Residents of Rangoon’s suburbs are enjoying the financial benefits of renting their houses to the substantial influx of refugees from cyclone-devastated areas in the Irrawaddy delta.
According to locals in Hlaing Tharyar Township, the most popular method of bringing in extra income for those living in the suburbs of the Rangoon Industrial Zone is to rent out their houses.
Zaw Win, a resident of Hlaing Tharyar Township said that he is renting his small wooden house to a refugee family who recently arrived from Laputta. “My house is located a bit far from the Industrial Zone, but an agent brought people to me, so I now have one family renting my house.
“Renting houses to outsiders is our main source of income, so every person who owns apartments or houses around here will definitely rent their houses out,” he said. “I charge 15,000 kyat (US $13) per month and I have to give the first month’s rent to the agent who brought over the customer.”
According to the US State Department, the majority of Burmese citizens manage to survive on an annual income of less than $200. Presently, inflation has caused a shortfall on spending and the eroding value of the local currency has reduced living standards.
According to Zaw Win, more than 100 families from Laputta Township and Irrawaddy Division have recently arrived in Hlaing Tharyar Township and are now temporarily living there, looking for work.
Since the May 2-3 cyclone ravaged the Irrawaddy delta, many refugees who lost their homes and possessions have left their villages and headed to urban areas with the hope of finding a job and some regular income.
However, according to several members of the refugee community in Hlaing Tharyar, there are some jobs for men in Rangoon but very few for women.
“I used to own several plots of land for growing rice, but now I have nothing,” said Myint Soe, a refugee from Laputta. “I don’t want to borrow money from other people, so I brought my family to Rangoon to work here.”
Myint Soe said he lost his youngest daughter in the storm and now he and his son are working as makeshift cargo loaders at Bayintnaung wholesale center in Rangoon.
“We get some money if trucks come with raw materials that we can carry down to the warehouse, but we get nothing if no trucks come. They already have contracted loaders at the wholesale center, so we only get to work if they are not able to do everything,” he said.
According to a Rangoon-based journalist, all the rental houses and apartments near the Industrial Zone are overcrowded as more and more migrants have come from the delta and other rural areas.
“There are so many young jobless women from cyclone-affected areas waiting to get jobs in sweatshop factories in the industrial zone,” Myint Soe said. “The majority of rural women who are living here work at factories in the daytime and at night they work in karaoke bars to earn extra money.”
Due to the economic crisis in the Irrawaddy delta, many people are not only leaving their villages and migrating to cities like Rangoon, but also to neighboring countries such as Thailand, he added.
ဧရာဝတီ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ား ရန္ကုန္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခခ်
ေအးခ်မ္းေျမ့ ဇူလိုင္ ၁၅၊ ၂၀၀၈
နဂို မူလကတည္းက အိမ္ခန္းငွားစားသည့္ လုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ စည္ပင္ခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စက္မႈဇုန္မ်ား အနီးတဝိုက္ရွိ ဆင္ေျခဖံုး ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း တိုက္ခတ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဧရာဝတီ တိုင္းဘက္မွ ေျပာင္းေရႊ႕လာသူမ်ား ေၾကာင့္ အခန္းငွား စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ပိုမုိက်ယ္ျပန္႔လာခဲ့သည္။
“က်ေနာ္တို႔ေနရာက စက္မႈဇုန္နဲ႔ နည္းနည္းလွမ္းတာေတာင္ ပြဲစားက ေခၚလာေပးလို႔ အိမ္ငွားတဲ့ မိသားစုတစုရတယ္” ဟု လိႈင္သာယာ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္သည့္ ကိုေဇာ္ဝင္း က ေျပာသည္။ ကိုေဇာ္ဝင္း၏ အိမ္ခန္းကို တဝက္ပိုင္းကာ ဧရာဝတီတိုင္း လပြတၱာ ၿမိဳ႕နယ္အပိုင္ ရြာတရြာမွ ေျပာင္းေရႊ႕လာသည့္ မိသားတစုကို ငွားထားသည္ဟု ဆိုသည္။
ကိုေဇာ္ဝင္း၏ အိမ္ကေလးမွာ ပ်ဥ္ကာသြပ္မိုး ျဖစ္ၿပီး ၎အိမ္ကို အလယ္မွကန္႔လိုက္ေသာ အခါ အက်ယ္ ၁၄ ေပ၊ အရွည္ ၂၅ ေပခန္႔ ရွိသည္။ အိမ္ငွားသည့္မိသားစုဝင္မွာ ၅ ဦးျဖစ္သည္။
“က်ေနာ္တို႔လႈိင္သာယာ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ အိမ္ပိုင္ေတြအားလံုး အဲလိုပဲ အိမ္ကိုပိုင္းငွား ၾကတယ္။ က်ေနာ့္အိမ္က တလကို က်ပ္ ၁ ေသာင္းခြဲနဲ႔ ငွားတာ။ ပြဲစားကို ၁ လစာ ေပးရတယ္” ဟု ကိုေဇာ္ဝင္းက ရွင္းျပသည္။
လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အပိုင္ ဇင္ရြဲ၊ ကိုေခြးႀကီး၊ ကံဘဲ့ စသည့္ ရြာမ်ားမွ မိသားစုမ်ား အစုလိုက္၊ အၿပံဳလိုက္ ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကျခင္း ျဖစ္ၿပီး လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ တၿမိဳ႕နယ္တည္းကို ဧရာဝတီတိုင္းမွ ဒုကၡသည္ မိသားစုေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ေရႊ႕ေျပာင္းလာခဲ့ သည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။
စက္မႈဇုန္ ၃ ႏွင့္ ၄ ၾကားတြင္ရွိေသာ ေရဥကၠံရြာ ဆိုလ်င္ ယခင္ကတည္းက အေဆာင္ မရွိေသာ အိမ္မရွိဟု ကိုေဇာ္ဝင္းက ေျပာသည္။ ယခင္ကတည္းက နယ္အသီးသီးမွလာ၍ စက္မႈဇုန္မ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ၾက သူမ်ားမွာ ေရဥကၠံရြာတြင္ အခန္းငွား ေနၾကသည္။
“အခန္းဆို႐ံုပါဗ်ာ။ ၆ ေပ၊ ၇ ေပေလာက္ပဲ က်ယ္တာ။ အိပ္႐ံု၊ ပစၥည္းထား႐ံုပဲ လုပ္လို႔ရတယ္။ လူေနလို႔ မရပါဘူး။ အဲလိုအခန္းေလးမ်ိဳးကို ၂ ခန္းေပါင္းၿပီးေတာ့ ခု မိသားတစု ေလာက္ကို ငွားၾကတယ္” ဟု ကိုေဇာ္ဝင္းက ေျပာျပသည္။ ၆ ေပ၊ ၇ ေပ က်ယ္သည့္ အခန္း တခန္းကို တလလ်င္ က်ပ္ ၃၀၀၀၊ ၃၅၀၀ ခန္႔ ေပးရၿပီး ႏွစ္ခန္းေပါင္း လိုက္ေသာအခါ အိမ္ရွင္က တလ ၆၀၀၀၊ ၇၀၀၀ စသည္ျဖင့္ ယူသည္ဟု ဆို၏။
ဧရာဝတီတိုင္းဘက္မွ ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကသူမ်ားမွာ ရရာအလုပ္ ဝင္လုပ္မည္ဟူ၍ ရန္ကုန္တက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ အလုပ္အကိုင္ အနည္းငယ္ အဆင္ေျပ ႏိုင္ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသမီးမ်ား အတြက္ အခက္အခဲရွိ သည္ဟု သိရသည္။
“က်ေနာ့္မွာ လယ္ဧက ၂၀ ေလာက္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ လယ္ျပန္စဖို႔ ဘာမွမရွိဘူး။ လက္ခ်ည္းပဲ က်န္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ေငြေခ်းၿပီးလည္း မလုပ္ခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ရန္ကုန္တက္ ရရာလုပ္မယ္ဆိုၿပီး မိသားစုလုိက္ ေျပာင္းလာတာ” ဟု အသက္ ၅၀ အရြယ္ ဦးျမင့္စိုးက ေျပာျပသည္။ ဦးျမင့္စိုးသည္ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အပိုင္ ဇင္ရြဲရြာမွ လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎ႏွင့္အတူ ဇနီး၊ သားႏွင့္ သမီး ၂ ေယာက္ပါလာခဲ့သည္။ အငယ္ဆံုး သမီးကေတာ့ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္တဲ့။
ဦးျမင့္စိုးႏွင့္ သားျဖစ္သူတို႔မွာ ေန႔စဥ္ ဘုရင့္ေနာင္ပြဲ႐ံုမ်ားရွိရာသြားၿပီး ကုန္ထမ္းရန္ ေစာင့္ဆိုင္းရသည္ဟု ဆို၏။ ၎၏ သားျဖစ္သူမွာ အသက္ ၂၅ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။
“ကုန္ကားဝင္ရင္ ပစၥည္းထမ္းတဲ့ အလုပ္ရတယ္။ မဝင္ရင္ေတာ့ ဒီတိုင္း ျပန္လာရတာပဲ။ အဲဒီမွာက ကုန္ထမ္းတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ ရွိၿပီးသားဆိုေတာ့ သူတို႔မႏိုင္မွ အလုပ္ရတာ” ဟု ၎ကေျပာျပသည္။
ေျပာင္းေရႊ႕လာသူအမ်ားစုမွာ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း၊ မိတ္ေဆြ အခံရွိသူမ်ားျဖစ္ၿပီး တခ်ိဳ႕မွာ မည္သည့္ အဆက္အသြယ္မွ် မရွိဘဲ ရန္ကုန္တက္လာၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္သိသေလာက္ေတာ့ ဧရာဝတီတိုင္းမွာကတည္းက ေဘာက္လုပ္လာတဲ့သူေတြ မ်ားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လို လယ္ဧက နည္းနည္းပါးပါး ပိုင္တဲ့သူေတြလည္း ပါမွာေပါ့” ဟု ဦးျမင့္စိုးကေျပာသည္။ ေဘာက္လုပ္သည္ ဆိုျခင္းမွာ ႀကံဳရာ က်ပန္း ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္သူမ်ားကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။
မိန္းကေလးငယ္မ်ားမွာ စက္မႈဇုန္ရွိ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုမ်ားတြင္ အလုပ္ရရန္ ေစာင့္ဆိုင္းလွ်က္ရွိၾကၿပီး လက္ေတြ႕တြင္ အလုပ္လက္မဲ့မ်ားအျဖစ္သာ ရွိေနၾကေၾကာင္း ေရႊလင္ဗန္း စက္မႈဇုန္ အနီးတြင္ ေနထိုင္ေသာ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ တဦးကေျပာသည္။ စက္မႈဇုန္ ၃ ေရွ႕ရွိ က်န္စစ္သားအိမ္ရာတြင္ အိမ္ခန္းတိုင္း နယ္ကလူမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနခဲ့ၿပီး ယခုနာဂစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ဧရာဝတီတိုင္းဘက္မွ ေျပာင္းလာသူ ပိုမို မ်ားျပားလာသည္ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။
“ဒီဝန္းက်င္မွာ နယ္ကေန လာေနၾကတဲ့ မိန္းကေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေန႔ပိုင္း စက္မႈဇုန္ေတြမွာ အလုပ္ဆင္းတယ္။ ညပိုင္း ကာရာအိုေကဆိုင္ ေတြမွာ သြားအလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ အဲလိုမွပဲ စရိတ္ကာ မိၾကတာ။ ခုေနာက္ပိုင္း အဲလို မိန္းကေလးေတြ ပိုမ်ားလာတာ ေတြ႕ရတယ္” ဟု ၎ သတင္းေထာက္က ေျပာသည္။
အသက္ ၇ ႏွစ္၊ ၈ ႏွစ္ ဝန္းက်င္အရြယ္ ေယာက်္ားေလးမ်ားမွာ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္တြင္ စားပြဲထိုးအလုပ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကသည္ဟု ကိုေဇာ္ဝင္းက ေျပာျပသည္။ တခ်ိဳ႕ကို အုပ္ထိန္းသူကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ အပ္ႏွွံသြားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္ ထိုင္ေနက်ဆိုင္မွာေတာင္ တေန႔က ၂ ေယာက္လာအပ္သြားတာေတြ႕ရတယ္။ ကေလးေတြက လက္ဘက္ရည္ ခြက္ေတာင္ မႏိုင္ေသးပါဘူးဗ်ာ။ ကေလးေတြကိုအပ္ၿပီး လစာ ႀကိဳထုတ္သြားၾကတယ္။ တေယာက္ကို စားရိတ္ၿငိမ္း က်ပ္ ၇၀၀၀ ေပးလိုက္တယ္တဲ့” ဟု ကိုေဇာ္ဝင္းက ဆက္ေျပာသည္။
လိႈင္သာယာဝန္းက်င္မွာ စက္မႈဇုန္မ်ားႏွင့္ နီးေသာေၾကာင့္ ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခခ်သူ ပိုမို မ်ားျပားၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တျခားေသာ ရပ္ကြက္မ်ား၊ ဆင္ေျခဖံုးေဒသမ်ား၊ ၿမိဳ႕ႏွင့္ အနီးတဝိုက္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခခ်သူ ဧရာဝတီတိုင္းသားမ်ား လည္း မ်ားစြာရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားထံမွ သိရသည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ ရရာအလုပ္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကၿပီး မိန္းကေလး မ်ားကို အိမ္ေဖာ္အလုပ္လုပ္ကိုင္ရန္ ေခၚယူလိုသူမ်ား ရွိသည္ဟု သိရသည္။ သို႔ရာတြင္ မိန္းကေလးမ်ားမွာ အိမ္ေဖာ္ အလုပ္ကို လံုးဝဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ျခင္းမရွိဟု လိႈင္သာယာ ေဒသခံတဦးက ဆိုသည္။
“က်မ အစ္မအိမ္က လူလိုလို႔ လုပ္ခ်င္မလားလို႔ ရွာၾကည့္တာ။ လံုးဝမရဘူး။ သူတို႔က အိမ္ေဖာ္ အလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး ေလ။ လစာက နည္းတာကိုး။ က်ပ္ ၂၀၀၀၀ ေလာက္ပဲ အမ်ားဆံုးရႏိုင္တာ။ ကာရာအိုေကတို႔၊ အႏွိပ္ခန္းတို႔မွာ လုပ္တာ အမ်ားႀကီးပိုရတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီလိုေနရာေတြမွာပဲ လုပ္ခ်င္ၾကတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။ရန္ကုန္အေျခစိုက္ သတင္းေထာက္က “စက္မႈဇုန္အနီးအနားေနရာေတြမွာ၊ ၿမိဳ႕စြန္ရပ္ကြက္ေတြမွာ လူသစ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီ။ အိမ္ပြဲစားေတြလည္း ေျခခ်င္းကို လိမ္ေနတာပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလး အလုပ္ျဖစ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ မိန္းကေလး ခပ္ငယ္ငယ္ ေတြအတြက္ေတာ့ ျပႆနာရွိတယ္ဗ်။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေတြ၊ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ ေတာင္းစားတဲ့ သူေတြဆိုရင္လည္း အရင္ထက္ အမ်ားႀကီးမ်ားလာတယ္” ဟု ေျပာျပသည္။
7.16.2008
၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနား သံတမန္ေတြကို မဖိတ္ၾကား သတင္းေထာက္မ်ား ဖိတ္ၾကားမည္
15 July 2008
ျမန္မာစစ္အစိုးရ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ေအာင္ျမင့္ ဦးေဆာင္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ႀကီးမ်ားအား အေလးျပဳေနစဥ္။ဇူလုိင္ ၁၉၊ ၂၀၀၆။လာမယ့္စေနေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ ၆၁ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏုိင္ငံျခားသံ႐ုံး ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ ၀န္ထမ္းေတြကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္းမရွိတဲ့အေၾကာင္း ရန္ကုန္အေျခစုိက္ သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္ကဗြီအိုေအကို ေျပာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕သံ႐ုံးေတြကို အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားအတြက္ဖိတ္ၾကားၿပီးမွ အခမ္းအနား ပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္လုိ႔ စစ္အစိုးရဘက္ကအေၾကာင္းၾကားခဲ့တာပါ။
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားေတြမွာ စစ္အစိုးရ အရာရွိေတြ၊ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ မိသားစုေတြအျပင္ ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြကိုပါ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္က ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒီႏွစ္အခမ္းအနားမွာ အာဇာနည္ေန႔အတြက္ ႏုိင္ငံျခားသံ႐ုံး၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ၀န္ထမ္းေတြကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္း မရွိတဲ့အေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနက အေၾကာင္းၾကားထားတယ္လို႔ အမည္မေဖာ္လိုသူ အေနာက္တုိင္းသံအရာရွိတေယာက္က ဗြီအိုေအကို ေျပာပါတယ္။
အာရွႏုိင္ငံတခုက သံ႐ုံးအရာရွိတေယာက္ကေတာ့ စစ္အစိုးရက အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကိုတက္ဖုိ႔ ပထမ စစ္အစိုးရဘက္က ဖိတ္ၾကားစာေပးပို႔ခဲ့ၿပီး ေနာက္မွ အခမ္းအနားကို ပယ္ဖ်က္လိုက္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အျခား အာရွႏုိင္ငံ သံ႐ုံးအရာရွိတေယာက္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့သီတင္းပတ္ကတည္းက အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကိုပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္ဆုိၿပီး စစ္အစိုးရဘက္က အေၾကာင္းၾကားထားခဲ့တယ္ဆုိတာကိုအတည္ျပဳေျပာဆုိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာကိုေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ မေပးဘူးလို႔ဆုိပါတယ္။
