7.05.2008

Security Tightened in Rangoon after Bomb Blast ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း လုံၿခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စစ္ေဆး


File photo shows members of Burma's special police force on guard in Rangoon. Burmese junta
has deploying security guards around-the-clock at government buildings and at the offices
of junta-backed groups following Tuesday’s bomb blast in Rangoon. (Photo: AFP)

Burmese authorities have begun deploying security guards around-the-clock at government buildings and at the offices of junta-backed groups following Tuesday’s bomb blast at a Union Solidarity and Development Association (USDA) office in Rangoon, according to sources close to authorities.
Since Tuesday’s incident at the USDA office in Shwe Pyi Thar Township in the northern outskirts of Rangoon—in which no one was killed—military authorities have increased nighttime patrols in army trucks and have set up checkpoints around the city, as well as urging the public through state-run media to remain alert and to report any suspicious activity, said the sources.


The chairman of Rangoon City Development Committee, Brig-Gen Aung Thein Linn, who is also an official with junta-backed civic organization USDA, told reporters in Rangoon that members of the USDA will be deployed as security guards around assigned offices and buildings.
Speaking to The Irrawaddy on Thursday, an official from Rangoon City Development Committee who requested anonymity said: “Aung Thein Linn said that he will increase security patrols. All USDA offices will be guarded 24 hours. And members of the USDA will be deployed as security troops.”
A USDA member in Kyauktada Township said that security guards recruited from his organization would undergo security training.
“The Authorities in townships and wards around Rangoon are calling meetings at the moment,” said a member of the Township Peace and Development Council. “They also asked residents to become involved in the security guard training, which will be led by USDA officials.”
Members of the Township Peace and Development Council in Rangoon have been pressuring local authorities in every ward in Rangoon division to form security groups within the next few days, said residents in Hlaing Thayar, Yankin and Pabedan townships.
An armed students’ group in exile, the Vigorous Burma Student Warriors, later claimed responsibility for the bombing.
Irrawaddy correspondent Aung Thet Wine contributed to this report from Rangoon.
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း လုံၿခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စစ္ေဆး
ဇူလိုင္ (၁) ရက္ နံနက္ ရန္ကုန္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ ႀကံ့ဖံြ႕႐ံုး၌ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္တုိင္း တတုိင္းလုံးရွိ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံးမ်ားတြင္ လုံၿခဳံေရးအစီအစဥ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွံ႔ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ်ထား စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
“ေရႊျပည္သာမွာ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံး ဗုံးေပါက္တဲ့အတြက္ အခုလုိ လုံၿခံဳေရးေတြ စတင္ေဆာင္ရြက္တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ရန္ကုန္တုိင္း ႀကံ့ဖြံ႕အသင္းက အခုလုိ စီစဥ္တာပါ။ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕၀င္ေတြက မိမိနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာ အလွည့္က်စီ ေစာင့္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္မွ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕ ၀င္တဦးက ေျပာသည္။
ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ အမွတ္ (၆) ရပ္ကြက္ ဘုရင့္ေနာင္လမ္းမႀကီးရွိ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံးတြင္ ယခုလ (၁) ရက္ ေန႔ နံနက္ (၆) နာရီခြဲအခ်ိန္ခန္႔က ဗုံးေပါက္ကြဲျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီး ေနာက္တေန႔မွစ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွံ႔ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ်ထားကာ ကားမ်ား ကို စစ္ေဆးေနေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးက “မဂၤလာဒံုကေန မရမ္းကုန္းလမ္းဆံုထိ ျပည္လမ္းေပၚမွာ (၃) ဂိတ္၊ အင္းစိန္ ကေန လွည္းတန္းလမ္းဆံု (၂) ဂိတ္၊ လွည္းတန္းကေန ေျမနီကုန္းအထိ (၃) ဂိတ္၊ ေျမနီကုန္း ကေန စံျပ႐ုပ္ရွင္႐ံုအထိ (၃) ဂိတ္၊ ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း ဂိတ္ေတြ အမ်ားႀကီးခ်ထားၿပီး ကားအသြား အလာကို စစ္ေနတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆာ့ဖ္လို၊ ပါဂ်ဲ႐ိုးလို ကားအေကာင္းစားေတြကို အေသအခ်ာ စစ္ေဆးေနတာ ေတြ႕တယ္” ဟု ေျပာသည္။
နအဖ စစ္အစိုးရသည္ ေပါက္ကဲြမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚတိုင္း ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံမ်ားကို စြပ္စဲြေလ့ ရွိၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ စစ္ေဆးေရးလုပ္ျခင္းႏွင့္ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားကို လူျမင္ကြင္း၌ ခ်ထားျခင္းတို႔ လုပ္ေလ့ရွိသည္။
သုိ႔ေသာ္ ယခုတႀကိမ္၌ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ အထူးမ်ားျပားျခင္း၊ ျပည္လမ္းမေပၚကဲ့သုိ႔ ေနရာမ်ိဳးတြင္ သံဆူးႀကိဳးခံုမ်ား ခ်ၿပီး အေသအခ်ာ စစ္ေဆးျခင္း၊ လိုင္းကားမ်ား၊ ၾကားကားမ်ားထက္ အိမ္စီး ကားငယ္မ်ား၊ ဇိမ္ခံကားအႀကီးမ်ားကို ပိုမို စစ္ေဆးျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား၌ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲ၊ အရန္မီးသတ္တပ္ဖဲြ႕၀င္မ်ားႏွင့္ အရပ္၀တ္ လူမ်ား ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကၿပီး စစ္သားမ်ားကုိမူ ဂိတ္မ်ား၏ မနီးမေ၀းမ်ားတြင္သာ ေနရာခ်ထားေၾကာင္း၊ ညဘက္၌လည္း စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား ခ် စစ္ေဆးေနေၾကာင္း သိရသည္။
နအဖ စစ္အစိုးရ၏ ဇူလိုင္ (၂) ရက္ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေရႊျပည္သာ ႀကံ့ဖြံ႕႐ုံး ဗုံးေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ႐ုံးခန္း၏ အုတ္နံရံအက်ယ္ (၆) လက္မ၊ အျမင့္ (၉) လက္မခန္႔ ေပါက္ထြက္ပ်က္စီးကာ ႐ုံးေအာက္ ထပ္အ၀င္ တံခါးႀကီး၊ ျပဴတင္းေပါက္မွန္မ်ား၊ စာေရးစားပြဲ (၃) လုံး၊ ကုလားထုိင္ (၆) လုံး၊ လက္ႏွိပ္ စက္ (၁) လုံး၊ တယ္လီဖုန္းကုိယ္ထည္ (၁) ခု ပ်က္စီးေၾကာင္း၊ လူထိခိုက္ဒဏ္ရာရမႈ မရိွေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။
ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္၌ တာ၀န္က် ရဲတဦးကမူ ဗုံးအမ်ဳိးအစားမွာ ယခင္ ဧၿပီ (၂၀) ရက္က ေပါက္ကြဲ ေသာ ဗုံးမ်ားထက္ ေပါက္အား ျပင္းထန္ကာ လူကုိေသေစႏုိင္သည္အထိ အႏၲရာယ္ရွိေသာ လက္ လုပ္ဗုံးအမ်ဳိးအစား ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။
ယခုအခါ တရားခံဖမ္းဆီးရရွိေရးအတြက္ စုံစမ္းေနၿပီး အမ်ားျပည္သူမ်ားကလည္း မသကၤာဖြယ္ရာ လူမ်ား ေတြ႕ရွိပါက အခ်ိန္မီသတင္းေပးရန္ အစုိးရသတင္းစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

