ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႕ရန္ကုန္တြင္လံုၿခံဳေရးတင္းၾကပ္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢၿဖိဳဖ်က္မႈ ၄၆ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ

တနလၤာေန႔၊ ဂ်ဴလုိင္လ 07 2008 17:06 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တုိင္း ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ အာဏာပုိင္မ်ားမွ လံုျခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စြာ ခ်ထားသည္။ယေန႔ က်ေရာက္သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးေရွ့၊ ၿမ့ဳိနယ္ အမ်ားအျပားရွိ လမ္းဆံုလမ္းခြမ်ားႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ား အနီးတြင္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ခ်ထားသလို၊ စစ္သားမ်ားကလည္း ကင္းလွည့္ကာ လံုျခံဳေရး တင္းက်ပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ “လံုျခံဳေရးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထူျခားတာကေလ ရဲ မရွိဘူး။ စြမ္းအားရွင္ေတြပဲ ခ်ထားတယ္။ ႐ံုးေရွ့မွာ ၅ဝ၊ ၆ဝ ေလာက္ ရွိတယ္။ ထုိင္ၿပီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဒုိင္နာကား ၄ စီးေလာက္ ရွိတယ္။ ဆူးေလမွာကေတာ့ ၃ဝ၊ ၄ဝ ေလာက္ ရွိတယ္” ဟု အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္ ျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံတဦး ျဖစ္သူ ကုိႏုိင္ငံလင္းက ေျပာသည္။မဇၩိမ ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ကလည္း “မေန႔ညကတည္းက ရဲကားထဲမွာ စစ္သားေတြေကာ ကင္းလွည့္ေနတာကို ဒီေန႔ ထူးထူးျခားျခား လမ္းဆံုလမ္းခြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အရပ္ဝတ္ လံုျခံဳေရးနဲ႔ စြမ္းအားရွင္ ပံုစံမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ရတယ္။ အခုမနက္ လွည့္ၾကည့္တဲ့ အေနအထားအရ လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ 7 July ျဖစ္ေနေတာ့ေလ။ ဒီေန႔ ပုိၿပီး လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတဲ့ အေနအထားေပါ့” ဟု ေျပာသည္။ရန္ကုန္ၿမ့ဳိလယ္ရွိ ၿမ့ဳိေတာ္ခန္းမေရွ့တြင္လည္း ရဲမွဴးႀကီးတဦးက မာစဒါဂ်စ္ တစီး၊ လံုးထိန္းကား တစီး၊ စြမ္းအားရွင္ ၂ဝ ခန္႔ ခ်ထားသည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။ ကုကၠိဳင္းမီးပြိဳင့္၊ ေရႊဂံုတုိင္၊ ဆူးေလ၊ သကၤန္ကၽြန္း၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ လွည္းတန္း၊ ေတာင္ဥကၠလာပ၊ လမ္းမေတာ္၊ လသာ စသည့္ ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ ဝတ္စံုအျပည့္ျဖင့္ ရဲမ်ား၊ စစ္သားမ်ားႏွင့္ အရပ္ဝတ္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ထုိင္ေနေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ ေဒသခံတဦးက ေျပာဆိုသည္။ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဒဂံုတကၠသုုိလ္၊ တာဝ တကၠသုိလ္တုိ႔မွာ လံုျခံဳေရး ခ်ရန္အတြက္ ေဒါပံုၿမ့ဳိနယ္မွ စြမ္းအားရွင္ ၈ဝ ခန္႔ကုိ ၿမ့ဳိနယ္ မယကမွ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသည္ဟု သိရသည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက လြတ္လပ္စြာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပရာတြင္ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ အာဏာသိမ္း စစ္ေကာင္စီက လက္နက္ႏွင့္ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခဲြခဲ့သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ျဖစ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ကုိမ်ဳိးေတဇက “သူတုိ႔ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ဆူပူမႈေတြ လုပ္လာမယ္လုိ႔ အၿမဲတမ္း ေၾကာက္ေနၾကတာပဲေလ။ အခု ဗကသ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း ေက်ာင္းတုိင္းလုိ စာကပ္ေနတာေတြ ရွိေနတယ္ေလ” ဟု ေျပာသည္။ဗကသ က ယေန႔ ထုတ္ျပန္လုိက္သည့္ “စစ္ကၽြန္မခံ ဒုိ႔တြန္းလွန္ ... ခြပ္ေဒါင္းအလံ လႊင့္ၾကစုိ႔” ဟူသည့္ ေၾကညာခ်က္မ်ားကုိ ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဝိဇၨာသိပံၸ တကၠသိုလ္၊ ကြန္ျပဴတာ ေကာလိပ္၊ ဂ်ီတီစီ၊ အစိုးရနည္းပညာ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ လုိက္ကပ္ထားသည္ဟု သိရသည္။ေၾကညာခ်က္ထဲတြင္ အေျခအေနဆုိးမ်ားမွ အမွန္တကယ္ လြန္ေျမာက္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မည့္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အျငင္သာဆံုး နည္းလမ္းမွာ တခုတည္းသာ ရွိၿပီး မတရား ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အပါအဝင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးတုိ႔အား ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးကာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးနည္းလမ္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ေရးသားထားသည္။“ပညာေရးက ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္တယ္။ ပညာေရး လြတ္လပ္မွ ႏုိင္ငံေရး လြတ္လပ္မယ္ဆုိတဲ့ ပံုစံအတုိင္း ယူၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ့ လူအမ်ားကုိ ဖြင့္ဟခ်င္စိတ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ဆႏၵအမွန္အတုိင္း သင္ယူခြင့္ရေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔က ေရွ့ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနတာပါ” ဟု ကုိမ်ဳိးေတဇက ေျပာသည္။လက္နက္အားကုိး၊ လူမုိက္အားကုိးျဖင့္ တဖက္သတ္ အဓမၼ အႏုိင္က်င့္လုပ္ေဆာင္မႈ မွန္သမွ်သည္ လတ္တေလာတြင္ ျပႆနာမ်ား ေျပလည္သြားမည္ မဟုတ္ဘဲ ပုိမုိ ႐ႈပ္ေထြးေစသကဲ့သုိ႔ ေရရွည္တြင္လည္း အုံႂကြမႈမ်ားႏွင့္ ကပ္ေဘး ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ က်ေရာက္ကာ ႏုိင္ငံတခုလံုး ဆံုး႐ႈံး ပ်က္သုဥ္းမည့္ အေျခအေနသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ သြားေစလိမ့္မည္ဟု ဗကသ ေၾကညာခ်က္က ဆုိသည္။ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ့ႏွင့္ ဖက္ဆစ္ဝါဒ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈမ်ား၏ စု႐ံုးရာ လြတ္လပ္ေရးသမုိင္းဝင္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦႀကီးအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ စစ္ေကာင္စီက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၈ ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ဒိုင္းနမိုက္ျဖင့္ ၿဖိဳခဲြ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။

ေက်ာင္းသားသမဂၢၿဖိဳဖ်က္မႈ ၄၆ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ
07 July 2008
လြန္ခဲ့တဲ့ ၄၆ႏွစ္က ဒီလိုေန႔မွာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကေန သူတို႔ရဲ ႔ ေက်ာင္းသား အခြင့္အေရး ေတြရရွိေရး ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က အၾကမ္းဖက္ပစ္ခတ္ၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့လို႔ ေသဆံုးမႈေတြျဖစ္ခဲ့ ၿပီး ေနာက္တေန႔ မနက္ပိုင္းမွာေတာ့ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကပဲ ဗံုးခြဲဖ်က္စီးခဲ့တဲ့ အထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ကို Seven July, ဇူလိုင္ ၇ရက္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေန႔ အျဖစ္ လူသိမ်ားလာခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ စစ္တပ္နဲ႔ၾကားက မေျပလည္မႈေတြဟာလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကပဲ ပီပီ ျပင္ျပင္ စတင္လာခဲ့တယ္ လို႔ဆိုရမွာပါ။
ဒီကေန႔က်ေရာက္တဲ့ ၄၆ႏွစ္ေျမာက္ Seven July အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ပါတ္သက္ၿပီးျပည္ပေရာက္ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားၾကသူ ေတြကေတာ့ အထိမ္းအမွတ္အခန္းအနားေတြေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္တာေတြလုပ္ၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ခုက စစ္အာဏာသိမ္း အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို မလိုက္ေရာပဲ အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္မႈ ေတြနဲ႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့လို႔ သမိုင္းနဲ႔ ခ်ီၿပီး ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္နဲ႔ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အဆက္ဆက္ၾကားက ျပ ႆနာေတြဟာ အခုထိ ေက်လည္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ျဖတ္ ေထာင္ခ် အပစ္ေပးဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့တဲ့ သူေတြ တခ်ိဳ ႔ေရာ။ အပစ္က်ခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား တခ်ိဳ ႔နဲ႔ မိဘတခ်ိဳ႔လည္း ကြယ္လြန္ ခဲ့ၾကၿပီဆိုေပမယ့္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပဲ ဆက္ၿပီးွ ရွင္သန္ေနတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။ အခုဆိုရင္ပဲ စစ္အာဏာပိုင္ေတြ အဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြအေပၚ သတ္ျဖတ္။ အက်ဥ္းခ်ခဲ့မႈ ေတြဟာ ျပစ္မႈက်ဳး လြန္တာေတြပဲျဖစ္ၿပီး ဒီကိစၥေတြကိုလည္း အစိုးရ အဆက္ဆက္ ေဖၚထုတ္ စစ္ေဆးတာေတြ မလုပ္ခဲ့လို႔ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတ ကာတရားရံုးကို တိုင္ၾကား အေရးယူသြားဖို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ ႔ေနမ်ားေကာင္စီ BLC က ဇူလိုင္ ၇ရက္ေန႔ မွာတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ BLC အဖြဲ႔က ေရွ ႔ေနဦးမ်ိဳးကအခုလိုေျပာျပပါတယ္။
"စစ္အာဏာပိုင္ အဆက္ဆက္က ဒီလိုျပစ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တာေတြကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္ကြယ္ ျပဳထားမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ ပိုင္း သူတို႔ကို က်ဳးလြန္ပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့ လိုင္စင္ ေပးထားသလိုျဖစ္ေနမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြ ေရွ ႔ဆက္ မျဖစ္ရေအာင္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔က စစ္အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ႔လႈပ္ရွားမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ၿပီး အေရးယူသြားရင္ တစံုတရာ ျပည္သူလူထုဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြဟာ ကုစားမႈလည္း တစံုတရာ ရလာႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ ႔ လုပ္ရပ္ေတြဟာလည္း ရပ္တန္႔ သြားႏိုင္တယ္ခင္ဗ်။"
လက္ရွွိ အေျခအေနေတြမွာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ တရားရံုးကေနၿပီး အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အေျခအေနေတြဟာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိပါလဲခင္ဗ်။
"၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေနာက္ပုိင္းမွာ ျဖစ္တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔က လြယ္ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ တရားရံုးက လက္ခံတယ္ဆုိတဲ့ စီရင္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကို ေဖာ္ျပထားတာရွိပါတယ္။ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။ ဥပမာ အေရးအခင္းတခုမွာ သတ္ျဖတ္ပစ္တယ္။ စာရင္းဇယားမရဘူးခင္ဗ် အတိအက်။ အခုဇူလိုင္၇ရက္နဲ ႔ပါတ္သက္ၿပီး စာရင္းဇယားေတြနဲ႔ လုိက္တဲ့ အခါ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ စာရင္းဟာ ကိုေအာင္ထြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းထဲမွာ ေလးဆယ္ေလာက္ပဲေတြ႔တယ္။ ဒါထက္မကဘူး အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့စာရင္းေတြကို ျပည္သူေတြ၊ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြက လိုက္လံစုစည္းၿပီးေတာ့ တရားရံုးဆြဲ တင္လို႔ရႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ႕ေနမ်ား ေကာင္စီနဲ႔ Global justice ကုိ တင္တယ္ေပ့ါဗ်ာ။ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ရွိတယ္။ ဒီလုိပဲ တျခားျခား ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ တရားရံုးမွာတင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ BLCက ဦးေဆာင္ဦးရြက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ခင္ဗ်။"
ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ ႔ခ်ဳပ္ႏိုင္ငံျခားေရးရာ တာ၀န္ခံကိုမင္းႏိုင္ကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္ရွိေနသေရြ ႔ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိေနဦးမွာပဲလို႔ဆိုပါ တယ္။
" ၇ ဇူလုိင္ အေရးအခင္းကေန စလိုက္မယ္ဆုိရင္ ဒီေခတ္မွာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ရပ္တန္႔ခဲ့တာ မေတြ႔ပါဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ရပ္တန္႔သြားမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မယူဆဘူးခင္ဗ်။ ၆၂ကစမယ္ဆုိရင္ ၇၄၊ ၇၅၊ ၇၆လို သမုိင္းေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၈၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔တဲြတဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ေတာက္ေရွာက္ရွိခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသား သမဂၢေပၚေပါက္ဖုိ႔ဆုိရင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မရွိမွ ျဖစ္မယ္။ ဒီ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရွိေနသ၍ကေတာ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွိေနဦးမွာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။"
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီရဲ ႔ဥကၠဌ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္ကလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီးအခိုင္ အမာရွိလာတာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္လုပ္လုိ႔မရႏိုင္ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။
"ဇူလိုင္၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ဆုိတာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲျဖစ္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဗမာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ စၿပီး အေျခခ်ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေတြက ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ျဖစ္တယ္၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိတာကို အျမစ္ကလွန္ရမယ္ဆုိတာကို မီးေမာင္းထုိးျပလိုက္တဲ့ ပြဲလည္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဇူလိုင္ ၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ကို ယေန႔အခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ အဆက္ဆက္က ကိုင္ဆဲြတုန္းပဲျဖစ္တယ္။ စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈအထိ ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အၿပီးကို္င္ၿပီး ဆက္ႀကိဳးစားသြားဦးမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။"
လက္ရွိအေျခအေနေတြမွာလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြကို စစ္အစိုးရဘက္က မ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးဖိႏွိပ္ေန သလိုပဲ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဘက္ကလည္း အခြင့္အခါအလိုက္စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးေတြကို ေတာင္းဆိုေနၾကတုန္းပါ။ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာလည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကိုႏွစ္ရွည္ဖမ္းဆီးထားဆဲျဖစ္ သလို သူတို႔အားလံုးလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာကလည္းေတာင္းဆိုေနၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ ဇူလိုင္၇ ရက္ကစခဲ့ တဲ့ဇာတ္လမ္းဟာ ဒီကေန႔အထိ အဆံုးသတ္လို႔မရႏိုင္ေသးဘူးလို႔ပဲေျပာရမွာပါခင္ဗ်ား။

