အေမရိကန္ အစုရွယ္ယာေစ်း အဖတ္မဆယ္ႏုိင္ေသး

မေန႔က အေမရိကန္ အစုရွယ္ယာေစ်းကြက္ ေဒါင္းဂ်ဳန္းစ္ (Dow Jones) အၫြန္းကိန္း
၇% အထိ က်ဆင္းခဲ့သလုိ ဥေရာပေစ်းကြက္ ပိတ္ခ်ိန္မွာလည္း ၂.၅% အထိ ရွယ္ယာ
ေစ်းေတြ က်ဆင္းခဲ့ပါတယ္။

ဒီလို စီးပြားေရးအေျခအေန ကေမာက္ကမျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ သမၼတဘုရွ္က ဒီေန႔
ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ထုတ္ျပန္ဖို႔ရွိပါတယ္။

ဘ႑ာေရးစနစ္ႀကီးတည္ၿငိမ္ေအာင္ စီးပြားေရးရာ တာ၀န္ခံေတြက ဖိဖိစီးစီး အေရး
တယူ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာမို႔ အေမရိကန္လူထုအေနနဲ႔ ယုံၾကည္မႈ ရွိသင့္ၾကတဲ့
အေၾကာင္း၊ ေငြေခ်းစနစ္ အက်ပ္အတည္းေလ်ာ့ေအာင္ ဘ႑ာေရးဌာနက အျမန္ဆုံး
လႈပ္ရွားေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သမၼတဘုရွ္က လူထုကို စိတ္ခ်ရေအာင္ ရွင္းျပရမွာျဖစ္တယ္
လို႔ အိမ္ျဖဴေတာ္ ေျပာခြင့္ရအမ်ဳိးသမီး ေဒနာ ပရီႏုိ (Dana Perino) က ေျပာဆိုလုိက္
ပါတယ္။

အုိင္အမ္အက္ဖ္ေခၚ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ ေဒါမနစ္ စထရပ္စ္
ခန္း (Dominique Strauss-Kahn) ကလည္း ကမၻာႀကီးဟာ စီးပြားေရး က်ဆင္းလုနီးပါး
အေျခစုိက္ေနေပမယ့္ ၂၀၀၉ ခု ႏွစ္ကုန္ပုိင္းမွာ ျပန္ၿပီး နာလန္ထူလာလိမ့္မယ္လို႔
မေန႔က ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။
ကမၻာ့စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈကို ထိန္းဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံအားလုံး အတူတကြ ပူးေပါင္းၾကဖို႔
လုိေၾကာင္း ဒီသီတင္းပတ္ထဲမွာ ကမၻာ့ဗဟုိဘဏ္ႀကီးေတြက အတုိးႏႈန္းေလွ်ာ့ခ်တာကို
ဆက္သြယ္ညိႇႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာဟာ နမူနာေကာင္းတခုျဖစ္တယ္လုိ႔
အုိင္အမ္အက္ဖ္ ဥကၠ႒က ေျပာဆုိခဲ့ပါတယ္။

ကုလသမဂၢ ေစာင့္ေရွာက္ခံ ဒုကၡသည္ သုံးပုံတပုံ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ မျပည့္

ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံးက တာ၀န္ယူေစာင့္ေရွာက္တဲ့
ျမန္မာႏုိင္ငံအပါအ၀င္ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ တျခားသူေတြရဲ႕ သုံးပုံတပုံေလာက္ဟာ သူတုိ႔မွာ
တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ အေျခခံေထာက္ပံ့မႈေတြကို မရရွိၾကတာ ေတြ႕ရွိတယ္လို႔ အစီရင္
ခံစာ ေပၚထြက္လာပါတယ္။
ဒီႏွစ္ထဲမွာ ႏုိင္ငံ ၈ ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ ကင္မရြန္း၊ အီေကြေဒါ၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ရ၀မ္ဒါ၊ ထုိင္း၊
တန္ဇန္းနီးယား၊ ယီမင္နဲ႔ ဇမ္ဘီယာႏုိင္ငံေတြမွာ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ
မဟာမင္းႀကီး (ယူအန္အိတ္ခ်္စီအာ) ႐ုံးက သြားေရာက္ကြင္းဆင္း ေလ့လာၿပီးမွ ဒီအစီ
ရင္ခံစာကို ျပဳစုခဲ့တာလုိ႔ ဗြီအုိေအသတင္းေထာက္ လီဆာ ရွလုိင္းက ေျပာပါတယ္။

ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာ ေနထုိင္တဲ့သူေတြ၊ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ စာရင္းသြင္းၿပီး ၿမိဳ႕ေပၚမွာ
ေနထုိင္ေနၾကတဲ့သူေတြ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံမဲ့ေနသူေတြ၊ ႏုိင္ငံရင္းကေန အုိးပစ္အိမ္ပစ္
ထြက္ေျပးေနၾကသူေတြအားလုံးကို စုံစမ္းေမးျမန္းတဲ့အခါ ဒုကၡသည္ ကူညီ
ေစာင့္ေရွာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူေတြဟာ သူတုိ႔ေတြ႕ၾကရ
မယ့္၊ ႀကဳံၾကရမယ့္ကိစၥေတြအတြက္ တအံ့တၾသ ျဖစ္ၾကၿပီး အဲဒီအတြက္ သူတို႔မွာ
ျပင္ဆင္ထားတာ မရွိၾကဘူးလုိ႔ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး
ေျပာခြင့္ရအမ်ဳိးသမီး ဂ်နီဖာ ပါဂုိနစ္ (Jennifer Pagonis) က ေျပာပါတယ္။

"ဒုကၡသည္ေတြ တကယ္လုိအပ္ေနတဲ့အရာ ၃၀% ေလာက္ကို မရရွိဘူးဆုိတာ က်မ
သိလိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ့ၾသ တုန္လႈပ္ခဲ့ရပါတယ္။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊
ေန႔စဥ္ ကုိယ္လက္သန္႔ရွင္းမႈ၊ အညစ္အေၾကးစြန္႔မႈအတြက္ လုိအပ္သမွ်ေတြေပါ့။
ဒီေလာက္ အေျခခံက်တဲ့ ကိစၥေလးေတြေတာင္မွ အေထာက္အပံ့မရၾကေတာ့ ဒုကၡသည္
ေတြရဲ႕ဘ၀ဟာ သိပ္ကုိ ဆုိး၀ါးလွပါတယ္။"

ၿမိဳ႕ေပၚက ဒုကၡသည္ေတြထက္စာရင္ စခန္းေတြမွာေနထုိင္ၾကတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြမွာ ပိုၿပီး
လုံၿခဳံတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထား ရွိတယ္လို႔လည္း မစၥပါဂုိနစ္က ဆုိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လည္း ၿမိဳ႕ေပၚမွာေနၾကတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြအေပၚ စုိးရိမ္ပူပန္ရမႈေတြကေတာ့
တမ်ဳိးတဘာသာပါ။ ဒီဒုကၡသည္ေတြဟာ တိုက္ခန္းနဲ႔ဘာနဲ႔ ေနၾကရတာေတာ့ အမွန္ပါ။
ဒါေပမယ့္ တရား၀င္ေနထုိင္ၾကတာမဟုတ္လုိ႔ သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး
အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ အဖမ္းအဆီးခံၾကရမွာ၊ ေနရင္းႏုိင္ငံေတြကို ျပန္ပုိ႔ခံၾကရမွာေတြကို
အၿမဲပူပန္ေနရၿပီး ၿမိဳ႕ျပမွာေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြဟာ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ
မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (ယူအန္အိတ္ခ်္စီအာ) ရဲ႕ တရား၀င္ အကာအကြယ္ေပး ေစာင့္ေရွာက္
မႈ ပုိၿပီးလိုအပ္ေနပါတယ္လုိ႔လည္း မစၥပါဂုိနစ္က ရွင္းျပပါတယ္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေတြထဲက ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရဲ႕ ခြဲထြက္ေဒသေတြျဖစ္တဲ့ ေတာင္အိုဇက္စတီးယားနဲ႔
အက္ဘ္ခါဇီးယား နယ္ေျမေတြက ဒုကၡသည္ေတြ၊ အုိးပစ္အိမ္ပစ္ ထြက္ေျပးေနၾက
ရသူေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီရွိေနၿပီး ဒီဒုကၡသည္ေတြဟာ ဒုကၡသည္စခန္းရယ္လုိ႔ က်က်နနမရွိဘဲ
ဒုကၡသည္စုေဆာင္းေရးဌာနေတြမွာ အခုထိေနထုိင္ေနၾကရပုံကုိလည္း မစၥပါဂုိနစ္က
အခုလုိ ဆက္ေျပာျပပါတယ္။

"ဒုကၡသည္စုေဆာင္းေရးဌာနေတြမွာ ေနမႈထုိင္မႈ အေျခအေနေတြဟာ အံ့ၾသဖုိ႔ေကာင္း
ေလာက္ေအာင္ကုိ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားစရာ အေျခအေနေတြလို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့
ရွင္။ အေျခခံအက်ဆုံး လူတေယာက္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ေသာက္ေရ၊ သုံးေရ
မရွိ၊ မိလႅာစနစ္ဆုိတာကေတာ့ ေ၀လာေ၀း၊ ေနၾကထုိင္ၾကရတာကလည္း တကယ့္ကို
က်င္းခလုပ္ေတြပါ။

"အဘုိး၊ အဘြား၊ အေဖ၊ အေမ၊ သားသမီး၊ ေျမးေတြအားလုံး အခန္းေလးတခုထဲမွာ စုၿပီး
ေတာ့ ႁပြတ္သိပ္ေနၾကရပါတယ္။ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ မ်ဳိးဆက္
သုံးစုစာ မိသားစုမွာ အခ်င္းခ်င္းတင္းမာမႈေတြ ပိုမ်ားလာပါတယ္။ ကေလးေတြက
ေက်ာင္းမသြားၾကဘူး၊ ေရမရွိလုိ႔၊ ညစ္ပတ္လုိ႔ ျဖစ္ရတဲ့ က်န္းမာေရးျပႆနာေတြက
လည္း ရွင္းလုိ႔ကုိ မႏုိင္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။"

ၿပီးခဲ့တဲ့ဇြန္လကမွ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု မင္နီဆုိးတားျပည္နယ္ စိန္႔ေပါလ္ၿမိဳ႕ကို
ေရာက္ရွိလာခဲ့တဲ့ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ အုန္းဖ်န္ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနထုိင္ခဲ့ရသူ
ကိုေနေကာ္က နာဂစ္မုန္တုိင္းအၿပီး ဒုကၡသည္ေတြ သူတုိ႔စခန္းကို ေရာက္လာတဲ့
အတြက္ ႀကဳံရတဲ့ အေတြ႕အႀကဳံကိုလည္း ဗြီအုိေအကုိ အခုလိုေျပာျပပါတယ္။

"ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ နာဂစ္မုန္တုိင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူသစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။
သူတုိ႔က ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚမွာ လုံး၀ အေျခခ်ေနထုိင္လုိ႔ မရတဲ့အတြက္ သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႔
ထြက္လာၾကတာပဲ။ ပွ်မ္းမွ်ျခင္း ေထာင္ဂဏန္းေတာ့ ေက်ာ္မယ္ထင္တယ္။
ေရာက္ေတာ့လည္း ပလာက အရမ္းအ၀င္မခံဘူး၊ ထုိင္းလုံၿခဳံေရးေပါ့၊ ပုလိပ္ေခၚမယ္
ထင္တယ္။

"ယူအန္အိတ္ခ်္စီအာကေတာ့ ခ်ေပးတဲ့ပမာဏအေပၚမွာ နည္းနည္းေတာ့ အခက္အခဲ
ရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က စာျပန္တင္ရတယ္၊ အဆင့္ဆင့္ေပါ့။ ႐ုံးအဆင့္ဆင့္တင္တဲ့ေနရာ
မွာ အေပၚကိုမေရာက္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ေရာက္လာတဲ့လူသစ္ေတြက နည္းနည္း
ေတာ့ အခက္အခဲရွိတာေပါ့။"

ဒုကၡသည္ေတြအေနနဲ႔ သူတုိ႔ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ရပ္တည္ေရး ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင့္စနစ္ေတြ၊
ဒုကၡသည္မွတ္ပုံတင္ေရးလုပ္ငန္း၊ စာရြက္စာတမ္း ျပဳစုေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ နယ္စပ္ေတြမွာ
ေစာင့္ၾကည့္ေရးလုပ္ငန္းေတြပါ ပါ၀င္ၿပီး ကေလးသူငယ္ေတြကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္
ဖုိ႔နဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြအေပၚ လိင္မႈဆုိင္ရာ အၾကမ္းဖက္မႈ အပါအ၀င္ တျခား အၾကမ္းဖက္
တာေတြ မက်ေရာက္ရေအာင္ စြမ္းအားျမႇင့္လုပ္ေဆာင္ရမယ္လုိ႔ မစၥပါဂိုနစ္က ေျပာျပ
သြားပါတယ္။
ႏုိင္ငံတကာဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႔ ယူအန္အိတ္ခ်္စီအာ
အေနနဲ႔ အလႉရွင္ႏုိင္ငံႀကီးေတြထံမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၃ သန္း ၅ သိန္းကုိ တင္ျပ
ေတာင္းခံထားတယ္လို႔ မစၥပါဂုိနစ္က ေျပာျပသြားပါတယ္။

Appeal against Suu Kyi’s Detention Handed in at Naypyidaw ေဒၚစု လြတ္ေျမာက္ေရး ေနျပည္ေတာ္မွာ အယူခံတင္

A legal representative of Burma’s detained opposition leader Aung San Suu Kyi handed in to the military government in Naypyidaw on Wednesday a formal appeal against the latest extension of her house arrest.

