10.08.2008

မိုးမခသတင္းလႊာ

#fullpost {display:none;}

Cartoon Aw Pi Kye - Saving our Earth and Environment - Cartoon Series 01 October 7th 2008

checkFull("post-" + "8803765999711424612");

#fullpost {display:none;}

Cartoon Beruma - Underage Smoking in Burma
October 7th 2008

checkFull("post-" + "894023471442501637");

#fullpost {display:none;}


အေရွ႔နဲ႔အေနာက္ ဆုံၾကရာ၀ယ္ - အရင္းရွင္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ နဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ အရင္းရွင္စနစ္

ေမာင္ရစ္

ေအာက္တိုဘာ ၇၊ ၂၀၀၈

အေမရိကန္မွာ စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုက္ျပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ အိမ္ေစ်းေတြ ေဖာင္းပြ၊ အရင္းရွင္မ်ားက စားသုံးသူေတြကို လွည့္စား ျဖားေယာင္းျပီး ေငြေတြေခ်း၊ ေစ်းတင္ေရာင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ကတုံးေပၚထိပ္ကြက္ ပြဲစားခ၊ အတိုးႏႈန္း အဆင့္ဆင့္နဲ႔ လက္လႊဲေရာင္း စသည္တုိ႔ရဲ႔ အက်ဴိးဆက္အျဖစ္ သူတို႔ ေ၀ါ့စထရိ အစုရွယ္ယာနဲ႔ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ ျပိဳလဲမတတ္ ျဖစ္ၾကရတာပါပဲ။

အိမ္ျခံေျမ ေငြေခ်းသူ အဖြဲ႔ၾကီး ျပိဳလဲေတာ့ အစိုးရက ၀င္ကယ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေငြေခ်းစာခ်ဳပ္ေတြ ျမီရွင္ ျမီစား အာမခံလုပ္ငန္းေတြ ေစ်းပ်က္ကုန္ေတာ့ အစိုးရက ၀င္ေရာက္ထိမ္းသိမ္းဖို႔ ၾကိဳးစားပါတယ္။ ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြ၊ ေငြေၾကးလုပ္ငန္းေတြ ထိခိုက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အေမရိကန္ အစိုးရက ဘီလ်ံ ၇၀၀ ဖိုး ကယ္တင္ေရး စီမံကိန္းကို ထုတ္ေဖာ္လာခဲ့ပါတယ္။

အခု သူတို႔ရဲ႔ ဘီလ်ံ ၇၀၀ ဖိုး ကယ္တင္ေရး စီမံခ်က္ကို အရင္းရွင္ၾကီးမ်ားရဲ႔ လူတစု ေကာင္းစားေရး ဆိုရွယ္လစ္စနစ္လို႔ အမည္ေပးၾကပါတယ္။ အရႈံးအၾကီးအက်ယ္ ျပေနျပီ ျဖစ္တဲ့ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ၾကီးမ်ားကို အက်နာျခင္းက သက္သာေအာင္ အစိုးရက ၀င္ျပီး ခု ေပးတာ မို႔လို ျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႔ေတြ က်ဆုံးရင္ လမ္းေပၚကလူေတြ၊ အိမ္ေပၚက လူေတြ၊ အလုပ္ခြင္ထဲက လူေတြပါ ထိခိုက္ျပိဳလဲျပီး အေမရိကန္တျပည္လုံး လူမြဲစာရင္း ၀င္ကုန္ၾကမွာ ျဖစ္တာကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ သူတို႔ကို ကယ္တင္မွ ျဖစ္မယ္လို႔ အားလုံးက ဆင္ေျခေပးျပီး အားလုံးက ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႔ လက္ခံၾကပုံပါပဲ။

သူေတာင္းစား ခြက္ေပ်ာက္တာ အေရးမၾကီးဘူး၊ သူေဌး ေကာ္ဖီငတ္တာက ပိုအေရးၾကီးတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုၾကီးရဲ႔ အရင္းရွင္စနစ္က ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္ ၀ါဒီမ်ားကဲ့သို႔ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာ၊ ျပည္သူ႔အခြန္ကို သုံးစြဲျပီး လုပ္ငန္းၾကီးမ်ားကို ကယ္တင္လိုက္တာမို႔ ဥေရာပ ေစ်းကြက္မ်ား၊ အာရွ ေစ်းကြက္မ်ားက အထူး အာရုံစိုက္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ တပါတီ ဆိုရွယ္လစ္ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ျဖစ္တဲ့ တရုတ္ျပည္မၾကီးဟာ ဆိုလ်င္ အေမရိကန္ေတြရဲ႔ အၾကီးက်ယ္ဆုံးေသာ အေၾကြးရွင္ၾကီး၊ အရင္းရွင္ၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အေမရိကန္ စီးပြားေရးကို ကယ္တင္ရန္ တရုတ္နည္း တရုတ္ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ကို က်င့္သုံးေလမလား လို႔ ၀ိုင္း ၾကည့္ေနၾကေပမယ့္ တရုတ္ျပည္မၾကီးကေတာ့ အရင္းရွင္ ေစ်းကြက္ နိယာမအတိုင္း အရႈံးေပၚတာ ကိုယ္အသုံးမက်လို႔ အစိုးရက ၀င္ကူစရာ မလို၊ ေလညာက ေနသာသပါ့ ဆိုသကဲ့သို႔ ခပ္မဆိတ္ ျပဳမူေနတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ဆိုေတာ့ တပါတီ အာဏာရွင္ေတြက အရင္းရွင္ေတြ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ အရင္းရွင္ ႏိုင္ငံေတြက ဆိုရွယ္လစ္နည္းလမ္းေတြ သုံးျပီး အစိုးရ ၀င္စြက္ေရး လမ္းစဥ္ေနာက္လိုက္တာ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ ျဗိတိန္တို႔ အေနနဲ႔ကေတာ့ အရင္းရွင္မိတ္ဖက္မ်ားပီပီ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို ကာကြယ္ဖို႔ ( အရႈံးျပ လုပ္ငန္းရွင္၊ ေငြရွင္ၾကီးမ်ားကို ကာကြယ္ဖို႔) သမ၀ါယမစနစ္ကို ထုတ္သုံးျပီး စုေပါင္း အရႈံးကို ေထၾကဖို႔ တိုင္ပင္ေနတာကိုလည္း ေတြ႔ေနရပါတယ္။

အရင္းေတြ၊ အျမတ္ေတြ၊ ေငြေၾကးေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ ခင္ဗ်ား လို႔ ေမးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တရုတ္ျပည္ၾကီးနဲ႔တကြေသာ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ ကတိက၀တ္မရွိတဲ့ တတိယႏိုင္ငံမ်ားရဲ႔ အာဏာရွင္မ်ား၊ ေငြရွင္ေၾကးရွင္၊ လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးမ်ား လက္ထဲမွာ ရွိေနပါတယ္လို႔ ေျဖရမယ့္ ပုံ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဥပမာ အာရွက်ားမ်ား၊ အေရွ႔အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ား … စသည္ စသည္

၁၉၉၇ အာရွေငြေၾကး ေစ်းကြက္ ျပိဳကြဲတုန္းက အိုင္အမ္အက္ဖ္ (ကမာၻေငြေၾကးရန္ပုံေငြ အဖြဲ႔)က ကယ္တင္ရွင္ၾကီး လုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူတို႔ေျပာသလို ေငြလဲႏႈန္းကို ေမွ်ာလိုက္မိလို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ျဖစ္ခ်ိန္မွာ စကၤာပူနဲ႔ မေလးရွားကေတာ့ သူ႔ေငြေစ်းကို က်ားကန္ျပီး ျပန္ မ တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

၂၀၀၁ အေမရိကန္ အင္တာနက္ပူေဖာင္းၾကီး ေပါက္ျပီး ေစ်းကြက္ေတြ ျပိဳလဲေတာ့ အျမတ္ၾကီးစားေတြ အရွင္းရွင္ၾကီးေတြက ကိုယ့္အျပစ္ကိုယ္၀န္ခံလို႔ တစစီ ျပန္ေကာက္ ေဆာက္တည္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။

ဒီတေခါက္ စီးပြားပ်က္ကပ္ ပုံသ႑န္ကေတာ့ အေနာက္ကလူေတြ ကုန္းေအာ္ျပီး အမႊန္းတင္မဆုံးတဲ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းၾကီးကို ျပန္ျပီး ဆင္ျခင္စရာ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းေတြခ်ဲ႔၊ ကမာၻလုံး ေျခဆန္႔၊ အျမတ္ေတြ ျဖန္႔၊ အလုပ္ေတြ ဟိုပို႔၊ ပစၥည္းေတြ မွာသုံး၊ လူေပၚနဲ႔ လူေဇာ္လုပ္တမ္း ကစားၾက၊ ကြန္ယက္စနစ္နဲ႔ တဦးကို တဦး ညိွႏႈိင္း ေစ်းကြက္ေဖာ္ စသည္တို႔ မနားတမ္းလုပ္ရင္းနဲ႔ စားသုံးသူေတြကို တ ၀ယ္တည္း ၀ယ္ခိုင္းေနရာက၊ အေၾကြးက ျပည္တြင္းမွာ တင္က်န္ျပီး အျမတ္က ႏိုင္ငံျခားကို အိပ္စပုိ႔အလုပ္ခံလိုက္ရေတာ့မွ အခုလိုမ်ဳိး သူေဌးေတြ အခ်င္းခ်င္း လည္ပင္းဖက္ ငိုၾကခ်ိန္ကို ျမင္ၾကရေတာ့တာကိုး။

စစ္ေအးေခတ္တုံးကေတာ့ မဟာမိတ္နဲ႔ ရန္သူကို ခြဲျခားလို႔ မ်က္ႏွာလိုက္ခဲ့ၾကေပမယ့္ စစ္ေအးအလြန္မွာ အေနာက္တိုင္း အရင္းရွင္တို႔က တတိယႏိုင္ငံေတြအေပၚမွာ ၀င္ခ်င္တိုင္း ၀င္၊ ထြက္ခ်င္တိုင္း ထြက္၊ စီးပြားေရးၾကီးနဲ႔ ပစ္ျပက္ျပီး ေပါင္းလို႔၊ ဇာတ္သြင္းလို႔ရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာကို သူတို႔ ျပန္စဥ္းစားရေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။ စီးပြားပ်က္ကပ္မတိုင္ခင္က အစပ်ဳိးခဲ့တဲ့ ကမာၻ ေလာင္စာဆီအၾကပ္အတည္းကိုလည္း သူတို႔က အျမတ္ၾကီးစားမ်က္ႏွာၾကည့္ျပီး ေဖာ့ခဲ့ၾကပုံပါပဲ။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မဟုတ္ေပမယ့္ အဓိပၸါယ္ရွိရွိ အခ်ိန္ကိုက္ျဖစ္ပြားတဲ့ အေမရိကန္စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းဟာ အေမရိကန္သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဇာတ္ရွိန္ျမွင့္ေစတဲ့ ထိုးဇာတ္တခု ျဖစ္ေနပါျပီ။ ေနာက္ထပ္တက္မယ့္ သမၼတဟာ အေမရိကန္ျပည္ကေနတဆင့္ မီးခိုးၾကြက္ေလ်ာက္လိုက္မယ့္ ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္ပ်က္မည့္ အၾကပ္အတည္းၾကီးကေန ဦးေဆာင္ျပီး ရုန္းထြက္ျပရန္ အဆင္သင့္ျပင္ ခါးေတာင္း ဘယ္လို က်ဳိက္ျပေတာ့မယ္ဆိုတာကို တကမာၻလုံးက ရင္တမမ ထားျပီး ၾကည့္ေနရျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနနဲ႔ကေတာ့ အၾကံေပးမယ္ဆိုရင္ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ အခု မလုပ္နဲ႔အုံး။ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာျပီးေတာ့ အာဏာကို ဆက္သိမ္းထားပါ။ ၾကားထဲမွာ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲ တခု လုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ေပါ့ေလ။ ျပီးရင္ေတာ့ ျပိဳင္ဘက္ေတြကို ဖမ္း။ ၂၀၁၀ က်မွ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္လို႔ ကတိေပး။ အဲလိုမ်ဳိး လမ္းျပ ေျမပုံ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကမာၻၾကီးရဲ႔ အဓိက ဇာတ္လုိက္တဦးျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံၾကီးနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားေတြကေတာ့ ဒီ အၾကပ္အတည္းၾကီးကို ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲ ျမန္မာစစ္အစိုးရနည္းေတြ မသုံးစြဲဘဲ တစိတ္ တ၀မ္းတည္း ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေစဖို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

(ဟဲ ဟဲ)


checkFull("post-" + "48623958904873520");


#fullpost {display:none;}

ေသနတ္တဖက္ ကေလာင္တဖက္

တာရာလင္းယုန္

ေအာက္တုိဘာ ၆၊ ၂၀၀၈

ဗမာျပည္တြင္စစ္ဗိုလ္မ်ား တမိုးလံုးေဖ်ာက္ဆိတ္ျဖစ္ေနသည္။ ၾကာၿပီ။

သို႔ေသာ္ ထူးထူးျခားျခား ေျပာစရာျဖစ္ေနသည္က စာေပေလာကျဖစ္သည္။ စာေပ-မီဒီယာေလာကမွာ စစ္ဗိုလ္မ်ား၏မိုး ျဖစ္ေနသည္ဟု ဆိုလိုက္လွ်င္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွ အေၾကာင္းမသိသူမ်ား အ့ံၾသသြားၾကမည္။ ဗမာျပည္မွစစ္ဗိုလ္မ်ား စာေပလိုက္စား လွေခ်လား၊ စာေပအရည္အခ်င္း ျမင့္မားလွခ်ည့္လားဟု မသိသူမ်ားက ထင္ေကာင္းထင္ၾကေပမည္။ ျပန္စဥ္းစားလိုက္လွ်င္ ဗမာျပည္ေလာက္ စစ္ဗိုလ္စာေရးဆရာ ေပါမ်ားေသာႏိုင္ငံ ကမၻာတြင္ အျခားမရိွ ဆိုသည္ကိုလည္း ေတြ႔ၾကရမည္။


ေရးလည္းေရးႏိုင္ၾကပါေပသည္။ ဝတၳဳ၊ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ၫႊန္း၊ အကုန္ေရးသည္။ အေမရိကန္ မေကာင္းဘူး၊ (တခ်ိန္ကေတာ့ တရုတ္မေကာင္းဘူး)၊ အင္န္အယ္လ္ဒီ မေကာင္းဘူး။ ဗကပမေကာင္းဘူး၊ ဖဆပလ မေကာင္းဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ မေကာင္းဘူး၊ ေက်ာင္းသားေတြ မေကာင္းဘူး။ သူတို႔မွတပါး ဘယ္သူမွ မေကာင္းဘူး။ ဘာပဲေရးေရး၊ ႏွစ္ႏွစ္-သံုးႏွစ္ေလာက္ေနလွ်င္ အမ်ိဳးသားစာေပဆုကို ေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ၿပီ။ အမ်ိဳးသားစာေပ ဆုရွင္ စစ္ဝန္ထမ္းအေရအတြက္သည္ မွန္မွန္ႀကီး တိုးတက္ေနသည္။ ဤတိုင္းျပည္တြင္ စစ္သားဦးေရႏွင့္ အရပ္သားဦးေရ အခ်ိဳးအစားမွာ တစ္အခ်ိဳး တရာခန္႔ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားစာေပ ဆုရသူ အခ်ိဳးအစားမွာ တစ္အခ်ိဳးေလး၊ တစ္အခ်ိဳး သံုးေလာက္ ျဖစ္လာေနသည္။