အေၾကာက္တရားမ်ား

ငယ္စဥ္ကတည္းက အရိုးစြဲခဲ့ေသာ အေၾကာက္တရားမ်ား
ကွၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀မွာ လူမွန္းသိကတည္းက အရာရာမွာ ေၾကာက္ေနခဲ့ရတာပါ။ ငယ္စဥ္လူမွန္းသိ
တတ္စ ကတည္းက အေမက ေျပာမရတဲ့ အခါရပ္ကြက္ထဲက အမူးသမားနဲ႕ေျခာက္ ဒါမွမဟုတ္ အ
မႈိက္သိမ္း ေခ်းက်ဳံးတဲ့ ကုလားႀကီးနဲ႔ ေျခာက္လို႕ေၾကာက္ရ။ ေက်ာင္းတက္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ျပန္
ေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို ေမာ္ေတာင္ မၾကည့္ရဲေအာင္ ေၾကာက္ရ၊ အရုိက္ၾကမ္းတဲ့ အတန္းပိုင္
ဆရာကို ေၾကာက္ရနဲ႕၊ က်ြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ဆို အေပါ့သြားခ်င္တာ ဆရာကို ခြင့္မေတာင္း
ရဲလို႕ အတန္းထဲမွာ ေသးထြက္က်တဲ့ အထိ ေၾကာက္ခဲ့ရတာပါ။
အပိုေတြလို႕ တခ်ိဳ႕ ငယ္သူေတြ ထင္ၾကရင္ ကိုယ့္ပါတ္ဝန္းက်င္က အသက္ေလးဆယ္ တန္းေလာက္
သူေတြကို ေမးၾကည့္ပါ။ ေက်ာင္းမွာဆိုလဲ အဆင့္ဆင့္ ႀကိဳးကိုင္ဖို႕ သူတို႕ဖြဲ႕ထားခဲ့တဲ့ ေတဇလူငယ္၊
ေရွ႕ေဆာင္လူငယ္၊ လမ္းစဥ္လူငယ္ စတာေတြကို မျဖစ္မေန ၀င္ခိုင္းတာေတြ
ကို မျငင္း၀ံ႔ေအာင္ ေၾကာက္ခဲ့ရတာေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြဆိုလဲ ပါတီ၀င္မွ၊ ေဖါင္ႀကီးသင္တန္း
တက္မွဆို ရာထူးမတက္မွာ ေၾကာက္လို႕ ဇြတ္မွိတ္ၿပီး လုပ္ၾကရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။
ဆင့္ပြါးလာေသာ ရုပ္ပိုင္းစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေၾကာက္တရားမ်ား
အဲဒါေတြ မဟုတ္ဘဲ လမ္းေဘး ေစ်းေရာင္းေတာ့ ျမဴနီစပယ္ေၾကာက္ရ၊ ဆိုင္ခင္းေရာင္းျပန္ေတာ့
မခ်ိမဆန္႕အခြန္အခေတြနဲ႕ေစ်းလူႀကီးဆိုတာကို ေၾကာက္ရ၊ ရပ္ကြက္ထဲေနျပန္ေတာ့ ရပ္ကြက္
ေကာင္စီ (အခုရအဖ)ဆိုတာေတြ ေၾကာက္ရ၊ အခုတခါ လမ္းေဘးက အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိေတြကို
ေန႕တြက္ေပးၿပီး စြမ္းအားရွင္ေတြဆိုတဲ့ တံဆိပ္ကပ္ လူေတြကို ႏွိပ္စက္လို႕ ေႀကာက္ႀကရၿပန္ေရာ၊
ယူနီေဖါင္း မပါတာေတြေတာင္ ဒီေလာက္ ေၾကာက္ေနရမွ ယူနီေဖါင္း ဝတ္ထားတဲ့ ရဲတို႕ စစ္တပ္တို႕
ဆို ေျပာဖို႕ေတာင္ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတာင္ ကၽြြန္ေတာ္တို႕ ေနခဲ့တာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီး မွာပါ။
ေတာနယ္ေတြဆို စဥ္းစားသာၾကည့္ပါေတာ့။ အညိုေရာင္ အမဲေရာင္စတဲ့ သူတို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့
နယ္ေျမေတြမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေပၚတာဆြဲခြင့္ လိုင္စင္ရ၊ မုဒိမ္းက်င့္ခြင့္လိုင္စင္ရ၊ လူသတ္ခြင့္လိုင္စင္
ရတဲ့ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြေပါ့။
ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေႀကာက္ေနရတာေတာင္ အားမရႏုိင္ၾကေသးဘဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုပါ ခ်ိဳးႏွိမ္မွူ
အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြနဲ႕ စနစ္တက် ဖိႏွိပ္ခံရပါေသးတယ္။ ဘာသာေရး အဆံုးအမေတြထဲက လိုသလိုထုတ္ႏွုတ္
ၿပီး စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာပါ ခ်ိဳးႏွိမ္ၾကျပန္ပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ တနာရီ တမိနစ္ တစကၠန္႕ပဲ ႀကီးသူ
ကိုေတာင္ ေလးစားရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြက အစခ်ီလို႕ အရပ္ဘက္မွာ၊ စစ္တပ္ထဲမွာ အထက္အရာရွိ
အဆင့္ဆင့္ကို လံုးဝျပန္မလွန္ရဲေအာင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ထားလိုက္တာ၊ ကိုယ့္ထက္ တဆင့္ေလာက္ ျမင့္သူကို
ေတာင္ အဲဒီေလာက္ ေၾကာက္ရေအာင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ထားမွေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေလာက္ ႀကီးတဲ့အေကာင္
ႀကီးကို ေမာ္ေတာင္ မၾကည့္ဝန္႕တာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
အေၾကာက္တရားအေပၚ ရင္ဆိုင္အံတုခဲ့ဘူးသည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ား
အဲဒီလိုရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ခ်ိဳးႏွိမ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၈၈အေရးအခင္း
ေလာက္ ႀကီးမားတဲ့ အေရးအခင္းႀကီး ျဖစ္ပြါးခဲ့ရတယ္ဆိုတာ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မယံု
ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။ တဖက္က ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုယင္ေတာ့ ဒီေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ရသူေတြ
ကို ျပန္တုန္႕ျပန္ ခ်င္လာေလာက္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္အထိ မတရားမွူေတြကို ျပည္သူလူထုေတြ ခါး
စည္း ခံခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ျပေနတာပါဘဲ။
တသက္လံုး လူတကာကို အႏိုင္က်င့္လာခဲ့တဲ့ အာဏာရွင္ ေနဝင္းတေယာက္ကေတာ့ လူထုအားဆိုတာ
ဒါပါပဲလား ဆိုတာ ေသသည္အထိ သတိရသြားမွာပါ ။မ.ဆ.လရဲ႕ အေမြခံသား န.အ.ဖဆိုတဲ့ စစ္
ဗိုလ္မ်ားကလဲ ဒီနည္းလမ္းကိုသာ အားထားရာအျဖစ္ ယူမွတ္ၿပီး လက္နက္နဲ႕ေျခာက္၊ အာဏာနဲ႕
ေျခာက္ၿပီး ဒီလမ္းကို ဆက္ေရွာက္ေနၾကျပန္ပါတယ္။ ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ ပိုပိုၿပီးဖိႏွိပ္လာခဲ့ပါတယ္။
လက္နက္နဲ႕ အၾကမ္းဖက္ ေျဖရွင္းတာမ်ိဳးေတြ၊ တကယ့္ရာဇဝတ္သားႀကီးေတြလို ႏွစ္ရွည္ေထာင္
ဒဏ္ေတြ မတရားခ်တာမိ်ဳးေတြ ကစလို႕ နည္းစံုလမ္းစံုနဲ႕ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ဖိႏွိပ္လို႕ မလွန္ႏိုင္ေအာင္
ကို ဖိလုပ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေအာင္ျမင္္တယ္၊ မေအာင္ျမင္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ အဆင့္ဆင့္
ျဖစ္ပြားလာခဲ့တဲ့ လူထုအံုႂကြမွူေတြ ေက်ာင္းသား လုပ္ရွားမွူေတြကို ၾကည့္ယင္ သိႏုိင္ပါတယ္။
အခု ေနာက္ဆံုးျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္တဲ့ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးဟာ
တကမၻာလံုးကိုေတာင္ တုန္လွူပ္ေစခဲ့တဲ့ သက္ေသပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူလူထုေတြဟာ အခါအခြင့္ႀကံဳတိုင္း သူတို႕ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ၿပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
ကို လိုလားတဲ့ ဆႏၵ၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္အေပၚ ခါးသီးတဲ့ သေဘာထားကို စစ္အာဏာ သိမ္းခံရၿပီးတဲ႔
၈၈ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း အဆမတန္ ၾကီးျမင့္လာတဲ႔ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အၾကပ္အတည္း
ေတြ ၾကားထဲမွာ သူတို႕ဘဝ ရွင္သန္ေရးအတြက္၊ မေသရံုတမယ္ စားေသာက္ ေနထိုင္ေရးအတြက္
ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားေနရင္းနဲ႔ေတာင္ အႀကိမ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ထုတ္ေဖၚ ျပသခဲ႔ၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီ နည္းလမ္းက်က် တရားမွ်တစြာ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္သာ ရွိမယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွား
သူေတြဟာ ဘာမဲဆြယ္လႈပ္ရွားမႈမွ မလိုပဲ အိမ္မွာအိပ္ေနရင္ေတာင္ အခ်ိန္တန္တဲ႔အခါ သူတို႕
မဲပံုးေတြ ျပည္႔ေနမွာပါ။
၁၉၉၀ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ သက္ေသပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ျပည္သူ
လူထုေတြဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႕အခြင္႕အေရး အေျခခံအခ်က္ေတြကို ရယူပိုင္ဆိုင္လို
တဲ႔ ဆႏၵေတြ အၿမဲ ရွိေနပါတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူလူထုမွာ
ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈ အျပည္႕အဝရွိတယ္ လို႕ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။
ဆႏၵျပရင္ ပစ္သတ္မယ္ဆိုၿပီး ေမာင္းတင္ထားတဲ႔ ေသနတ္ေျပာင္းေတြေရွ႔မွာ ခ်ီတက္ဆႏၵ
မျပရဲတာနဲ႔၊ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းတုန္းက ေရသန္႕ဘူးေလး
လွဴမိတာေတာင္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္တတ္တဲ႔ န.အ.ဖကို တရားဝင္မဆန္႕က်င္
ရဲတာကို ႏိုင္ငံေရးမႏိုးၾကားဘူးလို႕ေတာ့ အလြဲ မသံုးသပ္ၾက ေစခ်င္ပါဘူး။
သူသူကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္သူမဆို ကိုယ္႕အသက္ ဆံုး႐ႈံးရမွာ၊ ဒို႕အေရးလို႕ တခြန္းေလး
ေအာ္မိတာနဲ႔ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေထာင္ထဲမွာ သြားေနရမွာကုိ ေၾကာက္တာဟာ တရားနည္းလမ္း
က်ပါတယ္။ နဂိုကတည္းကို စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ဟာ သူတို႔ရဲ႔ အာဏာသက္ ရွည္ေရး
အတြက္ အေၾကာက္တရားကို စနစ္တက် ပ်ိဳးေထာင္ ေပးခဲ႔တာပါ။
ေၾကာက္စိတ္ကို ဘယ္လို ဖယ္ရွားႏုိင္ပါမလဲ
ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး တခဲနက္ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာဖို႕ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အထက္မွာ ေဖၚျပခဲ႕သလိုပဲ
ျပည္သူလူထု ရင္ထဲမွာ အရိုးစြဲေနတဲ႕ အဲဒီအေၾကာက္တရားကို ဘယ္လို ဖယ္ထုတ္ေပးရမလဲ ဆိုတာ
အဓိကက်တဲ႔ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတျပည္လံုးက ျပည္သူေတြရင္မွာ စူးဝင္ေနတဲ႔ အဲဒီ
အေၾကာက္တရားဆိုတဲ့ သပ္တေခ်ာင္းကို ဆြဲႏႈတ္ေပးႏိုင္တဲ႔ေန႔ဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္
အျမစ္ျပဳတ္တဲ႔ေန႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ရည္ၫြန္းတဲ႔ ျပည္သူလူထုဆိုတာ သာမန္အရပ္သူ
အရပ္သားေတြ သာမကပဲ ဌာနအသီးသီးက အရပ္ဖက္ဝန္ထမ္းေတြ၊ စစ္အာဏာရွင္
လက္တဆုပ္စာကလဲြရင္ ေအာက္ေျခဝန္ထမ္း လက္နက္ကိုင္ အသီးသီးေတြလည္း
အႀကံဳးဝင္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္တစုနဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ လက္ေဝခံတခ်ိဳ႕ကလြဲရင္ အားလံုးဟာ
အေၾကာက္တရားနဲ႕ ခ်ဳပ္ကိုင္ခံေနရတာပါ။
အဲဒီလူေတြအားလံုးသ ာအမွန္တရား(သို႕) မိမိတို႕ရဲ႔ သေဘာဆႏၵကို ေဖၚထုတ္တာဟာ
ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္လာခဲ႔မယ္ ဆိုရင္ ေရွ႔ဆက္ေရးရမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕
ျမန္မာ့ႏိုင္ေရးသမိုင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတာ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္လို သမိုင္းထဲမွာ
သင္ရတဲ႔ အျဖစ္မ်ိဳးကို ေရာက္သြားမွာ က်ိန္းေသပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စာမ်က္ႏွာ အနည္းငယ္ေလာက္နဲ႔ အေၾကာက္တရားကို ေျဖရွင္းလိုက္ရင္ ျပႆနာ
ေတြ အားလံုးေျပလည္သြားမယ္လို႕ ေရးျပရတာ လြယ္ပါတယ္၊ လက္ေတြ႕ လူထုၾကားမွာ ေျဖရွင္း
ေဆာင္႐ြက္ၾကဖို႕ လုပ္ေဆာင္ရာမွာေတာ႔ အင္မတန္သိမ္ေမြ႕ၿပီး လက္ဝင္တဲ႔အလုပ္ပါပဲ။
ေၾကာက္ေနတာကို မေၾကာက္ပါနဲ႔လို႕ ေျပာဖို႕ လြယ္ေပမယ္႕ အဲဒီအေၾကာက္တရားက
တကယ္ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႕ကေတာ႕ သိပ္မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္
ခက္ခဲတဲ႔ အလုပ္မ်ိဳးေတာ့လဲ မဟုတ္ပါဘူး။
ကာယကံရွင္မ်ား ကိုယ္တိုင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ လိုပါသည္
အေၾကာက္တရားဆိုတာ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ စူးဝင္ေနတဲ႔ သပ္တေခ်ာင္းလို႕ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခဲ႔ၿပီး
ပါၿပီ။ ဆူးဆိုတာ စူးဝင္တုန္းကလဲ နာသလို၊ ဆူးရွိေနတုန္းမွာလဲ နာက်င္ခံစားေနရတာပါပဲ။
ျပန္ႏႈတ္မယ္ဆိုရင္လဲ အဲဒီနာက်င္မႈ ႏွစ္ရပ္ေပါင္းၿပီး ပိုေတာင္ ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တဲ႔ သေဘာက ေဝဒနာရွင္ ကိုယ္တိုင္မွာ အဲဒီဆူးကို တကယ္ႏႈတ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵနဲ႔
ပူးေပါင္း ပါဝင္မွ ဒီေဝဒနာကို ကုစားႏိုင္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဆူးဆက္ရွိေနရင္ အေျမ့ေျမ့နဲ႔ ဘဝ
တေလ်ာက္လံုး နာက်င္ေနမယ္ဆိုတာကို တကယ္သေဘာေပါက္သလို ဆူးႏႈတ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ
တခဏတာ အျပင္းအထန္ နာက်င္မႈ ခံစားရေပမယ္႕ ဆူးထြက္ၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ကစလို႕
က်န္းမာ ေပ်ာ္႐ြင္စြာ ေနထိုင္ သြားႏိုင္မယ္ဆိုတာ ကာယကံရွင္ ကိုယ္တိုင္ လကၡံဖို႕ လိုပါတယ္။
အဲဒီလိုပါပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူေတြကိုလည္း အေၾကာက္တရားနဲ႔ ဆက္ေနသြားမယ္ ဆိုရင္
အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ရဲ႕ ေအာက္မွာ ကၽြန္သက္ရွည္သြားမယ္။
အေၾကာက္တရားကို ပယ္ေဖ်ာက္မယ္ဆိုယင္ေတာ့ လက္တေလာမွာ ခါးသီးျပင္းထန္တဲ႔ တိုက္ပဲြေတြ
ႀကံဳရင္ ႀကံဳႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြကေတာ႕ ဒီမိုကေရစီရ႕ဲ ခ်ိဳၿမိန္တဲ႔
အသီးအပြင့္ေတြကို ခံစား ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္နားလည္ၿပီး ပူးေပါင္း
ေဆာင္႐ြက္လိုတဲ့ စိတ္ျဖစ္လာဖို႕ ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ေၾကာက္စိတ္မ်ားကို သရုပ္ခြဲၾကည့္ျခင္း
ဒီအေၾကာက္တရားကို ေျဖရွင္းဖို႕ ေယ်ဘူယ်အားျဖင္႕ သေဘာတူၿပီဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ့္
အေျခခံ အခ်က္ကေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဝုိင္းစဥ္းစားႏိုင္ပါၿပီ။ ေလာကမွာ ေၾကာက္နည္း
ေၾကာက္ဟန္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ေသရမွာ ေၾကာက္တာ၊ ဖမ္းဆီးခံရမွာ ေၾကာက္တာ၊ မိမိတို႕ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ၊ ပ်က္ဆီးးဆံုး႐ႈံးမွာ ေၾကာက္တာ၊ ကိုယ္႕ကို မွီခိုေနတဲ႔လူေတြ ခိုကိုးရာမဲ႔ ျဖစ္
မွာ ေၾကာက္တာ ဒါေတြဟာ ႀကီးမားတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မွူ (အေၾကာက္ႀကီး)လို႕ ေျပာလို႕ ရပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာ ဆရာကိုေၾကာက္တာ၊ အေကာင္ဘေလာင္ေတြကို ေၾကာက္တတ္တာ၊ သရဲတေစၦကို
ေၾကာက္တတ္တာ ၊အျခားအျခားေသာ အရိုးစဲြေနတဲ႔ အေၾကာက္တရား တခ်ိဳ႕ဟာ ပင္ကိုပါလာခဲ့တဲ့
အေၾကာက္ေသးလို႕ ေျပာလို႔ရပါတယ္။
ယုတၱိေဗဒနည္း က်က် စဥ္းစားၾကည္႔မယ္ဆိုယင္၊ ပံုမွန္အားျဖင့္ လူေတြဟာ အေၾကာက္ေသးေတြကို
ေျဖရွင္းလို႕ ရေပမယ္႕ အထက္က ေျပာတဲ႔ အေၾကာက္ႀကီးေတြကို က်ေျဖရွင္းရခက္လိမ္႕မယ္လို႕
ယူဆစရာရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ လူေတြဟာ အဲဒီအေၾကာက္ေသးေတြကို ေသသည့္တိုင္
ေအာင္ ဆက္ေၾကာက္သြားၾကပါတယ္။ ဥပမာ-သရဲေၾကာက္တဲ႔လူဟာ တသက္လံုး အဲဒီလိုပဲ ဆက္
ေၾကာက္သြားတာပါ။
အေၾကာက္ႀကီးလို႕ ေျပာတဲ႔ ဖမ္းဆီၤးခံရမယ့္ ရာဇဝတ္မႈမ်ိဳးေတြ၊ မိမိစည္းစိမ္ဥစၥာ
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္း သြားေစတဲ႔ ေလာင္းကစားမႈမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ဘဝတေလ်ာက္လံုးမွာ စိတ္ခံစားမွူကို
လိုက္လို႕ မၾကာခဏဆိုသလို ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိၾကပါတယ္။ တကယ္ နာက်ည္းခံျပင္းလာတဲ့ အခါမွာ
လဲ အဲဒီေၾကာက္စိတ္ေတြဟာ ခြန္အားအျဖစ္ ေျပာင္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေရရွည္ခိုင္မာတဲ့ စနစ္က်တဲ့
အင္အားမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာက္ရုိးမီးလို ဟုန္းကနဲ႕ ေတာက္လာၿပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတဲ့ အခါ
ျပန္ေပ်ာက္ သြားတတ္ပါတယ္။ အထက္ပါ ဥပမာကို ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ အရိုးစဲြေနတဲ႔ အေၾကာက္
ေသး ကပိုလို႕ ေျဖရွင္းရ ခက္တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရပါလိမ္႕မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူေတြ ရင္ထဲမွာ ရွိ
ေနတဲ့ အေျခအေနက အဲဒီႏွစ္မ်ိဳး ေရာေထြးေနတယ္ဆို ေသေသခ်ာခ်ာ သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ေတြ႕ပါလိမ့္
မယ္။ ရွိေနတဲ့ မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ မၾကာခဏ ဆိုသလို ဆႏၵျပ လွူပ္ရွားမွူေတြထဲမွာ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာခဲ႔
ျပီး လူထု အံုႀကြမွူေတြ ျဖစ္လာေပမယ့္ စစ္အာဏာရွင္ေတြက အင္အားသံုး ၿဖိဳခြဲလာတဲ့အခါ အရုိးစြဲေနတဲ့၊
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖိစီးလာခဲ့တဲ့ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ျပန္ၿပီး ၿပိဳကြဲသြားပါတယ္။
ရုိးစင္းေသာ နည္းလမ္းတခ်ိဳ႕
ႀကီးမားတဲ့ အေၾကာက္တရားကို မခံခ်င္စိတ္ ျပင္းျပလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဖယ္ရွားေဖၚထုတ္ေပး ႏုိင္သလို
အရုိးစြဲေနတဲ့ အငံု႕စိတ္(သို႕)အေၾကာက္ေသးကိုပါ ဖယ္ရွားေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ တိရိစၦာန္ေတြမွာ ငယ္
စဥ္ကတည္းက ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့ အေကာင္ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ အေကာင္ႀကီးလာေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့
မွ မလွန္ရဲေတာ့ သလိုပါပဲ။ န.အ.ဖဟာ ဒီအခ်က္ကို အခြင့္အေရးယူၿပီး လူထုကို ငယ္ႏိုင္လို လုပ္ေန
တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေၾကာက္ေသးေတြကို ေျဖရွင္းဖို႕ အင္မတန္ရိုးစင္းတဲ႕ နည္းလမ္းတခ်ိဳ႕ရွိ
ပါတယ္။
အဂၤလိပ္စကား အီဒီယမ္မွာ(Face it)ဆိုတဲ႔ အသံုးေလးတခု ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။ သူတို႕ဆီမွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔
ႏွစ္အေတာ္ၾကာေလာက္က ျပဇတ္ေတြ ကတဲ႔အခ်ိန္မွာ တခ်ိဳ႕သရုပ္ေဆာင္ေတြဟာ ဇတ္ခံုရဲ႕အရွိန္ကို
ေၾကာက္တာေရာ ပရိတ္သတ္ကို ေၾကာက္တာေရာနဲ႕ တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားေနတဲ႔အခါ သူတို႕အ
ခ်င္းခ်င္း အားေပးတဲ့ အေနနဲ႕ (Don’t worry man , face it )လို႕ ေျပာေလ့ေျပာထ ေျပာထရွိပါ
တယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ႕ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ အတူတူ ရင္ဆိုင္လိုက္စမ္းပါလို႕ ေျပာတာပါပဲ။ အဲဒီစကား
တလံုးနဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ကိုု ဖယ္ရွားၿပီိး ရင္ဆိုင္ရင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားတဲ႔ အနုပညာရွင္ ျဖစ္သြားတဲ႔
လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္လို႕ မွတ္သားခဲ့ရဘူးပါတယ္။ သူတို႕သာ အဲဒီေၾကာက္စိတ္ကို ရင္မဆိုင္
ခဲ႔ဘူး ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္ေၾကာ္ၾကားတဲ့ သူေတြျဖစ္လာႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္တဲ႕ အခ်က္က အဲဒီရိုးစင္းတဲ႔ အခ်က္ကေလးပါပဲ။ ဘာကိုေၾကာက္ေနသလဲ ဆိုတာ
ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးေခၚသံုးသပ္ၿပီး ရင္ဆိုင္မွ ေျပလည္မယ္ဆို္ရင္ ဆိုင္လိုက္ပါဆိုတာပါပဲ။
ျမန္မာစကားပံုနဲ႔ေ ျပာရင္"လာမယ့္ေဘး ေျပးေတြ႔ " ဆိုတဲ့ သေဘာပါ။
စိတ္ပညာရဲ႕ သေဘာတရားကို နားလည္တဲ႔ တခ်ိဳ႕မိဘေတြဟာလဲ သူတို႕သားသမီးေတြရဲ႕ အ
ေၾကာက္တရားကို သိမ္ေမြ႕စြာနဲ႔ ေျဖရွင္းေပးတတ္ၾကပါတယ္၊ ဥပမာသရဲေၾကာက္တတ္တဲ႔ ခေလး
ကို မေၾကာက္နဲ႔လို႔ မေျပာပဲ ညဘက္မွာ သူတို႕ မလုပ္ရဲတဲ႔ အလုပ္မ်ိဳးကို နဲနဲခ်င္း တိုးလုပ္ခုိင္းရင္းနဲ႕
အေၾကာက္တရားကို ေဖ်ာက္ေပး တတ္ၾကပါတယ္။ တနည္းဆိုရင္ သူတို႔ေၾကာက္ေနတဲ႔ အရာနဲ႔ မသိ
မသာ ရင္ဆိုင္ခိုင္း တာပါပဲ တကယ္ ရင္ဆိုင္ၾကည္႔လို႕ ဘာမွမျဖစ္မွန္း သိလာတဲ႔အခါ အဲဒီအေၾကာက္
တရားဟာ အလိုလိုေပ်ာက္ပ်က္သြားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းတက္ေတာ့ အဲဒီီ(Face it)ဆိုတဲ့စကားလံုးေလးကို
သိလာတဲ့အခါ ႏွစ္ၿခိဳက္လို႕ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တဲ႔ ေရွာင္လႊဲလို႔လည္း မရတဲ႔
ကိစၥ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အဲဒီလိုပဲ ရင္ဆိုင္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ရာႏႈန္းျပည္႔ မဟုတ္ေပမယ့္
၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္ခဲ႔သလို
ျဖစ္မလာပါဘူး။ က်န္တဲ႔၁၀ရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ကလဲ အဲဒီကိစၥကို
ေရွာင္လႊဲမေနပဲ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ခဲ႔တဲ႔ အတြက္ ေျဖရွင္းဖို႕ အခ်ိန္ပိုရခဲ႔ပါတယ္။
ႀကံဳခဲ့ၿပီးေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွ သင္ခန္းစာမ်ား
အျခားအျခားေသာ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ဥပမာေတြ ထပ္ေပးႏိူင္ေပမယ္႕ စာဖတ္သူေတြမွာလည္း
ကၽြန္ေတာ္႔လိုပဲ ကိုယ္တိုင္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ဘူးတဲ႔ လူေတြခ်ည္းပဲမို႕ ထပ္မံ မတင္ျပေတာ့ပါဘူး။ လူ
တိုင္းသာ မတရားဘူးလို႕ထင္တဲ႔ ကိစၥေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ႕ ႀကိတ္မွိတ္ငံု႕ခံမေနပဲ ကိုယ့္အသိ
စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ကိုယ္ဝိုင္းဝန္းရင္ဆိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ မတရားတဲ႔သူေတြဟာ ေျပးစရာေျမေတာင္ ရွိမွာ
မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးကို ေခါင္းနဲ႕ ေဆာင့္ရင္ေတာ့ ေခါင္းကြဲမွာအမွန္ပါ။
ဒါေပမယ့္ မျဖစ္မေန လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တယ္လို႕ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ယံုၾကည္လာၿပီဆိုယင္
ေတာ့့ ျဖစ္ႏုိင္မယ့္နည္းလမ္းဟာ ထြက္ေပၚလာမွာပါ။
၁၉၈၈ခုႏွစ္ အေရးအခင္းတုန္းက ေျမနီကုန္းၾကက္တန္းအနီးမွာ ေက်ာင္းသားငယ္ေလး
ေတြကို ဒိုင္းေတြတုတ္ေတြကိုင္ထားတဲ႔ လံုထိန္းေတြက ရိုက္ႏွက္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ အနားမွာ
ရွိတဲ႔ျ ပည္သူလူထုက မတရားတာကို သိတဲ႔စိတ္နဲ႕ ဝိုင္းဝန္း ပါဝင္ပါတ္သတ္လာတဲ႔ အခါ
လံုထိန္းေတြ ေခြးေျပး ဝက္ေျပးေျပး ၾကရပါတယ္။ ဒါလဲမတရားတာကို လူထုအားနဲ႕
ရင္ဆုိင္ႏိုင္တဲ႔ သက္ေသျပခ်က္တခုပါ။ ေနာက္တခါ ဆႏၵျပျပည္သူလူထုထဲကို
ေသနတ္နဲ႔ပစ္တဲ႔ ကုန္သြယ္ေရးရံုးအေပၚက လက္နက္အျပည္႔အစံုနဲ႔
တပ္စိတ္တစိတ္ကို လက္နက္မဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးက ဝုိင္းဝန္းညာသံေပးၿပီး
ဖမ္းဆီး လက္နက္သိမ္းႏိူုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၈၈အေရးအခင္းကာလမွာလဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
ပ်က္သြားတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ရပ္ကြက္ကို ကိုယ္စည္းရိုးကာလို႕ ကိုယ့္လံုၿခံဳေရးကို
ကိုယ့္အသိစိတ္ဓါတ္နဲ႔ကိုယ္ တာဝန္ယူခဲ႔ၾကရတာပါ။ ဘယ္မသမာသူ တေယာက္
ဒါမွမဟုတ္ စစ္ကားတစီးမွ က်ဴးေက်ာ္မဝင္ေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ တကယ္ဆိုယင္
အဲဒီအခ်ိန္ဟာ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရဲ႕ အစပါ။ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွၿမိဳ႕နယ္၊
ၿမိဳ႕နယ္မွ တိုင္းနဲ႕ျပည္နယ္၊ အဲဒီကမွတျပည္လံုးအထိ အရပ္ဘက္
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေဖၚေဆာင္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို႕
အခြင့္အေရး ဆက္မယူႏုိင္ခဲ့ၾကပါဘူး။
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ အာဏာသိမ္းတဲ႔အခ်ိန္ကစလို႕
ပစ္ေတာ႔ခတ္ေတာ႕မယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာက္တရားက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕
ခိုင္မာတဲ႔ စုစည္းမႈေတြကို တခုၿပီးတခုၿဖိဳခဲြသြားတာပါ။ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲခံရ
တဲ႔ေနရာက လက္ခ်ိဳးေရလို႕ရပါတယ္။ သူ႕အလိုေလ်ာက္ၿပိဳကဲြသြားတဲ႔
ေနရာေတြက ေရတြက္လို႕ေတာင္ မရပါဘူး။ ဒါဟာအေၾကာက္တရားက
ေပးတဲ႔ ဆံုး႐ံႈးမႈတခုပါ။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲဝံ႕စုစည္းစြာနဲ႕ တခါေအာင္ပဲြခံႏိုင္ခဲ႔ျပန္ပါတယ္။
ၿပီးမွ နအဖ ၿခိမ္္းေျခာက္ထုတ္ျပန္တဲ႔ ဥပေဒေတြကို ေၾကာက္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ႐ံႈးခဲ႔ရျပန္တာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ထင္သာျမင္သာတဲ႔ ဥပမာတခု ေနာက္ဆံုးေပးခ်င္ပါေသးတယ္။
လူမိုက္အစုတ္အျပတ္ေတြကို ေကာက္သင္းေကာက္ထားတဲ႔ စြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔
နအဖရဲ႕ ေန႕စားလူမိုက္ေတြ လွည္းတန္းမွာ မစုစုေႏြးတို႕အဖဲြ႔ေတြကို အတင္းဝင္ဆဲြေနတဲ႔
အခ်ိန္မွာ ဒီလွည္းတန္း အနီးဝန္းက်င္မွာ လူဦးေရ ဟာ မရွိဘူးဆိုရင္
၅၀၀နီးပါးေလာက္ရွိပါတယ္။ စြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔ ကေလကေခ် အုပ္စုေတြက
လြန္ေရာကၽြံေရာ ၂၀ေယာက္ေက်ာ္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီဓါတ္ပံုကို ဒီေဆာင္းပါးေရး
ေနတဲ႔အခိ်န္မွာ ၾကည္႔ရင္းစဥ္စားမိတာတခုက အဲဒီလွည္းတန္းပရိတ္သတ္ေနရာမွာ
ဟိုတုန္းက ေျမနီကုန္းက ပရိတ္သတ္သာဆိုရင္ အဲဒီစြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔
လူေတြ ေခြးေျပးဝက္ေျပးေျပးရမွာပါ။
ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကသူ
ေတြကို မတရားႏုိင္ထက္စီးနင္း လုပ္ခံေနရမွန္းလဲလည္း သိပါရဲ႕ နဲ႔ဝင္ပါတ္သက္
ရင္ ငါပါဒုကၡျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာက္တရားေၾကာင္႕ ျပည္သူလူထု
အမ်ားႀကီး ၾကားမွာ အဲဒီလက္တဆုတ္စာ လူတစုက မတရားလုပ္ႏိုင္တာပါ။ ဒီေနအထိ
လည္း လူၾကားသူၾကားထဲမွာပဲ လိုင္စင္ရ အာဏာပါးကြက္သားမ်ားလို အႏိုင့္ထက္ျပဳ
က်င့္ ႏိုင္ေနၾကတာပါ။
ျပည္သူလူထု ပိုင္ဆိုင္ေသာအရာ
ကၽြန္ေတာ္ နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ တင္ျပခ်င္တာက တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာဆိုသည္မွာ
မိမိတို႕ ျပည္သူလူထု ပိုင္ဆိုင္ေသာ အရာျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ
က္ိုယ့္ကို အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္သူကို ေရြး ခ်ယ္ပိုင္ခြင့္၊ အမ်ားသေဘာတူတဲ့ ဥပေဒေတြ
ျပဌန္းပိုင္ခြင့္၊ တရားစီရင္ႏုိင္တဲ့ အာဏာကို မိမိတို႕သေဘာက်တဲ့ သူကို အပ္ႏွင္းပိုင္ခြင့္
စတာေတြ အအပါအဝင္ အမ်ားျပည္သူနဲ႕ သက္ဆိုင္သမွ် အားလံုးဟာ ျပည္သူအားလံုး
ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။
မိမိပိုင္ဆိုင္တဲ့အိမ္ကို တပါးသူ ဝင္ေရာက္ ႏိုင္ထက္စီးနင္း လုပ္ရင္ ျပန္လည္တြန္းလွန္ရမယ္ ဆိုတာ
လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ လူပီသတဲ့ အခြင့္အေရးအားလံုးကို အႏုိင္ထက္ ၿပဳက်င့္ သိမ္းယူထား
တဲ့သူေတြကို တြန္းလွန္ဖယ္ရွားဖို႕ ဆိုတာ ပိုေတာင္ လုပ္သင့္တဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ္႔ရဲပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ကိုယ္႔လက္ထဲျပန္ေရာက္ဖို႕ အတြက္ မိမိတို႕ကို ဖိစီးၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ႔
အဲဒီ အေၾကာက္တရားေတြကို လက္ေတြ႔ နည္းလမ္းရွာ ရင္ဆိုင္ၾကည္႔တဲ႔
နည္းနဲ႔ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ အေျဖရွာၾကည္႕ၾကပါစို႕လို႕ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၄၆ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႕မွာ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္
ႀကီးမ်ား၊ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ရဲေဘာ္အားလံုးနဲ႕ ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့ တိုက္ပဲြဝင္ရဲေဘာ္အားလံုး
ကို ဦးညြတ္ ဂုဏ္ျပဳလွ်က္)