Suu Kyi’s lawyer, Kyi Win, told The Irrawaddy on Thursday that the appeal had been handed in personally by his assistant, Hla Myo Myint.

The government had given no indication when the appeal would be heard in court, Kyi Win said. “But we are hoping for a positive outcome.”

Suu Kyi’s latest five-year term of house arrest was extended in May for a further year—illegally, according to Kyi Win, because article 10 (b) of the Burmese State Protection Law 1975 stipulates that a person judged to be a “threat to the sovereignty and security of the State and the peace of the people” can only be detained for up to five years.

Suu Kyi has spent more than 13 years of the past 19 years confined to her Rangoon home.

Kyi Win said he planned to meet Suu Kyi soon to discuss the appeal.

Suu Kyi has reportedly been in poor health recently. She refused for about one month to accept deliveries of food and other household supplies at her home in what was seen as a protest against her continuing house arrest. Last week, she was visited by an eye specialist, Dr Kan Nyunt, and her personal physician, Dr Tin Myo Win.

At a Geneva press conference earlier this month, a UN High Commissioner for Human Rights official, Navanethem Pillay, expressed concern about Suu Kyi’s continuing detention and urged the regime to free her and all other political prisoners.

Suu Kyi had “in fact served a sentence that far exceeds that served by many hardened criminals,” Pillay said.

Pillay welcomed the recent release of seven political prisoners, but said it was a very small step when more than 2,000 political activists were still detained. “I urge the government to release them all as soon as possible,” she said.

ေဒၚစု လြတ္ေျမာက္ေရး ေနျပည္ေတာ္မွာ အယူခံတင္
ေအာက္တိုဘာ ၉၊ ၂၀၀၈

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာအယူခံလႊာကို ယေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ တင္သြင္းလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။

ယင္းအယူခံလႊာအား နံနက္ပိုင္းတြင္ အစိုးရအဖြဲ႔က လက္ခံထားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အက်ိဳးေဆာင္ ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာသည္။

“အယူခံလႊာကေတာ့ က်ေနာ့္ လက္တြဲဖက္ ေရွ႕ေနဦးလွမ်ိဳးျမင့္က ေနျပည္ေတာ္မွာ ဒီေန႔ မနက္က တင္လိုက္ပါၿပီ၊ အစိုးရ အဖြဲ႔ကလည္း လက္ခံထားလိုက္ၿပီ၊ ေနာက္တခါ ဒီဘက္က ျပည္ထဲေရးဗဟုိအဖြဲ႔ ဆိုတာ ရွိတယ္၊ တရားၿပိဳင္ေပါ့၊ သူတို႔က လည္း လက္ခံထားလိုက္တယ္၊ ေလွ်ာက္လႊဲခ်က္ ဘယ္ေန႔ေပးရမလဲ ဆိုတာ ရက္စြဲေတာ့ မေပးေသးဘူး”ဟု ဦးၾကည္၀င္းက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

အဆိုပါအယူခံလႊာသည္ ျပည့္ျပည့္စုံစုံပါရွိသည့္အတြက္ စိတ္ေက်နပ္မႈရွိေၾကာင္း၊ အယူခံလႊာႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ျဖစ္ေပၚလာ မည့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ အေသးစိတ္ကို ေျဖဆိုျခင္းမျပဳ ေသာ္လည္း အယူခံလႊာအား အတည္ျပဳရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထား ေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ထပ္မံ၍ေတြ႕ဆုံႏိုင္ရန္အတြက္ လာမည့္ ေသာၾကာေန႔တြင္ အာဏာပိုင္မ်ားထံ စာေရး၍ ခြင့္ေတာင္းရန္ရွိေၾကာင္းလည္း ၎က ေျပာဆိုသည္။

၎အယူခံလြာႏွင့္ပတ္သက္၍ ယခင္က ေရွ႕ေနႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးၾကည္၀င္း၊ ဦးဥာဏ္၀င္း၊ ဦးလွမ်ိဳးျမင့္ တို႔က လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ရန္ စီစဥ္ထားေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက တားျမစ္သည့္အတြက္ ဦးဥာဏ္၀င္းမွာ လိုက္ပါ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ ျခင္းမရွိေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“အခုအမႈမွာ ဦးဥာဏ္၀င္းက ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ဘူး၊ သူက အန္အယ္လ္ဒီ ပါတီ၀င္ျဖစ္ေနတယ္၊ တားဆီးမိန္႔ ၁၀(ခ)မွာ တခုပါတာက သံရုံးကပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ပါတီကပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈမရွိရဘူး၊ အဲဒီအတြက္ အားေလ်ာ့သြား တာေပါ့”ဟုလည္း ဦးၾကည္၀င္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။

ထိုေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဥပေဒေၾကာင္းရ အယူခံ၀င္ ရန္အတြက္ ဦးၾကည္၀င္းႏွင့္ လက္ေထာက္ ေရွ႕ေန ဦးလွမ်ိဳးျမင့္တို႔ ၂ ဦးကသာ ဆက္လက္ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္သြား ၾကမည္ျဖစ္သည္။

အယူခံလႊာကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေရွ႕ေနႀကီးဦးၾကည္၀င္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ သည္မွာ ၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

အဆိုပါအယူခံလြာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ကို ပုဒ္မ ၁၀(ခ) အရ အေရးယူထားသည္မွာ ဥပေဒ ႏွင့္ ညီမညီ၊ အေရးယူထားသည့္ကာလမွာ ဥပေဒႏွင့္ ညီမညီ၊ အတူေန ေဒၚခင္ခင္၀င္း သားအမိ အေနႏွင့္ တားဆီးမိန္႔ အက်ဳံး၀င္ မ၀င္၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိသားစု ဆရာ၀န္ႏွင့္ ပုံမွန္ေဆးစစ္ခြင့္၊ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းအတြက္ လက္ေထာက္ေရွ႕ေန ထပ္မံဌားရမ္းျခင္း စသည့္ အခ်က္မ်ား ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္းအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈ အၿပီးမွ စတင္၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ အထိန္းသိမ္းခံေနရသည္မွာ ၅ ႏွစ္ျပည့္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း
စစ္အစိုးရက ယခုႏွစ္ေမလတြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း ထပ္မံတိုးခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွ စ၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ျဖင့္ ေနရခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၁၂ ႏွစ္ ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္သည္။

The other side of ‘Refusal of the national hostage’ အမ်ဳိးသားဓါးစာခံရဲ႕ျငင္းပယ္မႈ၏အျခားတဘက္

The media has been seriously infected with a neo-virus – PSY-OP2008 originated from SPDC of Burma since August 20, 2008. Many people around the world have been affected uneasily.

The excerpt of the news release appeared in the mouthpiece of the spdc on August 24, 2008 stated as- On the 20th, according to the schedule of Mr. Garnbari's visit in Myanmar, he has arranged to meet Daw Aung San Su Kyi at 10:00 am but Daw Aung San Su Kyi refused the appointment. Therefore, Mr. Gambari tried to get an appointment by sending a personal letter to Daw Aung San Su Kyi through officials concerned. However, she didn’t receive the letter and there was no reply. From 10:30 to 11:40 hrs, officials tried to inform that they want to send personal letter of Mr. Gambari by using the speaker at the backyard gate of Daw Aung San Su Kyi's residence. From 10:45 to 10:55 hrs, they also informed that they want to give Mr. Gambari’s letter and if not able to receive the letter, it will be stuck on the gate wall. At 14:40 hrs, officials left the letter at the gate.

On the 22nd, with the request of Mr. Gambari who wanted to try again for the appointment, two members of Mr. Gambari, Mr. Erwan Pouchous and Ms. Hua Jiang together with U Soe Win, Deputy Director-General of the Ministry of Foreign Affairs and Police Col. Win Naing Tun of Myanmar Police Force visited Daw Aung San Su Kyi's residence, at 07:50 hrs. They tried to make contact by repeatedly informing the visit of two members of Mr. Gambari in front of her residence gate from 08:00 to 08:25 hrs. But there was no response. Despite Mr. Gambari's second attempt, he therefore didn't have a chance to meet Daw Aung San Su Kyi. However, Mr. Gambari tried to meet Daw Aung San Su Kyi, there was no response and he could not meet her on that day. (Excerpts from The New Lights of Myanmar 24-Aug-2008 and MRTV-3 news) It Is not uncommon that the official media of spdc presents news and articles of propaganda for good for the regime and for disgrace for oppositions.

Who told that Daw Aung San Su Kyi (DASSK) refused to see or accept Mr. Gambari? So far, only the official source of the spdc has released the information.

Who arranged the meeting for DASSK and Mr. Gambari? Only the assigned personnel with permission of the spdc members.

Who can grant permission to go inside the compound of DASSK’s residence to see her? Only the assigned personnel allowed by the spdc members can; without their permission one who dares to do is automatically designated as a betrayer.

DASSK is a detained person under heavy security, surveillance and guards. She cannot do anything as she wishes because she has been imprisoned under house arrest. The chance to meet, to talk and deal with DASSK is manipulated only by the very high authorities with permission of the spdc members. The residence is really owned by DASSK’s family but under the surrogated guardian – spdc, the national kidnappers; without their permission nothing can be dealt for the national hostage – DASSK.

Is it the proper and decent dealing with the respectful national and Asian heroine by calling out by the backyard gate using the speaker from outside? It is no need for the concerned persons to call out DASSK from the gate to deliver the letter or information as they can get proper permission from the very high authorities for reaching DASSK personally according to the proper procedure. It is not necessary for the concerned persons to stick the letter at the gate; if they have the strong will the letter can be reached to DASSK by the proper mean with the grant of the higher authorities. However, the spdc members deliberately and intentionally want to create the situation as such for propaganda of that DASSK is ignoring the request of Mr. Gambari and undermining the prestige of the UN special envoy. DASSK can do nothing without permission except sitting and waiting to be contacted as the detained hostage.

Here the following queries are raised and have to be judged for answers.

Did DASSK actually know the meeting with Mr. Gambari? (Who can guarantee that DASSK got the prior notification for the meeting with Mr. Gambari)

Had DASSK been well informed for the prepared meeting? (How can we know whether the authorities honestly and officially notify DASSK for meeting with the special UN envoy or not)

Did the authorities really arrange to take DASSK for the meeting with Mr. Gambari? (Just for show jobs, the authorities may send a vehicle with official/s to DASSK’s residence for transport with the instruction not to contact anyone including DASSK just entering and waiting; so how did DASSK know the vehicle is for what purpose; after some hours the vehicle got out of the compound without DASSK as instructed}

Did DASSK really refuse to meet the UN special envoy? ( Only DASSK can give the correct answer )

Is there any eyewitness to testify that DASSK has voluntarily turned down the appointment? ( very doubtful )

Is there any record of verbal or written evidence for DASSK’s refusal? ( If the concerned authorities are sincere they will make record for evidence )

Was DASSK given the letter of Gambari? (How can we prove whether the letter was given to DASSK)

If the answers are ‘NO’, the other side of the refusal of DASSK will be assessed with common sense. The right answers can be released by only one person – the national hostage.