တကယ္ကေတာ့ ဗမာျပည္တြင္ တပ္မေတာ္အမႈထမ္းမ်ား စာေရးဆရာလုပ္သည္ ဆိုျခင္းမွာ ဆန္းသည့္ကိစၥမဟုတ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကာစ ကာလတြင္ပင္ ေတြ႔ၾကရသည္။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားသူ၊ မေက်ာ္ၾကားလွသူ၊ ေအာင္ျမင္သူ၊ မေအာင္ျမင္သူ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးပင္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ထူးျခားသည္မွာ ထိုစဥ္က တပ္မေတာ္ထဲ၊ အထူးသျဖင့္ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားထဲတြင္ တပ္မေတာ္ တာဝန္ကို ရိုးသားစြာ ထမ္းေဆာင္ေနသူမ်ား မ်ားျပားေသးသလို စာေရးေသာ တပ္မေတာ္ဝန္ထမ္းမ်ားထဲတြင္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ဝါဒျဖန္႔ လုပ္ငန္း သေဘာထားၿပီး စာေရးေနသူမ်ား နည္းလွေပသည္။ ေမာင္ေသာ္က၊ ဆရာဝန္ေမာင္သင္၊ ဝင္းဦး၊ ေလသူရဲတဦး၊ ဗိုလ္ျမင့္၊ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့၊ စာဖတ္သူမ်ားက သေဘာက်ခဲ့သည့္ စာဆိုစစ္သည္မ်ား၏ နာမည္အေရအတြက္မွာ မနည္းလွပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ သူတို႔၏စာကို ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးပစၥည္းအျဖစ္ အသံုးခ်မခံခဲ့ဘူး ဆိုသည့္အခ်က္ကို သတိထားမိသည္။


အလွည့္အေျပာင္း၏အစမွာ တပ္မေတာ္အတြင္း၌ ဆိုရွယ္လစ္စစ္ဗိုလ္ဂိုဏ္းက အုပ္စီးထားေသာ ဆိုက္ကို ေခၚ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးဌာနကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုဌာနမွေန၍ တပ္တြင္းရွိစာေရးသူမ်ားထဲမွ သူတို႔လိုခ်င္သူအခ်ိဳ႔ကို ေရြးေခၚခဲ့သည္။ အေခၚခံရသူမ်ား မျငင္းႏိုင္ပါ။ သို႔တိုင္ေအာင္ စာေရးဆရာမင္းရွင္လို လူအခ်ိဳ႔ကဆိုလွ်င္ ဆိုက္ကိုဌာနတြင္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ရာ၌ စာဖတ္ ပရိသတ္ လက္ခံထားေသာ မိမိ၏ ပင္ကိုကေလာင္နာမည္ကို လံုးဝ အသံုးမျပဳခဲ့ၾကေခ်။ ကိုယ့္ကေလာင္ညစ္ႏြမ္းမွာကို ေရွာင္က်ဥ္ၾကသည္။


သို႔ေသာ္ ဤအခ်ိဳးအေကြ႔မွာ သာမန္အခ်ိဳးအေကြ႔မဟုတ္၊ ဗမာျပည္သမိုင္းကို ႀကီးမားစြာ ဂယက္ရိုက္မည့္ အေျပာင္းအလဲႀကီးတရပ္ ေပၚေပါက္လာသည့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနသည္။ အျခားမဟုတ္ပါ၊ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္တို႔က တပ္မေတာ္တြင္း၌ ဆိုရွယ္လစ္စစ္ဗိုလ္မ်ား၏ ဂိုဏ္းကို ထူေထာင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ တဆက္တည္းမွာ ယင္း၏ေနာက္ဆက္တြဲမ်ားျဖစ္ေသာ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈ၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး တြင္က်ယ္လာမႈ၊ ထိုမွတဆင့္ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈအထိ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာသည္။ အာဏာရ ဖဆပလအစိုးရ၏ ေပ်ာ့ညံ့မႈေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုသည္ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္အတြင္း တဟုန္ထိုး ေရွ႕ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔၏ အံုဖြ မန္းခ်က္ျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးသည္ တမုဟုတ္ျခင္းပင္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားေတာ့သည္။ သို႔ျဖင့္တပ္မေတာ္အရာရွိ အမ်ားစုမွာ မိမိတို႔အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေရးအတြက္ မဆလပါတီထဲသို႔ ဝင္ၾကရေတာ့သည္။


မဆလပါတီဆိုသည္မွာ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ အမည္ခံထားေသာ္လည္း စင္စစ္တြင္ စစ္အုပ္စုပါတီသာ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ မဆလပါတီထဲတြင္ တြင္က်ယ္၊ ေနရာရလိုသူမ်ားမွာ စစ္အုပ္စုအလိုက်မ်ား လုပ္ၾကရေတာ့သည္။ နဂိုက သာမန္တပ္မေတာ္သားမ်ား၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို စာဖြဲ႔ေနေသာ ကဗ်ာဆရာထီလာစစ္သူသည္ စစ္အုပ္စုအတြက္ ဝါဒျဖန္႔ေပးသူ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သို႔ျဖင့္ အခ်ိန္ တခ်ိန္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဝန္ႀကီးျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူလို အေရခြံေျပာင္းရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္မႉးေမာင္ေသာ္ကမွာေတာ့ ေထာင္တြင္း၌ ေသသြားေအာင္ စစ္အုပ္စုက ဇာတ္လမ္းဆင္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ အျခားေသာ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ စစ္အုပ္စုကို မေထာက္ခံသူမ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ တပ္မေတာ္ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စစ္တပ္အတြင္း၌ ဦးေႏွာက္ျဖင့္စာေရးသူမ်ားအတြက္ ေနရာ မရွိေတာ့။


အခ်ိန္ကာလေရြ႔လ်ားလာသည္ႏွင့္အမွ် ဗမာႏိုင္ငံ၏ နယ္ပယ္အသီးသီးကို စစ္ဗိုလ္မ်ားက ခ်ဳပ္ကိုင္လာခဲ့ၾကသည္။ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ စာေပအႏုပညာ၊ ရုပ္ရွင္၊ အကုန္ပဲဟု ဆိုရမည္။ ပိုဆိုးသည္က သူတို႔သည္ ထိုသို႔ခ်ဳပ္ကိုင္ယံုႏွင့္ မေက်ႏိုင္ၾက။ သူတို႔၏ သစၥာရွိလူယံုမ်ားမ်ားႏွင့္ လႊဲထားယံုႏွင့္ မေက်နပ္ႏိုင္ၾက။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ နယ္ပယ္မ်ားအတြင္းသို႔ သ႑ာန္မ်ိဳးစံုျဖင့္ ပါဝင္လာ ၾကသည္။ အထင္ရွားဆံုးဥပမာမွာ စာနယ္ဇင္းေလာကပင္ျဖစ္သည္။


သတင္းစာမွန္သမွ်မွာ စစ္အစိုးရပိုင္ျဖစ္သည္။ မီဒီယာအားလံုးကို စာေပစိစစ္ေရးက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။ ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္းမ်ားထဲတြင္ သူတို႔လူေတြ ဝင္ထားသည္။ သူတို႔သားသမီးမ်ား၊ ႀကံ႔ဖြတ္မ်ားက ထုတ္ေဝေနျခင္း၊ ေငြထုတ္ေပးထားျခင္းမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ သူတို႔ အားမရႏိုင္ၾက။ ကိုယ္တိုင္ စာေရးဆရာလုပ္ၾကသည္။ သူတို႔မို႔ေရးၿပီဆိုလွ်င္ မည္သည့္အယ္ဒီတာကမွ် မပယ္ရဲသလို မည္သည့္စာေပစိစစ္ေရးကလည္း စာတလံုး မျပင္ရဲ။


ထို႔ျပင္အာဏာရွိသူက စာေရးေနျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေရးသက္သက္ကိုသာ ေထာက္ရႈသည့္ မီဒီယာလုပ္ကိုင္သူ အခ်ိဳ႔ကလည္း သူတို႔စာမူမ်ားကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖင့္ နအဖအာဏာပိုင္မ်ားကို မ်က္ႏွာလုပ္ၾကသည္။ ကံေကာင္းလွ်င္ စကၠဴခ်ေပးျခင္းလို လက္ငင္းအက်ိဳးခံစားခြင့္မ်ားပင္ ခံစားရတတ္သည္မဟုတ္ေလာ။


ယင္းသို႔ တေခတ္ထလာေသာ စစ္ဝတ္စာေရးသူမ်ားသည္ သူတို႔ေရးခ်င္သည္မ်ားကို ေရးခ်င္သလိုေရးၾကသည္။ တဖက္က ျပန္ေခ်ပႏိုင္ျခင္းမရွိျခင္းႏွင့္ စာေပစိစစ္ေရးက ဘာမွမေျပာရဲသည္တို႔ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေစာက္ထိုး ေျပာင္းျပန္ေရးၾကသည္။ သမိုင္းကိုပင္ ျပင္ေရးၾကသည္။ သမိုင္းမွ ေခတ္သစ္သမိုင္းကိုသာမက သမိုင္းမတင္မီေက်ာက္ေခတ္ အေၾကာင္းကိုပင္ သူတို႔လိုခ်င္သလို ျပင္ေရး၊ ထင္သလို ေရးေနၾကသည္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ေရးသည္၊ ခိုင္း၍ရေသာ သမိုင္း ဆရာတို႔ကိုလည္း ေရးခိုင္းသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက “လူထုဟာ သမိုင္းကိုဖန္တီးသူ ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾကသည္။ နအဖေခတ္တြင္မူ သမိုင္းကို စစ္ဗိုလ္ေတြက ဖန္တီးေနၾကသည္။


သူတို႔ကိုယ္ရည္ေသြးတာ၊ မ႑ပ္တိုင္တက္တာေတြကိုေတာ့ စကားလုပ္ၿပီး ေျပာေနစရာမလိုဟု ယူဆပါသည္။ သူတို႔အထဲတြင္ ဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းလို “ငါေရးခ်င္သမွ်ငါအေၾကာင္း” ေရးဝ့ံသူရွိသလားဟုသာ ေမးခြန္းထုတ္လိုပါသည္။ အေၾကာင္းက သူတို႔ဘာအေၾကာင္းပဲေရးေရး၊ သိသိသာသာ ေရွာင္ကြင္းရသည့္ အခ်က္တခ်က္ရွိသည္။ ယင္းမွာ စစ္အုပ္စုေတြ၏ အတြင္းေရးမ်ား ျဖစ္သည္။ ဤသစၥာေတာ္ကို စစ္အုပ္စုျပင္ပေရာက္သြားသူ၊ အထုတ္ခံရသူ၊ အထုခံရသူမ်ားပါ ေစာင့္ထိန္းရသည္။ စစ္အုပ္စု၏ အတြင္းေရးေတြကို သူတို႔အမ်ားႀကီး သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေယာင္လို႔ပင္ မဟပါ။ အပုပ္ခ်ၿပီး အထုတ္ခံရသူပင္လွ်င္ သူ႔ကို ဘယ္လို အပုပ္ခ်ၿပီး ထုတ္လိုက္တာျဖစ္ေၾကာင္း မေရးပါ။ ဒါျဖင့္ သူတို႔ေက်နပ္ေနလို႔လားလို႔ ေမးစရာရွိပါသည္။ သူတို႔ မေက်နပ္ယံုမက ခံစားမႈမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔အတြင္းမွာ “စစ္အုပ္စုဝံသာႏုဝါဒ” ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္မေရးပါ။ ေရးလွ်င္လည္း “စာေပစိစစ္ေရး”က လက္မခံယံုမက “ေဘး”ပင္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။


တပ္အျပင္ေရာက္မွ စာေရးသူမ်ားထဲတြင္ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္အပါအဝင္ အျခား ဆိုရွယ္လစ္ထိပ္သီး စစ္ဗိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းအေၾကာင္းကို သူတို႔အသိဆံုးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔မေရးပါ။ တလံုးမွ်မေရးပါ။ (ရွစ္စ္ေလးလံုးအႀကိဳကာလတုန္းက ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ေရးခဲ့သည္မ်ားကို ုၾကည့္ပါ)။ စစ္အုပ္စု အတြင္းေရးကို သူတို႔ လံုးလံုးမေရးပါ။ ဗိုလ္တင္ေဖကို အရူးလို႔ ေရးခ်င္ေရးမည္။ ဗိုလ္တင္ေဖက မံုရြာဦးဘၿငိမ္ကို ဆရာတင္ေနသူျဖစ္ေၾကာင္း ေရးခ်င္ေရးမည္၊ ဗိုလ္ေနဝင္း အေၾကာင္းကိုေတာ့ လံုးလံုးမေရးပါ။ ၅၈ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းပြဲ၊ ၇ရက္ ဇူလိုင္ လူသတ္မွအစ အေရးႀကီးကိစၥအားလံုးကို ဗိုလ္ေနဝင္း ေခါင္းမၿငိမ့္ဘဲ ဘယ္သူမွ ဘာကိုမွ မလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သူတို႔အသိဆံုးျဖစ္ပါသည္။


