္ခံစာ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေတြ ထုတ္ၿပီး ကမာၻကုိ ျဖန္႔ေ၀ပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ေတြရဲ႕ အစီရင္ခံစာပါ အခ်က္ေတြကုိ အေျခခံၿပီး ကမာၻ႕စာနယ္ဇင္း ေတြက သတင္းေရးၾကသလုိ ႏုိင္ငံတကာအစုိးရအဖဲြ႕ေတြ အလႉေငြကူညီမယ့္ႏုိင္ငံေတြကပါ ဒီအစီ ရင္ခံစာေတြ ၾကည့္ၿပီး လုိမယ့္ ေငြပမာဏ ဘယ္ေလာက္ျဖည့္ဆည္းသင့္သလဲ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာစစ္အစုိးရဘက္လည္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ တာ၀န္ယူ ကူညီတာေတြရွိတယ္ လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာအဖဲြ႕ေတြ ကုလအဖဲြ႕ေတြလုိ စနစ္တက် ကမာၻက သိေအာင္ အစီရင္ ခံစာ ထုတ္ျပန္တာ ရွိပါသလား။

ေျဖ။ ။ စစ္အစုိးရသတင္းစာေတြမွာပါတဲ့ ၀ါဒျဖန္႔ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ဳိးကလဲြၿပီး စနစ္တက် ကမာၻကသိေအာင္ ထုတ္ျပန္တဲ့ ပံုမွန္လုပ္ငန္းတုိးတက္မႈ အစီရင္ခံစာမ်ဳိး မရွိပါ။

ေမး။ ။ မုန္တုိင္းအပ်က္အစီး ျပန္လည္ထူေထာင္ဖုိ႔ ျမန္မာစစ္အစုိးရဘက္က ဘယ္ေလာက္ လုိတယ္လို႔ ေျပာပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေပါင္း (၁) ေသာင္းေက်ာ္ လုိမယ္လုိ႔ ရန္ကုန္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ နုိင္ငံတကာ အလႉရွင္အစည္းအေ၀းမွာ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလႉရွင္ေတြဘက္က ေဒၚလာ သန္း (၅၀) ပဲ ကတိေပးခဲ့ပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ စစ္အစုိးရေတာင္းတဲ့ ကိန္းဂဏန္း ယုတၱိ မရွိတဲ့အခ်က္၊ ဒုကၡသည္ေတြ ကူညီမယ့္ ႏုိင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရးအဖဲြ႕ေတြကုိ ေႏွာင့္ေႏွးေအာင္ လုပ္တဲ့အခ်က္ေတြေၾကာင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာၿပီးမွ သင့္သလုိ ကူညီမယ္ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ အလြယ္တကူ သေဘာမတူတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာမုန္တုိင္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ ၾကာမယ္ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ကေတာ့ အနည္းဆံုး (၆) လ ၾကာမယ္လုိ႔ မွန္းပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစုိးရကေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း ၿပီးပါၿပီလုိ႔ ေျပာတာ ကမာၻက လက္မခံပါဘူး။