D-Wave

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေမြးေန႔ပဲြမွာ ဖမ္းဆီးခံရ သူေတြကုိ စတင္႐ုံးထုတ္

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေမြးေန႔က ဖမ္းဆီးခံခဲ့ၾကရတဲ့ သူမကုိ ေထာက္ခံသူေတြကုိ အာဏာပုိင္ေတြက ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ တရား႐ုံးတင္ခဲ့တယ္လုိ႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (အဲန္အယ္လ္ဒီ) က ေျပာပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ပါတီ၀င္တခ်ဳိ႕ကုိ အာဏာပုိင္ေတြဖက္က ေမးျမန္းစုံစမ္းမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ ေနတာေတြလည္း ရွိေနတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ (၆၃) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ပြဲကုိ ၿပီးခဲ့တဲ့လ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပခဲ့တုန္းက ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ ေတြကုိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က တရား႐ုံးတခုမွာ ႐ုံးထုတ္ခဲ့တာပါ။ မေန႔တုန္းက ဒီလုို ႐ုံးထုတ္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာ သူတုိ႔အေပၚ စဲြဆုိခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အတိအက် မသိရေသးေပမယ့္ မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္ေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္တယ္ဆုိတဲ့ စြပ္စဲြခ်က္နဲ႔ စဲြဆုိခဲ့တယ္ ဆုိတာမ်ဳိး ၾကားရတဲ့အေၾကာင္း အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အဲန္အယ္လ္ဒီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးဥာဏ္၀င္း က အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။
"မေန႔ကေပါ့ ေသာၾကာေန႔ ၄ ရက္ေန႔ ညေန ၄ နာရီေလာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ အဲဒီသတင္းကို ရတယ္။ အဲဒီသတင္းဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ တရားရံုးမွာ ဗဟန္းတရားရံုးမွာ ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ ေရွ႕ေနတေယာက္က အဲဒါကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ၁၄ ေယာက္ေပါ့။ သူကေတာ့ အဲဒီ ၁၄ ေယာက္လုိ႔ေတာ့ မေျပာဘူး။ အဲဒီေန႔က လူေတြကို ရံုးထုတ္တယ္တဲ့။ ရံုးထုတ္တာ ဆိုေပမယ့္ ရမန္ယူတာလား၊ တရားစြဲတင္တာလား ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အခုထိ မသိရေသးဘူး။ အဲဒီေန႔ကလည္း ၄ နာရီေလာက္မွသိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အခ်ိန္မရလို႔ က်ေနာ္တို႔ မသိလိုက္ရဘူးေပါ့ေလ။ အဲေတာ့ အဲဒီဟာေတာ့ ဗဟန္းတရားရံုးကို ရုံးထုတ္တယ္ဆုိတာကေတာ့ မွန္တာေပါ့။ ၅၀၅ (ခ) နဲ႔ ရမန္ယူတယ္လို႔ က်ေနာ္ ၾကားတယ္။ ဒါေပမယ္လို႔ ဒီဟာကိုေတာ့ သိပ္ Confirm ေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ၅၀၅ (ခ) က ရပ္ရြာ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို ထိခိုက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ တပ္တဲ့ပုဒ္မပါ။ က်ေနာ္တို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔မွာ ဒီလူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေႁကြးေၾကာ္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မတရား ဖမ္းဆီးခံေနရလို႔ လြတ္ေျမာက္ေရး ေႁကြးေၾကာ္တာ ေအးခ်မ္းသာယာေရးနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူ။ ဥပေဒအရ တဖက္သက္ႀကီး ကိုယ္ေျပာခ်င္ရာေျပာ လုပ္တာကေတာ့ မမွန္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီဥပေဒ ဒီပုဒ္မနဲ႔ေတာ့ မဆိုင္ဘူးလို႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆတယ္။"
အခုလုိ အဲန္အယ္လ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္ေတြကုိ ဖမ္းဆီးတဲ့လုပ္ရပ္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကန္႔ကြက္တဲ့ စာတေစာင္ကုိလည္း အဲန္အယ္လ္ဒီက ျမန္မာစစ္အစုိးရ အႀကီးအကဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံကုိ မၾကာေသးခင္ကပဲ ေပးပုိ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လုိ႔ ျမန္မာစစ္အစုိးရ အာဏာပုိင္ေတြ ဖက္ကေတာ့ ဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ တစုံတရာ ေျပာတာ ဆုိတာမ်ဳိးေတာ့ မၾကားရပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ စက္တင္ဘာ လူထုအုံၾကြမႈ ကာလကတည္းက ဖမ္းဆီးခံထားရသူေတြဟာ ဆုိရင္လည္း အလားတူ ပုဒ္မအမ်ဳိးမ်ဳိး တတ္လုိက္ ေျပာင္းလဲလုိက္၊ ေနာက္ထပ္ ရမန္အခ်ဳပ္ ထပ္ယူလုိက္နဲ႔ ဆက္လက္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းတာကုိ ခံေနရတာပါ။ အခုေနာက္ဆုံး ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ အဲန္အယ္လ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္ေတြဟာလည္းပဲ တရား႐ုံးထုတ္ၿပီး ထိန္းသိမ္းခံေနရတာမုိ႔ ဒီလုိ တရားလက္မဲ့ အျဖစ္ေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရႏုိင္တဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရတာပါ။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အဲန္အယ္လ္ဒီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးဥာဏ္၀င္း ကေတာ့ -
"အဲဒီကိစၥေတြက လံုး၀ ဥပေဒနဲ႔ မညီဘူး။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္လို႔ ဥပေဒရဲ႕ ျပဌာန္းခ်က္ လံုး၀ မရွိဘူး။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက အခုကိစၥလည္း အဲဒီလို ျဖစ္မယ္မျဖစ္မယ္ က်ေနာ္တို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး။ အရင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြကို အခုဖမ္းမိန္႔ ခ်ဳပ္မိန္႔ေပးထားတာေတြက လံုး၀ ဥပေဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ တရား ဥပေဒကို ျပည္သူခ်ည္းပဲ လိုက္နာလို႔မရဘူး။ အစိုးရပါ လိုက္နာမွ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးဆိုတာ ရွိမယ္လို႔ က်ေနာ္ အဲဒါကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။"
အခုလုိ အဲန္အယ္လ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္ေတြ ဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ က်န္ေနတဲ့ အဖဲြ႔၀င္ေတြ အေနနဲ႔လည္း အာဏာပုိင္ေတြရဲ႕ ေမးျမန္းတာေတြ၊ စစ္ေဆးတာေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရတာေတြ ရွိေနတယ္လုိ႔ လူငယ္အဖဲြ႔၀င္ တဦးျဖစ္တဲ့ ကုိေနျခည္၀င္း ကေျပာပါတယ္။
"သူတို႔ရဲ႕ မိသားစုရဲ႕ ေနာက္ခံအေၾကာင္းေတြကို စံုစမ္းတာတို႔၊ SB ေတြ ေထာက္လွန္းေရးေတြဆီ ပို႔တာေတြ ရွိတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ အဲဒီလို လုပ္တဲ့ၿမိဳ႕နယ္ေတြက ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊ သံလ်င္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္ဥကၠလာ ၿမိဳ႕နယ္၊ အဲဒီသံုးၿမိဳ႕နယ္မွာ လုပ္တာေတြ႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လာေမးတာလဲဆိုရင္ ဘယ္သူေမးခိုင္းလို႔ ေမးတာပါလဲ ဆိုတာမ်ိဳးပဲ ေျပာတယ္။ တကယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔က ဒီလို ကိစၥမ်ိဳးကို စံုစမ္းေမးျမန္းလို႔ ရတယ္ေလ။ ဒါကေတာ့ လူငယ္ လုပ္ငန္း အဖြဲ႔၀င္ေတြကို သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းလမ္းနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္တာကိုး။ ဆႏၵခံယူပြဲၿပီးတဲ့အခါမွာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ဆႏၵခံယူပြဲတုန္းကလည္း လူငယ္လုပ္ငန္းအဖြဲ႔၀င္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူတို႔ရဲ႕ မတရားမႈေတြကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာေတြ ရွိတယ္ေလ။ အဲေတာ့ အဲဒီေဖာ္ထုတ္မႈကို မေက်နပ္တာကလည္း တေၾကာင္း၊ ေနာက္တခုကလည္း ေနာက္ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တဲ့အခါမွာလည္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လူငယ္ေတြ အေနနဲ႔ ပံုစံတမ်ိဳးနဲ႔ ႀကိဳးစားလာမွာကို စိုးရိမ္လို႔လုပ္တာလို႔လည္း ယူဆရပါတယ္။"
အဲန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္အဖဲြ႔၀င္တခ်ဳိ႕ အာဏာပုိင္ေတြ ေမးျမန္းစစ္ေဆးတာေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရတဲ့အေၾကာင္း အဲန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္အဖဲြ႔၀င္ တဦးျဖစ္တဲ့ ကုိေနျခည္၀င္း ေျပာျပသြားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့လ ၂၇ ရက္ေန႔တုန္းကလည္း ရခုိင္ျပည္နယ္ ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕က လူထုဆႏၵခံယူပဲြကာလ ကတည္းက ဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ အဲန္အယ္လ္ဒီ ပါတီ၀င္ ၄ ေယာက္ကုိ ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕ တရား႐ုံးတခုကေန ေထာင္ဒဏ္ျပစ္ဒဏ္ ၁ ႏွစ္စီ အသီးသီး ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အခုေနာက္ဆုံး သံတဲြေထာင္မွာ ျပစ္ဒဏ္ေတြ က်ခံေနရၿပီလုိ႔လည္း လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အဲန္အယ္လ္ဒီ အဖဲြ႔၀င္ေတြက ေျပာပါတယ္။

Security Tightened in Rangoon after Bomb Blast ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း လုံၿခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စစ္ေဆး

File photo shows members of Burma's special police force on guard in Rangoon. Burmese junta
has deploying security guards around-the-clock at government buildings and at the offices
of junta-backed groups following Tuesday’s bomb blast in Rangoon. (Photo: AFP)

Burmese authorities have begun deploying security guards around-the-clock at government buildings and at the offices of junta-backed groups following Tuesday’s bomb blast at a Union Solidarity and Development Association (USDA) office in Rangoon, according to sources close to authorities.
Since Tuesday’s incident at the USDA office in Shwe Pyi Thar Township in the northern outskirts of Rangoon—in which no one was killed—military authorities have increased nighttime patrols in army trucks and have set up checkpoints around the city, as well as urging the public through state-run media to remain alert and to report any suspicious activity, said the sources.


The chairman of Rangoon City Development Committee, Brig-Gen Aung Thein Linn, who is also an official with junta-backed civic organization USDA, told reporters in Rangoon that members of the USDA will be deployed as security guards around assigned offices and buildings.
Speaking to The Irrawaddy on Thursday, an official from Rangoon City Development Committee who requested anonymity said: “Aung Thein Linn said that he will increase security patrols. All USDA offices will be guarded 24 hours. And members of the USDA will be deployed as security troops.”
A USDA member in Kyauktada Township said that security guards recruited from his organization would undergo security training.
“The Authorities in townships and wards around Rangoon are calling meetings at the moment,” said a member of the Township Peace and Development Council. “They also asked residents to become involved in the security guard training, which will be led by USDA officials.”
Members of the Township Peace and Development Council in Rangoon have been pressuring local authorities in every ward in Rangoon division to form security groups within the next few days, said residents in Hlaing Thayar, Yankin and Pabedan townships.
An armed students’ group in exile, the Vigorous Burma Student Warriors, later claimed responsibility for the bombing.
Irrawaddy correspondent Aung Thet Wine contributed to this report from Rangoon.
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း လုံၿခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စစ္ေဆး
ဇူလိုင္ (၁) ရက္ နံနက္ ရန္ကုန္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ ႀကံ့ဖံြ႕႐ံုး၌ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္တုိင္း တတုိင္းလုံးရွိ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံးမ်ားတြင္ လုံၿခဳံေရးအစီအစဥ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွံ႔ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ်ထား စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
“ေရႊျပည္သာမွာ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံး ဗုံးေပါက္တဲ့အတြက္ အခုလုိ လုံၿခံဳေရးေတြ စတင္ေဆာင္ရြက္တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ရန္ကုန္တုိင္း ႀကံ့ဖြံ႕အသင္းက အခုလုိ စီစဥ္တာပါ။ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕၀င္ေတြက မိမိနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာ အလွည့္က်စီ ေစာင့္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္မွ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕ ၀င္တဦးက ေျပာသည္။
ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ အမွတ္ (၆) ရပ္ကြက္ ဘုရင့္ေနာင္လမ္းမႀကီးရွိ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံးတြင္ ယခုလ (၁) ရက္ ေန႔ နံနက္ (၆) နာရီခြဲအခ်ိန္ခန္႔က ဗုံးေပါက္ကြဲျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီး ေနာက္တေန႔မွစ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွံ႔ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ်ထားကာ ကားမ်ား ကို စစ္ေဆးေနေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးက “မဂၤလာဒံုကေန မရမ္းကုန္းလမ္းဆံုထိ ျပည္လမ္းေပၚမွာ (၃) ဂိတ္၊ အင္းစိန္ ကေန လွည္းတန္းလမ္းဆံု (၂) ဂိတ္၊ လွည္းတန္းကေန ေျမနီကုန္းအထိ (၃) ဂိတ္၊ ေျမနီကုန္း ကေန စံျပ႐ုပ္ရွင္႐ံုအထိ (၃) ဂိတ္၊ ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း ဂိတ္ေတြ အမ်ားႀကီးခ်ထားၿပီး ကားအသြား အလာကို စစ္ေနတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆာ့ဖ္လို၊ ပါဂ်ဲ႐ိုးလို ကားအေကာင္းစားေတြကို အေသအခ်ာ စစ္ေဆးေနတာ ေတြ႕တယ္” ဟု ေျပာသည္။
နအဖ စစ္အစိုးရသည္ ေပါက္ကဲြမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚတိုင္း ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံမ်ားကို စြပ္စဲြေလ့ ရွိၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ စစ္ေဆးေရးလုပ္ျခင္းႏွင့္ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားကို လူျမင္ကြင္း၌ ခ်ထားျခင္းတို႔ လုပ္ေလ့ရွိသည္။
သုိ႔ေသာ္ ယခုတႀကိမ္၌ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ အထူးမ်ားျပားျခင္း၊ ျပည္လမ္းမေပၚကဲ့သုိ႔ ေနရာမ်ိဳးတြင္ သံဆူးႀကိဳးခံုမ်ား ခ်ၿပီး အေသအခ်ာ စစ္ေဆးျခင္း၊ လိုင္းကားမ်ား၊ ၾကားကားမ်ားထက္ အိမ္စီး ကားငယ္မ်ား၊ ဇိမ္ခံကားအႀကီးမ်ားကို ပိုမို စစ္ေဆးျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား၌ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲ၊ အရန္မီးသတ္တပ္ဖဲြ႕၀င္မ်ားႏွင့္ အရပ္၀တ္ လူမ်ား ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကၿပီး စစ္သားမ်ားကုိမူ ဂိတ္မ်ား၏ မနီးမေ၀းမ်ားတြင္သာ ေနရာခ်ထားေၾကာင္း၊ ညဘက္၌လည္း စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ် စစ္ေဆးေနေၾကာင္း သိရသည္။
နအဖ စစ္အစိုးရ၏ ဇူလိုင္ (၂) ရက္ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေရႊျပည္သာ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံး ဗုံးေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ႐ုံးခန္း၏ အုတ္နံရံအက်ယ္ (၆) လက္မ၊ အျမင့္ (၉) လက္မခန္႔ ေပါက္ထြက္ပ်က္စီးကာ ႐ုံးေအာက္ ထပ္အ၀င္ တံခါးႀကီး၊ ျပဴတင္းေပါက္မွန္မ်ား၊ စာေရးစားပြဲ (၃) လုံး၊ ကုလားထုိင္ (၆) လုံး၊ လက္ႏွိပ္ စက္ (၁) လုံး၊ တယ္လီဖုန္းကုိယ္ထည္ (၁) ခု ပ်က္စီးေၾကာင္း၊ လူထိခိုက္ဒဏ္ရာရမႈ မရိွေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။
ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္၌ တာ၀န္က် ရဲတဦးကမူ ဗုံးအမ်ဳိးအစားမွာ ယခင္ ဧၿပီ (၂၀) ရက္က ေပါက္ကြဲ ေသာ ဗုံးမ်ားထက္ ေပါက္အား ျပင္းထန္ကာ လူကုိေသေစႏုိင္သည္အထိ အႏၲရာယ္ရွိေသာ လက္ လုပ္ဗုံးအမ်ဳိးအစား ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။
ယခုအခါ တရားခံဖမ္းဆီးရရွိေရးအတြက္ စုံစမ္းေနၿပီး အမ်ားျပည္သူမ်ားကလည္း မသကၤာဖြယ္ရာ လူမ်ား ေတြ႕ရွိပါက အခ်ိန္မီသတင္းေပးရန္ အစုိးရသတင္းစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