အခုအခ်ိန္အထိ စစ္အစိုးရက အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ေတြမပါဘဲ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပမွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အာဇာနည္ဂုံးမွာက်င္းပမယ့္အခမ္းအနားကို လုံး၀ ပယ္ဖ်က္လိုက္တာလားဆုိတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးပါဘူး။
သံအမတ္ႀကီးေဟာင္း ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး သခင္ခ်န္ထြန္းကေတာ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ေတြကို ဖိတ္ၾကားၿပီးက်င္းပခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာရွိတယ္လို႔ အခုလိုေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္တုန္းကေတာ့ ဖိတ္တာေပါ့။ ဒါ ဒီအေလးျပဳပြဲကိုအသားယူတာပဲ။ ၿပီးေတာ့မွ လူအုပ္ႀကီးနဲ႔အတူ သူ႔ လူထုအစည္းအ႐ုံးေတြက သူ႔ဟာနဲ႔သူ အေလးျပဳၾကတာ။ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္တုန္းကေတာ့။ ဟုိတုန္းကဆုိရင္၇ ရက္၊ ၁၀ ရက္ေလာက္ကတည္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အာဇာနည္ေန႔ အေၾကာင္းေတြေျပာ၊ ဓာတ္ပုံေတြ၊ သတင္းစာေတြထဲက ေဆာင္းပါးေတြေရး၊ ေရဒီယိုကလည္းသီခ်င္းေတြဘာေတြနဲ႔ အာဇာနည္ေန႔ကို မေမ့ေအာင္၊ အာဇာနည္ေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေအာင္အကုန္လုံး ေသေသခ်ာခ်ာ ေရဒီယုိကေန အသားေပးၿပီး ဒါ လမ္းစဥ္ပါတီအစိုးရလက္ထက္ထိ ဒီအတုိင္းလုပ္လာတာပဲ။”
ျမန္မာစစ္အစိုးရ အာဏာရယူခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္း အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားေတြကို အရင္ေခတ္ေတြတုန္းကလိုမဟုတ္ဘဲ သာမန္ အက်ဥ္းခ်ဳံးၿပီး က်င္းပတာမ်ဳိးေလာက္ပဲေတြ႕ရတယ္လ္ို႔ သခင္ခ်န္ထြန္းက ေျပာပါတယ္။ စစ္အစိုးရဟာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကို ေမွးမွိန္ေအာင္လုပ္ေနတယ္ဆုိတဲ့ ေ၀ဖန္တာမ်ဳိးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သခင္ခ်န္ထြန္းကေတာ့ ဒီႏွစ္အခမ္းအနားဟာ ၀တ္ေက်တမ္းေက်က်င္းပမယ့္အခမ္းအနားတခုသာျဖစ္မယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။
“မႏွစ္ကလည္း ဘာမွမွ မသိလုိက္ၾကဘဲ။ အခုလည္း ဒီလိုပဲ ရွိမွာပဲေပါ့။ အခုေတာ့ ေနျပည္ေတာင္ေျပာင္းသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘဲ၊ တုိင္းမႉးရွိရင္တုိင္းမႉးကိုယ္တုိင္လုပ္မလား၊ အဲလုိမ်ားခုိင္းမလား မေျပာတတ္ဘူး။ မခုိင္းဘဲ ဒီ့ျပင္ၿမိဳ႕နယ္ေတြလုပ္သလုိ သာမန္ပဲ လုပ္မလား၊ ဒါကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲ။”
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က အခမ္းအနားကို ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိယ္စား ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ေအာင္ျမင့္က တက္ေရာက္ လြမ္းသူ႕ပန္းေခြခ်ခဲ့ပါတယ္။
ဒီႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြအျပင္ ေနာက္ထပ္တက္ေရာက္ခြင့္မရႏုိင္ဘူးလို႔ သတ္မွတ္ခံထားရသူကေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္ပါတယ္။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အရင္က အနည္းဆုံး ၇ ႀကိမ္ေလာက္ တက္ေရာက္ဂါရ၀ျပဳခဲ့ဘူးပါတယ္။
ဒီဆယ္စုႏွစ္ေတြအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလူထုအုံႂကြမႈႀကီးမျဖစ္ခင္ ဇူလိုင္လက အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ေနာက္ ပထမအႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ကေန ေနာက္ပိုင္း ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အထိ ဆက္တုိက္တက္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္မံက်ခံခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို မတက္ေရာက္ခဲ့ပါဘူး။
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ေနာက္ဆုံးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ၿပီး ပန္းျခင္းေတြခ်ဂါရ၀ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ဆုိရင္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ ၆ ႏွစ္ေျမာက္ႏွစ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အန္န္အယ္လ္ဒီ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္ေတြကေတာ့ ဌာနခ်ဳပ္နဲ႔နယ္ေတြမွာ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားေတြ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပမယ္လို႔ဗီြအုိေအကို ေျပာဆုိထားပါတယ္။ကိုသိန္းထိုက္ဦး သတင္းေပးပို႔သြားတာပါ။
အခုေနာက္ဆုံးရတဲ့ သတင္းေတြအရလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက နုိင္ငံျခားသံ႐ုံးေတြကိုအေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို ပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္လို႔အေၾကာင္းၾကားထားတဲ့အေၾကာင္း အေနာက္တုိင္း သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္ကေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရက ပုံမွန္ အာဇာနည္ဂုံးမွာ က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနား တခုလုံးကို ပယ္ဖ်က္လုိက္တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပၿပီး ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြကိုပဲ မဖိတ္ၾကားေတာ့တာလားဆုိတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမသိရေသးပါဘူး။
သံ႐ုံးေတြကို အေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါ အခမ္းအနားအစီအစဥ္ ပယ္ဖ်က္လိုက္တယ္လို႔သာ အေၾကာင္းၾကားၿပီး အေၾကာင္းျပခ်က္ တစုံတရာ စစ္အစိုးရဘက္က မေပးတဲ့အေၾကာင္း အေနာက္တုိင္း သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာပါတယ္။
အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားသို႔ သတင္းေထာက္မ်ား ဖိတ္ၾကားမည္
တနလၤာေန႔၊ ဂ်ဴလုိင္လ 14 2008 18:05 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
ခ်င္းမုိင္။ ။ ရန္ကုန္ၿမ့ဳိရွိ ဂ်ာနယ္တုိက္မ်ားမွ သတင္းေထာက္မ်ားအား အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားသုိ႔ တက္ေရာက္ သတင္းယူရန္ အာဏာပိုင္မ်ား စီစဥ္လ်က္ ရွိသည္။အခမ္းအနားသို႔ ယခင္ႏွစ္မ်ားက ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ႏုိင္ငံျခား ေၾကးနန္းသတင္းဌာန သတင္းေထာက္မ်ားကိုသာ တက္ေရာက္ခြင့္ ေပးခဲ့သည္။“ေခၚမယ္လုိ႔ေတာ့ ၾကားတယ္။ ဘာမွေတာ့ တရားဝင္ အေၾကာင္းမၾကားေသးဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ မေခၚဘူး။ ေစာေသးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဆုိရင္ေတာ့ အေၾကာင္းၾကားမယ္ ထင္ပါတယ္” ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တခုမွ သတင္းေထာက္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္မည့္ ၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ နီးလာခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမ့ဳိတြင္ လံုထိန္းရဲမ်ား ကင္းလွည့္မႈ မ်ားျပားလာေနသည္။“ဒီေန႔ စေတြ႔တယ္ေပါ့ေနာ္။ ကားနံပါတ္ ၇ (ခ) ၁၇၅၃ ေလ၊ ဆူးေလမီးပြဳိင့္ကေန အန္တီစု အိမ္ဘက္ေပါ့ေနာ္။ ကုကၠိဳင္းမီးပြိဳင့္မွာလည္း ႏွစ္ေယာက္တြဲ၊ သံုးေယာက္တတြဲ လည္ပတ္အဝါေတြနဲ႔ ကားေပၚမွာေရာ ေအာက္မွာက လံုထိန္းေတြ ႏွစ္ေယာက္တတြဲ လက္နက္အစံုေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခါ ၁ (ဂ) ၂၇ဝ၈ လံုထိန္းကားေပါ့ေနာ္။ ဆူးေလကေန ကုကၠိဳင္းဘက္ကုိ လွည့္ပတ္သြားတာ ေတြ႔တယ္။ ကားေပၚမွာ ၂ဝ ဝန္းက်င္ေလာက္ပါတယ္။ လက္နက္အျပည့္ပဲ” ဟု ရန္ကုန္ၿမ့ဳိခံ မ်က္ျမင္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။ အာဇာနည္ေန႔တြင္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္ကုိ စုိးရိမ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။“၁၉ ရက္ မတုိင္ခင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေစာင့္မယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ သူတုိ႔က တခုခုျဖစ္မွာ အၿမဲတမ္း စုိးရိမ္တယ္ေလ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ သူတုိ႔ လိမ္တာေတြ ညာတာေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ ရွိတယ္ဆုိေတာ့ ျပည္သူလူထုက မေက်နပ္လို႔ လူေတြ စုမိရင္ Campaign လုပ္မယ္၊ လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း ေပၚေပါက္လာႏုိင္တယ္ေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ အင္အားျပတာ၊ ျပည္သူေတြ ေၾကာက္သြားေအာင္ လုပ္ျပတာလုိ႔ ျမင္တာပဲေလ” ဟု ေျပာဆိုသည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ေအာင္ျမင့္ ဦးေဆာင္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ႀကီးမ်ားအား အေလးျပဳေနစဥ္။ဇူလုိင္ ၁၉၊ ၂၀၀၆။လာမယ့္စေနေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ ၆၁ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏုိင္ငံျခားသံ႐ုံး ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ ၀န္ထမ္းေတြကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္းမရွိတဲ့အေၾကာင္း ရန္ကုန္အေျခစုိက္ သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္ကဗြီအိုေအကို ေျပာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕သံ႐ုံးေတြကို အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားအတြက္ဖိတ္ၾကားၿပီးမွ အခမ္းအနား ပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္လုိ႔ စစ္အစိုးရဘက္ကအေၾကာင္းၾကားခဲ့တာပါ။
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားေတြမွာ စစ္အစိုးရ အရာရွိေတြ၊ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ မိသားစုေတြအျပင္ ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြကိုပါ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္က ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒီႏွစ္အခမ္းအနားမွာ အာဇာနည္ေန႔အတြက္ ႏုိင္ငံျခားသံ႐ုံး၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ၀န္ထမ္းေတြကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္း မရွိတဲ့အေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနက အေၾကာင္းၾကားထားတယ္လို႔ အမည္မေဖာ္လိုသူ အေနာက္တုိင္းသံအရာရွိတေယာက္က ဗြီအိုေအကို ေျပာပါတယ္။
အာရွႏုိင္ငံတခုက သံ႐ုံးအရာရွိတေယာက္ကေတာ့ စစ္အစိုးရက အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကိုတက္ဖုိ႔ ပထမ စစ္အစိုးရဘက္က ဖိတ္ၾကားစာေပးပို႔ခဲ့ၿပီး ေနာက္မွ အခမ္းအနားကို ပယ္ဖ်က္လိုက္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အျခား အာရွႏုိင္ငံ သံ႐ုံးအရာရွိတေယာက္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့သီတင္းပတ္ကတည္းက အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကိုပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္ဆုိၿပီး စစ္အစိုးရဘက္က အေၾကာင္းၾကားထားခဲ့တယ္ဆုိတာကိုအတည္ျပဳေျပာဆုိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာကိုေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ မေပးဘူးလို႔ဆုိပါတယ္။
အခုအခ်ိန္အထိ စစ္အစိုးရက အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ေတြမပါဘဲ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပမွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အာဇာနည္ဂုံးမွာက်င္းပမယ့္အခမ္းအနားကို လုံး၀ ပယ္ဖ်က္လိုက္တာလားဆုိတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးပါဘူး။
သံအမတ္ႀကီးေဟာင္း ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး သခင္ခ်န္ထြန္းကေတာ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ႏိုင္ငံျခားသံတမန္ေတြကို ဖိတ္ၾကားၿပီးက်င္းပခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာရွိတယ္လို႔ အခုလိုေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္တုန္းကေတာ့ ဖိတ္တာေပါ့။ ဒါ ဒီအေလးျပဳပြဲကိုအသားယူတာပဲ။ ၿပီးေတာ့မွ လူအုပ္ႀကီးနဲ႔အတူ သူ႔ လူထုအစည္းအ႐ုံးေတြက သူ႔ဟာနဲ႔သူ အေလးျပဳၾကတာ။ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္တုန္းကေတာ့။ ဟုိတုန္းကဆုိရင္၇ ရက္၊ ၁၀ ရက္ေလာက္ကတည္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အာဇာနည္ေန႔ အေၾကာင္းေတြေျပာ၊ ဓာတ္ပုံေတြ၊ သတင္းစာေတြထဲက ေဆာင္းပါးေတြေရး၊ ေရဒီယိုကလည္းသီခ်င္းေတြဘာေတြနဲ႔ အာဇာနည္ေန႔ကို မေမ့ေအာင္၊ အာဇာနည္ေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေအာင္အကုန္လုံး ေသေသခ်ာခ်ာ ေရဒီယုိကေန အသားေပးၿပီး ဒါ လမ္းစဥ္ပါတီအစိုးရလက္ထက္ထိ ဒီအတုိင္းလုပ္လာတာပဲ။”
ျမန္မာစစ္အစိုးရ အာဏာရယူခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္း အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားေတြကို အရင္ေခတ္ေတြတုန္းကလိုမဟုတ္ဘဲ သာမန္ အက်ဥ္းခ်ဳံးၿပီး က်င္းပတာမ်ဳိးေလာက္ပဲေတြ႕ရတယ္လ္ို႔ သခင္ခ်န္ထြန္းက ေျပာပါတယ္။ စစ္အစိုးရဟာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကို ေမွးမွိန္ေအာင္လုပ္ေနတယ္ဆုိတဲ့ ေ၀ဖန္တာမ်ဳိးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သခင္ခ်န္ထြန္းကေတာ့ ဒီႏွစ္အခမ္းအနားဟာ ၀တ္ေက်တမ္းေက်က်င္းပမယ့္အခမ္းအနားတခုသာျဖစ္မယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။
“မႏွစ္ကလည္း ဘာမွမွ မသိလုိက္ၾကဘဲ။ အခုလည္း ဒီလိုပဲ ရွိမွာပဲေပါ့။ အခုေတာ့ ေနျပည္ေတာင္ေျပာင္းသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘဲ၊ တုိင္းမႉးရွိရင္တုိင္းမႉးကိုယ္တုိင္လုပ္မလား၊ အဲလုိမ်ားခုိင္းမလား မေျပာတတ္ဘူး။ မခုိင္းဘဲ ဒီ့ျပင္ၿမိဳ႕နယ္ေတြလုပ္သလုိ သာမန္ပဲ လုပ္မလား၊ ဒါကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲ။”
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က အခမ္းအနားကို ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိယ္စား ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ေအာင္ျမင့္က တက္ေရာက္ လြမ္းသူ႕ပန္းေခြခ်ခဲ့ပါတယ္။
ဒီႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြအျပင္ ေနာက္ထပ္တက္ေရာက္ခြင့္မရႏုိင္ဘူးလို႔ သတ္မွတ္ခံထားရသူကေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္ပါတယ္။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အရင္က အနည္းဆုံး ၇ ႀကိမ္ေလာက္ တက္ေရာက္ဂါရ၀ျပဳခဲ့ဘူးပါတယ္။
ဒီဆယ္စုႏွစ္ေတြအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလူထုအုံႂကြမႈႀကီးမျဖစ္ခင္ ဇူလိုင္လက အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ေနာက္ ပထမအႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ကေန ေနာက္ပိုင္း ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အထိ ဆက္တုိက္တက္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္မံက်ခံခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို မတက္ေရာက္ခဲ့ပါဘူး။
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ေနာက္ဆုံးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ၿပီး ပန္းျခင္းေတြခ်ဂါရ၀ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ဆုိရင္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ ၆ ႏွစ္ေျမာက္ႏွစ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အန္န္အယ္လ္ဒီ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္ေတြကေတာ့ ဌာနခ်ဳပ္နဲ႔နယ္ေတြမွာ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားေတြ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပမယ္လို႔ဗီြအုိေအကို ေျပာဆုိထားပါတယ္။ကိုသိန္းထိုက္ဦး သတင္းေပးပို႔သြားတာပါ။