ေမး။ ။ မုန္တုိင္းဒုကၡသည္ေတြကုိ ႏုိင္ငံတကာေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာအသုိင္းအ၀န္းက ေငြလႉခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ စိတ္ခ်လက္ခ် လႉရင္ အဆင္ေျပပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အေကာင္းဆုံးနည္းကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေလာေလာဆည္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း ေတြ လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ NGO အဖဲြ႕ေတြရဲ႕ ဌာနခ်ဳပ္ေတြကုိ ဆက္သြယ္လႉဒါန္းတဲ့ နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ-အေမရိကန္မွာေနတဲ့ ျမန္မာေတြက USAID လုိ အဖဲြ႕ေတြကုိ ဆက္သြယ္ လႉဒါန္းတဲ့နည္း၊ အဂၤလန္မွာ ေနသူေတြက Oxfam လုိ အဖဲြ႕ေတြကတဆင့္ လႉတဲ့နည္းျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ NGO အဖဲြ႕ေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ မုန္တုိင္းတလျပည့္တဲ့အခ်ိန္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ NGO အဖဲြ႕ (၄၅) ဖဲြ႕ ရွိပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ေတြရဲ႕ ဌာနခ်ဳပ္လိပ္စာ သိခ်င္ရင္ အင္တာနက္ Google ကေန ေအာက္ေဖာ္ျပပါ NGO နာမည္တခုခု ႐ုိက္ၿပီး ရွာရင္ အေသးစိတ္ သိႏုိင္ပါတယ္။
1-ActionAid.
2-Action by Churches Together (ACT)
3-Action Contre la Faim/Action Against Hunger (ACF)
4-Adventist Development and Relief Agency International (ADRA)
5-AmeriCares Foundation
6-Association of Medical Doctors of Asia (AMDA)
7-American Red Cross (ARC)
8-Australian Aid International
9-Baptist World Aid (BWAid)
10-The British Red Cross (BRC)
11-CARE
12-Caritas Internationalis
13-Christian Aid
14-Concern Worldwide
15-Emergency Assistance Team (EAT-BURMA)
16-European Commission - Humanitarian Aid Office (ECHO)
17-Gates Foundation
18-Global Refugee International
19-HelpAge International
20-Hong Kong Red Cross
21-International Committee of the Red Cross (ICRC)
22-The International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies (IFRC)
23-International Medical Corps (IMC)
24-The International Organization for Migration (IOM)
25-International Rescue Committee (IRC)
26-Malaysian Red Crescent Society (MRCS)
27-Malteser International
28-Medecins Sans Frontieres (MSF, or Doctors Without Borders) 29-Medical Emergency Relief International (Merlin) 30-Medical Teams International (MTI)
31-Mercy Corps (MC) 32-MERCY Malaysia 33-Muslim Aid
34-Oxfam International
35-Plan
36-Project HOPE
37-Relief International (RI)
38-Save the Children (SC)
39-Sheikh Khalifa Bin Zayed Al Nehayan Foundation,
40-Tearfund
41-Telecoms Sans Frontieres
42-Trócaire
43-Tzu Chi Foundation
44-Welthungerhilfe
45-World Vision (WV)

ရန္ကုန္ရွိ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား ေက်ာင္းအပ္ၾကၿပီ

ကိုစိုး | ေမ ၃၀၊ ၂၀၀၈

အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားတြင္ ယခုႏွစ္ေက်ာင္းအပ္ႏွံၾကေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ရွိ ေက်ာင္း အမ်ားစုက မည့္သည့္ အခေၾကးေငြမွ် ျဖတ္ေတာက္ရယူျခင္း မရွိေၾကာင္းႏွင့္ တခ်ိဳ႕ေသာ ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုံးေက်ာင္းမ်ားတြင္ အခေၾကးေငြတခ်ိဳ႕ကို ကတိကဝတ္ျဖင့္ ယူေနေၾကာင္း ေက်ာင္းသား မိဘမ်ားက ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မဂၤလာဒုံ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ အထက္တန္းေက်ာင္း တေက်ာင္းတြင္ သားသမီး ၃ ဦးကို ေက်ာင္းအပ္ခဲ့သည့္ ေက်ာင္းသား မိဘ မိခင္တဦးက ေက်ာင္းသားတဦးလ်င္ ေက်ာင္းဝင္ၾကး ၁၅၀၀ က်ပ္ကိုေပးခဲ့ရၿပီး ေက်ာင္းဝတ္စုံ ဝယ္ယူရန္ႏွင့္ နာဂစ္ မုန္တိုင္း ေလေဘးအတြက္ အလွဴေငြထည့္ရန္ ေက်ာင္းတာဝန္ရွိသူမ်ားက ကတိကဝတ္ ျပဳခိုင္းသည္ဟု ေျပာသည္။