သူတို႔ေရွာင္သည့္ ေနာက္တခ်က္လည္း ရွိေသးသည္။ ယင္းမွာ သမိုင္းအျဖစ္မွန္ကို ေရးရန္ ေရွာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ စာေပစိစစ္ေရးလည္း မသိႏိုင္ေသာ နအဖ စစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြလည္း မမွီလိုက္ေသာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို လုပ္ထြင္ပစ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဥပမာ စာအုပ္ တအုပ္တြင္ ၁၉၃၆ေက်ာင္းသားသပိတ္ႏွင့္ ၁၉၃၈ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို လံုးေထြးပစ္လိုက္သည္။ ၁၉၃၆ေက်ာင္းသား သပိတ္တြင္ ကိုဗဟိန္းႏွင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္သမားေတြကို စစ္ကိုင္းက ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးမစၥတာေဒါင္း (ဘိုးဝါး စစ္ျပန္ႀကီး) ဦးစီးသည့္ စေကာက္အဖြဲ႔က တုတ္ရွည္ေတြႏွင့္ ရိုက္ခဲ့သည့္ကိစၥကို မေရးပါ။ (ဘယ္ေရးမလဲ၊ ယင္း စေကာက္အဖြဲ႔တြင္ သူတို႔ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္အုပ္စုဝင္တေယာက္ ပါေနတာပဲ) ေနာက္ ေျဗာင္လိမ္တာတခုကေတာ့ အာဏာသိမ္းပြဲကို သူတုိ႔ မသိလိုက္ပါ ဟု လိမ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဗကပ ပါတီအတြင္း ကိစၥေတြကိုေတာ့ အပ္က်တာကအစ သူတို႔သိေနသလို ေရးေလ့ရွိၾကေသာ္လည္း သူတို႔လက္ေအာက္က စစ္တပ္ထဲတြင္ အာဏာသိမ္းရန္ ျပင္ေနျခင္းကိုေတာ့ မသိပါဟု ေျဗာင္လိမ္ၾကသည္။ “စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းပြဲျဖစ္ေတာ့မည္” ဆိုျခင္းကို (ပြဲၾကည့္ပရိသတ္) ေဘးလူေတြက သိေနၾကေသာ္လည္း ဇာတ္စင္ေပၚက (စစ္တပ္ထဲက) လူက မသိပါဟု ဆိုျခင္းမွာ ေျဗာင္လိမ္ေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းက တေရးႏိုးမွ အႀကံေပၚၿပီး အာဏာသိမ္းခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ အတြင္းလူေတြႏွင့္ တိုင္ပင္၊ စီမံကိန္းခ်ၿပီးမွ အာဏာသိမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေျပာစရာရွိသည္က အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ အာဏာေဝစု (တိုက္ရာပါပစၥည္း) ခြဲေဝရာ၌ “က်ေနာ္မပါဘူး၊ လက္မခံပါရေစနဲ႔” ဟုျငင္းခဲ့သူ တေယာက္မွမရွိ ဆိုေသာအခ်က္ျဖစ္ပါသည္။


ဗမာ့သမိုင္းတြင္ လက္နက္တဖက္ ကေလာင္တဖက္ျဖင့္ စာေရးခဲ့ေသာ စာဆိုစစ္သည္မ်ား ေက်ာ္ၾကား၊ လူေလးစားခံရျခင္းမ်ား ရွိခဲ့ပါသည္။ ေရွးေခတ္သမိုင္းတြင္သာမက အနီးေခတ္သမိုင္းတြင္လည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္တြင္မူ ယင္းသို႔ေသာ စာေပစစ္သည္မ်ား မေတြ႔ရသေလာက္ ျဖစ္ေနသည္။ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ သူတို႔၏လက္ထဲကေသနတ္သည္ ျပည္သူလူထုကို ပစ္ခတ္ သတ္ျဖတ္ေသာ ေသနတ္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

UN Chief May Not Visit Burma in Decemberဒီမုိကေရစီေရး တိုးတက္မႈမရွိရင္ ဘန္ကီမြန္း ျမန္မာခရီးစဥ္ ဖ်က္မည္

By LALIT K JHA / UNITED NATIONS Wednesday, October 8, 2008


UN Secretary-General Ban Ki-moon has cast doubt on a tentatively scheduled trip to Burma in December, saying so far he sees no tangible progress in achieving UN-mandated goals.

The secretary-general, in a press conference at UN headquarters in New York, said he would visit Burma only when he sees the possibility of achieving progress toward the goals the UN has set and is certain his visit would yield tangible results.

Ban said he does not see those conditions right now, and he is unlikely to visit Burma under the present circumstances.

"As to my visit, when I said I will be personally engaged, that meant that I would be willing to pay a return visit to Myanmar at an appropriate time,” he said. “But you should also know that without any tangible or very favorable results to be achieved, I may not be in a position to visit Myanmar without any expectations."

Ban, who has organized several meetings during the General Assembly session of the UN including ministerial-level meeting of the Friends of the Secretary General on Burma, said he is studying the possibility of a visit.

"I am now in the process of making some groundwork, which may allow me to consider my own visit. But at this time, I need some more time. I will have to consider all the circumstances—when would be an appropriate time for me to visit," he said.

Such a statement by the secretary-general could be considered a major setback for the military junta, since a visit by Ban would enhance their credibility. It was during the last visit of Ibrahim Gambari, the special UN envoy on Burma, that it was announced that Ban would make a second trip to Burma in December.

Ban’s first visit was in May in the aftermath of cyclone Nargis when he visited the Irrawaddy delta. His talks with top Burmese officials were restricted to humanitarian relief efforts.

The secretary-general, however, said he is committed to ensure that things move in a positive direction in Burma.

"On this [Burma], you have my firm commitment and assurances that I will be constantly and personally engaged—at my level and through my special adviser Mr Gambari's engagement with the Myanmar authorities," Ban said.

Gambari last visited Burma in August, which many considered a failed mission. He failed to meet with either Sen-Gen Than Shwe or opposition leader Aung San Suu Kyi.

"I have convened for the first time this high-level meeting where many countries were represented at the ministerial, foreign ministers, level. It was very encouraging," Ban said, referring to the ministerial-level meeting of 14 Friends of the Secretary-General on Burma.

"There was firm support for the continuing good offices role of the secretary-general, and also Gambari's engagement there. That will continue," Ban said.

"There was again strong commitment from the Group of Friends of the Secretary-General that they will provide whatever necessary assistance and cooperation to enable that," he said.

The secretary-general said there was strong support from UN member nations that it is up to the Burmese government to implement fully the democratization process and also release all political prisoners.


United Nations Secretary General Ban Ki-moon, Sept 24, 2008.AP
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္
ဘန္ကီမြန္း။ စက္တင္ဘာ ၂၄၊ ၂၀၀၈။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တိုးတက္မႈေတြ
မေတြ႕ရဘူးဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္
ကို ပယ္ဖ်က္ေကာင္း ပယ္ဖ်က္မယ့္အေၾကာင္း
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း
(Ban Ki-moon) က အဂၤါေန႔မွာ ေျပာလိုက္ပါ
တယ္။ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာလမွာ သူ ျမန္မာႏိုင္ငံကို
သြားေရာက္မယ္ဆိုၿပီး အရင္ထြက္ေပၚေနခဲ့တဲ့
သတင္းေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဂၤါေန႔က ကုလ
သမဂၢဌာနခ်ဳပ္မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာ
ရွင္းလင္းပြဲအတြင္း သတင္းေထာက္ေတြက
ေမးျမန္းတဲ့အေပၚ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက တုံ႔ျပန္
ေျဖၾကားခဲ့တာပါ။


ႏိုင္ငံေရးကိစၥရပ္ေတြကို ေျပာဆုိေဆြးေႏြးဖို႔ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာလမွာ သြားဖို႔ရွိတယ္လို႔
ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ အီဘရာဟင္မ္ ဂမ္ဘာရီ
(Ibrahim Gambari) ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရွိခ်ိန္အတြင္း ေျပာခဲ့ပါ
တယ္။

မစၥတာဘန္က သူ႔အေနနဲ႔ေရာ၊ သူ႔ရဲ႕အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ မစၥတာဂမ္ဘာရီအေနနဲ႔ေရာ
ျမန္မာ့အေရးမွာ အဆက္မျပတ္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ထိေတြ႕လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိတာ
ကို အခုိင္အမာ ထပ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက …

"ဒီမုိကေရစီေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ျမန္မာအစိုးရက အျပည့္အ၀ အေကာင္
အထည္ ေဖာ္သင့္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း လႊတ္ေပးသင့္ပါတယ္။"

သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ ကုလသမဂၢက ေတာင္းဆိုထားသလို ျမန္မာအစိုးရက ဒီမုိကေရစီေရး
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္သလား၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ေဆာင္
သလား၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးသလားဆိုတာေတြေပၚမွာ မူတည္ေန
တယ္လို႔ မစၥတာဘန္က ေျပာပါတယ္။

"သင့္ေတာ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို က်ေနာ္ျပန္သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
အေကာင္အထည္ျပႏုိင္တဲ့ ဒါမွမဟုတ္ အင္မတန္ အားတက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ တိုးတက္မႈ
ေတြ မရဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။"


"ဒီတႀကိမ္မွာ က်ေနာ့္အတြက္ အခ်ိန္ ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ သြားေရာက္ဖို႔ အသင့္ေတာ္ဆံုး
အခ်ိန္က ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို သတ္မွတ္ဖို႔အတြက္ အေျခအေနအားလံုးကို
က်ေနာ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာပါ။"


မစၥတာဘန္ကီမြန္းက သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္
ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရွိ-မရွိ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ
လြတ္-မလြတ္ ဆိုတာေတြအေပၚ မူတည္ေနတယ္လို႔ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ သြယ္၀ိုက္ၿပီး
ဖိအားေပးတဲ့သေဘာ ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။

Thai Crisis Turns Bloodyဆႏၵျပမႈ ထိန္းသိမ္းေရး စစ္တပ္အကူအညီ ထုိင္းရဲရယူ


By GRANT PECK / AP WRITER Wednesday, October 8, 2008


BANGKOK — Thailand suffered its worst political violence in more than 16 years as police battled protesters who besieged the Parliament in their struggle to change the country's system of democracy. At least one person was killed and more than 400 people were injured.

The army moved into the streets of the capital, Bangkok, while most of the protesters eventually left the area around Parliament and regrouped on the grounds of the prime minister's office, which they have occupied since August 26.

Riot policemen fire tear gas towards anti-government demonstrators protesting outside Parliament in Bangkok on October 7. (Photo: Reuters)
The violence heightened the political uncertainty that has bedeviled Thailand since early 2006, when large protests called for Thaksin Shinawatra, the tycoon-turned-prime minister, to step down for alleged corruption and abuse of power.

A September 2006 coup ousted Thaksin, but a military-appointed interim government proved incompetent and scared away foreign investors.

Thaksin's political allies were restored to power by a December 2007 election, serving only to deepen the split between his rural majority supporters and urban-based opponents, who have made it difficult for the government to function. The problems stayed at a boil when Somchai Wongsawat, Thaksin's brother-in-law, became prime minister.

Earlier, according to Thai media, he climbed over a fence to get past the crowds and escape from Parliament.

The protesters' rage over what they see as an effort to reinstall Thaksin by stealth leads some to suspect they are pushing to force another coup to oust the government.

"It is increasingly apparent that the alliance is provoking confrontation so that the military would intervene," said Charnvit Kasetsiri, a historian and a former rector of Bangkok's Thammasat University: "They are confusing anarchy and democracy and I don't think a coup can be ruled out at this point. It seems that they want to drag it to that end, one way or the other."

But Army Commander Gen Anupong Paochinda, speaking to reporters Tuesday night, said: "The military will not stage a coup. A coup would not do any good to the country. It won't accomplish anything. It is not hard to stage a coup. But making a country function after staging one is."

The prime minister rebuffed the protesters' demands to step down. "I came in to do my job, so I will not quit working," Somchai told reporters.

An injured anti-government protester, center, is carried by her comrades after police dispersed thousands of protesters. (Photo: AP)
The protesters, calling themselves the People's Alliance for Democracy, include royalists, wealthy and middle-class urban residents and union activists, all of whom feel threatened by political and social change.

The alliance claims Thailand's electoral system is susceptible to vote-buying, and that the rural majority, the Thaksin camp's power base, is not sophisticated enough to cast ballots responsibly.

It advocates abandoning one-person, one-vote to allow some lawmakers to be chosen by professions and social groups, but has not explained how such a system would work and be free and fair.

The violence was the worst since 1992, when the army killed dozens of pro-democracy demonstrators seeking the ouster of a military-backed government.

The protesters had surrounded the squat, modern Parliament buildings Monday night with barbed wire and tire barricades. The first burst of violence came at 6 a.m. Tuesday when police cleared the street, allowing the prime minister to enter and deliver a policy statement.

Another erupted in the late afternoon with authorities firing countless volleys of tear gas to clear a path for lawmakers to leave.

About a mile (1.6 kilometers) away from the fighting, an unidentified person was killed when a Jeep Cherokee exploded. Police said they suspected a bomb, but gave no details.

Witnesses reported hearing gunshots throughout the day, though who was firing them could not be determined.

07 October 2008



Anti-government protesters try to flee from tear gas in front of Parliament in Bangkok, Thailand, Tuesday, Oct. 7, 2008.AP
မ်က္ရည္ယိုဗုံးျဖင့္ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲမႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးေနၾကေသာ ထုိင္းအစုိးရ ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ား။
ေအာက္တုိဘာ ၇၊ ၂၀၀၈။
ထုိင္းစစ္တပ္မ်ား ခ်ထားတာဟာ ရဲရဲ႕အကူ
အညီေတာင္းခံလို႔ ကူညီဖို႔အတြက္သာ
ျဖစ္တယ္၊ လက္နက္မကိုင္ထားၾကပါဘူးလုိ႔
စစ္တပ္ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္က ရွင္းလင္းေျပာဆုိ
ပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ အစိုးရဆန္႔က်င္
ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ားနဲ႔ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ား
ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားေနစဥ္ မသကၤာဖြယ္ ကားဗုံး
ေပါက္ကြဲလို႔ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ ေသဆုံး
သြားပါတယ္။ ဒီဗုံးေပါက္ကြဲမႈနဲ႔ ပါလီမန္ကုိ
၀ုိင္းၿပီး ဆႏၵျပေနၾကတဲ့ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဆႏၵျပသမားမ်ား ပတ္သက္ျခင္း
ရွိမရွိ မသိရေသးဘူးလုိ႔ အစုိးရတာ၀န္ခံမ်ားက ေျပာဆုိၾကပါတယ္။

ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆြန္ခ်ဳိင္း ေ၀ါင္ဆာ၀ပ္ (Somchai Wongsawat)
မိန္႔ခြန္းေျပာရာသို႔ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား မတက္ႏုိင္ေအာင္ အစိုးရဆန္႔က်င္
ေရး ဆႏၵျပသမားမ်ားက လႊတ္ေတာ္ကို ၀ုိင္းရံပိတ္ဆို႔ထားတာျဖစ္လို႔ ရဲက ထပ္တလဲလဲ
မ်က္ရည္ယိုဗုံးမ်ားသုံးကာ လူစုခြဲရပါတယ္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္က ဖယ္ရွားခံလုိက္ရတဲ့ သက္ဆင္ ရွင္နာ၀ပ္ (Thaksin Shinawatra)
နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ ဒီေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံအစုိးရ ဆင္းေပးဖုိ႔ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔က
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ အစိုးရ႐ုံး၀င္းကုိ သိမ္းပုိက္ၿပီး ဆႏၵျပေနတာ တလေက်ာ္သြားပါၿပီ။
ဒီေန႔ပဋိပကၡဟာ ဒီကာလအတြင္း အဆုိး၀ါးဆုံးျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆြန္ခ်ဳိင္းက ရာထူးကမထြက္ဘူး၊ အေရးေပၚအေျခအေနလည္း မေၾကညာ
ဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။


10.07.2008

NLD Seeking to Negotiate ‘Democratic Reforms’

By SAW YAN NAING Tuesday, October 7, 2008


The National League for Democracy (NLD) is seeking to negotiate “democratic reform” with the Burmese generals if they will establish a constitution review committee, a NLD spokesperson said on Tuesday.