စိန္ေခၚမႈမ်ားကုိ အန္တုသူ




၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၄) ရက္ေန႔ဆုိလွ်င္ အင္းစိန္ ေထာင္၌ မတရားေထာင္ခ်ခံထားရသူ ဆရာ ဦး၀င္းတင္သည္ ေထာင္သက္ (၁၉) ႏွစ္ တင္းတင္း ျပည့္ၿပီျဖစ္သည္။ လူသတ္မႈျဖင့္ ေထာင္တသက္ တကၽြန္း က်ေနသူမ်ားပင္ ေထာင္တြင္း ဆုမွတ္ရက္ ေလွ်ာ့ရက္မ်ား ခံစားခြင့္ရသျဖင့္ (၇) ႏွစ္သာသာ ေလာက္ ေထာင္တြင္း၌ ေနသားရလွ်င္ ေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္ၾကသည္။ ဆရာသည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ လက္နက္ကုိင္ ပုန္ကန္ခဲ့သူတဦး မဟုတ္သလုိ အာဏာရွင္တုိ႔အား လုပ္ႀကံရန္လည္း အိပ္မက္မွ် မက္ခဲ့သူမဟုတ္။ ဆရာသည္ သတင္းစာသမားပီပီ တုိင္းျပည္ လူထု ေတြ႕ႀကံဳ ခံစားေနရေသာ ဒုကၡဆင္းရဲတုိ႔ကုိ ႏွလံုးရည္ျဖင့္ ကယ္တင္ရန္ ႀကိဳးစား အားထုတ္သူမွ်သာျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း တုိင္းျပည္ျပႆနာမ်ားကုိ အၾကမ္းမဖက္သည့္နည္း (ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကုိ ႏုိင္ငံေရးနည္းအရ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးအေျဖရွာသည့္နည္း) ျဖင့္ အေျဖရွာလုိသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ လက္တဲြမိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ဆရာဦး၀င္းတင္ကဲ့သုိ႔ေသာ ႏွလံုးရည္သမားတဦးကုိ ၿငိဳးသူရန္ဖက္သဖြယ္ ဆယ္စုႏွစ္ (၂) စုနီးပါး ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားရက္သည့္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ “သူရသတၱိ” ကား အံ့စရာေကာင္းလွ ေပသည္။ အကယ္သာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ အမွန္တကယ္ ခ်စ္သည္ဆုိလွ်င္ “ျပည့္မ်က္စိ”၊ “ျပည့္နား”၊ ျပည့္ဦးေႏွာက္” သဖြယ္ျဖစ္ေသာ သတင္းစာဆရာ စာေရးဆရာ ပညာရွင္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်မည့္အစား ေနရာေပး စကားေျပာဆုိ ေဆြးေႏြးခြင့္ ေပးရေပမည္။
ဆရာသည္ စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာအျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳခဲ့သည္။ သူ ေနထုိင္ က်င္လည္ရာ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ရွိ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္မ်ားကုိလည္း စိတ္ေစတနာ ျပည့္၀စြာ ကူညီေထာက္ပ့ံေလ့ ရွိသည္မွာ သူ၏ ထူးျခားထင္ရွားသည့္ စ႐ုိက္သဘာ၀ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာသည္ လူခ်စ္ လူခင္မ်ားသူ ျဖစ္ေပသည္။ ဆရာသည္ သူ႔ လူမႈပတ္၀န္းက်င္တြင္ အကူအညီလုိေနသူ မည္သူ႔ကုိ မဆုိ မ်က္ႏွာစိမ္း မ်က္ႏွာက်က္ မေရြး ကူညီတတ္သူ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူအလုပ္လုပ္သည့္ သတင္းစာတုိက္မွ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အလုပ္သမား မိသားစုမ်ား၏ စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲ မ်ားကုိ သူ႔အိတ္ထဲမွ စုိက္ထုတ္ကူညီေလ့ရွိသည္။ သူ ရရွိသည့္လစာ ၀င္ေငြကုိ သူ႔အတြက္ သံုးစဲြသည္က နည္း၍ အျခားလုိအပ္ေနသူ မိတ္ေဆြမ်ား လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားအတြက္ သံုးစဲြသည္က မ်ားေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ ေနထုိင္စားေသာက္မႈ ဘ၀ပံုသဏၭာန္ကုိ အာဏာရွင္ဘက္သားတုိ႔က “ဘံု၀ါဒ” သမားအျဖစ္ ကင္ပြန္းတပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာ့ကုိ ကြန္ျမဴနစ္ဟု တံဆိပ္ကပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ေအာင္ႀကီးကပင္လွ်င္ ဆရာ့အား ကြန္ျမဴနစ္ဟု စြပ္စဲြခဲ့သည္ကုိ မွတ္မိၾကမည္ ထင္ပါသည္။
အမွန္တြင္မူ ဆရာ့စိတ္ေန စိတ္ထားမွာ “သူေတာ္စင္” တဦးကဲ့သုိ႔ ျဖဴစင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ သူ႔တကုိယ္ေရ တကာယအတြက္ ၿခိဳးၿခံစြာေနတတ္သူျဖစ္၍ အ၀တ္အစား၊ အသံုး အေဆာင္မွအစ ေငြေၾကးအဆံုး အျခားလုိအပ္ေနသူမ်ားကုိ ေ၀မွ်စြန္႔ႀကဲတတ္သည္မွာ ၀ါသနာ တခုလုိပင္ ျဖစ္သည္။ အလြန္ က်ဥ္းက်ပ္သည့္ ေထာင္ထဲမွာပင္ ဆရာသည္ သူ၏ ေထာင္၀င္စာတြင္ ပါရွိလာေသာ အသံုးအေဆာင္ အစားအေသာက္မ်ားကုိ အျခားလုိအပ္ေနသူမ်ားအား မွ်ေ၀ စြန္႔ႀကဲေလ့ ရွိေပသည္။ ရံဖန္ရံခါ သူ႔အတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္သည့္ အာဟာရျဖစ္မည့္ အစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆး၀ါးမ်ားကုိပင္ ေ၀မွ်တတ္သျဖင့္ ေဘးမွ ရဲေဘာ္မ်ားက ၀င္ေရာက္ ဟန္႔တားၾကရသည္။ သုိ႔တုိင္ေအာင္ ဆရာက အၿပံဳးမပ်က္ဘဲ “ေ၀လုိက္ပါဗ်ာ၊ က်ေနာ္လည္း ေနေကာင္းေနတာပဲ၊ အသည္းအသန္ႀကီး ဖ်ားနာေနတာမွမဟုတ္ဘဲ” ဟု ေျပာတတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ဆရာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ သူေျပာသည့္အတုိင္း ခဲြတမ္းခ် ေ၀မွ်ေပးရၿမဲျဖစ္သည္။
အမွန္ဆုိလွ်င္ ဆရာ့က်န္းမာေရးမွာ ေဒါင္ေဒါင္မည္မဟုတ္ပါ။ အ႐ုိးက်ည္းေပါင္းတက္ ေရာဂါေၾကာင့္ လည္ပင္းတြင္ အၿမဲတေစ ေဒါက္ခ်ာ စြပ္ထားရသည္။ ႏွလံုးေရာဂါအတြက္လည္း အၿမဲ ေဆးစား ေနရသည္။ ဆီးေရာဂါ ခံစားေနရ႐ုံမက အူက်ေ၀ဒနာကုိလည္း အာဏာပိုင္မ်ားက လ်စ္လ်ဴျပဳ ထား၍ လက္တဖက္ႏွင့္ အၿမဲေဖးမထားရပါသည္။ အက်ဥ္းေထာင္တုိက္ထဲတြင္ ေနေရာင္၊ ေလေကာင္းေလသန္႔၊ ေရေကာင္းေရသန္႔ မရသျဖင့္လည္း အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈ ရွိပါသည္။ အက်ဳိး ဆက္မွာ ဆရာ့မ်က္ေစ့မ်ား မႈန္၀ါးေနၿပီ။ အေပၚသြားမ်ား လံုး၀မရွိရွာေတာ့။ ေအာက္သြားလည္း သြားေလးငါးေခ်ာင္းသာ က်န္ေတာ့သည္။ သို႔တုိင္ေအာင္ ဆရာသည္ စာေရးေသာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ဘ၀တူရဲေဘာ္မ်ားအတြက္သာ ၾကည့္၍ သူ႔အတြက္ စဥ္းစားေလ့မရွိပါ။ စစ္အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ကား သူ႔ရပ္တည္ခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္တုိ႔ကုိ ျမဴမႈံမွ်ပင္ အပြန္းအပဲ့ ခံတတ္သူမဟုတ္ပါ။ ဤသည္ပင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားက ဆရာ့အေပၚ အထူးေလးစား ခ်စ္ခင္ရသည့္အေၾကာင္းျဖစ္သည္။
ေထာင္ထဲတြင္ ေထာင္၀င္စာ လုံး၀မလာႏိုင္သူမ်ား၊ (၂) လ (၃) လမွ တႀကိမ္လာတတ္သူမ်ား၊ ေထာင္၀င္စာလာေသာ္လည္း ခ်ဳိ႕တဲ့သူမ်ား စသည္တုိ႔ကုိ ဆရာက အေသအခ်ာ မွတ္သားထား တတ္သည္။ သူ ေထာင္၀င္စာေတြ႕ၿပီး ျပန္လာသည္ႏွင့္ အဆင္သင့္သူ ရဲေဘာ္တဦးကုိ အကူအညီ ေတာင္း၍ အစားအေသာက္မ်ားကုိ ခဲြတမ္းခ် အထုပ္ကေလးမ်ား ထုပ္ေစသည္။ လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္း အတြက္ လုိအပ္ခ်က္ႏွင့္ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဟင္းလ်ာ၊ မုန္႔ပဲသြားေရစာ၊ သစ္သီး၊ ေဆး၀ါး စသည္ မ်ားကုိ အထုပ္ငယ္မ်ား ထုပ္၍ မွ်ေ၀ေပးသည္။ သူ႔အတြက္ အနည္းငယ္သာ ခ်န္တတ္သည္။ စစ္အာဏာရွင္၏ အက်ဥ္းတုိက္ထဲ၌ ထုိကဲ့သုိ႔ ကုိယ့္အတၱကုိ ခ်ဳိးႏွိမ္ကာ ၿခိဳးၿခိဳးၿခံၿခံ ေ၀မွ် စားေသာက္ႏုိင္ေရး ကိစၥသည္ ေျပာသေလာက္ လြယ္သည့္ကိစၥမဟုတ္ေပ။ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းႀကီးေလ “အတၱစိတ္က တုိးထြက္လာတတ္ေလေလ” ျဖစ္သည္။
တုိက္ခန္းတခန္းထဲတြင္ ႏွစ္ေယာက္အတူ ပိတ္ထားျခင္းခံေနရေသာ္လည္း မိမိ၏ ေထာင္၀င္စာ ရိကၡာကုိ အခန္းေဖာ္ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ခ်င္း ေ၀မွ် မေကၽြးႏုိင္သူမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟုဆုိလွ်င္ တခ်ဳိ႕က ယံုခ်င္မွ ယံုပါလိမ့္မည္။ ပုိ၍အံ့ၾသစရာေကာင္းသည္မွာ “ငပိေက်ာ္တဇြန္း” “ေဆးလိပ္ တဖြာ” ေ၀မွ် မစားႏုိင္သူမ်ားက ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးၾကေသာအခါ “ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ေရး” “အနစ္နာ ခံေရး” ဆုိေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားကုိ ထပ္တလဲလဲ ေျပာတတ္ၾကသည္။ “ငပိေက်ာ္တဇြန္း” “ေဆးလိပ္ တဖြာ” အတြက္ႏွင့္ ကုိယ့္ရဲေဘာ္ကုိ သစၥာေဖာက္ကာ အာဏာပုိင္၏ သတင္းေပးျဖစ္သြားၾကသူမ်ား လည္းရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေထာင္အတြင္း အေျခအေန စ႐ုိက္သဘာ၀ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားကုိ သိမွသာ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ စိတ္ေနစိတ္ထား မြန္ျမတ္လွပံုကုိ သိႏုိင္ေပမည္။ ဆရာႏွင့္ အက်ဥ္း ေထာင္တုိက္ တခုတည္းတြင္ အတူေနဖူးၾကေတာ့မွ ဆရာ့ကုိ အာဏာပုိင္တုိ႔က ဘာေၾကာင့္ ကြန္ျမဴနစ္ဟု တံဆိပ္ကပ္ၾကသည္ကုိ နားလည္လာရသည္။ အမွန္တြင္ ဆရာသည္ “လူသား ဆန္လြန္းသူ” “လူပီသလြန္းသူ” ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ ဆက္ဆံဖူးသူမ်ားက သူ႔ကုိ ခ်စ္ခင္ ေလးစားသြားျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ စက္ဆုတ္ရြံရွာျခင္းခံရသူ အာဏာရွင္တုိ႔က ဆရာ့ကုိ လူအမ်ား အထင္အျမင္လဲြမွားေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကပံုရေပသည္။
လူတဦးကုိ လူအမ်ားက ေလးစားခ်စ္ခင္သည္ဆုိျခင္းမွာ အေၾကာင္းမဲ့ျဖစ္ႏုိင္သည္ မဟုတ္ေပ။ ဆရာ ဦး၀င္းတင္ကဲ့သုိ႔ တုိင္းျပည္လူထုကပါ ခ်စ္ခင္ေလးစားဖုိ႔ဆုိသည္က ပုိ၍ပင္မလြယ္ပါ။ လူထု၏ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကုိ ေငြေပး၀ယ္၍ ရႏုိင္သည္မဟုတ္သကဲ့သုိ႔၊ ေသနတ္ႏွင့္ခ်ိန္၍ ေလးစားခုိင္းေသာ္လည္း မရႏုိင္ပါ။ ဤသည္မွာ လူတဦး၏ တသက္တာ ေနထုိင္စားေသာက္မႈႏွင့္ တကြ ကုိယ့္က်င့္သီလတုိ႔ႏွင့္ပါ သက္ဆုိင္သည့္ ကိစၥဟု ဆုိရေပမည္။
ဆရာ့ ေနာက္ေၾကာင္းကုိ တေစ့တေစာင္းမွ် ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ လူထုက ဘာေၾကာင့္ ဆရာ့အား ေလးစားၾကသည္ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။ ဆရာဦး၀င္းတင္၏ ဇာတိမွာ ပဲခူးတုိင္း ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ အဖ ဦးပုႏွင့္ အမိ ေဒၚအမာတုိ႔မွ ၁၉၃၀ ျပည့္ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ့၍ ယခုႏွစ္ မတ္လတြင္ (၇၈) ႏွစ္ျပည္ၿပီးခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ ငယ္စဥ္ကပင္ စာဖတ္၀ါသနာ ထံုခဲ့သူျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ စာေပဗဟုသုတႂကြယ္၀သူျဖစ္သည္။ အသက္ (၂၀) အရြယ္ တကၠသုိလ္ တက္ေနစဥ္မွာပင္ တဘက္၌ သတင္းေထာက္တပိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ဆရာသည္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ (၂၃) ႏွစ္အရြယ္တြင္ အဂၤလိပ္စာေပ၊ ေခတ္သစ္ရာဇ၀င္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ ဘာသာတဲြျဖင့္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ ၀ိဇၨာဘဲြ႕ရခဲ့သည္။ အသက္ (၁၃) ႏွစ္အရြယ္ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္တြင္ “အက်ဳိးေဆာင္” ဂ်ာနယ္တြင္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ခဲ့ဖူးသည္။ စာေပဗိမာန္၌လည္း လက္ေထာက္ အယ္ဒီတာအျဖစ္ ၁၉၅၀ မွ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသးသည္။
၀ိဇၨာဘဲြ႕ရသည့္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ Agence France-Presse (AFP) ႏုိင္ငံျခားသတင္းဌာနတြင္ ညပုိင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ သူစိတ္အားထက္သန္သည့္ သတင္းစာပညာႏွင့္ စာေရးျခင္းကိစၥ၌သာ အာ႐ုံစူးစုိက္၍ ႀကိဳးစား အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္။ အသက္ (၂၀) အရြယ္မွ်ႏွင့္ စာေပဗိမာန္တြင္ လက္ေထာက္အယ္ဒီတာျဖစ္ေနၿပီ။ (၂၃) ႏွစ္တြင္ (AFP) ႏုိင္ငံျခားသတင္းဌာနတြင္ ညပုိင္း အယ္ဒီတာျဖစ္ေနၿပီဆုိသည္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ ဆရာ၏ ပညာထူးခၽြန္မႈကို သိႏုိင္ေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ၁၉၅၄ မွ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္ထိ နယ္သာလန္ (ေဟာ္လန္) ႏုိင္ငံ၊ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕၊ ဂ်မ္ဘာတန္ (Jambarton) စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရး ကုမၸဏီတြင္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀မႈပညာႏွင့္ စာနယ္ဇင္းပညာဆည္းပူးခြင့္ ရရွိခဲ့သည္။ ဂ်မ္ဘာတန္မွာပင္ ပညာဆည္းပူးရင္း ျမန္မာဘာသာျပန္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား ထုတ္ေ၀ေရးတြင္ “အႀကံေပးအယ္ဒီတာ” အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ မအားလပ္သည့္ ၾကားမွပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသတင္းမ်ား စုေဆာင္း၍ ကုိယ္တုိင္ဘာသာျပန္ တည္းျဖတ္ လက္ႏွိပ္စက္႐ုိက္၍ “ဒုိ႔ျပည္သတင္း” ဆုိသည့္ သတင္းစာ ေစာင္ေရ (၅၀၀) ခန္႔ကုိ ကုိယ့္အိတ္ထဲမွ ေငြေၾကးစုိက္ထုတ္ကာ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိသတင္းစာကုိ ကမာၻတ၀ွမ္းရွိ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားထံ စာတုိက္မွ အခမဲ့ေပးပုိ႔ ျဖန္႔ေ၀သည့္အလုပ္ကုိ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပန္လာသည့္အခ်ိန္ထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ ဇဲြလံု႔လႏွင့္ ပညာလည္းသင္ အလုပ္လည္း လုပ္ တဘက္တြင္လည္း ေစတနာ့၀န္ထမ္း သတင္းစာထုတ္ စသည္တုိ႔ကုိ တၿပိဳင္နက္လုပ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ယေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ား အတုယူဖြယ္ျဖစ္သည္။
၁၉၅၇ ခုႏွစ္ ေၾကးမံုသတင္းစာ စတင္ထူေထာင္စဥ္ကလည္း ေၾကးမံုဦးေသာင္း (ေအာင္ဗလ) ႏွင့္ အတူ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး ေၾကးမံုသတင္းစာ ဦးစီးအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ေၾကးမံုသတင္းစာ ခ်ိတ္ပိတ္ခံရၿပီးေနာက္၊ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ထိ မႏၲေလး “ဟံသာ၀တီသတင္းစာ” အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ ဥေရာပႏွင့္ အာရွႏုိင္ငံမ်ားစြာသုိ႔ သတင္းစာဆရာတေယာက္အျဖစ္ ေလ့လာေရး ခရီးဆန္႔ခဲ့သည္။
ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူစဥ္ ျမန္မာစာေပ လႈပ္ရွားမႈအတြက္ အေရးပါေသာ “မႏၲေလး စေနစာဖတ္၀ုိင္း” ကုိ ဦးေဆာင္ က်င္းပခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို စေနစာေပ၀ုိင္းတြင္ လူထုဦးလွ၊ လူထုေဒၚအမာ၊ သမုိင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊ ေမာင္သာႏုိး၊ ေမာင္စြမ္းရည္၊ တင္မုိး၊ ၾကည္ေအာင္၊ ကုိေလး (အင္း၀ဂုဏ္ရည္) အစရွိေသာ ထင္ရွားသည့္ စာေပကဗ်ာပညာရွင္မ်ား တက္ေရာက္ စာတမ္းဖတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသျဖင့္ မဆလအာဏာရွင္တုိ႔၏ မ်က္မာန္ရွျခင္း ခံခဲ့ရေပသည္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္၌ မဆလအစုိးရက ဟံသာ၀တီသတင္းစာကုိ ပိတ္ပင္ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး၊ ဦး၀င္းတင္ကုိလည္း ရာထူးမွ ထုတ္ပယ္ခဲ့သည္။
သုိ႔ေသာ္ ဆရာသည္ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ စာပုိေရးႏုိင္ခဲ့သည္။ “ေပၚသစ္” ကေလာင္အမည္ျဖင့္ စာေပ၊ ပန္းခ်ီ၊ သဘင္၊ ဂီတ စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆာင္းပါး၊ စာတမ္းႏွင့္ ေ၀ဖန္ အကဲျဖတ္ခ်က္ မ်ားကုိ ေရးသားခဲ့သည္။ မဂၢဇင္းဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ကိုယ္တိုင္ေရးေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဘာသာျပန္ ေဆာင္းပါးမ်ား အဆက္မျပတ္ေရးခဲ့သည္။
ဆရာ ဦး၀င္တင္၏ ထင္ရွားေသာ ဘာသာျပန္စာအုပ္မ်ားမွာ “ကြိ” (Queed)၊ “ဥတၱရအလင္း” (The Northern Star) တုိ႔ျဖစ္သည္။ “ကမာၻနီတြင္ တဒဂၤ” ဆုိသည့္ ခရီးသြားမွတ္တမ္းစာအုပ္ကုိလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ ဟံသာ၀တီသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ ဥေရာပတုိက္သုိ႔ ျမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈအက အဖြဲ႕ႏွင့္ လုိက္ပါခဲ့စဥ္က အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကုိ သတင္းစာမ်ားတြင္ အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးခဲ့သည္။ ယင္းေဆာင္းပါးမ်ားကုိ စုစည္း၍ “ေျခမွာစကား လက္ဖ်ားကဗ်ာ” ဟု စာအုပ္တအုပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။
ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုအတြင္း စာေပ အႏုပညာရွင္ေပါင္းစံုတုိ႔ လက္မွတ္ထုိး ထုတ္ျပန္သည့္ ေၾကညာခ်က္ ထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ဆရာဦး၀င္းတင္ ကမကထျပဳ၍ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ “စာနယ္ဇင္းသမဂၢ” ဖဲြ႕စည္းလႈပ္ရွားၾကသည့္အခါ ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားမသဂၢမွ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည့္ “သမဂၢသတင္းစာ” တြင္လည္း တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္ေရးသား ခဲ့သည္။
“ဆႏၵေဖာ္သံ သတင္းစာ” ကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၃၀) တြင္ ကုိယ္တုိင္ဦးစီးထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ စက္တင္ဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔တြင္ “အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္” စတင္ဖဲြ႕စည္းသည့္အခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အစုအဖဲြ႕မွ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႕၀င္ အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေအာင္ႀကီး ႏုတ္ထြက္ခဲ့ ရၿပီးေနာက္ ျပန္လည္ဖဲြ႕စည္းခဲ့သည့္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီတြင္ “အတြင္းေရးမွဴး” အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
စစ္အစုိးရ၏ ျပည္ထဲေရးႏွင့္ သာသနာေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၆) ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားထုတ္ေဖာ္ စည္း႐ုံးခြင့္ကုိ ပိတ္ပင္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ရန္ ရည္ရြယ္၍ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၃၈) ကုိ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေဆာင္၍ ႏုိင္ငံေရးပါတီ မ်ားအေနျဖင့္ ထုိအမိန္႔ကုိ ဆန္႔က်င္ရန္ ေဆာ္ၾသခဲ့သည္။ ထိုသုိ႔ေဆာ္ၾသရာ၌ သံုးစဲြခဲ့ရသည့္ “အမ်ားျပည္သူ၊ သေဘာမတူတဲ့၊ အမိန္႔အာဏာဟူသမွ်၊ တာ၀န္အရ ဖီဆန္ၾက” ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကုိ ဆရာဦး၀င္းတင္ ေရးသားခဲ့သည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ျပစ္မႈမွ ေရွာင္တိမ္းေနသည့္ တရားခံ (ထုိစဥ္က အဖဲြ႕ခ်ဳပ္လူငယ္ စုိးသိမ္း) ၏ ဖခင္ထံ တယ္လီဖုန္း ဆက္သြယ္စကားေျပာဆုိ၍ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ (၄) ရက္ေန႔တြင္ ဆရာ ဦး၀င္းတင္ ဖမ္းဆီးခံရသည္။ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရသည္။ လြတ္ရက္ေစ့ကာနီးတြင္ ဆရာဦး၀င္းတင္အား ႏုိင္ငံေရးကုိ စြန္႔၍ စစ္အုပ္စုႏွင့္ လက္တဲြရန္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းထြန္းက စည္း႐ုံးခဲ့သည္။ ဆရာက “စစ္လႊမ္းမုိး ေရးဒႆန” ကုိ သူ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ အျမစ္ျပတ္ေအာင္ တုိက္မည္ဟု တုန္႔ျပန္ခဲ့သျဖင့္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က အမ်ားျပည္သူ ဆူပူအံုႂကြေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ရာတြင္ ေနာက္ကြယ္မွ ႀကိဳးကုိင္အားေပးခဲ့သည္ဟု စြပ္စဲြကာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာပင္ ေထာင္ဒဏ္ (၁၁) ႏွစ္ ထပ္မံ ခ်မွတ္ခံရသည္။
ဆရာ ဦး၀င္းတင္အား ၁၉၈၉ ခု ဇူလုိင္လ (၄) ရက္ေန႔ ဖမ္းဆီးခ်ိန္မွ စ၍ အင္းစိန္ေထာင္ အထူး တုိက္၀င္းအတြင္း ထားရွိ၍ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ လံုး၀ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ေတာက္ထားခဲ့သည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ ဆရာ ဦး၀င္းတင္အား အထူးတုိက္မွ (၃) တုိက္သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ထားခဲ့သည္။ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း အာဏာပုိင္မ်ား၏ မတရားျပဳမႈမ်ားကုိ ဆန္႔က်င္တုိက္ပဲြ ဆင္ရာတြင္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။ ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရးအတြက္ တုိက္ပဲြ ၀င္ရင္း သတင္းစဥ္တခုကုိ တုိက္၀င္းအတြင္း ထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ Suu-Slorc Dialogue “ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးလမ္းစဥ္” ကို ေရးသားခဲ့သည္။ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား ျပန္လႊတ္ေပးရန္” “အမ်ဳိးသားညီလာခံ ဖ်က္သိမ္းေပးရန္” “စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး မႈမ်ား စတင္ရန္” သေဘာထားစာတမ္းကုိ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ “သံုးပြင့္ဆုိင္ ေဆြးေႏြးပဲြ” စတင္ရန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ န၀တ၊ လူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္မ်ား ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးမွသာလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံ လက္ငင္းႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကုိ ေျဖရွင္း ႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံေရးေပၚလစီတရပ္ ခ်မွတ္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အရိပ္အေယာင္မေတြ႔ရသျဖင့္ “Appeal to the World” ကမၻာႀကီးသုိ႔ ပန္ၾကားခ်က္တေစာင္ကို ေရးသား၍ ဘ၀တူေထာင္က် ႏိုင္ငံေရး ရဲေဘာ္မ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေထာင္ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိျပန္႔ႏွံ႔ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ႏိုင္သည္။ ထိုစာတြင္ စစ္အစိုးရ၏ လုပ္ရပ္ မ်ားသည္ ႐ိုးသားမွန္ကန္မႈ မရွိသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ စစ္အာဏာရွင္ နအဖအား ၀ိုင္း၀န္းအေရး ယူေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ရက္ပိုင္းအတြင္း “Appeal to the public” ကမၻာ့ ျပည္သူမ်ားသို႔ ပန္ၾကားခ်က္ကို ေရးသားျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။ ယင္း “ပန္ၾကားခ်က္” တြင္ စစ္အာဏာ ရွင္တုိ႔သည္ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားအား အထပ္ထပ္အဖန္ဖန္ လိမ္လည္လွည့္ျဖားေနသည္ကို ဒဏ္ခတ္ ေသာအားျဖင့္ နည္းမ်ဳိးစံု ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကပါရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။
ေဒၚေအာင္္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ဇူလိုင္လအတြင္းမွာပင္ “ေထာင္တြင္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈအစီရင္ခံစာ” ကို ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္သူ “မစၥတာ ယိုဇုိယိုကိုတာ” မွတဆင့္ ကုလသမဂၢေရႊရတုညီလာခံသို႔ ေရာက္ရွိေအာင္ စုေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾက ရာတြင္ ဆရာဦး၀င္းတင္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။
ထို႔ျပင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ အတုအေယာင္အမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ႏႈတ္ထြက္ သင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳခ်က္ကို ေထာင္တြင္းႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထိုး၍ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ေပးပို႔ႏိုင္ခဲ့ သည္။ ထို႔ျပင္ လက္ငင္းအေရးႀကီးဆံုး လုပ္ငန္းစဥ္ (၂) ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း အႀကံျပဳတုိက္တြန္းခဲ့သည္။
ယင္းလုပ္ငန္းစဥ္ (၂) ရပ္မွာ ပါတီျပဳျပင္ေရး (Party Reform) ႏွင့္ ညီလာခံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး (NC Reform) တို႔ျဖစ္သည္။ ဆရာဦး၀င္းတင္သည္ ေထာင္တြင္း၌ “ထ” ေလးလံုးေပၚလစီကို ခ်မွတ္လမ္းၫႊန္မႈ ေပးခဲ့ေပသည္။ “ထူေထာင္ရမယ္၊ ထိန္းသိမ္းရမယ္၊ ထိုင္မေနနဲ႔၊ ထိေတြ႔ရမယ္” ဆိုသည့္ ေပၚလစီျဖစ္သည္။ ယင္းေပၚလစီက “ေထာင္တြင္းရွိႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စိတ္ဓာတ္ မက်ေရး”၊ “စစ္ေထာက္လွမ္းေရး၏ ဦးေႏွာက္ခ၀ါခ်မႈ မခံရေရး”၊ “မိမိ၏ အေတြးအေခၚ ပိုမို အားေကာင္း တိုးတက္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေရး”၊ “အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရးမ်ား ပိုမိုရရွိေရးအတြက္ အာဏာပိုင္တို႔၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားကို ငံု႔မခံေရး”၊ “မိမိတုိ႔ ရပိုင္ခြင့္မ်ားအတြက္ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ တိုက္ပြဲ၀င္ေရး” စသည္တုိ႔ကို လမ္းၫႊန္ေပးခဲ့သည္။
၁၉၉၅-ဇူလုိင္လလယ္တြင္ ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရးအဖြဲ ့အစည္း အင္အားစုအသီးသီး ပါဝင္စုစည္းေသာ ေထာင္တြင္း လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား၊ ေထာင္တြင္းဖိႏွိပ္ညႇဥ္းပမ္းမႈမ်ား၊ ရဲဘက္စခန္းမ်ား၏ ငရဲခန္းမ်ား၊ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံအေျခအေနတုိ ့ပါဝင္ေသာ (၈၃) မ်က္ႏွာပါ စာတမ္း “ေထာင္တြင္းလူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈ အစီရင္ခံစာ” ကို အျပင္သို ့ခိုးထုတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ တုိက္ဆုိင္စြာပင္ ေဒၚစုကလည္း ဇူလုိင္ (၁၀) တြင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
ေနာက္တုိက္ဆိုင္မႈတခုမွာ ထုိစဥ္က ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္သူ ကုလသမဂၢ သံတမန္ မစၥတာယိုဇိုယိုကိုတာလည္း မေရွးမေႏွာင္းမွပင္ ရန္ကုန္သို ့ေရာက္လာခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အစီရင္ခံစာမွာ ေခ်ာေမာစြာပင္ မစၥတာ ယိုဇိုယိုကိုတာ၏ လက္သို ့ေရာက္သြားေၾကာင္း သတင္းၾကားခဲ့ရသည္။
ထုိ ့ျပင္ တဆက္တည္းမွာပင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္အား က်င္းပဆဲအမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ႏႈတ္ထြက္သင့္ေၾကာင္း ေထာင္တြင္းႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားက စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထုိးကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ ေပးပို ့ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ဤကဲ့သို ့ေထာင္တြင္း၌ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ညီညီညြတ္ညြတ္ စိတ္ဓာတ္မက်ဘဲ ႏုိင္ငံေရးတာဝန္မ်ား ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ျခင္းမွာ ဦးဝင္းတင္ကဲ့သို ့ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတေယာက္၏ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈ ရွိေနေသာေၾကာင့္ ဆုိသည္မွာ အလြန္ထင္ရွားပါသည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလတြင္ ထုိ (၈၃) မ်က္ႏွာပါစာတမ္း “ေထာင္တြင္းလူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ အစီရင္ခံစာ” ကုလသမဂၢသို ့ေရာက္ရွိသြာျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အာဏာပိုင္မ်ား အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသေပါက္ကြဲကာ (၄) တုိက္မွ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတဦးျဖစ္သူ တပ္ၾကပ္ႀကီးေဟာင္း တင္ဝင္းအား စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ေသြးေဆာင္စည္း႐ံုး၍ တုိက္ဝင္းအတြင္းရွိ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို စစ္ေဆးေမးျမန္းခဲ့သည္။
တင္ဝင္းက သူအားစစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟူေသာ မက္လံုးေၾကာင့္ သစၥာ ေဖာက္ခဲ့သည္။ ဤသို ့ျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားထားရာ တုိက္ဝင္းအတြင္းရွိ လွ်ိဳ ့ဝွက္ခ်က္မ်ား ေပါက္ၾကားကာ ေရဒီယိုအပါအဝင္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား သိမ္းဆည္းခံခဲ့ရသည္။ အမ်ဳိးသားေန႔ စိန္ရတုသဘင္အထိမ္းအမွတ္ လက္ေရးစာေစာင္နဲ ့ဖုန္းေမာ္အထိမ္းအမွတ္ ေသြးသစ္လိႈင္းစာေစာင္ အပတ္စဥ္ လက္ေရးသတင္းစာေစာင္မ်ားလည္း သိမ္းဆည္းခံရပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၆၃) ေယာက္ကို ေထာင္ထဲမွာပင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ထပ္မံဖမ္းဆီး တုိက္ပိတ္လုိက္ပါသည္။
သို႔ျဖင့္ ဆရာဦးဝင္းတင္အပါအဝင္ က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၈) ေယာက္ကို နာမည္ေက်ာ္စစ္ေခြးတုိက္တြင္ တုိက္ပိတ္လုိက္ပါသည္။ စစ္ေခြးတုိက္ (၁) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာျမင့္ႏုိင္ (ကန္႔ဘလူလႊတ္ေတာ္ကို္ယ္စားလွယ္)၊ (၂) ခန္းတြင္ စာေရးသူ၊ (၃) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာေဇာ္ျမင့္ေမာင္ (အမရပူရ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ (၄) ခန္းတြင္ မ်ဳိးျမင့္ညိမ္း၊ (၅) ခန္းတြင္ ေဒါက္တာ ခင္ေဇာ္ဝင္း၊ (၇) ခန္းတြင္ ဦးႏုိင္းႏုိင္း (ပုဇြန္ေတာင္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ အခန္း (၈) တြင္ ဦးထြန္းဝင္း (မင္းဗ်ားစီးနင္းတုိက္ခုိက္မႈ) ႏွင့္ အခန္း (၁၀) တြင္ ဆရာဦးဝင္းတင္ ျဖစ္ပါသည္။ စစ္ေခြးတုိက္တခုလံုးတြင္ က်ေနာ္တုိ ့(၈) ေယာက္သာ ရွိပါသည္။
သံမံတလင္းေပၚတြင္ အိပ္ၾကရၿပီး ေသာက္ေရအုိးႏွင့္တကြ မည္သည့္အသံုးအေဆာင္မွ်မေပးပါ။ အဆိုးဆံုးကိစၥမွာ အိမ္သာသြားရန္ ဘာမွစီစဥ္မေပးျခင္းျဖစ္သည္။ သီတင္းတပတ္မွ်လည္း ေရခ်ဳိးခြင့္မေပးပဲ ထားခဲ့သည္။ က်ေနာ္တို ့က ကိုယ့္အတြက္ထက္ ဆရာဦးဝင္းတင္အတြက္ ပို၍စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ ဆရာသည္ ထုိစဥ္က အူက်ေဝဒနာ ခြဲစိပ္ကုသမႈခံယူထားရသည္မွာ မၾကာ ေသး။ ထို႔ၾကာင့္ ဤမွ်ဆုိးရြားလွေသာ ညႇဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ဆရာ့က်န္းမာေရး ပိုမို ဆုိးရြားသြားမည္ကို အားလံုးက စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာကား အၿပံဳးမပ်က္၊ အျခား သူမ်ားကိုပင္ စိတ္ဓာတ္မက်ရန္ အားေပးေနခဲ့သည္။၁၉၉၆ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန ့တြင္ ဆရာ့ (၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန ့ပြဲကို ထုိစစ္ေခြးတုိက္မွာပင္ က်ေနာ္တို႔ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔အားလံုးက သီခ်င္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ကဗ်ာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဆရာ့ေမြးေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳရြတ္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ဆရာကလည္း သူ႔ဘဝျဖတ္သန္းမႈ အေတြ႕အႀကံဳ အခ်ဳိ႕ကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခဲ့သည္။
ဆရာက လူ ့ဘဝဆုိသည္မွာ “စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ရင္ဆုိင္ျခင္း” ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စိန္ေခၚမႈကို ရင္မဆုိင္ လုိ၍ ထြက္ေျပးပါက ဘဝအရံႈးသမားအျဖစ္ နိဂံုးခ်ဳပ္ရ႐ံုသာရွိေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ စိန္ေခၚမႈ မွန္သမွ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင္ဆုိင္ရန္ ျပင္ဆင္ထားျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္သည္ဟု က်ေနာ္တုိ႔ကို အားတက္ဖြယ္ရာစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့သည္။စစ္ေခြးတုိက္တြင္ ဆရာႏွင့္အတူေနရစဥ္က “ျမန္မာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေတာ့မယ္ဆုိ ကတည္းက စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ ့ရင္ဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳတင္တြက္ဆထားရမယ္။ အာဏာရွင္ကို ပလႅင္ေပၚကဆြဲခ်တဲ့အခါ အဆင္မသင့္ရင္ အသက္ေတာင္ ေပးခ်င္ေပးရလိမ့္မယ္ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တုိ ့ျမင္ထားဖို ့လုိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေခတ္မွာ က်ေနာ္တုိ ့တာဝန္မေက်ရင္ ေနာက္လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကို အျပစ္တင္စရာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အနည္းဆံုး ေနာက္တက္လာမယ့္ လူငယ္မ်ဳိးဆက္ကို လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ တရားမွ်တေရးအတြက္ ဘယ္လမ္းကို ေလွ်ာက္ရမယ္ဆုိတာ ေလာက္ေတာ့ စံနမူနာျပႏုိင္ရမယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကို္ယ္တုိင္ အလံမလွဲစတမ္း စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားျပႏုိင္မွ ေနာက္လူငယ္မ်ဳိးဆက္ကလည္း ဒီအလံကို ဆက္လက္စြဲကိုင္ ခ်ီတက္ၾကမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ စစ္လႊမ္းမုိးေရးဒႆနကို အျမစ္ကလွန္ႏုိင္ဖို ႔ ဒီပြဲမွာ အလံ မလွဲစတမ္း ယံုၾကည္ခ်က္ကို ၿမဲၿမဲဆုပ္ကိုင္ထားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။” ဟု ဆရာေျပာခဲ့ေသာ စကားရပ္ကို ယခုျပန္လည္စဥ္းစားၾကည့္ေသာအခါ ဆရာကိုယ္တုိင္က စိန္ေခၚမႈမ်ားအတြက္ အသင့္ျပင္ဆင္ ထားပံုကို ေတြ ့ရတယ္။ ဆရာဦးဝင္းတင္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနကို သိေနသူမ်ားက ဤမွ်ေလာက္အထိ ဆရာ ႀကံ့ႀကံ့ ခံႏုိင္ပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ေနၾကေသာ္လည္း ဆရာက သူ ့တြင္ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ရင္ဆုိင္ႏုိင္စြမ္း ရွိေသးေၾကာင္း၊ မ်ဳိးဆက္သစ္တုိ႔ကို လမ္းျပလ်က္ရွိေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ မတ္လတြင္ အသက္ (၇၈) ႏွစ္ျပည့္၍ (၇၉) ႏွစ္တာခရီးကို စတင္ေနသူ ဆရာဦးဝင္းတင္သည္ အက်ဥ္းေထာင္ အတြင္းရွိ တုိက္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲ၌ အထီးက်န္ဘဝကို ျဖတ္သန္းရင္း စစ္အာဏရွင္တုိ ့ စိန္ေခၚမႈကို ရင္ဆုိင္အံတုႏုိင္ဆဲ ရွိေပသည္။မ်ဳိးဆက္သစ္တုိ ့အေနျဖင့္ “ဆရာဦးဝင္းတင္” ကို အားက်အတုယူရင္း “ျမန္မာ့ဒုတိယ လြတ္လပ္ ေရးတုိက္ပြဲ” အတြက္ ေပၚေပါက္လာမည့္ စိန္ေခၚမႈအသစ္မ်ားကို ရင္ဆုိင္အံတုရန္ ျပင္ဆင္ၾကရ ေပဦးမည္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ စိန္ေခၚမႈအသစ္တို႔ကို ရင္ဆုိင္အႏုိင္ယူဖုိ႔ ျပင္ဆင္ၾကရေပဦးမည္။ “အာဏာရွင္ကို ပလႅင္ေပၚကဆြဲခ်တဲ့အခါ အဆင္မသင့္ရင္ အသက္ေတာင္ ေပးခ်င္ေပးရလိမ့္မယ္ ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ထားဖို႔ လုိပါတယ္။” ဆိုေသာ ဆရာ့စကားမွာ “အျမင့္ဆံုးေသာ စိန္ေခၚ မႈႀကီး” ကိုရင္ဆုိင္ရန္ ဆရာ့အေနႏွင့္ အသင့္ျပင္ဆင္ထားၿပီးျဖစ္သည္ကို သိျမင္ႏိုင္သည္။
ထုိ ့ျပင္ဆရာ၏ “ထူေထာင္ရမယ္၊ ထိန္းသိမ္းရမယ္၊ ထုိင္မေနနဲ႔၊ ထိေတြ ့ရမယ္” ဆုိသည့္ အားေပး စကားမွာလည္း မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္ပံုရေပသည္။ “ေအာင္ျမင္မႈ” မည္သည္ “စိန္ေခၚ မႈမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္သူ” တုိ႔အတြက္ ျဖစ္ေပသည္။ ။