“ေက်ာင္းဝင္ေၾကးက ၁၄၀၀ ပါ၊ အေႂကြမရွိလို႔ ၁၅၀၀ ျဖစ္သြားတာ၊ သမီးေတြအပ္တုန္းကေတာ့ မေပးရေသးဘူး၊ သားႀကီး ၉ တန္း ေက်ာင္းသားကိုအပ္ေတာ့မွ ေလေဘးအတြက္ ထည့္ခိုင္းလို႔ ၂၀၀၀ ထည့္ပါ့မယ္လို႔ လက္မွတ္ထိုး ကတိျပဳခဲ့ရတယ္၊ ဘာျဖတ္ပိုင္းမွ မေပးဘူး၊ ပါးစပ္နဲ႔ပဲ၊ ေက်ာင္းတက္ေတာ့မွ ကိုယ့္အသိစိတ္ဓာတ္ နဲ႔ ကုိယ့္ ေက်ာင္းမွာ ကုိယ္လိုအပ္တာေတြ အကုန္ ဝယ္ပါ ျဖည့္ပါလို႔လည္း ေျပာတယ္၊ ေက်ာင္းတက္ေတာ့မွ ပိုက္ဆံ ေတာင္းမယ္နဲ႔ တူပါတယ္၊ စာအုပ္ဖိုး ဟိုေၾကး ဒီေၾကးေတြေတာင္းမွာေပါ့”ဟု ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။

၁ တန္းႏွင့္ ၃ တန္း တက္ေရာက္ရန္ ေက်ာင္းအပ္ႏွံခဲ့ေသာ သမီး ၂ ဦး အတြက္ ယခုႏွစ္ ေက်ာင္းဝတ္စုံ အသစ္မ်ား ေျပာင္း လဲမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဝတ္စုံဝယ္ရန္ တာဝန္ရွိသူမ်ားက စာရင္းေတာင္းသည္ဟုလည္း သိရသည္။

“အခု ဒီႏွစ္ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာက ေက်ာင္းယူနီေဖာင္းေတြ လဲပစ္တာပဲ၊ အသစ္ေတြလဲတာ၊ မႏွစ္ကမွ ၃ စုံ ၄ စုံ ဝယ္ေပးထားတာ၊ အခု တခါ ထပ္ေျပာင္းျပန္ၿပီဆိုေတာ့ ညီအစ္မ ၂ ေယာက္ဆို တေယာက္ ၃ စုံေလာက္၊ မိုးတြင္းဆို မလြယ္ဘူးေလ၊ အကုန္လုံးလဲရတာ စရိတ္ မသက္သာဘူး၊ အခုပုံစံက စကတ္နဲ႔ အက်ႌျဖစ္သြားျပန္ၿပီ၊ မႏွစ္က အက်ႌအျဖဴ ေပၚမွာ အေပၚက ဂါဝန္ အစိမ္းထပ္တဲ့ပုံစံ၊ တစုံကို သမီးအႀကီးအရြယ္ဆို က်ပ္ ၆၀၀၀ ၊ အငယ္ ဆို ရင္ ၅၅၀၀ ၊ မႏွစ္က လည္း အဲဒီလိုပဲ ေရာင္းတာ၊ သူတို႔ဆီမွာပဲ ဝယ္ခိုင္းတာ၊ အခု စာရင္းေတြ အတင္း ေပးခိုင္း ေနတယ္”ဟု လည္း အထက္ပါ ေက်ာင္းသားမိဘ မိခင္က ေျပာဆိုသည္။

ယခုႏွစ္ေက်ာင္းအပ္ရာတြင္ စာအုပ္စာတန္းေၾကးႏွင့္ တျခားေသာ အေထြေထြေၾကးမ်ား မေကာက္ခံသည္ကို အံ့ၾသမိ ေသာ္လည္း ဝမ္းမသာႏိုင္ေသးေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။