“If we get those chances, we will hold bilateral negotiations and go on based on our agreement,” said Nyan Win, an NLD spokesperson. “Our idea is for ‘democratic reform.’ We willingly want to negotiate with them [authorities].”

Other NLD members said that if the military government is willing to review the constitution, the opposition NLD party may be willing to take part in the national elections in 2010.

The junta held a referendum in May on the constitution, which was drafted by its hand-picked delegates. After the referendum, it announced that more than 92 percent of the voters approved the constitution. Critics and opposition groups inside and outside the country called the constitution and referendum a sham.

The constitution guarantees the military continues to dominate the country’s political future by assigning its own representatives seats in the people’s parliament without contesting in elections.

On September 22, the NLD released a statement calling for a review of the constitutional process, calling the draft constitution “one-sided” and lacking the participation of the 1990-elected members of parliament.

Nyan Win did not discuss any details it might propose regarding the constitution. The Burmese authorities have not responded to the request

Some observers said they were pessimistic the junta would review its own constitution.

Cin Sian Thang, the chairman of the Zomi National Congress, said he didn’t think the generals would agree to a review because they are in the middle of their “seven-step road map” to democracy.

“Even if we [ethnic leaders and NLD leaders] didn’t agree with the junta’s road map, they [Burmese authorities] are likely to continue. If they finish their process, the situation in Burma will only worsen,” he said.

The UN Special Envoy Ibrahim Gambari earlier this year also asked the junta to review the constitution but Information Minister Brig-Gen Kyaw Hsan told the envoy in March, “It is impossible to review or rewrite the constitution which was drawn with the participation of delegates from all walks of life.”

Thakin Chan Htun, a veteran Burmese politician in Rangoon, said the general election should be free and fair and the detained democracy leader Aung San Suu Kyi should be allowed to participate.

To be a free and fair election, he said, the junta should first release all political prisoners including Aung San Suu Kyi.

All Burmese citizens should be allowed to vote in the multi-party election and the international community, including UN representatives, foreign observers and journalists, should be allowed to freely report on the general election, said Thakin Chan Htun.

The state constitution is step three of the regime’s seven-step “road map.” The fifth-step is the 2010 general election.

On September 25, after releasing a statement calling for a review of the constitution, the NLD was warned by the head of Burma’s police, Brig-Gen Khin Yi, to withdraw the statement. The authorities said it might motivate citizens to undertake activities critical of the military government and undermine the security of the state.

The NLD, the main opposition party in Burma, won a landslide victory in parliamentary elections in 1990. However, the current Burmese government, led by Snr-Gen Than Shwe, ignored the election results and refused to transfer power to Suu Kyi’s NLD.

အစုိးရဆႏၵျပမႈမ်ား ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ အရွိန္အဟုန္ျမင့္လာ


ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ အစုိးရဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပသူမ်ားကုိ
ရဲကႏွိမ္နင္းရင္း လူ ၆၉ ေယာက္ထက္မနည္း
ဒဏ္ရာရသြားၾကလို႔ သူ႕မွာတာ၀န္ရွိတယ္ဆုိၿပီး
ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်ာဗာလစ္ ေယာင္ခ်ဳိင္ယုဒ္
(Chavalit Yongchaiyudh) ရာထူးက ႏုတ္ထြက္
သြားပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ပါလီမန္ေရွ႕တြင္
အစိုးရဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပသူမ်ားႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္တုိ႔
အခ်င္းမ်ားေနၾကစဥ္။
ေအာက္တုိဘာ ၇၊ ၂၀၀၈။

ဆႏၵျပသူမ်ားနဲ႔ ရဲတို႔ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားေနစဥ္
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕လယ္မွာ ဒီေန႔ ကားေထာင္ဗုံး
ေပါက္ကြဲလုိ႔ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ ေသဆုံးသြား
ပါတယ္။ ဆႏၵျပသူမ်ားနဲ႔ ကားေထာင္ဗုံးေပါက္ကြဲမႈ
တစုံတရာ ပတ္သက္မႈရွိမရွိ ေလာေလာဆယ္
မသိရေသးပါဘူး။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ပါလီမန္အေဆာက္အဦးေရွ႕မွာ အဂၤါေန႔
က ဆႏၵျပၾကသူမ်ားအား လူစုခြဲတဲ့ေနရာမွာ အင္အားမသုံးဖို႔ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က
အမိန္႔ေပးခဲ့ေပမယ့္ ဒဏ္ရာရကုန္ၾကပါတယ္။ ဆႏၵျပသူမ်ား ထိခုိက္ဒဏ္ရာ မရၾကရ
ေအာင္ ရဲက မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကဘူးလုိ႔ ခ်ာဗာလစ္ ေယာင္ခ်ဳိင္ယုဒ္က သူ႕ရဲ႕ႏုတ္ထြက္
စာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဆႏၵျပသူဦးေရက ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိလို႔ ရဲအင္အားထက္ ပုိမုိမ်ားျပားေနၿပီး ရဲက
မ်က္ရည္ယိုဗုံးသုံးၿပီး လူစုခြဲတဲ့အခါ ဆႏၵျပသူေတြက မီး႐ႉးမီးပန္းလို႔ ထင္ရတဲ့ ေပါက္ကြဲ
ပစၥည္းမ်ားနဲ႔ ျပန္လည္ပစ္ေပါက္ၿပီး တြန္းလွန္ပစ္လိုက္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

အတုိက္အခံ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီက သပိတ္ေမွာက္ထားလင့္ကစား ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
ဆြန္ခ်ဳိင္း ေ၀ါင္ဆာ၀ပ္ (Somchai Wongsawat) က ၀ါဒသေဘာထားမိန္႔ခြန္း
ေျပာၾကားရာသို႔ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား မတက္ေရာက္ႏုိင္ေအာင္ ပါလီမန္ေရွ႕
မွာ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပသူမ်ားက ပိတ္ဆုိ႔ ဆႏၵျပေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕
မိန္႔ခြန္းထဲမွာေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္း လုံး၀မပါပါဘူး။

ဒီမုိကေရစီရရွိေရး ျပည္သူ႕မဟာမိတ္အဖြဲ႕က ဦးေဆာင္ကာ ဆက္လက္ဆႏၵျပသြားမယ္
လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။

Burma's IT Generation Combats Regime Repression

By YENI Tuesday, October 7, 2008


A truck carrying a squad of police pulls up in front of a Rangoon's Internet café. The police burst into the café and shout to the customers sitting at the computer terminals: "Hands off!" Then they tour the terminals and check every screen, asking users to describe what they are looking at.

If anyone is found using G-talk, the police inquire further—"Who are you chatting with?" "Where do they live?" Customers who come up with wrong or suspicious answers can be arrested.

Burma’s Internet cafes are becoming subject to severe surveillance by the police. (Photo: AFP)
This scenario is a common one in Rangoon's Internet cafes nowadays—in this era where tech-savvy young Burmese chat away on G-talk, check out the social-networking sites Facebook, Hi5 and Friendster, surf exiled Burmese websites and blogs and even share information about how to slip past regime censors by using proxy servers.

Since the September 2007 uprising, the Internet has shaped the way they think, relax and communicate in their isolated, military-ruled country. The Internet has created a virtual community and a new arena for freedom of expression.

"The uprising in Burma is ultimately an example of a protest where digitally network technologies played a critical role," researcher Mridul Chowdhury reported in his paper "The Role of the Internet in Burma’s Saffron Revolution," a case study for the Berkman Center for Internet & Society at Harvard University.

Equipped with cell phones and digital cameras, and with access to the Internet, determined young Burmese are communicating with each other and the outside world as never before.

During last year’s monk-led demonstrations, known as the Saffron Revolution, Internet users also became publishers of text, audio, and video files illustrating what was happening inside the country. Suddenly, Burma was attracting the full attention of such international media as the BBC, CNN and Al Jazeera. Condemnation of the regime’s repression of the protests followed from many governments.

Burma’s IT generation had a chance to flex its muscles before the generals pulled the plug on the Internet at the height of their crackdown on the September protests.

The junta has prevented Burmese citizens from using services like Hotmail, Yahoo and Gmail and to block Web sites and blogs set up by exiled Burmese critics of the regime. But Internet cafes responded by installing foreign-hosted proxy servers to circumvent the government restrictions.

Risking arrest, imprisonment and torture, young Burmese—notably journalists and bloggers—have continued to play a crucial role in informing the outside world of the true situation in Burma.

They are more likely than ever to see the Internet as a means of achieving freedom of expression with the advent of information technology. In their blogs and chat rooms, they have been demonstrating the active role they play in sharing information and debating important issues in politics and other areas of domestic concern.

This is the reason why, one year after the Saffron Revolution, Internet cafes are becoming subject to severe surveillance by the police. Cafe owners are forced to take screenshots of user activity every five minutes and deliver these images to the authorities on a regular basis.

The owner of one Internet cafe in downtown Rangoon said the local authorities and police intelligence officers had issued orders to provide ID information about customers.

According to Internet cafe owners and users in Rangoon, Internet speeds have slowed down considerably since mid-September, making it impossible to upload large files such as photos or videos.

Meanwhile, the Web sites of the exile-run, Oslo-based Democratic Voice of Burma (DVB) and New Delhi-based Mizzima News were hit in July by DDoS attacks, shutting them down for several days.

Another DDoS attacks were again in September launched against The Irrawaddy, DVB and the Bangkok-based New Era Journal. The Web site of Mizzima News was hacked on October 1 with a cross-site scripting, making it inaccessible.

According to Chiang Mai-based freelance journalist Brian McCartan, two community forums Mystery Zillion and Planet Myanmar—Web sites providing information and instruction on how to circumvent the regime's control—were also disabled and shut down by similar attacks in August.

Thai Police Use Tear Gas to Disperse Anti-government Demonstrators

By SUTIN WANNABOVORN / AP WRITER Tuesday, October 7, 2008


BANGKOK — Police used tear gas on Tuesday on several thousand protesters who barricaded Parliament trying to block the new prime minister from delivering his first policy speech to lawmakers. Scores of protesters were injured.

Prime Minister Somchai Wongsawat opened the parliamentary session after a 90-minute delay despite a boycott by the opposition Democrat Party, which said it objected to the government's use of force.

The unrest was the latest twist in a political crisis that has gripped Thailand for six weeks and virtually paralyzed the government.

Protesters from the People's Alliance for Democracy—which is seeking the government's resignation and a major overhaul of the electoral system—have occupied the grounds of the prime minister's office since late August. They expanded their protest overnight by marching to Parliament, erected barbed wire and tire barricades to block lawmakers from entering the building.

Reporters outside Parliament heard gunfire when police moved in after sunrise, but police Maj Gen. Viboon Bangthamai said that only tear gas was being used against the crowd.

Sixty-five people were injured, including two seriously, said Petpong Kumtonkitjakarn of the Erawan Medical Center.

"One of them lost his leg, another was hit with shrapnel in the chest," he said.

The morning clashes came just hours before Somchai, who was sworn in on September 25, was scheduled to deliver his government's policy statement to lawmakers from both houses of Parliament.

The session was due to start at 9 a.m. but was delayed to give lawmakers extra time to access the building, said House Speaker Chai Chidchob.

A quorum of 311 lawmakers was needed to convene the session of both houses, which have 620 lawmakers and senators. The opposition Democrats have 164 seats in the lower house.

After the morning clashes, thousands of protesters regrouped in front of Parliament where speakers addressed the crowd from a makeshift stage.

"Fight with us in protecting this country! Stay with us here until we have our victory," a speaker told the cheering crowd.

The alliance says Somchai is a proxy for ex-Prime Minister Thaksin Shinawatra, who was ousted in 2006 by military leaders who accused him of corruption and who now resides in exile. Somchai is a brother-in-law of Thaksin.

When protesters originally took over the grounds of Government House on August 26, their intention was to oust then Prime Minister Samak Sundaravej—whom they also accused of being a puppet of Thaksin. They later said they also opposed his successor, Somchai.

Samak was dismissed from office on September 9 by a court decision that found him guilty on a conflict of interest charge. He had accepted pay for hosting a TV show while in office.

At the nearby Government House, protest leaders called for supporters to join their ranks.

"We were protesting peacefully. I urge you to come out to join us in our fight against this illegitimate government," said Somsak Kosaisuk, one of nine protest leaders. "We will fight until we have our victory!"

The alliance claims Thailand's rural majority—who gave strong election victories to the ruling People's Power Party—is too poorly educated to responsibly choose their representatives and says they are susceptible to vote buying.

The protest group wants the country to abandon the system of one-man, one-vote, and instead have a mixed system in which some representatives are chosen by certain professions and social groups. They have not explained how exactly such a system would work or what would make it less susceptible to manipulation.