စိန္ေခၚမႈမ်ားကုိ အန္တုသူ

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၄) ရက္ေန႔ဆုိလွ်င္ အင္းစိန္ ေထာင္၌ မတရားေထာင္ခ်ခံထားရသူ ဆရာ ဦး၀င္းတင္သည္ ေထာင္သက္ (၁၉) ႏွစ္ တင္းတင္း ျပည့္ၿပီျဖစ္သည္။ လူသတ္မႈျဖင့္ ေထာင္တသက္ တကၽြန္း က်ေနသူမ်ားပင္ ေထာင္တြင္း ဆုမွတ္ရက္ ေလွ်ာ့ရက္မ်ား ခံစားခြင့္ရသျဖင့္ (၇) ႏွစ္သာသာ ေလာက္ ေထာင္တြင္း၌ ေနသားရလွ်င္ ေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္ၾကသည္။ ဆရာသည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ လက္နက္ကုိင္ ပုန္ကန္ခဲ့သူတဦး မဟုတ္သလုိ အာဏာရွင္တုိ႔အား လုပ္ႀကံရန္လည္း အိပ္မက္မွ် မက္ခဲ့သူမဟုတ္။ ဆရာသည္ သတင္းစာသမားပီပီ တုိင္းျပည္ လူထု ေတြ႕ႀကံဳ ခံစားေနရေသာ ဒုကၡဆင္းရဲတုိ႔ကုိ ႏွလံုးရည္ျဖင့္ ကယ္တင္ရန္ ႀကိဳးစား အားထုတ္သူမွ်သာျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း တုိင္းျပည္ျပႆနာမ်ားကုိ အၾကမ္းမဖက္သည့္နည္း (ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကုိ ႏုိင္ငံေရးနည္းအရ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးအေျဖရွာသည့္နည္း) ျဖင့္ အေျဖရွာလုိသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ လက္တဲြမိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ဆရာဦး၀င္းတင္ကဲ့သုိ႔ေသာ ႏွလံုးရည္သမားတဦးကုိ ၿငိဳးသူရန္ဖက္သဖြယ္ ဆယ္စုႏွစ္ (၂) စုနီးပါး ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားရက္သည့္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ “သူရသတၱိ” ကား အံ့စရာေကာင္းလွ ေပသည္။ အကယ္သာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ အမွန္တကယ္ ခ်စ္သည္ဆုိလွ်င္ “ျပည့္မ်က္စိ”၊ “ျပည့္နား”၊ ျပည့္ဦးေႏွာက္” သဖြယ္ျဖစ္ေသာ သတင္းစာဆရာ စာေရးဆရာ ပညာရွင္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်မည့္အစား ေနရာေပး စကားေျပာဆုိ ေဆြးေႏြးခြင့္ ေပးရေပမည္။
ဆရာသည္ စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာအျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳခဲ့သည္။ သူ ေနထုိင္ က်င္လည္ရာ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ရွိ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္မ်ားကုိလည္း စိတ္ေစတနာ ျပည့္၀စြာ ကူညီေထာက္ပ့ံေလ့ ရွိသည္မွာ သူ၏ ထူးျခားထင္ရွားသည့္ စ႐ုိက္သဘာ၀ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာသည္ လူခ်စ္ လူခင္မ်ားသူ ျဖစ္ေပသည္။ ဆရာသည္ သူ႔ လူမႈပတ္၀န္းက်င္တြင္ အကူအညီလုိေနသူ မည္သူ႔ကုိ မဆုိ မ်က္ႏွာစိမ္း မ်က္ႏွာက်က္ မေရြး ကူညီတတ္သူ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူအလုပ္လုပ္သည့္ သတင္းစာတုိက္မွ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အလုပ္သမား မိသားစုမ်ား၏ စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲ မ်ားကုိ သူ႔အိတ္ထဲမွ စုိက္ထုတ္ကူညီေလ့ရွိသည္။ သူ ရရွိသည့္လစာ ၀င္ေငြကုိ သူ႔အတြက္ သံုးစဲြသည္က နည္း၍ အျခားလုိအပ္ေနသူ မိတ္ေဆြမ်ား လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားအတြက္ သံုးစဲြသည္က မ်ားေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ ေနထုိင္စားေသာက္မႈ ဘ၀ပံုသဏၭာန္ကုိ အာဏာရွင္ဘက္သားတုိ႔က “ဘံု၀ါဒ” သမားအျဖစ္ ကင္ပြန္းတပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာ့ကုိ ကြန္ျမဴနစ္ဟု တံဆိပ္ကပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ေအာင္ႀကီးကပင္လွ်င္ ဆရာ့အား ကြန္ျမဴနစ္ဟု စြပ္စဲြခဲ့သည္ကုိ မွတ္မိၾကမည္ ထင္ပါသည္။
အမွန္တြင္မူ ဆရာ့စိတ္ေန စိတ္ထားမွာ “သူေတာ္စင္” တဦးကဲ့သုိ႔ ျဖဴစင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ သူ႔တကုိယ္ေရ တကာယအတြက္ ၿခိဳးၿခံစြာေနတတ္သူျဖစ္၍ အ၀တ္အစား၊ အသံုး အေဆာင္မွအစ ေငြေၾကးအဆံုး အျခားလုိအပ္ေနသူမ်ားကုိ ေ၀မွ်စြန္႔ႀကဲတတ္သည္မွာ ၀ါသနာ တခုလုိပင္ ျဖစ္သည္။ အလြန္ က်ဥ္းက်ပ္သည့္ ေထာင္ထဲမွာပင္ ဆရာသည္ သူ၏ ေထာင္၀င္စာတြင္ ပါရွိလာေသာ အသံုးအေဆာင္ အစားအေသာက္မ်ားကုိ အျခားလုိအပ္ေနသူမ်ားအား မွ်ေ၀ စြန္႔ႀကဲေလ့ ရွိေပသည္။ ရံဖန္ရံခါ သူ႔အတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္သည့္ အာဟာရျဖစ္မည့္ အစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆး၀ါးမ်ားကုိပင္ ေ၀မွ်တတ္သျဖင့္ ေဘးမွ ရဲေဘာ္မ်ားက ၀င္ေရာက္ ဟန္႔တားၾကရသည္။ သုိ႔တုိင္ေအာင္ ဆရာက အၿပံဳးမပ်က္ဘဲ “ေ၀လုိက္ပါဗ်ာ၊ က်ေနာ္လည္း ေနေကာင္းေနတာပဲ၊ အသည္းအသန္ႀကီး ဖ်ားနာေနတာမွမဟုတ္ဘဲ” ဟု ေျပာတတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ဆရာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ သူေျပာသည့္အတုိင္း ခဲြတမ္းခ် ေ၀မွ်ေပးရၿမဲျဖစ္သည္။
အမွန္ဆုိလွ်င္ ဆရာ့က်န္းမာေရးမွာ ေဒါင္ေဒါင္မည္မဟုတ္ပါ။ အ႐ုိးက်ည္းေပါင္းတက္ ေရာဂါေၾကာင့္ လည္ပင္းတြင္ အၿမဲတေစ ေဒါက္ခ်ာ စြပ္ထားရသည္။ ႏွလံုးေရာဂါအတြက္လည္း အၿမဲ ေဆးစား ေနရသည္။ ဆီးေရာဂါ ခံစားေနရ႐ုံမက အူက်ေ၀ဒနာကုိလည္း အာဏာပိုင္မ်ားက လ်စ္လ်ဴျပဳ ထား၍ လက္တဖက္ႏွင့္ အၿမဲေဖးမထားရပါသည္။ အက်ဥ္းေထာင္တုိက္ထဲတြင္ ေနေရာင္၊ ေလေကာင္းေလသန္႔၊ ေရေကာင္းေရသန္႔ မရသျဖင့္လည္း အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈ ရွိပါသည္။ အက်ဳိး ဆက္မွာ ဆရာ့မ်က္ေစ့မ်ား မႈန္၀ါးေနၿပီ။ အေပၚသြားမ်ား လံုး၀မရွိရွာေတာ့။ ေအာက္သြားလည္း သြားေလးငါးေခ်ာင္းသာ က်န္ေတာ့သည္။ သို႔တုိင္ေအာင္ ဆရာသည္ စာေရးေသာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ဘ၀တူရဲေဘာ္မ်ားအတြက္သာ ၾကည့္၍ သူ႔အတြက္ စဥ္းစားေလ့မရွိပါ။ စစ္အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ကား သူ႔ရပ္တည္ခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္တုိ႔ကုိ ျမဴမႈံမွ်ပင္ အပြန္းအပဲ့ ခံတတ္သူမဟုတ္ပါ။ ဤသည္ပင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားက ဆရာ့အေပၚ အထူးေလးစား ခ်စ္ခင္ရသည့္အေၾကာင္းျဖစ္သည္။
ေထာင္ထဲတြင္ ေထာင္၀င္စာ လုံး၀မလာႏိုင္သူမ်ား၊ (၂) လ (၃) လမွ တႀကိမ္လာတတ္သူမ်ား၊ ေထာင္၀င္စာလာေသာ္လည္း ခ်ဳိ႕တဲ့သူမ်ား စသည္တုိ႔ကုိ ဆရာက အေသအခ်ာ မွတ္သားထား တတ္သည္။ သူ ေထာင္၀င္စာေတြ႕ၿပီး ျပန္လာသည္ႏွင့္ အဆင္သင့္သူ ရဲေဘာ္တဦးကုိ အကူအညီ ေတာင္း၍ အစားအေသာက္မ်ားကုိ ခဲြတမ္းခ် အထုပ္ကေလးမ်ား ထုပ္ေစသည္။ လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္း အတြက္ လုိအပ္ခ်က္ႏွင့္ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဟင္းလ်ာ၊ မုန္႔ပဲသြားေရစာ၊ သစ္သီး၊ ေဆး၀ါး စသည္ မ်ားကုိ အထုပ္ငယ္မ်ား ထုပ္၍ မွ်ေ၀ေပးသည္။ သူ႔အတြက္ အနည္းငယ္သာ ခ်န္တတ္သည္။ စစ္အာဏာရွင္၏ အက်ဥ္းတုိက္ထဲ၌ ထုိကဲ့သုိ႔ ကုိယ့္အတၱကုိ ခ်ဳိးႏွိမ္ကာ ၿခိဳးၿခိဳးၿခံၿခံ ေ၀မွ် စားေသာက္ႏုိင္ေရး ကိစၥသည္ ေျပာသေလာက္ လြယ္သည့္ကိစၥမဟုတ္ေပ။ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းႀကီးေလ “အတၱစိတ္က တုိးထြက္လာတတ္ေလေလ” ျဖစ္သည္။
တုိက္ခန္းတခန္းထဲတြင္ ႏွစ္ေယာက္အတူ ပိတ္ထားျခင္းခံေနရေသာ္လည္း မိမိ၏ ေထာင္၀င္စာ ရိကၡာကုိ အခန္းေဖာ္ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ခ်င္း ေ၀မွ် မေကၽြးႏုိင္သူမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟုဆုိလွ်င္ တခ်ဳိ႕က ယံုခ်င္မွ ယံုပါလိမ့္မည္။ ပုိ၍အံ့ၾသစရာေကာင္းသည္မွာ “ငပိေက်ာ္တဇြန္း” “ေဆးလိပ္ တဖြာ” ေ၀မွ် မစားႏုိင္သူမ်ားက ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးၾကေသာအခါ “ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ေရး” “အနစ္နာ ခံေရး” ဆုိေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားကုိ ထပ္တလဲလဲ ေျပာတတ္ၾကသည္။ “ငပိေက်ာ္တဇြန္း” “ေဆးလိပ္ တဖြာ” အတြက္ႏွင့္ ကုိယ့္ရဲေဘာ္ကုိ သစၥာေဖာက္ကာ အာဏာပုိင္၏ သတင္းေပးျဖစ္သြားၾကသူမ်ား လည္းရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေထာင္အတြင္း အေျခအေန စ႐ုိက္သဘာ၀ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားကုိ သိမွသာ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ စိတ္ေနစိတ္ထား မြန္ျမတ္လွပံုကုိ သိႏုိင္ေပမည္။ ဆရာႏွင့္ အက်ဥ္း ေထာင္တုိက္ တခုတည္းတြင္ အတူေနဖူးၾကေတာ့မွ ဆရာ့ကုိ အာဏာပုိင္တုိ႔က ဘာေၾကာင့္ ကြန္ျမဴနစ္ဟု တံဆိပ္ကပ္ၾကသည္ကုိ နားလည္လာရသည္။ အမွန္တြင္ ဆရာသည္ “လူသား ဆန္လြန္းသူ” “လူပီသလြန္းသူ” ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ ဆက္ဆံဖူးသူမ်ားက သူ႔ကုိ ခ်စ္ခင္ ေလးစားသြားျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ စက္ဆုတ္ရြံရွာျခင္းခံရသူ အာဏာရွင္တုိ႔က ဆရာ့ကုိ လူအမ်ား အထင္အျမင္လဲြမွားေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကပံုရေပသည္။
လူတဦးကုိ လူအမ်ားက ေလးစားခ်စ္ခင္သည္ဆုိျခင္းမွာ အေၾကာင္းမဲ့ျဖစ္ႏုိင္သည္ မဟုတ္ေပ။ ဆရာ ဦး၀င္းတင္ကဲ့သုိ႔ တုိင္းျပည္လူထုကပါ ခ်စ္ခင္ေလးစားဖုိ႔ဆုိသည္က ပုိ၍ပင္မလြယ္ပါ။ လူထု၏ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကုိ ေငြေပး၀ယ္၍ ရႏုိင္သည္မဟုတ္သကဲ့သုိ႔၊ ေသနတ္ႏွင့္ခ်ိန္၍ ေလးစားခုိင္းေသာ္လည္း မရႏုိင္ပါ။ ဤသည္မွာ လူတဦး၏ တသက္တာ ေနထုိင္စားေသာက္မႈႏွင့္ တကြ ကုိယ့္က်င့္သီလတုိ႔ႏွင့္ပါ သက္ဆုိင္သည့္ ကိစၥဟု ဆုိရေပမည္။
ဆရာ့ ေနာက္ေၾကာင္းကုိ တေစ့တေစာင္းမွ် ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ လူထုက ဘာေၾကာင့္ ဆရာ့အား ေလးစားၾကသည္ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ ဇာတိမွာ ပဲခူးတုိင္း ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ အဖ ဦးပုႏွင့္ အမိ ေဒၚအမာတုိ႔မွ ၁၉၃၀ ျပည့္ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ့၍ ယခုႏွစ္ မတ္လတြင္ (၇၈) ႏွစ္ျပည္ၿပီးခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ ငယ္စဥ္ကပင္ စာဖတ္၀ါသနာ ထံုခဲ့သူျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ စာေပဗဟုသုတႂကြယ္၀သူျဖစ္သည္။ အသက္ (၂၀) အရြယ္ တကၠသုိလ္ တက္ေနစဥ္မွာပင္ တဘက္၌ သတင္းေထာက္တပိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ဆရာသည္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ (၂၃) ႏွစ္အရြယ္တြင္ အဂၤလိပ္စာေပ၊ ေခတ္သစ္ရာဇ၀င္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ ဘာသာတဲြျဖင့္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ ၀ိဇၨာဘဲြ႕ရခဲ့သည္။ အသက္ (၁၃) ႏွစ္အရြယ္ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္တြင္ “အက်ဳိးေဆာင္” ဂ်ာနယ္တြင္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ခဲ့ဖူးသည္။ စာေပဗိမာန္၌လည္း လက္ေထာက္ အယ္ဒီတာအျဖစ္ ၁၉၅၀ မွ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသးသည္။
၀ိဇၨာဘဲြ႕ရသည့္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ Agence France-Presse (AFP) ႏုိင္ငံျခားသတင္းဌာနတြင္ ညပုိင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ သူစိတ္အားထက္သန္သည့္ သတင္းစာပညာႏွင့္ စာေရးျခင္းကိစၥ၌သာ အာ႐ုံစူးစုိက္၍ ႀကိဳးစား အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္။ အသက္ (၂၀) အရြယ္မွ်ႏွင့္ စာေပဗိမာန္တြင္ လက္ေထာက္အယ္ဒီတာျဖစ္ေနၿပီ။ (၂၃) ႏွစ္တြင္ (AFP) ႏုိင္ငံျခားသတင္းဌာနတြင္ ညပုိင္း အယ္ဒီတာျဖစ္ေနၿပီဆုိသည္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ ဆရာ၏ ပညာထူးခၽြန္မႈကို သိႏုိင္ေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ၁၉၅၄ မွ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္ထိ နယ္သာလန္ (ေဟာ္လန္) ႏုိင္ငံ၊ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕၊ ဂ်မ္ဘာတန္ (Jambarton) စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရး ကုမၸဏီတြင္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀မႈပညာႏွင့္ စာနယ္ဇင္းပညာဆည္းပူးခြင့္ ရရွိခဲ့သည္။ ဂ်မ္ဘာတန္မွာပင္ ပညာဆည္းပူးရင္း ျမန္မာဘာသာျပန္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား ထုတ္ေ၀ေရးတြင္ “အႀကံေပးအယ္ဒီတာ” အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ မအားလပ္သည့္ ၾကားမွပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသတင္းမ်ား စုေဆာင္း၍ ကုိယ္တုိင္ဘာသာျပန္ တည္းျဖတ္ လက္ႏွိပ္စက္႐ုိက္၍ “ဒုိ႔ျပည္သတင္း” ဆုိသည့္ သတင္းစာ ေစာင္ေရ (၅၀၀) ခန္႔ကုိ ကုိယ့္အိတ္ထဲမွ ေငြေၾကးစုိက္ထုတ္ကာ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိသတင္းစာကုိ ကမာၻတ၀ွမ္းရွိ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားထံ စာတုိက္မွ အခမဲ့ေပးပုိ႔ ျဖန္႔ေ၀သည့္အလုပ္ကုိ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပန္လာသည့္အခ်ိန္ထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ ဇဲြလံု႔လႏွင့္ ပညာလည္းသင္ အလုပ္လည္း လုပ္ တဘက္တြင္လည္း ေစတနာ့၀န္ထမ္း သတင္းစာထုတ္ စသည္တုိ႔ကုိ တၿပိဳင္နက္လုပ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ယေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ား အတုယူဖြယ္ျဖစ္သည္။
၁၉၅၇ ခုႏွစ္ ေၾကးမံုသတင္းစာ စတင္ထူေထာင္စဥ္ကလည္း ေၾကးမံုဦးေသာင္း (ေအာင္ဗလ) ႏွင့္ အတူ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး ေၾကးမံုသတင္းစာ ဦးစီးအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ေၾကးမံုသတင္းစာ ခ်ိတ္ပိတ္ခံရၿပီးေနာက္၊ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ထိ မႏၲေလး “ဟံသာ၀တီသတင္းစာ” အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ ဥေရာပႏွင့္ အာရွႏုိင္ငံမ်ားစြာသုိ႔ သတင္းစာဆရာတေယာက္အျဖစ္ ေလ့လာေရး ခရီးဆန္႔ခဲ့သည္။
ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူစဥ္ ျမန္မာစာေပ လႈပ္ရွားမႈအတြက္ အေရးပါေသာ “မႏၲေလး စေနစာဖတ္၀ုိင္း” ကုိ ဦးေဆာင္ က်င္းပခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို စေနစာေပ၀ုိင္းတြင္ လူထုဦးလွ၊ လူထုေဒၚအမာ၊ သမုိင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊ ေမာင္သာႏုိး၊ ေမာင္စြမ္းရည္၊ တင္မုိး၊ ၾကည္ေအာင္၊ ကုိေလး (အင္း၀ဂုဏ္ရည္) အစရွိေသာ ထင္ရွားသည့္ စာေပကဗ်ာပညာရွင္မ်ား တက္ေရာက္ စာတမ္းဖတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသျဖင့္ မဆလအာဏာရွင္တုိ႔၏ မ်က္မာန္ရွျခင္း ခံခဲ့ရေပသည္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္၌ မဆလအစုိးရက ဟံသာ၀တီသတင္းစာကုိ ပိတ္ပင္ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး၊ ဦး၀င္းတင္ကုိလည္း ရာထူးမွ ထုတ္ပယ္ခဲ့သည္။
သုိ႔ေသာ္ ဆရာသည္ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ စာပုိေရးႏုိင္ခဲ့သည္။ “ေပၚသစ္” ကေလာင္အမည္ျဖင့္ စာေပ၊ ပန္းခ်ီ၊ သဘင္၊ ဂီတ စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆာင္းပါး၊ စာတမ္းႏွင့္ ေ၀ဖန္ အကဲျဖတ္ခ်က္ မ်ားကုိ ေရးသားခဲ့သည္။ မဂၢဇင္းဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ကိုယ္တိုင္ေရးေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဘာသာျပန္ ေဆာင္းပါးမ်ား အဆက္မျပတ္ေရးခဲ့သည္။
ဆရာ ဦး၀င္တင္၏ ထင္ရွားေသာ ဘာသာျပန္စာအုပ္မ်ားမွာ “ကြိ” (Queed)၊ “ဥတၱရအလင္း” (The Northern Star) တုိ႔ျဖစ္သည္။ “ကမာၻနီတြင္ တဒဂၤ” ဆုိသည့္ ခရီးသြားမွတ္တမ္းစာအုပ္ကုိလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ ဥေရာပတုိက္သုိ႔ ျမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈအက အဖြဲ႕ႏွင့္ လုိက္ပါခဲ့စဥ္က အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကုိ သတင္းစာမ်ားတြင္ အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးခဲ့သည္။ ယင္းေဆာင္းပါးမ်ားကုိ စုစည္း၍ “ေျခမွာစကား လက္ဖ်ားကဗ်ာ” ဟု စာအုပ္တအုပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။
ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုအတြင္း စာေပ အႏုပညာရွင္ေပါင္းစံုတုိ႔ လက္မွတ္ထုိး ထုတ္ျပန္သည့္ ေၾကညာခ်က္ ထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ဆရာဦး၀င္းတင္ ကမကထျပဳ၍ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ “စာနယ္ဇင္းသမဂၢ” ဖဲြ႕စည္းလႈပ္ရွားၾကသည့္အခါ ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားမသဂၢမွ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည့္ “သမဂၢသတင္းစာ” တြင္လည္း တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္ေရးသား ခဲ့သည္။
“ဆႏၵေဖာ္သံ သတင္းစာ” ကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၃၀) တြင္ ကုိယ္တုိင္ဦးစီးထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ စက္တင္ဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔တြင္ “အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္” စတင္ဖဲြ႕စည္းသည့္အခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အစုအဖဲြ႕မွ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႕၀င္ အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေအာင္ႀကီး ႏုတ္ထြက္ခဲ့ ရၿပီးေနာက္ ျပန္လည္ဖဲြ႕စည္းခဲ့သည့္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီတြင္ “အတြင္းေရးမွဴး” အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