“ဒီႏွစ္က လူအမ်ားစု ဒုကၡျဖစ္ေနၾကတာဆိုေတာ့ အရမ္းေတာ့ ပိုက္ဆံ မေကာက္ရဲဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ယူနီေဖာင္း ေျပာင္း လိုက္တာတို႔ ဘာတုိ႔ေတာ့လုပ္တာေပါ့၊ ေက်ာင္းဖြင့္မွ အကုန္ေတာင္းမယ္ ထင္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ အလွဴေငြ မေကာက္ရလို႔ ရစ္တာေတြရွိေသးတယ္၊ အမ်ိဳးတေယာက္ ရပ္ကြက္ထဲက ေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာသြားအပ္တာ လက္မခံဘဲ ရစ္ေနတာ ၃ ရက္ေလာက္ရွိၿပီ၊ ေမြးစာရင္းတို႔ သန္းေခါင္စာရင္းတို႔ အေထာက္အထားအျပည့္ အစုံ ပါတာကုိ ရစ္တာ၊ အလွဴေငြမွ မရတာ၊ ကေလးက အသက္ ၉ ႏွစ္၊ သူငယ္တန္း အပ္တာ”ဟုလည္း ဆိုသည္။

ယခင္ႏွစ္မ်ားကဆိုပါလ်င္ မူလတန္းအဆင့္ သူငယ္တန္းအတြက္ ေက်ာင္းစအပ္ရာတြင္ အပ္သည့္ေက်ာင္း၌ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားရွိပါက က်ပ္ ၃ သိန္း ခန္႔ ကုန္၍ မရွိလ်င္ က်ပ္ ၅ သိန္း မွ ၁၀ သိန္းခန္႔အထိ ကုန္က်ေၾကာင္း သိရသည္။

“တခ်ိဳ႕တတ္ႏိုင္တဲ့ ေက်ာင္းသားမိဘေတြ ကိုယ္တိုင္ကုိက ကိုယ့္စာရင္း ကုိယ္ေရးၿပီး ပိုက္ဆံေတြထည့္ၾကတာ မ်ိဳးရွိတယ္၊ ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုံး ရပ္ကြက္ထဲက ေက်ာင္းေတြကေတာ့ အဲဒီေလာက္မကုန္ ဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ၂ ေသာင္း တို႔ ၅ ေသာင္းတို႔ ေလာက္ေတာ့ ေပးရတာ ခ်ည္းပဲ”ဟု ေက်ာင္းသားမိဘ မိခင္က ေျပာျပသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ တက္ေရာက္မည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေက်ာင္းစတင္အပ္သည့္ အခ်ိန္တြင္ မည္သည့္ေငြေၾကးမွ မေကာက္ခံေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ကမူ ေက်ာင္းဝတ္စုံ ဝယ္ခိုင္းေၾကာင္း သိရသည္။

“ဗိုလ္တေထာင္ အထက ၄ မွာ ဂါဝန္ ဝတ္စုံေရာင္းတယ္၊ ကိုယ္လိုသေလာက္ တစုံ၊ ၂ စုံ ဝယ္လို႔ရတယ္၊ ဝတ္စုံ က က်ပ္ ၄၅၀၀ ရွိတယ္၊ မူလတန္းဝတ္စုံ၊ ဘယ္ႏွစုံဝယ္လို႔ သတ္မွတ္မထားဘူး၊ အျပင္ဝတ္စုံက ၂၃၀၀ ေလာက္ ပဲရွိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္း တဆိပ္ပါမွဆိုေတာ့ ေက်ာင္းက အနည္းဆုံး တစုံေတာ့ ဝယ္ရတာေပါ့၊ ေက်ာင္းဝင္ ေၾကးမေပးရဘူး၊ ကတိကဝတ္ ျပဳရတာမ်ိဳးလည္း မရွိဘူး” ဟု ဗုိလ္တေထာင္ၿမိဳ႕နယ္မွ ေက်ာင္းသား မိဘ တဦးက ေျပာဆုိသည္။

ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ မူလတန္းေက်ာင္းတြင္ “အခမဲ့ ေက်ာင္းအပ္ႏိုင္သည္”ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္ပင္ ေထာင္ ထားေၾကာင္း ႏွင့္ ဒဂုန္ၿမိဳ႕နယ္ အထက္တန္းေက်ာင္း အမွတ္ (၁) တို႔တြင္ ေက်ာင္းအပ္ခ မည္သည့္ေငြေၾကးမွ် မေပးရေၾကာင္းလည္း ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားက ေျပာသည္။