အခုေနာက္ဆုံးရတဲ့ သတင္းေတြအရလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက နုိင္ငံျခားသံ႐ုံးေတြကိုအေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို ပယ္ဖ်က္လုိက္တယ္လို႔အေၾကာင္းၾကားထားတဲ့အေၾကာင္း အေနာက္တုိင္း သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္ကေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရက ပုံမွန္ အာဇာနည္ဂုံးမွာ က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနား တခုလုံးကို ပယ္ဖ်က္လုိက္တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပၿပီး ႏုိင္ငံျခားသံတမန္ေတြကိုပဲ မဖိတ္ၾကားေတာ့တာလားဆုိတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမသိရေသးပါဘူး။
သံ႐ုံးေတြကို အေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါ အခမ္းအနားအစီအစဥ္ ပယ္ဖ်က္လိုက္တယ္လို႔သာ အေၾကာင္းၾကားၿပီး အေၾကာင္းျပခ်က္ တစုံတရာ စစ္အစိုးရဘက္က မေပးတဲ့အေၾကာင္း အေနာက္တုိင္း သံတမန္သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာပါတယ္။
အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားသို႔ သတင္းေထာက္မ်ား ဖိတ္ၾကားမည္
တနလၤာေန႔၊ ဂ်ဴလုိင္လ 14 2008 18:05 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
ခ်င္းမုိင္။ ။ ရန္ကုန္ၿမ့ဳိရွိ ဂ်ာနယ္တုိက္မ်ားမွ သတင္းေထာက္မ်ားအား အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားသုိ႔ တက္ေရာက္ သတင္းယူရန္ အာဏာပိုင္မ်ား စီစဥ္လ်က္ ရွိသည္။အခမ္းအနားသို႔ ယခင္ႏွစ္မ်ားက ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ႏုိင္ငံျခား ေၾကးနန္းသတင္းဌာန သတင္းေထာက္မ်ားကိုသာ တက္ေရာက္ခြင့္ ေပးခဲ့သည္။“ေခၚမယ္လုိ႔ေတာ့ ၾကားတယ္။ ဘာမွေတာ့ တရားဝင္ အေၾကာင္းမၾကားေသးဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ မေခၚဘူး။ ေစာေသးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဆုိရင္ေတာ့ အေၾကာင္းၾကားမယ္ ထင္ပါတယ္” ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တခုမွ သတင္းေထာက္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္မည့္ ၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ နီးလာခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမ့ဳိတြင္ လံုထိန္းရဲမ်ား ကင္းလွည့္မႈ မ်ားျပားလာေနသည္။“ဒီေန႔ စေတြ႔တယ္ေပါ့ေနာ္။ ကားနံပါတ္ ၇ (ခ) ၁၇၅၃ ေလ၊ ဆူးေလမီးပြဳိင့္ကေန အန္တီစု အိမ္ဘက္ေပါ့ေနာ္။ ကုကၠိဳင္းမီးပြိဳင့္မွာလည္း ႏွစ္ေယာက္တြဲ၊ သံုးေယာက္တတြဲ လည္ပတ္အဝါေတြနဲ႔ ကားေပၚမွာေရာ ေအာက္မွာက လံုထိန္းေတြ ႏွစ္ေယာက္တတြဲ လက္နက္အစံုေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခါ ၁ (ဂ) ၂၇ဝ၈ လံုထိန္းကားေပါ့ေနာ္။ ဆူးေလကေန ကုကၠိဳင္းဘက္ကုိ လွည့္ပတ္သြားတာ ေတြ႔တယ္။ ကားေပၚမွာ ၂ဝ ဝန္းက်င္ေလာက္ပါတယ္။ လက္နက္အျပည့္ပဲ” ဟု ရန္ကုန္ၿမ့ဳိခံ မ်က္ျမင္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။ အာဇာနည္ေန႔တြင္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္ကုိ စုိးရိမ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။“၁၉ ရက္ မတုိင္ခင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေစာင့္မယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ သူတုိ႔က တခုခုျဖစ္မွာ အၿမဲတမ္း စုိးရိမ္တယ္ေလ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ သူတုိ႔ လိမ္တာေတြ ညာတာေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ ရွိတယ္ဆုိေတာ့ ျပည္သူလူထုက မေက်နပ္လို႔ လူေတြ စုမိရင္ Campaign လုပ္မယ္၊ လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း ေပၚေပါက္လာႏုိင္တယ္ေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ အင္အားျပတာ၊ ျပည္သူေတြ ေၾကာက္သြားေအာင္ လုပ္ျပတာလုိ႔ ျမင္တာပဲေလ” ဟု ေျပာဆိုသည္။
7.15.2008
ပါေမာကၡ Mr. Noam Chomsky ၏ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ - (၁၅-၇-၀၈)
အေမရိကန္ႏုိင္ငံ မက္ဆာခ်ဴးဆက္စက္မႈတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ Mr. Noam Chomsky ႏွင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္သတင္းစာ ေမးျမန္းခန္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ - (၁၅-၇-၀၈)အသက္ (၈၀) တန္း ရွိေနၿပီျဖစ္သည့္ ပါေမာကၡ Mr. Avram Noam Chomsky သည္ဘာသာေဗဒပညာရွင္၊ အေတြးအေခၚပညာရွင္၊ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ၊ စာေရးဆရာ၊ ကထိကစသည့္ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားႏွင့္ေက်ာ္ၾကားသူျဖစ္သည္။ သူ၏ စာတန္းမ်ား၊ သေဘာတရား အယူအဆမ်ားေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာတကၠသိုလ္ ပညာတတ္အသုိင္းအ၀န္းႏွင့္သိပၸံပညာ အသုိင္းအ၀န္းတုိ႔တြင္ ေက်ာ္ၾကားသည့္ ပညာရွင္တဦးျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ဗီယက္နမ္စစ္ႏွင့္ လူသားအနာဂတ္ဆုိင္ရာ ကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ပါေမာကၡMr.Noam Chomsky အားထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္သတင္းစာက ေမးျမန္းခ်က္ကုိ ဇူလုိင္(၁၄)ရက္ထုတ္ ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္ သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ထုိေမးျမန္းခ်က္မ်ားထဲမွ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အပုိင္းကုိ ေကာက္ႏုတ္ ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
ေမး - ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာျပည္ကို စစ္အစိုးရ အာဏာသိမ္းေစမယ့္ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အေမရိကန္ အစိုးရအေနနဲ႔ အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑ကေန ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့တယ္လို႔ ဆရာ ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔နားမလည္တဲ့ ဇာတ္ကြက္တို႔၊ ေနာက္ေၾကာင္းတို႔က ဘာေတြပါလဲ။ ယူေကႏုိင္ငံက ျမန္မာျပည္မွာ အႀကီးအက်ယ္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံတာတို႔၊ ေစာေစာပိုင္းမွာ အေမရိကန္က လက္နက္ေရာင္းတာတို႔၊ မၾကာေသးခင္က စစ္အစိုးရကို အစၥေရးက လက္နက္ေရာင္းတာတို႔လိုမ်ိဳးေတြရဲ႕အက်ိဳးဆက္က ဘာေတြမ်ားျဖစ္မလဲ။ စစ္အစိုးရကို ေရနံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရွယ္ဗရြန္ ေရနံကုမၸဏီက ေဒၚလာေတြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေထာက္ပံ့ေပးေနတာမ်ိဳးရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကေရာ ဘာပါလဲ။ေျဖ - ၁၉၅၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္က ျမန္မာအစိုးရဟာ အေရြးခ်ယ္ခံအစိုးရအဖြဲ႕နည္းနည္းထဲက အစိုးရျဖစ္ၿပီး ၾကားေန၀ါဒ က်င့္သုံးလုိတဲ့သေဘာရွိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အုိင္ဆင္ေဟာင္၀ါ အေမရိကန္ အစိုးရကလည္း အာရွႏုိင္ငံေတြကုိ စစ္ေအးတုိက္ပြဲထဲ ဆြဲသြင္းဖုိ႔ အားသြန္ခြန္စိုက္ႀကိဳးပမ္းေနတယ္။ အဲသလုိ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္၊ အစိုးရ ျဖဳတ္ခ်ေရးလုပ္ရပ္ေတြ ေျခလွမ္းက်ယ္က်ယ္နဲ႔ လုပ္ေနမႈရဲ႕ အစိတ္အပုိင္း တရပ္အေနနဲ႔ ၀ါရွင္တန္အစိုးရဟာ လက္နက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုကိုင္ေဆာင္ ထားတဲ့ တ႐ုတ္ျဖဴတပ္ဖြဲ႕ေတြကို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္း နယ္စပ္စစ္ဆင္ေရးေတြလုပ္ဖို႔ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပိုင္းကို သြင္းပါေလေရာ။ ဒီကိစၥကို ျမန္မာဘက္ကတားဖို႔ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားတယ္။ ဒါေပ မယ့္ တားလို႔မရဘူး။ တ႐ုတ္ျဖဴေတြက မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းက တိုင္းရင္း သား ေသာင္းက်န္းသူေတြကို လက္နက္နဲ႔ အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးတယ္။ ဒီေတာ့ အျပန္အလွန္ အေနနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ စစ္တပ္လက္ထဲ အာဏာေရာက္သြားၿပီးေနာက္ဆုံး ၁၉၆၂ ခုမွာ အာဏာသိမ္းတဲ့ထိ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရျဖဳတ္ခ်ေရး လုပ္ရပ္ကို ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒအျဖစ္ ေအာ္ဒ ေရးနဲ႔ ေဂ်ာ့ခ်္ကဟင္တို႔က ဒီကိစၥကို ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေဂ်ာ့ခ်္ကဟင္က နာမည္ေက်ာ္ အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ပညာရွွင္ေတြထဲမွာ တေယာက္အပါအ၀င္ပဲ။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ပညာေရး စည္းမ်ဥ္းကို တည္ေထာင္သူလို႔ေတာင္ တင္စားေျပာႏုိင္သူျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့တဲ့ အေမရိကန္၊ ယူေကနဲ႔အစၥေရးတို႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြကေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရကိုပိုၿပီး အင္အားေတာင့္တင္းသြားေစတာေပါ့။ အဲဒီကိစၥေတြကို အထူးကၽြမ္းက်င္သူေတြနဲ႔ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြကလြဲၿပီး အေမရိကန္မွာ အစီရင္ခံခဲ့တာမ်ိဳးလည္းမရွိခဲ့ဘူး။ လူမသိခဲ့ဘူး။ ဘာျဖစ္ လို႔လည္းဆိုေတာ့ အေမရိကန္ေတြက “ငါတို႔ပဲေကာင္းတယ္”၊“သူမ်ားေတြဆိုးတယ္” ဆိုတဲ့ အယူ၀ါဒစြဲနဲ႔ အကဲပိုပို ၾကား၀င္စြက္ဖက္တတ္လို႔ပဲ။ ဒီအယူ၀ါဒဟာတကယ္လည္း ျပည္နယ္ တိုင္းရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးစနစ္ အုတ္ျမစ္ပဲေလ။
ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလူထုအံုႂကြမႈႀကီးျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မယ့္ အေနအထားမ်ိဳးရွိလား။ဒါမွမဟုတ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအေနနဲ႔ အာဏာကို စြန္႔လႊတ္လုိ႔ အက်ိဳးအျမတ္မရွိတဲ့အတြက္ ဆူပူအံုႂကြတဲ့သူေတြ အသတ္ခံရမယ္လို႔ ထင္လား။ေျဖ - က်ေနာ္ဒီေမးခြန္းကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေျဖရေလာက္ေအာင္လည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မသိဘူး။ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာေတာ့ အသတ္ခံရမယ္လို႔ ထင္တာပဲ။ တဖက္က ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း အသက္ေတြရလာၿပီဆိုေတာ့ သူတုိ႔အာဏာကိုပြန္းပဲ့ေစမယ့္ထင္ရွား တဲ့ ဖီဆန္ေရး အင္အားစုေတြ စစ္တပ္ထဲမွာ ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။
ေမး - ေဂ်ာ့ခ်္ဘုရွ္နဲ႔ ဇနီးေလာ္ရာတို႔က ျမန္မာျပည္တြင္းေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ေတာင္းဆိုေနတဲ့အေပၚမွာ မ႐ိုးသားတဲ့အခ်က္မ်ားေတြ႕မိလား။ ဆိုင္ကလုန္းလြန္ကာလဒုကၡခံေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြကုိယ္စား အေမရိကန္သမၼတဘုရွ္လုပ္ရပ္ေတြဟာ အီရတ္တို႔ အာဖဂန္နစၥတန္တို႔ကို က်ဴးေက်ာ္တာမ်ိဳးဆိုတာထက္ လူ႔က်င့္၀တ္အရတရားမွ်တေရးကို ပိုၿပီးေဇာင္းေပးတယ္လို႔ ထင္ပါသလား။ေျဖ - ဘုရွ္က ယံုၾကည္မႈ နက္႐ႈိင္းတဲ့ ခရစ္ယာန္တေယာက္အျဖစ္ ဟန္ျပရတာ သေဘာက်တဲ့လူမ်ိဳး။ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕အေဟာေတြကိုလည္း သူေလ့လာရင္ ေလ့လာခဲ့မွာပါ။ ေလ့လာခဲ့မယ္ဆိုရင္ခရစ္ေတာ္အေဟာမွာ ေၾကာင္သူေတာ္ဆိုတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို သူသိမယ္။အဲဒီ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို သူ႔ေခါင္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းမွတ္ထားတာျဖစ္မယ္။ ဘုရွ္ေမာင္ႏွံအေနနဲ႔သူတို႔မွာ ႐ိုးသားမႈဆိုတာ ရွိေနရင္ ႐ိုးသားမႈကို ျပႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္ဆိုတာ ေတြးၾကည့္လို႔ရတာပဲ။ ဆဒၵမ္ဟူစိန္အေနနဲ႔ဟာလက္ဘ္ဂ်ာမွာ ကာ့ဒ္လူမ်ိဳးေတြကို ဓာတ္ေငြ႕ေပး သတ္တာထက္ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ကေလးေတြကို ေငြေၾကးနည္းနည္းပါးပါး ေထာက္ပံ့မယ္ဆို လူ႔က်င့္၀တ္အရ ပိုၿပီး ဆီေလ်ာ္တာေပါ့ေလ။ နာဂစ္နဲ႔ အီရတ္၊ အာဖဂန္အေရးေတြမွာလည္းအလားတူ ျဖစ္ရပ္ေတြ ရွိေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။
ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းအုံႂကြမႈ ေအာင္ျမင္သြားမယ္ဆိုရင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက ဘယ္လို တုံ႔ျပန္မယ္လို႔ ထင္ထားလဲ။ေျဖ - တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကေတာ့ စစ္အစိုးရ ျပဳတ္သြားတာကို သည္းခံေနမယ္လို႔ယူဆရတာပဲ။ ႀကိဳဆိုတာမ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ လက္ရွိအာဏာရွင္စစ္အစိုးရ တက္လာေအာင္ အာဏာသိမ္း လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အေမရိကန္အစိုးရရဲ႕ အေရးပါတဲ့ က႑ရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်က္ကလက္ရွိအေျခအေနမွာ ဘယ္အတိုင္းအတာအထိအေရးပါေနလည္းဆိုတာေတာ့က်ေနာ္မသိဘူး။
ေမး - ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြ၊ စိတ္၀င္စားမႈေတြ၊ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ဘယ္လိုဟာေတြက အဆင္ေျပသြားေစႏိုင္မလဲ ဆိုတာေတြကို ထဲထဲ၀င္၀င္ ေျပာျပႏိုင္တာမ်ားရွိမလား။ေျဖ - စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ သူတို႔အတြက္ေတာ့ ေကာင္းေနတာပဲေလ။ အာဏာစြန္႔လႊတ္လုိက္ရလို႔လည္း သူတို႔ ဘာမွအက်ိဳးမရွိဘူးေလ။ အာဏာကုိ အၾကမ္းပတမ္း သုံးတဲ့အတြက္လည္း အႏၲရာယ္ ႀကီးႀကီးမားမား မရွိပါဘူး။ တပ္တြင္း အာဏာဖီဆန္မႈ မေပၚမခ်င္း ဒီတုိင္းသြားေနမွာပါပဲ။အၾကမ္း မဖက္ဘဲ အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ဆႏၵျပၾကတယ္ဆိုတာ ဖိႏွိပ္သူရဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားအေပၚမွာ အေျခခံတယ္ေလ။ အၾကမ္းမဖက္ဘဲ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာလည္း ေအာင္ျမင္ခဲပါတယ္။တခါတေလ က်ေတာ့လည္း ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ နည္းလမ္းမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္တတ္ျပန္တယ္။ဒီလို ကိစၥရပ္ မ်ိဳးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကလည္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာရွိတဲ့ အလႊာ အသီးသီးရဲ႕ တကုိယ္ေရ အသိပညာေပၚမွာ အေျခခံမွျဖစ္မယ္။
ေမး - စစ္အစိုးရကလည္း ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကလည္း ႏိုင္ငံရဲ႕ သဘာ၀ အရင္းအျမစ္ေတြကို ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ ခိုး၀ွက္တယ္။ လူသတ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ တယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းခ်မႈေတြ၊ အဓမၼ လုပ္အားေပးခိုင္းေစတာေတြ ရွိတယ္ဆိုရင္ ခံရတဲ့ျပည္သူေတြက လက္နက္ကိုင္ ပုန္ကန္ထႂကြၾကတာကုိ လူ႔က်င့္၀တ္အရ မွ်တတယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ ပါသလား။ေျဖ - က်ေနာ့္အျမင္ေျပာရရင္ေတာ့ ကန္႔သတ္ခ်က္တခုနဲ႔ မွ်တတယ္လို႔ ေျပာႏုိင္ေပါ့။ ခံစားေနရတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲ ႀကံဳရမယ့္ ျပႆနာေတြကုိ လက္နက္ကုိင္ အုံႂကြမႈက သတိထား အကဲျဖတ္သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ထႂကြတာ သင့္ေတာ္တယ္လို႔ေတာ့က်ေနာ္ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ အသတ္ခံဖို႔ စေတးၾကလို႔က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္တာမ်ိဳးကလည္း လူသတ္သမားေတြကို သတ္တာ သင့္ေတာ္ရဲ႕လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးနဲ႔ အရမ္းတူတယ္။သူတို႔ေတြကို အၾကမ္းမဖက္တဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ ဖမ္းဆီးတာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတယ္။ ဒါကိုသူတို႔က ေသနတ္ဆြဲပစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္အေနနဲ႔ သူတို႔ကိုျပန္ပစ္သတ္ရတာ သဘာ၀က်တယ္။ တျခားေရြးစရာလမ္းလည္း မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ေပါ့ေလ။
Invitation Letter from NCGUB
NCGUB published an announcement at July 15, 2008 .This announce tattle to 88 Exile students and Burmese people from all over the world. They called for Credential Challenge and invited
to all to participate in that action.