The information for the refusal of DASSK to meet Mr. Gambari will reflect the consequences –

*DASSK is a villain for the process of Burmese democracy

*DASSK is a rude fellow ( commented by one of the Japanese diplomats – Jarry Largen’s "It's un-Asian to let the envoy wait in vain for her to show up," said a Japanese diplomat, who closely follows Burma."It seems unusually rude, to the extent that it gives the impression of being insensitive." It will only serve to further undermine Mr. Gambari's credibility and strengthen the regime's belief that she is ill-tempered and uncompromising, the diplomat added. August 21,2008){ the diplomat has been infected with neo-virus PSY-OP2008 and fallen in the trap of spdc - author }

*DASSK is not cooperated with the UN good office

The information has been manipulated by the spdc’s members performing psychological operation with PSY-OP2008 neo-virus to defame DASSK, to destroy the image of the NLD, to get the upper hand in the political atmosphere of Burma, to lure UN, Asean and regional countries for supporting their road map.

The spdc’s leader Than Shwe is the champion of the psychological operation as career and the Liaison minister Aung Kyi is the master of brain-wash program for military personnel.

The spdc has tried for assassination of DASSK and NLD leaders at the corner near her compound in November 11, 1996, and in the Deparin crisis in May 30, 2003. Those are the assassination of life of the Burmese charisma. Now the spdc has plotted the assassination of fame, prestige and dignity of the Nobel peace laureate.

In accordance with the recent development of the mission of the UN and the special envoy everyone can wisely comment that Mr. Gambri et al squeeze milk from the horn. UN and Mr. Gambari has been fallen in the SPDC’s trap.

Dr. Maung Maung Hla Kyaing

အမ်ဳိးသားဓါးစာခံရဲ႕ျငင္းပယ္မႈ၏အျခားတဘက္

၂၀၀၈ ၾသဂုတ္လ ၂၀ ရက္ေန ့မွစ၍ သတင္းေလာကသည္ ျမန္မာ့နအဖကအျခခံဖန္တီးလုိက္ေသာ PSY-OP2008 ဟူေသာဗိုင္း ရပ္စ္ပုိးအသစ္ ကူးစက္ခံေနရသည္။ ကမၻာတလႊားမွျပည္သူအမ်ား မသက္မသာခံစားေနၾကရပါသည္။

ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန ့ထုတ္ နအဖအာေဘာ္ျဖစ္သည့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ ေရးသားခ်က္မ်ား၏ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မ်ားက ဤသုိ႕ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ၂၀ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို ့မစၥတာဂမ္ဘာရီလာေရာက္လည္ပတ္သည့္အစီအစဥ္အရ နံနက္ ၁၀ နာရီ၌ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ စီစဥ္ထားခဲ့ေသာ္လည္း ခ်ိန္းဆုိခ်က္ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျငင္းဆုိခဲ႔ပါသည္။ ထုိ႕အတြက္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီက ေတြ႕ဆုံႏိုင္ေရးႀကိဳးစားရန္သက္ဆုိင္ရာအရာ႐ိွမ်ားမွတဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ပုဂၢိဳလ္ေရး စာတေစာင္ ေပးပုိ ့ခဲ႔ပါ သည္။ သုိ ့ေသာ္ သူကစာကုိ လက္မခံပဲ အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္းမ႐ိွခဲ့ပါ။ ၁၀၃၀ မွ၁၁၄၀ အတြင္း အရာ႐ိွမ်ား က မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးစာကုိ သူတုိ ့ေပးလိုေၾကာင္း ေဒၚစုအိမ္၏အေနာက္ဘက္ၿခံမွ ေလာ္စပီကာအသုံးျပဳၿပီးေအာ္ကာ အေၾကာင္းၾကား လ်က္ အကယ္၍ စာကုိလက္ခံႏိုင္စြမ္းမ႐ိွလွ်င္ စာကုိ ဂိတ္နံရံတြင္ကပ္ထားခဲ့မည္ဟု ေအာ္ေျပာခဲ့ပါသည္။ ၁၄း၄၀ နာရီတြင္ အရာ႐ိွမ်ား က စာကုိ ဂိတ္တြင္ထားခဲ့ပါသည္။

၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ေတြ႕ဆုံရန္ထပ္မံႀကိဳးစားလုိသည့္ မစၥတာဂမ္ဘာရီ၏ေတာင္းဆုိမႈအရမစၥတာဂမ္ဘာရီ၏အဖြဲ႕၀င္ႏွစ္ဦးျဖစ္ၾကေသာ မစၥတာအာ၀မ္ေပါင္ခ်ဳိးစ္ႏွင့္မစၥ ဟြာခ်ိယန္တုိ႔သည္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနလက္ေထာက္ညႊႏ္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးစုိး၀င္း၊ ျမန္မာ့ရဲ တပ္ဖြဲ႕ မွရဲမႉးႀကီးထြန္းႏိုင္၀င္းတို႕ႏွင့္အတူ ေဒၚစု၏အိမ္သုိ ့၀၇း၅၀ နာရီကသြားေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ တုန္႔ျပန္မႈတစုံတရာ မ႐ိွခဲ့ပါ။ သူတုိ႔သည္ ေဒၚစု.ၿခံဂိတ္၀ေ႐ွ႕၀မွ ၀၈း၀၀ မွ ၀၈း၂၅ နာရီအထိ မစၥတာဂမ္ဘာရအဖြဲ႕၀င္ႏွစ္ဦးလာေရာက္လည္ပတ္ ေၾကာင္းကုိ ထပ္ခါ တလဲလဲသတင္းပုိ႔ရင္းအေၾကာင္းၾကားခဲ့ၾကပါသည္။ မစၥတာဂမ္ဘာရီဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ေဒၚစု ႏွင့္ေတြ႕ဆုံခြင့္မရခဲ့ ပါ။ မစၥတာဂမ္ဘာရီကေဒၚစုကုိေတြ႕ရန္ႀကိဳးစားေသာ္လည္း တုန္႔ျပန္မႈမရ၍ ထုိေန႔တြင္လည္း ေဒၚစုကုိမေတြ႔ ႏိုင္ခဲ့ပါ။(၂၀၀၈ ၾသဂုတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ-MRTV3 သတင္းမ်ားမွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)

နအဖ၏ တရား၀င္သတင္းမီဒီယာမ်ားသည္ အစုိးရအတြက္ေကာင္းၿပီး အတိုက္အခံမ်ားအတြက္မေကာင္းေသာ ၀ါဒျဖန္႔သတင္းမ်ား ကုိသာေဖာ္ျပေနျခင္းမွာ အဆန္းေတာ့မဟုတ္ပါ။

မစၥတာဂမ္ဘာရီကုိေတြ႕ရန္ သို႔မဟုတ္ လက္ခံရန္ ေဒၚစုျငင္းဆန္သည္ဆုိျခင္းကုိ ဘယ္သူေျပာခဲ့ပါသလဲ။ ယခုအခ်ိန္အထိ နအဖ၏တရား၀င္သတင္းရပ္ကြက္ကသာ သတင္းထုတ္ျပန္မႈသာ႐ိွခဲ႔ပါသည္။

မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္ေတြ႔ဆုံရန္ ဘယ္သူစီစဥ္ခဲ့ပါသလဲ။ နအဖအဖြဲ႕၀င္မ်ား၏ခြင့္ျပဳခ်က္ရေသာ သတ္မွတ္ေပးထားသည့္အရာ႐ိွကသာစီစဥ္ႏိုင္ပါသည္။

ေဒၚစုကုိေတြ႔ရန္ ေဒၚစု၏ၿခံအတြင္းကုိ၀င္ေရာက္ဘုိ႔ မည္သူကခြင့္ေပးပါသလဲ။ နအဖအဖြဲ႕၀င္မ်ား၏ခြင့္ျပဳခ်က္ရေသာ သတ္မွတ္ေပးထားသည့္အရာ႐ိွကသာျပဳေဆာင္ႏိုင္ပါသည္။ နအဖ၏ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲ လုပ္

ေဆာင္ရဲသူသည္ အလုိအေလ်ာက္ အာခံသူသစၥာေဖာက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခံရမည္ျဖစ္ပါသည္။

ထူထပ္ေသာ လုံၿခဳံေရးႀကီးၾကပ္မႈအေစာင့္အေ႐ွာက္မ်ားေအာက္တြင္ ေဒၚစုသည္ အထိန္းသိမ္းခံရထားသူုျဖစ္ပါသည္။ အိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္ျဖင့္အက်ဥ္းက်ခံေနရသူျဖစ္သျဖင့္ ေဒၚစုသည္ မိမိဆႏၵျဖင့္ ဘာကုိမၽွ်မလုပ္ႏိုင္ပါ။ ေဒၚစုကုိ ေတြ႕ဆုံ စကားေျပာ ဆက္ဆံရန္အ ခြင့္အေရး ကုိ နအဖအဖြဲ႕၀င္မ်ား၏ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္သာ အဆင့္ျမင့္အာဏာပုိင္မ်ားကသာ ႀကိဳးကုိင္ထားပါသည္။ အိမ္ၿခံေျမသည္ ေဒၚ စု၏မိသားစုပိုင္ဆိုင္သည္မွန္ေသာ္လည္း အမ်ဳိးသားျပန္ေပးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နအဖက အငွားခ်ဳပ္ကုိင္ထိန္းသိမ္းထားပါသည္။ သူတုိ ့ ၏ခြင့္ျပဳခ်က္မ႐ိွပဲ လ်က္အမ်ဳိးသားဓါးစာခံ ေဒၚစုကုိ ေတြ႕ဆက္ဆံရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။

ေလးစားအပ္ေသာ အမ်ဳိးသားႏွင့္အာ႐ွသူရဲေကာင္းအား ျပင္ပမွ ေလာ္စပီကာအသုံးျပဳ၍ ၿခံေနာက္ဖက္မွေအာ္ေျပာဆက္ဆံျခင္းသည္ ေလ်ာ္ကန္ယဥ္ေက်းသည့္ဆက္ဆံမႈျဖစ္ပါသလား။ မွန္ကန္ေသာလုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရ သက္ဆုိင္သူမ်ားသည္ ေဒၚစုကုိ လူကုိယ္တုိင္ေတြ႕ဆုံရန္အတြက္ အဆင့္ျမင့္အာဏာပုိင္မ်ားမွ ေလ်ာ္ကန္သည့္ခြင့္ျပဳခ်က္က္ုိရႏိုင္သည့္အတြက္ သူတုိ႔သည္ စာေပးရန္ သုိ႔မဟုတ္ သတင္းစကားပါးရန္ ၿခံဂိတ္ေပါက္မွေနၿပီး ေဒၚစုကုိ ေအာ္ေခၚဘုိ႔မလုိပါ။ သက္ဆုိင္သူမ်ားသည္ စာကုိဂိတ္တြင္ကပ္ထားရန္မလုိပါ။ သူတုိ ့တြင္တကယ္ဆႏၵ႐ိွပါလွ်င္ အဆင့္ျမင့္အာဏာပုိင္ မ်ား၏ခြင့္ျပဳခ်က္ကုိ မွန္ကန္သည့္နည္းလမ္းျဖင့္ရယူ၍ ေဒၚစုထံ စာအေရာက္ပုိ႔ႏိုင္ပါသည္။ သုိ ့ရာတြင္ ေဒၚစုသည္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ လ်စ္လ်ဴျပဳကာ ကုလသမဂၢအထူးကုိယ္စားလွယ္၏ဂုဏ္သိကၡာကုိ ၫႇဳိးႏြမ္းေအာင္ျပဳလုပ္သည္ဆုိသည့္ အေျခအေန ေရာက္ေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔ရန္ နအဖအဖြဲ႕၀င္မ်ားက ဖန္တီးလုိၿပီး တမဂၤလာ ရည္႐ြယ္လုပ္ႀကံျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

ဤတြင္ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ေျဖဆုိရန္အတြက္ ေအာက္ပါေမးခြန္းမ်ားေပၚထြန္းလာပါသည္။

မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ ေဒၚစု အမွန္တကယ္သိ႐ိွခဲ့ရပါသလား။ (မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားခ်က္ကုိ ေဒၚစု အမွန္တကယ္ လက္ခံရခဲ့ျခင္းကုိ ဘယ္သူအာမခံႏိုင္ပါ့မလဲ)

ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားသည့္ေတြ႕ဆုံပြဲကုိ ေဒၚစုေကာင္းစြာ အေၾကာင္းၾကားျခင္းခံရပါသလား။

(ကုလသမဂၢအထူးကုိယ္စားလွယ္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ အာဏာပုိင္မ်ားက ႐ိုးသားစြာျဖင့္တရား၀င္အေၾကာင္းၾကားျခင္း႐ိွမ႐ိွ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ မည္ သုိ႔သိႏိုင္ပါ့မလဲ)

မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ ေဒၚစုကုိေခၚေဆာင္ရန္ အာဏာပုိင္မ်ားသည္ အမွန္တကယ္စီစဥ္ခဲ့ပါသလား။ [႐ုပ္ျပအေနႏွင့္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ရန္ယာဥ္ျဖင့္ အရာ႐ိွ(မ်ား)ကုိ ေဒၚစုအပါအ၀င္မည္သူ႔ကုိမွ်မဆက္ဆံပဲ ၀င္ေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းျခင္း သာျပဳလုပ္ဘုိ႔အတြက္ ညႊန္ၾကားကာ ေဒၚစု၏ၿခံအတြင္းသုိ႔ ေစလႊတ္ႏိုင္ပါသည္။ ေဒၚစုသည္လည္း ထုိယာဥ္မွာ မည္သည့္ရည္႐ြယ္ ခ်က္ျဖင့္လာမွႏ္း မသိႏိုင္ပါ။ နာရီအနည္းငယ္ၾကာေသာ္ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ ထုိယာဥ္သည္ ေဒၚစုမပါပဲႏွင့္ ၿခံ၀င္းအတြင္းမွျပန္ထြက္ ခြါလာေပမည္။]

ကုလသမဂၢအထူးကုိယ္စားလွယ္ကုိေတြ႕ဆုံရန္ ေဒၚစုအမွႏ္တကယ္ျငင္းပယ္ခဲ့ပါသလား။ ( ေဒၚစုကုိယ္တုိင္သာ အေျဖမွန္ကုိေပးႏိုင္ပါမည္။)

ေဒၚစုက ကိုယ္တုိင္ေတြ႕ဆုံေရးကုိ စိတ္လုိလက္ရ ပယ္ခ်ေၾကာင္းထြက္ဆုိေပးမည့္မ်က္ျမင္သက္ေသ႐ိွပါသလား။ (အလြန္၀ိေရာဓိျဖစ္ဘြယ္ပင္။)

ေဒၚစုျငင္းပယ္ျခင္းအတြက္သက္ေသျပရန္ ေျပာစကား သုိ႔မဟုတ္ စာအေထာက္အထားမွတ္တမ္းမ်ား႐ိွပါသလား။ (တာ၀န္႐ိွအာဏာပုိင္မ်ားသည္ အမွန္တကယ္႐ိုးသားပါလွ်င္ သက္ေသျပရန္ မွတ္တမ္းယူထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ )

ေဒၚစုအား မစၥတာဂမ္ဘာရီ၏စာကုိေပးခဲ့ပါသလား။ (စာကုိ ေဒၚစုအားေပးခဲ့ျခင္း႐ိွမ႐ိွ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔မည္သုိ႔သက္ေသျပႏိုင္ပါမည္နည္း။)

အကယ္၍ အေျဖမ်ားသည္ (မဟုတ္)မ်ားသာျဖစ္ပါက ေဒၚစုျငင္းပယ္သည္ဆုိျခင္း၏အျခားတဘက္ကုိ သာမန္ဉာဏ္ျဖင့္ပင္ သိျမင္ႏိုင္ပါ သည္။ အေျဖမွန္မ်ားကုိ တဦးတည္းေသာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသားဓါးစာခံသာလွ်င္ ထုတ္ျပန္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ေဒၚစုသည္မစၥတာဂမ္ဘာရီကုိေတြ႕ဆုံရန္ျငင္းပယ္သည္ဆုိသည့္သတင္းသည္ ေအာက္ပါကြင္းဆက္မ်ားကုိ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေစရန္ ႀကံ ႐ြယ္ျခင္းျဖစ္ပါမည္။

ေဒၚစုသည္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေဆာင္႐ြက္ရာတြင္ ဗီလိန္းျဖစ္ေနသည္။

ေဒၚစုသည္ ႐ိုင္းပ်ေသာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။

(၈်ပန္သံတမန္တဦးကမွတ္ခ်က္ေပးသည္ဟုဂ်ာရီလာဂင္၏

ေဆာင္းပါးတြင္ေဖာ္ျပထားရာ

-ကုလကုိယ္စားလွယ္ကို သူမလာမည္အထိေစာင့္ဆုိင္းခုိင္းသလုိျဖစ္ေနျခင္းသည္ အာ႐ွသားတ႔ုိ ့၏စ႐ိုက္မဟုတ္ဟု ျမန္မာ့အေရး ေစာင့္ ၾကည့္ေနသည့္ ဂ်ပန္သံတမန္တဦးကေျပာဆုိခဲ့သည္။ ယင္းအခ်က္သည္ အေရးမစိုက္ဘူးဆုိသည့္သေဘာကုိေဆာင္ႏိုင္ ေလာက္ေသာ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္မဟုတ္ေသာ႐ိုင္းပ်ျခင္းျဖစ္သည္၊ မစၥတာဂမ္ဘာရီအရည္အေသြးမ်ားကုိ အထင္ေသးရာပုိေရာက္ေစ သည့္အျပင္ေဒၚစုသည္ စိတ္ေကာင္းမ႐ိွ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္လုိျခင္းမ႐ွိဟု စစ္အစိုးရ၏ယုံၾကည္မႈကုိလည္း ခုိင္မာသြားေစသည္ဟု ထုိသံတမန္က ျဖည့္စြက္မွတ္ ခ်က္ခ်သြားသည္။) (ထုိသံတမန္သည္လည္း ဗုိင္းရပ္စ္ပုိးအသစ္ PSY-OP2008 ကူးစက္ခံလုိက္ရၿပီး နအဖ၏ေထာင္ေခ်ာက္ထဲသုိ႔ က် ေရာက္သြားခဲ့သည္။ --- စာေရးသူ)

ေဒၚစုသည္ ကုလသမဂၢေကာင္းမြႏ္ေသာလုပ္ငန္းႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ျခင္းမ႐ိွ။

ေဒၚစုသိကၡာက်ဆင္းေစရန္ - အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဂၤါ႐ုပ္ပ်က္ေစရန္ - ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၀န္းက်င္တြင္ နအဖ အထက္စီးရရန္ - နအဖ၏ လမ္းျပေျမပုံကုိေထာက္ခံဘုိ ့ ကုလသမဂၢ၊ အာစီယံႏွင့္ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားကိုလွည့္ဖ်ားရန္ -

ယခုသတင္းကို ဗုိင္းရပ္စ္ပုိးအသစ္ PSY-OP2008 ျဖင့္ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရး၀ါဒျဖန္႔ေရးအတြက္ နအဖအဖြဲ႕၀င္မ်ားက ဖန္တီးလုပ္ေဆာင္ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

နအဖေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊသည္ အလုပ္အကိုင္အရ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးတြင္ ခ်ံပီယံျဖစ္ပါသည္။ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီး ဦး ေအာင္ၾကည္သည္ စစ္တပ္အရာ႐ိွမ်ားကုိ ဗူးသြင္းျခင္း (brain wash) ၌ ဆရာတဆူျဖစ္ပါသည္။

နအဖအုပ္စုသည္ ေဒၚစုႏွင့္အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ၁၉၉၆ ခု ႏို၀င္ဘာ ၉ ရက္ေန႔၌ ေဒၚစု၏အိမ္၀န္းအနီး လမ္း ေထာင့္တြင္တႀကိမ္၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းမွာတႀကိမ္ သတ္ျဖတ္ရန္လုပ္ႀကံခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုစဥ္က ျမန္ မာျပည္သူတုိ႔၏အခ်စ္ပန္း ေဒၚစု၏အသက္ကုိ လုပ္ႀကံခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယခုတခါတြင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ ဆု႐ွင္၏ ေက်ာ္ ၾကားမႈ၊ ဂုဏ္က်က္သေရႏွင့္ဂုဏ္သိကၡာမ်ား ညိႇဳးႏြမ္းေမွးမွိန္က်ဆင္းေအာင္ လည္ဆယ္လုပ္ႀကံျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ကုလသမဂၢႏွင့္ယင္း၏အထူးကုိယ္စားလွယ္တုိ႔၏ ျမန္မာ့အေရးႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈ၏ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚတုိးတက္ျခင္းအရ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီႏွင့္အေပါင္းပါမ်ားသည္ ဦးခ်ဳိမွႏို႔ညႇစ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု လူတိုင္းက အျမင္က်ယ္စြာ မွတ္ခ်က္ေပးႏိုင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကုလသမဂၢႏွင့္ မစၥတာဂမ္ဘာရီတုိ႔သည္ နအဖ၏ေထာင္ေခ်ာက္ထဲက်ေရာက္ေနၾကပါေပသည္၊

(Dr.ေမာင္ေမာင္လွႀကဳိင္၏ The other side of ‘Refusal of the national hostage’ကုိဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆုိပါသည္)

ႏွင္းယုလြင္ ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာ ၁၁

Thai Protest Leaders Agree to Surrender

By AMBIKA AHUJA / AP WRITER

Thursday, October 9, 2008

---

BANGKOK — Leaders of Thailand's anti-government protests said Thursday they will surrender to police after a court dropped treason charges against them, but vowed to continue their sit-in at the prime minister's office.

Hundreds of black-clad doctors and nurses, meanwhile, marched to the national police headquarters in Bangkok, demanding that the government step down to take responsibility for clashes between police and protesters two days earlier in which two people were killed and more than 443 were injured, including 20 police.

Anti-government demonstrators march in protest past a popular shopping district in Bangkok on October 9. The protesters, consisting of black-clad doctors, nurses, lecturers and university staff, waved placards condemning Thai Prime Minister Somchai Wongsawat after police cracked down on street protesters on Tuesday. (Photo: Reuters)

Protest leader Sondhi Limthongkul said he and other leaders of the People's Alliance for Democracy would report to police and apply for bail on Friday.

Arrest warrants were issued for the alliance's nine leaders August 27, the day after they led thousands of protesters onto the grounds of Government House. They have occupied the complex since then, demanding the resignation of leaders linked to former Prime Minister Thaksin Shinawatra, who was ousted in a 2006 military coup for alleged corruption and misuse of power.

The Appeals Court on Thursday revoked three of the five charges on the warrants—treason, stockpiling of weapons and refusing to disperse. It said it would issue new warrants with the two remaining charges of inciting a public disturbance and illegal assembly, which carry prison terms of seven and three years respectively.

Protest leaders had said they were willing to fight the charges, except treason, which carries a possible death sentence and that they deemed unjustified.

"We have never accepted the charges of insurrection and stockpiling of weapons in the first place so I am grateful that the court revoked them," Sondhi told protesters from a stage on the Government House lawn. "We will report to the police for the rest of the charges."

"But we will not leave Government House until they come to disperse us," he said to loud cheers.

Two of the nine protest leaders—Chamlong Srimuang and Chaiwat Sinsuwongse—were arrested recently after leaving the grounds of the compound. The Criminal Court said Thursday they would be released and waived bail of 100,000 baht (US $2,900) when a senator agreed to act as their guarantor. The others had escaped arrest by refusing to leave Government House.

The prime minister and his Cabinet have been forced to operate temporarily out of Bangkok's old airport.

The development came two days after the protesters clashed with riot police in the worst political violence in Thailand in more than a decade.

Both sides have accused the other of using excessive force.

Some protesters had their limbs or feet blown off, but police insist they only used tear gas and that some demonstrators may have been hurt by explosives they themselves were carrying. AP reporters saw police using stun grenades.

Police also have faced criticism for firing the tear gas canisters directly at the crowd, rather than aiming away from the protesters and letting the wind carry the gas into the crowd—as is the general practice with riot police.

Protesters said their gathering was peaceful, but many used iron rods, slingshots, firecrackers and bottles to attack police. An AP Television News reporter saw at least three protesters carrying guns.

The protesters from the People's Alliance for Democracy say Prime Minister Somchai Wongsawat is a pawn of Thaksin, his brother-in-law. Thaksin has fled to London to escape an array of corruption charges.