ဇင္လင္း

7.02.2008

ဒီေကဘီေအႏွင့္နအဖ ပူးေပါင္းတပ္မ်ား ေကအန္ယူနယ္ေျမမွ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာ

၂ ဇူလုိင္ ၂၀၀၈
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ဗဟိုအထူးတပ္ရင္း (၂၀၁) တည္ရွိရာ ေဝၚေလခီး ေဒသအား တနလၤာေန႔ နံနက္ (၄) နာရီက ဒီေကဘီေအႏွင့္ နအဖ ပူးေပါင္းအဖြဲ႔မွ နယ္ေျမသိမ္း ပိုက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ခဲ့သျဖင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္ ယမန္ေန႔ည (၉) နာရီခန္႔က ျပန္လည္ဆုတ္ခြာသြားသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) မွ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၃၀) ႏွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ ခမရ (၅၄၆) မွ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၈၀) တို႔က ေဝၚေလခီးေဒသအား လာေရာက္တိုက္ခိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး တိုက္ပြဲကာလအတြင္း နအဖစစ္သည္ (၂) ဦးႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ (၁) ဦး က်ဆံုးသည္။ ေကအန္ယူဘက္မွ (၁) ဦးက်ဆုံးကာ (၂) ဦး လက္ရဖမ္းဆီးခံရေၾကာင္း ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ တပ္မဟာ (၆) မွ ဒု-ဗုိလ္မႉးႀကီးတဦးက ေျပာသည္။
၎က “မေန႔ည (၉) နာရီမွာ သူတို႔ ျပန္ဆုတ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္နယ္ေျမကို ျပန္ထိန္း ခ်ဳပ္လို႔ရသြားၿပီ။ အခု ေနရာရွင္းလင္းေနတယ္။ နအဖစစ္သားအေလာင္း (၂) ေလာင္းနဲ႔ ဒီေက ဘီေအ (၁) ေလာင္း က်န္ခဲ့တယ္။ သူတို႔ဆုတ္သြားေပမယ့္ မိုင္းေတြ အမ်ားႀကီးေထာင္သြားတယ္။ အဲဒါေတြကို လိုက္ရွင္းလင္းေနတုန္းပဲ။ အဖမ္းခံရတဲ့ ရဲေဘာ္ (၂) ေယာက္ကိုလည္း ရန္သူ႔လက္ ကေန ကယ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) အဖြဲ႔သို႔ ဖုန္းျဖင့္ဆက္သြယ္ခဲ့ရာ တပ္ရင္းတာဝန္ရွိသူတဦးက ယခု ျဖစ္ပြားသည့္တိုက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အတည္ျပဳေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း အေသးစိတ္အေျခအေနကို ေျပာၾကားရန္ ျငင္းဆိုသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသ သည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ေတာင္ဘက္ ကီလိုမီတာ (၄၀) အကြာအေဝးတြင္ တည္ရွိသည္။ ။

ၿမန္မာႏိုင္ငံအေရးကုလသမဂၢဖိအားေပးမည္


02 July 2008
တုိက်ဳိ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေတြ႕ရေသာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း။
ဇူလုိင္ ၁၊ ၂၀၀၈။
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း(Ban Ki-moon) က ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာေအာင္လုပ္ေဆာင္မယ္လို႔ ဇူလုိင္ ၁ ရက္၊ အဂၤါေန႔ကကတိေပး ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ အန္န္စီဂ်ီယူဘီ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ ၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕ ကုလသမဂၢေရးရာ တာ၀န္ခံေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေစဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ ကုလသမဂၢဘက္က လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အတုိင္းအတာ အျပည့္အ၀ ေဆာင္ရြက္တာမ်ဳိး မရွိေသးဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုေတာ့ သူက ခ်ီးက်ဴးလုိက္ပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွာေရာက္ေနတုန္း အဂၤါေန႔က သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အခုလို ေျပာၾကားခဲ့တာပါ။ သူက ျမန္မာႏုိင္ငံဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္လာေအာင္ အခုထက္ပုိၿပီး ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြကုိ တုိက္တြန္းပါတယ္။ နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးဒဏ္ခံရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ႏုိင္ငံတကာကကူညီသူေတြ လက္လွမ္းမမီ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ကုိယ္တုိင္သြားေရာက္ၿပီး အကူအညီေတြလက္ခံဖို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို နားခ်ခဲ့တဲ့ မစၥတာဘန္ကီမြန္းကျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ စစ္မွန္တဲ့ လြတ္လပ္ေရးရေစဖို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဖိအားေပးမယ္လို႔ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ဂ်ပန္ကလာတဲ့ ေအအက္ဖ္ပီသတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
အဂၤါေန႔ ကုလသမဂၢ႐ုံး သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေတာ့ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္႐ုံး ေျပာခြင့္ရမစ္ရွဲလ္ မြန္းတပ္စ္ (Michelle Montas) က အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရးကို အခုထက္ပုိၿပီးလုပ္ဖုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရး တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာေအာင္ အခုထက္ပုိၿပီးေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးဒဏ္ ခံရသူေတြထဲက အကူအညီ တကယ္တမ္းလုိအပ္ေနသူေတြအတြက္ ကယ္ဆယ္ကူညီေရးပစၥည္းေတြေပးပို႔တဲ့ေနရာမွာေတာ့ တုိးတက္မႈေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ သူအသိအမွတ္ျပဳပါတယ္” လို႔ မစၥမြန္းတပ္စ္က ေျပာသြားပါတယ္။
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ျပင္ပကမၻာကို ၾကည့္တဲ့အခါ သံသယမ်က္လုံးေတြနဲ႔ၾကည့္တတ္တာမို႔ အခုလုိ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ က်ေရာက္ၿပီး လူေပါင္း သိန္းနဲ႔ခ်ီေသဆုံး၊ ေပ်ာက္ဆုံးေနတာေတာင္ ႏုိင္ငံတကာကေပးအပ္တဲ့ အကူအညီေတြကိုလက္မခံရဲဘဲ ရက္သတၱပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္ဆုိင္းခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးကို ေရာက္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက လိုအပ္ရင္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သူစကားေျပာဆုိတဲ့ကိစၥေတြကို ပိုၿပီး နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း၊ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္လာေအာင္ေဆာင္ရြက္မယ္လုိ႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တုိက်ဳိသတင္းစာရွင္းလင္းပဲြမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာစစ္အစုိးရဘက္က မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံရသူေတြအတြက္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ကူညီမႈေတြကိုေႏွာင့္ေႏွးေအာင္ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဖြင့္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့တဲ့အတုိင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တာမို႔ ဒါဟာ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ တုိးတက္မႈတခုပဲလို႔လည္း ဆုိပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအရသာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ႀကီး ခံစားရေအာင္ ကူညီဖို႔အတြက္ သူ အျပင္းအထန္ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔လည္း ကတိေပးခဲ့ပါတယ္။ အန္န္စီဂ်ီယူဘီ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕က ကုလသမဂၢ တာ၀န္ခံ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကေတာ့ ကုလသမဂၢဟာ သူလုပ္ႏုိင္တဲ့အတုိင္းအတာကို အျပည့္အ၀ မလုပ္ေသးဘူးလို႔ ေထာက္ျပပါတယ္။
“နအဖရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ယူအန္ရဲ႕သေဘာထားကို မစၥတာဘန္ကီမြန္းအေနနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာတာ မရွိေသးဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပုိင္းေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ႕ရတာက ဇင္ဘာေဘြကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ႏုိင္ငံတကာထုံးစံေတြနဲ႔ မညီဘူး၊ အတုိက္အခံေတြကို ဖမ္းတာဆီးတာ၊ သတ္တာျဖတ္တာေတြရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္က တရားမ၀င္ဘူးဆုိတဲ့ သေဘာမ်ဳိးေတြ ဘန္ကီမြန္းေျပာတာ ေတြ႕ရတယ္။
“ဇင္ဘာေဘြေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီလုိ တရားမ၀င္ဘူးဆိုၿပီးေျပာရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲဟာလည္း နအဖဘက္က ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြ၊ ဖမ္းဆီးမႈေတြ၊ လိမ္ညာမႈေတြ၊ ဥပေဒေၾကာင္းနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ မညီတာေတြရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖရဲ႕ ဆႏၵခံယူပြဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံကို ဒါဟာ တရားမ၀င္ဘူးဆုိတဲ့အပုိင္းေျပာဖုိ႔က်ေနာ္တုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး တုိက္တြန္းေနတာေတြ ရွိပါတယ္။
“ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ငန္းစဥ္၊ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ ယူအန္ရဲ႕သေဘာထား ျပတ္ျပတ္သားသားေပးဖုိ႔ လုိလိမ့္မယ္။ နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံဆုိတာ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ အခုလိုမတရားမႈေတြ လုပ္သြားၿပီးေနာက္ပုိင္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ဘာမွေမွ်ာ္လင့္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ ဆုိလုိတာက နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံဟာ ႏုိင္ငံေရးဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါကိုေတာ့ ယူအန္ဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာဖုိ႔လုိတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။”
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႕ ကုလသမဂၢ တာ၀န္ခံေဒါက္တာေသာင္းထြန္း ေျပာသြားတာျဖစ္ပါတယ္။

7.01.2008

ရန္ကုန္ လႈိင္သာယာ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးမွာ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြား


01 July 2008

ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေပါက္ကဲြမႈတခု ျဖစ္ပြားခဲ့လုိ႔ ထိခုိက္ပ်က္စီးမႈတခ်ဳိ႕ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ေသေက်တာေတာ့ မရွိဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။ အခုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈဟာ ျမန္မာစစ္အစုိးရ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားတဲ့ လူမႈေရးအသင္းအဖဲြ႕တခုျဖစ္တဲ့ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တာပါ။ အေၾကာင္းစုံကို ကိုေအာင္လြင္ဦးက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းၿပီး တင္ျပေပးထားပါတယ္။
ရန္ကုန္တုိင္း ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ထဲက ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး႐ုံးတ႐ုံးမွာ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ခဲ့လုိ႔အေဆာက္အဦးမွာ ပ်က္စီးမႈတခ်ဳိ႕ ျဖစ္သြားခဲ့ေပမယ့္ လူေတြထိခုိက္တာ၊ ေသေက်တာမ်ဳိးေတာ့ မၾကားရေသးပါဘူး။ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားၿပီးတဲ့ေနာက္ အာဏာပုိင္ေတြေရာက္ရွိလာၿပီး လုံၿခံဳေရးအေစာင့္အၾကပ္ေတြ ခ်ထားတယ္လုိ႔လည္း သိရပါတယ္။ဒီမနက္အေစာပုိင္းကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အခင္းျဖစ္တဲ့ေနရာကုိေရာက္သြားတဲ့ မ်က္ျမင္သက္ေသတေယာက္ ေျပာျပတာကေတာ့ …
“ေရႊျပည္သာ ၆/၉ ရပ္ကြက္၊ ၁၃ လမ္းမွာရွိတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္မဲေကာ္မရွင္ရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးကႀကံ့ခုိင္ေရး႐ုံးမွာ၊ ေပါက္တဲ့အခ်ိန္က ၆ နာရီခြဲေလာက္ရွိမယ္။ ေအာက္ထပ္မွာေပါက္တာ။ ပ်က္စီးမႈေတာ့မ်ားတယ္။ လူေသတာေတာ့ မရွိဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူေတြက သူတို႔ေရွ႕မွာ ကားတုိက္မႈတခုျဖစ္လို႔ အကုန္ ထြက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အထဲမွာ ေပါက္သြားတာပါ။ လက္ရွိအေျခအေနကေတာ့ လုံၿခဳံေရးေတြ အရမ္းတင္းက်ပ္ထားတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီဘက္ သြားလို႔မရေတာ့ဘူး။”
ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္သြားခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က မ်က္ျမင္သက္ေသတေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ေနရာဟာ ျမန္မာစစ္အစုိးရအႀကီးအကဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကုိယ္တုိင္ နာယကအျဖစ္ ဦးစီးဦးေဆာင္လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအသင္းရဲ႕ ႐ုံးခဲြတခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး အသင္း၀င္ေတြဟာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တုန္းက စစ္ကိုင္းတုိင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕မွာ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္စဥ္က ပါ၀င္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ခဲ့ဖူးသလုိ အတုိက္အခံ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြကုိ ေႏွာင့္ယွက္ဟန္႔တားမႈေတြမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈေတြ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ စြပ္စဲြခ်က္ေတြလည္း ရွိေနတာေၾကာင့္ မႏွစ္ၿမိဳ႕သူေတြကလည္း ရွိေနတာပါ။
ဒါေပမယ့္လုိ႔ အခုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကဲြမႈဟာ တစုံတေယာက္က ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တုိက္ခုိက္ခဲ့တာ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကေတာ့ အခုအခ်ိန္အထိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိေသးပါဘူး။ဘယ္သူကမွလည္း သူတို႔လက္ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိတာမ်ဳိး မရွိေသးပါဘူး။ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္တဲ့ ေရႊျပည္သာၿမဳိ႕ခံ ရဲတပ္ဖဲြ႕ကုိ ေမးၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ လုပ္ေနဆဲပါလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
“ဗုံးေပါက္တာေတာ့ သိတယ္ခင္ဗ်။ သတင္းအစအန အကုန္လုံးေတာ့ မသိေသးပါဘူး။အသံပဲထြက္တာပါ။ တုိင္းအဖြဲ႕အစည္း ဆင္းၿပီး စစ္ေဆးေနပါတယ္။ တည္ၿငိမ္ေနပါတယ္၊ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။”ေဒသခံရဲတပ္ဖဲြ႕က ေျဖၾကားသြားခဲ့တာပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတာကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီလထဲတုန္းကပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ရပ္ထားတဲ့ ဘတ္စ္ကား ၂ စီးေပၚမွာေပါက္ကဲြမႈျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး လူေတြ ထိခုိက္ေသေက်တာမ်ဳိးေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစုိးရ အာဏာပုိင္ေတြဘက္ကေတာ့ ဒီလုိျဖစ္ရပ္ေတြ ေပၚေပါက္တဲ့အခါေတြမွာအတုိက္အခံ အင္အားစုေတြရဲ႕ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္အျဖစ္ စြပ္စဲြေလ့ရွိေပမယ့္လည္းဒါေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အေထာက္အထား ခုိင္လုံမႈမရွိဘူးဆုိၿပီး ေ၀ဖန္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီေကဘီေအ၊နအဖ ပူးေပါင္းတပ္ႏွင့္ ေကအန္ယူတပ္တို႔ တိုက္ပြဲအျပန္အလွန္လက္နက္ႀကီးမ်ားျဖင့္္ ပစ္ခတ္ဆဲ


ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
ထုိင္းဘက္ျခမ္းသုိ႔ လက္နက္ႀကီးက်ည္ဆံမ်ား က်ေရာက္သျဖင့္ ဖဒိရြာထိပ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ခိုလႈံေနသည့္ ထုိင္းရြာသားမ်ား
ယမန္ေန႔နံနက္က စတင္ခဲ့သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ-ျမန္မာစစ္တပ္ ပူးတြဲအဖြဲ႔ ျဖစ္ပြားေနသည့္တိုက္ပြဲမွာ ၿပီးဆံုးျခင္းမရွိေသးဘဲ ယေန႔ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားရာ မိုးထဲေရထဲတြင္ တဖက္ႏွင့္တဖက္ အျပန္အလွန္ လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိသည္။
ဒီေကဘီေအ-ျမန္မာစစ္တပ္ပူးတြဲအဖြဲ႔မွ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ဗဟိုအထူး တပ္ရင္း (၂၀၁) စခန္း တည္ရွိရာ ေဝၚေလခီးေဒသအား လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္ရာ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ယေန႔ေန႔လယ္က လက္နက္ႀကီးက်ည္ (၃) လံုး က်ေရာက္ခဲ့သည္။
ေဝၚေလခီးေဒသ ထိုင္းဘက္ျခမ္းရွိ ဖဒိရြာသို႔ လက္နက္ႀကီးက်ည္မ်ား က်ေရာက္ခဲ့သျဖင့္ ထိုင္းရြာ သား (၂၀၀) ခန္႔မွာ ေဘးလြတ္ရာသို႔ထြက္ေျပးကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ခိုလႈံေနရၿပီး ေက်းရြာစာသင္ေက်ာင္းကို ပိတ္ထားရသည္။
တိုက္ပြဲအေျခအေနကို ဖိစႏို႔လို႔ခ႐ိုင္ နေရစြမ္တပ္မမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆူရတ္ခ်စ္ကာဒီ၊ မဲေဆာက္အေျခ စိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆိုင္ရာ ကြပ္ကဲေရးတပ္မႉး ဗိုလ္မႉးႀကီး ဖဒံုရင့္ ဖိုင္းဖြန္စို႔ႏွင့္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား အနီးကပ္လာေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔နံနက္မွစတင္ကာ အဆိုပါတိုက္ပြဲျဖစ္ပြားသည့္ နယ္စပ္မ်ဥ္းအနီး မည္သူ႔ကိုမွ သြားလာခြင့္ မျပဳဘဲ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ (၃) ဆင့္ ခ်ထားကာ ထိုင္းနယ္ျခားလုံၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားက နယ္စပ္ လံုၿခံဳေရးကို တိုးျမႇင့္ခ်ထားသည္။
တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသအား သိမ္းဆည္းႏိုင္ေရးအတြက္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ နအဖ ပူးေပါင္းတပ္ဖြဲ႔မ်ားမွ လက္နက္ႀကီး လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ (၁၅) မိနစ္တႀကိမ္ခန္႔ ပစ္ခတ္ လ်က္ရွိသည္ဟု ထိုင္းလံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ဝင္တဦးက ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး ဒူးပလာယာခ႐ိုင္ တပ္မဟာ (၆) မွ ဒု-ဗိုလ္မႉးႀကီးတဦးက “မိုးထဲ ေရထဲမွာ တိုက္ပြဲကေတာ့ ျပင္းထန္တယ္။ သူတို႔က ဒီနယ္ေျမကို လိုခ်င္သလို က်ေနာ္တို႔ကလည္း ခံစစ္ရွင္ေျပာက္က်ားစနစ္ကို အသံုးျပဳၿပီးေတာ့ ကာကြယ္တိုက္ထုတ္ေနပါတယ္။ ေရွ႕ဆက္ တိုက္ပြဲက ဒီထက္ပိုၿပီးျပင္းထန္လာဖို႔ပဲရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) တပ္စခန္းတည္ရွိရာ ေဝၚေလခီး ေဒသအား ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း (၉၀၇) ႏွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ ခမရ (၅၄၆) ပူးေပါင္းအဖြဲ႔တို႔မွ ယမန္ေန႔နံနက္ (၄) နာရီမွ စတင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ယမန္ေန႔တုိက္ပြဲတြင္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ စစ္သည္ (၂) ဦး လက္ရ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရကာ (၁) ဦး က်ဆံုးခဲ့ၿပီး ယေန႔တိုက္ပြဲတြင္ ႏွစ္ဖက္အက်အဆံုးကို မသိရေသးေပ။
ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း (၂၀၁) အေျခစိုက္ရာ ေဝၚေလခီးေဒသ သည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ေတာင္ဘက္ ကီလိုမီတာ (၄၀) အကြာအေဝးတြင္ တည္ရွိၿပီး ထိုင္းဘက္ ျခမ္းတြင္ ဖဒိ ထုိင္းေက်းရြာတည္ရွိသည္။ ။

6.30.2008

မယ္လစခန္းမွဒုကၡသည္မ်ား ရိကၡာမရ၍ မဲေဆာက္UNရုံးေရွ႕ဆႏၵျပ



၃၀ ဇြန္ ၂၀၀၈
မယ္လဒုကၡသည္စခန္းမွ ျမန္မာဒုကၡသည္ (၂၂) ဦးသည္ ရိကၡာမရ၍ ယေန႔နံနက္တြင္ မဲေဆာက္ ၿမိဳ႕ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး (ယူအန္အိခ်္စီအာ) ႐ံုးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပေတာင္းဆို ၾကသည္။
ဆႏၵျပသူမ်ားမွာ ဘန္ေကာက္တြင္ ယူအန္အိခ်္စီအာမွ အသိအမွတ္ျပဳ ဒုကၡသည္လက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၄-၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ အဖမ္းခံရသျဖင့္ မဲေဆာက္သိ႔ု ျပန္ပို႔ခံရကာ မဲေဆာက္ယူအဲန္႐ံုးက ၎တို႔အား မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္း ခံရသူမ်ားျဖစ္သည္။
ဆႏၵျပသူတဦးျဖစ္သည့္ မန္းေဇာ္လြင္ဦးက "စခန္းမွာ က်ေနာ္တို႔လက္မွတ္ေတြကို တီဘီဘီစီ အဖြဲ႔က ရိကၡာေပးဖို႔ တံဆိပ္တံုးထုၿပီး အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ တလ ႏွစ္လေလာက္ပဲ ရၿပီး စခန္းကေန ရိကၡာေတြျပန္ျဖတ္လိုက္တာ ဒီကေန႔အထိပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာလာၿပီးေတာ့ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုရတာပါ" ဟု ေျပာသည္။
မယ္လစခန္းတြင္ မိမိတို႔ကဲ့သို႔ အလားတူဒုကၡသည္ (၁၀၀) ခန္႔ရွိၿပီး ထိုသူမ်ားကိုယ္စား မိမိတို႔ (၂၂) ဦးက လာေရာက္ ဆႏၵျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ အခက္အခဲမ်ားကို စခန္းေကာ္မတီသို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္တင္ျပခဲ့ေၾကာင္း၊ မရသည့္အဆံုး ဂ်နီဗာ႐ံုးခ်ဳပ္သို႔ တင္ျပခဲ့ေၾကာင္း၊ ႐ုံးခ်ဳပ္မွ အေၾကာင္းျပန္သည့္အခါ စခန္းအာဏာပိုင္မ်ားက မိမိတို႔အား ေခၚဆူသည္မွလြဲ၍ ဘာအကူ အညီမွ မေပးေၾကာင္း၊ အသိမိတ္ေဆြမ်ားက ေကၽြးေမြးၾကေၾကာင္း၊ စခန္းအတြင္း ရရာအလုပ္ လုပ္၍ စားဝတ္ေနေရး ေျဖရွင္းၾကရေၾကာင္း မန္းေဇာ္လြင္ဦးက ေျပာသည္။
ကရင္ဒုကၡသည္ေကာ္မတီ တာဝန္ရွိသူ တဦးက "ဒီကိစၥ ယူအန္အိခ်္စီအာ၊ တီဘီဘီစီအဖြဲ႔နဲ႔ဘဲ ဆိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ သူတို႔ကို စခန္းမွာ ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္" ဟု ေျပာ သည္။ စခန္းတာဝန္ရွိသူမ်ားအား ဆက္သြယ္၍မရေပ။
မဲေဆာက္အေျခစိုက္ ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးကလည္း "ဒါ လုံးဝ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ ဒီလိုျဖစ္တာ စခန္းတာဝန္ရွိလူႀကီးေတြအေပၚမွာ တာဝန္မကင္းဘူး" ဟု ေျပာသည္။
မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ (၆၄) ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးတြင္ ရွိၿပီး ျမန္မာဒုကၡသည္ (၅) ေသာင္းခန္႔ ေနထိုင္ကာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ဒုကၡသည္စခန္း (၉ ) ခုအနက္ အႀကီးဆံုးစခန္းျဖစ္သည္။ ။

ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ရန္ ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ား ဖဲြ႔စည္း

30 June 2008
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈေတြ အတြက္ ပိုမိုအေလးေပးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဘို႕အတြက္ ျမန္မာ့အေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ားအဖြဲ႕ European Parliamentary Caucus on Burma (EPCB) ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။
ဥေရာပ ႏိုင္ငံ (၈) ႏိုင္ငံက ပါလီမန္အမတ္မ်ားနဲ႕ ဇြန္လ (၁၉) ရက္ ေန႔က ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာပါ၊ အခုလိုEPCB ဖြဲ႕စည္းခဲ့မႈနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘဲလ္ဂ်ီယံ ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ဥေရာပျမန္မာရံုးရဲ႕ ညႊန္ၾကားေရးမႈး ဦးဟန္ေညာင္ေ၀က အခုလို ေျပာဆိုပါတယ္။
"ဘာေၾကာင့္ ဒီအဖဲြ႔ဖဲြ႔လုိက္တာလဲဆုိေတာ့ အရင္တုန္းကဆုိရင္ အဖဲြ႔မရွိဘူး။ အေရးေပၚတဲ့အခ်ိန္မွာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္လုိက္ညႇိရတယ္ဆုိေတာ့ အခ်ိန္ နည္းနည္းၾကာတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ဖုိ႔အတြက္။ အခုလိုမ်ိဳး သူတုိ႔ကလည္း အာစီယံက AIPMCအဖဲြ႔ပံုစံလုိမ်ိဳး ဥေရာပ သမဂၢမွာရွိတဲ့ ပါလီမာန္အမတ္ေတြ တစုတစည္းထဲျဖစ္ေအာင္ ဒီမွာ အဖဲ႔ြတဖဲြ႔ ဖဲြ႔လုိက္တာပဲျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက အရင္ကထက္ပိုၿပီးေတာ့ အားရွိမယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိရင္ အဖဲြ႔အစည္းရွိေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္းကို တခ်ိန္လံုး ေစာင့္ၾကည့္မယ္။ လုိက္ၿပီးေတာ့ သတင္းေတြ စုစည္းမယ္။ ျပႆနာ ေပၚလာရင္လည္း သူတုိ႔က ခ်က္ျခင္းတုန္႔ျပန္ႏုိင္တယ္။ အရင္ထက္ကထက္ ပုိျမန္မယ္ဆုိရင္လည္း ဒီေလာက္ပါပဲ။ သာမန္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေပၚလစီခ်လုိ႔မရဘူး။ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကုိ အစုိးရသိေအာင္ သူတုိ႔ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ အစုိးရကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ လူထုဆႏၵကုိ မဆန္႔က်င္ ခ်င္ဘူးဆုိရင္ ပါလီမန္ေျပာတဲ့အတုိင္း သူတုိ႔ လုိက္လုပ္မွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဥပေဒအရေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒီမုိကေရစီ စနစ္အရ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကုိ နားေထာင္ရမယ္ဆုိေတာ့ အစုိးရေတြကေတာ့ နားေထာင္မွာျဖစ္ပါတယ္။"
ဒီလို ျမန္မာႏိုင္ငံအေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ားအဖြဲ႕ ကို AIPMC ျမန္မာ့အေရး အာဆီယံပါလီမန္ အမတ္မ်ား အဖြဲ႕ကလည္း ၾကိဳဆိုလိုက္ၿပီး၊ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ EPCB နဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ ထိေရာက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေတြကို လုပ္ကိုင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို႕ AIPMC အမႈေဆာင္ ညြန္ၾကား ေရးမႈး Roshan Jason က ေျပာဆိုပါတယ္။ဒါ့အျပင္ အခုဖြဲ႕စည္းလိုက္တဲ့ ျမန္မာ့ေရး ဥေရာပ ပါလီမန္ အမတ္မ်ား အဖြဲ႕ EPCB ဟာ အာဆီယံ အမတ္ မ်ား အဖြဲ႕ AIPMC ထက္ေတာ့ ျမန္မာ့အေရးကို ပိုမိုလုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္လို႕လဲ ဦးဟန္ေညာင္ေ၀ က ေျပာဆိုပါတယ္။
"AIPMCထက္ေတာ့ ပုိလုပ္ႏုိင္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိရင္ အာစီယံႏုိင္ငံေတြ အကုန္လံုးက ဒီမုိကေရစီ အစုိးရေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥေရာပ သမဂၢထဲမွာက ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၂၇ႏုိင္ငံ။ ဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကို သူတုိ႔က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ထုတ္ျပမယ္။ လူထုဘယ္လုိ ျမင္သလဲဆုိတာကို အစုိးရေတြက လုိက္နာရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။"
EPCB အေနနဲ႕ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္ေပၚလာေစႏိုင္ဘို႕ အတြက္ ဥေရာပႏိုင္ငံ အစိုးရေတြနဲ႕ ဥေရာပ သမဂၢ တို႕ကို ဖိအားေပးယံုမက တျခားႏိုင္ငံတကာအစိုးရေတြနဲ႕ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရး ေကာင္စီ တို႕ကိုပါ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ တိုက္ တြန္း ေျပာဆိုမႈေတြကို အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအျဖစ္လုပ္ကိုင္သြားမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

“အနွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္”





အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆီသို႕
“အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွ် တိုင္းျပည္အတြက္လုပ္လာၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္သည္ကိုယ္႔
ကိုယ္ျပန္၍ ၾကည္႔လိုက္ေသာအခါ ႀကိဳးတိုက္ထဲသို႔ေရာက္ေနသည္ကိုေတြ႔ရေလသည္။”

အထက္ပါစာပိုဒ္မွာဗိုလ္မႈးခ်စ္ေကာင္းေရးခဲ႔သည္႕အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္စာအုပ္၏အဖြင္႕စာပိုဒ္ပင္

ျဖစ္ပါသည္။၁၉၈၈ခုႏွစ္လူထုအံုႁကြမႈႀကီးမွစခဲ႕ေသာစစ္အာဏာရွင္ဆန္႕က်င္ေရ;

ွင္႕ဒီမိုကေရစီရရွိေရးလႈပ္ရွားမႈ၏ကာလသည္လည္းလာမည္႔ဩဂုတ္လ (၈)ရက္ေန႕တြင္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္တင္းတင္းျပည္႔ေတာ႔မည္ျဖစ္ပါသည္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာတိုက္ပြဲခရီးရွည္ႀကီးထဲမွာက်ဆံုးသူေတြလဲက်ဆံုးကုန္ၾကရပါ

ၿပီ။ကိုဖုန္းေမာ္တို႕လိုသမိုင္းဝင္ခဲ႔သူေတြရွိသလို၊နအဖမီးသၿဂိဳလ္စက္ေတြထဲမွာ လူမသိသူမသိျပာက်ခဲ႔ရသူေတြ၊ေတာေတာင္ေတြထဲမွာတိုက္ပြဲျဖစ္ရင္းငွက္ဖ်ား

ႏွိပ္စက္ရင္းျဖင္႕ေခါင္းခ်ခဲ႔ရသူေတ၊ြနအဖရဲ႔စစ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္းမႈေတြကိုအံတုၾကံ႕ၾကံ႕ခံရင္းက်ဆံုးခဲ႔ရသူေတြအခုတိုင္အက်ဥ္း

ေထာင္မ်ားထဲတြင္ဒူးေထာက္အညံ႔မခံပဲဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ေနသူေတြရွိေ

သလိုအခ်ိ္ဳ႕လဲလူသားခ်င္းစာနာတဲ႔ကမာၻ႕ႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားကိုေရာက္ရွိေနၾက

ၿပီးအခ်ိဳ႕ကလည္းနယ္စပ္ေဒသေတြမွာပဲအားခဲလို႕ရပ္တည္ရုန္းကန္ေနၾကဆဲတိုက္ပြဲဝင္ေနၾကဆဲပင္၊ၿပည္တြင္းရွိရဲေဘာ္မ်ားကလည္းဟိုပုန္းဒီခိုနဲ႔အလံမလွဲစတမ္း

တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကဆဲပင္။ထိုအင္အားစုမ်ားေၾကာင့္လဲဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲရဲ႕အရွိန္အဟုန္ဟာအဆက္မၿပတ္ဆက္လက္ၿဖစ္ေပၚေနတယ္လို႕လဲဆိုႏုိင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း ဘဝေပါင္းစံုက်င္လည္ရင္းမွ
Migrant ေက်ာင္းေလးတခုမွာ အနာဂတ္ရဲ႔မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကို ပညာသင္ေပးရင္း

ဘဝကိုရုန္းကန္ေနရဆဲပါ။ေန႕စဥ္နံနက္ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္တိုင္းေက်ာင္းေရွ႔အလံတိုင္မွာ

ထိုင္းအလံကိုတင္၊ထိုင္းႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုသီဆိုေနၾကရတဲ႔ခေလးငယ္ေတြကိုၾကည္႔ရင္း

ပင္“ေဩာ္ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွငါတို႕ခေလးေတြကိုယ္႕အမိေျမေပၚမွာေျခခ်လို႕အမိႏိုင္ငံေတာ္

အလံကိုအေလးျပဳခြင္႕ရၾကမွာလဲ”လို႕ေတြးရင္းအၿမဲေၾကကြဲခဲ႔ရပါတယ္။တကယ္ေတြးၾကည့္

ေတာ့လဲဒီကေလးေတြကမွေအးခ်မ္းစြာပညာသင္ခြင့္ရေနပါေသးတယ္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ေက်ာင္းပါေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ကေလးေတြ၊မတရားႀကီးၿမင့္ေနတဲ့ကုန္

ေစ်းႏွူန္းနဲ႕အလွဴေငြအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ေက်ာင္းေတာင္မတက္ႏုိင္ေတာ့တဲ့က

ေလးေတြကၿပည္တြင္းမွာအမ်ားႀကီးပါ္။ဒီလိုဘဝေတြမၿပီးွဆံုးႏိုင္ေသးတဲ့တာ

၀န္ေတြနဲ႕အတူကၽြန္ေတာ္တို႕(၈၈)မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေတြဟာလည္းအသက္ေလးဆယ္တန္းေတြေရာက္လာခဲ႔လို႕ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက မၿပီးေသးတဲ႔တာဝန္ေတြကိုဆက္လက္ယူေနၾကရပါၿပီ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဘယ္အထိခရီးေပါက္ခဲ႔ပါၿပီလဲ?
အျမင္မွာေတာ႕တျပည္လံုးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ကန္႕ကြက္ဆႏၵ ျပမႈေတြျဖစ္လို႕တကမၻာလံုးက ဝိုင္းဝန္းကန္႕ကြက္ရံႈ႕ခ်ၾကလို႕နအဖဟာအက်ဥ္းအက်ပ္မ်ိ္ဳးစံုနဲ႔ႀကံဳေတြ႔ေနရတယ္လို႕

ဆိုႏိုင္ပါတယ္။တနည္းေျပာရရင္အေျခစိုက္စခန္းေတြကိုတခုၿပီးတခုလက္လြတ္ရၿပီး

ေနာက္ဆံုးခံကတုတ္ကေန မီးကုန္ယမ္းကုန္ခုခံေနရတဲ႔ပံုပါပဲ။

တကယ္ေကာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အႏိုင္ရေနတယ္လို႕ယူဆႏိုင္ပါသလား ?