7.14.2008
ရန္ကုန္အစိုးရ႐ုံးမ်ားတြင္ လုံၿခဳံေရးတင္းက်ပ္
၁၄ ဇူလုိင္ ၂၀၀၈
ရန္ကုန္ရွိ အစုိးရဌာနဆုိင္ရာမ်ားအားလုံးတြင္ လုံၿခံဳေရး တင္းက်ပ္စစ္ေဆးရန္ ၫႊန္ၾကားထား ေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္သတင္းရပ္ကြက္မွ သိရသည္။
ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက “ဌာနဆုိင္ရာေတြမွာ လုံၿခံဳေရး တုိးျမႇင့္ဖုိ႔ အတြက္ အထက္က ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္ (၂၇) ရက္မွာ စတင္ ၫႊန္ၾကားတာပါ။ ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ မိမိတုိ႔ ႐ုံးက ၀န္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ အလွည့္က် ေစာင့္ရမွာျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဘ႑ာေရးႏွင့္အခြန္၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ ၎တို႔ဌာနေအာက္ရွိ ျပည္တြင္းအခြန္မ်ားဦးစီးဌာန ဦးစီး႐ုံးအပါအ၀င္ ဌာနခြဲမ်ား၊ ျပည္ပသုိ႔ ထြက္ခြာသြားသူမ်ားအား စိစစ္ေရးအဖြဲ႕၊ ရန္ကုန္တုိင္း အခြန္ဦးစီးဌာနမႉး႐ုံး၊ ကုမၸဏီမ်ားဆုိင္ရာ အခြန္႐ုံး အမွတ္ (၁)၊ (၂) တုိ႔ တည္ရွိသည့္ အေဆာက္ အအုံမ်ားရွိ တာ၀န္မႉးမ်ား၊ တာ၀န္က်သူမ်ား၊ အေစာင့္မ်ားႏွင့္ သီးျခားအေစာင့္ မရွိေသာ ဌာန အေဆာက္အအုံမ်ားအား ညအခ်ိန္ႏွင့္ ႐ုံးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ လွည့္လည္စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရန္ တာ၀န္မ်ား ခ်ေပးထားေၾကာင္း အဆိုပါ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာနမွွ အရာရိွျဖစ္သူက ေျပာသည္။
၀န္ႀကီးဌာနအသီးသီးရွိ ဌာနဆုိင္ရာ႐ုံးမ်ားတြင္လည္း ထိုပုံစံအတိုင္း တာ၀န္ခြဲေ၀ခ်ထားေၾကာင္း သိရသည္။
ယခုအခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ ဌာနဆုိင္ရာ႐ုံးမ်ား အသီးသီး၌ အေစာင့္မ်ားခ်ကာ တံခါးမ်ားကုိ လုိအပ္မွ ဖြင့္ေပးၿပီး ႐ုံးတြင္းသုိ႔ ၀င္ခြင့္ေပးေၾကာင္း ယာဥ္ထိန္း႐ုံးသို႔ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ခဲ့သူတဦးက ေျပာသည္။ “အရင္တုန္းကေတာ့ (၅၁) လမ္း ယာဥ္ထိန္း႐ုံးမွာ တံခါး တခါမွ မပိတ္ထားဖူးဘူး။ အခုေတာ့ တံခါးကုိ အလံုပိတ္ထားၿပီး လာတဲ့လူကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စိစစ္ေမးျမန္းၿပီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳတယ္” ဟု ၎ကေျပာသည္။ဇူလုိင္ (၁) ရက္တြင္ အမွတ္ (၆) ရပ္ကြက္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ႀကံ့ဖြံ႔႐ုံးတြင္ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားျဖင့္ ဌာနဆုိင္ရာ ႐ုံးတုိင္း လံုၿခံဳေရး ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ယာဥ္ထိန္း တပ္ဖဲြ႕၀င္ ရဲသားတဦးက ေျပာသည္။
စြမ္းအားျမႇင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားစစ္သည္ေတာ္မ်ားအဖြဲ႕ကလည္း အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆုိဒ္မ်ား တြင္ ၎တုိ႔အေနျဖင့္ နအဖႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားအား ေဖာက္ခြဲေရးမ်ား ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္မ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ယခုကဲ့သို႔ အစိုးရဌာနဆိုင္ရာ႐ုံးမ်ား လုံၿခံဳေရး တင္းက်ပ္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ။
ရန္ကုန္ရွိ အစုိးရဌာနဆုိင္ရာမ်ားအားလုံးတြင္ လုံၿခံဳေရး တင္းက်ပ္စစ္ေဆးရန္ ၫႊန္ၾကားထား ေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္သတင္းရပ္ကြက္မွ သိရသည္။
ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက “ဌာနဆုိင္ရာေတြမွာ လုံၿခံဳေရး တုိးျမႇင့္ဖုိ႔ အတြက္ အထက္က ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္ (၂၇) ရက္မွာ စတင္ ၫႊန္ၾကားတာပါ။ ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ မိမိတုိ႔ ႐ုံးက ၀န္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ အလွည့္က် ေစာင့္ရမွာျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဘ႑ာေရးႏွင့္အခြန္၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ ၎တို႔ဌာနေအာက္ရွိ ျပည္တြင္းအခြန္မ်ားဦးစီးဌာန ဦးစီး႐ုံးအပါအ၀င္ ဌာနခြဲမ်ား၊ ျပည္ပသုိ႔ ထြက္ခြာသြားသူမ်ားအား စိစစ္ေရးအဖြဲ႕၊ ရန္ကုန္တုိင္း အခြန္ဦးစီးဌာနမႉး႐ုံး၊ ကုမၸဏီမ်ားဆုိင္ရာ အခြန္႐ုံး အမွတ္ (၁)၊ (၂) တုိ႔ တည္ရွိသည့္ အေဆာက္ အအုံမ်ားရွိ တာ၀န္မႉးမ်ား၊ တာ၀န္က်သူမ်ား၊ အေစာင့္မ်ားႏွင့္ သီးျခားအေစာင့္ မရွိေသာ ဌာန အေဆာက္အအုံမ်ားအား ညအခ်ိန္ႏွင့္ ႐ုံးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ လွည့္လည္စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရန္ တာ၀န္မ်ား ခ်ေပးထားေၾကာင္း အဆိုပါ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာနမွွ အရာရိွျဖစ္သူက ေျပာသည္။
၀န္ႀကီးဌာနအသီးသီးရွိ ဌာနဆုိင္ရာ႐ုံးမ်ားတြင္လည္း ထိုပုံစံအတိုင္း တာ၀န္ခြဲေ၀ခ်ထားေၾကာင္း သိရသည္။
ယခုအခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ ဌာနဆုိင္ရာ႐ုံးမ်ား အသီးသီး၌ အေစာင့္မ်ားခ်ကာ တံခါးမ်ားကုိ လုိအပ္မွ ဖြင့္ေပးၿပီး ႐ုံးတြင္းသုိ႔ ၀င္ခြင့္ေပးေၾကာင္း ယာဥ္ထိန္း႐ုံးသို႔ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ခဲ့သူတဦးက ေျပာသည္။ “အရင္တုန္းကေတာ့ (၅၁) လမ္း ယာဥ္ထိန္း႐ုံးမွာ တံခါး တခါမွ မပိတ္ထားဖူးဘူး။ အခုေတာ့ တံခါးကုိ အလံုပိတ္ထားၿပီး လာတဲ့လူကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စိစစ္ေမးျမန္းၿပီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳတယ္” ဟု ၎ကေျပာသည္။ဇူလုိင္ (၁) ရက္တြင္ အမွတ္ (၆) ရပ္ကြက္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ႀကံ့ဖြံ႔႐ုံးတြင္ ဗံုးေပါက္ကဲြမႈ ျဖစ္ ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားျဖင့္ ဌာနဆုိင္ရာ ႐ုံးတုိင္း လံုၿခံဳေရး ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ယာဥ္ထိန္း တပ္ဖဲြ႕၀င္ ရဲသားတဦးက ေျပာသည္။
စြမ္းအားျမႇင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားစစ္သည္ေတာ္မ်ားအဖြဲ႕ကလည္း အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆုိဒ္မ်ား တြင္ ၎တုိ႔အေနျဖင့္ နအဖႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားအား ေဖာက္ခြဲေရးမ်ား ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္မ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ယခုကဲ့သို႔ အစိုးရဌာနဆိုင္ရာ႐ုံးမ်ား လုံၿခံဳေရး တင္းက်ပ္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ။
မဲေဆာက္တံတားအနီး အဖမ္းခံရသူမွာမိမိတုိ႔တပ္ဖြဲ႕၀င္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေကအန္ယူ ျငင္းဆုိ
မဲေဆာက္တံတားအနီး အဖမ္းခံရသူမွာ မိမိတုိ႔တပ္ဖြဲ႕၀င္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေကအန္ယူ ျငင္းဆုိNEJ/ ၁၄ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားအနီး ထိုင္းဘက္ျခမ္းတြင္ ေသာၾကာေန႔က အမည္မသိ အဖြဲ႔တဖြဲ႔၏ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရၿပီး ျမန္မာဘက္ျခမ္းသို႔ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရသူ ကရင္အမ်ိဳးသား သည္ မိမိတို႔တပ္ဖြဲ႔မွ အရာရိွတဦးမဟုတ္ေၾကာင္း ကရင္အမ်ိဳးသား ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ရဲဗိုလ္မႉး ေစာအိုက္ ဇက္က ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး (ေကအန္ယူ) ဘားအံခ႐ိုင္ ရဲမႉး ေစာအိုက္ဇက္က “အဖမ္းခံရတဲ့ ေစာပုပုကို အဖြဲ႔က ဘာတာ၀န္မွ ေပးထားတာ မရွိပါဘူး။ အခုကိစၥ သူ႔ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥနဲ႔ ဟိုဘက္ကမ္းက လူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး ျဖစ္သြားတာလို႔ ထင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎က “ပုပုဟာ အရင္က က်ေနာ္တို႔ ခ႐ိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႔မွာ တပ္ၾကပ္ႀကီးအဆင့္ရွိတယ္။ မႏွစ္က အဖြဲ႔ပိုင္ လက္နက္္ငယ္ (၅) လက္ ယူေဆာင္သြားၿပီး ဒီေကဘီေအကေနတဆင့္ ဗိုလ္ေဌးေမာင္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ေကာင္စီအဖြဲ႔ဆီမွာ သြားေရာက္ခဲ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၆) လေလာက္က သူမွားပါတယ္၊ သူ႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါ ျပန္လာပါရေစဆုိလို႔ လူႀကီးေတြက သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ ျပန္လက္ခံတာပါ၊ သူ႔ကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့အဆင့္ပါ” ဟု ဆက္ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး ဘားအံခ႐ိုင္ဥကၠ႒ ပဒိုေစာအာတိုးက “သူ႔ကို တာ၀န္ရယ္လို႔ ေပး ထားတာ မရွိဘူး။ အရင္ကလည္း စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္လို႔ သူ႔ကို အေရးယူရတာေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဒီေကဘီေအတို႔၊ ေကအန္ယူ/ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီတို႔က ျပန္လာတဲ့လူေတြကို ဘာတာ၀န္မွမေပးဘူး၊ ၀န္ခံခ်က္ေတြနဲ႔ အရပ္သားပံုစံေတြနဲ႔ ေနသြားၾက တာပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ေစာပုပု အဖမ္းခံရပုံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားအနီး ပရိေဘာဂပစၥည္း ေရာင္းခ်သူ မ်က္ျမင္သက္ေသ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးက “အဲဒီေန႔က လူတေယာက္ကို လူေလးငါးေယာက္က ၀ိုင္းထိုးၾကၿပီး မွန္လံုကားထဲ ထည့္သြားတာ တခ်က္ေတြ႔လိုက္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ေစာပုပု ဖမ္းဆီးခံရမႈကို ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္မဟာ (၇) တပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္မႉးႀကီးေစာေဖာဒို႔က“ဒီကိစၥ ေသခ်ာတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အခိုင္အမာ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ထပ္ရတဲ့ သတင္းအရ သူ႔ကို သတ္လိုက္ၿပီလို႔ သိရတယ္။ ျမန္မာဘက္ ျခမ္းက မ်က္ျမင္သက္ေသကေတာ့ မနက္ျဖန္ေရာက္မယ္” ဟုေခတ္ၿပိဳင္သို႔ အတည္ျပဳ ေျပာ ၾကားသည္။
ေစာပုပုကုိ မည္သည့္ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းက ဖမ္းဆီးမွန္း တိတိက်က် မသိရေသာ္လည္း တုိးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ) လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဆုိသည့္ ထင္ေၾကးေပးမႈမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႕မွ အရာရွိတဦးျဖစ္သူ ဗိုလ္ျပည္သိမ္းကုိ ဒီေကဘီေအက ဖမ္းဆီးထားျခင္း ဟုတ္မဟုတ္ ေမးျမန္းရာ ဗိုလ္ျပည္သိမ္းက မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိသြားသည္။
ယခင္က လက္နက္ကိုင္ ကရင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကားႏွင့္ စစ္မက္ျဖစ္ပြားရာ ေဒသမ်ားတြင္သာ ၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားၾကား တြင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားကို အသံုးျပဳ၍ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္မႈသည္ ေဒသအတြင္း ပထမဦးဆံုး ျဖစ္ရပ္တခု ျဖစ္သည္။ ။
ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားအနီး ထိုင္းဘက္ျခမ္းတြင္ ေသာၾကာေန႔က အမည္မသိ အဖြဲ႔တဖြဲ႔၏ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရၿပီး ျမန္မာဘက္ျခမ္းသို႔ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရသူ ကရင္အမ်ိဳးသား သည္ မိမိတို႔တပ္ဖြဲ႔မွ အရာရိွတဦးမဟုတ္ေၾကာင္း ကရင္အမ်ိဳးသား ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ရဲဗိုလ္မႉး ေစာအိုက္ ဇက္က ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး (ေကအန္ယူ) ဘားအံခ႐ိုင္ ရဲမႉး ေစာအိုက္ဇက္က “အဖမ္းခံရတဲ့ ေစာပုပုကို အဖြဲ႔က ဘာတာ၀န္မွ ေပးထားတာ မရွိပါဘူး။ အခုကိစၥ သူ႔ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥနဲ႔ ဟိုဘက္ကမ္းက လူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး ျဖစ္သြားတာလို႔ ထင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎က “ပုပုဟာ အရင္က က်ေနာ္တို႔ ခ႐ိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႔မွာ တပ္ၾကပ္ႀကီးအဆင့္ရွိတယ္။ မႏွစ္က အဖြဲ႔ပိုင္ လက္နက္္ငယ္ (၅) လက္ ယူေဆာင္သြားၿပီး ဒီေကဘီေအကေနတဆင့္ ဗိုလ္ေဌးေမာင္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ေကာင္စီအဖြဲ႔ဆီမွာ သြားေရာက္ခဲ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၆) လေလာက္က သူမွားပါတယ္၊ သူ႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါ ျပန္လာပါရေစဆုိလို႔ လူႀကီးေတြက သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ ျပန္လက္ခံတာပါ၊ သူ႔ကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့အဆင့္ပါ” ဟု ဆက္ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး ဘားအံခ႐ိုင္ဥကၠ႒ ပဒိုေစာအာတိုးက “သူ႔ကို တာ၀န္ရယ္လို႔ ေပး ထားတာ မရွိဘူး။ အရင္ကလည္း စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္လို႔ သူ႔ကို အေရးယူရတာေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဒီေကဘီေအတို႔၊ ေကအန္ယူ/ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီတို႔က ျပန္လာတဲ့လူေတြကို ဘာတာ၀န္မွမေပးဘူး၊ ၀န္ခံခ်က္ေတြနဲ႔ အရပ္သားပံုစံေတြနဲ႔ ေနသြားၾက တာပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ေစာပုပု အဖမ္းခံရပုံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားအနီး ပရိေဘာဂပစၥည္း ေရာင္းခ်သူ မ်က္ျမင္သက္ေသ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးက “အဲဒီေန႔က လူတေယာက္ကို လူေလးငါးေယာက္က ၀ိုင္းထိုးၾကၿပီး မွန္လံုကားထဲ ထည့္သြားတာ တခ်က္ေတြ႔လိုက္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ေစာပုပု ဖမ္းဆီးခံရမႈကို ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္မဟာ (၇) တပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္မႉးႀကီးေစာေဖာဒို႔က“ဒီကိစၥ ေသခ်ာတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အခိုင္အမာ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ထပ္ရတဲ့ သတင္းအရ သူ႔ကို သတ္လိုက္ၿပီလို႔ သိရတယ္။ ျမန္မာဘက္ ျခမ္းက မ်က္ျမင္သက္ေသကေတာ့ မနက္ျဖန္ေရာက္မယ္” ဟုေခတ္ၿပိဳင္သို႔ အတည္ျပဳ ေျပာ ၾကားသည္။
ေစာပုပုကုိ မည္သည့္ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းက ဖမ္းဆီးမွန္း တိတိက်က် မသိရေသာ္လည္း တုိးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ) လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဆုိသည့္ ထင္ေၾကးေပးမႈမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႕မွ အရာရွိတဦးျဖစ္သူ ဗိုလ္ျပည္သိမ္းကုိ ဒီေကဘီေအက ဖမ္းဆီးထားျခင္း ဟုတ္မဟုတ္ ေမးျမန္းရာ ဗိုလ္ျပည္သိမ္းက မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိသြားသည္။
ယခင္က လက္နက္ကိုင္ ကရင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကားႏွင့္ စစ္မက္ျဖစ္ပြားရာ ေဒသမ်ားတြင္သာ ၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားၾကား တြင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားကို အသံုးျပဳ၍ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္မႈသည္ ေဒသအတြင္း ပထမဦးဆံုး ျဖစ္ရပ္တခု ျဖစ္သည္။ ။
အာဇာနည္ေန႕အခမ္းအနားကိုNLDမွသတိရွိစြာျဖင့္က်င္းပမည္
အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနား လံုၿခံဳေရးသတိျဖင့္ က်င္းပမည္
၁၄ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
လာမည့္ ဇူလိုင္ (၁၉) ရက္တြင္က်င္းပမည့္ (၆၁) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကို လုံၿခံဳေရးသတိရွိစြာျဖင့္ က်င္းပသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရ စီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) က ေျပာၾကားသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္ (၁၉) ရက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပြဲ အခမ္းအနားက်င္းပရာသို႔ စြမ္း အားရွင္ႏွင့္ ႀကံ႕ဖြံ႕အဖြဲ႕၀င္မ်ားက ကားျဖင့္ လာေရာက္၍ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၀င္အခ်ဳိ႕ကို အၾကမ္း ဖက္ ႐ိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
အန္အယ္လ္ဒီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္းက “က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လူငယ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းသြားမယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ဂ႐ုစိုက္သြားမယ္။ သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္ကိုေတာ့ က်င္းပမယ့္အေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားထားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အခမ္းအနားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းပဲ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ ၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ သတ္မွတ္ထားသည့္ အာဇာနည္ေန႔၌ ပဋိပကၡျဖစ္ပြား မည္ကို မလိုလားေၾကာင္းႏွင့္ အၾကမ္းဖက္လာမည့္ အႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ရန္ လံုၿခံဳေရး တင္းတင္း က်ပ္က်ပ္ျဖင့္ လုပ္သြားမည္ဟု အန္အယ္လ္ဒီဗဟို လူငယ္အဖြဲ႕၀င္ ကိုရာဇာကလည္း ေျပာသည္။
၎က “ဒီလို အာဇာနည္ေန႔လို ေန႔ႀကီး ႏိုင္ငံရဲ႕အထင္ကရ ေန႔ႀကီးမွာ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ သူတုိ႔ကိုယ္တိုင္ အေလးအျမတ္ ျပဳရမယ့္ေန႔ဗ်။ သူမ်ားကို ရန္ရွာရမယ့္ေန႔ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြကေတာ့ လံုၿခံဳေရးတိုးမွာေပါ့။ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္လုပ္မယ္။ ကိုယ့္စည္းကိုယ့္ကမ္းန႔ဲ ေနမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ထပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အရမ္းကို ႐ုပ္ပ်က္လြန္းသြားၿပီ။ ခုမျဖစ္ေသးခင္ ေျပာေန တာေပါ့။ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေသြးဆူေနရင္ေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔လည္း လူငယ္ေတြပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ႀကံ႕ဖြံ႕ႏွင့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားက အန္အယ္လ္ဒီ႐ံုးသို႔ လာအၾကမ္းဖက္မႈ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးသျဖင့္ အတင့္ရဲလာၿပီး ေနာက္တခါ ထပ္လာေရာက္ႏိုင္သည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ အရပ္သားတဦးက ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသည္။
ဇူလိုင္ (၁၉) ရက္၌ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္တြင္ အာဇာနည္ေန႔ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ အခမ္းအနားႏွင့္ ေဟာေျပာပြဲမ်ား က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္လူငယ္မ်ားက အာဇာနည္ဗိမာန္သို႔ လြမ္းသူပန္းေခြ သြားပို႔ရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ။
၁၄ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
လာမည့္ ဇူလိုင္ (၁၉) ရက္တြင္က်င္းပမည့္ (၆၁) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကို လုံၿခံဳေရးသတိရွိစြာျဖင့္ က်င္းပသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရ စီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) က ေျပာၾကားသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္ (၁၉) ရက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပြဲ အခမ္းအနားက်င္းပရာသို႔ စြမ္း အားရွင္ႏွင့္ ႀကံ႕ဖြံ႕အဖြဲ႕၀င္မ်ားက ကားျဖင့္ လာေရာက္၍ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၀င္အခ်ဳိ႕ကို အၾကမ္း ဖက္ ႐ိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
အန္အယ္လ္ဒီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္းက “က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လူငယ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းသြားမယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ဂ႐ုစိုက္သြားမယ္။ သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္ကိုေတာ့ က်င္းပမယ့္အေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားထားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အခမ္းအနားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းပဲ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ ၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ သတ္မွတ္ထားသည့္ အာဇာနည္ေန႔၌ ပဋိပကၡျဖစ္ပြား မည္ကို မလိုလားေၾကာင္းႏွင့္ အၾကမ္းဖက္လာမည့္ အႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ရန္ လံုၿခံဳေရး တင္းတင္း က်ပ္က်ပ္ျဖင့္ လုပ္သြားမည္ဟု အန္အယ္လ္ဒီဗဟို လူငယ္အဖြဲ႕၀င္ ကိုရာဇာကလည္း ေျပာသည္။
၎က “ဒီလို အာဇာနည္ေန႔လို ေန႔ႀကီး ႏိုင္ငံရဲ႕အထင္ကရ ေန႔ႀကီးမွာ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ သူတုိ႔ကိုယ္တိုင္ အေလးအျမတ္ ျပဳရမယ့္ေန႔ဗ်။ သူမ်ားကို ရန္ရွာရမယ့္ေန႔ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြကေတာ့ လံုၿခံဳေရးတိုးမွာေပါ့။ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္လုပ္မယ္။ ကိုယ့္စည္းကိုယ့္ကမ္းန႔ဲ ေနမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ထပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အရမ္းကို ႐ုပ္ပ်က္လြန္းသြားၿပီ။ ခုမျဖစ္ေသးခင္ ေျပာေန တာေပါ့။ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေသြးဆူေနရင္ေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔လည္း လူငယ္ေတြပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ႀကံ႕ဖြံ႕ႏွင့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားက အန္အယ္လ္ဒီ႐ံုးသို႔ လာအၾကမ္းဖက္မႈ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးသျဖင့္ အတင့္ရဲလာၿပီး ေနာက္တခါ ထပ္လာေရာက္ႏိုင္သည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ အရပ္သားတဦးက ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသည္။
ဇူလိုင္ (၁၉) ရက္၌ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္တြင္ အာဇာနည္ေန႔ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ အခမ္းအနားႏွင့္ ေဟာေျပာပြဲမ်ား က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္လူငယ္မ်ားက အာဇာနည္ဗိမာန္သို႔ လြမ္းသူပန္းေခြ သြားပို႔ရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ။
ဒိုက္ဦးၿမိဳ႕အဝင္တြင္ဗံုးေပါက္ကြဲ
ယေန႕နံနက္ပိုင္းကဒိုက္ဦးၿမိဳ႕အဝင္သံတံတားအလြန္ကိုက္၂၀၀ ေက်ာ္ခန္.တြင္ဗံုးေပါက္ကြဲမႈတခုျဖစ္ပြါးခဲ့ေၾကာင္းသိရပါသည္။ရန္ကုန္ႏွင့္ေက်ာက္ႀကီးေျပးွဆြဲေန
ေသာေရႊခရီးအမည္ရွိခရီးသည္တင္ကားေပၚတြင္ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ၿပီး
ခရီးသည္တဦးေသဆံုးၿပီးတဦးဒဏ္ရာရရွိခဲ့ေၾကာင္းမ်က္ျမင္ေတြ႕ရိွသူမ်ားကေျပာ
ျပပါသည္။မ်က္ျမင္ေတြ႕ရိွသူတဦးကေျပာျပရာတြင္ကားေနာက္ပိုင္းမွာပြင့္ထြက္သြား
ၿပီးလူတဦးေသဆံုးေနသည္ကိုေတြ႕ရေၾကာင္းေျပာျပခဲ့ပါသည္။ေသဆံုးသူအမည္မသိရ
ေသးေသာ္လည္းေရွ႕ေနတဦးျဖစ္သည္ဟုေျပာျပပါသည္။ဒဏ္ရာရသူကိုဒိုက္ဦးေဆးရုံ
တြင္ေဆးကုသေပးေနေၾကာင္းသိရပါသည္။
ယင္းေရြခရီးေမာ္ေတာ္ယဥ္လိုင္းမွယဥ္တစီးေပၚတြင္ၿပီးခဲ့ေသာဧၿပီလကတႀကိမ္ဗံုးေပါက္ကဲြ
မႈျဖစ္ခဲ့ဘူးပါသည္။
Bomb Explodes on Bus in PegU
A bomb exploded in a highway bus around 8 a.m. On Monday near the town of Daik-U in Pegu Division. The explosion occurred near the Kawliya Bridge as the bus was traveling from Kyaukkyi, Pegu Division, to Rangoon on Burma’s main Rangoon-Mandalay highway. According to initial reports, one person was killed and five were injured. However, other sources say the blast left at least one people dead and one injured.