“ဟုတ္တယ္ ေက်ာင္းမွာ ဆိုင္းဘုတ္နဲ႔ကို ေရးထားတာ၊ အခမဲ့ ေက်ာင္းအပ္ႏိုင္သည္ ဆုိၿပီးေတာ့ေလ၊ ေက်ာင္း ဖြင့္မွ အကုန္ေပးရမလား မသိဘူး”ဟု ရန္ကုန္ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ရွိ မူလတန္း ေက်ာင္းသား မိဘ တဦးက ေျပာသည္။

ဒဂုန္ၿမိဳ႕နယ္ အထက္တန္းေက်ာင္း အမွတ္ (၁) တြင္ စတုတၳတန္းတက္ေရာက္ရန္ သြားေရာက္အပ္ႏွံခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသား မိဘတဦးကလည္း“ကုန္က်စရိတ္ ေလာေလာဆယ္ဘာတခုမွ မေကာက္ေသးဘူး၊ မိဘဆရာ အသင္းေၾကးေတြလည္း ဘာတခုမွ မျဖတ္ေသးဘူး၊ က်ေနာ္ၾကားတာေတာ့ ေနာက္မွ က်သင့္ေငြေတာင္းမယ္တဲ့၊ ေက်ာင္းဖြင့္ေတာ့မွေပါ့”ဟု ေျပာဆိုသည္။

ယမန္ႏွစ္က အလွဴေငြေကာက္ခံမႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အေျခခံပညာေက်ာင္းေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ကို အေျခခံပညာ ဦးစီး ဌာန က ဝင္ေရာက္ စစ္ေဆးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ဒဂုန္ၿမိဳ႕နယ္ အထက္တန္းေက်ာင္း အမွတ္ (၁) သည္ အဆိုးဆုံး ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းထြက္ေပၚခဲ့ဖူးသည္။
ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနက ေက်ာင္းအပ္ႏွံေရးကာလကုိ ေမလ ၂၅ ရက္မွ ၃၁ ရက္အထိ သတ္မွတ္ထားၿပီး ေက်ာင္းအပ္ လက္ခံစဥ္ အလွဴေငြ မေကာက္ခံရန္ႏွင့္ ေကာက္ခံပါကတိုင္ၾကားႏိုင္ေသာ တယ္လီဖုန္းနံပါတ္မ်ားပါဝင္သည့္ ေၾကညာခ်က္ ကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၈ ရက္ ရက္စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္ထားသည