စစ္အစုိးရ၏ ျပည္ထဲေရးႏွင့္ သာသနာေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၆) ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားထုတ္ေဖာ္ စည္း႐ုံးခြင့္ကုိ ပိတ္ပင္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ရန္ ရည္ရြယ္၍ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၃၈) ကုိ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေဆာင္၍ ႏုိင္ငံေရးပါတီ မ်ားအေနျဖင့္ ထုိအမိန္႔ကုိ ဆန္႔က်င္ရန္ ေဆာ္ၾသခဲ့သည္။ ထိုသုိ႔ေဆာ္ၾသရာ၌ သံုးစဲြခဲ့ရသည့္ “အမ်ားျပည္သူ၊ သေဘာမတူတဲ့၊ အမိန္႔အာဏာဟူသမွ်၊ တာ၀န္အရ ဖီဆန္ၾက” ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကုိ ဆရာဦး၀င္းတင္ ေရးသားခဲ့သည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ျပစ္မႈမွ ေရွာင္တိမ္းေနသည့္ တရားခံ (ထုိစဥ္က အဖဲြ႕ခ်ဳပ္လူငယ္ စုိးသိမ္း) ၏ ဖခင္ထံ တယ္လီဖုန္း ဆက္သြယ္စကားေျပာဆုိ၍ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ (၄) ရက္ေန႔တြင္ ဆရာ ဦး၀င္းတင္ ဖမ္းဆီးခံရသည္။ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရသည္။ လြတ္ရက္ေစ့ကာနီးတြင္ ဆရာဦး၀င္းတင္အား ႏုိင္ငံေရးကုိ စြန္႔၍ စစ္အုပ္စုႏွင့္ လက္တဲြရန္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းထြန္းက စည္း႐ုံးခဲ့သည္။ ဆရာက “စစ္လႊမ္းမုိး ေရးဒႆန” ကုိ သူ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ အျမစ္ျပတ္ေအာင္ တုိက္မည္ဟု တုန္႔ျပန္ခဲ့သျဖင့္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က အမ်ားျပည္သူ ဆူပူအံုႂကြေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ရာတြင္ ေနာက္ကြယ္မွ ႀကိဳးကုိင္အားေပးခဲ့သည္ဟု စြပ္စဲြကာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာပင္ ေထာင္ဒဏ္ (၁၁) ႏွစ္ ထပ္မံ ခ်မွတ္ခံရသည္။
ဆရာ ဦး၀င္းတင္အား ၁၉၈၉ ခု ဇူလုိင္လ (၄) ရက္ေန႔ ဖမ္းဆီးခ်ိန္မွ စ၍ အင္းစိန္ေထာင္ အထူး တုိက္၀င္းအတြင္း ထားရွိ၍ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ လံုး၀ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ေတာက္ထားခဲ့သည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ ဆရာ ဦး၀င္းတင္အား အထူးတုိက္မွ (၃) တုိက္သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ထားခဲ့သည္။ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း အာဏာပုိင္မ်ား၏ မတရားျပဳမႈမ်ားကုိ ဆန္႔က်င္တုိက္ပဲြ ဆင္ရာတြင္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။ ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရးအတြက္ တုိက္ပဲြ ၀င္ရင္း သတင္းစဥ္တခုကုိ တုိက္၀င္းအတြင္း ထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ Suu-Slorc Dialogue “ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးလမ္းစဥ္” ကို ေရးသားခဲ့သည္။ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား ျပန္လႊတ္ေပးရန္” “အမ်ဳိးသားညီလာခံ ဖ်က္သိမ္းေပးရန္” “စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး မႈမ်ား စတင္ရန္” သေဘာထားစာတမ္းကုိ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ “သံုးပြင့္ဆုိင္ ေဆြးေႏြးပဲြ” စတင္ရန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ န၀တ၊ လူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္မ်ား ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးမွသာလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံ လက္ငင္းႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကုိ ေျဖရွင္း ႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံေရးေပၚလစီတရပ္ ခ်မွတ္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အရိပ္အေယာင္မေတြ႔ရသျဖင့္ “Appeal to the World” ကမၻာႀကီးသုိ႔ ပန္ၾကားခ်က္တေစာင္ကို ေရးသား၍ ဘ၀တူေထာင္က် ႏိုင္ငံေရး ရဲေဘာ္မ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေထာင္ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိျပန္႔ႏွံ႔ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ႏိုင္သည္။ ထိုစာတြင္ စစ္အစိုးရ၏ လုပ္ရပ္ မ်ားသည္ ႐ိုးသားမွန္ကန္မႈ မရွိသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ စစ္အာဏာရွင္ နအဖအား ၀ိုင္း၀န္းအေရး ယူေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ရက္ပိုင္းအတြင္း “Appeal to the public” ကမၻာ့ ျပည္သူမ်ားသို႔ ပန္ၾကားခ်က္ကို ေရးသားျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။ ယင္း “ပန္ၾကားခ်က္” တြင္ စစ္အာဏာ ရွင္တုိ႔သည္ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားအား အထပ္ထပ္အဖန္ဖန္ လိမ္လည္လွည့္ျဖားေနသည္ကို ဒဏ္ခတ္ ေသာအားျဖင့္ နည္းမ်ဳိးစံု ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကပါရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။
ေဒၚေအာင္္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ဇူလိုင္လအတြင္းမွာပင္ “ေထာင္တြင္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈအစီရင္ခံစာ” ကို ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္သူ “မစၥတာ ယိုဇုိယိုကိုတာ” မွတဆင့္ ကုလသမဂၢေရႊရတုညီလာခံသို႔ ေရာက္ရွိေအာင္ စုေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾက ရာတြင္ ဆရာဦး၀င္းတင္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။
ထို႔ျပင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ အတုအေယာင္အမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ႏႈတ္ထြက္ သင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳခ်က္ကို ေထာင္တြင္းႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထိုး၍ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ေပးပို႔ႏိုင္ခဲ့ သည္။ ထို႔ျပင္ လက္ငင္းအေရးႀကီးဆံုး လုပ္ငန္းစဥ္ (၂) ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း အႀကံျပဳတုိက္တြန္းခဲ့သည္။
ယင္းလုပ္ငန္းစဥ္ (၂) ရပ္မွာ ပါတီျပဳျပင္ေရး (Party Reform) ႏွင့္ ညီလာခံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး (NC Reform) တို႔ျဖစ္သည္။ ဆရာဦး၀င္းတင္သည္ ေထာင္တြင္း၌ “ထ” ေလးလံုးေပၚလစီကို ခ်မွတ္လမ္းၫႊန္မႈ ေပးခဲ့ေပသည္။ “ထူေထာင္ရမယ္၊ ထိန္းသိမ္းရမယ္၊ ထိုင္မေနနဲ႔၊ ထိေတြ႔ရမယ္” ဆိုသည့္ ေပၚလစီျဖစ္သည္။ ယင္းေပၚလစီက “ေထာင္တြင္းရွိႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စိတ္ဓာတ္ မက်ေရး”၊ “စစ္ေထာက္လွမ္းေရး၏ ဦးေႏွာက္ခ၀ါခ်မႈ မခံရေရး”၊ “မိမိ၏ အေတြးအေခၚ ပိုမို အားေကာင္း တိုးတက္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေရး”၊ “အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရးမ်ား ပိုမိုရရွိေရးအတြက္ အာဏာပိုင္တို႔၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားကို ငံု႔မခံေရး”၊ “မိမိတုိ႔ ရပိုင္ခြင့္မ်ားအတြက္ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ တိုက္ပြဲ၀င္ေရး” စသည္တုိ႔ကို လမ္းၫႊန္ေပးခဲ့သည္။
၁၉၉၅-ဇူလုိင္လလယ္တြင္ ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရးအဖြဲ ့အစည္း အင္အားစုအသီးသီး ပါဝင္စုစည္းေသာ ေထာင္တြင္း လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား၊ ေထာင္တြင္းဖိႏွိပ္ညႇဥ္းပမ္းမႈမ်ား၊ ရဲဘက္စခန္းမ်ား၏ ငရဲခန္းမ်ား၊ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံအေျခအေနတုိ ့ပါဝင္ေသာ (၈၃) မ်က္ႏွာပါ စာတမ္း “ေထာင္တြင္းလူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈ အစီရင္ခံစာ” ကို အျပင္သို ့ခိုးထုတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ တုိက္ဆုိင္စြာပင္ ေဒၚစုကလည္း ဇူလုိင္ (၁၀) တြင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
ေနာက္တုိက္ဆိုင္မႈတခုမွာ ထုိစဥ္က ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္သူ ကုလသမဂၢ သံတမန္ မစၥတာယိုဇိုယိုကိုတာလည္း မေရွးမေႏွာင္းမွပင္ ရန္ကုန္သို ့ေရာက္လာခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အစီရင္ခံစာမွာ ေခ်ာေမာစြာပင္ မစၥတာ ယိုဇိုယိုကိုတာ၏ လက္သို ့ေရာက္သြားေၾကာင္း သတင္းၾကားခဲ့ရသည္။
ထုိ ့ျပင္ တဆက္တည္းမွာပင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္အား က်င္းပဆဲအမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ႏႈတ္ထြက္သင့္ေၾကာင္း ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားက စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထုိးကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ေပးပို ့ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ဤကဲ့သို ့ေထာင္တြင္း၌ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ညီညီညြတ္ညြတ္ စိတ္ဓာတ္မက်ဘဲ ႏုိင္ငံေရးတာဝန္မ်ား ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ျခင္းမွာ ဦးဝင္းတင္ကဲ့သို ့ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတေယာက္၏ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈ ရွိေနေသာေၾကာင့္ ဆုိသည္မွာ အလြန္ထင္ရွားပါသည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလတြင္ ထုိ (၈၃) မ်က္ႏွာပါစာတမ္း “ေထာင္တြင္းလူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ အစီရင္ခံစာ” ကုလသမဂၢသို ့ေရာက္ရွိသြာျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အာဏာပိုင္မ်ား အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသေပါက္ကြဲကာ (၄) တုိက္မွ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတဦးျဖစ္သူ တပ္ၾကပ္ႀကီးေဟာင္း တင္ဝင္းအား စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ေသြးေဆာင္စည္း႐ံုး၍ တုိက္ဝင္းအတြင္းရွိ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို စစ္ေဆးေမးျမန္းခဲ့သည္။
တင္ဝင္းက သူအားစစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟူေသာ မက္လံုးေၾကာင့္ သစၥာ ေဖာက္ခဲ့သည္။ ဤသို ့ျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားထားရာ တုိက္ဝင္းအတြင္းရွိ လွ်ိဳ ့ဝွက္ခ်က္မ်ား ေပါက္ၾကားကာ ေရဒီယိုအပါအဝင္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား သိမ္းဆည္းခံခဲ့ရသည္။ အမ်ဳိးသားေန႔ စိန္ရတုသဘင္အထိမ္းအမွတ္ လက္ေရးစာေစာင္နဲ ့ဖုန္းေမာ္အထိမ္းအမွတ္ ေသြးသစ္လိႈင္းစာေစာင္ အပတ္စဥ္ လက္ေရးသတင္းစာေစာင္မ်ားလည္း သိမ္းဆည္းခံရပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၆၃) ေယာက္ကို ေထာင္ထဲမွာပင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ထပ္မံဖမ္းဆီး တုိက္ပိတ္လုိက္ပါသည္။
သို႔ျဖင့္ ဆရာဦးဝင္းတင္အပါအဝင္ က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၈) ေယာက္ကို နာမည္ေက်ာ္စစ္ေခြးတုိက္တြင္ တုိက္ပိတ္လုိက္ပါသည္။ စစ္ေခြးတုိက္ (၁) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာျမင့္ႏုိင္ (ကန္႔ဘလူလႊတ္ေတာ္ကို္ယ္စားလွယ္)၊ (၂) ခန္းတြင္ စာေရးသူ၊ (၃) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာေဇာ္ျမင့္ေမာင္ (အမရပူရ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ (၄) ခန္းတြင္ မ်ဳိးျမင့္ညိမ္း၊ (၅) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာ ခင္ေဇာ္ဝင္း၊ (၇) ခန္းတြင္ ဦးႏုိင္းႏုိင္း (ပုဇြန္ေတာင္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ အခန္း (၈) တြင္ ဦးထြန္းဝင္း (မင္းဗ်ားစီးနင္းတုိက္ခုိက္မႈ) ႏွင့္ အခန္း (၁၀) တြင္ ဆရာဦးဝင္းတင္ ျဖစ္ပါသည္။ စစ္ေခြးတုိက္တခုလံုးတြင္ က်ေနာ္တုိ ့(၈) ေယာက္သာ ရွိပါသည္။
သံမံတလင္းေပၚတြင္ အိပ္ၾကရၿပီး ေသာက္ေရအုိးႏွင့္တကြ မည္သည့္အသံုးအေဆာင္မွ်မေပးပါ။ အဆိုးဆံုးကိစၥမွာ အိမ္သာသြားရန္ ဘာမွစီစဥ္မေပးျခင္းျဖစ္သည္။ သီတင္းတပတ္မွ်လည္း ေရခ်ဳိးခြင့္မေပးပဲ ထားခဲ့သည္။ က်ေနာ္တို ့က ကိုယ့္အတြက္ထက္ ဆရာဦးဝင္းတင္အတြက္ ပို၍စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ ဆရာသည္ ထုိစဥ္က အူက်ေဝဒနာ ခြဲစိပ္ကုသမႈခံယူထားရသည္မွာ မၾကာ ေသး။ ထို႔ၾကာင့္ ဤမွ်ဆုိးရြားလွေသာ ညႇဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ဆရာ့က်န္းမာေရး ပိုမို ဆုိးရြားသြားမည္ကို အားလံုးက စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာကား အၿပံဳးမပ်က္၊ အျခား သူမ်ားကိုပင္ စိတ္ဓာတ္မက်ရန္ အားေပးေနခဲ့သည္။၁၉၉၆ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန ့တြင္ ဆရာ့ (၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန ့ပြဲကို ထုိစစ္ေခြးတုိက္မွာပင္ က်ေနာ္တို႔ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔အားလံုးက သီခ်င္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ကဗ်ာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဆရာ့ေမြးေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳရြတ္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ဆရာကလည္း သူ႔ဘဝျဖတ္သန္းမႈ အေတြ႕အႀကံဳ အခ်ဳိ႕ကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခဲ့သည္။
ဆရာက လူ ့ဘဝဆုိသည္မွာ “စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ရင္ဆုိင္ျခင္း” ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စိန္ေခၚမႈကို ရင္မဆုိင္ လုိ၍ ထြက္ေျပးပါက ဘဝအရံႈးသမားအျဖစ္ နိဂံုးခ်ဳပ္ရ႐ံုသာရွိေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ စိန္ေခၚမႈ မွန္သမွ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင္ဆုိင္ရန္ ျပင္ဆင္ထားျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္သည္ဟု က်ေနာ္တုိ႔ကို အားတက္ဖြယ္ရာစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့သည္။စစ္ေခြးတုိက္တြင္ ဆရာႏွင့္အတူေနရစဥ္က “ျမန္မာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေတာ့မယ္ဆုိ ကတည္းက စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ ့ရင္ဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳတင္တြက္ဆထားရမယ္။ အာဏာရွင္ကို ပလႅင္ေပၚကဆြဲခ်တဲ့အခါ အဆင္မသင့္ရင္ အသက္ေတာင္ ေပးခ်င္ေပးရလိမ့္မယ္ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တုိ ့ျမင္ထားဖို ့လုိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေခတ္မွာ က်ေနာ္တုိ ့တာဝန္မေက်ရင္ ေနာက္လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကို အျပစ္တင္စရာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အနည္းဆံုး ေနာက္တက္လာမယ့္ လူငယ္မ်ဳိးဆက္ကို လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ တရားမွ်တေရးအတြက္ ဘယ္လမ္းကို ေလွ်ာက္ရမယ္ဆုိတာ ေလာက္ေတာ့ စံနမူနာျပႏုိင္ရမယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကို္ယ္တုိင္ အလံမလွဲစတမ္း စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားျပႏုိင္မွ ေနာက္လူငယ္မ်ဳိးဆက္ကလည္း ဒီအလံကို ဆက္လက္စြဲကိုင္ ခ်ီတက္ၾကမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ စစ္လႊမ္းမုိးေရးဒႆနကို အျမစ္ကလွန္ႏုိင္ဖို ႔ ဒီပြဲမွာ အလံ မလွဲစတမ္း ယံုၾကည္ခ်က္ကို ၿမဲၿမဲဆုပ္ကိုင္ထားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။” ဟု ဆရာေျပာခဲ့ေသာ စကားရပ္ကို ယခုျပန္လည္စဥ္းစားၾကည့္ေသာအခါ ဆရာကိုယ္တုိင္က စိန္ေခၚမႈမ်ားအတြက္ အသင့္ျပင္ဆင္ ထားပံုကို ေတြ ့ရတယ္။ ဆရာဦးဝင္းတင္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနကို သိေနသူမ်ားက ဤမွ်ေလာက္အထိ ဆရာ ႀကံ့ႀကံ့ ခံႏုိင္ပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ေနၾကေသာ္လည္း ဆရာက သူ ့တြင္ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ရင္ဆုိင္ႏုိင္စြမ္း ရွိေသးေၾကာင္း၊ မ်ဳိးဆက္သစ္တုိ႔ကို လမ္းျပလ်က္ရွိေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ မတ္လတြင္ အသက္ (၇၈) ႏွစ္ျပည့္၍ (၇၉) ႏွစ္တာခရီးကို စတင္ေနသူ ဆရာဦးဝင္းတင္သည္ အက်ဥ္းေထာင္ အတြင္းရွိ တုိက္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲ၌ အထီးက်န္ဘဝကို ျဖတ္သန္းရင္း စစ္အာဏရွင္တုိ ့ စိန္ေခၚမႈကို ရင္ဆုိင္အံတုႏုိင္ဆဲ ရွိေပသည္။မ်ဳိးဆက္သစ္တုိ ့အေနျဖင့္ “ဆရာဦးဝင္းတင္” ကို အားက်အတုယူရင္း “ျမန္မာ့ဒုတိယ လြတ္လပ္ ေရးတုိက္ပြဲ” အတြက္ ေပၚေပါက္လာမည့္ စိန္ေခၚမႈအသစ္မ်ားကို ရင္ဆုိင္အံတုရန္ ျပင္ဆင္ၾကရ ေပဦးမည္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ စိန္ေခၚမႈအသစ္တို႔ကို ရင္ဆုိင္အႏုိင္ယူဖုိ႔ ျပင္ဆင္ၾကရေပဦးမည္။ “အာဏာရွင္ကို ပလႅင္ေပၚကဆြဲခ်တဲ့အခါ အဆင္မသင့္ရင္ အသက္ေတာင္ ေပးခ်င္ေပးရလိမ့္မယ္ ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ထားဖို႔ လုိပါတယ္။” ဆိုေသာ ဆရာ့စကားမွာ “အျမင့္ဆံုးေသာ စိန္ေခၚ မႈႀကီး” ကိုရင္ဆုိင္ရန္ ဆရာ့အေနႏွင့္ အသင့္ျပင္ဆင္ထားၿပီးျဖစ္သည္ကို သိျမင္ႏိုင္သည္။
ထုိ ့ျပင္ဆရာ၏ “ထူေထာင္ရမယ္၊ ထိန္းသိမ္းရမယ္၊ ထုိင္မေနနဲ႔၊ ထိေတြ ့ရမယ္” ဆုိသည့္ အားေပး စကားမွာလည္း မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္ပံုရေပသည္။ “ေအာင္ျမင္မႈ” မည္သည္ “စိန္ေခၚ မႈမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္သူ” တုိ႔အတြက္ ျဖစ္ေပသည္။ ။