No further details were immediately available.-->
ေသာေရႊခရီးအမည္ရွိခရီးသည္တင္ကားေပၚတြင္ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ၿပီး
ခရီးသည္တဦးေသဆံုးၿပီးတဦးဒဏ္ရာရရွိခဲ့ေၾကာင္းမ်က္ျမင္ေတြ႕ရိွသူမ်ားကေျပာ
ျပပါသည္။မ်က္ျမင္ေတြ႕ရိွသူတဦးကေျပာျပရာတြင္ကားေနာက္ပိုင္းမွာပြင့္ထြက္သြား
ၿပီးလူတဦးေသဆံုးေနသည္ကိုေတြ႕ရေၾကာင္းေျပာျပခဲ့ပါသည္။ေသဆံုးသူအမည္မသိရ
ေသးေသာ္လည္းေရွ႕ေနတဦးျဖစ္သည္ဟုေျပာျပပါသည္။ဒဏ္ရာရသူကိုဒိုက္ဦးေဆးရုံ
တြင္ေဆးကုသေပးေနေၾကာင္းသိရပါသည္။
ယင္းေရြခရီးေမာ္ေတာ္ယဥ္လိုင္းမွယဥ္တစီးေပၚတြင္ၿပီးခဲ့ေသာဧၿပီလကတႀကိမ္ဗံုးေပါက္ကဲြ
မႈျဖစ္ခဲ့ဘူးပါသည္။
Bomb Explodes on Bus in PegU
A bomb exploded in a highway bus around 8 a.m. On Monday near the town of Daik-U in Pegu Division. The explosion occurred near the Kawliya Bridge as the bus was traveling from Kyaukkyi, Pegu Division, to Rangoon on Burma’s main Rangoon-Mandalay highway. According to initial reports, one person was killed and five were injured. However, other sources say the blast left at least one people dead and one injured.
No further details were immediately available.-->
7.12.2008
“သမုဒၵရာဝမ္းတထြာ”
ဒင္က်ီးတဝမ္းဗ်ိဳင္းတဝမ္းဆိုတဲ့စကား
မွတ္သားခဲ့ဘူးတယ္။
ဒင္က်ီးဆိုတဲ့ငွက္ဟာ
တဝမ္းစာျပည့္ရွာဖို႕
ငုတ္လိုက္ရတဲ့ေရ
မိုးေသာက္ေရာင္နီပ်ိဳ႕ကတည္းက
ညအိပ္တန္းျပန္ခ်ိန္ထိပဲေလ။
ဗ်ိဳင္းကေတာ့
ကတြတ္ေပါက္ကေစာင့္
ငါးေရာက္အလာမွာ
ေဟာ…………….
ျဖတ္ကနဲ႕ဆို
သူေကာက္ၿမိဳၿပီးသြားၿပီ။
ေလာကမွာ
ဒင္က်ီးလိုဗ်ိဳင္းလိုလူစားေတြ
အမ်ားႀကီးေတြ႕ခဲ့ဘူးတယ္
လူျခင္းတူေပမယ့္
အသက္ရွူကြဲျပားတဲ့အခါ
ဘဝကံျခားနားလို႕
ရပ္တည္မွူေတြမတူကြဲျပားတာ
ကၽြန္ေတာ္နားလည္ခံစားႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
အဲဒီဒင္က်ီးခမ်ာ
လည္ပင္းမွာႀကိဳးခ်ည္ခံရရွာလို႕
သူပင္ပန္းစြာငုတ္ရွာတဲ့ငါးကို
ေခါင္းပံုျဖတ္စားတဲ့သူေတြကိုျမင္တဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာနာက်င္လာတယ္။
လူေတြဟာ
သမုဒၵရာဝမ္းတထြာဆိုသမို႕
ရွာေဖြလို႕ေတာ့မဆံုးႏုိင္ဘူးေပါ့။
တကယ္စမ္းစစ္ၾကည့္ေတာ့
စားရတာက
မနက္တနပ္ညတနပ္ပါပဲ
အဲဒီထမင္းႏွစ္နပ္မွာ
ရသာတဏွွာကပ္လို႕
အျမတ္ထုတ္တတ္တဲ့လူစားေတြ
တကယ္မ်ားမလာဖို႕သာ
ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။
လူအခ်င္းလွည့္ျဖားျခင္းကင္းစြာ
ကမၻာႀကီးက်မ္းမာပါေစ။
ရြက္စိမ္း
မွတ္သားခဲ့ဘူးတယ္။
ဒင္က်ီးဆိုတဲ့ငွက္ဟာ
တဝမ္းစာျပည့္ရွာဖို႕
ငုတ္လိုက္ရတဲ့ေရ
မိုးေသာက္ေရာင္နီပ်ိဳ႕ကတည္းက
ညအိပ္တန္းျပန္ခ်ိန္ထိပဲေလ။
ဗ်ိဳင္းကေတာ့
ကတြတ္ေပါက္ကေစာင့္
ငါးေရာက္အလာမွာ
ေဟာ…………….
ျဖတ္ကနဲ႕ဆို
သူေကာက္ၿမိဳၿပီးသြားၿပီ။
ေလာကမွာ
ဒင္က်ီးလိုဗ်ိဳင္းလိုလူစားေတြ
အမ်ားႀကီးေတြ႕ခဲ့ဘူးတယ္
လူျခင္းတူေပမယ့္
အသက္ရွူကြဲျပားတဲ့အခါ
ဘဝကံျခားနားလို႕
ရပ္တည္မွူေတြမတူကြဲျပားတာ
ကၽြန္ေတာ္နားလည္ခံစားႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
အဲဒီဒင္က်ီးခမ်ာ
လည္ပင္းမွာႀကိဳးခ်ည္ခံရရွာလို႕
သူပင္ပန္းစြာငုတ္ရွာတဲ့ငါးကို
ေခါင္းပံုျဖတ္စားတဲ့သူေတြကိုျမင္တဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာနာက်င္လာတယ္။
လူေတြဟာ
သမုဒၵရာဝမ္းတထြာဆိုသမို႕
ရွာေဖြလို႕ေတာ့မဆံုးႏုိင္ဘူးေပါ့။
တကယ္စမ္းစစ္ၾကည့္ေတာ့
စားရတာက
မနက္တနပ္ညတနပ္ပါပဲ
အဲဒီထမင္းႏွစ္နပ္မွာ
ရသာတဏွွာကပ္လို႕
အျမတ္ထုတ္တတ္တဲ့လူစားေတြ
တကယ္မ်ားမလာဖို႕သာ
ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။
လူအခ်င္းလွည့္ျဖားျခင္းကင္းစြာ
ကမၻာႀကီးက်မ္းမာပါေစ။
ရြက္စိမ္း
ျမစ္ေရႀကီး၍ ပဲခူးတိုင္း စပါးစိုက္ခင္းမ်ား ပ်က္စီး
စစ္ေတာင္းျမစ္ ေရႀကီး ေရလွ်ံ ျဖစ္မႈေၾကာင့္ ပဲခူးတိုင္း အတြင္းရွိ လယ္ယာေျမမ်ား ေရျမဳပ္၍ စပါးစိုက္ခင္းမ်ားစြာ ပ်က္စီး ဆုံး႐ႈံးမႈရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
စစ္ေတာင္းျမစ္ႏွင့္ စစ္ေတာင္းတူးေျမာင္းမွ ေရလွ်ံေသာေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕အပါအ၀င္ သနပၸင္၊ က၀ ၊ ေ၀ါ ၿမိဳ႕တို႔တြင္ ပ်ိဳးက်ဲ ထားသည့္ လယ္ေျမမ်ားေရျမဳပ္ပ်က္စီးကုန္ေသာ္လည္း သက္ဆက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိ သူ မ်ားက မည္သည့္ ေဆာင္႐ြက္ေပး မႈမွ မရွိေၾကာင္း ပဲခူးၿမိဳ႕မွ ေ႐ွ႕ေနႀကီး ဦးျမတ္လွက ေျပာသည္။
“ေရက က်ေနာ္တို႔ ပဲခူးၿမိဳ႕ထဲေတာင္ ၀င္ေနၿပီ၊ ပဲခူးတ၀ိုက္က စစ္ေတာင္းျမစ္ ေရလွ်ံတာ၊ ပဲခူးျမစ္နဲ႔ စစ္ေတာင္း ျမစ္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ စစ္ေတာင္းတူးေျမာင္းလဲ ေရလွ်ံတယ္၊ သနပၸင္၊ က၀ ၊ ေ၀ါ တို႔မွာလည္း ေရလွ်ံတယ္၊ သနပၸင္ မွာ မ်ိဳးစပါးေတြ က်ဲထားတာ ေရျမဳပ္ကုန္ၿပီ၊ အဲဒါ ၃ ရက္ ေလာက္ရွိေနၿပီ၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း အနိမ့္ပိုင္းေတြျဖစ္ တဲ့ ဇိုင္းဂႏိုင္းပိုင္းတို႔၊ ေက်ာက္ႀကီးစုပိုင္းတို႔ကို ေရေရာက္ ေနတာ ၂ ရက္ရွိၿပီ၊ အျမင့္ပိုင္းကုိေတာ့ မေရာက္ေသး ဘူး၊ သက္ဆိုင္ရာကလည္း ဘာမွ စီစဥ္ေပးတာမရွိဘူး၊ လူ အေသအေပ်ာက္ေတာ့ မရွိေသးဘူး၊ လယ္ေတြေတာ့ ပ်က္စီးတယ္”ဟု ဦးျမတ္လွ က ေျပာသည္။
ႏွစ္စဥ္ ဇူလိုင္၊ ၾသဂုတ္လမ်ားတြင္ ယခုကဲ့သို႔ ျမစ္ေရတက္တတ္ေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား အေနႏွင့္ မည္သည့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမွ မရွိေၾကာင္း၊ ေရဆက္တက္ရန္ အလားအလာ ရွိေၾကာင္းလည္း ၎ က ေျပာ သည္။
ပဲခူးတိုင္း ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဒသတ၀ိုက္ရွိ ၀ါးရင့္ကုန္း၊ စံဖဲ ၊ အလယ္႐ြာ ၊ ေအး႐ြာ စသည့္ ႐ြာမ်ားသည္လည္း ယခင္လ ၁၅ ရက္ပိုင္းက စတင္၍ စစ္ေတာင္း ျမစ္ ေရ လွ်ံေသာေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား ယခုအခ်ိန္အထိ စပါး စိုက္ရသည္ မွာ၂ ႀကိမ္ ရွိသည့္တိုင္ လယ္ေျမမ်ား ေရျမဳပ္ ေနဆဲ ျဖစ္၍ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ စပါးမ်ား ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံး ရ ေၾကာင္း ေဒသခံတဦးက ေျပာျပသည္။
“ေရက ဂိတ္ ၁၈-၁၉ ေလာက္ကေနတက္တာ အခု ၃၉ ေလာက္အထိရွိေနၿပီ၊ ဟို ၅ ရက္ ေလာက္က ေရျပန္က် သြားလို႔ လယ္ေတြ ျပန္စိုက္တာ၊ အခု ျပန္ ျမဳပ္ကုန္ၿပီ၊ ေရျပန္တက္ေနတာ ၇ ရက္ ၊ ၈ ရက္ေလာက္ ရွိေနၿပီ၊ စပါး ေတြ ၂ ခါေသ သြားၿပီ၊ ေရေတြ ေဖြးေန တုန္းပဲ၊ စစ္ေတာင္းျမစ္က တက္တာ၊ မေဒါက္ဘက္လည္း နည္းနည္းတက္ တယ္” ဟု ၎ က ေျပာသည္။
ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ႏွစ္က ေရမတက္ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္ ၿမိဳ႕သစ္ပိုင္း၌ ေရ တက္ေသာေၾကာင့္ ေလွျဖင့္ သြားလာေနရသည့္အတြက္ သြားေရးလာေရး ခက္ခဲလွ်က္ရွိသည္ဟုလည္း သိရသည္။
“ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕ ထဲမွာေတာ့ မတက္ဘူး၊ ၿမိဳ႕သစ္ေနာက္ ေက်ာပိုင္းမွာ ေရေတြ တအားနဲ႔ေဖြးေနၿပီးေတာ့ ေလွေတြ နဲ႔ပဲ သြားေနရတယ္၊ မႏွစ္က ေရမရွိဘူး၊ ဒီႏွစ္က တာေတြ ဟိုက ျဖတ္ပိတ္၊ ဒီကျဖတ္ပိတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ေရေတြ တက္ၿပီး လယ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ပ်က္စီးတယ္” ဟု ႁပြန္တန္ဆာ ေဒသခံက ေျပာသည္။
ယခုကဲ့သို႔ ေရတက္ရက္ၾကာရွည္၍ လယ္ယာေျမမ်ား ေရျမဳပ္ပ်က္စီးရျခင္းသည္ တာတမံမ်ားျပဳလုပ္မႈေၾကာင့္လည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း ၎က ဆုိသည္။
“ေညာင္ေလးပင္ အထြက္ကေန တာဖို႔ထားတာ၊ ေက်ာင္း႐ြာတို႔ ေဂ်ာင္းတာတို႔ ဘက္ကို သြားတဲ့ တာ၊ မေဒါက္ျမစ္ကို ကာထားတဲ့ တာေပါ့၊ အဲဒီ ေညာင္ေလးပင္နားမွာ ဖို႔ထားတာ၊ အဲဒီတာေတြေၾကာင့္ ပါတာေပါ့၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ လ ၁၅ ရက္ေလာက္ ကေန ေရတက္လိုက္တာ ၄-၅-၁၀ ရက္ေနေတာ့ နည္းနည္း ျပန္က်သြားတယ္၊ ၂၈-၂၉ ရက္ေလာက္ ကေန အခုအခ်ိန္အထိ ေရမက်ေသးဘူး၊ မႏွစ္က ေရတက္တာ အခုေလာက္မျဖစ္ဘူး၊ ၂ ရက္ ၃ ရက္ဆို ျပန္က် တာပဲ၊ အခုက ၀ါးပေတာ ေ႐အား လွ်ပ္စစ္ဘက္က ေရလာတာ က်မတို႔ ၀ါးရင့္ကုန္း၊ စံဖဲ ၊ အလယ္႐ြာ ေတြမွာ ေရေတြ ေဖြးေန တာပဲ”ဟုလည္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ပဲခူးတိုင္း ေ႐ႊက်င္ ၊ မေဒါက္ ၿမိဳ႕မ်ားဘက္တြင္လည္း ျမစ္ေရႀကီးမႈျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ေ႐ႊက်င္မွာ ေတာင္ငူေခ်ာင္းဘက္ကေတာ့ တက္တယ္၊ ေ႐ႊက်င္ေခ်ာင္းဘက္ကေတာ့ မတက္ေသးဘူး၊ မေဒါက္ဘက္လည္း တက္ေတာ့ တက္တယ္၊ သိပ္အမ်ားႀကီးေတာ့ မတက္ေသးဘူး၊ ေရ ေခ်ာင္းေဘးနားက လယ္ေတြထဲ ေရာက္တာေတာ့ ရွိတယ္၊ တအားျမဳပ္တာေတာ့ မရွိေသးဘူး”ဟု ေ႐ႊက်င္ေဒသခံ အအမ်ိဳးသမီး တဦးက ေျပာျပ သည္။
စစ္ေတာင္း ျမစ္ေရသည္ မေဒါက္ၿမိဳ႕တြင္ ၁၀၉၄ စင္တီမီတာသို႔ ေရာက္ေနၿပီး စိုးရိမ္ေရမွတ္အထက္ ၂၄ စင္တီမီတာ ေက်ာ္လြန္ေနေၾကာင္း၊ ယင္းျမစ္ေရသည္ အဂၤါေန႔မြန္းတည့္မွ ေနာက္ ၇၂ နာရီအတြင္း စိုးရိမ္ေရမွတ္အထက္တြင္ ဆက္လက္တည္ရွိ ႏိုင္ေၾကာင္း ယမန္ေန႔က ထုတ္ေ၀ေသာ အစိုးရ ျမန္မာ့လင္း သတင္းစာတြင္ မိုးေလ၀သ ႏွင့္ ဇလေဗဒ ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနကို ကိုးကား၍ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယခင္အပတ္အတြင္းက စတင္၍ စစ္ကိုင္းတိုင္း အထက္ပိုင္း ခ်င္းတြင္း ျမစ္ဖ်ားတြင္ မိုးသည္းထန္စြာ ႐ြာသြန္းမႈ ေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ ေရသည္ ခႏၲီး၊ ဟုမၼလင္းႏွင့္ ေမာ္လိုက္ၿမိဳ႕မ်ား၏ စိုးေရမွတ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ရက္ခန္႔က စတင္၍ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္း ရွိ လူေနအိမ္တခ်ိဳ႕ႏွင့္ ပြဲ႐ုံတခ်ိဳ႕မွာ ေရလြတ္ရာ အျမင့္ပိုင္းသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕မႈမ်ားျပဳလုပ္ ေနေၾကာင္း၊ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ႏွင့္ ေညာင္ပင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ကူးသည့္ ေညာင္ပင္ႀကီး ဆိပ္ကမ္းကို လည္း ယမန္ေန႔က စတင္၍ ပိတ္ထားေၾကာင္း ေဒသခံ တဦးကေျပာသည္။
“ေလွေတြကို ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း ဘယ္ကမ္းကိုမွ ကပ္ခြင့္မျပဳဖို႔ အာဏာပိုင္ေတြက အမိန္႔ထုတ္ထားတယ္၊ အႏၲရာယ္ မ်ားမွာ စိုးလို႔တဲ့”ဟု ၎ မုံ႐ြာေဒသခံက ဆိုသည္။ယေန႔ထုတ္ အစိုးရ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရသည္ ခႏၲီးၿမိဳ႕ႏွင့္ ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕မ်ား၏ စိုးရိမ္ေရမွတ္ ေအာက္သို႔ ျပန္လည္က်ဆင္းသြားေၾကာင္းႏွင့္ ေမာ္လိုက္၊ ကေလး၀ႏွင့္ မုံ႐ြာၿမိဳ႕မ်ားတြင္မူ စိုးရိမ္ေရအမွတ္ အထက္၌ ဆက္လက္ တည္ရွိေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
စစ္ေတာင္းျမစ္ႏွင့္ စစ္ေတာင္းတူးေျမာင္းမွ ေရလွ်ံေသာေၾကာင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕အပါအ၀င္ သနပၸင္၊ က၀ ၊ ေ၀ါ ၿမိဳ႕တို႔တြင္ ပ်ိဳးက်ဲ ထားသည့္ လယ္ေျမမ်ားေရျမဳပ္ပ်က္စီးကုန္ေသာ္လည္း သက္ဆက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိ သူ မ်ားက မည္သည့္ ေဆာင္႐ြက္ေပး မႈမွ မရွိေၾကာင္း ပဲခူးၿမိဳ႕မွ ေ႐ွ႕ေနႀကီး ဦးျမတ္လွက ေျပာသည္။
“ေရက က်ေနာ္တို႔ ပဲခူးၿမိဳ႕ထဲေတာင္ ၀င္ေနၿပီ၊ ပဲခူးတ၀ိုက္က စစ္ေတာင္းျမစ္ ေရလွ်ံတာ၊ ပဲခူးျမစ္နဲ႔ စစ္ေတာင္း ျမစ္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ စစ္ေတာင္းတူးေျမာင္းလဲ ေရလွ်ံတယ္၊ သနပၸင္၊ က၀ ၊ ေ၀ါ တို႔မွာလည္း ေရလွ်ံတယ္၊ သနပၸင္ မွာ မ်ိဳးစပါးေတြ က်ဲထားတာ ေရျမဳပ္ကုန္ၿပီ၊ အဲဒါ ၃ ရက္ ေလာက္ရွိေနၿပီ၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း အနိမ့္ပိုင္းေတြျဖစ္ တဲ့ ဇိုင္းဂႏိုင္းပိုင္းတို႔၊ ေက်ာက္ႀကီးစုပိုင္းတို႔ကို ေရေရာက္ ေနတာ ၂ ရက္ရွိၿပီ၊ အျမင့္ပိုင္းကုိေတာ့ မေရာက္ေသး ဘူး၊ သက္ဆိုင္ရာကလည္း ဘာမွ စီစဥ္ေပးတာမရွိဘူး၊ လူ အေသအေပ်ာက္ေတာ့ မရွိေသးဘူး၊ လယ္ေတြေတာ့ ပ်က္စီးတယ္”ဟု ဦးျမတ္လွ က ေျပာသည္။
ႏွစ္စဥ္ ဇူလိုင္၊ ၾသဂုတ္လမ်ားတြင္ ယခုကဲ့သို႔ ျမစ္ေရတက္တတ္ေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား အေနႏွင့္ မည္သည့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမွ မရွိေၾကာင္း၊ ေရဆက္တက္ရန္ အလားအလာ ရွိေၾကာင္းလည္း ၎ က ေျပာ သည္။
ပဲခူးတိုင္း ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဒသတ၀ိုက္ရွိ ၀ါးရင့္ကုန္း၊ စံဖဲ ၊ အလယ္႐ြာ ၊ ေအး႐ြာ စသည့္ ႐ြာမ်ားသည္လည္း ယခင္လ ၁၅ ရက္ပိုင္းက စတင္၍ စစ္ေတာင္း ျမစ္ ေရ လွ်ံေသာေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား ယခုအခ်ိန္အထိ စပါး စိုက္ရသည္ မွာ၂ ႀကိမ္ ရွိသည့္တိုင္ လယ္ေျမမ်ား ေရျမဳပ္ ေနဆဲ ျဖစ္၍ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ စပါးမ်ား ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံး ရ ေၾကာင္း ေဒသခံတဦးက ေျပာျပသည္။
“ေရက ဂိတ္ ၁၈-၁၉ ေလာက္ကေနတက္တာ အခု ၃၉ ေလာက္အထိရွိေနၿပီ၊ ဟို ၅ ရက္ ေလာက္က ေရျပန္က် သြားလို႔ လယ္ေတြ ျပန္စိုက္တာ၊ အခု ျပန္ ျမဳပ္ကုန္ၿပီ၊ ေရျပန္တက္ေနတာ ၇ ရက္ ၊ ၈ ရက္ေလာက္ ရွိေနၿပီ၊ စပါး ေတြ ၂ ခါေသ သြားၿပီ၊ ေရေတြ ေဖြးေန တုန္းပဲ၊ စစ္ေတာင္းျမစ္က တက္တာ၊ မေဒါက္ဘက္လည္း နည္းနည္းတက္ တယ္” ဟု ၎ က ေျပာသည္။
ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ႏွစ္က ေရမတက္ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္ ၿမိဳ႕သစ္ပိုင္း၌ ေရ တက္ေသာေၾကာင့္ ေလွျဖင့္ သြားလာေနရသည့္အတြက္ သြားေရးလာေရး ခက္ခဲလွ်က္ရွိသည္ဟုလည္း သိရသည္။