ထုိင္းႏုိင္ငံေရး အေျဖေ၀း

ကုိ၀ုိင္း/ ၂၆ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈။ ။

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ယခုႏွစ္ ေမလမွစ၍ အစိုးရဆန္႔က်င္မႈမ်ား ျပန္လည္ျဖစ္ပြားလာၿပီး ယခင္လ၌ အရွိန္ျမင့္လာခဲ့ရာမွ ဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပေနသူမ်ားက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုး၀င္းအတြင္း စခန္းခ်၍ သိမ္းပုိက္ထားသည္မွာ (၃) ပတ္္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ ေသာ္လည္း ထုိင္းအစိုးရဘက္က ဆႏၵျပသူမ်ားႏွင့္ ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းႏုိင္ျခင္း မရွိေသးေပ။

ႏိုင္ငံတ၀န္းသို႔ ကူးစက္သြားၿပီး က်ယ္ျပန္႔သည့္ အသြင္ေဆာင္ေသာ အဆိုပါ ဆႏၵျပမႈမ်ားကို ရပ္တန္႔သြားႏိုင္ေရး ႀကိဳးပမ္းရန္မွာ ယခုရက္ပတ္အတြင္းက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အသစ္ျဖစ္လာသူ ျပည္သူ႔စြမ္းအားပါတီ (ပီပီပီ) မွ မစၥတာဆြန္ခ်ဳိင္း ေ၀ါင္ဆ၀တ္ (၆၁) ႏွစ္၏ ဦးစားေပးလုပ္ငန္းတခု ျဖစ္လာသည္။

ယခင္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာေရြးေကာက္ပြဲမွ တက္လာေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မစၥတာစမတ္အား ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္၍ ႐ုပ္သံခ်က္ျပဳတ္ခန္း (၂) ခုကို အခေၾကးေငြယူၿပီး လက္ခံလုပ္ကိုင္ခဲ့သျဖင့္ ရာထူးမွဆင္းေပးရန္ ဖဲြ႕စည္းပံုဆုိင္ရာ တရား႐ံုးက ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေ႐ြးခ်ယ္ေရး ပါလီမန္အတြင္း မဲခြဲရာတြင္ ၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရ၀င္ အျခားပါတီ (၅) ခုႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းထားသူ မစၥတာဆြန္ခ်ဳိင္းက ဒီမိုကရက္ေခါင္းေဆာင္ အဘီဆစ္ကို အႏိုင္ရခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ဆႏၵျပေနမႈမ်ားကို ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီမဟာမိတ္အဖြဲ႔ (ပီေအဒီ) အဖြဲ႔က ဦးေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎အဖြဲ႔ကို စတင္ဖြဲ႔စည္း ခဲ့သူမွာ သတင္းစာႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ ထိုင္းတ႐ုတ္သူေဌးႀကီး သတင္းစာသမား ဆြန္ထိ လင္းေထာင္ ကူးျဖစ္သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္ ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူမ်ားႏွင့္ ဗ်ဴ႐ိုကရက္မ်ားသာ ႀကီးစိုးေနေၾကာင္း သံုးသပ္သူမ်ားက ေထာက္ျပၾကသည္။ ၂၀၀၆ စက္တင္ဘာ၌ စစ္တပ္၏ အာဏာသိမ္းျဖဳတ္ခ်ျခင္းခံခဲ့ရသူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မစၥတာ တပ္ဆင္ကို ဆန္႔က်င္ရန္ ပီေအဒီကို ထူေထာင္သူ မစၥတာဆြန္ထိသည္ပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၌ ပံုႏွိပ္၊ အသံလႊင့္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေရးလုပ္ငန္း အင္ပါယာႀကီး ထူေထာင္ရန္ စိုင္းျပင္းခဲ့သူလည္းျဖစ္သည္။

၂၀၀၁ ခု မစၥတာတပ္ဆင္အစိုးရ တက္လာေသာအခါ ေခ်းေငြ အေျမာက္အျမားရေသာေၾကာင့္ မစၥတာတပ္ဆင္၏ ေထာက္ခံသူတဦးျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္း၌ ၎၏ ဘ႑ာေရး အႀကံေပးေဟာင္း ဘန္ေကာက္ဘဏ္ဥကၠ႒ကို ေခ်းေငြျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ ရာထူးမွ ျဖဳတ္ခ်လိုက္႐ံုသာမက ၎၏ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအား ၿခိမ္းေျခာက္လာသူ မစၥတာတပ္ဆင္ကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္လာခဲ့သည္မွာ ယခုအထိျဖစ္သည္။

စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ ပီေအဒီလႈပ္ရွားမႈ ေခတၱရပ္သြားေသာ္လည္း ယခင္ႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသူ မစၥတာစမတ္သည္ တပ္ဆင္၏ ႐ုပ္ေသး႐ုပ္သာျဖစ္သည္ဟု ေထာက္ျပေျပာဆိုၿပီး ယခုႏွစ္ ေမလတြင္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားျပန္လည္ စတင္ခဲ့သည္။ ဆႏၵျပမႈမ်ားအတြင္း အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ားပါ ပူးေပါင္း ပါ၀င္လာၿပီးေနာက္ ယခင္လ (၂၆) ရက္တြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုးအား သိမ္းပိုက္၍ စခန္းခ်ဆႏၵျပမႈအထိ ျဖစ္လာသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံေရးသည္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ၊ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈမ်ားျဖင့္သာ အၿမဲတေစ ႐ႈပ္ေထြးေနသည္။ ထုိင္း ႏုိင္ငံ၌ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ (၁၈) ႀကိမ္၊ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု (၁၈) ခုရွိခဲ့သည္။

စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္ရွိေနေသးသျဖင့္သာ ေတာ္ေသးသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲသူမ်ားလည္းရွိသည္။ လက္ရွိဘုရင္ကိုမူ မည္သူမွ် ထိပါးေျပာဆို၍ပင္မရေပ။ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းမ်ားတြင္ ဘုရင္က ပါ၀င္ေျဖရွင္းေပးခဲ့ရသည့္ သာဓကမ်ား လည္းရွိသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ၁၉၉၁ ခု စစ္တပ္အာဏာသိမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူခ်င္ဒါကို ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပမႈမ်ားသည္ ထိုင္း ႏိုင္ငံေရး၌ စစ္တပ္က ပါ၀င္ပတ္သက္မႈမ်ားမွ တစံုတရာ ေျပာင္းလဲမႈဆီသို႔ ဦးတည္လိုက္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အရပ္သား အစိုးရ ႏုနယ္ေသးသျဖင့္ ၁၉၉၂ မွ ၉၆ အတြင္း အရပ္သား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ (၃) ဦး ေျပာင္းသြားခဲ့သည္။ ၁၉၉၇ ခု ဖြဲ႔စည္း ပံုသည္ အစိုးရ၊ အမတ္မ်ားႏွင့္ အဂတိမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးဌာနမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္ထိန္းေက်ာင္းေရးသို႔ ဦးတည္ ထားသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာတရား႐ံုး၊ စည္းမ်ဥ္းခံတရား႐ံုး၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲေကာ္မတီတို႔ ေပၚေပါက္လာသည္။

သို႔ေသာ္ မစၥတာတပ္ဆင္သည္ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးက႑မ်ားကို ၎၏မိသားစုက လက္၀ါးႀကီးအုပ္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့သျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းမႈကို ထပ္ႀကံဳခဲ့ရသည္။ အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္က မစၥတာတပ္ဆင္၏ ထိုင္း ရတ္ထိုင္းပါတီ ကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး ပါတီေခါင္းေဆာင္ (၁၁၁) ဦးကို ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခြင့္မွ (၅) ႏွစ္ ပိတ္ပင္လိုက္သည္။ မစၥတာတပ္ဆင္ကိုလည္း အဂတိမႈမ်ားျဖင့္ တရားစြဲလိုက္သည္။ ၉၇ ဖြဲ႔စည္းပံုကို မြန္းမံၿပီး ၂၀၀ရ ခု ၾသဂုတ္တြင္ ဖြဲ႔စည္း ပံုအသစ္တခုကို အတည္ျပဳလိုက္သည္။

အာဏာသိမ္းခံရၿပီး အဂတိမႈမ်ားျဖင့္ စြပ္စြဲခံထားရေသာ မစၥတာတပ္ဆင္သည္ ထုိင္းစစ္အစိုးရလက္ထက္ ျပည္ပမွာ ေသာင္တင္ေနရာက စမတ္အစုိးရအတက္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လာခြင့္ရသည္။ ထုိအခ်က္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း စမတ္ႏွင့္ လက္ရွိၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရအေပၚ တပ္ဆင္၏ ၾသဇာမည္မွ် သက္ေရာက္ေနသည္ကို ျပသေနသည္။ လက္ရွိ ၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရသည္ မစၥတာတပ္ဆင္ႏွင့္ ထိုင္းရတ္ထိုင္းပါတီ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏိုင္ငံေရးထဲ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ရန္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ေရး ႀကိဳးစားခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ လြတ္လပ္သည့္ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကို ဘုရင္ကိုယ္၌က ေထာက္ခံအားေပးထားသည့္အခ်က္သည္ ထုိင္း ျပည္သူေတြ အားတက္ေစသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ တပ္ဆင္၏ အမႈမ်ား စစ္ေဆးခ်ိန္က မစၥတာတပ္ဆင္၏ ေရွ႕ေန မ်ားကို တရားသူႀကီးအား လာဘ္ထိုးမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ႏိုင္ခဲ့သည္သာမက မစၥတာတပ္ဆင္၏ဇနီး ပြတ္ဂ်မန္၊ သူမ၏ ေမာင္ႏွင့္ သူမ၏ အတြင္းေရးမႉးတို႔အား အခြန္ေငြတိမ္းေရွာင္မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ပြတ္ဂ်မန္မွာမူ အဂတိမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီး လြတ္လမ္းမရွိျဖစ္ေနေသာ သူမ၏ ခင္ပြန္းႏွင့္အတူ ၿဗိတိန္သို႔ အာမခံေငြမ်ားကို အဆံုးခံ၍ ထြက္ေျပးရသည့္အျဖစ္ ေရာက္ခဲ့သည္။ တပ္ဆင္သည္ ယခုအခါ ၀ရမ္းေျပးဘ၀ျဖင့္ မိသားစုႏွင့္အတူ လန္ဒန္၌ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုင္းႏိုင္ေရးတြင္ မစၥတာတပ္ဆင္၏ အရွိန္ၾသဇာ ဆက္လက္တည္ရွိေနေသးသည္ကို ထြက္ေပၚေနသည့္ သတင္းမ်ားႏွင့္ လက္ရွိထိုင္းအစိုးရ၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားက သက္ေသျပေနသည္။ မစၥတာစမတ္ ႏုတ္ထြက္ခဲ့ရၿပီးေနာက္ အသစ္တက္လာသည့္ ပီပီပီ ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ မစၥတာဆြန္ခ်ဳိင္းသည္ မစၥတာတပ္ဆင္၏ ညီမ ေယာင္ ၀ါပါႏွင့္ လက္ထပ္ထားသူျဖစ္ျခင္း၊ ပီပီပီ ပါတီအတြင္း၌ ယခင္ ထိုင္းရတ္ထိုင္းပါတီ၀င္ေဟာင္းမ်ား ပါ၀င္ေနျခင္းတို႔အျပင္ မဲ၀ယ္မႈစြပ္စြဲခံထားရသျဖင့္ ဖ်က္သိမ္းခံရဖြယ္ရွိ ေနသည့္ ပီပီပီ ေနရာအစားထိုးေရး ရည္႐ြယ္၍ ေယာင္၀ါပါ၏ အမည္ျဖင့္ The Puea Thai ပါတီအသစ္ကို မွတ္ပံု တင္လိုက္ျခင္းတို႔သည္ ယေန႔ထိုင္းႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ေန ဆဲ ျဖစ္ေသာ မစၥတာတပ္ဆင္၏ အခန္းက႑ကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သံုးသပ္ၾကသည္။ ပါတီဖြဲ႔ေရး အစည္းအေ၀းကို လည္း မစၥတာတပ္ဆင္၏ အျခားညီမတဦးျဖစ္သူ ေယာင္၀ရတ္ ရွင္နာ၀ါထရာပိုင္ အေဆာက္အဦ၌ က်င္းပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဆႏၵျပေနသည့္ ပီေအဒီအဖြဲ႔ကမူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အသစ္ ဆြန္ခ်ဳိင္းအေနျဖင့္ မစၥတာတပ္ဆင္၏ ၾသဇာခံ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပသ ရန္၊ မစၥတာတပ္ဆင္အား တရားျပန္ ရင္ဆိုင္ေစရန္ မည္သို႔ဆက္လက္ကိုင္တြယ္မည္ကို ရွင္းျပရန္၊ ၂၀၀၇ ခု ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္မျပင္ကို ထုတ္ေဖာ္ရန္ စသည့္အခ်က္ (၅) ခ်က္ေတာင္းဆိုထားသည္။

ေဒသအတြင္း၌လည္း အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႔ (အာဆီယံ) ၏ အလွည့္က် ဥကၠ႒တာ၀န္ယူထားရေသာ ထိုင္း ႏိုင္ငံအဖို႔ အဆိုပါအမႈမ်ားႏွင့္ လတ္တေလာ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈမ်ားေၾကာင့္ မ်က္ႏွာပ်က္စရာျဖစ္ ေနသည္။ ဘန္ေကာက္၌ မၾကာမီ က်င္းပရန္ရွိသည့္ အာဆီယံအစည္းအေ၀း၏ လံုၿခံဳေရးအေနအထားကို ေမးခြန္း ထုတ္ေနသူမ်ားလည္း ရွိသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အသစ္သည္ ၎၏ပါတီအတြင္းမွ အမတ္ (၇၀) ေက်ာ္ျဖင့္ စုစည္းထားေသာ ေန၀င္းအုပ္စုအပါအ၀င္ အျခား စိမ္ေခၚမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးသာမက ႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ၀င္ေရာက္လာေနေသာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေရး၊ သိန္း ႏွင့္ခ်ီရွိေသာ ဒုကၡသည္မ်ားအေရး၊ လူငယ္မ်ားအၾကား မူးယစ္ေဆးသံုးစြဲမႈ ျမင့္မားလာေနျခင္း၊ ေတာင္ပိုင္းခြဲထြက္ေရး အၾကမ္းဖက္မႈ၊ စီးပြားေရးအရ ယံုၾကည္မႈျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး၊ ကေမာၻဒီယား နယ္စပ္အေရး စသည့္ျပႆနာ အေျမာက္အျမားကိုလည္း ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမည္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ကိုယ္ပိုင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုးျဖင့္ ႐ံုးမထိုင္ႏိုင္ဘဲ ဘန္ေကာက္ ဒြန္ေမာင္းေလဆိပ္၌သာ ႐ံုးထိုင္ရမည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အသစ္သည္ ယခင္က တရားသူႀကီးႏွင့္ တရားေရးအတြင္း၀န္ျဖစ္ခဲ့ဖူးျခင္း၊ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာေျပာဆိုတတ္ျခင္း စသည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား ရွိ႐ံုျဖင့္ အဆိုပါျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။

မစၥတာစမတ္ ႏုတ္ထြက္စဥ္က အမ်ဳိးသားညီၫြတ္ေရးအစိုးရတရပ္ ဖြဲ႔စည္းရန္ အတိုက္အခံ ဒီမိုကရက္ပါတီက အဆိုျပဳ ခဲ့သည္။ ၾကည္းတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကလည္း ယင္းအဆိုျပဳခ်က္ကို ေထာက္ခံခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ပီပီပီက လက္မခံဘဲ ၫြန္႔ ေပါင္းအစိုးရျဖင့္သာ ဆက္လက္စခန္းသြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရအတြင္ းပါ၀င္ေနေသာ အျခားပါတီ (၅) ခုသည္လည္း ဒီမိုကရက္အပါ အ၀င္ အျခားႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုျခင္းမရွိဘဲ ၎တို႔၏ အက်ဳိးစီးပြား အေျခခံေသာ အုပ္စုဖြဲ႔ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကိုသာ ဆက္လက္ယံုၾကည္ေနဆဲျဖစ္သည္။

အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ တစံုတရာေရာက္ရွိေနသည္ဟု ခ်ီးမြမ္းျခင္း ခံခဲ့ရေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုတြင္ မစၥတာတပ္ဆင္၏ ေျခရာလက္ရာမ်ားရွိေနသေရြ႕၊ အက်ဳိးစီးပြားအေျခခံေသာ အုပ္စုဖြဲ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ေနသေရြြ႕ ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူမ်ားႏွင့္ ဗ်ဴ႐ိုကရက္မ်ား၏ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စားမႈ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ အခ်ိန္ယူရဦးမည္ျဖစ္သည္။