ဇင္လင္း

ဒီေကဘီေအႏွင့္နအဖ ပူးေပါင္းတပ္မ်ား ေကအန္ယူနယ္ေျမမွ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာ

၂ ဇူလုိင္ ၂၀၀၈
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ဗဟိုအထူးတပ္ရင္း (၂၀၁) တည္ရွိရာ ေဝၚေလခီး ေဒသအား တနလၤာေန႔ နံနက္ (၄) နာရီက ဒီေကဘီေအႏွင့္ နအဖ ပူးေပါင္းအဖြဲ႔မွ နယ္ေျမသိမ္း ပိုက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ခဲ့သျဖင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္ ယမန္ေန႔ည (၉) နာရီခန္႔က ျပန္လည္ဆုတ္ခြာသြားသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) မွ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၃၀) ႏွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ ခမရ (၅၄၆) မွ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၈၀) တို႔က ေဝၚေလခီးေဒသအား လာေရာက္တိုက္ခိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး တိုက္ပြဲကာလအတြင္း နအဖစစ္သည္ (၂) ဦးႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၁) ဦး က်ဆံုးသည္။ ေကအန္ယူဘက္မွ (၁) ဦးက်ဆုံးကာ (၂) ဦး လက္ရဖမ္းဆီးခံရေၾကာင္း ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ တပ္မဟာ (၆) မွ ဒု-ဗုိလ္မႉးႀကီးတဦးက ေျပာသည္။
၎က “မေန႔ည (၉) နာရီမွာ သူတို႔ ျပန္ဆုတ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္နယ္ေျမကို ျပန္ထိန္း ခ်ဳပ္လို႔ရသြားၿပီ။ အခု ေနရာရွင္းလင္းေနတယ္။ နအဖစစ္သားအေလာင္း (၂) ေလာင္းနဲ႔ ဒီေက ဘီေအ (၁) ေလာင္း က်န္ခဲ့တယ္။ သူတို႔ဆုတ္သြားေပမယ့္ မိုင္းေတြ အမ်ားႀကီးေထာင္သြားတယ္။ အဲဒါေတြကို လိုက္ရွင္းလင္းေနတုန္းပဲ။ အဖမ္းခံရတဲ့ ရဲေဘာ္ (၂) ေယာက္ကိုလည္း ရန္သူ႔လက္ ကေန ကယ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) အဖြဲ႔သို႔ ဖုန္းျဖင့္ဆက္သြယ္ခဲ့ရာ တပ္ရင္းတာဝန္ရွိသူတဦးက ယခု ျဖစ္ပြားသည့္တိုက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အတည္ျပဳေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း အေသးစိတ္အေျခအေနကို ေျပာၾကားရန္ ျငင္းဆိုသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသ သည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ေတာင္ဘက္ ကီလိုမီတာ (၄၀) အကြာအေဝးတြင္ တည္ရွိသည္။ ။

ၿမန္မာႏိုင္ငံအေရးကုလသမဂၢဖိအားေပးမည္

02 July 2008
တုိက်ဳိ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေတြ႕ရေသာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း။

ဇူလုိင္ ၁၊ ၂၀၀၈။

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း(Ban Ki-moon) က ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာေအာင္လုပ္ေဆာင္မယ္လို႔ ဇူလုိင္ ၁ ရက္၊ အဂၤါေန႔ကကတိေပး ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ အန္န္စီဂ်ီယူဘီ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ ၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕ ကုလသမဂၢေရးရာ တာ၀န္ခံေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေစဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ ကုလသမဂၢဘက္က လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အတုိင္းအတာ အျပည့္အ၀ ေဆာင္ရြက္တာမ်ဳိး မရွိေသးဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုေတာ့ သူက ခ်ီးက်ဴးလုိက္ပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွာေရာက္ေနတုန္း အဂၤါေန႔က သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အခုလို ေျပာၾကားခဲ့တာပါ။ သူက ျမန္မာႏုိင္ငံဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္လာေအာင္ အခုထက္ပုိၿပီး ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြကုိ တုိက္တြန္းပါတယ္။ နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးဒဏ္ခံရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ႏုိင္ငံတကာကကူညီသူေတြ လက္လွမ္းမမီ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ကုိယ္တုိင္သြားေရာက္ၿပီး အကူအညီေတြလက္ခံဖို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို နားခ်ခဲ့တဲ့ မစၥတာဘန္ကီမြန္းကျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ စစ္မွန္တဲ့ လြတ္လပ္ေရးရေစဖို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဖိအားေပးမယ္လို႔ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ဂ်ပန္ကလာတဲ့ ေအအက္ဖ္ပီသတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
အဂၤါေန႔ ကုလသမဂၢ႐ုံး သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေတာ့ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္႐ုံး ေျပာခြင့္ရမစ္ရွဲလ္ မြန္းတပ္စ္ (Michelle Montas) က အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရးကို အခုထက္ပုိၿပီးလုပ္ဖုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာေအာင္ အခုထက္ပုိၿပီးေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးဒဏ္ ခံရသူေတြထဲက အကူအညီ တကယ္တမ္းလုိအပ္ေနသူေတြအတြက္ ကယ္ဆယ္ကူညီေရးပစၥည္းေတြေပးပို႔တဲ့ေနရာမွာေတာ့ တုိးတက္မႈေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ သူအသိအမွတ္ျပဳပါတယ္” လို႔ မစၥမြန္းတပ္စ္က ေျပာသြားပါတယ္။
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ျပင္ပကမၻာကို ၾကည့္တဲ့အခါ သံသယမ်က္လုံးေတြနဲ႔ၾကည့္တတ္တာမို႔ အခုလုိ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ က်ေရာက္ၿပီး လူေပါင္း သိန္းနဲ႔ခ်ီေသဆုံး၊ ေပ်ာက္ဆုံးေနတာေတာင္ ႏုိင္ငံတကာကေပးအပ္တဲ့ အကူအညီေတြကိုလက္မခံရဲဘဲ ရက္သတၱပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္ဆုိင္းခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးကို ေရာက္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက လိုအပ္ရင္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သူစကားေျပာဆုိတဲ့ကိစၥေတြကို ပိုၿပီး နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း၊ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္လာေအာင္ေဆာင္ရြက္မယ္လုိ႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တုိက်ဳိသတင္းစာရွင္းလင္းပဲြမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာစစ္အစုိးရဘက္က မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံရသူေတြအတြက္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ကူညီမႈေတြကိုေႏွာင့္ေႏွးေအာင္ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဖြင့္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့တဲ့အတုိင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တာမို႔ ဒါဟာ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ တုိးတက္မႈတခုပဲလို႔လည္း ဆုိပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအရသာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ႀကီး ခံစားရေအာင္ ကူညီဖို႔အတြက္ သူ အျပင္းအထန္ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔လည္း ကတိေပးခဲ့ပါတယ္။ အန္န္စီဂ်ီယူဘီ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕က ကုလသမဂၢ တာ၀န္ခံ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကေတာ့ ကုလသမဂၢဟာ သူလုပ္ႏုိင္တဲ့အတုိင္းအတာကို အျပည့္အ၀ မလုပ္ေသးဘူးလို႔ ေထာက္ျပပါတယ္။
“နအဖရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ယူအန္ရဲ႕သေဘာထားကို မစၥတာဘန္ကီမြန္းအေနနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာတာ မရွိေသးဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပုိင္းေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ႕ရတာက ဇင္ဘာေဘြကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ႏုိင္ငံတကာထုံးစံေတြနဲ႔ မညီဘူး၊ အတုိက္အခံေတြကို ဖမ္းတာဆီးတာ၊ သတ္တာျဖတ္တာေတြရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္က တရားမ၀င္ဘူးဆုိတဲ့ သေဘာမ်ဳိးေတြ ဘန္ကီမြန္းေျပာတာ ေတြ႕ရတယ္။
“ဇင္ဘာေဘြေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီလုိ တရားမ၀င္ဘူးဆိုၿပီးေျပာရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲဟာလည္း နအဖဘက္က ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြ၊ ဖမ္းဆီးမႈေတြ၊ လိမ္ညာမႈေတြ၊ ဥပေဒေၾကာင္းနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ မညီတာေတြရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံကို ဒါဟာ တရားမ၀င္ဘူးဆုိတဲ့အပုိင္းေျပာဖုိ႔က်ေနာ္တုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး တုိက္တြန္းေနတာေတြ ရွိပါတယ္။
“ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ငန္းစဥ္၊ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ ယူအန္ရဲ႕သေဘာထား ျပတ္ျပတ္သားသားေပးဖုိ႔ လုိလိမ့္မယ္။ နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံဆုိတာ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ အခုလိုမတရားမႈေတြ လုပ္သြားၿပီးေနာက္ပုိင္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ဘာမွေမွ်ာ္လင့္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ ဆုိလုိတာက နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံဟာ ႏုိင္ငံေရးဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါကိုေတာ့ ယူအန္ဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာဖုိ႔လုိတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။”
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕ ကုလသမဂၢ တာ၀န္ခံေဒါက္တာေသာင္းထြန္း ေျပာသြားတာျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ လႈိင္သာယာ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးမွာ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြား

01 July 2008

ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေပါက္ကဲြမႈတခု ျဖစ္ပြားခဲ့လုိ႔ ထိခုိက္ပ်က္စီးမႈတခ်ဳိ႕ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ေသေက်တာေတာ့ မရွိဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။ အခုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈဟာ ျမန္မာစစ္အစုိးရ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားတဲ့ လူမႈေရးအသင္းအဖဲြ႕တခုျဖစ္တဲ့ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တာပါ။ အေၾကာင္းစုံကို ကိုေအာင္လြင္ဦးက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းၿပီး တင္ျပေပးထားပါတယ္။
ရန္ကုန္တုိင္း ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ထဲက ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးတ႐ုံးမွာ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ခဲ့လုိ႔အေဆာက္အဦးမွာ ပ်က္စီးမႈတခ်ဳိ႕ ျဖစ္သြားခဲ့ေပမယ့္ လူေတြထိခုိက္တာ၊ ေသေက်တာမ်ဳိးေတာ့ မၾကားရေသးပါဘူး။ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားၿပီးတဲ့ေနာက္ အာဏာပုိင္ေတြေရာက္ရွိလာၿပီး လုံၿခံဳေရးအေစာင့္အၾကပ္ေတြ ခ်ထားတယ္လုိ႔လည္း သိရပါတယ္။ဒီမနက္အေစာပုိင္းကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အခင္းျဖစ္တဲ့ေနရာကုိေရာက္သြားတဲ့ မ်က္ျမင္သက္ေသတေယာက္ ေျပာျပတာကေတာ့ …
“ေရႊျပည္သာ ၆/၉ ရပ္ကြက္၊ ၁၃ လမ္းမွာရွိတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္မဲေကာ္မရွင္ရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးကႀကံ့ခုိင္ေရး႐ုံးမွာ၊ ေပါက္တဲ့အခ်ိန္က ၆ နာရီခြဲေလာက္ရွိမယ္။ ေအာက္ထပ္မွာေပါက္တာ။ ပ်က္စီးမႈေတာ့မ်ားတယ္။ လူေသတာေတာ့ မရွိဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူေတြက သူတို႔ေရွ႕မွာ ကားတုိက္မႈတခုျဖစ္လို႔ အကုန္ ထြက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အထဲမွာ ေပါက္သြားတာပါ။ လက္ရွိအေျခအေနကေတာ့ လုံၿခဳံေရးေတြ အရမ္းတင္းက်ပ္ထားတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီဘက္ သြားလို႔မရေတာ့ဘူး။”
ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္သြားခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က မ်က္ျမင္သက္ေသတေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ေနရာဟာ ျမန္မာစစ္အစုိးရအႀကီးအကဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကုိယ္တုိင္ နာယကအျဖစ္ ဦးစီးဦးေဆာင္လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအသင္းရဲ႕ ႐ုံးခဲြတခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး အသင္း၀င္ေတြဟာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တုန္းက စစ္ကိုင္းတုိင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕မွာ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္စဥ္က ပါ၀င္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ခဲ့ဖူးသလုိ အတုိက္အခံ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြကုိ ေႏွာင့္ယွက္ဟန္႔တားမႈေတြမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈေတြ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ စြပ္စဲြခ်က္ေတြလည္း ရွိေနတာေၾကာင့္ မႏွစ္ၿမိဳ႕သူေတြကလည္း ရွိေနတာပါ။
ဒါေပမယ့္လုိ႔ အခုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈဟာ တစုံတေယာက္က ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တုိက္ခုိက္ခဲ့တာ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကေတာ့ အခုအခ်ိန္အထိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိေသးပါဘူး။ဘယ္သူကမွလည္း သူတို႔လက္ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိတာမ်ဳိး မရွိေသးပါဘူး။ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္တဲ့ ေရႊျပည္သာၿမဳိ႕ခံ ရဲတပ္ဖဲြ႕ကုိ ေမးၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ လုပ္ေနဆဲပါလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
“ဗုံးေပါက္တာေတာ့ သိတယ္ခင္ဗ်။ သတင္းအစအန အကုန္လုံးေတာ့ မသိေသးပါဘူး။အသံပဲထြက္တာပါ။ တုိင္းအဖြဲ႕အစည္း ဆင္းၿပီး စစ္ေဆးေနပါတယ္။ တည္ၿငိမ္ေနပါတယ္၊ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။”ေဒသခံရဲတပ္ဖဲြ႕က ေျဖၾကားသြားခဲ့တာပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတာကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီလထဲတုန္းကပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ရပ္ထားတဲ့ ဘတ္စ္ကား ၂ စီးေပၚမွာေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး လူေတြ ထိခုိက္ေသေက်တာမ်ဳိးေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစုိးရ အာဏာပုိင္ေတြဘက္ကေတာ့ ဒီလုိျဖစ္ရပ္ေတြ ေပၚေပါက္တဲ့အခါေတြမွာအတုိက္အခံ အင္အားစုေတြရဲ႕ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္အျဖစ္ စြပ္စဲြေလ့ရွိေပမယ့္လည္းဒါေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အေထာက္အထား ခုိင္လုံမႈမရွိဘူးဆုိၿပီး ေ၀ဖန္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီေကဘီေအ၊နအဖ ပူးေပါင္းတပ္ႏွင့္ ေကအန္ယူတပ္တို႔ တိုက္ပြဲအျပန္အလွန္လက္နက္ႀကီးမ်ားျဖင့္္ ပစ္ခတ္ဆဲ

ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
ထုိင္းဘက္ျခမ္းသုိ႔ လက္နက္ႀကီးက်ည္ဆံမ်ား က်ေရာက္သျဖင့္ ဖဒိရြာထိပ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ခိုလႈံေနသည့္ ထုိင္းရြာသားမ်ား

ယမန္ေန႔နံနက္က စတင္ခဲ့သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ-ျမန္မာစစ္တပ္ ပူးတြဲအဖြဲ႔ ျဖစ္ပြားေနသည့္တိုက္ပြဲမွာ ၿပီးဆံုးျခင္းမရွိေသးဘဲ ယေန႔ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားရာ မိုးထဲေရထဲတြင္ တဖက္ႏွင့္တဖက္ အျပန္အလွန္ လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိသည္။
ဒီေကဘီေအ-ျမန္မာစစ္တပ္ပူးတြဲအဖြဲ႔မွ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ဗဟိုအထူး တပ္ရင္း (၂၀၁) စခန္း တည္ရွိရာ ေဝၚေလခီးေဒသအား လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္ရာ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ယေန႔ေန႔လယ္က လက္နက္ႀကီးက်ည္ (၃) လံုး က်ေရာက္ခဲ့သည္။
ေဝၚေလခီးေဒသ ထိုင္းဘက္ျခမ္းရွိ ဖဒိရြာသို႔ လက္နက္ႀကီးက်ည္မ်ား က်ေရာက္ခဲ့သျဖင့္ ထိုင္းရြာ သား (၂၀၀) ခန္႔မွာ ေဘးလြတ္ရာသို႔ထြက္ေျပးကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ခိုလႈံေနရၿပီး ေက်းရြာစာသင္ေက်ာင္းကို ပိတ္ထားရသည္။
တိုက္ပြဲအေျခအေနကို ဖိစႏို႔လို႔ခ႐ိုင္ နေရစြမ္တပ္မမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆူရတ္ခ်စ္ကာဒီ၊ မဲေဆာက္အေျခ စိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆိုင္ရာ ကြပ္ကဲေရးတပ္မႉး ဗိုလ္မႉးႀကီး ဖဒံုရင့္ ဖိုင္းဖြန္စို႔ႏွင့္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား အနီးကပ္လာေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔နံနက္မွစတင္ကာ အဆိုပါတိုက္ပြဲျဖစ္ပြားသည့္ နယ္စပ္မ်ဥ္းအနီး မည္သူ႔ကိုမွ သြားလာခြင့္ မျပဳဘဲ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ (၃) ဆင့္ ခ်ထားကာ ထိုင္းနယ္ျခားလုံၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားက နယ္စပ္ လံုၿခံဳေရးကို တိုးျမႇင့္ခ်ထားသည္။
တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသအား သိမ္းဆည္းႏိုင္ေရးအတြက္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ နအဖ ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ႔မ်ားမွ လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ (၁၅) မိနစ္တႀကိမ္ခန္႔ ပစ္ခတ္ လ်က္ရွိသည္ဟု ထိုင္းလံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ဝင္တဦးက ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး ဒူးပလာယာခ႐ိုင္ တပ္မဟာ (၆) မွ ဒု-ဗိုလ္မႉးႀကီးတဦးက “မိုးထဲ ေရထဲမွာ တိုက္ပြဲကေတာ့ ျပင္းထန္တယ္။ သူတို႔က ဒီနယ္ေျမကို လိုခ်င္သလို က်ေနာ္တို႔ကလည္း ခံစစ္ရွင္ေျပာက္က်ားစနစ္ကို အသံုးျပဳၿပီးေတာ့ ကာကြယ္တိုက္ထုတ္ေနပါတယ္။ ေရွ႕ဆက္ တိုက္ပြဲက ဒီထက္ပိုၿပီးျပင္းထန္လာဖို႔ပဲရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) တပ္စခန္းတည္ရွိရာ ေဝၚေလခီး ေဒသအား ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) ႏွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ ခမရ (၅၄၆) ပူးေပါင္းအဖြဲ႔တို႔မွ ယမန္ေန႔နံနက္ (၄) နာရီမွ စတင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ယမန္ေန႔တုိက္ပြဲတြင္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ စစ္သည္ (၂) ဦး လက္ရ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရကာ (၁) ဦး က်ဆံုးခဲ့ၿပီး ယေန႔တိုက္ပြဲတြင္ ႏွစ္ဖက္အက်အဆံုးကို မသိရေသးေပ။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသ သည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ေတာင္ဘက္ ကီလိုမီတာ (၄၀) အကြာအေဝးတြင္ တည္ရွိၿပီး ထိုင္းဘက္ ျခမ္းတြင္ ဖဒိ ထုိင္းေက်းရြာတည္ရွိသည္။ ။