“ႁပြန္တန္ဆာ ၿမိဳ႕ ထဲမွာေတာ့ မတက္ဘူး၊ ၿမိဳ႕သစ္ေနာက္ ေက်ာပိုင္းမွာ ေရေတြ တအားနဲ႔ေဖြးေနၿပီးေတာ့ ေလွေတြ နဲ႔ပဲ သြားေနရတယ္၊ မႏွစ္က ေရမရွိဘူး၊ ဒီႏွစ္က တာေတြ ဟိုက ျဖတ္ပိတ္၊ ဒီကျဖတ္ပိတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ေရေတြ တက္ၿပီး လယ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ပ်က္စီးတယ္” ဟု ႁပြန္တန္ဆာ ေဒသခံက ေျပာသည္။
ယခုကဲ့သို႔ ေရတက္ရက္ၾကာရွည္၍ လယ္ယာေျမမ်ား ေရျမဳပ္ပ်က္စီးရျခင္းသည္ တာတမံမ်ားျပဳလုပ္မႈေၾကာင့္လည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း ၎က ဆုိသည္။
“ေညာင္ေလးပင္ အထြက္ကေန တာဖို႔ထားတာ၊ ေက်ာင္း႐ြာတို႔ ေဂ်ာင္းတာတို႔ ဘက္ကို သြားတဲ့ တာ၊ မေဒါက္ျမစ္ကို ကာထားတဲ့ တာေပါ့၊ အဲဒီ ေညာင္ေလးပင္နားမွာ ဖို႔ထားတာ၊ အဲဒီတာေတြေၾကာင့္ ပါတာေပါ့၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ လ ၁၅ ရက္ေလာက္ ကေန ေရတက္လိုက္တာ ၄-၅-၁၀ ရက္ေနေတာ့ နည္းနည္း ျပန္က်သြားတယ္၊ ၂၈-၂၉ ရက္ေလာက္ ကေန အခုအခ်ိန္အထိ ေရမက်ေသးဘူး၊ မႏွစ္က ေရတက္တာ အခုေလာက္မျဖစ္ဘူး၊ ၂ ရက္ ၃ ရက္ဆို ျပန္က် တာပဲ၊ အခုက ၀ါးပေတာ ေ႐အား လွ်ပ္စစ္ဘက္က ေရလာတာ က်မတို႔ ၀ါးရင့္ကုန္း၊ စံဖဲ ၊ အလယ္႐ြာ ေတြမွာ ေရေတြ ေဖြးေန တာပဲ”ဟုလည္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ပဲခူးတိုင္း ေ႐ႊက်င္ ၊ မေဒါက္ ၿမိဳ႕မ်ားဘက္တြင္လည္း ျမစ္ေရႀကီးမႈျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ေ႐ႊက်င္မွာ ေတာင္ငူေခ်ာင္းဘက္ကေတာ့ တက္တယ္၊ ေ႐ႊက်င္ေခ်ာင္းဘက္ကေတာ့ မတက္ေသးဘူး၊ မေဒါက္ဘက္လည္း တက္ေတာ့ တက္တယ္၊ သိပ္အမ်ားႀကီးေတာ့ မတက္ေသးဘူး၊ ေရ ေခ်ာင္းေဘးနားက လယ္ေတြထဲ ေရာက္တာေတာ့ ရွိတယ္၊ တအားျမဳပ္တာေတာ့ မရွိေသးဘူး”ဟု ေ႐ႊက်င္ေဒသခံ အအမ်ိဳးသမီး တဦးက ေျပာျပ သည္။
စစ္ေတာင္း ျမစ္ေရသည္ မေဒါက္ၿမိဳ႕တြင္ ၁၀၉၄ စင္တီမီတာသို႔ ေရာက္ေနၿပီး စိုးရိမ္ေရမွတ္အထက္ ၂၄ စင္တီမီတာ ေက်ာ္လြန္ေနေၾကာင္း၊ ယင္းျမစ္ေရသည္ အဂၤါေန႔မြန္းတည့္မွ ေနာက္ ၇၂ နာရီအတြင္း စိုးရိမ္ေရမွတ္အထက္တြင္ ဆက္လက္တည္ရွိ ႏိုင္ေၾကာင္း ယမန္ေန႔က ထုတ္ေ၀ေသာ အစိုးရ ျမန္မာ့လင္း သတင္းစာတြင္ မိုးေလ၀သ ႏွင့္ ဇလေဗဒ ညႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနကို ကိုးကား၍ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယခင္အပတ္အတြင္းက စတင္၍ စစ္ကိုင္းတိုင္း အထက္ပိုင္း ခ်င္းတြင္း ျမစ္ဖ်ားတြင္ မိုးသည္းထန္စြာ ႐ြာသြန္းမႈ ေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ ေရသည္ ခႏၲီး၊ ဟုမၼလင္းႏွင့္ ေမာ္လိုက္ၿမိဳ႕မ်ား၏ စိုးေရမွတ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ရက္ခန္႔က စတင္၍ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္း ရွိ လူေနအိမ္တခ်ိဳ႕ႏွင့္ ပြဲ႐ုံတခ်ိဳ႕မွာ ေရလြတ္ရာ အျမင့္ပိုင္းသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕မႈမ်ားျပဳလုပ္ ေနေၾကာင္း၊ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ႏွင့္ ေညာင္ပင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ကူးသည့္ ေညာင္ပင္ႀကီး ဆိပ္ကမ္းကို လည္း ယမန္ေန႔က စတင္၍ ပိတ္ထားေၾကာင္း ေဒသခံ တဦးကေျပာသည္။
“ေလွေတြကို ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း ဘယ္ကမ္းကိုမွ ကပ္ခြင့္မျပဳဖို႔ အာဏာပိုင္ေတြက အမိန္႔ထုတ္ထားတယ္၊ အႏၲရာယ္ မ်ားမွာ စိုးလို႔တဲ့”ဟု ၎ မုံ႐ြာေဒသခံက ဆိုသည္။ယေန႔ထုတ္ အစိုးရ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရသည္ ခႏၲီးၿမိဳ႕ႏွင့္ ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕မ်ား၏ စိုးရိမ္ေရမွတ္ ေအာက္သို႔ ျပန္လည္က်ဆင္းသြားေၾကာင္းႏွင့္ ေမာ္လိုက္၊ ကေလး၀ႏွင့္ မုံ႐ြာၿမိဳ႕မ်ားတြင္မူ စိုးရိမ္ေရအမွတ္ အထက္၌ ဆက္လက္ တည္ရွိေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ILO calls for Release of Six Burmese Activists
The International Labour Organization on Friday called for the release of six imprisoned Burmese labor activists who were arrested for participating in a May Day ceremony in 2007.
The activists identified by the ILO, who were sentenced in September 2007, are Thurein Aung, Kyaw Kyaw, Wai Lin, Nyi Nyi Zaw, Shwe Joe and Aung Naing Tun.
They were each sentenced to at least 20 years imprisonment, according to their Rangoon lawyer, Khin Maung Shein. The lawyer said, however, he believes Shwe Joe and one other activist have been released already.
They were arrested for taking part in a May Day ceremony which was an expression of workers’ rights and freedom of speech.
The ILO said international trade union rights call for workers and labor organizations to enjoy freedom of opinion, speech and the right to assemble.
According to the ILO, the Supreme Court of Burma reportedly has denied the six activists’ appeals, running counter to requests by the ILO and the International Labour Conference which have called for their release.
Kari Tapiola, the ILO executive director for the Standards and Fundamental Principles and Rights at Work office, said, “It was our hope that their appeals to the Supreme Court would result in the quashing of their sentences and their immediate release. This remains a priority for the ILO, and the government is strongly urged to review the situation in order to secure an early release of the persons concerned.”
“It would have been hoped that in view of the Burmese government’s publicly expressed intent to take the country into general elections in 2010, that fundamental freedom of association rights would be respected,” Tapiola said.
Bo Kyi, the joint secretary of the Thailand-based Assistance Association for Political Prisoners-Burma, said prominent labor activist Su Su Nway, who received the John Humphrey Freedom Award in 2006, is among the political prisoners who suffer from lack of medical services.Su Su Nway, a member of the National League for Democracy, is well-known for her work on behalf of victims of forced labor and for farmers whose land has been confiscated by government authorities. Su Su Nway has been suffering from a serious heart disease. Reports said she was recently placed in solitary confinement after asking prison authorities for medical care.
ေမေဒးေန႔တြင္ဖမ္းၿပီး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ခ်ထားသူမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ ILO ေတာင္းဆို
ဇူလိုင္ ၁၁၊ ၂၀၀၈
ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးေဆြးေႏြး ပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ရွည္ခ်ခံထား ရသူ ၆ ဦး အား ျပန္လည္လႊတ္ေပးရန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(ILO) က ယေန႔ တြင္ ေတာင္းဆို လိုက္သည္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၁ရက္ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔က အေမရိကန္စင္တာတြင္ က်င္းပသည့္ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ကိုသူရိန္ေအာင္၊ ကိုေဝလင္း၊ ကိုေက်ာ္မင္း၊ ကိုမ်ိဳးမင္း၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၊ ကိုညီညီေဇာ္ တို႔အား အျမန္ဆုံးျပန္လႊတ္ေပးရန္ ဂ်နီဗာ အေျခစိုက္ ILO အဖြဲ႕က ေၾကညာခ်က္ တေစာင္ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္း ILO အမႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ Mr Kari Tapiola က “အခုဖမ္းဆီး ထားသူေတြရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္ေတြကို ျပန္လည္ ေလ်ွာ့ေပါ့ စဥ္းစားၿပီး အျမန္ဆုံး ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ျမန္မာအစိုးရ ကို က်ေနာ္တို႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာင္းဆို ထား တာပါ”ဟု ၎ ထုတ္ျပန္ ခ်က္တြင္ ေျပာဆိုထားသည္။
ထုိ႔အျပင္ ယခုထုတ္ျပန္ခ်က္၌ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔သည္ အလုပ္သမားမ်ား လြတ္လပ္စြာစည္း႐ုံး လႈပ္ရွားျခင္း၊ စိတ္ကူး စိတ္သန္း သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား လြတ္လပ္စြာ ဖလွယ္ေျပာဆုိျခင္းမ်ားစသည့္ ကမၻာ့အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ကမၻာ့အလုပ္သမား ေန႔ တြင္ အလုပ္သမား အခြင့္ အေရးအတြက္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးသူမ်ားအား ဖမ္းဆီးျခင္းသည္ ၎တို႔၏ လြတ္လပ္ခြင့္အား ပိတ္ပင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းတို႔လည္း ပါ၀င္သည္။
“ဒီအမူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလ ကတည္းက သူတို႔ကို လႊတ္ေပး ဖို႔ ILO က ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္၊ တရားရုံး အဆင့္အထိ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါေသးတယ္”ဟု လည္း Mr Kari Tapiola ကေျပာ သည္။
အဆိုပါ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ား၏ ေရွ႕ေန ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ကလည္း ၎ ၆ ဦး သည္ တရားမဝင္အဖြဲ႕ အစည္း ဖြဲ႕စည္းမူ၊ လူဝင္မူႀကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ တရားမဝင္ ပံုႏွိပ္မႈ ၊ အစိုးရကို အၾကည္အညွိပ်က္ေစ မႈမ်ားျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ မွ ၂၈ ႏွစ္ အထိ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ဆက္ၿပီးေတာ့ လည္း ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရးအေနနဲ႔ တရားရုံးခ်ဴပ္မွာ အထူးအယူခံဖို႔ရွိပါတယ္” ဟုလည္း ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ ကေျပာသည္။
၂၀၀၇ ခု ေအာက္တိုဘာလတြင္ ေထာင္ႏွစ္ရွည္က်ခံရမႈကို ေလွ်ာ့ခ် ေပးေစရန္အတြက္ ေထာင္က်ခံရသူ မိသားစုဝင္မ်ား ကလည္း ILO မွတဆင့္ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ၾကသည္။ ယမန္ႏွစ္ ေမေဒးေန႔ နံနက္ပိုင္းက အေမရိကန္စင္တာ၌ ေဆြးေႏြးပြဲတက္ေရာက္ၿပီး ျပန္လာသည့္ ယခု ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ခ် ခံရသူ ၆ ဦး အပါအင္ ၃၃ ဦး ကို စစ္ဖက္ဆိုင္ရာလုံၿခံဳေရးအဖြဲ႕(စရဖ) က ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
The activists identified by the ILO, who were sentenced in September 2007, are Thurein Aung, Kyaw Kyaw, Wai Lin, Nyi Nyi Zaw, Shwe Joe and Aung Naing Tun.
They were each sentenced to at least 20 years imprisonment, according to their Rangoon lawyer, Khin Maung Shein. The lawyer said, however, he believes Shwe Joe and one other activist have been released already.
They were arrested for taking part in a May Day ceremony which was an expression of workers’ rights and freedom of speech.
The ILO said international trade union rights call for workers and labor organizations to enjoy freedom of opinion, speech and the right to assemble.
According to the ILO, the Supreme Court of Burma reportedly has denied the six activists’ appeals, running counter to requests by the ILO and the International Labour Conference which have called for their release.
Kari Tapiola, the ILO executive director for the Standards and Fundamental Principles and Rights at Work office, said, “It was our hope that their appeals to the Supreme Court would result in the quashing of their sentences and their immediate release. This remains a priority for the ILO, and the government is strongly urged to review the situation in order to secure an early release of the persons concerned.”
“It would have been hoped that in view of the Burmese government’s publicly expressed intent to take the country into general elections in 2010, that fundamental freedom of association rights would be respected,” Tapiola said.
Bo Kyi, the joint secretary of the Thailand-based Assistance Association for Political Prisoners-Burma, said prominent labor activist Su Su Nway, who received the John Humphrey Freedom Award in 2006, is among the political prisoners who suffer from lack of medical services.Su Su Nway, a member of the National League for Democracy, is well-known for her work on behalf of victims of forced labor and for farmers whose land has been confiscated by government authorities. Su Su Nway has been suffering from a serious heart disease. Reports said she was recently placed in solitary confinement after asking prison authorities for medical care.