အဆင္႕ဆင္႕အေလ်ာ႕ေပးလာခဲ႔တယ္လို႕ယူဆတယ္ဆိုရင္နအဖရဲ႕ရိုးေျဖာင္႕တဲ႔

လိုက္ေလ်ာမႈတခုေလမ်ုား ေတြ႕ၾကပါသလား၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္စက္တင္ဘာလ

အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ႕အခ်ိန္က ႏိုင္ငံေရးပါတီ ဖဲ႔ြခြင္႔ေပးမယ္ ေရြးေကာက္ပဲြ

လုပ္ေပးမယ္၊အနိုင္ရမယ္႕လူကိုအာဏာလႊဲေပးၿပီးစစ္တပ္ဟာစစ္တန္းလ်ားျပန္ရံု

ပဲလို႕ဦးေစာေမာင္ေျပာခဲ႔တာကိုမွတ္မိၾကဦးမွာပါ။

တကယ္တန္းက်ေတာ႔ရွိသမွ်ႏိူင္ငံေရးပါတီေတြကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးသပ္ရႈိၿဖိဳခြဲ၊နိုင္ငံေရးပါတီ

ေတြရဲ႔႕အေရးပါတဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုဖမ္းၿပီးမွေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပေပးခဲ႔တာပါ။ခ်ည္ၿပီးတုတ္ၿပီးအပိုင္တြက္ထားတဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲမွာျပည္သူလူထုတ

ရပ္လံုးက NLDကိုတခဲနက္ေထာက္ခံလိုက္တဲ႔အခါက်မွျပဴးတူးၿပဲတဲျဖစ္ၿပီး

ဦးေစာေမာင္ကိုျဖဳတ္ခ်လို႕ဦးသန္းေရႊနဲ႔အစားထိုးတာပါ။

တနည္းဆိုရင္ဦးေစာေမာင္ေျပာခ်င္တာေျပာခဲ႔တာေတြဟာေနာက္လူေတြတာဝန္ခံမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ႔သေဘာပါ။ကိုယ္ေျပာတဲ႔စကားေတာင္ကိုယ္တာဝန္မယူႏိူင္တဲ႔လူေတြကသူတို႕ကိုသူတို႕အစိုးရလို႕ဆိုခ်င္ၾကပါေသးတယ္။ေနာက္တခါ

ROAD MAP(၇)ခ်က္ဆိုတာကိုဦးခင္ၫြန္႕ကေရးဆြဲၿပီးအမ်ိဳးသားညီလာခံကို က်င္းပလို႕ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲၾကျပန္ပါတယ္။ ရပ္လိုက္ သြားလိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ဆြဲလုပ္လာတဲ႔အဲဒီညီလာခံေတာင္မၿပီးေသးဘူးအခ်င္းခ်င္း စားခြက္လုရင္း ဦးခင္ၫြန္႔ျပဳတ္သြားျပန္ပါတယ္။သူလုပ္ခဲ႔တာေတြအားလံုးထဲကသူတို႕အက်ိဳးရွိႏိုင္တဲ႔ဟာေတြကလြဲရင္က်န္တာေတြအားလံုးလွစ္လွ်ဴရႈလိုက္ျပန္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားညီလာခံကို (၁၅) ႏွစ္ၾကာက်င္းပျပဳလုပ္ အားရေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲၿပီးမွသူတုို႕

အလိုက်ေရးဆဲြထားတဲ႔အေျခခံဥပေဒကိုအတည္ျပဳဖို႕ေရြးေကာက္ပဲြလုပ္ဖို႕ဆိုၿပီး

ေၾကျငာခ်က္ေတြထုတ္ျပန္တဲ႔အခါအဲဒါဟာေကာင္းတဲ႔ဘက္ကိုေရွ႔ရႈတဲ႔အေျပာင္းအလဲ

လို႕ဘယ္လိုမွယူဆစရာမရွိပါဘူး။
(၁) ေရြးေကာက္ပဲြလုပ္ခဲ့တယ္ “၁၉၈၈ မွ ၁၉၉၀ အထိ ”
(၂) အေျခခံဥပေဒေရးဆဲြ “ ၁၉၉၂ မွ ၂၀၀၇ အထိ” ၿပီးမွ
(၃) လူထုဆႏၵခံယူပြဲႏွင္႕ေရြးေကာက္ပဲြ “၂၀၀၇ မွ ၂၀၁၀ အထိ”ဆိုၿပီး
န အ ဖ ကေတာ႔ ၂၀၁၀ အထိအခ်ိန္ဆဲြဖို႕အဆင္သင္႕ျပင္ထားၿပီးပါၿပီ ။

၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပဲြၿပီးရင္ေရာ ဘာျဖစ္လာမွာပါလဲ ? အခုလူေတြထဲကအခ်ိဳ႕ကို
ယူနီေဖာင္းခၽြတ္ ၿပီးလႊတ္ေတာ္တက္ခိုင္း၊ ေနာက္က ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က
လိုသလုိ ႀကိဳးဆဲြသြားမယ္႕ စစ္အာဏာရွင္အလိုက် အစိုးရကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရၾကမွာပါ။
ကုလားႀကီးနဲ႔ အရာႀကီး အေခၚေဝၚသာေျပာင္းသြားမယ္ ဒါကဒါပါဘဲ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ဖက္က လက္ရွိအေျခအေနကေရာဘယ္လိုပါလဲ ?

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္ ၊ အပါအဝင္ NLD ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ကိုကိုႀကီး၊ကိုေဌးႀကြယ္၊ကိုမင္းေဇယ်ာစတဲ႔

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊အရွင္ဂမၼီရတို႕လို သံဃာေတာ္ေတြ ၊လူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားတက္ႁကြသူေတြ အားလံုး ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရဆဲပါ။ ဥပေဒမရွိပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးလိုက္ျပန္ပါၿပီ
ဘာမ်ားတုံ႕ျပန္ႏိုင္ပါသလဲ?

ဒီပဲယင္းမွာ အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္ခံရတဲ႔သူေတြ ၊ လူမိုက္ ေမြးၿပီး
ရိုက္သတ္ခံရတဲ႔ရဲေဘာ္ေတြ ၊ ေထာင္ထဲမွာမတရားႏိွပ္စက္ခံရရင္း လက္လြန္ေသဆံုးသြားသူေတြ ၊ အခုၿပီးခဲ႔တဲ႔စက္တင္ဘာမွာ ရိုက္ႏွက္ သတ္ျဖတ္ ၊ဖမ္းဆီၤးခံရသူေတြအတြက္၊တရားမွ်တမႈ ေတြ ဘယ္မွာပါလဲ ? ၿပီးခဲ႔တဲ႔ REFERNDUM မွာထည္႔သမွ် ကန္႕ကြက္မဲေတြအားလံုး ကိုမဲလိမ္ၿပီး ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မႀကံဳစဖူး ရာခိုင္ႏႈန္း(၉၀) ေက်ာ္ ႏိူင္ပါတယ္လို႕ေၾကျငာသြားခဲ႔ၿပီးၿပီ ။အမွန္တရားဘယ္မွာပါလဲ ?

နာဂစ္မုန္တိုင္းေမႊလို႕သိန္းခ်ီေသၿပီးသန္းခ်ီဒုကၡေရာက္ေနရတဲ႔ျပည္သူေတြကိုကူညီခ်င္ၾကသူေတြ

အေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးကန္႕သတ္မႈေတြလုပ္လို႕ ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီတဲ႔ပစၥည္းေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အျမတ္ထုတ္ေနၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာမ်ားလုပ္ႏိုင္ၾကပါသလဲ?ကန္႕ကြက္ရႈံ႔ခ်ရုံမွတပါးအျခားဘာမွမလုပ္ႏိုင္ခဲ႔ပါ။

ထိုအေၿခအေနအားလံုးအတြက္မည္သူ႕တြင္တာ၀န္ရိွပါသနည္း?

စီးပြားေရးနယ္ပယ္တြင္ေတာ႕ ရွင္းပါသည္။ ကုမၼဏီႀကီးတခုတြင္ စီးပြားေရးေပၚလစီမွား၍ အရႈံးေပၚလာခဲ႔ပါလွ်င္ စီမံခန္႕ခဲြၾကေသာ CEO ႏွင္႔တကြ ဘုတ္အဖဲ႔ြအားလံုး ႏႈတ္ထြက္ၾကရံုသာရွိပါသည္။ဥပမာတခုဆိုရလွ်င္ ယခုျပဳခဲ႔ေသာ REFERENDUM တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပည္သူလူထုကို မဲရံုကိုသြား၍ ကန္႕ကြက္မဲေပးၾကပါဟု ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ႔သည္။ထိုေပးခဲ႔ေသာကန္႕ကြက္မဲအားလံုးကိုနအဖတို႕ကမဲလိမ္၍

ေထာက္ခံမဲလုပ္လိုက္ပါသည္။

၉၂ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ဆိုသည္မွာမဲရံုသို႕သြားေရာက္သူအားလံုးနီးပါးျဖစ္ပါသည္။ထိုျပည္သူလူထုမဲမ်ားအလိမ္ခံရမႈတြင္မဲရံုသြားခိုင္းသူႏွင္႕မဲလိမ္သူႏွစ္ဦးတြင္

မည္သူပိုတာဝန္ရွိပါသလဲ?

သူခိုးကို ေခါင္းေပါင္းေပါင္း၍ တိုက္ပံုႏွင္႕ခ်ိတ္ပုဆိုးဝတ္ရံုမွ်ႏွင္႕လူႀကီးလူေကာင္းဟုမည္သူကယူဆၾကပါမည္လဲ? သူတိုက္ပံုေတြဘာေတြဝတ္ထားတာပဲ စိတ္ခ်ရပါတယ္ဟု ေျပာသျဖင္႕ ေဂါပကလူႀကီးခန္႕မိေသာအခါက်မွ ဘုရားအလွဴေငြမ်ားခိုးေၿပးသြားသည့္အခါ သူခိုးကို စိတ္ဆိုးရမည္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ယံုၾကည္စြာအပ္ႏွံံခိိုင္းသူကိုအျပစ္တင္ရပါမည္လား? သို႕ေသာ္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကေသာယခုအေၿခအေနမွာေတာ့ဘယ္သူကိုမွအၿပစ္မပံုခ်ႏုိင္ပါ၊

ၿဖစ္လာေသာအေၿခအေနေပၚတြင္အေကာင္းဆံုးမည္သို႕ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မည္ကိုွ

စဥ္းစားရန္သာရွိပါသည္။

လူထုလွဳပ္ရွားမွူမ်ားႏွင့္တာ၀န္ခံမွူ

လူထုတိုက္ပြဲမ်ားအရွိန္ၿမွင္႕တင္ၾကသည့္အခါအထိအခိုက္အရွအနာမ်ားစြာရွိပါ

သည္။ရိုက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားအတြက္တရားမွ်တမႈျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေပးရန္လႈံ႕ေဆာ္သူတို႕မွာတာဝန္ရွိသလို၊လႈပ္ရွားမႈမ်ား

ေၾကာင္႕ေနမရသျဖင္႕ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာရသူမ်ားအတြက္တာဝန္ယူူရန္မွာလည္းလႈံ႕ေဆာ္သူတို႕တာဝန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေပးဆပ္ခဲ႔ရေသာအသက္မ်ား၊ဘဝမ်ားစသည္႕အရင္းအႏွီးမ်ား အတြက္တိုက္ပြဲကိုဆက္လက္အရွိန္အဟုန္ၿမွင္႕ၿပီးေအာင္ပြဲရသည္အထိ တိုက္ပဲြဝင္ရန္မွာလည္းလႈံ႕ေဆာ္သူမ်ား၏တာဝန္ပဲျဖစ္ပါသည္။သို႕မွသာ ယံုၾကည္စြာအသက္ေပး၊ဘဝေပး တိုက္ပဲြဝင္ခဲ႔သူတို႕အတြက္ တာဝန္
ေက်ပါလိမ္႕မည္။ဤေနရာတြင္ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုအေလးအနက္တင္

ၿပခ်င္ပါသည္။

ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္သျဖင္႕ဆႏၵဝင္ျပခဲ႔သူဟူ၍မရွိပါဟုကၽြန္ေတာ္ရဲရဲႀကီးဆိုရဲပါသည္။ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္သျဖင္႔ ဒီေရာက္မွ ဆႏၵျပခဲ႕ဖူးသူလိုလို ေရာေယာင္ဟန္ေဆာင္သူတို႕ေတာ႕ရွိခ်င္ရွိပါလိမ္႕မည္။ျပည္တြင္း၌ေနၾကသူမ်ားသည္ထိုကိစၥမ်ားကိုမသိၾကပါ။

လြတ္ရာနယ္ေျမေရာက္မွ ဘာႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမွလုပ္ခြင္႔မရၾကပဲတတိယႏိုင္ငံသြားသည္႕

တံခါးတေပါက္သာဖြင္႕ထားေပးသည့္အေနထားမ်ိဳးသည္မၿဖစ္သင့္ဟုဆိုခ်င္ပါသည္။

သြားခ်င္သူေတြသြားၾကသလိုႏိုင္ငံေရးဆက္လုပ္ခ်င္သူေတြလည္းရွိၾကပါသည္။

သို႕ေသာ္ဒီေနရာတြင္ဘာေရြးခ်ယ္ခြင့္မွမရပါ။လုူအမ်ိဳးမ်ိဳးအေထြေထြကိုစီစစ္

ေဆာင္ရြက္ရန္၊ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ႀကီးမားေသာအခက္အခဲမ်ားရွိခဲ့မည္ဆိုသည္မွာအေသအခ်ာပင္ၿဖစ္ပါသည္။သို႕ေသာ္ထိုအေၾကာင္းၿပခ်က္တခုတည္းၿဖင့္လက္ပိုက္ၾကည့္မေနသင့္ပါ။ေရွ႕ဆက္တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ထိုသို႕ေသာ
အေၿခအေနမ်ားဆက္လက္ႀကံဳေတြ႕ရန္ရွိပါဦးမည္။အေလးအနက္စားစဥ္းစားရမည့္အခ်က္ၿဖစ္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘာလုပ္ႏိုင္ပါသလဲ?
တိုက္ပဲြကာလ ႏွစ္သက္တမ္းရွည္လာတာႏွင္႔အမွ် အထိအခိုက္အရွအနာ အဆံုးအရံႈးေတြကမ်ားလာပါသည္။အေျခအေနေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ႕ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပဲြ၊လူထုတိုက္ပဲြမ်ားကိုျပင္ဆင္တဲ႔အခါ ၿပီးခဲ႔တဲ႔အမွားေတြကို ျပန္သံုးသပ္ေရွာင္ရွားရင္း အဆံုးသတ္တိုက္ပဲြကို ဘယ္လိုျပင္မလဲဆိုတာႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑ကိုယူထားသူမ်ားမွာ

ကီးေလးတဲ႔တာဝန္ရွိေနပါတယ္လို႕ဆိုခ်င္ပါတယ္။

ရန္သူတြင္ လက္နက္အာဏာ ေငြေၾကးလူအင္အားစသည္ျဖင္႕ ျပည္႕စံုသည္မွာ
မွန္ပါသည္။ ေနာက္တခါ နာဇီလို၊ ဖက္ဆစ္လို မိမိအမ်ိဳးသားေရးကို ေရွ႔တန္း
တင္သူမိ်ဳးပင္မဟုတ္ပဲမိမိကိုယ္က်ိဳးစီးပြားမွလြဲ၍ဘာမွမစဥ္းစားသည္႕ လိုအပ္လွ်င္ဇတ္တူသားစားရန္ပင္ဝန္မေလးသည္႕အာဏာရႈးစစ္အာဏာရွင္ျဖစ္

ပါသည္။

ထိုအာဏာရွင္မ်ိ်းကိုေခါင္းေလးဝင္ပါရေစဦးဆိုသည္႕ကုလားအုတ္ပံုျပင္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး

ဖင္႕ခ်ဥ္းကပ္လွ်င္ေခတ္သစ္ကုလားအုတ္ပံုျပင္ထဲကလိုအသားေပၚခံရရံုသာရွိပါသည္။ထိုလူအမ်ိဳးအစားေတြကိုခဏတျဖဳတ္အသံုးက်ခ်ိန္တြင္သံုး၍မလိုခ်ိန္မွာခ်နင္းပစ္လိုက္မွာအေသအခ်ာပါ။ေရွ႕ကႀကိဳးစားခဲ့ဘူးသူမ်ားကိုၾကည့္ပါ။ဇတ္

တူသားစားသည္႕သာဓကမ်ားကိုၾကည္႔ပါ။

လက္ရွိဝံသာႏုNLDလိုလူမ်ိဳးေတြ၊ေအးလြင္တို႕လိုလူမ်ိဳးေတြ၊ငါးမင္းေဆြတို႕လိုလူမ်ိဳး

ေတြစသည့္ေဖာ္လံဖားလူတန္းစားမ်ားပင္ဘယ္ေလာက္ခံမည္လဲဆိုတာကိုေစာင္႕ၾကည္႔ပါဦး။

သို႕ေသာ္အင္အားႀကီးမားသည္ဆိုသည္တိုင္းေၾကာက္စရာမဟုတ္ပါ။လူထု

ေထာက္ခံမွူမရေသာဘယ္လို မတရားအစိုးရမ်ားမွ ေရရွည္မတည္တံ့ႏုိင္ပါ။
ခိုင္မာေသာႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွူေနာက္တြင္ၿပည္သူလူထုမ်ားညီညြတ္စြာလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ၾကရန္သာလိုပါသည္။

ဥပမာတခုတင္ၿပလိုပါေသးသည္။ေတာထဲတြင္အင္အားႀကီးမားလွပါသည္ဆို

ေသာေတာဆင္ရိုင္းအုပ္လိုက္ႀကီးပင္ေတာေခြးက်င္ငယ္ရည္နံ႔ရသည္ႏွင္႕ တဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္ေၾကာက္ၾကရွာပါသည္။ဆင္ႏွင္႕ေတာေခြးမ်ားအ

ေကာင္ခ်င္းယွဥ္လွ်င္ႏိႈင္းစရာပင္မရွိပါ။

သို႕ေသာ္ေတာေခြးမ်ား၏ ညီၫြတ္ျခင္းကိုေၾကာက္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆင္ျဖစ္ေစ၊က်ားျဖစ္ေစ ၊မည္သည္႕သတၱဝါျဖစ္ေစ သူတို႕တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္
ရန္ဝန္ေလးျခင္းမရွိပါ။သူတို႕သတ္ကြင္းအတြင္းဝင္လာသည့္အခါက်င္ငယ္ရည္

ပန္းသည္႕အေကာင္ကပန္း၊ေရွ႔ကဝင္သည္႕အေကာင္ကဝင္၊ေနာက္ကဆြဲသည္႕အေကာင္ကဆြဲ၊အေပၚမွခုန္ခ်သည္႕အေကာင္ကခ်၊ေရဆီမေရာက္ေအာင္လမ္းလႊဲသည္႔အေကာင္ကလႊဲျဖင္႕ေနာက္ဆံုးဆင္ႀကီးဘုန္းဘုန္းလဲက်မွေအာင္ေသ