American Policy in the Burmese Context

American Policy in the Burmese ContextKanbawza Win
What the former Soviet Union did for the cause of Socialism, --- is this what America is doing for the cause of democracy? This will be the first question asked of the current US administration. It seems that a high-profile "Democracy Promotion" agenda has provided repressive regimes, especially the Burmese Junta and its apologists with an excuse to label any popular pro-democracy movement that challenges them as foreign agents, even when led by independent grassroots nonviolent activists in Burma. Recently, the peaceful Buddhists monks demonstrations--which is clearly a popular nonviolent civil struggle--is the kind that toppled the corrupt and autocratic regimes in Serbia, Georgia and Ukraine and today, are claimed to be somehow part of an effort by the American administration and its allies to instigate "soft coups" against governments deemed hostile to American interests and replace them by more compliant regimes. This is not only confined to Burma but also extends to Belarus and Iran, Zimbabwe and others.The U.S. government has undeniably provided small amounts of money to various opposition groups and political parties through the National Endowment for Democracy (NED), the International Republican Institute (IRI) and other organs. Such funding has at times helped a number of opposition groups cover some of the costs of their operations, better enabling them to afford computers, Internet access, fax machines, printing costs, office space and other materials. Assistance from foreign governments has also helped provide for poll watchers and other logistical support to help insure free and fair elections. In addition, the United States, through the NED, the IRI and other U.S.-funded projects, has also provided seminars and other training for opposition leaders in campaign strategies. What is controversial about these endeavors is that they have been directed primarily at helping conservative, pro-Western parties with a free-market orientation and generally are not available to parties of the democratic left. Many opposition Burmese groups as well as groups in other countries have welcomed US assistance while others have rejected such aid on principle. There is no evidence, however, to suggest--even in cases where this kind of limited US support for opposition organizations has taken place--the U.S. government or any US-funded entity has ever provided training, advice, or strategic assistance for the kind of mass popular nonviolent action campaigns and has toppled governments or threatened the survival of incumbent regimes. Even the limited small aid requested which the All Ethnic International Open University, the only Burmese University in Diaspora that endeavors to sustain democracy through education was politely refused all these decades, proves beyond doubt that the American policy has utterly failed in Burma. Since the administration of President Ronald Reagan (1981-89), promoting democracy and freedom in the world has been a staple in U.S. political rhetoric has now become a laughing stock. The rhetoric has ratcheted up significantly during the administration of President George W. Bush. In his second inaugural address, Bush said, “It is the policy of the United States to seek and support the growth of democratic movements and institutions in every nation and culture, with the ultimate goal of ending tyranny in our world,” seems hollow with today’s scenario In any case, true democratic change comes from within, as Professor Josef Silverstein (Professors Emeritus of Rutgers University) has repeatedly pointed to our students this semester. Recent years have witnessed the emergence of a series of broadly based nonviolent social movements that have succeeded in toppling dictatorships and forcing democratic reforms in such diverse countries as the Philippines, Chile, Bolivia, Madagascar, Nepal, Czechoslovakia, Indonesia, Serbia, Mali, and Ukraine. Even the relatively conservative Washington-based Freedom House, after examining the 67 countries that have moved from authoritarianism to varying degrees of democratic governance over the past few decades, published a study concluding that these transitions did not come as a result of foreign intervention and only rarely through armed revolt or voluntary elite-driven reforms. In the overwhelming majority of cases, according to this report, change came through democratic civil society organizations engaging in massive nonviolent demonstrations and other forms of civil resistance, such as strikes, boycotts, tax refusal, occupations of public space, and other forms of non-cooperation. In reality, the limited amount of financial support provided to opposition groups by the United States and other Western governments in recent years cannot cause a nonviolent liberal democratic revolution to take place any more than the limited Soviet financial and material support for leftist movements in previous decades could cause an armed socialist revolution to take place. Those who are familiar with popular movements have long recognized, revolutions are the result of certain objective conditions. Indeed, no amount of money could force hundreds of thousands of people to leave their jobs, homes, schools, and families to face down heavily armed police and tanks and put their bodies on the line unless they had a sincere motivation to do so. Whenever governments are challenged by their own people, they tend to claim that those struggling for freedom and justice are traitors to the nation and agents of foreign enemies and this is exactly what the Burmese government did and very lately has barred Daw Aung San Suu Kyi from standing in elections.A number of regimes facing popular opposition have gone so far as to claim that certain small independent non-profit organizations and supporters of nonviolent action from Europe and the United States who have provided seminars and workshops for opposition activists on the history and dynamics of nonviolent resistance are somehow working as agents of the Western governments. Some Western