ေမေဒးေန႔တြင္ဖမ္းၿပီး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ခ်ထားသူမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ ILO ေတာင္းဆို
ဇူလိုင္ ၁၁၊ ၂၀၀၈
ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးေဆြးေႏြး ပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ရွည္ခ်ခံထား ရသူ ၆ ဦး အား ျပန္လည္လႊတ္ေပးရန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(ILO) က ယေန႔ တြင္ ေတာင္းဆို လိုက္သည္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၁ရက္ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔က အေမရိကန္စင္တာတြင္ က်င္းပသည့္ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ကိုသူရိန္ေအာင္၊ ကိုေဝလင္း၊ ကိုေက်ာ္မင္း၊ ကိုမ်ိဳးမင္း၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၊ ကိုညီညီေဇာ္ တို႔အား အျမန္ဆုံးျပန္လႊတ္ေပးရန္ ဂ်နီဗာ အေျခစိုက္ ILO အဖြဲ႕က ေၾကညာခ်က္ တေစာင္ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္း ILO အမႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ Mr Kari Tapiola က “အခုဖမ္းဆီး ထားသူေတြရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္ေတြကို ျပန္လည္ ေလ်ွာ့ေပါ့ စဥ္းစားၿပီး အျမန္ဆုံး ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ျမန္မာအစိုးရ ကို က်ေနာ္တို႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာင္းဆို ထား တာပါ”ဟု ၎ ထုတ္ျပန္ ခ်က္တြင္ ေျပာဆိုထားသည္။
ထုိ႔အျပင္ ယခုထုတ္ျပန္ခ်က္၌ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔သည္ အလုပ္သမားမ်ား လြတ္လပ္စြာစည္း႐ုံး လႈပ္ရွားျခင္း၊ စိတ္ကူး စိတ္သန္း သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား လြတ္လပ္စြာ ဖလွယ္ေျပာဆုိျခင္းမ်ားစသည့္ ကမၻာ့အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ကမၻာ့အလုပ္သမား ေန႔ တြင္ အလုပ္သမား အခြင့္ အေရးအတြက္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးသူမ်ားအား ဖမ္းဆီးျခင္းသည္ ၎တို႔၏ လြတ္လပ္ခြင့္အား ပိတ္ပင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းတို႔လည္း ပါ၀င္သည္။
“ဒီအမူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလ ကတည္းက သူတို႔ကို လႊတ္ေပး ဖို႔ ILO က ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္၊ တရားရုံး အဆင့္အထိ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါေသးတယ္”ဟု လည္း Mr Kari Tapiola ကေျပာ သည္။
အဆိုပါ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ား၏ ေရွ႕ေန ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ကလည္း ၎ ၆ ဦး သည္ တရားမဝင္အဖြဲ႕ အစည္း ဖြဲ႕စည္းမူ၊ လူဝင္မူႀကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ တရားမဝင္ ပံုႏွိပ္မႈ ၊ အစိုးရကို အၾကည္အညွိပ်က္ေစ မႈမ်ားျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ မွ ၂၈ ႏွစ္ အထိ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ဆက္ၿပီးေတာ့ လည္း ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရးအေနနဲ႔ တရားရုံးခ်ဴပ္မွာ အထူးအယူခံဖို႔ရွိပါတယ္” ဟုလည္း ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ ကေျပာသည္။
၂၀၀၇ ခု ေအာက္တိုဘာလတြင္ ေထာင္ႏွစ္ရွည္က်ခံရမႈကို ေလွ်ာ့ခ် ေပးေစရန္အတြက္ ေထာင္က်ခံရသူ မိသားစုဝင္မ်ား ကလည္း ILO မွတဆင့္ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ၾကသည္။ ယမန္ႏွစ္ ေမေဒးေန႔ နံနက္ပိုင္းက အေမရိကန္စင္တာ၌ ေဆြးေႏြးပြဲတက္ေရာက္ၿပီး ျပန္လာသည့္ ယခု ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ခ် ခံရသူ ၆ ဦး အပါအင္ ၃၃ ဦး ကို စစ္ဖက္ဆိုင္ရာလုံၿခံဳေရးအဖြဲ႕(စရဖ) က ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
7.10.2008
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုမတရားသင္းဆက္သြယ္မႈျဖင့္ ေျပာင္းလဲတရားစြဲ
ပီတာေအာင္/ ၁၀ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို မတရားသင္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ ယမန္ယူလိုက္ေၾကာင္း ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔သည့္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦး၏ မိသားစုမွ ေျပာသည္။
အမည္မေဖာ္လိုသူ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တဦး၏ ဇနီးျဖစ္သူက “အခုေျပာင္း လိုက္တာ ပုဒ္မ ၁၇/၁ တဲ့။ (၃) ရက္ေန႔က ယမန္ျပန္ယူတာေပါ့။ မတရားသင္း ဆက္သြယ္မႈလို႔ ေျပာတယ္။ အကုန္လံုးကို ေျပာင္းလိုက္တာ။ ႐ံုးခ်ိန္းကို အျပင္မထုတ္ဘူး။ ေထာင္ထဲမွာပဲ ယမန္ ယူလိုက္ ခ်ဳပ္လိုက္၊ ယမန္ယူလိုက္ ခ်ဳပ္လိုက္နဲ႔။ အျပင္မထြက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေရွ႕ေနနဲ႔လည္း မေတြ႔ရဘူး။ သူတုိ႔က ငါတို႔ကို ပုဒ္မ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလိုက္ၿပီဆိုမွပဲ သိရတာ” ဟု ေျပာသည္။
မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုၿပံဳးခ်ဳိ၊ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုျမေအး၊ ကိုမင္းေဇယ်၊ ကိုအံ့ဖြယ္ေက်ာ္ စသည့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေလာင္စာဆီ ေစ်းႏႈန္းေလ်ာ့ခ်ေပးေရး ဆႏၵျပမႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ယမန္နွစ္ ၾသဂုတ္က ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
၂၀၀၈ ဇန္န၀ါရီလကုန္ပိုင္းတြင္ ပံုႏွိပ္သူမ်ားႏွင့္ ထုတ္ေ၀သူမ်ား မွတ္ပံုတင္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၇/၂၀ ျဖင့္ ၎တို႔ကို စတင္ ယမန္ယူကာ တရားစြဲခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း၌ အမ်ဳိးသားညီလာခံအား ဆန္႔က်င္ ေႏွာင့္ယွက္သည့္ ဥပေဒ ၅/၉၆၊ တရားမ၀င္ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္း ကိုင္တြယ္မႈ ဥပေဒ ၃၃ (က) တို႔ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ ယမန္ယူၿပီး ယခု ထပ္မံ ေျပာင္းလဲလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္းကဲ့သို႔ ယမန္အမ်ဳိးမ်ဳိးယူ၍ ေထာင္ခ်ထားျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံဥပေဒသမိုင္း၌ အစဥ္ အလာမရွိဘဲ တရားဥပေဒႏွင့္လည္း ညီၫြတ္မႈမရွိဟု ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အမႈလိုက္ေပးေနသည့္ ဗဟိုတရား႐ံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။
၎က “ ဒီလိုပုဒ္မေတြ ေျပာင္းေျပာင္းၿပီး ယမန္ယူၿပီးေတာ့ ခ်ဳပ္ထားတာ က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္ တရားစီရင္ေရးစနစ္မွာ တခါမွ မႀကံဳဖူးတဲ့ ကိစၥပဲ။ ရွိလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ ပုဒ္မေပါင္းမ်ားစြာရွိတာ၊ ရာဇသတ္ႀကီးပုဒ္မဆို (၅၀၀) ေက်ာ္ရွိတာ၊ တခုၿပီးတခု အဲလိုသာ လွည့္စြဲေနရင္ တသက္လံုး ေတာင္ ထြက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ တရားစီရင္ေရးစနစ္မွာ အင္မတန္ရွားပါးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳတခုပဲ။ ရွိလည္းမရွိဘူး။ ဥပေဒအရလည္း ခြင့္ျပဳထားတာ မရွိဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ယခုေျပာင္းလဲလိုက္သည့္ မတရားသင္းဆက္သြယ္မႈ ပုဒ္မအရ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ထိ ျပစ္ဒဏ္ခ် မွတ္ႏိုင္သည္။ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ သီးသန္႔ေဆာင္၌ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္ သည္ မ်က္စိေ၀ဒနာခံစားေနရၿပီး ကိုကိုႀကီးသည္ ေသြးတိုးႏွင့္ က်ီးေပါင္းေရာဂါမ်ား ျဖစ္ေနသျဖင့္ မိသားစု၀င္မ်ား စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။
အျခား ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္သားမ်ားျဖစ္သည့္ မခင္မိုးေအး၊ ကိုေက်ာ္စိုးႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္း ေရး ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ ကိုထင္ေက်ာ္တို႔ကိုလည္း ယေန႔ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း တရား႐ံုး၌ ႐ံုးထုတ္စစ္ေဆးလ်က္ရွိသည္ဟု ၎တို႔၏ ေရွ႕ေနက ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအား စစ္အစုိးရက ပုဒ္မမ်ဳိးစံုတတ္၍ အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ဖမ္းဆီး တရား စြဲလ်က္ရွိရာ လတ္တေလာ အမႈသည္ေပါင္း (၆၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး အမႈေပါင္းမွာ (၃၀) ေက်ာ္ ရွိသည္ဟု ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။ ။
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို မတရားသင္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ ယမန္ယူလိုက္ေၾကာင္း ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔သည့္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦး၏ မိသားစုမွ ေျပာသည္။
အမည္မေဖာ္လိုသူ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တဦး၏ ဇနီးျဖစ္သူက “အခုေျပာင္း လိုက္တာ ပုဒ္မ ၁၇/၁ တဲ့။ (၃) ရက္ေန႔က ယမန္ျပန္ယူတာေပါ့။ မတရားသင္း ဆက္သြယ္မႈလို႔ ေျပာတယ္။ အကုန္လံုးကို ေျပာင္းလိုက္တာ။ ႐ံုးခ်ိန္းကို အျပင္မထုတ္ဘူး။ ေထာင္ထဲမွာပဲ ယမန္ ယူလိုက္ ခ်ဳပ္လိုက္၊ ယမန္ယူလိုက္ ခ်ဳပ္လိုက္နဲ႔။ အျပင္မထြက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေရွ႕ေနနဲ႔လည္း မေတြ႔ရဘူး။ သူတုိ႔က ငါတို႔ကို ပုဒ္မ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလိုက္ၿပီဆိုမွပဲ သိရတာ” ဟု ေျပာသည္။
မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုၿပံဳးခ်ဳိ၊ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုျမေအး၊ ကိုမင္းေဇယ်၊ ကိုအံ့ဖြယ္ေက်ာ္ စသည့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေလာင္စာဆီ ေစ်းႏႈန္းေလ်ာ့ခ်ေပးေရး ဆႏၵျပမႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ယမန္နွစ္ ၾသဂုတ္က ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
၂၀၀၈ ဇန္န၀ါရီလကုန္ပိုင္းတြင္ ပံုႏွိပ္သူမ်ားႏွင့္ ထုတ္ေ၀သူမ်ား မွတ္ပံုတင္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၇/၂၀ ျဖင့္ ၎တို႔ကို စတင္ ယမန္ယူကာ တရားစြဲခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း၌ အမ်ဳိးသားညီလာခံအား ဆန္႔က်င္ ေႏွာင့္ယွက္သည့္ ဥပေဒ ၅/၉၆၊ တရားမ၀င္ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္း ကိုင္တြယ္မႈ ဥပေဒ ၃၃ (က) တို႔ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ ယမန္ယူၿပီး ယခု ထပ္မံ ေျပာင္းလဲလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္းကဲ့သို႔ ယမန္အမ်ဳိးမ်ဳိးယူ၍ ေထာင္ခ်ထားျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံဥပေဒသမိုင္း၌ အစဥ္ အလာမရွိဘဲ တရားဥပေဒႏွင့္လည္း ညီၫြတ္မႈမရွိဟု ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အမႈလိုက္ေပးေနသည့္ ဗဟိုတရား႐ံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။
၎က “ ဒီလိုပုဒ္မေတြ ေျပာင္းေျပာင္းၿပီး ယမန္ယူၿပီးေတာ့ ခ်ဳပ္ထားတာ က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္ တရားစီရင္ေရးစနစ္မွာ တခါမွ မႀကံဳဖူးတဲ့ ကိစၥပဲ။ ရွိလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ ပုဒ္မေပါင္းမ်ားစြာရွိတာ၊ ရာဇသတ္ႀကီးပုဒ္မဆို (၅၀၀) ေက်ာ္ရွိတာ၊ တခုၿပီးတခု အဲလိုသာ လွည့္စြဲေနရင္ တသက္လံုး ေတာင္ ထြက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ တရားစီရင္ေရးစနစ္မွာ အင္မတန္ရွားပါးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳတခုပဲ။ ရွိလည္းမရွိဘူး။ ဥပေဒအရလည္း ခြင့္ျပဳထားတာ မရွိဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ယခုေျပာင္းလဲလိုက္သည့္ မတရားသင္းဆက္သြယ္မႈ ပုဒ္မအရ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ထိ ျပစ္ဒဏ္ခ် မွတ္ႏိုင္သည္။ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ သီးသန္႔ေဆာင္၌ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္ သည္ မ်က္စိေ၀ဒနာခံစားေနရၿပီး ကိုကိုႀကီးသည္ ေသြးတိုးႏွင့္ က်ီးေပါင္းေရာဂါမ်ား ျဖစ္ေနသျဖင့္ မိသားစု၀င္မ်ား စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။
အျခား ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္သားမ်ားျဖစ္သည့္ မခင္မိုးေအး၊ ကိုေက်ာ္စိုးႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္း ေရး ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ ကိုထင္ေက်ာ္တို႔ကိုလည္း ယေန႔ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း တရား႐ံုး၌ ႐ံုးထုတ္စစ္ေဆးလ်က္ရွိသည္ဟု ၎တို႔၏ ေရွ႕ေနက ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအား စစ္အစုိးရက ပုဒ္မမ်ဳိးစံုတတ္၍ အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ဖမ္းဆီး တရား စြဲလ်က္ရွိရာ လတ္တေလာ အမႈသည္ေပါင္း (၆၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး အမႈေပါင္းမွာ (၃၀) ေက်ာ္ ရွိသည္ဟု ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။ ။
Hunger Pains By KYI WAI
Refugee children eat donated food in Kyauktan Township, 20 miles south of Rangoon. (Photo: AFP)
There may be a global food crisis, but few countries are feeling the pinch like Burma. And for thousands of people in the Irrawaddy delta, desperate times lie ahead
MA Thein is a senior clerk at the Ministry of Industry in Rangoon. Her husband sells medical supplies, and her son works in a noodle factory. They all work full-time. Despite the family’s combined earnings of 140,000 kyat (US $117) per month, she still can’t afford to put one balanced meal on the table each day.In June, the United Nations met in Rome to discuss the global food crisis. Prices of staple foods were going through the roof and food riots had broken out across the world, from Egypt to Indonesia to Peru.But Ma Thein didn’t have to watch the news on TV to know there was a food crisis, nor did anyone else in Burma. The unstable economy, international sanctions, corruption, bird flu epidemics and a poor annual rice harvest had already pushed food prices higher this year.Then, on May 2-3, Cyclone Nargis ravaged the Irrawaddy delta, the source of 90 percent of Burma’s rice and the majority of its agricultural produce. Overnight, 2.5 million acres (more than 1 million hectares) of rice paddies were inundated with seawater and an estimated 150,000 livestock were killed. The Irrawaddy delta—the so-called “rice bowl” of Burma—was devastated.The following day, Ma Thein joined the throngs of other panicking customers at the central market. Tempers flared as some influential people pulled up in a truck and bought up as many sacks of rice as the truck could hold. Overnight, prices had almost doubled. No matter how she budgeted, Ma Thein simply could not afford to buy provisions for the month. Beef had risen from 3,000 kyat ($2.50) to 5,000 kyat ($4.17) per viss (1.63 kilograms). The cost of pork had increased 33 percent and the price of chicken had gone from 5,000 kyat to 7,000 kyat ($5.83) per viss. That night, Ma Thein’s husband suggested they buy fish. Fish was also more expensive, but market traders were prepared to make deals, because many people were reluctant to eat fish and seafood for fear the fish had been feeding on bodies in the waterways of the delta. Ma Thein’s husband and son went fishing at a lake that weekend. Many farmers in the delta—who were, until recently, relatively self-sufficient—are now without animals or crops and must buy their food at the market. The military junta, for its part, sanctimoniously suggested that survivors in the delta hunt frogs as a source of protein. At a local market in the delta, an elderly woman cried when she realized she had no more money to buy food this month. She pointed to her shopping basket—a small bundle of chin paung (sour roselle leaves), a bunch of water spinach, two eggs, some frog meat and a viss of salt.The cyclone also damaged salt farms in Irrawaddy and Rangoon divisions and in Mon State, causing a salt shortage and driving prices up. State-run media reported that a total of 24,431 acres (9,890 hectares) of state-owned and private salt farms were affected by Nargis. Before the cyclone struck, one viss of salt was selling wholesale for 450 kyat (38 cents). The same amount by the end of June cost 1,200 kyat ($1) with retail prices as high as 1,500 kyat ($1.25) per viss. A salt merchant in Rangoon said it was clear production had decreased severely and that prices would never return to previous levels. The most important food source of all—rice, which is the foundation of almost every Burmese meal—doubled in price. High-quality rice, such as paw sun, was selling for 28,500 kyat ($23.75) per 50-kilogram sack before the cyclone. Shortly after the disaster the price of a sack rose to 50,000 kyat ($41.67) before leveling off at around 45,000 kyat ($37.50) at most markets. The price of a sack of ziyar (low-quality rice) rose to 28,000 kyat ($23.33) in the aftermath of Cyclone Nargis before leveling off at 20,000 kyat per sack. “People have been forced to lower their food standards in order to make end meets,” said a rice trader at the Bayintnaung wholesale market. “For instance, some well-off customers have had to change from high-quality paw sun rice to a lower quality, such as paw kywe.
Those who used to eat paw kywe are now buying ziyar.”According to the Rangoon rice trader, truckloads of rice that was spoilt by seawater began arriving in the city after the cyclone. The rice was soon in high demand among the poorer people of the city. A Rangoon physician said he could not foresee any harm from eating seawater-soaked rice, although its nutritional value is very low. For many people there is no alternative. According to the rice trader, the amount of rice arriving in Rangoon by mid-June had significantly decreased. Prior to the cyclone, 60,000 to 80,000 sacks of rice—mostly from the Irrawaddy delta—were transported to Rangoon markets every day. Now traders and merchants are struggling to bring in 40,000 sacks a day, a minimum requirement for the Rangoon market.According to official figures, in 2007, Burma produced 30 million metric tons of rice, of which 18.9 million tons were exported. The 55 million inhabitants of Burma require 17 million tons of rice per year—each person consuming an average of 234 kilograms annually. Although the military government has claimed it is trying to restore rice production in the disaster-affected areas, independent experts estimate that only 20 percent of rice paddies will be reclaimed in time for this year’s harvest. In the meantime, rice traders say prices will continue rising. Even before the natural disaster, the diet of many poor people in Burma consisted of low-quality rice and little more. A bowl of rice is usually accompanied by sour roselle leaf soup, a spoonful of ngapi (fish paste) and a handful of leaves, roots and green vegetables. Many people frequently go without any kind of meat and the diet is as unchanging as it is unappetizing. Saw Klo Htoo, a Christian Karen who is destitute after losing everything in the cyclone, is unable to afford even ziyar rice and has turned to the only remaining option—rice that was soaked in seawater during the cyclone. This rice, which would usually be considered ruined and tossed away, is now being bought up readily by those who cannot afford anything else. Saw Klo Htoo’s wife, Rebecca, was able to purchase a sack at the local market for 13,000 kyat ($10.83), almost half the price of ziyar rice.“When I opened the sack I could immediately smell it was moldy,” said Rebecca. “The rice grains were broken and colored yellow. I laid the rice out on the ground to try to dry it out. But when I cooked the rice, the grains quickly softened and stuck together.”Rebecca said that when she served the rice it had the consistency of a thick soup. It tasted awful and gave her young daughter a stomachache. Saw Klo Htoo said that even though his family is depressed, he can see that the other families around him are in a similar situation—they are also eating the yellow, foul-smelling rice.“I have never eaten moldy rice before,” he said. “But when I asked the neighbors, they said it was fine and that they had been eating it for two weeks. With all the prices increasing, it is all we can afford.”