ေအာင္သားစားၾကပါသည္။

သူတို႕တြင္မတိုက္ခိုက္ခင္မွာဆင္ေသရင္ဘယ္အပိုင္းကိုမွငါကယူမယ္ဆိုၿပီး
ႀကိဳတင္ေဝပံုခ်ထားျဖင္းလဲမရွိပါ။ငါကအုပ္စုေခါင္းေဆာင္မို႕ဝမ္းတြင္းသားေတြကိုငါ႕သားသမီးေတြအတြက္ယူသြားမယ္ဆိုတဲ႔ေခါင္းေဆာင္

မ်ိဳးလဲမရွိပါ။ငါကေတာ႕အႏၱရယ္မ်ားတဲ႔ႏွာေမာင္းေနရာမွာေနရလို႕သူက

တာ႕အေနာက္ကပဲဝင္ဆဲြလို႕စသည္ျဖင္႕လဲမကဲြပါ။ဆင္ေကာင္ႀကီးမွမေသေသးခင္စားအိုးစားခြက္ေတြႀကိဳျပင္ထားတဲ႔အေကာင္ေတြလဲမရွိပါ။တိုက္ပြဲမွာအေခ်ာင္ခိုေနၿပီးဆင္ေသခ်ိန္က်မွေခါင္းေပၚတက္ထိုင္တတ္တဲ႔အ

ကာင္မိ်ဳးလဲမရွိပါ။ဒီတိုက္ပဲြမွာဆင္ႀကီးမေသလို႕စိတ္ဆိုးသြားရင္ငါေတာ႕မလြယ္ဘူးဆိုၿပီးစိတ္ဆိုးေအာင္မလုပ္ပဲေနတဲ႔အေကာင္လဲ
မရွိပါ။

သူတို႕သိသည္မွာသူတို႕သတ္ကြင္းျပင္ထားသည္႔ေနရာသို႕ဝင္လာသည္႕မည္

သည္႕သားေကာင္မဆိုအၿပီးအျပတ္ေခ်မႈန္းစားေသာက္ၿပီးမ်ိဳးဆက္ကိုထိန္းသိမ္းရန္သာျဖစ္ပါသည္။
အရိုင္းဥပေဒမွာေတာေခြးေတြကိုသူတို႕ရဲ႔စုစည္းညီၫြတ္မႈေၾကာင္႕

တာဘုရင္ဆိုတဲ႔အေကာင္ႀကီးေတြေတာင္ဖိန္႕ဖိန္တုန္ေအာင္ေၾကာက္

ကရပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာေတာေခြးေတြထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာအသိဥာဏ္ျမင္႕မားေသာလူသား

မ်ားၿဖစ္ၾကပါသည္။ျမန္မာျပည္ရဲ႕မ်ားစြာေသာျပည္သူလူထုကနအဖကိုလက္
မခံဘူးဆိုတာ၁၉၉၀ျပည္႔ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔သက္ေသျပၿပီးပါၿပီ။ၿငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵေဖၚထုတ္တဲ့နည္းလမ္းမ်ားစြာနဲ႕သက္ေသၿပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။၂၀၀၇စက္တင္ဘာလကၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႕ေက်ာင္းသားၿပည္သူမ်ားရဲ႕ေရြဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးဟာကမၻာသိပါ။ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကလည္းျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔တသားတည္းရွိတဲ့အေၾကာင္းဆႏၵေတြထုတ္ေဖၚၿပခဲ့ၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။

မျဖစ္လာႏိုင္ေသးတဲ႔ကုလသမဂၢတပ္ႀကီးေတြ၊အေမရိကန္တပ္ႀကီးေတြဝင္လာဖို႕ကိုစိတ္ကူးမယဥ္တာပိုေကာငး္ပါတယ္။ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႕

တကယ္ညီၫြတ္ဖို႕သာလိုပါသည္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ျပည္႔ေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာျပည္သူလူထုအတြက္အလိုအပ္ဆံုးအရာကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္အရည္အေသြးျပည္႕ဝတဲ႔ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႕ပီ

ပင္တဲ႔ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈဟာအေရးတႀကီးလိုအပ္ေနပါတယ္။အဲဒီေနာက္

ကဒီမိုကေရစီအေရးလွူပ္ရွားသူအားလံုးရဲ႕ညီၫြတ္မႈနဲ႕လူထုအင္အားေပါင္းစပ္လိုက္

မယ္ဆိုရင္ မေအာင္ျမင္စရာမရွိဘူးလို႕ဆိုခ်င္ပါတယ္။

အေတြ႕အႀကံဳ၊အေတြးအေခၚႀကီးမားတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာပိုၿပီးျမင္ႏိုင္ဦးေဆာင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာယံုၾကည္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လိုၿမန္မာသိကမၻာသိလူထုေခါင္းေဆာင္ေတြရွိပါတယ္။ဒါေပမယ့္အဲဒီလူထုေခါင္းေဆာင္ေတြခ်မွတ္ထားတဲ့ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွူလမ္း

ေၾကာင္းအတိုင္းသူတို႕ဖမ္းဆီးခံေနရခ်ိန္မွာဆက္လက္အေကာင္အထည္ ေဖၚေပးမယ့္၊ဦးေဆာင္မွူေပးမယ့္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြလိုပါတယ္။

စက္တင္ဘာအေရးအခင္းၿပီးကာစမွာအေမရိကန္လူမ်ိဳးမိတ္ေဆြတဦးက
ကၽြန္ေတာ္႔ကိုေမးဘူးပါတယ္။စက္တင္ဘာအေရးေတာ္ပံုႀကီးဘာလို႕အ

ေျခမႈန္းခံရလဲဆိုတာနဲ႔၊ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးဆိုရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလဲဆိုတာပါ။

သူေမးတဲ႔စိတ္ဝင္စားစရာေမးခြန္းေတြကိုေေဖၚျပေပးခ်င္ပါတယ္။
(၁) သံဃာ႔နာယကအဖဲြ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြပူးေပါင္းလာရင္အႏိုင္ရႏိူင္မလား?
(၂) အျခားဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားပူးေပါင္းပါဝင္လာရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလား?
(၃)စစ္တပ္ကပူးေပါင္းလာမယ္ဆိုရင္အႏိုင္ရႏိုင္မလား?အႏိုင္ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္

ဘယ္အဆင့္ေလာက္ထိပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈလိုမလဲ၊ဥပမာေအာက္ေျခအဆင္႔အထိလား၊စစ္ဗိုလ္အဆင္႕လား၊ဒုဗိုလ္မႈးႀကီးအဆင္႕လား၊ဒါမွမဟုတ္လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းထဲကတေယာက္ေယာက္ပါဝင္ပူးးေပါင္းဖို႕လိုလားစတဲ႔ေမးခြန္းေတြပါ။

ကာယကံရွင္ၿဖစ္တဲ့ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာဒီထက္မက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေမးခြန္း
ေတြထုတ္ဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ဘဝေတြအသက္ေတြနဲ႕ရင္းရတဲ့တိုက္ပြဲေတြအတြက္အၿပန္ၿပန္အလွန္လွန္သံုးသပ္ဖို႕လိုပါလိ္မ့္မယ္။

ကၽြန္ေတာ္႕အေနနဲ႔အခ်ုဳပ္ဆိုရရင္ေတာ႔ပီျပင္တဲ႔ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈနဲ႔ လူထုအင္အား(ဆရာလူထုဦးစိန္ဝင္းစကားနဲ႔ေျပာရရင္PEOPLE POWER)နဲ႔

ညီၫြတ္မႈသာအဆံုးသတ္တိုက္ပဲြကိုအဆံုးအျဖတ္ေပးလိမ္႕မယ္ဆိုတာပါပဲ။

ဘယ္လိုအသြင္မ်ိဳးနဲ႕လူထုတိုက္ပြဲလဲ၊ဘယ္အတိုင္းအတာအထိတိုက္ၾကမလဲ

ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ေဖၚေဆာင္ၾကမလဲဆိုတာကိုေတာ့ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္သူေတြ
ဆံုးၿဖတ္ေပးရမွာပါ။ ဘာၿဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ၿပည္သူေတြကသူတို႕အတြက္
ဒီမိုကေရစီေဖၚေဆာင္ေဆာင္ေပးႏိုင္မယ္လို႕ယူဆသူေတြကိုသူတို႕ဆႏၵနဲ႕ေရြး

ခ်ယ္ထားၿပီးသားပါ။ၿပတ္သားတဲ့မူတရပ္နဲ႕အတူလူထုကိုဦးေဆာင္ၾကေစခ်င္ပါ

တယ္။

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္အဆံုးသတ္တိုက္ပဲြဆီသို႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ဦးတည္မလား? အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွသည္အင္ဖန္နတီဆီသို႔ဦးတည္မလား?
ဆိုတာေရြးခ်ယ္ၾကဖို႕အခ်ိန္က်ေရာက္ပါၿပီလို႕တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

D-Wave

6.28.2008

ေဒသတြင္း ၃ ႏိုင္ငံႏွင့္ ကုလအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြး



27 June 2008
ျမန္မာႏိုင္ငံေရးကိစၥနဲ႕ပတ္သက္လို႕ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ဟာ ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံႀကီးသံုးႏိုင္ငံကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႕ သီးျခားေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပး ပုဂၢိဳလ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီဟာ လာမယ့္ ဇူလိႈင္လထဲ ျမန္မာႏိုင္ငံရိွရာ ေဒသတြင္းကို သြားေရာက္မွာ ျဖစ္သလို၊ အျခား အေျခအေန တခုကေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ ျမန္မာႏို္င္ငံေရး ကိစၥကို အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ မပါဘဲ ေဒသတြင္းက ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ ျမန္မာအစိုးရအၾကား ေဆြးေႏြးၫိႈႏိႈင္းမႈေတြ လုပ္လိုတယ္ ဆိုတဲ့ အဆိုျပဳခ်က္လည္း ရိွေနပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာ အခုလို ျမန္မာအိမ္နီးခ်င္း အေရးပါတဲ့ ႏုိ္္င္ငံေတြကို မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း ေခၚယူေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးတယ္လို႔ ယူဆလို႔ရပါတယ္။
အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းအေနနဲ႔ နယူးေယာက္ ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္မွာ ၾကာသပေတးေန႔တုန္းက ဒီ ၃ ႏိုင္ငံ ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ၾကာသာပေတးေန႔ ညေနပိုင္းက သီးျခား တံခါးပိတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့တာပါ။
ဒီေဆြးေႏြးပဲြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ရံုး တဲြဖက္ ေျပာခြင့္ရသူ ဖာရမ္း ဟာ့က္ က ဗီြအိုေအကို အခုလို ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။
"အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းဟာ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံနဲ႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံတို႔က ကုလသမဂၢ အၿမဲတမ္း ကိုယ္စားလွယ္၊ ေနာက္ တရုတ္ႏိုင္ငံက ဒုတိယ အၿမဲတမ္း ကိုယ္စားလွယ္တို႔နဲ႔ ၾကာသပေတးေန႔ ညေနပိုင္းမွာ ေတြ႔ခဲ့တာပါ။ ဒီကိုယ္စားလွယ္ ၃ ဦးနဲ႔ သူဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရးကိစၥကို ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဒီကိုယ္စားလွယ္ ၃ ဦးစလံုးဟာ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ရံုးရဲ႕ ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္ကို ေထာက္ခံသူေတြပါ။ ကုလသမဂၢကို တင္ျပတဲ့ အခ်က္ ၇ ခ်က္ပါ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပါ၀င္တဲ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈအသစ္ေတြ လုပ္ၿပီး လက္ေတြ႔ ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ လိုအပ္ေနတယ္ ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။
အခုလို ေဒသတြင္း ႏို္င္ငံေတြနဲ႔ သီးျခား ေဆြးေႏြးတယ္ ဆိုေပမယ့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ အျခားဥေရာပ ႏို္င္ငံေတြနဲ႔လည္း အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ဆက္ၿပီး ေဆြးေႏြးသြားဦးမွာပါလို႔ ေျပာခြင့္ရသူက ဆိုပါတယ္။ အခု အစည္းအေ၀းမွာ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီလည္း တတ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆိင္ကလုန္း မုန္တိုင္းက်ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းကတည္းက ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ အေနနဲ႔ မုန္တိုင္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကိုပဲ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ရာကေန အခုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးဖက္ကို ျပန္လွည့္လာ တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ အစုအဖဲြ႔အားလံုး အေရးပါတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အားလံုးနဲ႔ ႔ၫိွႏိႈင္းေဆြးေႏြးၿပီး ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာက ေျပာေနေပမယ့္၊ ကုလသမဂၢနဲ႔ အာဆီယံ ႏိုင္ငံေတြ အၾကားမွာ ျမန္မာအစိုးရက ကတိျပဳထားတဲ့ လမ္းျပေျမပံုကို ဆက္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဖဲြ႔စည္းပံုကို တဖက္သက္ ေရးဆဲြ အတည္ျပဳထားၿပီးတဲ့ ဒီႏိုင္ငံေရး လမ္းျပေျမပံုမွာ - အျခား အပယ္ခံ ႏိုင္ငံေရးအဖဲြ႔ေတြ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ပါ၀င္ခြင့္ ဆိုတာကေတာ့ အျငင္းပြားစရာ ရိွမယ္လို႔ ယူဆလို႔ရပါတယ္။