bloggers and other writers critical of the American administration and understandably concerned about U.S. intervention in the name of “democracy,” have reinforced the claims by these governments. These in turn been picked up by some progressive websites and periodicals and even by some in the mainstream press, which then repeat them as fact. Virtually all of these seminars and workshops, however, come at the direct request of opposition organizers themselves. Many of them have been on behalf of pro-democracy activists struggling against dictatorships. American and European groups that share generic information on the history and dynamics of strategic nonviolence with civil society organizations in foreign countries are not unlike the Western private voluntary organizations that share environmentally sustainable technologies and agricultural techniques to farmers in developing nations. Both offer useful tools that, if applied consistently and effectively, could improve the quality of life for millions of people. There is nothing “imperialistic” about it and lamentably it was not applied to Burma.If sustainable agricultural technologies and methods are effective tools in meeting human needs and preserving the planet than the conventional development strategies promoted by Western governments, nonviolent action has been shown to be more effective in advancing democratic change than threats of foreign military intervention, backing coup plotters, imposing punitive sanctions, supporting armed rebel groups, and other methods traditionally instigated by the United States and its allies. And just as the application of appropriate technologies can also be a means of countering the damage caused by unsustainable neo-liberal economic models pushed by Western governments and international financial institutions, the use of massive nonviolent action can counter some of the damage resulting from the arms trade, military intervention, and other harmful manifestations of Western militarism. Development based on Western models usually means that multinational corporations and the governments of wealthy capitalist countries end up exerting a large degree of control over these societies, whereas appropriate technologies allowing for genuine independence and self-sufficiency is quite limited. And this is what the Burmese people are afraid of. Similarly, unlike fomenting the young Turks for a military coup which relies on asserting control over the population and potential political opponents – successful nonviolent civil insurrections are necessarily based on a broad coalition of popular movements and are therefore impossible for an outside power to control. This seems to be the way the people of Burma wants. Another difference between these people-to-people educational efforts and U.S. intervention is that, unlike the NED and other government-backed “pro-democracy” efforts, which often focus on developing conventional political initiatives led by pro-Western elites, these workshops on strategic nonviolence are primarily designed for grassroots activists unaffiliated with established political parties who seek to make change from below. The government like the Burmese Junta, accustomed to projecting political power through military force or elite diplomatic channels have little understanding or appreciation of nonviolent action or any other kind of mass popular struggle. Somewhat similar to the CIA that would know little about nonviolence, much less grassroots organizing? In short, not only is it naïve to assume than an external power could provoke a revolution of any kind, especially in a country like Burma. All these years it has become apparent that the U.S. government does not know the first thing about fomenting a nonviolent civil insurrection. As a result, the dilemma for U.S. policy-makers – and the hope for all of us who support democracy as a matter of principle and not political expediency – is that the most realistic way to overthrow the world’s remaining autocratic regimes like Burma is through a process the U.S. government cannot control. There is no denying that the American government has historically promoted regime change through military invasions, coup d’etat, and other kinds of violent seizures of power that install an undemocratic minority. One of the biggest examples is Iraq Nonviolent “people power” movements; by contrast, make regime change possible through empowering pro-democratic majorities. As a result, the best hope for advancing freedom and democracy in the world’s remaining autocratic states comes from civil society, not the U.S. government, which deserves neither the credit nor the blame for the growing phenomenon of nonviolent democratic revolutions. It is also ironic that so many on Americans after years of romanticizing armed struggle as the only way to defeat dictatorships, disparaging the potential of nonviolent action to overthrow repressive governments, and dismissing the notion of a nonviolent revolution -- are now expressing their alarm at how successful popular nonviolent insurrections can be, even to the point of naively thinking that it is so easy to pull off that it could somehow be organized from foreign capitals. It is really lamentable that they could not comprehend that every successful popular nonviolent insurrection has been a home grown movement rooted in the realization by the masses that their rulers were illegitimate and the current political system was incapable of redressing injustice. “Leftist” critics of nonviolent pro-democracy movements parallel right-wing supporters of U.S. intervention in that both denigrate the power of individuals to take their destiny into their own hands and overthrow oppressive leaders and institutions. Instead, both appear to believe that people are passive victims and that social and political change can only come through the manipulation of foreign powers. That the United States is somehow a major force behind contemporary popular movements against dictatorships in Burma, Iran, Zimbabwe, and Belarus or that the United States was somehow responsible for the successes of previous