မယ္လစခန္းမွဒုကၡသည္မ်ား ရိကၡာမရ၍ မဲေဆာက္UNရုံးေရွ႕ဆႏၵျပ

၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၈
မယ္လဒုကၡသည္စခန္းမွ ျမန္မာဒုကၡသည္ (၂၂) ဦးသည္ ရိကၡာမရ၍ ယေန႔နံနက္တြင္ မဲေဆာက္ ၿမိဳ႕ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး (ယူအန္အိခ်္စီအာ) ႐ံုးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပေတာင္းဆို ၾကသည္။
ဆႏၵျပသူမ်ားမွာ ဘန္ေကာက္တြင္ ယူအန္အိခ်္စီအာမွ အသိအမွတ္ျပဳ ဒုကၡသည္လက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၄-၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ အဖမ္းခံရသျဖင့္ မဲေဆာက္သိ႔ု ျပန္ပို႔ခံရကာ မဲေဆာက္ယူအဲန္႐ံုးက ၎တို႔အား မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္း ခံရသူမ်ားျဖစ္သည္။
ဆႏၵျပသူတဦးျဖစ္သည့္ မန္းေဇာ္လြင္ဦးက "စခန္းမွာ က်ေနာ္တို႔လက္မွတ္ေတြကို တီဘီဘီစီ အဖြဲ႔က ရိကၡာေပးဖို႔ တံဆိပ္တံုးထုၿပီး အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ တလ ႏွစ္လေလာက္ပဲ ရၿပီး စခန္းကေန ရိကၡာေတြျပန္ျဖတ္လိုက္တာ ဒီကေန႔အထိပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာလာၿပီးေတာ့ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုရတာပါ" ဟု ေျပာသည္။
မယ္လစခန္းတြင္ မိမိတို႔ကဲ့သို႔ အလားတူဒုကၡသည္ (၁၀၀) ခန္႔ရွိၿပီး ထိုသူမ်ားကိုယ္စား မိမိတို႔ (၂၂) ဦးက လာေရာက္ ဆႏၵျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ အခက္အခဲမ်ားကို စခန္းေကာ္မတီသို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္တင္ျပခဲ့ေၾကာင္း၊ မရသည့္အဆံုး ဂ်နီဗာ႐ံုးခ်ဳပ္သို႔ တင္ျပခဲ့ေၾကာင္း၊ ႐ုံးခ်ဳပ္မွ အေၾကာင္းျပန္သည့္အခါ စခန္းအာဏာပိုင္မ်ားက မိမိတို႔အား ေခၚဆူသည္မွလြဲ၍ ဘာအကူ အညီမွ မေပးေၾကာင္း၊ အသိမိတ္ေဆြမ်ားက ေကၽြးေမြးၾကေၾကာင္း၊ စခန္းအတြင္း ရရာအလုပ္ လုပ္၍ စားဝတ္ေနေရး ေျဖရွင္းၾကရေၾကာင္း မန္းေဇာ္လြင္ဦးက ေျပာသည္။
ကရင္ဒုကၡသည္ေကာ္မတီ တာဝန္ရွိသူ တဦးက "ဒီကိစၥ ယူအန္အိခ်္စီအာ၊ တီဘီဘီစီအဖြဲ႔နဲ႔ဘဲ ဆိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ သူတို႔ကို စခန္းမွာ ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္" ဟု ေျပာ သည္။ စခန္းတာဝန္ရွိသူမ်ားအား ဆက္သြယ္၍မရေပ။
မဲေဆာက္အေျခစိုက္ ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးကလည္း "ဒါ လုံးဝ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ ဒီလိုျဖစ္တာ စခန္းတာဝန္ရွိလူႀကီးေတြအေပၚမွာ တာဝန္မကင္းဘူး" ဟု ေျပာသည္။
မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ (၆၄) ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးတြင္ ရွိၿပီး ျမန္မာဒုကၡသည္ (၅) ေသာင္းခန္႔ ေနထိုင္ကာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ဒုကၡသည္စခန္း (၉ ) ခုအနက္ အႀကီးဆံုးစခန္းျဖစ္သည္။ ။

ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ရန္ ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ား ဖဲြ႔စည္း

30 June 2008
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈေတြ အတြက္ ပိုမိုအေလးေပးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဘို႕အတြက္ ျမန္မာ့အေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ားအဖြဲ႕ European Parliamentary Caucus on Burma (EPCB) ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။
ဥေရာပ ႏိုင္ငံ (၈) ႏိုင္ငံက ပါလီမန္အမတ္မ်ားနဲ႕ ဇြန္လ (၁၉) ရက္ ေန႔က ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာပါ၊ အခုလိုEPCB ဖြဲ႕စည္းခဲ့မႈနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘဲလ္ဂ်ီယံ ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ဥေရာပျမန္မာရံုးရဲ႕ ညႊန္ၾကားေရးမႈး ဦးဟန္ေညာင္ေ၀က အခုလို ေျပာဆိုပါတယ္။
"ဘာေၾကာင့္ ဒီအဖဲြ႔ဖဲြ႔လုိက္တာလဲဆုိေတာ့ အရင္တုန္းကဆုိရင္ အဖဲြ႔မရွိဘူး။ အေရးေပၚတဲ့အခ်ိန္မွာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္လုိက္ညႇိရတယ္ဆုိေတာ့ အခ်ိန္ နည္းနည္းၾကာတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ဖုိ႔အတြက္။ အခုလိုမ်ိဳး သူတုိ႔ကလည္း အာစီယံက AIPMCအဖဲြ႔ပံုစံလုိမ်ိဳး ဥေရာပ သမဂၢမွာရွိတဲ့ ပါလီမာန္အမတ္ေတြ တစုတစည္းထဲျဖစ္ေအာင္ ဒီမွာ အဖဲ႔ြတဖဲြ႔ ဖဲြ႔လုိက္တာပဲျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက အရင္ကထက္ပိုၿပီးေတာ့ အားရွိမယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိရင္ အဖဲြ႔အစည္းရွိေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္းကို တခ်ိန္လံုး ေစာင့္ၾကည့္မယ္။ လုိက္ၿပီးေတာ့ သတင္းေတြ စုစည္းမယ္။ ျပႆနာ ေပၚလာရင္လည္း သူတုိ႔က ခ်က္ျခင္းတုန္႔ျပန္ႏုိင္တယ္။ အရင္ထက္ကထက္ ပုိျမန္မယ္ဆုိရင္လည္း ဒီေလာက္ပါပဲ။ သာမန္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေပၚလစီခ်လုိ႔မရဘူး။ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကုိ အစုိးရသိေအာင္ သူတုိ႔ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ အစုိးရကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ လူထုဆႏၵကုိ မဆန္႔က်င္ ခ်င္ဘူးဆုိရင္ ပါလီမန္ေျပာတဲ့အတုိင္း သူတုိ႔ လုိက္လုပ္မွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဥပေဒအရေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒီမုိကေရစီ စနစ္အရ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကုိ နားေထာင္ရမယ္ဆုိေတာ့ အစုိးရေတြကေတာ့ နားေထာင္မွာျဖစ္ပါတယ္။"
ဒီလို ျမန္မာႏိုင္ငံအေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ားအဖြဲ႕ ကို AIPMC ျမန္မာ့အေရး အာဆီယံပါလီမန္ အမတ္မ်ား အဖြဲ႕ကလည္း ၾကိဳဆိုလိုက္ၿပီး၊ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ EPCB နဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ ထိေရာက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေတြကို လုပ္ကိုင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို႕ AIPMC အမႈေဆာင္ ညြန္ၾကား ေရးမႈး Roshan Jason က ေျပာဆိုပါတယ္။ဒါ့အျပင္ အခုဖြဲ႕စည္းလိုက္တဲ့ ျမန္မာ့ေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ား အဖြဲ႕ EPCB ဟာ အာဆီယံ အမတ္ မ်ား အဖြဲ႕ AIPMC ထက္ေတာ့ ျမန္မာ့အေရးကို ပိုမိုလုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္လို႕လဲ ဦးဟန္ေညာင္ေ၀ က ေျပာဆိုပါတယ္။
"AIPMCထက္ေတာ့ ပုိလုပ္ႏုိင္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိရင္ အာစီယံႏုိင္ငံေတြ အကုန္လံုးက ဒီမုိကေရစီ အစုိးရေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥေရာပ သမဂၢထဲမွာက ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၂၇ႏုိင္ငံ။ ဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကို သူတုိ႔က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ထုတ္ျပမယ္။ လူထုဘယ္လုိ ျမင္သလဲဆုိတာကို အစုိးရေတြက လုိက္နာရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။"
EPCB အေနနဲ႕ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္ေပၚလာေစႏိုင္ဘို႕ အတြက္ ဥေရာပႏိုင္ငံ အစိုးရေတြနဲ႕ ဥေရာပ သမဂၢ တို႕ကို ဖိအားေပးယံုမက တျခားႏိုင္ငံတကာအစိုးရေတြနဲ႕ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရး ေကာင္စီ တို႕ကိုပါ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ တိုက္ တြန္း ေျပာဆိုမႈေတြကို အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအျဖစ္လုပ္ကိုင္သြားမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

“အနွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္”

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆီသို႕
“အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွ် တိုင္းျပည္အတြက္လုပ္လာၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္သည္ကိုယ္႔
ကိုယ္ျပန္၍ ၾကည္႔လိုက္ေသာအခါ ႀကိဳးတိုက္ထဲသို႔ေရာက္ေနသည္ကိုေတြ႔ရေလသည္။”

အထက္ပါစာပိုဒ္မွာဗိုလ္မႈးခ်စ္ေကာင္းေရးခဲ႔သည္႕အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္စာအုပ္၏အဖြင္႕စာပိုဒ္ပင္

ျဖစ္ပါသည္။၁၉၈၈ခုႏွစ္လူထုအံုႁကြမႈႀကီးမွစခဲ႕ေသာစစ္အာဏာရွင္ဆန္႕က်င္ေရ;

ႏွင္႕ဒီမိုကေရစီရရွိေရးလႈပ္ရွားမႈ၏ကာလသည္လည္းလာမည္႔ဩဂုတ္လ (၈)ရက္ေန႕တြင္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္တင္းတင္းျပည္႔ေတာ႔မည္ျဖစ္ပါသည္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာတိုက္ပြဲခရီးရွည္ႀကီးထဲမွာက်ဆံုးသူေတြလဲက်ဆံုးကုန္ၾကရပါ

ၿပီ။ကိုဖုန္းေမာ္တို႕လိုသမိုင္းဝင္ခဲ႔သူေတြရွိသလို၊နအဖမီးသၿဂိဳလ္စက္ေတြထဲမွာ လူမသိသူမသိျပာက်ခဲ႔ရသူေတြ၊ေတာေတာင္ေတြထဲမွာတိုက္ပြဲျဖစ္ရင္းငွက္ဖ်ား

ႏွိပ္စက္ရင္းျဖင္႕ေခါင္းခ်ခဲ႔ရသူေတ၊ြနအဖရဲ႔စစ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္းမႈေတြကိုအံတုၾကံ႕ၾကံ႕ခံရင္းက်ဆံုးခဲ႔ရသူေတြအခုတိုင္အက်ဥ္း

ေထာင္မ်ားထဲတြင္ဒူးေထာက္အညံ႔မခံပဲဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ေနသူေတြရွိေန

သလိုအခ်ိ္ဳ႕လဲလူသားခ်င္းစာနာတဲ႔ကမာၻ႕ႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားကိုေရာက္ရွိေနၾက

ၿပီးအခ်ိဳ႕ကလည္းနယ္စပ္ေဒသေတြမွာပဲအားခဲလို႕ရပ္တည္ရုန္းကန္ေနၾကဆဲတိုက္ပြဲဝင္ေနၾကဆဲပင္၊ၿပည္တြင္းရွိရဲေဘာ္မ်ားကလည္းဟိုပုန္းဒီခိုနဲ႔အလံမလွဲစတမ္း

တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကဆဲပင္။ထိုအင္အားစုမ်ားေၾကာင့္လဲဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲရဲ႕အရွိန္အဟုန္ဟာအဆက္မၿပတ္ဆက္လက္ၿဖစ္ေပၚေနတယ္လို႕လဲဆိုႏုိင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း ဘဝေပါင္းစံုက်င္လည္ရင္းမွ
Migrant ေက်ာင္းေလးတခုမွာ အနာဂတ္ရဲ႔မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကို ပညာသင္ေပးရင္း

ဘဝကိုရုန္းကန္ေနရဆဲပါ။ေန႕စဥ္နံနက္ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္တိုင္းေက်ာင္းေရွ႔အလံတိုင္မွာ

ထိုင္းအလံကိုတင္၊ထိုင္းႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုသီဆိုေနၾကရတဲ႔ခေလးငယ္ေတြကိုၾကည္႔ရင္း

ပင္“ေဩာ္ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွငါတို႕ခေလးေတြကိုယ္႕အမိေျမေပၚမွာေျခခ်လို႕အမိႏိုင္ငံေတာ္

အလံကိုအေလးျပဳခြင္႕ရၾကမွာလဲ”လို႕ေတြးရင္းအၿမဲေၾကကြဲခဲ႔ရပါတယ္။တကယ္ေတြးၾကည့္

ေတာ့လဲဒီကေလးေတြကမွေအးခ်မ္းစြာပညာသင္ခြင့္ရေနပါေသးတယ္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ေက်ာင္းပါေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ကေလးေတြ၊မတရားႀကီးၿမင့္ေနတဲ့ကုန္

ေစ်းႏွူန္းနဲ႕အလွဴေငြအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ေက်ာင္းေတာင္မတက္ႏုိင္ေတာ့တဲ့က

ေလးေတြကၿပည္တြင္းမွာအမ်ားႀကီးပါ္။ဒီလိုဘဝေတြမၿပီးွဆံုးႏိုင္ေသးတဲ့တာ

၀န္ေတြနဲ႕အတူကၽြန္ေတာ္တို႕(၈၈)မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေတြဟာလည္းအသက္ေလးဆယ္တန္းေတြေရာက္လာခဲ႔လို႕ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက မၿပီးေသးတဲ႔တာဝန္ေတြကိုဆက္လက္ယူေနၾကရပါၿပီ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဘယ္အထိခရီးေပါက္ခဲ႔ပါၿပီလဲ?
အျမင္မွာေတာ႕တျပည္လံုးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ကန္႕ကြက္ဆႏၵ ျပမႈေတြျဖစ္လို႕တကမၻာလံုးက ဝိုင္းဝန္းကန္႕ကြက္ရံႈ႕ခ်ၾကလို႕နအဖဟာအက်ဥ္းအက်ပ္မ်ိ္ဳးစံုနဲ႔ႀကံဳေတြ႔ေနရတယ္လို႕

ဆိုႏိုင္ပါတယ္။တနည္းေျပာရရင္အေျခစိုက္စခန္းေတြကိုတခုၿပီးတခုလက္လြတ္ရၿပီး

ေနာက္ဆံုးခံကတုတ္ကေန မီးကုန္ယမ္းကုန္ခုခံေနရတဲ႔ပံုပါပဲ။

တကယ္ေကာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အႏိုင္ရေနတယ္လို႕ယူဆႏိုင္ပါသလား ?

အဆင္႕ဆင္႕အေလ်ာ႕ေပးလာခဲ႔တယ္လို႕ယူဆတယ္ဆိုရင္နအဖရဲ႕ရိုးေျဖာင္႕တဲ႔

လိုက္ေလ်ာမႈတခုေလမ်ုား ေတြ႕ၾကပါသလား၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္စက္တင္ဘာလ

အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ႕အခ်ိန္က ႏိုင္ငံေရးပါတီ ဖဲ႔ြခြင္႔ေပးမယ္ ေရြးေကာက္ပဲြ

လုပ္ေပးမယ္၊အနိုင္ရမယ္႕လူကိုအာဏာလႊဲေပးၿပီးစစ္တပ္ဟာစစ္တန္းလ်ားျပန္ရံု

ပဲလို႕ဦးေစာေမာင္ေျပာခဲ႔တာကိုမွတ္မိၾကဦးမွာပါ။

တကယ္တန္းက်ေတာ႔ရွိသမွ်ႏိူင္ငံေရးပါတီေတြကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးသပ္ရႈိၿဖိဳခြဲ၊နိုင္ငံေရးပါတီ

ေတြရဲ႔႕အေရးပါတဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုဖမ္းၿပီးမွေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပေပးခဲ႔တာပါ။ခ်ည္ၿပီးတုတ္ၿပီးအပိုင္တြက္ထားတဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲမွာျပည္သူလူထုတ

ရပ္လံုးက NLDကိုတခဲနက္ေထာက္ခံလိုက္တဲ႔အခါက်မွျပဴးတူးၿပဲတဲျဖစ္ၿပီး

ဦးေစာေမာင္ကိုျဖဳတ္ခ်လို႕ဦးသန္းေရႊနဲ႔အစားထိုးတာပါ။

တနည္းဆိုရင္ဦးေစာေမာင္ေျပာခ်င္တာေျပာခဲ႔တာေတြဟာေနာက္လူေတြတာဝန္ခံမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ႔သေဘာပါ။ကိုယ္ေျပာတဲ႔စကားေတာင္ကိုယ္တာဝန္မယူႏိူင္တဲ႔လူေတြကသူတို႕ကိုသူတို႕အစိုးရလို႕ဆိုခ်င္ၾကပါေသးတယ္။ေနာက္တခါ

ROAD MAP(၇)ခ်က္ဆိုတာကိုဦးခင္ၫြန္႕ကေရးဆြဲၿပီးအမ်ိဳးသားညီလာခံကို က်င္းပလို႕ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲၾကျပန္ပါတယ္။ ရပ္လိုက္ သြားလိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ဆြဲလုပ္လာတဲ႔အဲဒီညီလာခံေတာင္မၿပီးေသးဘူးအခ်င္းခ်င္း စားခြက္လုရင္း ဦးခင္ၫြန္႔ျပဳတ္သြားျပန္ပါတယ္။သူလုပ္ခဲ႔တာေတြအားလံုးထဲကသူတို႕အက်ိဳးရွိႏိုင္တဲ႔ဟာေတြကလြဲရင္က်န္တာေတြအားလံုးလွစ္လွ်ဴရႈလိုက္ျပန္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားညီလာခံကို (၁၅) ႏွစ္ၾကာက်င္းပျပဳလုပ္ အားရေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲၿပီးမွသူတုို႕

အလိုက်ေရးဆဲြထားတဲ႔အေျခခံဥပေဒကိုအတည္ျပဳဖို႕ေရြးေကာက္ပဲြလုပ္ဖို႕ဆိုၿပီး

ေၾကျငာခ်က္ေတြထုတ္ျပန္တဲ႔အခါအဲဒါဟာေကာင္းတဲ႔ဘက္ကိုေရွ႔ရႈတဲ႔အေျပာင္းအလဲ

လို႕ဘယ္လိုမွယူဆစရာမရွိပါဘူး။
(၁) ေရြးေကာက္ပဲြလုပ္ခဲ့တယ္ “၁၉၈၈ မွ ၁၉၉၀ အထိ ”
(၂) အေျခခံဥပေဒေရးဆဲြ “ ၁၉၉၂ မွ ၂၀၀၇ အထိ” ၿပီးမွ
(၃) လူထုဆႏၵခံယူပြဲႏွင္႕ေရြးေကာက္ပဲြ “၂၀၀၇ မွ ၂၀၁၀ အထိ”ဆိုၿပီး
န အ ဖ ကေတာ႔ ၂၀၁၀ အထိအခ်ိန္ဆဲြဖို႕အဆင္သင္႕ျပင္ထားၿပီးပါၿပီ ။

၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပဲြၿပီးရင္ေရာ ဘာျဖစ္လာမွာပါလဲ ? အခုလူေတြထဲကအခ်ိဳ႕ကို
ယူနီေဖာင္းခၽြတ္ ၿပီးလႊတ္ေတာ္တက္ခိုင္း၊ ေနာက္က ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က
လိုသလုိ ႀကိဳးဆဲြသြားမယ္႕ စစ္အာဏာရွင္အလိုက် အစိုးရကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရၾကမွာပါ။
ကုလားႀကီးနဲ႔ အရာႀကီး အေခၚေဝၚသာေျပာင္းသြားမယ္ ဒါကဒါပါဘဲ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ဖက္က လက္ရွိအေျခအေနကေရာဘယ္လိုပါလဲ ?

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္ ၊ အပါအဝင္ NLD ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ကိုကိုႀကီး၊ကိုေဌးႀကြယ္၊ကိုမင္းေဇယ်ာစတဲ႔

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊အရွင္ဂမၼီရတို႕လို သံဃာေတာ္ေတြ ၊လူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားတက္ႁကြသူေတြ အားလံုး ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရဆဲပါ။ ဥပေဒမရွိပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးလိုက္ျပန္ပါၿပီ။
ဘာမ်ားတုံ႕ျပန္ႏိုင္ပါသလဲ?