ျမန္မာ့အေရး တံခါးပိတ္အစည္းအေ၀း ကုလသမဂၢ၌ က်င္းပ
27 June 2008

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္မစၥတာဘန္ကီမြန္း။ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းက ကပ္ေဘးကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးကိစၥနဲ႔ ျမန္မာျပည္ ဒီမုိကေရစီျဖစ္ထြန္းေရး ကိစၥေတြအေပၚမွာ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာက စုိးရိမ္ပူပန္ခ်က္ေတြကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီစုိးရိမ္မႈေတြအေပၚမွာကုိင္တြယ္ႏုိင္ေရး ကုလသမဂၢဘက္ကေတာ့ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြ၊ သက္ဆုိင္ရာအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ စိုးရိမ္ခ်က္ေတြကေတာ့ အရင္ကတည္းက ရွိခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ မုန္တုိင္းကပ္ေဘး က်ေရာက္ၿပီးေနာက္လူသားခ်င္း စာနာကူညီမႈဆုိင္ရာ ကိစၥေတြ ေပၚလာၿပီး လူ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေသဆုံးခဲ့ရတဲ့ ကပ္ေဘးကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြဘက္က အကန္႔အသတ္ေတြ လုပ္တဲ့အေပၚမွာ ႏုိင္ငံတကာက ဒီကိစၥအေပၚမွာလည္း စုိးရိမ္ခ်က္တခုထပ္တိုးလာတယ္လို႔ ဆုိရမွာပါ။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုလသမဂၢရဲ႕ ကမကထလုပ္ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြဟာ အေတာ္ေလး ခရီးေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။
မေန႔ကလုပ္တဲ့ နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕ ကုလသမဂၢ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာလည္း ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း (Ban Ki-moon) က ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ စုိးရိမ္ခ်က္ႏွစ္ခုမွာ တခုကိုေတာ့ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြဘက္က ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ရွိခဲ့တယ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး အခုလုိေျပာခဲ့ပါတယ္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔မွာ စုိးရိမ္စရာ အေျခအေနႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ တခုကေတာ့ လူသားခ်င္း စာနာကူညီမႈဆုိင္ရာ ကိစၥပါ။ ကုလသမဂၢ ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာက ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူသားခ်င္းစာနာကူညီမႈ အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးႏုိင္ဖို႔ရာ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြအေနနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကုိဦးတည္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။
“ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာအစီအစဥ္ (WFP) ရဲ႕ ရဟတ္ယာဥ္ ၁၀ စင္းဟာ လုိအပ္တဲ့ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြေပးရာမွာ အေတာ္ေလးကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။ဒီအေျခအေနကို က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ဆက္ၿပီး ႀကီးၾကပ္ေဆာင္ရြက္ေနသလုိ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြအေနနဲ႔လည္း ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ကုလသမဂၢ၊ အာဆီယံနဲ႔ျမန္မာႏုိင္ငံပါ၀င္တဲ့ သုံးပြင့္ဆုိင္အဖြဲ႕အေနနဲ႔လည္း အေတာ္ေလးကုိ လုပ္ငန္းေတြေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ လာမယ့္ ဇူလုိင္လထဲမွာေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးနဲ႔အေရးေပၚ လူသားခ်င္းစာနာကူညီမႈ အေထာက္အပံ့ တင္ျပခ်က္ေတြကုိ ျပန္ၿပီးစိစစ္ဖုိ႔ ရွိပါတယ္။”
ကပ္ေဘးကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုလသမဂၢ တာ၀န္ရွိသူေတြ၊အာဆီယံက တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရတုိ႔အၾကား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တဲ့ေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ အခုရက္ပုိင္းအတြင္း ဆက္တုိက္ ေဆာင္ရြက္ေနသလိုပဲ လာမယ့္ဇူလုိင္လထဲမွာ ကပ္ေဘးကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိစၥ ဒုတိယအႀကိမ္ႏုိင္ငံတကာ အစည္းအေ၀းကိုလည္း က်င္းပဖုိ႔ စုိင္းျပင္းေနၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီကပ္ေဘးကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ကုလသမဂၢဘက္က ကမကထျပဳၿပီးေဆာင္ရြက္ေနတာေတြမွာ တစုံတရာ အတုိင္းအတာေတာ့ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ရွိတယ္လို႔ အမ်ားကလည္း အသိအမွတ္ ျပဳထားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဟုိတုန္းကတည္းက အရွည္သျဖင့္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာကေတာ့ကုလသမဂၢဘက္က ထိထိေရာက္ေရာက္ ကုိင္တြယ္ႏုိင္ေသးျခင္း မရွိဘူးလုိ႔ ႏုိင္ငံေရးေလ့လာသူေတြက ယူဆေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းကိုယ္တုိင္ ၿပီးခဲ့တဲ့လက မုန္တုိင္းကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရန္ကုန္ကုိေရာက္တုန္းကလည္း ႏုိင္ငံေရးကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ထုတ္ေဖာ္မေျပာတဲ့အေပၚမွာ ေ၀ဖန္မႈေတြ ရွိေနပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကုလသမဂၢအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကိုလည္း အေလးထားၿပီး ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေနတယ္လုိ႔ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက မေန႔က ေျပာခဲ့ပါတယ္။
“ေနာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အေတာ္ေလး စုိးရိမ္ေနရတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ဒီမုိကေရစီျဖစ္ထြန္းေရး လုပ္ငန္းကိစၥေတြပါပဲ။ ဒီအထဲမွာေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဆက္ၿပီး ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထိန္းသိမ္းထားတာလည္းပါ၀င္ပါတယ္။
“က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ကုလသမဂၢ ညီလာခံႀကီးကေန တာ၀န္ေပးထားတဲ့ မစၥတာဂမ္ဘာရီ (Gambari) ကတဆင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးေတြ ဆက္လုပ္သြားမွာပါ။ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔နဲ႔ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ဆက္လုပ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကေန႔ ေန႔လယ္မွာေတာ့ မစၥတာဂမ္ဘာရီ အပါအ၀င္ အျခား သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံေတြက သံတမန္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရး ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈတရပ္ လုပ္ဖို႔ရွိပါတယ္။”ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း ေျပာသြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
နယူးေယာက္ခ္စံခ်ိန္ ညေနပုိင္းမွာေတာ့ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္မွာ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ ဦးေဆာင္ၿပီး ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕က ကုိယ္စားလွယ္ေတြ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အထူးကုိယ္စားလွယ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီတုိ႔နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကိစၥကို တံခါးပိတ္ေဆြးေႏြးမႈတခု လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ထူးျခားမႈကိုေတာ့ ကုလသမဂၢဘက္ကေရာအျခား သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံေတြဘက္ကေရာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိတာ မရွိေသးပါဘူး။
မစၥတာဂမ္ဘာရီအေနနဲ႔ ေနာက္လထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ သြားေရာက္ဖုိ႔ရွိေပမယ့္ အတိအက် ရက္သတ္မွတ္တာေတာ့ မလုပ္ရေသးဘူးလုိ႔ မစၥတာဂမ္ဘာရီရဲ႕ ေျပာခြင့္ရသူကဆုိပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာ မေန႔ကလုပ္တဲ့ G8 စက္မႈထိပ္သီး ၈ ႏုိင္ငံ အစည္းအေ၀းမွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီျဖစ္ထြန္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြနဲ႔ မုန္တုိင္းကယ္ဆယ္ကူညီေရး ကိစၥေတြမွာ ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြဘက္က တုိးတက္မႈရွိလာေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လိုတယ္လို႔ တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ႏုိင္ငံေတြက ေထာက္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဂ်ပန္တာ၀န္ရွိသူတဦးက က်ဳိဒုိသတင္းဌာနကုိ ေျပာခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဧရာ၀တီကို ကူညီခြင့္မရသည့္ ျပင္သစ္ ဆက္သြယ္ေရးအဖြဲ႕ ျမန္မာျပည္က ထြက္ခြာ
26 June 2008
ႏိုင္ငံတကာက သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္သင့္ ေဒသေတြမွာ ဆက္သြယ္ေရးပိုင္းဆိုင္ရာအေထာက္အကူျပဳေပးတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းတခုရဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသကို သြားၿပီး လုပ္ေဆာင္ခြင့္မရတဲ့အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ျပန္ထြက္လိုက္ရပါၿပီ။ သူတို႔သာ ကူညီလုပ္ေဆာင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးေတြမွာ ပိုၿပီးေတာ့ ျမန္ျမန္ဆန္လုပ္ႏုိင္မွာပါလို႔ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ဗီြအိုေအျမန္မာပိုင္းကို ေျပာပါတယ္။
ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ၁၅ ရက္ၾကာ ေရာက္ေနခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ မတူထူးျခားတဲ့ အေျခအေနတခုနဲ႔ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရၿပီးခ်ိန္မွာ ျပန္ထြက္ခြာဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပင္သစ္အေျခစိုက္နယ္စည္းမျခား ဆက္သြယ္ေရးအဖြဲ႕ (TSF) ရဲ႕ ၂၅ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသမွာ သြားေရာက္လုပ္ေဆာင္ခြင့္ျပဳဖို႔ TSF ကခြင့္ျပဳမိန္႔ေတာင္းခံတာ မရခဲ့ဘဲ ရန္ကုန္မွာပဲ ရပ္တန္႔ေနခဲ့ရၿပီးတဲ့ေနာက္ အဖြဲ႕၀င္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ အေျခစိုက္႐ံုးေတြဆီ ျပန္ထြက္ခြာခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
တျခား ႏုိင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသဆီ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳၿပီး TSF ကို သြားခြင့္မျပဳတာဟာ သူတို႔အဖြဲ႕ရဲ႕ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေတြ၊ နည္းပညာေတြနဲ႔ လုပ္ကိုင္ရတဲ့ သေဘာသဘာ၀ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသြားခဲ့တဲ့အဖြဲ႕မွာ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့သူ TSF ရဲ႕ ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ အာရွ-ပစိဖိတ္ေဒသ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕႐ံုး အႀကီးအကဲ မစၥတာ ဆိုင္မြန္(Simon) က ဗီြအိုေအျမန္မာပိုင္းကို ေျပာပါတယ္။
“သတင္းဆက္သြယ္ေရးအေပၚ စိုးရိမ္စိတ္၊ မယံုၾကည္စိတ္၊ သံသယစိတ္ ရွိတယ္ဆိုတာကို သိထားတဲ့အတြက္ ဒီအခ်က္က ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဒီအလုပ္ဟာတကယ့္ကို ခက္ခဲလိမ့္မယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အနည္းဆံုးေတာ့က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္တာပါ။ က်ေနာ္တို႔အလုပ္ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကုိက သိပ္ကိုအထိမခံတဲ့ကိစၥ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အခုလိုခြင့္မျပဳတာလို႔ က်ေနာ္ေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။” လုိ႔ ဆိုင္မြန္က ေျပာပါတယ္။
နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ TSF အဖြဲ႕၀င္ေလးဦးပါ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ကိုျမန္မာႏိုင္ငံေစလႊတ္ဖို႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ျမန္မာသံ႐ံုးမွာ ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သံ႐ံုးက ဘာမွ အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္းမရွိဘဲ တလၾကာျမင့္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကမာၻလွည့္ခရီးသည္ေတြအေနနဲ႔ ျပည္၀င္ခြင့္ေလွ်ာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးစြန္႔စားသြားေရာက္ခဲ့တာပါလို႔ ဆိုင္မြန္က ေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူတို႔သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္း ကိရိယာေတြကို ယူေဆာင္မသြားဘဲ ကၽြမ္းက်င္မႈနဲ႔ အေထာက္အကူျပဳဖို႔ လူပုဂၢိဳလ္ေတြခ်ည္းပဲ သြားခဲ့ၾကတာပါ။ရန္ကုန္ကို ေရာက္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသကို သြားခြင့္ျပဳဖို႔ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြဆီမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ခြင့္ေတာင္းခဲ့ေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္မွ မရခဲ့တာေၾကာင့္ ျပန္ထြက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ။
သူတို႔သာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ အကူအညီပစၥည္းေတြကို လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္နဲ႔အခ်ိန္မီေပးပို႔ႏုိင္ေရးမွာ အက်ဳိးျဖစ္ေစမွာပါလုိ႔ ဆိုင္မြန္က ေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ အဲဒီမွာရွိေနမယ္ဆိုရင္ ရမယ့္အက်ဳိးေက်းဇူးကေတာ့ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တုံ႔ျပန္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မႈျဖစ္မယ္လိုိ႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ဆက္သြယ္ေရးျပႆနာကို သိထားၿပီး ဒါဟာ စနစ္ကို ေႏွးေကြးေစပါတယ္။ ဒီစခန္းအတြက္ အစားအစာေတြ လိုေနၿပီဆိုတာကို ေျပာဖို႔ သံုးရက္ၾကာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဟာျပႆနာပါ။ တကယ္လို႔သာ စနစ္က်တဲ့ ဆက္သြယ္ေရးနည္းလမ္းေတြ ရွိမယ္ဆိုရင္လိုအပ္တာကို ခ်က္ခ်င္း သတင္းပို႔ ေတာင္းခံႏုိင္ၿပီး ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရာက္လာမွာမို႔ပိုၿပီးေတာ့ ျမန္ျမန္လုပ္ကိုင္ႏုိင္ပါတယ္။” လို႔ ဆိုင္မြန္က ေျပာပါတယ္။
TSF အဖြဲ႕ဟာ ကုလသမဂၢနဲ႔ ဆက္စပ္လုပ္ကိုင္တဲ့အဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး ကမာၻေပၚက သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္သင့္တဲ့ ေဒသေတြမွာ အေရးေပၚ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ေတြ တပ္ဆင္ေပးတဲ့အဖြဲ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ က်ေရာက္ၿပီးခ်ိန္မွာ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ အစိုးရေတြအတြက္ ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေတြကို တပ္ဆင္ေပးပါတယ္။
အကူအညီလိုအပ္ေနသူေတြ အနီးဆံုးမွာရွိေနတာကို သိလ်က္နဲ႔ မကူညီႏုိင္တာဟာစိတ္ပ်က္စရာပါပဲလို႔ ဆိုင္မြန္က ဆိုပါတယ္။
“အကူအညီ လိုအပ္ေနသူေတြ ကိုယ္နဲ႔အနီးဆံုးမွာ ရွိေနတာကို သိထားၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ေဆာင္မေပးႏုိင္တာေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ရတာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲဗ်ာ။ သတင္းဆက္သြယ္ေရးဟာ အသက္ေတြကိုကယ္တင္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ကမာၻတ၀ွမ္းက အေရးေပၚအေျခအေနျဖစ္တဲ့ ေဒသ ၁၅ ခုေလာက္ဆီ က်ေနာ္ သြားဖူးပါတယ္။ အခုလို ဟန္႔တားခံရၿပီးအလုပ္မလုပ္ႏုိင္ျဖစ္ရတဲ့ အေျခအေနဟာ ဒါ ပထမဆံုးပါပဲ။” လို႔ TSF ရဲ႕ အာရွ-ပစိဖိတ္ေဒသ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕႐ံုး အႀကီးအကဲ မစၥတာဆိုင္မြန္က ေျပာပါတယ္။
TSF အဖြဲ႕ဟာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ကတည္းက အခုလို အေရးေပၚအေျခအေန လုပ္ငန္းေတြကိုလုပ္ေဆာင္လာခဲ့တ့ဲအဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွား၊ လက္ဘႏြန္၊ ကြန္ဂိုဒီမိုကရက္တစ္သမၼတႏိုင္ငံနဲ႔ သိပ္မၾကာေသးခင္ကဆိုရင္ ေဖေဖာ္၀ါရီလက ေရႀကီးခဲ့တဲ့ မုိဇမ္ဘစ္ႏုိင္ငံေတြမွာ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။

6.23.2008

သာမညဆရာေတာ္ ရုပ္ကလပ္ ဘာေၾကာင့္ခိုး

ေအမီ ဂိုးလ္ဒ္ ေမ | ဇြန္ ၂၀၊ ၂၀၀၈

ဧၿပီလ ၂ ရက္ ေမွာင္မိုက္ေသာညတြင္ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္မွန္း မသိရ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဘုန္းအႀကီးဆံုး အေက်ာ္ ေဒးယ် ဆရာေတာ္တပါးျဖစ္သူ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနယ ေခၚ သာမညဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္း ထူးဆန္းစြာ အခိုးယူခံခဲ့ ရသည္။

တာ၀န္က်အေစာင့္၏ ေျပာျပခ်က္အရ အမည္မသိ လက္နက္ကိုင္ လူတစုသည္ အေဆာက္အဦးထဲသို႔ ကားေမာင္း၀င္ လာခဲ့ၿပီး၊ သူ႔ကို အဓမၼႀကိဳးႏွင့္ တုပ္သည္။ ထို႔ေနာက္ က်ည္ကာမွန္တပ္ထားေသာ ေခါင္းတလား၏ေသာ့ကို ထုတ္ေပးရန္ ေျပာခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သာမညဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းထားရာ ေက်ာင္းေနရာသို႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။

ေသာ့ကို ဆရာေတာ္ႀကီးတပါးကသာ ကိုင္သည္ျဖစ္ရာ၊ ဆရာေတာ္၏ ေဆးစိမ္အေလာင္းထားေသာ စက်င္ေက်ာက္ျပား ကာရံထားသည့္ အတြင္းအခန္းထဲသို႔၀င္ေသာ မွန္တခါးကို ဖြင့္၍မရမွန္း ၀င္ေရာက္စီနင္း သူမ်ား သိလာၾကသည္။ ရုပ္ကလာပ္ထည့္ထားေသာ ေက်ာင္းေတာ္ မွန္တံခါးကို ရိုက္ခြဲလိုက္ၿပီးလွ်င္ ဆရာေတာ္၏ ေ႐ႊပုတီးႏွင့္အတူ ရုပ္ အေလာင္းကိုလည္း အဓမၼလုယက္ သယ္ေဆာင္ထြက္သြားၾကသည္။ ရုပ္အေလာင္းကို တိုယိုတာကားေပၚတင္ၿပီးေနာက္ အေ၀းသို႔ ေမာင္းထြက္သြားၾကသည္။

ေလးရက္ၾကာအၿပီး၌ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းကို မီးသၿဂိဳၤဟ္ၿပီးၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပာကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ပုရ၀ုဏ္အနီးရွိ ေကာ့ကဒါ ေက်းရြာမွာ ထားလိုက္ေၾကာင္း အမည္မသိလူတဦးက သာမညဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိ ဆရာေတာ္ဘုန္းႀကီးမ်ားထံ တယ္လီဖုန္း ဆက္၍ အေၾကာင္းၾကားလာခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ကို ရည္စူး၍တည္ထားေသာာ ေစတီငယ္တဆူ အနီး၌ ဆရာေတာ္၏ တပည့္မ်ားက ျပာပံုေလးတပံုကို အ႐ိုးမီးေသြးမ်ား၊ မွန္ေခါင္းတလား၏ လက္ကိုင္တို႔ႏွင့္ အတူ ေတြ႔ခဲ့ၾကရသည္။

ရက္အခ်ဳိ႔ခန္႔ အရိုးမီးေသြးမ်ားကို ျပသထားေသးသည္။ သို႔ရာတြင္ ေနာက္တခါ လုယူခံရမည္ကို စိုးရိမ္သည္ကတေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္၏ အရုိးမီးေသြး ဟုတ္-မဟုတ္ မေသခ်ာသည္က တေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာမ်ားက အရိုးမီးေသြးမ်ားကို ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းထားရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ ဖားအံၿမိဳ႕အာဏာပိုင္မ်ားက ဤသို႔ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဆရာေတာ္၏ ရုပ္ကလပ္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးေပးပါမည္ဟု ကတိေပးခဲ့ေသာ္လည္း ရက္ အနည္းအတြင္းမွာပင္ ဤကိစၥအေၾကာင္း ေျပာဆိုသံမၾကားရပဲ တိတ္ဆိတ္သြားၾကေတာ့သည္။

ယၾတာေခ်ေသာ လုပ္ၾကံမႈေလာ?

ဆရာေတာ္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေလးစားသူလည္းျဖစ္၊ စိတ္ဓါတ္ေရးအရ အၾကံေပးသူလည္း ျဖစ္သည္။ ဒီမို ကေရစီကိုတန္ဖိုးထားေၾကာင္း ထုတ္ေဖၚေျပာျပတတ္သည့္အျပင္ စစ္အစိုးရကိုလည္း အတိတ္ကာလက ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ေလ့ ရွိသည္။ ဆႏၵခံယူပြဲမလုပ္မီ သတင္းပတ္အခ်ဳိ႕ အလို၌ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္ကလပ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားရ ျခင္းသည္ အခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ားအတြက္ အေတာ့္ကို ထူးျခားဆန္းၾကယ္ကိစၥ ျဖစ္ေနရသည္။ အခ်ဳိ႕ျပည္သူမ်ားက ၿဂိဳဟ္ဆိုးကို မ်က္စိလွည့္ပစ္ရန္ႏွင့္ စစ္အစိုးအတြက္ ဆႏၵခံယူပြဲ အႏိုင္ရေအာင္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ယၾတာေခ်သည့္အေနႏွင့္ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းကို ခိုးယူသြားျခင္းဟု ယံုၾကည္ေနၾကသည္။ ယၾတာေခ်သည္ဆိုသည္မွာ ကံၾကမၼာဆိုးရာမွ ေကာင္းလာရ ေလေအာင္ ရည္ရြယ္လွ်က္ ေဗဒင္နကၡတ္ဆရာ၏ အၾကံေပးခ်က္မ်ားအရ ေရွ႕ေရးအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ တမူထူးျခားသည့္ အေလ့အထတခုလည္း ျဖစ္သည္။

ဆရာေတာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က စစ္အစိုးရကို ေထာက္ခံအားေပးျခင္းမျပဳဘဲ ေနသည့္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအဖို႔ မ်က္ႏွာပ်က္စရာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္က ယခင္ စစ္အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ထက္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ပို၍အေရးထားေၾကာင္း ေျပာသံဆိုသံမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔သည္ သာမညေတာင္ရွိ ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းသို႔ေရာက္တိုင္း မ်က္ႏွာပန္းမလွ ျဖစ္ခဲ့ရသည္ဟုလည္း သတင္းမ်ားက ဆိုသည္။

ဆရာေတာ္ထံမွ လူသိရွင္ၾကားေထာက္ခံအားေပးမႈရရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းသည့္အေနႏွင့္ ဆရာေတာ္ကို ဘြဲ႔မ်ားကပ္လွဴ ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရအဖို႔ မ်က္ႏွာပ်က္ရျခင္းသာ အဖတ္တင္ေစခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး၌ ဆရာေတာ္နာမက်န္းျဖစ္၍ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးတြင္ ကုသမႈခံယူရစဥ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔က ဆရာေတာ္၏ ေဆးကုသစားရိတ္ကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ စြာျဖင့္ က်ခံခဲ့သည္။ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ျဖင့္ထိုင္ေနရေသာ ယခင္ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဦးေန၀င္းသည္လည္း ဆရာေတာ္ကို သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္ ေဆးရံုမွဆင္းအၿပီးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အိမ္သို႔ ႂကြခ်ီသည္ ဟူေသာအခ်က္ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအဖို႔ မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးႏွင့္ ၎၏မိသားစုတို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး အ႐ႈပ္ထုပ္ ျပႆနာမ်ားအတြက္ နည္းလမ္းရွာသည့္ အေနႏွင့္ အီးတီ ႏွင့္ ေဒၚဓမၼသီကဲ့သို႔ေသာ ေဗဒင္ဆရာ/ဆရာမမ်ားထံ အားအားရွိတိုင္း ေဗဒင္သြားေမးေလ့ရွိၿပီး၊ အစိုးရရင္ဆိုင္ေနရေသာ ျပႆနာမ်ား ဆိုးရာမွ ေကာင္းလာေအာင္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ယၾတာေခ်ေလ့ရွိသည္ဟုလည္း သာမန္ျပည္သူမ်ားအၾကားတြင္ နာမည္ႀကီးေနခဲ့သည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္က ႏိုင္ငံအတြင္း လည္ပတ္ေနေသာ ေငြစကၠဴတ၀က္ေလာက္ကို ညတြင္းခ်င္း တရား မ၀င္ ေၾကညာပစ္ခဲ့ျခင္း၊ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပင္ တႏိုင္ငံလံုးအႏွံ႔ အ႐ူးအမူး ၾကက္ဆူပင္ စိုက္ပ်ိဳးေစခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခုအခါ အားလံုးနီးပါးေလာက္ကို လ်စ္လ်ဴရႈပစ္ထားလိုက္ျခင္း၊ ေဗဒင္နကၡတ္ အလိုအရ အစိုးရအဖြဲ႔ကို ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ေစျခင္း စသည္တို႔သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း စစ္အစိုးရ၏ အလြန္ထူးဆန္းေသာ အျပဳအမူမ်ား အနက္မွ ေဗဒင္ယၾတာကို ယံုၾကည္၍ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပံု သာဓကအခ်ဳိ႔သာ ျဖစ္ပါသည္။

အခ်ဳိ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အျမင္အရဆိုလွ်င္ သာမညဆရာေတာ္၏ ရုပ္ကလာပ္ကို ခိုးယူျခင္းသည္ ၿဂိဳဟ္ဆိုးကို ပယ္လွန္ပစ္ရန္ အတြက္ မေတာ္တေရာ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ယၾတာေခ်ျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ စစ္အစိုးရသည္ အေျခခံဥပေဒ အတည္ျပဳခ်က္ ရႏိုင္ေရးအတြက္ အလြန္စိတ္ေသာကေရာက္ေနေသာ အခ်ိန္၊ အထူးသျဖင့္ ဆႏၵခံယူပြဲနီးကပ္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဤသို႔ ေဆာင္ရြက္ရန္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားစြာရွိသည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။

ထိပ္သီးစစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ မိသားစု၀င္တို႔သည္ ဆႏၵခံယူပြဲမတိုင္မီ သတင္းပတ္မ်ားက ယၾတာေခ်သည့္လုပ္ရပ္ မ်ားကို အပူတျပင္း တိုး၍လုပ္ခဲ့ၾကသည္ဟု လူအမ်ားေလးစားခံရသည့္ ေဗဒင္ဆရာမ်ား၊ စစ္အစိုးရကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့ လာေနၾကသူမ်ားက ဆိုၾကပါသည္။

"ဟိုတေလာက ျဖစ္ရပ္တခုမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေ႐ႊရဲ႕ဇနီး ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္က မိန္းမေတြ မတက္ရတဲ့ ေ႐ႊတိဂံုဘုရားရဲ႕ ပန္းတင္ခံု အရစ္ေပၚ တက္သြားတာ ျမင္လိုက္ရတယ္လို႔ ဘုရားလူႀကီး မ်က္ျမင္သက္ေသေတြက ေျပာျပၾကတယ္။ အေႁခြ အရံေတြက ေနာက္ကေန ရို႕ရုိ႕ေလးလိုက္ၿပီး ေရႊထီးနဲ႔ ထီးျဖဴေတြကိုမိုးေပးလို႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္က 'ေအာင္ၿပီ၊ ေအာင္ၿပီ' ...
လို႔ ေအာ္ရင္း ဘုရားကို သံုးႀကိမ္ လက္်ာရစ္ လွည့္တယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္" ဟု ေဗဒင္ဆရာတေယာက္က ေျပာျပပါသည္။

ဆႏၵခံယူပြဲေန႔ျဖစ္ေသာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၀ ရက္ေန႔ (၅-၁၀-၂၀၀၈) သည္ ယၾတာေျခၿပီး ေရြးခဲ့ေသာ ေန႔ျဖစ္သည္ဟု အဆိုပါ ေဗဒင္ဆရာကပင္ ေျပာပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ ခါတိုင္းလုပ္ေနက်အတိုင္း ေပါင္းရကိန္း (၉) ဂဏန္းကို မေရြး ဘဲ ယခုတႀကိမ္ (၁၆) ဂဏန္းကို ေရြးလိုက္သည့္အတြက္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူမ်ား အံ့ၾသသြားခဲ့ၾကရပါေသးသည္။