Thaksin, a former telecommunications billionaire, was highly popular among Thailand's rural majority. The alliance wants sweeping changes to the country's election system to reduce the power of the rural poor, who it claims are susceptible to vote-buying by corrupt politicians.

UN Outlines Steps to Improve Burma’s Human Rightsလူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ လိုအပ္ခ်က္ (၄) ရပ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ စစ္အစိုးရကို ကုလတိုက္တြန္း

Tomás Ojea Quintana, the UN special reporteur on human rights in Burma, outlined “core human rights elements” that should be put in place before the 2010 general election, in a statement released on Wednesday.

The elements include:

—Amend domestic laws that limit freedom of expression, opinion and peaceful assembly.

—Release of political prisoners.

—Repeal discriminatory laws.

—Stop the recruitment of child soldiers.

"Respect for international human rights standards is indispensable" for the regime's proposed "roadmap to democracy" to gain international acceptance, Quintana said.

He said full enjoyment of human rights does not exist in Burma, according to "reliable reports on the extension of detentions and/or new arrests of political activists."

The release of political prisoner would reduce tension and inspire political participation among stakeholders in Burma, he said.

The transition to a multi-party democratic and civil government, as planned under the new constitution, will require “an intensive process of incorporating democratic values,” Quintana said.

He suggested a number of changes in the country’s judiciary, which currently "is not independent and is under the direct control of the government and the military."

Proposed changes include guaranteeing the due process of law, establishing a fully independent and impartial judiciary and setting up a mechanism to investigate human rights abuses.

Quintana, who took up his post in May 2007, visited Burma in August and met with prominent political prisoners, including U Gambira, the head of the All-Burmese Monks Alliance, a leading force in the 2007 demonstrations. He met with Gambari in Insein Prison, where he was being held prior to standing trial for posing a threat to the security of the state.

Meanwhile, UN Secretary-General Ban Ki-moon said on Tuesday his planned visit to Burma in December might not take place unless he sees the regime is ready to produce tangible results toward progress in democratization.

Also, the UN High Commissioner for Human Rights, Navi Pillay, this week called for the release of all political prisoners including detained democracy leader Aung San Suu Kyi.

The junta now holds 2,123 political prisoners in various prisons across the country, according to a report compiled by the Thailand-based Assistance Association for Political Prisoners (Burma) and the US-based Campaign for Burma.

Two leading activist groups in a joint letter to UN Secretary-General Ban released on Sunday said, "Dramatic increases in the number of political prisoners show the junta's defiance of the United Nations and international community, as well as its own people."

UN/ ၉ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၈။ ။
ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီသြားရာတြင္ အဓိကလိုအပ္သည့္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ (၄) ရပ္ကို ေဆာင္ရြက္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ေတာမတ္ကင္တာနာက ျမန္မာစစ္အစိုးကို တိုက္တြန္းလိုက္သည္။

မစၥတာ ကင္တာနာ၏ အႀကံျပဳခ်က္ (၄) ရပ္အနက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို အေျခခံဥေဒသစ္၊ ႏိုင္ငံ တကာ၀တၱရားမ်ားႏွင့္အညီ ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးရန္၊ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ အခန္း႑ႏွင့္ တရားစီရင္ေရးစနစ္တို႔ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ရန္တို႔ ပါရွိသည္။

ထိုအႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံက ထုတ္ျပန္သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အစီရင္ခံစာတြင္ မစၥတာကင္တာနာက ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရအေနျဖင့္ အေျခခံဥပေဒအား ျပန္လည္ သံုးသပ္ျပင္ဆင္မႈမ်ားကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္ ေဆာင္ရြက္ရန္လည္း မစၥတာ ကင္တာနာက တိုက္တြန္း ထားသည္။

မစၥတာ ကင္တာနာသည္ ၾသဂုတ္ (၃) ရက္မွ (၇) ရက္ထိ ျမန္မာသြားေရာက္ခဲ့သည့္ ခရီးစဥ္အၿပီး စက္တင္ဘာလ၌ ယင္းအစီရင္ခံစာကို ျပဳစုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

Khitpyaing web site was attacked again

Khitpyaing editor inform to reader that their web site was attacked next time.

Letter From Khitpyaing Editor

Dear Readers: We would like to inform you that our server of New Era Journal www.khitpyaing.org has been down at the moment due to anonymous multiple attack. Meanwhile, readers are kindly requested to visit following temporary blog mirror site. sorry for the inconvenience.

http://www.newskhitpyaing.co.cc/

ေခတ္ၿပိဳင္ဝက္ဆိုက္ကိုေနာက္ထပ္အတိုက္ခိုက္ခံရသျဖင့္အျခားလင့္တခုတြင္ၾကည့္ရႈ
ႏိုင္ရန္ေဆာင္ရြက္ထားေၾကာင္းေခတ္ၿပိဳင္အယ္ဒီတာမွစာပို႕အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါသည္။
ေခတ္ၿပိိဳင္အပါအဝင္ျပည္ပသတင္းဌာနဝက္ဆိုက္မ်ားတိုက္ခိုက္ခံေနရသည္မွာအႀကိမ္
ႀကိမ္ရွိေနၿပီျဖစ္ပါသည္။

မိုးမခသတင္းလႊာ

#fullpost {display:none;}

Cartoon Aw Pi Kye - Saving our Earth and Environment - Cartoon Series 01 October 7th 2008

checkFull("post-" + "8803765999711424612");

---

#fullpost {display:none;}

Cartoon Beruma - Underage Smoking in Burma
October 7th 2008

checkFull("post-" + "894023471442501637");

---

#fullpost {display:none;}

အေရွ႔နဲ႔အေနာက္ ဆုံၾကရာ၀ယ္ - အရင္းရွင္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ နဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ အရင္းရွင္စနစ္

ေမာင္ရစ္

ေအာက္တိုဘာ ၇၊ ၂၀၀၈

အေမရိကန္မွာ စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုက္ျပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ အိမ္ေစ်းေတြ ေဖာင္းပြ၊ အရင္းရွင္မ်ားက စားသုံးသူေတြကို လွည့္စား ျဖားေယာင္းျပီး ေငြေတြေခ်း၊ ေစ်းတင္ေရာင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ကတုံးေပၚထိပ္ကြက္ ပြဲစားခ၊ အတိုးႏႈန္း အဆင့္ဆင့္နဲ႔ လက္လႊဲေရာင္း စသည္တုိ႔ရဲ႔ အက်ဴိးဆက္အျဖစ္ သူတို႔ ေ၀ါ့စထရိ အစုရွယ္ယာနဲ႔ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ ျပိဳလဲမတတ္ ျဖစ္ၾကရတာပါပဲ။

အိမ္ျခံေျမ ေငြေခ်းသူ အဖြဲ႔ၾကီး ျပိဳလဲေတာ့ အစိုးရက ၀င္ကယ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေငြေခ်းစာခ်ဳပ္ေတြ ျမီရွင္ ျမီစား အာမခံလုပ္ငန္းေတြ ေစ်းပ်က္ကုန္ေတာ့ အစိုးရက ၀င္ေရာက္ထိမ္းသိမ္းဖို႔ ၾကိဳးစားပါတယ္။ ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြ၊ ေငြေၾကးလုပ္ငန္းေတြ ထိခိုက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အေမရိကန္ အစိုးရက ဘီလ်ံ ၇၀၀ ဖိုး ကယ္တင္ေရး စီမံကိန္းကို ထုတ္ေဖာ္လာခဲ့ပါတယ္။

အခု သူတို႔ရဲ႔ ဘီလ်ံ ၇၀၀ ဖိုး ကယ္တင္ေရး စီမံခ်က္ကို အရင္းရွင္ၾကီးမ်ားရဲ႔ လူတစု ေကာင္းစားေရး ဆိုရွယ္လစ္စနစ္လို႔ အမည္ေပးၾကပါတယ္။ အရႈံးအၾကီးအက်ယ္ ျပေနျပီ ျဖစ္တဲ့ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ၾကီးမ်ားကို အက်နာျခင္းက သက္သာေအာင္ အစိုးရက ၀င္ျပီး ခု ေပးတာ မို႔လို ျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႔ေတြ က်ဆုံးရင္ လမ္းေပၚကလူေတြ၊ အိမ္ေပၚက လူေတြ၊ အလုပ္ခြင္ထဲက လူေတြပါ ထိခိုက္ျပိဳလဲျပီး အေမရိကန္တျပည္လုံး လူမြဲစာရင္း ၀င္ကုန္ၾကမွာ ျဖစ္တာကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ သူတို႔ကို ကယ္တင္မွ ျဖစ္မယ္လို႔ အားလုံးက ဆင္ေျခေပးျပီး အားလုံးက ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႔ လက္ခံၾကပုံပါပဲ။

သူေတာင္းစား ခြက္ေပ်ာက္တာ အေရးမၾကီးဘူး၊ သူေဌး ေကာ္ဖီငတ္တာက ပိုအေရးၾကီးတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုၾကီးရဲ႔ အရင္းရွင္စနစ္က ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္ ၀ါဒီမ်ားကဲ့သို႔ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာ၊ ျပည္သူ႔အခြန္ကို သုံးစြဲျပီး လုပ္ငန္းၾကီးမ်ားကို ကယ္တင္လိုက္တာမို႔ ဥေရာပ ေစ်းကြက္မ်ား၊ အာရွ ေစ်းကြက္မ်ားက အထူး အာရုံစိုက္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ တပါတီ ဆိုရွယ္လစ္ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ျဖစ္တဲ့ တရုတ္ျပည္မၾကီးဟာ ဆိုလ်င္ အေမရိကန္ေတြရဲ႔ အၾကီးက်ယ္ဆုံးေသာ အေၾကြးရွင္ၾကီး၊ အရင္းရွင္ၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အေမရိကန္ စီးပြားေရးကို ကယ္တင္ရန္ တရုတ္နည္း တရုတ္ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ကို က်င့္သုံးေလမလား လို႔ ၀ိုင္း ၾကည့္ေနၾကေပမယ့္ တရုတ္ျပည္မၾကီးကေတာ့ အရင္းရွင္ ေစ်းကြက္ နိယာမအတိုင္း အရႈံးေပၚတာ ကိုယ္အသုံးမက်လို႔ အစိုးရက ၀င္ကူစရာ မလို၊ ေလညာက ေနသာသပါ့ ဆိုသကဲ့သို႔ ခပ္မဆိတ္ ျပဳမူေနတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ဆိုေတာ့ တပါတီ အာဏာရွင္ေတြက အရင္းရွင္ေတြ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ အရင္းရွင္ ႏိုင္ငံေတြက ဆိုရွယ္လစ္နည္းလမ္းေတြ သုံးျပီး အစိုးရ ၀င္စြက္ေရး လမ္းစဥ္ေနာက္လိုက္တာ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ ျဗိတိန္တို႔ အေနနဲ႔ကေတာ့ အရင္းရွင္မိတ္ဖက္မ်ားပီပီ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို ကာကြယ္ဖို႔ ( အရႈံးျပ လုပ္ငန္းရွင္၊ ေငြရွင္ၾကီးမ်ားကို ကာကြယ္ဖို႔) သမ၀ါယမစနစ္ကို ထုတ္သုံးျပီး စုေပါင္း အရႈံးကို ေထၾကဖို႔ တိုင္ပင္ေနတာကိုလည္း ေတြ႔ေနရပါတယ္။

အရင္းေတြ၊ အျမတ္ေတြ၊ ေငြေၾကးေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ ခင္ဗ်ား လို႔ ေမးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တရုတ္ျပည္ၾကီးနဲ႔တကြေသာ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ ကတိက၀တ္မရွိတဲ့ တတိယႏိုင္ငံမ်ားရဲ႔ အာဏာရွင္မ်ား၊ ေငြရွင္ေၾကးရွင္၊ လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးမ်ား လက္ထဲမွာ ရွိေနပါတယ္လို႔ ေျဖရမယ့္ ပုံ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဥပမာ အာရွက်ားမ်ား၊ အေရွ႔အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ား … စသည္ စသည္

၁၉၉၇ အာရွေငြေၾကး ေစ်းကြက္ ျပိဳကြဲတုန္းက အိုင္အမ္အက္ဖ္ (ကမာၻေငြေၾကးရန္ပုံေငြ အဖြဲ႔)က ကယ္တင္ရွင္ၾကီး လုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူတို႔ေျပာသလို ေငြလဲႏႈန္းကို ေမွ်ာလိုက္မိလို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ျဖစ္ခ်ိန္မွာ စကၤာပူနဲ႔ မေလးရွားကေတာ့ သူ႔ေငြေစ်းကို က်ားကန္ျပီး ျပန္ မ တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