Chowdhury Role of the Internet in Burmas Saffron Revolution

ဆန္လွဴသူ ဒီခ်ဳပ္အဖဲြ႔၀င္ ၄ ဦး ေထာင္ဒဏ္ ခ်ခံရ

မရွိဆင္းရဲသားမ်ားအား ဆန္လွဴဒါန္းခဲ့သူ ဦးစုိးျမင့္ထိန္ႏွင့္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဝင္ ၃ ဦးအား ယမန္ေန႔က အင္းစိန္ေထာင္တြင္းရွိ အေရွ႕ပုိင္းခရုိင္ တရားရံုးက ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္လိုက္သည္။

ရန္ကုန္တုိင္း ေျမာက္ဥကၠလာပတြင္ ေနထုိင္သူ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေရး လုိလားသူမ်ားအဖြဲ႔၀င္ ဦးစုိးျမင့္ထိန္အား ၄ ႏွစ္ခြဲႏွင့္ ေတာင္ဒဂံုမွ အန္အယ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္မ်ားျဖစ္သည့္ ေဒၚခင္ေအး၊ ေဒၚျမင့္သိန္းႏွင့္ ဦးစုိးၾကြယ္တုိ႔အား ၂ ႏွစ္ခြဲစီ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္လုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

"အေဖ့ကုိ ၄ ႏွစ္နဲ႔ ၆ လ ခ်လုိက္ပါတယ္။ ပုဒ္မ ၃ ခုနဲ႔ ခ်လုိက္တယ္။ ၅၀၅ (ခ)၊ ၁၄၃၊ ၁၄ရ တုိ႔ေပါ့ေနာ္။ အေဖနဲ႔အတူ ၃ ေယာက္ကိုလည္း ၂ ႏွစ္ ခ်လုိ္က္တယ္" ဟု ဦးစိုးျမင့္ထိန္၏ သမီးျဖစ္သူက မဇၩိမကုိ ေျပာသည္။

ဦးစုိးျမင့္ထိန္သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ လံုျခံဳေရးကုိ ထိခုိက္ေစရန္ လႈံ႔ေဆာ္မႈ ပုဒ္မႏွင့္ တရားမ၀င္ လူစုလူေ၀းတြင္ ပါ၀င္မႈတုိ႔ျဖင့္ ခ်မွတ္ခံရျခင္းျဖစ္ကာ ၂၀၀၇ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း အဖမ္းမခံရမီက ယခုအခါ ႏုိင္ငံေရးမွ အနားယူသြားျပီျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသားေရး ဦး၀င္းႏုိင္ႏွင့္အတူ ေရႊေပါက္ကန္၊ ေတာင္ဒဂံု၊ ေျမာက္ဒဂံု စသည့္ ရပ္ကြက္မ်ားအတြင္း ဆန္လွဴဒါန္းမႈတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္ လႈပ္ရွားမႈျဖစ္သည့္ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသားေရး ဦး၀င္းႏုိင္၊ ဟာသပညာရွင္ ဇာဂနာ ေခၚ ဒါရိုက္တာ ကိုသူရ၊ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား ကုိေက်ာ္သူနွင့္အတူ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းကပ္လွဴခဲ့ၿပီး ေနာက္တရက္တြင္ အာဏာပုိင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့ျပီး အန္အယ္ဒီအဖြဲ႔၀င္မ်ားအား ၾသဂုတ္လအတြင္း အစိုးရက ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္း ျမွင့္တင္လိုက္သည္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပသျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။

ဦးစိုးျမင့္ထိန္အား ႏုိင္ငံေတာ္ လံုျခဳံေရးကုိ ထိခုိက္ရန္ လႈံံ႔ေဆာ္မႈ ပုဒ္မ ၅၀၅(ခ)၊ တရားမ၀င္ တရားမ၀င္ လူစုလူေ၀းတြင္ ပါ၀င္မႈ ပုဒ္မ ၁၄၃ ႏွင့္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈကုိ ၿဖိဳခဲြရန္ အမိန္႔ေပးသည္ကုိ ဖီဆန္မႈ ပုဒ္မ ၁၄၇ တုိ႕ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္သည္။ အန္အယ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္မ်ားကိုမူ ပုဒ္မ ၅၀၅ (ခ) ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၄၃ တုိ႔ျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ျခင္း ျဖစ္သည္။

သမီးျဖစ္သူက "အရင္ကလည္း ခဏခဏ အဖမ္းခံခဲ့တယ္ေလ။ က်မ ငယ္ကတည္းကပဲ။ ဒီတခါက်တာက အၾကာဆံုးပဲဆုိေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေဖ့အတြက္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥကုိ လုပ္တဲ့အတြက္ သမီးတို႕ဂုဏ္ယူျပီးသားပဲ" ဟု ေျပာသည္။

ဦးစုိးျမင့္ထိန္အတြက္ အယူခံ၀င္ရန္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္ဟု ဗဟုိတရားရံုးခ်ဳပ္ ေရွ႕ေန ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။

အလားတူပင္ ေရႊ၀ါေရာင္ လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါ၀င္လႈပ္ရွားစဥ္ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္က ပစ္ခတ္သျဖင့္ ေသနတ္ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သူ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လူငယ္ ကုိျမသန္းထုိက္ကုိလည္း ယခုလ ၃ ရက္ေန႔က ေထာင္ဒဏ္ ၄ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံအေျခစုိက္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏုိင္ငံ) AAPP ႏွင့္ အေမရိကန္အေျခစုိက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား ဘားမားကန္ပိန္း အဖြဲ႔တုိ႔၏ အစီရင္ခံစာတြင္
ယခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၁၂၃ ေက်ာ္ရွိေနသျဖင့္ ယမန္ႏွစ္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ ၁၁၉၂ ဦး ပုိမ်ားလာသည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက ျပီးခဲ့သည့္ စက္တင္လာလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံတဝွမ္း အက်ဥ္းေထာင္မ်ားရွိ အက်ဥ္းသား ၉ဝဝ၂ ဦး လႊတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးခဲ့ရာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၉ ဦးသာ ပါဝင္ခဲ့သည္။

ဆန္ကုိ ျပည္တြင္းျပည္ပ လြတ္လပ္စြာ ေရာင္းခြင့္ေပးေသာ္လည္း အႏုတ္အသိမ္းမရွိဟု ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားေျပာ

နာဂစ္မုန္တုိင္းၿပီးခ်ိန္မွစ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဆန္မ်ားကုိ နယ္တင္ပို႔ခြင့္ ကန္႔သတ္ထားရာမွ ၿပီးခဲ့သည့္ သတင္းပတ္ကစၿပီး ဆန္ကုိ ျပည္တြင္းျပည္ပ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရာင္းခ်ခြင့္ျပဳေသာ္လည္း နယ္၌ ဆန္အ၀ယ္မလုိက္သျဖင့္ ဆန္အႏုတ္ အသိမ္းမရွိျဖစ္ေနသည္ဟု ရန္ကုန္ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ဆန္ကို ျပည္တြင္းႏွစ္သက္ရာေဒသသို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တင္ပို႔ခြင့္ျပဳသည့္ျပင္ ႏုိင္ငံျခားသို႔လည္း တင္ပို႔ႏုိင္ ေၾကာင္း ရန္ကုန္တုိင္းမႉးက ရန္ကုန္ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားကုိ ရွင္းလင္းေျပာၾကားသည္ဟု ဘုရင့္ေနာင္ကုန္သည္ႀကီး မ်ားက ေျပာသည္။

ပုဂၢလိက ဆန္ကုန္သည္မ်ားအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားကုိ ဆန္တင္ပို႔လုိပါက ပုိ႔ကုန္ခြန္ (၁၀) ရာႏႈန္းေကာက္ခံမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း လည္း ရန္ကုန္တိုင္းမႉးက ေျပာသည္ဟု ဆန္ကုန္ႀကီးတဦးက ဆုိသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရ ဆန္လႊတ္ေပးခ်ိန္၌ နယ္က ဆန္အ၀ယ္မလုိက္သျဖင့္ ဆန္ေစ်းတန္းေနသည္။ ေလာေလာဆယ္ ေပၚဆန္း တတင္းခြဲတအိတ္ကို (၃) ေသာင္း (၁) ေထာင္မွ (၃) ေသာင္း (၅) ေထာင္ၾကားရွိၿပီး ဆန္ၾကမ္းေစ်းမွာ (၁) ေသာင္း (၈) ေထာင္၀န္းက်င္သာရွိေနသည္။ စစ္ကုိင္းတုိင္းတြင္လည္း ဆန္အေရာင္းအ၀ယ္ တန္းေနသည္ဟု သိရသည္။

မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတုိင္း ၿမိဳ႕နယ္အေတာ္မ်ားမ်ား ေႏြစပါးပ်က္စီးကုန္သည့္ျပင္ မုိးစပါးအစုိက္နည္းသြားေသာ္ လည္း မုန္တုိင္းလြတ္ေဒသမ်ားျဖစ္သည့္ ပုသိမ္၊ ဓႏုျဖဴ စသည့္ေဒသမ်ားတြင္ ဆန္လက္က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း ရန္ကုန္ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက ေျပာသည္။

မည္သည့္အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ဆန္ ႐ုတ္တရက္လႊတ္ေပးသည္ကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးေသာ္လည္း စစ္အစိုးရလက္ထဲတြင္ (၃) ႏွစ္စာ တပ္ရိကၡာရွိေနသည္ဟု ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက ေျပာသည္။ ပဲခူးအေရွ႕ျခမ္းမွ မုိးစပါးစတင္ထြက္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္ မုိးစပါး အထြက္နည္းမည္ဟု ဘုရင့္ေနာင္ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက မွန္းသည္။

စစ္အစိုးရက ဆန္ကုိလႊတ္ေပးျခင္းမွာ ယာယီသာျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္ ျပန္လည္ပိတ္ဆုိ႔ ကန္႔သတ္မည္ဟု ယူဆေၾကာင္း စစ္ကုိင္းတုိင္းမွ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက မွန္းသည္။

ရန္ကုန္မွ အန္အယ္လ္ဒီ လူမႈအေထာက္အကူအဖြဲ႔၀င္တဦး အဖမ္းခံရ

ရန္ကုန္တိုင္း ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီ လူမႈအေထာက္အကူအဖြဲ႔၀င္ ဦးေအးၫြန္႔ကို ယခုလ (၄) ရက္ေန႔ ည၌ ျပည္ထဲေရးဌာနက လာေရာက္ဖမ္းသြားေၾကာင္း မိသားစု၀င္တဦးက ေျပာသည္။

၎က “ေမးစရာေလးေတြရွိတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လာေခၚသြားတာ။ လာတာကေတာ့ (၉) နာရီခြဲနဲ႔ (၁၀) နာရီၾကားေလာက္ ကေပါ့ေနာ္။ ရွာတာေဖြတာ ဘာညာနဲ႔ဆိုေတာ့ (၁၂) ခြဲေလာက္က်ေတာ့ ေခၚသြားတာေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

အရပ္၀တ္မ်ား ၀တ္ဆင္ထားသူ လူ (၃) ဦးပါ၀င္သည့္အဖြဲ႔က လာေရာက္ေခၚေဆာင္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ယေန႔အထိ တစံုတရာ အေၾကာင္းၾကားလာျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါမိသားစု၀င္က “ဦး၀င္းေမာင္ဆိုတာပါလာတယ္။ ျပည္ထဲေရးကတဲ့။ ေနာက္ (၂) ေယာက္ထဲမွာကေတာ့ ေက်ာ္သူ ရွိန္ဆိုလား တေယာက္ပါေသးတယ္။ အကုန္လံုး အရပ္၀တ္ေတြပဲ” ဟုေျပာသည္။

မိသားစုအေနျဖင့္ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား၏ အႀကံျပဳခ်က္အရ တပတ္ခန္႔ေစာင့္ၾကည့္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဦးေအးၫြန္႔သည္ ဖမ္းဆီးခံရႏိုင္ေလာက္ေသာလုပ္ငန္းမ်ဳိး လုပ္ကိုင္ထားျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္ ေခတၱလာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းဟုသာ ယူဆထားသည္။

သို႔ေသာ္ ဦးေအးၫြန္႔၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တဦးကမူ အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သည့္ ဦးေအးၫြန္႔သည္ ရပ္ကြက္ အတြင္းရွိ လူမႈေရးစိတ္၀င္စားသူမ်ား၊ ပံ့ပိုးကူညီလိုသူမ်ားျဖင့္ စုဖြဲ႔ထားေသာ ေတာင္ဥကၠလာၿမိဳ႕နယ္ လူမႈအေထာက္ အကူအဖြဲ႔၏ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တက္ႂကြစြာ လႈပ္ရွားသူတဦး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လာေရာက္ဖမ္းဆီးျခင္းျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသည္။

ထို႔အျပင္ ဦးေအးၫြန္႔သည္ ေသြးတိုးႏွင့္ ဆီးခ်ဳိေရာဂါခံစားေနရသျဖင့္ ေဆးပံုမွန္မီွ၀ဲေနရၿပီး က်န္းမာေရးႏွင့္ ညီၫြတ္ မည့္ အစားအေသာက္မ်ားကိုသာ စားေနရသူျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ အဆိုပါ လူမႈအေထာက္အကူအဖြဲ႔၏ လုပ္ငန္းမ်ား တြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ သားသမီးမ်ားကို ပညာသင္စရိတ္ ေထာက္ပံ့ျခင္းလည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

အန္အယ္လ္ဒီေျပာခြင့္ရ ဦးဥာဏ္၀င္းကမူ အဆိုပါသတင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ၎တို႔ထံသို႔ တင္ျပလာျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။

ကမၻာတ၀ွမ္း အစုရွယ္ရာ တဟုန္ထိုးက်

07 October 2008


A woman walks past a financial display board showing the FTSE 100-share index in central London, Monday, Oct. 6, 2008.AP
လန္ဒန္ရွိ စေတာ့ခ္အၫႊန္းကိန္းျပ အီလက္ထေရာနစ္ဘုတ္တခု။
ေအာက္တုိဘာ ၆၊ ၂၀၀၈။
မေန႔က အေမရိကန္ အစုရွယ္ရာေစ်းဟာ
ေလးႏွစ္အတြင္း အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ကို
ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ကမၻာတ၀ွမ္းက အစုရွယ္ရာ
ေစ်းေတြကလည္း အလားတူ ထိုးက်သြားခဲ့
ပါတယ္။ ဒါဟာ အက်ပ္႐ိုက္ေနတဲ့ ေငြေၾကး
နဲ႔ ေခ်းေငြေစ်းကြက္အေပၚမွာ ဆက္ၿပီး
စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြရွိသလို စိတ္ခ်ယံုၾကည္မႈ
ေတြလည္း မရွိေသးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္
ျဖစ္ရတယ္လို႔ သံုးသပ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီး ၀ါရွင္တန္က ဗြီအုိေအသတင္း
ေထာက္ မုိက္ကယ္ ဘုိးမန္း (Michael Bowman) နဲ႔ လန္ဒန္က တြမ္ ေရးဗားစ္
(Tom Rivers) တုိ႔ သတင္းေပးပို႔ထားတာကိုတင္ျပေပးထားပါတယ္။