ဒီပဲယင္းမွာ အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္ခံရတဲ႔သူေတြ ၊ လူမိုက္ ေမြးၿပီး
ရိုက္သတ္ခံရတဲ႔ရဲေဘာ္ေတြ ၊ ေထာင္ထဲမွာမတရားႏိွပ္စက္ခံရရင္း လက္လြန္ေသဆံုးသြားသူေတြ ၊ အခုၿပီးခဲ႔တဲ႔စက္တင္ဘာမွာ ရိုက္ႏွက္ သတ္ျဖတ္ ၊ဖမ္းဆီၤးခံရသူေတြအတြက္၊တရားမွ်တမႈ ေတြ ဘယ္မွာပါလဲ ? ၿပီးခဲ႔တဲ႔ REFERNDUM မွာထည္႔သမွ် ကန္႕ကြက္မဲေတြအားလံုး ကိုမဲလိမ္ၿပီး ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မႀကံဳစဖူး ရာခိုင္ႏႈန္း(၉၀) ေက်ာ္ ႏိူင္ပါတယ္လို႕ေၾကျငာသြားခဲ႔ၿပီးၿပီ ။အမွန္တရားဘယ္မွာပါလဲ ?

နာဂစ္မုန္တိုင္းေမႊလို႕သိန္းခ်ီေသၿပီးသန္းခ်ီဒုကၡေရာက္ေနရတဲ႔ျပည္သူေတြကိုကူညီခ်င္ၾကသူေတြ

အေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးကန္႕သတ္မႈေတြလုပ္လို႕ ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီတဲ႔ပစၥည္းေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အျမတ္ထုတ္ေနၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာမ်ားလုပ္ႏိုင္ၾကပါသလဲ?ကန္႕ကြက္ရႈံ႔ခ်ရုံမွတပါးအျခားဘာမွမလုပ္ႏိုင္ခဲ႔ပါ။

ထိုအေၿခအေနအားလံုးအတြက္မည္သူ႕တြင္တာ၀န္ရိွပါသနည္း?

စီးပြားေရးနယ္ပယ္တြင္ေတာ႕ ရွင္းပါသည္။ ကုမၼဏီႀကီးတခုတြင္ စီးပြားေရးေပၚလစီမွား၍ အရႈံးေပၚလာခဲ႔ပါလွ်င္ စီမံခန္႕ခဲြၾကေသာ CEO ႏွင္႔တကြ ဘုတ္အဖဲ႔ြအားလံုး ႏႈတ္ထြက္ၾကရံုသာရွိပါသည္။ဥပမာတခုဆိုရလွ်င္ ယခုျပဳခဲ႔ေသာ REFERENDUM တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပည္သူလူထုကို မဲရံုကိုသြား၍ ကန္႕ကြက္မဲေပးၾကပါဟု ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ႔သည္။ထိုေပးခဲ႔ေသာကန္႕ကြက္မဲအားလံုးကိုနအဖတို႕ကမဲလိမ္၍

ေထာက္ခံမဲလုပ္လိုက္ပါသည္။

၉၂ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ဆိုသည္မွာမဲရံုသို႕သြားေရာက္သူအားလံုးနီးပါးျဖစ္ပါသည္။ထိုျပည္သူလူထုမဲမ်ားအလိမ္ခံရမႈတြင္မဲရံုသြားခိုင္းသူႏွင္႕မဲလိမ္သူႏွစ္ဦးတြင္

မည္သူပိုတာဝန္ရွိပါသလဲ?

သူခိုးကို ေခါင္းေပါင္းေပါင္း၍ တိုက္ပံုႏွင္႕ခ်ိတ္ပုဆိုးဝတ္ရံုမွ်ႏွင္႕လူႀကီးလူေကာင္းဟုမည္သူကယူဆၾကပါမည္လဲ? သူတိုက္ပံုေတြဘာေတြဝတ္ထားတာပဲ စိတ္ခ်ရပါတယ္ဟု ေျပာသျဖင္႕ ေဂါပကလူႀကီးခန္႕မိေသာအခါက်မွ ဘုရားအလွဴေငြမ်ားခိုးေၿပးသြားသည့္အခါ သူခိုးကို စိတ္ဆိုးရမည္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ယံုၾကည္စြာအပ္ႏွံံခိိုင္းသူကိုအျပစ္တင္ရပါမည္လား? သို႕ေသာ္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကေသာယခုအေၿခအေနမွာေတာ့ဘယ္သူကိုမွအၿပစ္မပံုခ်ႏုိင္ပါ၊

ၿဖစ္လာေသာအေၿခအေနေပၚတြင္အေကာင္းဆံုးမည္သို႕ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မည္ကိုွ

စဥ္းစားရန္သာရွိပါသည္။

လူထုလွဳပ္ရွားမွူမ်ားႏွင့္တာ၀န္ခံမွူ

လူထုတိုက္ပြဲမ်ားအရွိန္ၿမွင္႕တင္ၾကသည့္အခါအထိအခိုက္အရွအနာမ်ားစြာရွိပါ

သည္။ရိုက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားအတြက္တရားမွ်တမႈျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေပးရန္လႈံ႕ေဆာ္သူတို႕မွာတာဝန္ရွိသလို၊လႈပ္ရွားမႈမ်ား

ေၾကာင္႕ေနမရသျဖင္႕ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာရသူမ်ားအတြက္တာဝန္ယူူရန္မွာလည္းလႈံ႕ေဆာ္သူတို႕တာဝန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေပးဆပ္ခဲ႔ရေသာအသက္မ်ား၊ဘဝမ်ားစသည္႕အရင္းအႏွီးမ်ား အတြက္တိုက္ပြဲကိုဆက္လက္အရွိန္အဟုန္ၿမွင္႕ၿပီးေအာင္ပြဲရသည္အထိ တိုက္ပဲြဝင္ရန္မွာလည္းလႈံ႕ေဆာ္သူမ်ား၏တာဝန္ပဲျဖစ္ပါသည္။သို႕မွသာ ယံုၾကည္စြာအသက္ေပး၊ဘဝေပး တိုက္ပဲြဝင္ခဲ႔သူတို႕အတြက္ တာဝန္
ေက်ပါလိမ္႕မည္။ဤေနရာတြင္ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုအေလးအနက္တင္

ၿပခ်င္ပါသည္။

ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္သျဖင္႕ဆႏၵဝင္ျပခဲ႔သူဟူ၍မရွိပါဟုကၽြန္ေတာ္ရဲရဲႀကီးဆိုရဲပါသည္။ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္သျဖင္႔ ဒီေရာက္မွ ဆႏၵျပခဲ႕ဖူးသူလိုလို ေရာေယာင္ဟန္ေဆာင္သူတို႕ေတာ႕ရွိခ်င္ရွိပါလိမ္႕မည္။ျပည္တြင္း၌ေနၾကသူမ်ားသည္ထိုကိစၥမ်ားကိုမသိၾကပါ။

လြတ္ရာနယ္ေျမေရာက္မွ ဘာႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမွလုပ္ခြင္႔မရၾကပဲတတိယႏိုင္ငံသြားသည္႕

တံခါးတေပါက္သာဖြင္႕ထားေပးသည့္အေနထားမ်ိဳးသည္မၿဖစ္သင့္ဟုဆိုခ်င္ပါသည္။

သြားခ်င္သူေတြသြားၾကသလိုႏိုင္ငံေရးဆက္လုပ္ခ်င္သူေတြလည္းရွိၾကပါသည္။

သို႕ေသာ္ဒီေနရာတြင္ဘာေရြးခ်ယ္ခြင့္မွမရပါ။လုူအမ်ိဳးမ်ိဳးအေထြေထြကိုစီစစ္

ေဆာင္ရြက္ရန္၊ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ႀကီးမားေသာအခက္အခဲမ်ားရွိခဲ့မည္ဆိုသည္မွာအေသအခ်ာပင္ၿဖစ္ပါသည္။သို႕ေသာ္ထိုအေၾကာင္းၿပခ်က္တခုတည္းၿဖင့္လက္ပိုက္ၾကည့္မေနသင့္ပါ။ေရွ႕ဆက္တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ထိုသို႕ေသာ
အေၿခအေနမ်ားဆက္လက္ႀကံဳေတြ႕ရန္ရွိပါဦးမည္။အေလးအနက္စားစဥ္းစားရမည့္အခ်က္ၿဖစ္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘာလုပ္ႏိုင္ပါသလဲ?
တိုက္ပဲြကာလ ႏွစ္သက္တမ္းရွည္လာတာႏွင္႔အမွ် အထိအခိုက္အရွအနာ အဆံုးအရံႈးေတြကမ်ားလာပါသည္။အေျခအေနေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ႕ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပဲြ၊လူထုတိုက္ပဲြမ်ားကိုျပင္ဆင္တဲ႔အခါ ၿပီးခဲ႔တဲ႔အမွားေတြကို ျပန္သံုးသပ္ေရွာင္ရွားရင္း အဆံုးသတ္တိုက္ပဲြကို ဘယ္လိုျပင္မလဲဆိုတာႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑ကိုယူထားသူမ်ားမွာ

ႀကီးေလးတဲ႔တာဝန္ရွိေနပါတယ္လို႕ဆိုခ်င္ပါတယ္။

ရန္သူတြင္ လက္နက္အာဏာ ေငြေၾကးလူအင္အားစသည္ျဖင္႕ ျပည္႕စံုသည္မွာ
မွန္ပါသည္။ ေနာက္တခါ နာဇီလို၊ ဖက္ဆစ္လို မိမိအမ်ိဳးသားေရးကို ေရွ႔တန္း
တင္သူမိ်ဳးပင္မဟုတ္ပဲမိမိကိုယ္က်ိဳးစီးပြားမွလြဲ၍ဘာမွမစဥ္းစားသည္႕ လိုအပ္လွ်င္ဇတ္တူသားစားရန္ပင္ဝန္မေလးသည္႕အာဏာရႈးစစ္အာဏာရွင္ျဖစ္

ပါသည္။

ထိုအာဏာရွင္မ်ိ်းကိုေခါင္းေလးဝင္ပါရေစဦးဆိုသည္႕ကုလားအုတ္ပံုျပင္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး

ျဖင္႕ခ်ဥ္းကပ္လွ်င္ေခတ္သစ္ကုလားအုတ္ပံုျပင္ထဲကလိုအသားေပၚခံရရံုသာရွိပါသည္။ထိုလူအမ်ိဳးအစားေတြကိုခဏတျဖဳတ္အသံုးက်ခ်ိန္တြင္သံုး၍မလိုခ်ိန္မွာခ်နင္းပစ္လိုက္မွာအေသအခ်ာပါ။ေရွ႕ကႀကိဳးစားခဲ့ဘူးသူမ်ားကိုၾကည့္ပါ။ဇတ္

တူသားစားသည္႕သာဓကမ်ားကိုၾကည္႔ပါ။

လက္ရွိဝံသာႏုNLDလိုလူမ်ိဳးေတြ၊ေအးလြင္တို႕လိုလူမ်ိဳးေတြ၊ငါးမင္းေဆြတို႕လိုလူမ်ိဳး

ေတြစသည့္ေဖာ္လံဖားလူတန္းစားမ်ားပင္ဘယ္ေလာက္ခံမည္လဲဆိုတာကိုေစာင္႕ၾကည္႔ပါဦး။

သို႕ေသာ္အင္အားႀကီးမားသည္ဆိုသည္တိုင္းေၾကာက္စရာမဟုတ္ပါ။လူထု

ေထာက္ခံမွူမရေသာဘယ္လို မတရားအစိုးရမ်ားမွ ေရရွည္မတည္တံ့ႏုိင္ပါ။
ခိုင္မာေသာႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွူေနာက္တြင္ၿပည္သူလူထုမ်ားညီညြတ္စြာလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ၾကရန္သာလိုပါသည္။

ဥပမာတခုတင္ၿပလိုပါေသးသည္။ေတာထဲတြင္အင္အားႀကီးမားလွပါသည္ဆို

ေသာေတာဆင္ရိုင္းအုပ္လိုက္ႀကီးပင္ေတာေခြးက်င္ငယ္ရည္နံ႔ရသည္ႏွင္႕ တဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္ေၾကာက္ၾကရွာပါသည္။ဆင္ႏွင္႕ေတာေခြးမ်ားအ

ေကာင္ခ်င္းယွဥ္လွ်င္ႏိႈင္းစရာပင္မရွိပါ။

သို႕ေသာ္ေတာေခြးမ်ား၏ ညီၫြတ္ျခင္းကိုေၾကာက္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆင္ျဖစ္ေစ၊က်ားျဖစ္ေစ ၊မည္သည္႕သတၱဝါျဖစ္ေစ သူတို႕တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္
ရန္ဝန္ေလးျခင္းမရွိပါ။သူတို႕သတ္ကြင္းအတြင္းဝင္လာသည့္အခါက်င္ငယ္ရည္

ပန္းသည္႕အေကာင္ကပန္း၊ေရွ႔ကဝင္သည္႕အေကာင္ကဝင္၊ေနာက္ကဆြဲသည္႕အေကာင္ကဆြဲ၊အေပၚမွခုန္ခ်သည္႕အေကာင္ကခ်၊ေရဆီမေရာက္ေအာင္လမ္းလႊဲသည္႔အေကာင္ကလႊဲျဖင္႕ေနာက္ဆံုးဆင္ႀကီးဘုန္းဘုန္းလဲက်မွေအာင္ေသ

ေအာင္သားစားၾကပါသည္။

သူတို႕တြင္မတိုက္ခိုက္ခင္မွာဆင္ေသရင္ဘယ္အပိုင္းကိုမွငါကယူမယ္ဆိုၿပီး
ႀကိဳတင္ေဝပံုခ်ထားျဖင္းလဲမရွိပါ။ငါကအုပ္စုေခါင္းေဆာင္မို႕ဝမ္းတြင္းသားေတြကိုငါ႕သားသမီးေတြအတြက္ယူသြားမယ္ဆိုတဲ႔ေခါင္းေဆာင္

မ်ိဳးလဲမရွိပါ။ငါကေတာ႕အႏၱရယ္မ်ားတဲ႔ႏွာေမာင္းေနရာမွာေနရလို႕သူက

ေတာ႕အေနာက္ကပဲဝင္ဆဲြလို႕စသည္ျဖင္႕လဲမကဲြပါ။ဆင္ေကာင္ႀကီးမွမေသေသးခင္စားအိုးစားခြက္ေတြႀကိဳျပင္ထားတဲ႔အေကာင္ေတြလဲမရွိပါ။တိုက္ပြဲမွာအေခ်ာင္ခိုေနၿပီးဆင္ေသခ်ိန္က်မွေခါင္းေပၚတက္ထိုင္တတ္တဲ႔အ

ေကာင္မိ်ဳးလဲမရွိပါ။ဒီတိုက္ပဲြမွာဆင္ႀကီးမေသလို႕စိတ္ဆိုးသြားရင္ငါေတာ႕မလြယ္ဘူးဆိုၿပီးစိတ္ဆိုးေအာင္မလုပ္ပဲေနတဲ႔အေကာင္လဲ
မရွိပါ။

သူတို႕သိသည္မွာသူတို႕သတ္ကြင္းျပင္ထားသည္႔ေနရာသို႕ဝင္လာသည္႕မည္

သည္႕သားေကာင္မဆိုအၿပီးအျပတ္ေခ်မႈန္းစားေသာက္ၿပီးမ်ိဳးဆက္ကိုထိန္းသိမ္းရန္သာျဖစ္ပါသည္။
အရိုင္းဥပေဒမွာေတာေခြးေတြကိုသူတို႕ရဲ႔စုစည္းညီၫြတ္မႈေၾကာင္႕

ေတာဘုရင္ဆိုတဲ႔အေကာင္ႀကီးေတြေတာင္ဖိန္႕ဖိန္တုန္ေအာင္ေၾကာက္

ၾကရပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာေတာေခြးေတြထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာအသိဥာဏ္ျမင္႕မားေသာလူသား

မ်ားၿဖစ္ၾကပါသည္။ျမန္မာျပည္ရဲ႕မ်ားစြာေသာျပည္သူလူထုကနအဖကိုလက္
မခံဘူးဆိုတာ၁၉၉၀ျပည္႔ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔သက္ေသျပၿပီးပါၿပီ။ၿငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵေဖၚထုတ္တဲ့နည္းလမ္းမ်ားစြာနဲ႕သက္ေသၿပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။၂၀၀၇စက္တင္ဘာလကၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႕ေက်ာင္းသားၿပည္သူမ်ားရဲ႕ေရြဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးဟာကမၻာသိပါ။ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကလည္းျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔တသားတည္းရွိတဲ့အေၾကာင္းဆႏၵေတြထုတ္ေဖၚၿပခဲ့ၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။

မျဖစ္လာႏိုင္ေသးတဲ႔ကုလသမဂၢတပ္ႀကီးေတြ၊အေမရိကန္တပ္ႀကီးေတြဝင္လာဖို႕ကိုစိတ္ကူးမယဥ္တာပိုေကာငး္ပါတယ္။ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႕

တကယ္ညီၫြတ္ဖို႕သာလိုပါသည္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ျပည္႔ေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာျပည္သူလူထုအတြက္အလိုအပ္ဆံုးအရာကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္အရည္အေသြးျပည္႕ဝတဲ႔ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႕ပီ

ျပင္တဲ႔ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈဟာအေရးတႀကီးလိုအပ္ေနပါတယ္။အဲဒီေနာက္

ကဒီမိုကေရစီအေရးလွူပ္ရွားသူအားလံုးရဲ႕ညီၫြတ္မႈနဲ႕လူထုအင္အားေပါင္းစပ္လိုက္

မယ္ဆိုရင္ မေအာင္ျမင္စရာမရွိဘူးလို႕ဆိုခ်င္ပါတယ္။

အေတြ႕အႀကံဳ၊အေတြးအေခၚႀကီးမားတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာပိုၿပီးျမင္ႏိုင္ဦးေဆာင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာယံုၾကည္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လိုၿမန္မာသိကမၻာသိလူထုေခါင္းေဆာင္ေတြရွိပါတယ္။ဒါေပမယ့္အဲဒီလူထုေခါင္းေဆာင္ေတြခ်မွတ္ထားတဲ့ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွူလမ္း

ေၾကာင္းအတိုင္းသူတို႕ဖမ္းဆီးခံေနရခ်ိန္မွာဆက္လက္အေကာင္အထည္ ေဖၚေပးမယ့္၊ဦးေဆာင္မွူေပးမယ့္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြလိုပါတယ္။

စက္တင္ဘာအေရးအခင္းၿပီးကာစမွာအေမရိကန္လူမ်ိဳးမိတ္ေဆြတဦးက
ကၽြန္ေတာ္႔ကိုေမးဘူးပါတယ္။စက္တင္ဘာအေရးေတာ္ပံုႀကီးဘာလို႕အ

ေျခမႈန္းခံရလဲဆိုတာနဲ႔၊ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးဆိုရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလဲဆိုတာပါ။

သူေမးတဲ႔စိတ္ဝင္စားစရာေမးခြန္းေတြကိုေေဖၚျပေပးခ်င္ပါတယ္။
(၁) သံဃာ႔နာယကအဖဲြ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြပူးေပါင္းလာရင္အႏိုင္ရႏိူင္မလား?
(၂) အျခားဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားပူးေပါင္းပါဝင္လာရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလား?
(၃)စစ္တပ္ကပူးေပါင္းလာမယ္ဆိုရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလား?အႏိုင္ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္

ဘယ္အဆင့္ေလာက္ထိပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈလိုမလဲ၊ဥပမာေအာက္ေျခအဆင္႔အထိလား၊စစ္ဗိုလ္အဆင္႕လား၊ဒုဗိုလ္မႈးႀကီးအဆင္႕လား၊ဒါမွမဟုတ္လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းထဲကတေယာက္ေယာက္ပါဝင္ပူးးေပါင္းဖို႕လိုလားစတဲ႔ေမးခြန္းေတြပါ။

ကာယကံရွင္ၿဖစ္တဲ့ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာဒီထက္မက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေမးခြန္း
ေတြထုတ္ဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ဘဝေတြအသက္ေတြနဲ႕ရင္းရတဲ့တိုက္ပြဲေတြအတြက္အၿပန္ၿပန္အလွန္လွန္သံုးသပ္ဖို႕လိုပါလိ္မ့္မယ္။

ကၽြန္ေတာ္႕အေနနဲ႔အခ်ုဳပ္ဆိုရရင္ေတာ႔ပီျပင္တဲ႔ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈနဲ႔ လူထုအင္အား(ဆရာလူထုဦးစိန္ဝင္းစကားနဲ႔ေျပာရရင္PEOPLE POWER)နဲ႔

ညီၫြတ္မႈသာအဆံုးသတ္တိုက္ပဲြကိုအဆံုးအျဖတ္ေပးလိမ္႕မယ္ဆိုတာပါပဲ။

ဘယ္လိုအသြင္မ်ိဳးနဲ႕လူထုတိုက္ပြဲလဲ၊ဘယ္အတိုင္းအတာအထိတိုက္ၾကမလဲ

ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ေဖၚေဆာင္ၾကမလဲဆိုတာကိုေတာ့ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္သူေတြ
ဆံုးၿဖတ္ေပးရမွာပါ။ ဘာၿဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ၿပည္သူေတြကသူတို႕အတြက္
ဒီမိုကေရစီေဖၚေဆာင္ေဆာင္ေပးႏိုင္မယ္လို႕ယူဆသူေတြကိုသူတို႕ဆႏၵနဲ႕ေရြး

ခ်ယ္ထားၿပီးသားပါ။ၿပတ္သားတဲ့မူတရပ္နဲ႕အတူလူထုကိုဦးေဆာင္ၾကေစခ်င္ပါ

တယ္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္အဆံုးသတ္တိုက္ပဲြဆီသို႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ဦးတည္မလား? အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္အင္ဖန္နတီဆီသို႔ဦးတည္မလား?
ဆိုတာေရြးခ်ယ္ၾကဖို႕အခ်ိန္က်ေရာက္ပါၿပီလို႕တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

D-Wave