၂၀၀၁ အေမရိကန္ အင္တာနက္ပူေဖာင္းၾကီး ေပါက္ျပီး ေစ်းကြက္ေတြ ျပိဳလဲေတာ့ အျမတ္ၾကီးစားေတြ အရွင္းရွင္ၾကီးေတြက ကိုယ့္အျပစ္ကိုယ္၀န္ခံလို႔ တစစီ ျပန္ေကာက္ ေဆာက္တည္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။

ဒီတေခါက္ စီးပြားပ်က္ကပ္ ပုံသ႑န္ကေတာ့ အေနာက္ကလူေတြ ကုန္းေအာ္ျပီး အမႊန္းတင္မဆုံးတဲ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းၾကီးကို ျပန္ျပီး ဆင္ျခင္စရာ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းေတြခ်ဲ႔၊ ကမာၻလုံး ေျခဆန္႔၊ အျမတ္ေတြ ျဖန္႔၊ အလုပ္ေတြ ဟိုပို႔၊ ပစၥည္းေတြ မွာသုံး၊ လူေပၚနဲ႔ လူေဇာ္လုပ္တမ္း ကစားၾက၊ ကြန္ယက္စနစ္နဲ႔ တဦးကို တဦး ညိွႏႈိင္း ေစ်းကြက္ေဖာ္ စသည္တို႔ မနားတမ္းလုပ္ရင္းနဲ႔ စားသုံးသူေတြကို တ ၀ယ္တည္း ၀ယ္ခိုင္းေနရာက၊ အေၾကြးက ျပည္တြင္းမွာ တင္က်န္ျပီး အျမတ္က ႏိုင္ငံျခားကို အိပ္စပုိ႔အလုပ္ခံလိုက္ရေတာ့မွ အခုလိုမ်ဳိး သူေဌးေတြ အခ်င္းခ်င္း လည္ပင္းဖက္ ငိုၾကခ်ိန္ကို ျမင္ၾကရေတာ့တာကိုး။

စစ္ေအးေခတ္တုံးကေတာ့ မဟာမိတ္နဲ႔ ရန္သူကို ခြဲျခားလို႔ မ်က္ႏွာလိုက္ခဲ့ၾကေပမယ့္ စစ္ေအးအလြန္မွာ အေနာက္တိုင္း အရင္းရွင္တို႔က တတိယႏိုင္ငံေတြအေပၚမွာ ၀င္ခ်င္တိုင္း ၀င္၊ ထြက္ခ်င္တိုင္း ထြက္၊ စီးပြားေရးၾကီးနဲ႔ ပစ္ျပက္ျပီး ေပါင္းလို႔၊ ဇာတ္သြင္းလို႔ရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာကို သူတို႔ ျပန္စဥ္းစားရေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။ စီးပြားပ်က္ကပ္မတိုင္ခင္က အစပ်ဳိးခဲ့တဲ့ ကမာၻ ေလာင္စာဆီအၾကပ္အတည္းကိုလည္း သူတို႔က အျမတ္ၾကီးစားမ်က္ႏွာၾကည့္ျပီး ေဖာ့ခဲ့ၾကပုံပါပဲ။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မဟုတ္ေပမယ့္ အဓိပၸါယ္ရွိရွိ အခ်ိန္ကိုက္ျဖစ္ပြားတဲ့ အေမရိကန္စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းဟာ အေမရိကန္သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဇာတ္ရွိန္ျမွင့္ေစတဲ့ ထိုးဇာတ္တခု ျဖစ္ေနပါျပီ။ ေနာက္ထပ္တက္မယ့္ သမၼတဟာ အေမရိကန္ျပည္ကေနတဆင့္ မီးခိုးၾကြက္ေလ်ာက္လိုက္မယ့္ ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္ပ်က္မည့္ အၾကပ္အတည္းၾကီးကေန ဦးေဆာင္ျပီး ရုန္းထြက္ျပရန္ အဆင္သင့္ျပင္ ခါးေတာင္း ဘယ္လို က်ဳိက္ျပေတာ့မယ္ဆိုတာကို တကမာၻလုံးက ရင္တမမ ထားျပီး ၾကည့္ေနရျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနနဲ႔ကေတာ့ အၾကံေပးမယ္ဆိုရင္ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ အခု မလုပ္နဲ႔အုံး။ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာျပီးေတာ့ အာဏာကို ဆက္သိမ္းထားပါ။ ၾကားထဲမွာ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲ တခု လုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ေပါ့ေလ။ ျပီးရင္ေတာ့ ျပိဳင္ဘက္ေတြကို ဖမ္း။ ၂၀၁၀ က်မွ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္လို႔ ကတိေပး။ အဲလိုမ်ဳိး လမ္းျပ ေျမပုံ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကမာၻၾကီးရဲ႔ အဓိက ဇာတ္လုိက္တဦးျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံၾကီးနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားေတြကေတာ့ ဒီ အၾကပ္အတည္းၾကီးကို ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲ ျမန္မာစစ္အစိုးရနည္းေတြ မသုံးစြဲဘဲ တစိတ္ တ၀မ္းတည္း ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေစဖို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

(ဟဲ ဟဲ)

checkFull("post-" + "48623958904873520");

---

#fullpost {display:none;}

ေသနတ္တဖက္ ကေလာင္တဖက္

တာရာလင္းယုန္

ေအာက္တုိဘာ ၆၊ ၂၀၀၈

ဗမာျပည္တြင္စစ္ဗိုလ္မ်ား တမိုးလံုးေဖ်ာက္ဆိတ္ျဖစ္ေနသည္။ ၾကာၿပီ။

သို႔ေသာ္ ထူးထူးျခားျခား ေျပာစရာျဖစ္ေနသည္က စာေပေလာကျဖစ္သည္။ စာေပ-မီဒီယာေလာကမွာ စစ္ဗိုလ္မ်ား၏မိုး ျဖစ္ေနသည္ဟု ဆိုလိုက္လွ်င္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွ အေၾကာင္းမသိသူမ်ား အ့ံၾသသြားၾကမည္။ ဗမာျပည္မွစစ္ဗိုလ္မ်ား စာေပလိုက္စား လွေခ်လား၊ စာေပအရည္အခ်င္း ျမင့္မားလွခ်ည့္လားဟု မသိသူမ်ားက ထင္ေကာင္းထင္ၾကေပမည္။ ျပန္စဥ္းစားလိုက္လွ်င္ ဗမာျပည္ေလာက္ စစ္ဗိုလ္စာေရးဆရာ ေပါမ်ားေသာႏိုင္ငံ ကမၻာတြင္ အျခားမရိွ ဆိုသည္ကိုလည္း ေတြ႔ၾကရမည္။

ေရးလည္းေရးႏိုင္ၾကပါေပသည္။ ဝတၳဳ၊ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ၫႊန္း၊ အကုန္ေရးသည္။ အေမရိကန္ မေကာင္းဘူး၊ (တခ်ိန္ကေတာ့ တရုတ္မေကာင္းဘူး)၊ အင္န္အယ္လ္ဒီ မေကာင္းဘူး။ ဗကပမေကာင္းဘူး၊ ဖဆပလ မေကာင္းဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ မေကာင္းဘူး၊ ေက်ာင္းသားေတြ မေကာင္းဘူး။ သူတို႔မွတပါး ဘယ္သူမွ မေကာင္းဘူး။ ဘာပဲေရးေရး၊ ႏွစ္ႏွစ္-သံုးႏွစ္ေလာက္ေနလွ်င္ အမ်ိဳးသားစာေပဆုကို ေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ၿပီ။ အမ်ိဳးသားစာေပ ဆုရွင္ စစ္ဝန္ထမ္းအေရအတြက္သည္ မွန္မွန္ႀကီး တိုးတက္ေနသည္။ ဤတိုင္းျပည္တြင္ စစ္သားဦးေရႏွင့္ အရပ္သားဦးေရ အခ်ိဳးအစားမွာ တစ္အခ်ိဳး တရာခန္႔ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားစာေပ ဆုရသူ အခ်ိဳးအစားမွာ တစ္အခ်ိဳးေလး၊ တစ္အခ်ိဳး သံုးေလာက္ ျဖစ္လာေနသည္။

တကယ္ကေတာ့ ဗမာျပည္တြင္ တပ္မေတာ္အမႈထမ္းမ်ား စာေရးဆရာလုပ္သည္ ဆိုျခင္းမွာ ဆန္းသည့္ကိစၥမဟုတ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကာစ ကာလတြင္ပင္ ေတြ႔ၾကရသည္။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားသူ၊ မေက်ာ္ၾကားလွသူ၊ ေအာင္ျမင္သူ၊ မေအာင္ျမင္သူ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးပင္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ထူးျခားသည္မွာ ထိုစဥ္က တပ္မေတာ္ထဲ၊ အထူးသျဖင့္ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားထဲတြင္ တပ္မေတာ္ တာဝန္ကို ရိုးသားစြာ ထမ္းေဆာင္ေနသူမ်ား မ်ားျပားေသးသလို စာေရးေသာ တပ္မေတာ္ဝန္ထမ္းမ်ားထဲတြင္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ဝါဒျဖန္႔ လုပ္ငန္း သေဘာထားၿပီး စာေရးေနသူမ်ား နည္းလွေပသည္။ ေမာင္ေသာ္က၊ ဆရာဝန္ေမာင္သင္၊ ဝင္းဦး၊ ေလသူရဲတဦး၊ ဗိုလ္ျမင့္၊ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့၊ စာဖတ္သူမ်ားက သေဘာက်ခဲ့သည့္ စာဆိုစစ္သည္မ်ား၏ နာမည္အေရအတြက္မွာ မနည္းလွပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ သူတို႔၏စာကို ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးပစၥည္းအျဖစ္ အသံုးခ်မခံခဲ့ဘူး ဆိုသည့္အခ်က္ကို သတိထားမိသည္။

အလွည့္အေျပာင္း၏အစမွာ တပ္မေတာ္အတြင္း၌ ဆိုရွယ္လစ္စစ္ဗိုလ္ဂိုဏ္းက အုပ္စီးထားေသာ ဆိုက္ကို ေခၚ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးဌာနကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုဌာနမွေန၍ တပ္တြင္းရွိစာေရးသူမ်ားထဲမွ သူတို႔လိုခ်င္သူအခ်ိဳ႔ကို ေရြးေခၚခဲ့သည္။ အေခၚခံရသူမ်ား မျငင္းႏိုင္ပါ။ သို႔တိုင္ေအာင္ စာေရးဆရာမင္းရွင္လို လူအခ်ိဳ႔ကဆိုလွ်င္ ဆိုက္ကိုဌာနတြင္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ရာ၌ စာဖတ္ ပရိသတ္ လက္ခံထားေသာ မိမိ၏ ပင္ကိုကေလာင္နာမည္ကို လံုးဝ အသံုးမျပဳခဲ့ၾကေခ်။ ကိုယ့္ကေလာင္ညစ္ႏြမ္းမွာကို ေရွာင္က်ဥ္ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ဤအခ်ိဳးအေကြ႔မွာ သာမန္အခ်ိဳးအေကြ႔မဟုတ္၊ ဗမာျပည္သမိုင္းကို ႀကီးမားစြာ ဂယက္ရိုက္မည့္ အေျပာင္းအလဲႀကီးတရပ္ ေပၚေပါက္လာသည့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနသည္။ အျခားမဟုတ္ပါ၊ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္တို႔က တပ္မေတာ္တြင္း၌ ဆိုရွယ္လစ္စစ္ဗိုလ္မ်ား၏ ဂိုဏ္းကို ထူေထာင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ တဆက္တည္းမွာ ယင္း၏ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားျဖစ္ေသာ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈ၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး တြင္က်ယ္လာမႈ၊ ထိုမွတဆင့္ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈအထိ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာသည္။ အာဏာရ ဖဆပလအစိုးရ၏ ေပ်ာ့ညံ့မႈေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုသည္ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္အတြင္း တဟုန္ထိုး ေရွ႕ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔၏ အံုဖြ မန္းခ်က္ျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးသည္ တမုဟုတ္ျခင္းပင္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားေတာ့သည္။ သို႔ျဖင့္တပ္မေတာ္အရာရွိ အမ်ားစုမွာ မိမိတို႔အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေရးအတြက္ မဆလပါတီထဲသို႔ ဝင္ၾကရေတာ့သည္။