မေန႔က အေမရိကန္ အစုရွယ္ရာေစ်းေတြ ထိုးက်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဥေရာပ၊ အာရွနဲ႔
ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အစုရွယ္ရာေစ်းကြက္ေတြမွာလည္း ထူးမျခားနား
ဘဲ အ႐ႈံးေတြေပၚေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ၾကည့္ရင္ေတာ့
ေဒါင္းဂ်ဳန္းစ္ (Dow Jones) စက္မႈပ်မ္းမွ်ၫႊန္းကိန္းဟာ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္
ကတည္းက မႀကံဳစဖူး အမွတ္ ၁၀,၀၀၀ အထိ ထိုးက်သြားခဲ့ပါတယ္။ မေန႔က ေန႔ခင္း
မွာေတာ့ ေဒါင္းၫႊန္းကိန္းဟာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ၅% က်သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီႏွစ္
ဒီအခ်ိန္အထိဆိုရင္ ေဒါင္းရဲ႕ေစ်းဟာ ေလးပံုတပံု ေလ်ာ့သြားခဲ့ပါတယ္။

ကမၻာတ၀ွမ္းက အဓိက အစုရွယ္ရာေစ်းကြက္ အမ်ားစုဟာလည္း အထိနာခဲ့ရပါတယ္။
အာရွဘက္ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တိုက်ဳိနဲ႔ ေဟာင္ေကာင္တို႔က အစုရွယ္ရာေစ်းဟာလည္း
မေန႔ညေနခင္း အစုရွယ္ရာေစ်းအပိတ္မွာ ၄% ေက်ာ္ က်သြားခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ
၂ ႏွစ္အတြင္း အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဘရာဇီးႏိုင္ငံမွာလည္း ၁၀% ထိ
က်လို႔ အစုရွယ္ရာေစ်း ပိတ္လိုက္ရတဲ့အထိပါပဲ။ မကၠဆီကုိ အစုရွယ္ရာေစ်းကလည္း
၇% ထိ က်သြားခဲ့ပါတယ္။

ဥေရာပက အစုရွယ္ရာေစ်းဘက္ လွည့္လုိက္ရင္လည္း လန္ဒန္နဲ႔ ဖရန္႔က္ဖာ့တ္မွာ ၇%
ေက်ာ္က်ၿပီး ပါရီမွာေတာ့ ၉% ေက်ာ္ က်ခဲ့ပါတယ္။ အုိက္စ္လန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အႀကီးဆံုးဘဏ္
၃ ခုအပါအ၀င္ တျခား အႀကီးဆုံး ေငြေၾကးဆိုင္ရာ ကုမၸဏီႀကီး ၆ ခုကိုလည္း တခဏ
ဆိုင္းငံ့ထားခဲ့ပါတယ္။ မေန႔က ကမၻာ့အစုရွယ္ယာေစ်းေတြ တဟုန္ထုိး က်သြားခဲ့ရတာ
မို႔ တခ်ဳိ႕က အမည္းေရာင္ တနလၤာေန႔လို႔ ေခၚေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း သုံးသပ္
သူေတြကေတာ့ ဒါဟာ အဆုိးဆုံးျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္လို႔ သတိေပးထားၾကပါတယ္။

ပိုမိုအက်ပ္႐ုိက္လာတဲ့ ေခ်းေငြေစ်းကြက္အေပၚ စိုးရိမ္အားႀကီးလာတာရယ္၊ ဗဟိုဘဏ္
ေတြအေနနဲ႔ကလည္း ဒီျပႆနာကို လြယ္လြယ္နဲ႔ မေျဖရွင္းႏိုင္တာေတြေၾကာင့္ ကမၻာ့
ေစ်းကြက္အေပၚ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ ပိုမိုေလ်ာ့နည္းလာေစတာျဖစ္တယ္လို႔ လန္ဒန္
အေျခစိုက္ ေလ့လာသံုးသပ္သူ မုိက္ကယ္ ေ၀လ္ဆန္ (Michael Wilson) က အခုလို
ဆိုပါတယ္။

"အစိုးရအေနနဲ႔ ေငြလည္ပတ္မႈယႏၱရားႀကီး မရပ္တန္႔ရေလေအာင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေငြေတြကို စိုက္ထုတ္သံုးေနပါေစ ေစ်းကြက္အေပၚ ယံုၾကည္လာႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ဘဏ္ေတြ
အခ်င္းခ်င္းအၾကား ယံုၾကည္မႈနဲ႔ စိတ္ခ်မႈတို႔ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ခက္တာက လက္ရွိအေျခအေနမွာ ဒါေတြ တခုမွ မေတြ႕ရပါဘူး။"

ဒါ့အျပင္ ဥေရာပ အစုရွယ္ရာေစ်း က်ဆင္းသြားေစခဲ့တဲ့ ေနာက္ထပ္အေၾကာင္းရင္းတခု
ရွိပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ စေန၊ တနဂၤေႏြအတြင္း ဂ်ာမဏီအစိုးရအေနနဲ႔ ဘဏ္ေတြမွာ
အပ္ႏွင္းထားတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ စုေငြေတြထဲက အစုိးရက အာမခံေပးမယ့္ ပမာဏကို
တိုးျမႇင့္ခဲ့တာေၾကာင့္ တျခား ဥေရာပႏိုင္ငံေတြက ျပည္သူေတြ၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြနဲ႔
အစိုးရေတြက ေတြေ၀ခဲ့ရပါတယ္။

ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးေဟာင္းျဖစ္သူ ကန္းနက္သ္ ကလာ့ခ္ (Kenneth
Clarke) က ၿပီးခဲ့တဲ့ စေန၊ တနဂၤေႏြအတြင္း ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ ပါရီၿမိဳ႕မွာ ဥေရာပ အခ်မ္း
သာဆံုး ၄ ႏိုင္ငံက ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေတြ႕ဆံုခဲ့တုန္းက ဥေရာပႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႔ ပိုၿပီး
ညိႇညိႇႏႈိင္းႏႈိင္းရွိတဲ့ ေျဖရွင္းမႈမ်ဳိးကို ေဆြးေႏြးေဖာ္ထုတ္သင့္တယ္၊ ျပင္သစ္သမၼတ
နစ္ကုိးလပ္စ္ ဆာကုိဇီ (Nicolas Sarkozy) အဆိုျပဳခဲ့တဲ့ အစီအစဥ္ဟာလည္း မွန္ကန္တဲ့
လမ္းေပၚမွာ ေရာက္ေနတယ္၊ ဒီ့ထက္ပုိေကာင္းေအာင္ ျပန္မြမ္းမံဖုိ႔ပဲ လိုပါေတာ့တယ္လို႔
ဆိုပါတယ္။

"ႏိုင္ငံတကာ ဘဏ္ေတြအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ အျပန္အလွန္ ေငြေတြေခ်းယူႏိုင္ဖို႔အတြက္
ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ တံု႔ျပန္မႈကို လိုအပ္တယ္ စသျဖင့္ မစၥတာ ဆာကိုဇီ အႀကံျပဳခဲ့တာကို
လက္ခံပါတယ္။ ဒါကို ၿဗိတိန္နဲ႔ ဂ်ာမဏီတို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ရဲ႕
ႏိုင္ငံေရး၊ ကိုယ့္တိုင္းျပည္က ဘဏ္ေတြအတြက္ ပူပန္ေနရတာနဲ႔ ဥေရာပတခုလံုး
ပူးေပါင္းပါ၀င္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ဳိးကိုေတာ့ မလိုလားဘူးဆိုၿပီး ေသခ်ာေပါက္ ျငင္းမွာပဲ။
ဒါကေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါပဲ။"

အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ အိမ္ရာေစ်းကြက္ ကေမာက္ကမျဖစ္တဲ့ မီးစႀကီးက ေတာမီးလိုပဲ
အလွ်င္အျမန္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ၿပီး ေငြေၾကးေစ်းကြက္တခုလံုး အသက္႐ႈက်ပ္လာခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကို
ေျဖဆည္ဖို႔ ရည္ရြယ္တဲ့ ဥပေဒမူၾကမ္းကို အရင္ပတ္တုန္းက သမၼတဘုရွ္က လက္မွတ္
ေရးထိုး အတည္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီဥပေဒမူၾကမ္းအရ အေမရိကန္ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးအေန
နဲ႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ကုမၸဏီႀကီးေတြဆီက အေႂကြးဆုံးေတြကို ၀ယ္ယူႏိုင္ခြင့္ရွိမွာျဖစ္တဲ့
အျပင္ ျပည္သူေတြက ဘဏ္ေတြမွာထားရွိတဲ့ ေငြေတြကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအေနနဲ႔
အာမခံေပးရမယ့္ ပမာဏကိုလည္း တိုးျမႇင့္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကၠဆက္ျပည္နယ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ သမၼတဘုရွ္က ဒီအေရးေပၚေငြေၾကးဥပေဒဟာ
ျပႆနာေတြအားလံုးကို တၿပိဳင္နက္ ပေပ်ာက္သြားေစမွာေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္
စီးပြားေရးျပန္လည္ဦးေမာ့လာႏိုင္ဖို႔ တျဖည္းျဖည္း လမ္းေၾကာင္းေပးႏိုင္မွာျဖစ္တယ္လို႔
အခုလိုေျပာပါတယ္။ အလားတူ ဥေရာပအစိုးရ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အခက္
ေတြ႕ေနတဲ့ ပုဂၢလိက ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈဘဏ္ေတြကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံလိုပဲ ျပန္၀ယ္ဖို႔
ေျခလွမ္းစေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာ့စ္တြန္အေျခစိုက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈအႀကံေပး အာ့တ္
ဟုိဂန္ (Art Hogan) က ဥေရာပႏိုင္ငံေတြလည္း မၾကာခင္တုန္းက အေမရိကန္အစိုးရ
ႀကံဳေတြ႕ခဲ့သလိုပဲ ဆံုးျဖတ္ရခက္တဲ့အျဖစ္မ်ဳိး ရင္ဆိုင္ေနရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ခုလို ကမၻာတ၀ွမ္း စီးပြားေရး အားေပ်ာ့ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရနံစိမ္းေစ်းကလည္း ဆက္က်
ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရႊေစ်းကေတာ့ ထိုးတက္သြားခဲ့ပါတယ္။ National Association
for Business Economics ေခၚ ၀ါရွင္တန္အေျခစိုက္ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ သုေတသနအဖြဲ႕
ႀကီးက အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ Recession တိုးတက္မႈႏႈန္း ေႏွးေကြးတဲ့ စီးပြားေရး
ကပ္ဆိုက္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ႀကံဳႏိုင္ဖြယ္ရွိတယ္လို႔ သံုးသပ္ထားပါတယ္။

အေမရိကန္ ဗဟိုဘဏ္က အက်ပ္႐ုိက္ေနတဲ့ ေခ်းေငြေစ်းကြက္ကို ျပန္လည္ႏုိးထ
နာလန္ထူႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျပည္ေထာင္စုဘဏ္အေနနဲ႔ ပုဂၢလိကဘဏ္ေတြက ဗဟိုဘဏ္
မွာ အရန္ထားရွိတဲ့ ေငြေတြအေပၚမွာ အတိုးစေပးေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခက္ေတြ႕ေန
တဲ့ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း ေခ်းေငြေတြ ပိုၿပီးထုတ္ေပးေတာ့မွာ
ျဖစ္တယ္ စတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္သစ္ေတြကို ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။

မိုးမခသတင္းလႊာ

#fullpost {display:none;}

Cartoon Beruma - May Force be with you ... Coz you all are on your own
#fullpost {display:none;}


ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ တဆယ္လမ္းေၾကာင္း

ရန္လုိကြ်ဲ

ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၂၀၀၈

ျမန္မာျပည္သုိ႔ သြားရျပန္ေလၿပီ။ ယခုတႀကိမ္တြင္လည္း အထူးဖိတ္ၾကားခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာသတင္းသမဂၢ ညီလာခံတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိေနသည့္ ဓာတ္ပုံတပုံကုိ ဘန္ေကာက္ ျမန္မာသံရုံးက ရသြားသျဖင့္ ရန္ကုန္ခရီးစဥ္ ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာျခင္းဟု ဆုိရမည္။ ဓာတ္ပုံကုိ ၾကည့္ၿပီး သတင္းသမဂၢ အႀကီးအကဲတေယာက္ဟု ယူဆၿပီး ကြ်ႏု္ပ္အား အထင္ႀကီးသြားၾကဟန္တူသည္။


အတုိခ်ဳပ္ ေျပာရလွ်င္ “ငါတုိ႔၀န္ႀကီးဌာနက လွမ္းေျပာတယ္၊ ၾသဇာရိွတ့ဲ စာနယ္ဇင္းသမားတေယာက္ကုိ ေနျပည္ေတာ္ပုိ႔ေပးပါ တ့ဲ၊ ကဲ လူႀကီးမင္း သြားေပေတာ့” ဟု ဆုိသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ သြားရျပန္ေလၿပီ။


ထပ္မံ၍ တုိတုိေျပာရလွ်င္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တေနရာတြင္ ေတြ႔ၾကေလသည္။


- ဦး၀င္းတင္တုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ ထူေထာင္ရာမွာ အက်ဳိးျပဳမယ့္ ႏုိင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာေစဖုိ႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလုိက္ၿပီ။


ဟုတ္က့ဲ။

-ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန ဆရာေတြက ေမာင္ရင့္ကုိေရြးၿပီး ဖိတ္လုိက္တာပဲ။ ေမာင္ရင္က သတင္းသမားသမဂၢမွာ အေရးပါတ့ဲလူတေယာက္လုိ႔ သူတုိ႔က ေျပာတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးကလည္း ေမာင္ရင္တုိ႔ ျပည္ပက အလုပ္ျဖစ္မယ့္ စာနယ္ဇင္းသမားတေယာက္ကုိ ေခၚၿပီး ဒါေတြကုိ ေသခ်ာ အသိေပးပါ၊ ရွင္းျပပါလုိ႔ ေျပာတယ္။


(ထုိ႔ေနာက္ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမုံတုိ႔တြင္ ေန႔စဥ္ပါ၀င္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ နာရီ၀က္ေက်ာ္ အလြတ္ရြတ္ျပရာ ကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း ဟုတ္က့ဲဟု အႀကိမ္ ၅၀ ေက်ာ္ ေရရြတ္ၿပီး အလုိက္အထုိက္ နားေထာင္လုိက္သည္။)

- ေမာင္ရင္က ဟုတ္က့ဲခ်ည္းပဲ ေျပာေနတာ ဘာသေဘာလဲ။ သေဘာတူတယ္၊ သေဘာက်တယ္ ဆုိတ့ဲ သေဘာလား။