ေတြဆံုေမးျမန္းေနစဥ္မွာပင္ ၎ေဗဒင္ဆရာက "ကိုင္ရို၏ လကၡဏာေဗဒင္၊ ဂဏန္းေဗဒင္ႏွင့္ နကၡတ္ေဗဒင္စာအုပ္" (Cheiro's Book of Palmistry, Numerology, Astrology) စာအုပ္ကို ဆြဲထုတ္ရင္း "သူတို႔ေရြးလို႔ ရႏိုင္တဲ့ ေန႔ေတြထဲမွာ အခု ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ေန႔ကေတာ့ အဆိုးဆံုးေန႔ပါဘဲ၊ ၁၆ ဂဏန္းဟာ ဆန္းဆန္းျပားေသတာတို႔ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈ အႏၱရာယ္ ၾကံဳရတာတို႔ ေသကိန္းတို႔နဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီေန႔အတြက္ စီစဥ္ထားတာေတြ မွန္သမွ်ကို အသစ္ျပန္စီစဥ္ ရမယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ႐ႈံးမွာဘဲ" ဟု ဆိုပါသည္။

“ဒီေန႔ကို ေရြးခ်ယ္တာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေျပာစရာအခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ရွိတယ္။ ေဗဒင္ဆရာက ဆႏၵခံယူပြဲကို ႐ႈံးေစခ်င္တဲ့ ကိုယ့္လူ သူ႔ဘက္သား တေယာက္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အဆိုးႏွစ္ခုေပါင္းရင္ အေကာင္းျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ ဒီဂဏန္းကို တျခားမေကာင္းတဲ့ ဂဏန္းနဲ႔ ေပါင္းျခင္းအားျဖင့္ ဆႏၵခံယူပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အေၾကာက္သက္သာ သြားေအာင္ ပရိယာယ္ဆင္လိုက္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ယၾတာေခ်တယ္ဆိုတာကလည္း လွည့္စားျခင္း၊ ပရိယာယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတာပဲ”ဟု သူက ေျပာပါသည္။

ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းအပါအ၀င္ ယၾတာေခ်ေသာလုပ္ရပ္မ်ား တကယ္လုပ္-မလုပ္၊ အေထာက္အထားမ်ား မေတြ႔ရ ေသာ္လည္း၊ ဆရာေတာ့္ ရုပ္ကလာပ္ကို ဆက္လက္ျပသထားျခင္း၊ ဆရာေတာ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နီးစပ္မႈ ရွိျခင္းႏွင့္ စစ္အစိုးရကို အမ်ားျပည္သူတို႔က မႏွစ္ၿမိဳ႕ျခင္းတို႔သည္လည္း ဤရုပ္အေလာင္းကို ဖယ္ရွားပစ္ေရးအတြက္ လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းျဖစ္သည္ဟု ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုၾကပါသည္။

ကရင္ျပည္နယ္ရွိ ရြံရွာဖြယ္ ကိစၥတခု

ဆရာေတာ္ကို ရန္ကုန္ရွိ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက အေ၀းမွေန၍ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ေနၾကသည့္ အျပင္၊ ဆရာေတာ္၏ သာမညေတာင္က ရာစုႏွစ္၀က္ေက်ာ္ စစ္ေဘးသင့္ခဲ့ရသည့္ နယ္ေျမ၏ အိုးအိမ္ အေျခမဲ့သူမ်ားအတြက္ အေရးႀကီးေသာ ခိုလႈံရာစခန္းတခုလည္း ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ သာမညဆရာေတာ္က “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဇံု” အျဖစ္ သတ္မွတ္ထား သည့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတည္ရွိရာ ကရင္ျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္းေဒသသည္ ထူးျခားၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ေနရာ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ပရ၀ုဏ္ အတြင္း၌ ခိုလႈံရာ ေပးထားျခင္းခံရေသာ လူေပါင္း ၄,၀၀၀ ေက်ာ္သည္ ဒီမိုကရက္တစ္ ဗုဒၶ ဘာသာ ကရင္တပ္မေတာ္ စစ္သားမ်ား ေစာင့္ၾကပ္ကာကြယ္ေပးေထားေသာ ကရင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းရွိ ၿမိဳင္ႀကီးငူ ဆရာေတာ္ ဦးသုဇန၏ ေက်ာင္းပုရ၀ုဏ္ႏွင့္ သိသိသာသာႀကီး ျခားနားေနခဲ့သည္။

သူ႔အေပၚသစၥာခံၿပီး၊ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္း လုပ္လာမည္နည္းဟု လူအမ်ားက ေၾကာက္ရြံ႔ေနၾကရေသာ ကရင္စစ္သားမ်ား ၀ိုင္းရံေပးထားျခင္းခံရသူ ဦးသုဇနေခၚ ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္ႏွင့္ မတူဘဲ၊ သာမညဆရာေတာ္ ဦး၀ိနယက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေရာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာပါ သူ၏ေမတၱာတရားေၾကာင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခ့ဲသည္။ ေန႔စဥ္ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြက္ အလွဴေငြမ်ား မျပတ္ ေပးလွဴေနၾကသည္။ ဤအလွဴေငြမ်ားျဖင့္ ဆရာ ေတာ္က အိုးအိမ္အေျခမဲ့သူမ်ားကို ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ လမ္းမ်ားျပင္ျခင္း၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ျခင္း စသည့္ လူမႈအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သည္။

အခိုးမခံရမီကတည္းကပင္ ရုပ္အေလာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ အျငင္းပြားမႈမ်ား ရွိေနခဲ့သည္။ ရုပ္အေလာင္း အခိုးမခံရမီ ေန႔က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ခဲ့ေသာ ခရီးသြားလမ္းညြန္တေယာက္၏ ေျပာျပခ်က္အရ မၾကာေသးခင္ လအနည္းငယ္ခန္႔ ကစ၍ ရုပ္အေလာင္းသည္ ပုပ္ပြစျပဳလာခဲ့ၿပီး မွန္ေခါင္းတလား ႏွစ္လံုးထဲမွေန၍ အပုပ္နံ႔မ်ား ထြက္စျပဳလာေနခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

တေယာက္ကမူ ဤသို႔ေျပာျပခဲ့သည္။ “ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္က ရုပ္အေလာင္းကို မီး႐ႈိပစ္ေစခ်င္တယ္ဆိုတာကို ဖားအံမွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကပါတယ္။ သာမညဆရာေတာ္ရဲ႕ တပည့္ေတြက အလွဴေငြေတြ ဆက္ရေနေအာင္ အေနအထား မ်ိဳးနဲ႔ ဆက္ၿပီးျပထားတာကို ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္က သေဘာမက်ဘူး။ ဒါကို ၀ိနည္းနဲ႔မညီဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ရုပ္အေလာင္း ေပ်ာက္မသြားခင္က ဒကာရင္းေတြက အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ အနီးရွိ ေတာင္ကေလးေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ ဦးပညာတို႔ပါတဲ့ အစည္းအေ၀းတခုလုပ္ၿပီး ဒီကိစၥကို ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဦးပညာဆိုတာက သာမညဆရာေတာ္နဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ဒီအနီးအနားက ေတာင္ကေလးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ပါဘဲ”။

ထို႔ျပင္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ လာေရာက္ၾကသူမ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၏ အတိအက် ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းမ်ားကို ဂရုထားျခင္း သိပ္မရွိၾကေတာ့ဟု ေဒသခံလူမ်ားက ေျပာျပပါသည္။ ဆရာ ေတာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ေနသူမ်ားေရာ၊ ေက်ာင္းအနီးမွာ ေနသူမ်ားပါ သက္သတ္လြတ္ စားၾကသည့္အျပင္ လာေရာက္ ဖူးေမွ်ာ္ၾကသူမ်ားသည္လည္း မလာမီရက္မ်ားမွာ ႀကိဳတင္၍ အသားစားျခင္းကို ေရွာင္က်ဥ္ ထားၾကရသည္။ ရုပ္အေလာင္း မေပ်ာက္ဆံုးမီ ကတည္းကပင္ ေက်ာင္းနယ္ေျမထဲတြင္ အရက္ေသာက္၊ ေလာင္းကစား သည့္ သတင္းမ်ားလည္း ဖားအံၿမိဳ႕တြင္ သိုးသိုးသန္႔သန္႔ ၾကားစျပဳေနႏွင့္ၿပီဟု ဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ ဘုန္းႀကီးႏွစ္ပါးအၾကားမွာ ရွိေနေသာ အလွဴခံျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အက်ဳိးစီးပြားဆိုင္ရာ ပဋိပကၡသည္လည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖြယ္ကိစၥတခုျဖစ္သည္ဟု ေဒသခံေလ့လာသူတဦးက ဆိုပါသည္။

ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္က ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ အလွဴခံပြဲႀကီးမ်ားကို စလုပ္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ တပည့္မ်ားက ဖားအံၿမိဳ႕ထဲတြင္ လွည့္လည္ အလွဴခံၾကၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြက္ အလွဴေငြထည့္ၾကရန္ ေန႔ေရာညပါ ေဟာေျပာေကာက္ခံခဲ့ၾကသည္။

“ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းမထူးပါဘူး။ သာမညေတာင္မွာ ဆရာေတာ္ရဲ႔ ရုပ္ကလာပ္ရွိေနေတာ့ ဆရာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို လာျမဲလာလွ်က္၊ အလွဴေငြထည့္ျမဲ ထည့္ေနလွ်က္ပါဘဲ။ လာေရာက္ ဖူးေမွ်ာ္ သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ေနတာက ရုပ္ကလာပ္ပါဘဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ခပ္ရိုးရိုး ေဆးအျပာေရာင္နဲ႔ အျဖဴေရာင္သုတ္ထားၿပီး အုတ္ႂကြပ္မိုးထားရံုပါဘဲ။ ထူးထူးကဲကဲ တည္ထားတဲ့ ေစတီလည္း မရွိ။ သပၸါယ္စရာ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္လည္း မရွိ။ ေငးၾကည့္ေလာက္စရာ အနုပညာလက္ရာေတြလည္း မရွိပါဘူး။ ဒီေတာ့ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္သူ ေတြကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပံု မေပၚပါဘူး။ ဦး၀ိနယက အလွဴေငြမွန္သမွ်ကို ဆင္းရဲသားေတြအတြက္ ေကၽြးေမြးဖို႔နဲ႔ ေနရာထိုင္ ခင္းေပးဖို႔ သံုးပါတယ္”ဟု ဒကာမ်ားက ေျပာျပသည္။

ရုပ္အေလာင္းအခိုးခံရၿပီး ႏွစ္လနီးပါး ၾကာသည္အထိ ပေဟဠိျဖစ္ေနဆဲပင္ ရွိသည္။ သာမညဆရာေတာ္၏ ရုပ္ကလာပ္ ေလ်ာင္းစက္ခဲ့ရာ အေဆာက္အဦးကား ေျခရာလက္ရာ မပ်က္ ရွိေနဆဲပင္။ ပန္းေရာင္ႏွင့္ အ၀ါေရာင္ ပလပ္စတစ္ပန္းမ်ား ထိုးစိုက္ထားေသာ ပန္းအိုးမ်ား၊ ဇာနားကြပ္ ထီးျဖဴမ်ား၊ သစ္သီးျခင္းမ်ား၊ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးေနေသာ သတၱဴေခ်ာင္း မ်ားႏွင့္ မွန္ကြဲစမ်ားသည္ အေဆာက္အဦးထဲသို႔ သူခိုးမ်ား၀င္ခဲ့ေသာ ညကအတိုင္းပင္ ရွိေနေသးသည္။ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္း အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမင္ေယာင္ဖြယ္ရာ၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ဖြယ္ရာ ျမင္ကြင္းလည္း ျဖစ္ သည္။ နံရံမွာ ခပ္ျမင့္ျမင့္ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ နာရီတလံုးက တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ တခ်က္ခ်က္ျမည္ေနခဲ့ သည္။

တကယ္တမ္းပို၍ ပေဟဠိျဖစ္ေစသည္မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္း အ၀င္၀၊ ေျမႀကီးေပၚသို႔ အခန္းအနားမပါဘဲ က်ဲခ်ခဲ့ေသာ ျပာမ်ားသည္ ဆရာေတာ္၏ ခႏၶာမွ ျပာဟုတ္-မဟုတ္ အေသအခ်ာ မသိႏိုင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ မ်ဳိးရိုးဗီဇ (DNA) စစ္ေဆးမႈ မလုပ္ပါက မည္သည့္အခ်ိန္တြင္မွ သိႏိုင္ၾကရမည္ မဟုတ္ေခ်။

ဆရာေတာ္၏ လက္ေထာက္သံဃာမ်ားႏွင့္ တပည့္တပန္းမ်ားက သံသယရွိေၾကာင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေျပာၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ခ်ဳပ္က်ေနစဥ္ သူမ၏အိမ္သို႔ ကိုယ္ေဖ်ာက္ႂကြခ်ီႏိုင္ခဲ့သည္ဟု အခ်ဳိ႕ပုဂၢိဳလ္တို႔က ယံုၾကည္ေန ၾကေသာ ဆရာေတာ္၏ တန္ခိုးႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူတို႔ယံုၾကည္ထားသည္တို႔ကို ထုတ္ေျပာျပၾကသည္။ ဆရာေတာ္၏ ရုပ္အေလာင္းေပ်ာက္ဆံုးမႈသည္ ဆရာေတာ္၏တန္ခိုးျဖင့္ လုပ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ မၾကာမီ ဆရာေတာ္ လူ႔ဘ၀သို႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာေသာအခ်ိန္၌ ရုပ္အေလာင္းသည္ သူ႔ေနရာသူ ျပန္ေရာက္လာလိမ့္မည္ဟုလည္း ထိုသူမ်ားက ဆိုေနၾကသည္။

ဆရာေတာ္၏ တပည့္တပန္းမ်ားက မည္သို႔ ယံုၾကည္ေနၾကသည္ျဖစ္ေစ၊ ပေဟဠိကား ဆက္၍ ရႈပ္ေထြးေပြလီေနဆဲပင္။ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီး ေနာက္မွာပင္ ဆရာေတာ္သည္ တန္ခိုးအစြမ္းျပဆဲျဖစ္ၿပီး၊ စူးစမ္းလိုေသာ၊ ယံုသင့္-မယံုသင့္ ေ၀ခြဲရခက္ ေနေသာ အဖူးအေမွ်ာ္ လာေရာက္သူမ်ားကို ဆြဲေဆာင္လွ်က္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြက္ အလွဴေငြမ်ားကို ပို၍ပင္ ေဆာင္က်ဥ္း ေပးေနလွ်က္ရွိသည္ဟူေသာ အယူကလည္း ပို၍သည္းသန္ေနလွ်က္ပင္ ရွိပါေတာ့သည္။

Amy Gold May ေရးသားသည့္ Will Thamanya Sayadaw's Body Ever Rest in Peace? ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါသည္။

ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အေပၚ အယုံအၾကည္မရွိအဆုိ လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲေတာ့မည္


ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆြန္ဒရာေ၀
22 June 2008

ဒီသီတင္းပတ္ထဲ ထုိင္းႏုိင္ငံ ပါလီမန္ရဲ႕ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ မနက္ျဖန္ တနလၤာေန႔ကစၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ စမတ္ ဆြန္ဒရာေ၀ ႏႈတ္ထြက္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေျခအတင္ ေဆြးေႏြးသြားၾကမွာျဖစ္ၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို အယံုအၾကည္မရွိ အဆုိတင္သြင္းမဲခဲြ ဆံုးျဖတ္တဲ့အခါမွာ အဆုိက အႏိုင္ရသြားခဲ့ရင္ သူ႔အေနနဲ႔ ရာထူးက ႏႈတ္ထြက္ေပးမယ္လုိ႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆြန္ဒရာေ၀က ဒီေန႔ ထုတ္လႊင့္တဲ့ အပတ္စဥ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားတဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္မွာ ေၾကညာလုိက္ပါတယ္။

မေန႔က ဆႏၵျပၾကသူေတြက ဆြန္ဒရာေ၀ ရာထူးကမထြက္မခ်င္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရံုးေရွ႕က မခြာဘူးဆုိတဲ့ သႏိၷဌာန္နဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္း ေနၾကမယ္လို႔ ေၾကညာလုိက္ၿပီး လက္ရွိ ထုိင္းအစုိးရ ဆန္႔က်င္ေရး ေဟာေျပာမႈေတြ အလံေတြ ေ၀ွ႔ရမ္း သီခ်င္းဆုိမႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီး ဇဲြေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဆႏၵျပေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္။

ဆြန္ဒရာေ၀ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးကႏႈတ္ထြက္ေပးေရး ေတာင္းဆုိခဲ့ၾကတဲ့ ျပည္သူ႔ဒီမုိကေရစီ မဟာမိတ္မ်ား(PAD) အဖဲြ႔၀င္ေတြ ဟာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ လမ္းမေပၚေတြမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ သံုးပတ္ကတည္းက စုရံုးဆႏၵျပ ေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

6.21.2008

ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ၿပင္သစ္သမၼတတို႕၏ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သို႕အိတ္ဖြင့္ေပးစာ



ေဒၚစုလြတ္ေျမာက္ဖို႔ မျဖစ္မေနလိုအပ္ေၾကာင္း ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပင္သစ္သမၼတ ေၾကညာ

19 June 2008



French President Nicolas Sarkozy, left, and Britain Prime Minister Gordon Brown.AP
ျပင္သစ္သမၼတ နစ္ကုိလပ္စ္ဆာကုိဇီ (၀ဲ) ႏွင့္ ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဂၚဒြန္ဘေရာင္း။
ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဂၚဒြန္ဘေရာင္း
(Gordon Brown) နဲ႔ ျပင္သစ္သမၼတ
နစ္ကုိလပ္စ္ ဆာကုိဇီ (Nicolas Sarkozy)
တုိ႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ရဲစြမ္း
သတၱိနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ အနစ္
နာခံ စြန္႔လႊတ္မႈေတြအတြက္ ခ်ီးက်ဴးတဲ့
အေၾကာင္း အိတ္ဖြင့္ေပးစာတေစာင္
ဒီကေန႔ ေပးပို႔ခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်စ္ခင္ေလးစားရေသာ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေခၚေ၀ၚသုံးႏႈန္းထား
တဲ့ ဒီအိတ္ဖြင့္ေပးစာထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးတုိ႔ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕
ထူးျခားေတာက္ေျပာင္တဲ့ သူရသတၱိနဲ႔ လူထုအတြက္ အနစ္နာခံမႈေတြကို ခ်ီးက်ဴး
ထားၾကတဲ့အျပင္ သူ႕ကိုလႊတ္ေပးဖို႔နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္လည္း
စစ္အစိုးရကို ေတာင္းဆိုထားၾကပါတယ္။

မၾကာခင္က ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ လူထုဆႏၵခံယူပြဲဟာ ယုံၾကည္ကုိးစားဖြယ္ လုံး၀မရွိဘူးလုိ႔
ဆုိထားပါတယ္။

အရပ္သားအတုိက္အခံေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအုပ္စုေတြရဲ႕ ဘက္ေပါင္းစုံ ကုိယ္စားလွယ္
ေတြပါ၀င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္တရပ္ကို အခ်ိန္မဆြဲဘဲ စတင္ျပဳလုပ္ဖို႔ ျမန္မာအစိုးရကို
ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ လက္ရွိအေနအထားဟာ ေက်နပ္စရာလည္း
မရွိသလုိ တာရွည္တည္တံ့ႏုိင္မွာလည္း မဟုတ္တဲ့အတြက္ သတၱိရွိရွိ စတင္ေဆာင္ရြက္
ဖို႔နဲ႔ ေစ့စပ္ညိႇႏႈိင္းဖို႔ လုိအပ္တယ္လုိ႔လည္း ဆက္ေျပာထားပါတယ္။

ေလေဘးကိစၥမွာလည္း ေလေဘးသင့္ေဒသေတြဆီ အကူအညီေပးပို႔ေရးကို စစ္အာဏာ
ပုိင္ေတြက အေဆာတလ်င္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိတဲ့အတြက္ စိတ္ပ်က္ရတယ္လို႔ ေဖာ္ျပ
ထားပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ကူညီေရး အဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈဟာ အားတက္စရာေကာင္းၿပီး
လတ္တေလာ ကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ေရရွည္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြ
အတြက္ ကူညီသြားမယ္လို႔လည္း ၿဗိတိန္နဲ႔ ျပင္သစ္ေခါင္းေဆာင္ ႏွစ္ဦးတုိ႔က တာ၀န္ယူ
ေျပာၾကားထားၾကပါတယ္။