မဆလပါတီဆိုသည္မွာ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ အမည္ခံထားေသာ္လည္း စင္စစ္တြင္ စစ္အုပ္စုပါတီသာ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ မဆလပါတီထဲတြင္ တြင္က်ယ္၊ ေနရာရလိုသူမ်ားမွာ စစ္အုပ္စုအလိုက်မ်ား လုပ္ၾကရေတာ့သည္။ နဂိုက သာမန္တပ္မေတာ္သားမ်ား၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို စာဖြဲ႔ေနေသာ ကဗ်ာဆရာထီလာစစ္သူသည္ စစ္အုပ္စုအတြက္ ဝါဒျဖန္႔ေပးသူ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သို႔ျဖင့္ အခ်ိန္ တခ်ိန္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဝန္ႀကီးျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူလို အေရခြံေျပာင္းရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္မႉးေမာင္ေသာ္ကမွာေတာ့ ေထာင္တြင္း၌ ေသသြားေအာင္ စစ္အုပ္စုက ဇာတ္လမ္းဆင္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ အျခားေသာ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ စစ္အုပ္စုကို မေထာက္ခံသူမ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ တပ္မေတာ္ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စစ္တပ္အတြင္း၌ ဦးေႏွာက္ျဖင့္စာေရးသူမ်ားအတြက္ ေနရာ မရွိေတာ့။

အခ်ိန္ကာလေရြ႔လ်ားလာသည္ႏွင့္အမွ် ဗမာႏိုင္ငံ၏ နယ္ပယ္အသီးသီးကို စစ္ဗိုလ္မ်ားက ခ်ဳပ္ကိုင္လာခဲ့ၾကသည္။ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ စာေပအႏုပညာ၊ ရုပ္ရွင္၊ အကုန္ပဲဟု ဆိုရမည္။ ပိုဆိုးသည္က သူတို႔သည္ ထိုသို႔ခ်ဳပ္ကိုင္ယံုႏွင့္ မေက်ႏိုင္ၾက။ သူတို႔၏ သစၥာရွိလူယံုမ်ားမ်ားႏွင့္ လႊဲထားယံုႏွင့္ မေက်နပ္ႏိုင္ၾက။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ နယ္ပယ္မ်ားအတြင္းသို႔ သ႑ာန္မ်ိဳးစံုျဖင့္ ပါဝင္လာ ၾကသည္။ အထင္ရွားဆံုးဥပမာမွာ စာနယ္ဇင္းေလာကပင္ျဖစ္သည္။

သတင္းစာမွန္သမွ်မွာ စစ္အစိုးရပိုင္ျဖစ္သည္။ မီဒီယာအားလံုးကို စာေပစိစစ္ေရးက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။ ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္းမ်ားထဲတြင္ သူတို႔လူေတြ ဝင္ထားသည္။ သူတို႔သားသမီးမ်ား၊ ႀကံ႔ဖြတ္မ်ားက ထုတ္ေဝေနျခင္း၊ ေငြထုတ္ေပးထားျခင္းမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ သူတို႔ အားမရႏိုင္ၾက။ ကိုယ္တိုင္ စာေရးဆရာလုပ္ၾကသည္။ သူတို႔မို႔ေရးၿပီဆိုလွ်င္ မည္သည့္အယ္ဒီတာကမွ် မပယ္ရဲသလို မည္သည့္စာေပစိစစ္ေရးကလည္း စာတလံုး မျပင္ရဲ။

ထို႔ျပင္အာဏာရွိသူက စာေရးေနျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေရးသက္သက္ကိုသာ ေထာက္ရႈသည့္ မီဒီယာလုပ္ကိုင္သူ အခ်ိဳ႔ကလည္း သူတို႔စာမူမ်ားကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖင့္ နအဖအာဏာပိုင္မ်ားကို မ်က္ႏွာလုပ္ၾကသည္။ ကံေကာင္းလွ်င္ စကၠဴခ်ေပးျခင္းလို လက္ငင္းအက်ိဳးခံစားခြင့္မ်ားပင္ ခံစားရတတ္သည္မဟုတ္ေလာ။

ယင္းသို႔ တေခတ္ထလာေသာ စစ္ဝတ္စာေရးသူမ်ားသည္ သူတို႔ေရးခ်င္သည္မ်ားကို ေရးခ်င္သလိုေရးၾကသည္။ တဖက္က ျပန္ေခ်ပႏိုင္ျခင္းမရွိျခင္းႏွင့္ စာေပစိစစ္ေရးက ဘာမွမေျပာရဲသည္တို႔ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေစာက္ထိုး ေျပာင္းျပန္ေရးၾကသည္။ သမိုင္းကိုပင္ ျပင္ေရးၾကသည္။ သမိုင္းမွ ေခတ္သစ္သမိုင္းကိုသာမက သမိုင္းမတင္မီေက်ာက္ေခတ္ အေၾကာင္းကိုပင္ သူတို႔လိုခ်င္သလို ျပင္ေရး၊ ထင္သလို ေရးေနၾကသည္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ေရးသည္၊ ခိုင္း၍ရေသာ သမိုင္း ဆရာတို႔ကိုလည္း ေရးခိုင္းသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက “လူထုဟာ သမိုင္းကိုဖန္တီးသူ ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾကသည္။ နအဖေခတ္တြင္မူ သမိုင္းကို စစ္ဗိုလ္ေတြက ဖန္တီးေနၾကသည္။

သူတို႔ကိုယ္ရည္ေသြးတာ၊ မ႑ပ္တိုင္တက္တာေတြကိုေတာ့ စကားလုပ္ၿပီး ေျပာေနစရာမလိုဟု ယူဆပါသည္။ သူတို႔အထဲတြင္ ဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းလို “ငါေရးခ်င္သမွ်ငါအေၾကာင္း” ေရးဝ့ံသူရွိသလားဟုသာ ေမးခြန္းထုတ္လိုပါသည္။ အေၾကာင္းက သူတို႔ဘာအေၾကာင္းပဲေရးေရး၊ သိသိသာသာ ေရွာင္ကြင္းရသည့္ အခ်က္တခ်က္ရွိသည္။ ယင္းမွာ စစ္အုပ္စုေတြ၏ အတြင္းေရးမ်ား ျဖစ္သည္။ ဤသစၥာေတာ္ကို စစ္အုပ္စုျပင္ပေရာက္သြားသူ၊ အထုတ္ခံရသူ၊ အထုခံရသူမ်ားပါ ေစာင့္ထိန္းရသည္။ စစ္အုပ္စု၏ အတြင္းေရးေတြကို သူတို႔အမ်ားႀကီး သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေယာင္လို႔ပင္ မဟပါ။ အပုပ္ခ်ၿပီး အထုတ္ခံရသူပင္လွ်င္ သူ႔ကို ဘယ္လို အပုပ္ခ်ၿပီး ထုတ္လိုက္တာျဖစ္ေၾကာင္း မေရးပါ။ ဒါျဖင့္ သူတို႔ေက်နပ္ေနလို႔လားလို႔ ေမးစရာရွိပါသည္။ သူတို႔ မေက်နပ္ယံုမက ခံစားမႈမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔အတြင္းမွာ “စစ္အုပ္စုဝံသာႏုဝါဒ” ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္မေရးပါ။ ေရးလွ်င္လည္း “စာေပစိစစ္ေရး”က လက္မခံယံုမက “ေဘး”ပင္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။

တပ္အျပင္ေရာက္မွ စာေရးသူမ်ားထဲတြင္ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္အပါအဝင္ အျခား ဆိုရွယ္လစ္ထိပ္သီး စစ္ဗိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းအေၾကာင္းကို သူတို႔အသိဆံုးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔မေရးပါ။ တလံုးမွ်မေရးပါ။ (ရွစ္စ္ေလးလံုးအႀကိဳကာလတုန္းက ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ေရးခဲ့သည္မ်ားကို ုၾကည့္ပါ)။ စစ္အုပ္စု အတြင္းေရးကို သူတို႔ လံုးလံုးမေရးပါ။ ဗိုလ္တင္ေဖကို အရူးလို႔ ေရးခ်င္ေရးမည္။ ဗိုလ္တင္ေဖက မံုရြာဦးဘၿငိမ္ကို ဆရာတင္ေနသူျဖစ္ေၾကာင္း ေရးခ်င္ေရးမည္၊ ဗိုလ္ေနဝင္း အေၾကာင္းကိုေတာ့ လံုးလံုးမေရးပါ။ ၅၈ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းပြဲ၊ ၇ရက္ ဇူလိုင္ လူသတ္မွအစ အေရးႀကီးကိစၥအားလံုးကို ဗိုလ္ေနဝင္း ေခါင္းမၿငိမ့္ဘဲ ဘယ္သူမွ ဘာကိုမွ မလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သူတို႔အသိဆံုးျဖစ္ပါသည္။

သူတို႔ေရွာင္သည့္ ေနာက္တခ်က္လည္း ရွိေသးသည္။ ယင္းမွာ သမိုင္းအျဖစ္မွန္ကို ေရးရန္ ေရွာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ စာေပစိစစ္ေရးလည္း မသိႏိုင္ေသာ နအဖ စစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြလည္း မမွီလိုက္ေသာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို လုပ္ထြင္ပစ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဥပမာ စာအုပ္ တအုပ္တြင္ ၁၉၃၆ေက်ာင္းသားသပိတ္ႏွင့္ ၁၉၃၈ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို လံုးေထြးပစ္လိုက္သည္။ ၁၉၃၆ေက်ာင္းသား သပိတ္တြင္ ကိုဗဟိန္းႏွင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္သမားေတြကို စစ္ကိုင္းက ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးမစၥတာေဒါင္း (ဘိုးဝါး စစ္ျပန္ႀကီး) ဦးစီးသည့္ စေကာက္အဖြဲ႔က တုတ္ရွည္ေတြႏွင့္ ရိုက္ခဲ့သည့္ကိစၥကို မေရးပါ။ (ဘယ္ေရးမလဲ၊ ယင္း စေကာက္အဖြဲ႔တြင္ သူတို႔ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္အုပ္စုဝင္တေယာက္ ပါေနတာပဲ) ေနာက္ ေျဗာင္လိမ္တာတခုကေတာ့ အာဏာသိမ္းပြဲကို သူတုိ႔ မသိလိုက္ပါ ဟု လိမ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဗကပ ပါတီအတြင္း ကိစၥေတြကိုေတာ့ အပ္က်တာကအစ သူတို႔သိေနသလို ေရးေလ့ရွိၾကေသာ္လည္း သူတို႔လက္ေအာက္က စစ္တပ္ထဲတြင္ အာဏာသိမ္းရန္ ျပင္ေနျခင္းကိုေတာ့ မသိပါဟု ေျဗာင္လိမ္ၾကသည္။ “စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းပြဲျဖစ္ေတာ့မည္” ဆိုျခင္းကို (ပြဲၾကည့္ပရိသတ္) ေဘးလူေတြက သိေနၾကေသာ္လည္း ဇာတ္စင္ေပၚက (စစ္တပ္ထဲက) လူက မသိပါဟု ဆိုျခင္းမွာ ေျဗာင္လိမ္ေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းက တေရးႏိုးမွ အႀကံေပၚၿပီး အာဏာသိမ္းခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ အတြင္းလူေတြႏွင့္ တိုင္ပင္၊ စီမံကိန္းခ်ၿပီးမွ အာဏာသိမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေျပာစရာရွိသည္က အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ အာဏာေဝစု (တိုက္ရာပါပစၥည္း) ခြဲေဝရာ၌ “က်ေနာ္မပါဘူး၊ လက္မခံပါရေစနဲ႔” ဟုျငင္းခဲ့သူ တေယာက္မွမရွိ ဆိုေသာအခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

ဗမာ့သမိုင္းတြင္ လက္နက္တဖက္ ကေလာင္တဖက္ျဖင့္ စာေရးခဲ့ေသာ စာဆိုစစ္သည္မ်ား ေက်ာ္ၾကား၊ လူေလးစားခံရျခင္းမ်ား ရွိခဲ့ပါသည္။ ေရွးေခတ္သမိုင္းတြင္သာမက အနီးေခတ္သမိုင္းတြင္လည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္တြင္မူ ယင္းသို႔ေသာ စာေပစစ္သည္မ်ား မေတြ႔ရသေလာက္ ျဖစ္ေနသည္။ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ သူတို႔၏လက္ထဲကေသနတ္သည္ ျပည္သူလူထုကို ပစ္ခတ္ သတ္ျဖတ္ေသာ ေသနတ္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

UN Chief May Not Visit Burma in Decemberဒီမုိကေရစီေရး တိုးတက္မႈမရွိရင္ ဘန္ကီမြန္း ျမန္မာခရီးစဥ္ ဖ်က္မည္

By LALIT K JHA / UNITED NATIONS

Wednesday, October 8, 2008

---

UN Secretary-General Ban Ki-moon has cast doubt on a tentatively scheduled trip to Burma in December, saying so far he sees no tangible progress in achieving UN-mandated goals.