- ဟုတ္က့ဲ၊ ၀န္ႀကီးရွင္းျပတာကုိ က်ေနာ္ နားလည္ပါတယ္ လုိ႔ ဆုိလုိတာပါ၊ ဟုတ္က့ဲ။

- ေအး၊ ဒါဆုိလည္း ၿပီးေရာ။ ေမာင္ရင္တုိ႔ ႏွစ္ေထာင့္တဆယ္ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အျမင္ရွင္းေလာက္ၿပီေပါ့။


- ဟုတ္က့ဲခင္ဗ်၊ ရွင္းပါၿပီ။ က်ေနာ္က အဲဒီ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ၀င္ၿပိဳင္ဖုိ႔ စိတ္ကူးေနတာ။ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကုိ ေဒၚစုနဲ႔အတူဖဲြ႔ခ့ဲတ့ဲ ဟုိ စာေရးဆရာႀကီးဗ်ာ၊ အဲ သူကလည္း တုိက္တြန္းေနၿပီေလ။ ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္ၾကစုိ႔ တ့ဲ။ ဟုိ စာေရးဆရာဗ်ာ၊ ေမာင္စူးစမ္း၊ ဆရာေမာင္စူးစမ္္း။

- ေအး၊ ေမာင္စူးစမ္း ဆုိလုိ႔ ေျပာရဦးမယ္၊ ေမာင္ရင္တုိ႔ ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က လြတ္ေပးတုန္းက သူ ေထာင္ထဲက မထြက္ခ်င္ဘူး ဘာဘူး ျငင္းတာ ဘာေၾကာင့္လဲ သိသလား။


- ဟုတ္က့ဲ၊ ၀န္ႀကီးတုိ႔က သူ႔ကုိ လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ေပးတယ္ ဆုိတ့ဲအခ်က္ကုိ သေဘာမတူလုိ႔ပါ။ ဦး၀င္းတင္က သူက လြတ္ရက္ေစ့ …

- အဲဒါ ၾကားေကာင္းေအာင္ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ။ တကယ့္တကယ္က ေမာင္စူးစမ္းေၾကာင့္ပဲ။


- ဗ်ာ။

- ဒီလုိ ... ကြ။ ဦး၀င္းတင္ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က လြတ္ေပးခါနီးမွာ ဆရာေမာင္စူးစမ္းက ေဆာင္းပါးေရးတယ္ေလကြာ၊ ႏုိင္ငံေတာ္က ႏွစ္ေထာင့္တဆယ္ (၂၀၁၀) မွာ ျပဳလုပ္ေပးမယ့္ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ေထာက္ခံၾကဖုိ႔ ဆုိၿပီး။


- ဟုတ္က့ဲ။

- ဆရာေမာင္စူးစမ္းက အဲသလုိ အျမင္မွန္ ရသြားေပမယ့္ ဦး၀င္းတင္က ေခါင္း သိပ္မာတယ္ ေမာင္ရင္။


- ဟုတ္က့ဲ။

- သူ႕ရဲေဘာ္ေဟာင္း ေမာင္စူးစမ္္းက ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ေထာက္ခံေနတယ္၊ ဒီလုိလူေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆုိင္ပါရေစနဲ႔၊ ေထာင္ထဲမွာပဲ ဆက္ေနပါရေစလုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ေျပာတယ္။ အဲဒါ က်ဳပ္ေကာင္ေတြက သူ႔ကုိ ေထာင္ထဲမွာ မေနဖုိ႔၊ အျပင္ထြက္ဖုိ႔ မနည္း နားခ်လုိက္ရတယ္။ မင္းတုိ႔ေလးစားတ့ဲ ဦး၀င္းတင္က ခပ္တုံးတုံးပါ၊ နာရီ ၂၀ ေလာက္ ေျပာျပမွ သူ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲေတြရဲ႕ ေစတနာကုိ သေဘာေပါက္ၿပီး ေထာင္ထဲက ထြက္သြားတယ္။


- ဟုတ္က့ဲ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ သေဘာေပါက္ၿပီးသားပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ က်ေနာ္ ၀င္အေရြးခံရရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔ က်ေနာ္ စဥ္းစား ...

- ေမာင္ရင့္မွာ ဘယ္လုိအေျခအေနေတြ ရိွလုိ႔ ၀င္အေရြးခံမွာလဲ။ သတင္းသမားဆုိ လူေတြက သိပ္အထင္ႀကီးမယ္မဟုတ္ဘူး။


- က်ေနာ္က ႐ုိးမဘဏ္ ပုိင္ရွင္ပါ။

- ေဟ့၊ က်ဳပ္ကုိ လာၿဖီးမေနနဲ႔။ ႐ုိးမဘဏ္ တာ၀န္ရိွတ့ဲသူေတြကုိ က်ဳပ္သိတယ္၊ အဲဒီထဲမွာ ေမာင္ရင္ မပါဘူး။


- ပုိင္ရွင္မဟုတ္ဘူး ဆုိရင္လည္း က်ေနာ္က ႐ုိးမဘဏ္နဲ႔ တုိက္႐ုိက္ ပတ္သက္ေနတ့ဲသူပါ။

- ဘယ္လုိ ပတ္သက္တာလဲ၊ ဘဏ္ေရွ႕ ျဖတ္ေလွ်ာက္ဖူးတာလား၊ ျပက္လုံးထုတ္တာေတြ လာမလုပ္နဲ႔ေနာ္။ က်ဳပ္လည္း လူရႊင္ေတာ္ မဟုတ္ဘူး၊ ေမာင္ရင္လည္း လူရႊင္ေတာ္ မဟုတ္ဘူး။


- ဒီလုိပါ၊ ႐ုိးမဘဏ္ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာလား၊ ေဆာင္ပုဒ္လား မသိ၊ ‘႐ုိးမဘဏ္၊ သင့္ဘဏ္’ တ့ဲ က်ေနာ္ မွတ္မိတာ။ သင့္ဘဏ္ ဆုိေတာ့ က်ေနာ့္ဘဏ္ေပါ့ဗ်ာ။ လက္ခံရေတာ့မွာေပါ့။ အဲဒါကုိ ေျပာတာပါ။

- ေၾသာ္ မွားပါတယ္။ ေမးမိတာကုိက က်ဳပ္အမွား။ လက္စသတ္ေတာ့ ေမာင္ရင္တုိ႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြက ဇာတ္ထဲက လူပ်က္ေတြလုိပါပဲကြာ၊ ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ။ ဘာအရည္အခ်င္းမွ ရိွပုံမရဘူး။


- အဲဒီလုိေတာ့မဟုတ္ပါဘူး၊ အရည္အခ်င္း ရိွပါတယ္။ က်ေနာ့္ကုိ အေမရိကန္မွာ ထုတ္တ့ဲကမၻာေက်ာ္ Time မဂၢဇင္းႀကီးက Person of the Year ဆုိၿပီး ေရြးခ်ယ္ဖူးတယ္။ သူတုိ႔က က်ေနာ့္ကုိ အရည္အခ်င္းရိွတယ္လုိ႔ သတ္မွတ္တယ္ ထင္တာပဲ။

- ျမန္မာျပည္က ဘယ္သူမွ အဲသလုိ အေရြးမခံရဖူးဘူး။ ေမာင္ရင္ က်ဳပ္ကုိ လာလိမ္မေနနဲ႔။


- တကယ္ေျပာတာဗ်။ ၂၀၀၆ တုန္းက။ Person of the Year ဆုိၿပီး က်ေနာ့္ကုိ ေရြးဖူးတယ္။

- အင္း - ေမာင္ရင္ လိမ္သမွ် ခံရေတာ့မွာပဲ။ ကဲ ဆုိစမ္းပါဦး၊ ဘာေတြေရးထားလဲ၊ မဂၢဇင္းထဲမွာ။


- ဘာေတြေရးထားလဲ က်ေနာ္လည္း မသိဘူး။ Time မဂၢဇင္းဆုိ က်ေနာ္က ပုံပဲ လုိက္ၾကည့္တာ။ အဲဒီတုန္းက မ်က္ႏွာဖုံးမွာေတာ့ You လုိ႔ ေရးထားတာပဲ။ Person of the Year တ့ဲ။ You တ့ဲ။ You ဆုိေတာ့ သင္ ေပါ့ဗ်ာ။ သူတုိ႔က ‘သင္’ ဆုိေတာ့လည္း က်ေနာ္ေပါ့။ က်ေနာ့္ကုိ ေရြးတာေပါ့။

- အေမရိကန္ေတြနဲ႔ မင္းတုိ႔နဲ႔ေတာ့ ဟန္က်ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေမာင္ရင္ ေစာေစာကေျပာတ့ဲ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ၀င္ၿပိဳင္မယ္ဆုိတာ ေနာက္ေနတာလား၊ အတည္ေျပာတာလား။


- အတည္ေျပာတာပါ။ တကယ္၀င္ၿပိဳင္မွာပါ။ က်ေနာ္က အသက္ ၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ၿပီးသား ျမန္မာျပည္သားတေယာက္ပဲ။ ၀င္ၿပိဳင္ခြင့္ ရိွပါတယ္။ ၿပိဳင္မယ္ဗ်ာ၊ ၿပီးရင္ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ ျဖစ္တ့ဲအထိ က်ေနာ္ ႀကိဳးစားမယ္။ အဲဒါ က်ေနာ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ။

- ေၾသာ္ သနားစရာ စာနယ္ဇင္းဆရာရယ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲဆုိတာ သာမန္လူေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးေနာ္။ အခု ျပ႒ာန္းလုိက္တ့ဲ အေျခခံဥပေဒအရ ဆုိရင္ စစ္ေရးအေတြ႔အႀကဳံရိွရမယ္တုိ႔ ဘာတုိ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရိွတယ္ေနာ္၊ အဲဒါ သတိထားမိရဲ႕လား စာနယ္ဇင္းဆရာ။


- ဟုတ္က့ဲ။ စစ္ေရးအေတြ႔အႀကဳံက က်ေနာ့္မွာ အျပည့္ပါပဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနတာ က်ေနာ္မေမြးခင္ကတည္းက။ ၿပီးေတာ့ ႀကဳံခ့ဲတ့ဲ အစုိးရေတြကလည္း စစ္အစုိးရ အဲ တပ္မေတာ္အစုိးရေတြခ်ည္းပဲ။ က်ေနာ့္မွာ စစ္ေရးအေတြ႔အႀကဳံ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး အျပည့္ရိွတာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။

- အင္း ေမးမိတာ မွားပါတယ္ စာနယ္ဇင္းဆရာရယ္။ ကဲ - ေမာင္ရင္လည္း ရန္ကုန္ျပန္မေရာက္တာ ၾကာေရာေပါ့။ ဟုိဟုိဒီဒီ သြားလည္၊ ဘုရားေလး ဘာေလး သြားဖူးလုိက္ဦး။ က်ဳပ္ စီစဥ္ေပးမယ္ ဟုတ္ၿပီလား။


- ဟုတ္က့ဲ။

၀န္ႀကီး၏ စီစဥ္ညႊန္ၾကားခ်က္ အရ သူ၏လက္ေထာက္အရာရိွမ်ားက ကြ်ႏု္ပ္အား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္းသုိ႔ လုိက္လံပုိ႔ေဆာင္ေပးၾကေလသည္။


(မွတ္ခ်က္ - “ကြ်ႏု္ပ္အား ေရႊတိဂုံသုိ႔ အတင္းအၾကပ္ ပုိ႔ေဆာင္ျခင္း” အေၾကာင္းအရာကုိ မၾကာမီ အနာဂတ္တြင္ ေရးသားတင္ဆက္ႏုိင္မည္ဟု ယူဆပါသည္။)

checkFull("post-" + "1693572961093357113");

#fullpost {display:none;}


ကာတြန္း ေဖသိန္း - ဘယ္ “ဆန္” ျဖစ္ျဖစ္ လိုခ်င္သည္ (ျပန္လည္ဆန္းသစ္ ကာတြန္း)

ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၂၀၀၈

checkFull("post-" + "1146909661086652644");

#fullpost {display:none;}

ျပည္တြင္းက ဖတ္မိသမွ် ဂ်ာနယ္ အပိုင္းအစ
ဂ်ာနယ္ျဂိဳလ္ သာဂိ
ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၂၀၀၈

၂၀၀၉ နာဂတိုင္းရင္းသားပြဲေတာ္ လဟယ္တြင္ က်င္းပမည္

စကၤာပူက ဒူဘိုင္းပညာသင္ဆု ျမန္မာမ်ား ေလ်ာက္ထားႏိုင္ျပီ

ရန္ကုန္ျမိဳ႔ ေစ်းၾကီးမ်ားတြင္ ေစ်းပြဲေတာ္မ်ား ဆက္တိုက္က်င္းပမည္

စီးတီး အက္ဖ္အမ္ ေနရာေျပာင္း ဖြင့္ျပီး ထုတ္လႊင့္မည္၊ တႏွစ္လွ်င္ က်ပ္ သိန္း ၆၀၀၀ ၀င္ေငြရွိ

ေဆးရုံသေဘာၤျဖင့္ နာဂစ္ေဒသ လူနာ ၁ သိန္းနီးပါးကို အခမဲ့ ေဆးကုသႏိုင္ခဲ့

ပါေမာကၡ ေရာဘတ္ေတလာႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား ေဒးဒရဲတြင္ ေက်ာင္းႏွင့္ ေနအိမ္ လွဴဒါန္း

ျမိဳ႔ေတာ္ခန္းမေရွ႔က ခ်ိန္ကိုက္ဗုံး ဓာတ္ပုံမ်ား

အနဂၢႏွင့္ ထက္ထက္မိုးဦး တရား၀င္ ျပတ္စဲလိုက္ျပီ

ဂ်ပန္ကလည္း ျမန္မာပညာေတာ္သင္မ်ား ေခၚယူေနျပီ

ေစာင့္ၾကည့္ဂ်ာနယ္က ထိုင္း၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဓာတ္ပုံႏွင့္ ဇင္ဘာေဘြ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကို ေနရာမွားယြင္း ေဖာ္ျပခဲ့သျဖင့္ ေတာင္းပန္

ပညာေရးအက်ဳိးေဆာင္အခ်ဳိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာမ်ား ျပည္ပတြင္ ဒုကၡေရာက္

ထိုင္းႏိုင္ငံ ဖူးခက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာကေလးငယ္ပုံ ေဖာ္ျပတဲ့ သစၥာဂ်ာနယ္

မဂၤလာဒုံမွ ေငြက်ပ္ ၁၅၈ သိန္း ၇ ေသာင္း ခိုးယူမႈနဲ႔ အျခား ခိုးမႈ ၂၅ မႈ ေပၚေပါက္

နဲ႔ အျခား ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဂ်ာနယ္သတင္းစာ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေတြကို ဖတ္ပါ့ …