movements in Serbia, Georgia or Ukraine are just ludicrous. Contemporary history has shown that the vast majority of successful nonviolent civil insurrections have not been against dictatorships opposed by the U.S. government, but dictatorships supported by the U.S. government. Right-wing autocrats toppled by such “people power” movements have included Marcos in the Philippines, Suharto in Indonesia, the Shah of Iran, Duvalier in Haiti, Pinochet in Chile, Chun Doo Wan in South Korea, and Numeiry in Sudan, to name only a few. Even during the early days of Ne Win, Burma was clearly supported by the US claiming that he was anti communist until one of the American gift helicopters was short down by the KNU.Another problem is that when nonviolent civil insurrections do succeed in bringing democrats to power in countries previously under anti-American dictatorships, the new often-inexperienced leaders are faced with plaudits from the American right and suspicion from the European and North American left. This could lead them to wonder who their friends really are and reinforce the myth that those of the right, rather than the left, are the real champions of freedom. The conspiratorial thinking and denigration of genuine popular movements appearing increasingly in some leftist circles serves to strengthen the hand of repressive regimes, weaken democratic forces, and bolster the argument of American neo-conservatives that only U.S. militarism and intervention – and not nonviolent struggle by oppressed peoples themselves – is capable of freeing those suffering under repressive rule. Successful nonviolent revolutions, like successful armed revolutions, often take years or decades to develop as part of an organic process within the body politic of a given country. Daw Aung San Suu Kyi herself has said that, “By voting NO in the coming referendum we may face hardship for a decade or more but by voting Yes, we and generations to come will be under the military boots forever.” There is no standardized formula for success that a foreign government or a foreign non-governmental organization could put together, since the history, culture and political alignments of each country are unique. No foreign government or NGO can recruit or mobilize the large numbers of ordinary civilians necessary to build a movement capable of effectively challenging the established political leadership, much less of toppling a government. In reality, a regime will lose power only if it tries to forcibly maintain a system that the people oppose, not because a foreign workshop leader described to a small group of opposition activists certain tactics that had been used successfully in another country at another time. In maintaining our position and exposing the hypocrisy and double-standards of the current administration’s rhetoric in support of democracy, we must also challenge those who denigrate popular indigenous movements as creations of Washington or slander reputable non-profit groups that share their generic knowledge of nonviolent strategies and tactics with like-minded organizations overseas.For too many years, such calls for action in Burma have been heard and politely ignored. Eric John, the US State Department's Deputy Assistant secretary for East Asia, said "The Burmese regime remains exceptionally repressive and is becoming even harsher in its treatment of its people and we are working with our partners to support efforts to place Myanmar on this month's Security Council agenda. Myanmar's junta must take steps ... to bring its deplorable human rights practices into conformity with international standards," Such kind of talks are common since Secretary of State Condoleezza Rice named Burma as one of the world's "outposts of tyranny" when she took office. The Burmese intelligentsia like any other democracy loving people will meet the U S initiative with skeptics after so many years of international inertia. The very fact why it was push in the Security Council for Mr. Gambari to go to Burma when it was an impossible task? Is it just to put Burma in the agenda of the Security Council just be vetoed by the two giants? A tentative move by the United States to have a new UN Security Council presidential statement on the Burmese constitutional referendum was met with opposition by the Russian ambassador to the UN, Vitally Churkin. The Russian ambassador indicated that his country, which has the power of veto in the Security Council, would oppose any proposal to issue a new presidential statement in regard to the referendum on a draft constitution in Burma in May. “We are the Security Council; we are dealing with issues of threats to international peace and security,” he said. Even if China will not veto because of the Olympic Games and the Tibetan affairs, Russia will. Is this the American ploy to prove that Vladimir Putin, the new Tsar of Russia, is just a bad guy in the world? Or if the US succeeds in winning Security Council backing, a new resolution could deem Burma a threat to international peace and security will include the immediate release of Daw Aung San Suu Kyi and other political prisoners, free access for the UN's envoys and aid agencies, and genuine, UN-facilitated moves by the Junta towards the restoration of democracy -- on pain of international sanctions and other, unspecified collective UN action? The Burmese are no so naïve to fall to this approach. With the American foreign policy painting China and Russia a bad guy at the cost of entire of people of Burma question the very sincere ness of America? American actions will speak louder than words.Dr. B T Win, former Secretary of Foreign Affairs of the Prime Minister of Burma has served as a Distinguished Visiting Professor at the Menno Simons College of University of Winnipeg and later as a Senior Research Fellow at the European Institute of Asian Studies, Brussels is now the incumbent Dean of the Students of the AEIOU Programme, Chiangmai University Thailand and an Adjunct Professor of the School of International Studies, Simon Fraser University, of British Columbia, Canada. Can be reached at profwin@gmail.com