The secretary-general, in a press conference at UN headquarters in New York, said he would visit Burma only when he sees the possibility of achieving progress toward the goals the UN has set and is certain his visit would yield tangible results.

Ban said he does not see those conditions right now, and he is unlikely to visit Burma under the present circumstances.

"As to my visit, when I said I will be personally engaged, that meant that I would be willing to pay a return visit to Myanmar at an appropriate time,” he said. “But you should also know that without any tangible or very favorable results to be achieved, I may not be in a position to visit Myanmar without any expectations."

Ban, who has organized several meetings during the General Assembly session of the UN including ministerial-level meeting of the Friends of the Secretary General on Burma, said he is studying the possibility of a visit.

"I am now in the process of making some groundwork, which may allow me to consider my own visit. But at this time, I need some more time. I will have to consider all the circumstances—when would be an appropriate time for me to visit," he said.

Such a statement by the secretary-general could be considered a major setback for the military junta, since a visit by Ban would enhance their credibility. It was during the last visit of Ibrahim Gambari, the special UN envoy on Burma, that it was announced that Ban would make a second trip to Burma in December.

Ban’s first visit was in May in the aftermath of cyclone Nargis when he visited the Irrawaddy delta. His talks with top Burmese officials were restricted to humanitarian relief efforts.

The secretary-general, however, said he is committed to ensure that things move in a positive direction in Burma.

"On this [Burma], you have my firm commitment and assurances that I will be constantly and personally engaged—at my level and through my special adviser Mr Gambari's engagement with the Myanmar authorities," Ban said.

Gambari last visited Burma in August, which many considered a failed mission. He failed to meet with either Sen-Gen Than Shwe or opposition leader Aung San Suu Kyi.

"I have convened for the first time this high-level meeting where many countries were represented at the ministerial, foreign ministers, level. It was very encouraging," Ban said, referring to the ministerial-level meeting of 14 Friends of the Secretary-General on Burma.

"There was firm support for the continuing good offices role of the secretary-general, and also Gambari's engagement there. That will continue," Ban said.

"There was again strong commitment from the Group of Friends of the Secretary-General that they will provide whatever necessary assistance and cooperation to enable that," he said.

The secretary-general said there was strong support from UN member nations that it is up to the Burmese government to implement fully the democratization process and also release all political prisoners.

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း။ စက္တင္ဘာ ၂၄၊ ၂၀၀၈။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တိုးတက္မႈေတြ
မေတြ႕ရဘူးဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္
ကို ပယ္ဖ်က္ေကာင္း ပယ္ဖ်က္မယ့္အေၾကာင္း
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း
(Ban Ki-moon) က အဂၤါေန႔မွာ ေျပာလိုက္ပါ
တယ္။ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာလမွာ သူ ျမန္မာႏိုင္ငံကို
သြားေရာက္မယ္ဆိုၿပီး အရင္ထြက္ေပၚေနခဲ့တဲ့
သတင္းေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဂၤါေန႔က ကုလ
သမဂၢဌာနခ်ဳပ္မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာ
ရွင္းလင္းပြဲအတြင္း သတင္းေထာက္ေတြက
ေမးျမန္းတဲ့အေပၚ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက တုံ႔ျပန္
ေျဖၾကားခဲ့တာပါ။

ႏိုင္ငံေရးကိစၥရပ္ေတြကို ေျပာဆုိေဆြးေႏြးဖို႔ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာလမွာ သြားဖို႔ရွိတယ္လို႔
ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ အီဘရာဟင္မ္ ဂမ္ဘာရီ
(Ibrahim Gambari) ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရွိခ်ိန္အတြင္း ေျပာခဲ့ပါ
တယ္။

မစၥတာဘန္က သူ႔အေနနဲ႔ေရာ၊ သူ႔ရဲ႕အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ မစၥတာဂမ္ဘာရီအေနနဲ႔ေရာ
ျမန္မာ့အေရးမွာ အဆက္မျပတ္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ထိေတြ႕လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိတာ
ကို အခုိင္အမာ ထပ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက …

"ဒီမုိကေရစီေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ျမန္မာအစိုးရက အျပည့္အ၀ အေကာင္
အထည္ ေဖာ္သင့္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း လႊတ္ေပးသင့္ပါတယ္။"

သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ ကုလသမဂၢက ေတာင္းဆိုထားသလို ျမန္မာအစိုးရက ဒီမုိကေရစီေရး
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္သလား၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ေဆာင္
သလား၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးသလားဆိုတာေတြေပၚမွာ မူတည္ေန
တယ္လို႔ မစၥတာဘန္က ေျပာပါတယ္။

"သင့္ေတာ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို က်ေနာ္ျပန္သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
အေကာင္အထည္ျပႏုိင္တဲ့ ဒါမွမဟုတ္ အင္မတန္ အားတက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ တိုးတက္မႈ
ေတြ မရဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။"

"ဒီတႀကိမ္မွာ က်ေနာ့္အတြက္ အခ်ိန္ ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ သြားေရာက္ဖို႔ အသင့္ေတာ္ဆံုး
အခ်ိန္က ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို သတ္မွတ္ဖို႔အတြက္ အေျခအေနအားလံုးကို
က်ေနာ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာပါ။"

မစၥတာဘန္ကီမြန္းက သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္
ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရွိ-မရွိ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ
လြတ္-မလြတ္ ဆိုတာေတြအေပၚ မူတည္ေနတယ္လို႔ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ သြယ္၀ိုက္ၿပီး
ဖိအားေပးတဲ့သေဘာ ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။

Thai Crisis Turns Bloodyဆႏၵျပမႈ ထိန္းသိမ္းေရး စစ္တပ္အကူအညီ ထုိင္းရဲရယူ

By GRANT PECK / AP WRITER

Wednesday, October 8, 2008

---

BANGKOK — Thailand suffered its worst political violence in more than 16 years as police battled protesters who besieged the Parliament in their struggle to change the country's system of democracy. At least one person was killed and more than 400 people were injured.

The army moved into the streets of the capital, Bangkok, while most of the protesters eventually left the area around Parliament and regrouped on the grounds of the prime minister's office, which they have occupied since August 26.

Riot policemen fire tear gas towards anti-government demonstrators protesting outside Parliament in Bangkok on October 7. (Photo: Reuters)

The violence heightened the political uncertainty that has bedeviled Thailand since early 2006, when large protests called for Thaksin Shinawatra, the tycoon-turned-prime minister, to step down for alleged corruption and abuse of power.

A September 2006 coup ousted Thaksin, but a military-appointed interim government proved incompetent and scared away foreign investors.

Thaksin's political allies were restored to power by a December 2007 election, serving only to deepen the split between his rural majority supporters and urban-based opponents, who have made it difficult for the government to function. The problems stayed at a boil when Somchai Wongsawat, Thaksin's brother-in-law, became prime minister.

Earlier, according to Thai media, he climbed over a fence to get past the crowds and escape from Parliament.

The protesters' rage over what they see as an effort to reinstall Thaksin by stealth leads some to suspect they are pushing to force another coup to oust the government.

"It is increasingly apparent that the alliance is provoking confrontation so that the military would intervene," said Charnvit Kasetsiri, a historian and a former rector of Bangkok's Thammasat University: "They are confusing anarchy and democracy and I don't think a coup can be ruled out at this point. It seems that they want to drag it to that end, one way or the other."

But Army Commander Gen Anupong Paochinda, speaking to reporters Tuesday night, said: "The military will not stage a coup. A coup would not do any good to the country. It won't accomplish anything. It is not hard to stage a coup. But making a country function after staging one is."

The prime minister rebuffed the protesters' demands to step down. "I came in to do my job, so I will not quit working," Somchai told reporters.

An injured anti-government protester, center, is carried by her comrades after police dispersed thousands of protesters. (Photo: AP)

The protesters, calling themselves the People's Alliance for Democracy, include royalists, wealthy and middle-class urban residents and union activists, all of whom feel threatened by political and social change.

The alliance claims Thailand's electoral system is susceptible to vote-buying, and that the rural majority, the Thaksin camp's power base, is not sophisticated enough to cast ballots responsibly.

It advocates abandoning one-person, one-vote to allow some lawmakers to be chosen by professions and social groups, but has not explained how such a system would work and be free and fair.

The violence was the worst since 1992, when the army killed dozens of pro-democracy demonstrators seeking the ouster of a military-backed government.

The protesters had surrounded the squat, modern Parliament buildings Monday night with barbed wire and tire barricades. The first burst of violence came at 6 a.m. Tuesday when police cleared the street, allowing the prime minister to enter and deliver a policy statement.

Another erupted in the late afternoon with authorities firing countless volleys of tear gas to clear a path for lawmakers to leave.

About a mile (1.6 kilometers) away from the fighting, an unidentified person was killed when a Jeep Cherokee exploded. Police said they suspected a bomb, but gave no details.

Witnesses reported hearing gunshots throughout the day, though who was firing them could not be determined.

07 October 2008

မ်က္ရည္ယိုဗုံးျဖင့္ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲမႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးေနၾကေသာ ထုိင္းအစုိးရ ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ား။ ေအာက္တုိဘာ ၇၊ ၂၀၀၈။

ထုိင္းစစ္တပ္မ်ား ခ်ထားတာဟာ ရဲရဲ႕အကူ
အညီေတာင္းခံလို႔ ကူညီဖို႔အတြက္သာ
ျဖစ္တယ္၊ လက္နက္မကိုင္ထားၾကပါဘူးလုိ႔
စစ္တပ္ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္က ရွင္းလင္းေျပာဆုိ
ပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ အစိုးရဆန္႔က်င္
ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ားနဲ႔ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ား
ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားေနစဥ္ မသကၤာဖြယ္ ကားဗုံး
ေပါက္ကြဲလို႔ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ ေသဆုံး
သြားပါတယ္။ ဒီဗုံးေပါက္ကြဲမႈနဲ႔ ပါလီမန္ကုိ
၀ုိင္းၿပီး ဆႏၵျပေနၾကတဲ့ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဆႏၵျပသမားမ်ား ပတ္သက္ျခင္း
ရွိမရွိ မသိရေသးဘူးလုိ႔ အစုိးရတာ၀န္ခံမ်ားက ေျပာဆုိၾကပါတယ္။

ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆြန္ခ်ဳိင္း ေ၀ါင္ဆာ၀ပ္ (Somchai Wongsawat)
မိန္႔ခြန္းေျပာရာသို႔ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား မတက္ႏုိင္ေအာင္ အစိုးရဆန္႔က်င္
ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ားက လႊတ္ေတာ္ကို ၀ုိင္းရံပိတ္ဆို႔ထားတာျဖစ္လို႔ ရဲက ထပ္တလဲလဲ
မ်က္ရည္ယိုဗုံးမ်ားသုံးကာ လူစုခြဲရပါတယ္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္က ဖယ္ရွားခံလုိက္ရတဲ့ သက္ဆင္ ရွင္နာ၀ပ္ (Thaksin Shinawatra)
နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ ဒီေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံအစုိးရ ဆင္းေပးဖုိ႔ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔က
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ အစိုးရ႐ုံး၀င္းကုိ သိမ္းပုိက္ၿပီး ဆႏၵျပေနတာ တလေက်ာ္သြားပါၿပီ။
ဒီေန႔ပဋိပကၡဟာ ဒီကာလအတြင္း အဆုိး၀ါးဆုံးျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆြန္ခ်ဳိင္းက ရာထူးကမထြက္ဘူး၊ အေရးေပၚအေျခအေနလည္း မေၾကညာ
ဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။