7.09.2008
ထုိင္းစစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ စစ္ေဆး
၉ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီခၽြန္ဖူက်န္ႏွင့္အဖြဲ႔ဝင္မ်ား မဲေဆာက္-ျမဝတီ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီခၽြန္ဖူက်န္ႏွင့္အဖြဲ႔ဝင္မ်ား မဲေဆာက္-ျမဝတီ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္
နယ္စပ္မူးယစ္ေဆးဝါးျပႆနာ၊ ဒုကၡသည္စခန္းဆိုင္ရာ ကိစၥႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ား ခိုးဝင္သည့္ ကိစၥမ်ားအား တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အတြက္ ထုိင္းစစ္ဦးစီး အရာရွိခ်ဳပ္ႏွင့္အဖြဲ႕ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳႏွင့္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသို႔ လာေရာက္ ခဲ့သည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေတာ္ျပည္တြင္းလံုၿခံဳေရးဌာနအတြင္းေရးမႉး ထိုင္းဘုရင့္တပ္မေတာ္ ၾကည္းတပ္ စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မြန္တရီခၽြန္ဖူက်န္ႏွင့္အဖြဲ႕သည္ ယေန႔နံနက္က မဲေဆာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည္။
ယေန႔နံနက္ပိုင္းက မဲေဆာက္အေျခစိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆိုင္ရာကြပ္ကဲေရးတပ္ စည္းေဝး ခန္းမတြင္ အဆိုပါကိစၥမ်ားကို တံခါးပိတ္အစည္းအေဝး က်င္းပအၿပီးတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီ ခၽြန္ဖူက်န္က “ဒီကိစၥသံုးခုအတြက္ ေဒသခံတာဝန္ရွိ သူေတြနဲ႔ လာေရာက္ေတြ႔ဆံု ညႇိႏႈိင္း ေဆြးေႏြး တာျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမား ခိုးဝင္တဲ့ကိစၥ၊ မူးယစ္ေဆးဝါး နယ္စပ္ကေန ဝင္ေရာက္ တဲ့ကိစၥေတြ ဆက္လက္မျဖစ္ပြားရေအာင္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေဆာင္ရြက္သြားဖို႔အတြက္ လာေရာက္ေဆြးေႏြးတာျဖစ္တယ္” ဟု ေဒသခံ သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားသည္။
သို႔ရာတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီ ခၽြန္ဖူက်န္က ေဒသခံ သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္ ေျဖၾကားရန္ ျငင္းဆိုခဲ့ၿပီး ထိုင္းသတင္းေထာက္တဦးက တတိယႏိုင္ငံသို႔ ဒုကၡသည္ မ်ား ထြက္ခြာလ်က္ရွိၿပီး တတိယႏိုင္ငံသို႔ မထြက္ခြာလိုဘဲ က်န္ရွိသူမ်ားအတြက္ မည္သည့္အစီ အစဥ္မ်ား ရွိပါသနည္းဟု ေမးျမန္းရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက "ဒုကၡသည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ကိစၥကို ထိုင္း အစိုးရက ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းသြားမွာ ျဖစ္တယ္" ဟုသာ ေျဖၾကားသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မြန္တရီႏွင့္အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ မဲေဆာက္-ျမဝတီ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားသို႔ သြားေရာက္ ကာ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး အေျခအေနမ်ားအား ၾကည့္႐ႈၿပီး မြန္းလြဲ (၂) နာရီခြဲတြင္ ရဟတ္ယာဥ္ ျဖင့္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီး စခန္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာဝန္ရွိသူမ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုကာ စခန္းအတြင္း အေျခအေနမ်ားကို စစ္ေဆးခဲ့သည္။
မယ္လဒုကၡသည္စခန္း ဥကၠ႒ ေစာသာကဲက “အဲဒီလူႀကီးအဖြဲ႔ စခန္းကို လာသြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ စခန္းေကာ္မတီ တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ မေတြ႔ဘူး။ ထိုင္းစခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ႏိုင္အခရပ္ဖန္းနဲ႔ အဖြဲ႔ကို ေတြ႔ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကတယ္၊ ေနာက္ၿပီး စခန္းလံုၿခံဳေရး ယူထားတဲ့ ထိုင္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္၊ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးလဲေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း မသိဘူး။ အခုကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေရးႀကီးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက က်ေနာ္တို႔ စခန္းေကာ္မတီကို ေခၚၿပီး အေျခအေနကို ရွင္းျပမွာျဖစ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘာမွမသိရေသးဘူး” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာသည္။
အဆိုပါအဖြဲ႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးႏွင့္အတူ အမွတ္ (၃) စစ္ေဒသ ဒုတိယတိုင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထႏံုဆတ္အဖိရတ္ယိုထင္၊ မဲေဆာက္အေျခစိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆုိင္ရာ ကြပ္ကဲေရးတပ္မႉး ဗိုလ္မႉးႀကီး ဖဒံုရင့္ ဖိုင္းဘြန္းစို႔ႏွင့္ တာ့က္ခ႐ိုင္ ဒုတိယ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး၊ ရဲႏွင့္ ထိုင္းလဝကအဖြဲ႔ တာဝန္ရွိသူမ်ား ပါရွိသည္။ ။
ထိုင္းႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေတာ္ျပည္တြင္းလံုၿခံဳေရးဌာနအတြင္းေရးမႉး ထိုင္းဘုရင့္တပ္မေတာ္ ၾကည္းတပ္ စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မြန္တရီခၽြန္ဖူက်န္ႏွင့္အဖြဲ႕သည္ ယေန႔နံနက္က မဲေဆာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည္။
ယေန႔နံနက္ပိုင္းက မဲေဆာက္အေျခစိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆိုင္ရာကြပ္ကဲေရးတပ္ စည္းေဝး ခန္းမတြင္ အဆိုပါကိစၥမ်ားကို တံခါးပိတ္အစည္းအေဝး က်င္းပအၿပီးတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီ ခၽြန္ဖူက်န္က “ဒီကိစၥသံုးခုအတြက္ ေဒသခံတာဝန္ရွိ သူေတြနဲ႔ လာေရာက္ေတြ႔ဆံု ညႇိႏႈိင္း ေဆြးေႏြး တာျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမား ခိုးဝင္တဲ့ကိစၥ၊ မူးယစ္ေဆးဝါး နယ္စပ္ကေန ဝင္ေရာက္ တဲ့ကိစၥေတြ ဆက္လက္မျဖစ္ပြားရေအာင္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေဆာင္ရြက္သြားဖို႔အတြက္ လာေရာက္ေဆြးေႏြးတာျဖစ္တယ္” ဟု ေဒသခံ သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားသည္။
သို႔ရာတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမြန္တရီ ခၽြန္ဖူက်န္က ေဒသခံ သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္ ေျဖၾကားရန္ ျငင္းဆိုခဲ့ၿပီး ထိုင္းသတင္းေထာက္တဦးက တတိယႏိုင္ငံသို႔ ဒုကၡသည္ မ်ား ထြက္ခြာလ်က္ရွိၿပီး တတိယႏိုင္ငံသို႔ မထြက္ခြာလိုဘဲ က်န္ရွိသူမ်ားအတြက္ မည္သည့္အစီ အစဥ္မ်ား ရွိပါသနည္းဟု ေမးျမန္းရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက "ဒုကၡသည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ကိစၥကို ထိုင္း အစိုးရက ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းသြားမွာ ျဖစ္တယ္" ဟုသာ ေျဖၾကားသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မြန္တရီႏွင့္အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ မဲေဆာက္-ျမဝတီ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားသို႔ သြားေရာက္ ကာ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး အေျခအေနမ်ားအား ၾကည့္႐ႈၿပီး မြန္းလြဲ (၂) နာရီခြဲတြင္ ရဟတ္ယာဥ္ ျဖင့္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီး စခန္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာဝန္ရွိသူမ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုကာ စခန္းအတြင္း အေျခအေနမ်ားကို စစ္ေဆးခဲ့သည္။
မယ္လဒုကၡသည္စခန္း ဥကၠ႒ ေစာသာကဲက “အဲဒီလူႀကီးအဖြဲ႔ စခန္းကို လာသြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ စခန္းေကာ္မတီ တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ မေတြ႔ဘူး။ ထိုင္းစခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ႏိုင္အခရပ္ဖန္းနဲ႔ အဖြဲ႔ကို ေတြ႔ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကတယ္၊ ေနာက္ၿပီး စခန္းလံုၿခံဳေရး ယူထားတဲ့ ထိုင္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္၊ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးလဲေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း မသိဘူး။ အခုကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေရးႀကီးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက က်ေနာ္တို႔ စခန္းေကာ္မတီကို ေခၚၿပီး အေျခအေနကို ရွင္းျပမွာျဖစ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘာမွမသိရေသးဘူး” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာသည္။
အဆိုပါအဖြဲ႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးႏွင့္အတူ အမွတ္ (၃) စစ္ေဒသ ဒုတိယတိုင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထႏံုဆတ္အဖိရတ္ယိုထင္၊ မဲေဆာက္အေျခစိုက္ အမွတ္ (၁၇) ေဒသဆုိင္ရာ ကြပ္ကဲေရးတပ္မႉး ဗိုလ္မႉးႀကီး ဖဒံုရင့္ ဖိုင္းဘြန္းစို႔ႏွင့္ တာ့က္ခ႐ိုင္ ဒုတိယ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး၊ ရဲႏွင့္ ထိုင္းလဝကအဖြဲ႔ တာဝန္ရွိသူမ်ား ပါရွိသည္။ ။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိ္ယ္စားျပဳ ေကာ္မတီ (စီအာပီပီ) အဖြဲ႔ အတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္ႏွင့္ ေမးျမန္းခန္း
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကုန္မွစၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ မွတ္ပုံတင္ခြင့္ ေပးေတာ့မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသားညီလာခံ ကုိယ္စားလွယ္ တကၠသိုလ္ျမတ္သူက ရန္ကုန္အေျခစုိက္ ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္သို႔ မၾကာခင္က ေျပာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏုိင္ရၿပီး ဖ်က္သိမ္းခံထားရသည့္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ား ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခြင့္ ရမရကုိမူ တကၠသိုလ္ ျမတ္သူက ေျပာခဲ့ျခင္း မရွိေပ။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပင္ဆင္မႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပည့္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားျပဳ ေကာ္မတီ (စီအာပီပီ) အဖြဲ႔ အတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္က ယခုကဲ့သို႔ စတင္ ေျဖၾကားသည္။
ေျဖ- ဟုတ္ကဲ့… က်ေနာ့္အျမင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္... ဒီလို လုပ္လာလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ႀကိဳတင္ၿပီး ေတာ့ ၾကားထားတာေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ဘယ္ႏွလအလို ဘယ္ႏွလပဲ ရွိတယ္ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က အခု ၿပီးခဲ့တဲ့ referendum အပါအ၀င္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို က်ေနာ္တို႔က စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ဒီ Road map အပါအ၀င္ အဆင့္ဆင့္ေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြဟာ တကယ့္ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြလို႔လည္း မျမင္သလို ဒီလို လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္းပဲ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္မွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈကို ရလိမ့္ မယ္လို႔လည္း မယံုၾကည္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တကယ့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားဖို႔ လိုသလို၊ တိုင္းရင္းသားေတြအပါအ၀င္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရးကို တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ နအဖ အပါအ၀င္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာကေနတဆင့္ အမ်ဳိးသားလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ၿပီးေတာ့ သြားမွသာလွ်င္ အနာဂတ္မွာ တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ ဒီႏိုင္ငံမွာရွိၾကတဲ့ အမ်ား ျပည္သူအတြက္ပါ အက်ဳိးရွိလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္လို႔ပါ။
ေမး- ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ဦးေအးသာေအာင္ေျပာသလို မူအားျဖင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးေရးဟာ ျငင္းပယ္စရာ မရွိတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ စစ္အစိုးရဘက္က လိုက္ေလ်ာလာမယ္ ဆိုရင္ေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္… စစ္အစိုးရဘက္က ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လံုး၀ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူး၊ ေဆြးေႏြးစရာအေၾကာင္း မရွိဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုလည္း သူက အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ တရား၀င္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္ကလည္း နာဂစ္မုန္တိုင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ကာလမွာပဲ ဇြတ္ေရာ၊ အဓမၼေရာ စစ္အစိုးရဘက္ကေနၿပီးေတာ့မွ သူတို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူထုဆႏၵခံယူပြဲကို လုပ္တယ္။ တရားမွ်တသည္ျဖစ္ေစ၊ မမွ်တ သည္ျဖစ္ေစ၊ သူတို႔ေအာင္ျမင္သြားၿပီ၊ အတည္ျဖစ္သြားၿပီဆိုတဲ့အေၾကာင္းလည္း ေၾကညာထားၿပီး ျဖစ္တယ္။ မၾကာခင္ (၄-၅) လ အလိုမွာလည္းပဲ ပါတီေတြ မွတ္ပံုတင္ရေတာ့မယ္လို႔ ဆိုတဲ့အတြက္ အေျခအေနဟာ ကိုယ္ေတာင္းဆိုထားတဲ့ အေျခအေန၊ မိမိမယံုၾကည္ဘူးဆိုတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမွာ သူခ်ေပးတဲ့ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေရြးခ်ယ္စရာဟာ (အထူးသျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီေပါ့) ဆရာဦးေအးသာေအာင္တို႔ ဘက္ကေန ျပန္ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ၊ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က ျပန္ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ အန္အယ္လ္ ဒီဟာ ေရြးခ်ယ္ဖို႔ အခ်ိန္ (၅) လ (၆) လပဲ က်န္ေတာ့တဲ့အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ကံၾကမၼာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္သင့္တယ္လို႔ ဦးေအးသာေအာင္ ယူဆပါသလဲ ခင္ဗ်။
ေျဖ- အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ကံၾကမၼာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီမွာ တာ၀န္ရွိတဲ့ CEC အပါ အ၀င္ ပါတီ၀င္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ ဒါ သူတို႔တာ၀န္ပဲလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နအဖက တဖက္သတ္လုပ္ရပ္ေတြဟာ ေတာက္ေလွ်ာက္ေပါ့ေနာ္။ လုပ္လာခဲ့တာေတြဟာ အခ်ိန္အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ေစ၊ လုပ္ရပ္အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တဖက္သတ္ လုပ္ခဲ့တာေတြဟာ ေတာက္ေလွ်ာက္ပါပဲ။ ခုလည္းပဲ referendum အပါအ၀င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာလည္း တဖက္သတ္လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တဖက္သတ္လုပ္ရပ္ မွန္ သမွ်ကို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အရင့္အရင္ကလည္း ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလို တဖက္သတ္ လုပ္သမွ်ကို ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက လုပ္ေနၾကမွာလား။ လိုက္ေနၾကမွာလား။ တကယ္တိုင္းျပည္မွာ လိုအပ္တဲ့၊ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြကိုေကာ ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္ နဲ႔ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔၊ ႀကိဳးစားဖို႔ မလိုဘူးလားလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုေရာ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကိုေရာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ နအဖဘက္က ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ တဖက္ သတ္လုပ္လာမယ့္ လုပ္ရပ္ေတြအေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လက္မခံတဲ့အျပင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ေတာ့လည္းပဲ တိုင္းျပည္မွာ တကယ္ျဖစ္သင့္တဲ့ တကယ္လိုအပ္တဲ့ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေတြ ေပၚေပါက္လာေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းသြားမယ္လို႔ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ေမး- ေနာက္တခ်က္က အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္က စီအာပီပီ က႑ေပါ့ေနာ္။ ဦးေအးသာေအာင္တို႔ရဲ႕ စီအာပီပီဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ဟာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီလို႔ က်ေနာ္တို႔ နားလည္ ထားပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီဆိုတာ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္တရပ္ မေပၚေပါက္မခ်င္း အဲဒီလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ကိုယ္စား ေဆာင္ရြက္ဖို႔ဆိုၿပီး ေတာ့မွ ေၾကညာထားတဲ့အတြက္ အခု စစ္အစိုးရက သူ ေရြးေကာက္ပြဲ ၂၀၁၀ မွာလုပ္မယ္။ ေနာက္ မၾကာခင္ လႊတ္ေတာ္ ေခၚေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ စစ္အစိုးရ ေခၚမယ့္ လႊတ္ေတာ္ဟာ (၂) ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ စီအာပီပီရဲ႕ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ သြားၿပီးေတာ့ တိုက္ဆိုင္ေနမယ္ဆိုရင္ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စီအာပီပီဟာ ဆက္လက္ၿပီး တည္တံ့ေနဦးမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ စီအာပီပီရဲ႕ အနာဂတ္ကိုေရာ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ပါလဲ ခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ အေလးအနက္ထားၿပီး ေျပာခ်င္တာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အာဏာကို ရယူထားတဲ့ နအဖအစိုးရက က်င္းပခဲ့တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ တရားလည္း ၀င္ပါတယ္။ တရားမွ်မႈလည္းရွိၿပီးေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တစံုတရာ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ဘဲနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုတာဟာလည္း ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ သိကၡာလည္းက်တယ္။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္နဲ႔အတူ ေပၚေပါက္လာတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ ဆိုတာဟာလည္းပဲ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ဆႏၵနဲ႔ ေဖာ္ေဆာင္ ထားတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ တကယ့္ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္က ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါကို တစံုတခု အေကာက္အထည္မေဖာ္ဘဲနဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္ စီအာပီပီ အပါအ၀င္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔အတူ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္ကလည္းပဲ တစံုတခု အတိုင္းအတာအထိ ရွိေနလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။
ေမး- အဲဒီ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ တစံုတရာ အတိုင္းအတာထိ ရွိေနမယ္ဆိုတာ ဟာ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ လပိုင္းပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ ပါတီေတြ မွတ္ပံုတင္ေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီ မွတ္ပံုမတင္ခဲ့ရင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ တရား၀င္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္မႈကေန ေလ်ာ့က်ၿပီးေတာ့မွ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါတီ ဖ်က္သိမ္းခံရႏိုင္တယ္။ မွတ္ပံုတင္ လိုက္ျပန္ရင္လည္းပဲ အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အလိုလိုဖ်က္သိမ္း ၿပီးသား ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔၀င္တခ်ဳိ႕ကိုယ္တိုင္က ယူဆေနတဲ့ သေဘာလည္းရွိတယ္။ အတိုက္အခံတခ်ဳိ႕ကလည္း ယူဆပါတယ္။ ဦးေအးသာေအာင္ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒီေနရာမွာ တနည္းအားျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ အဖ်က္ခံရမယ္၊ မခံရဘူးဆိုတာကေတာ့ နအဖရဲ႕ ခြဲျခားသတ္မွတ္တဲ့ ဥပေဒေတြေပၚမွာ တည္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ တရား၀င္ပါတီ တရပ္ကို ဖ်က္ဖို႔ဆိုတာဟာ က်ေနာ္တို႔ အျမင္အရ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵမဲအေပၚမွာ တည္သလား။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ နအဖကျပဳလုပ္မယ့္ ဥပေဒေပၚမွာ တည္သလားဆိုတာကေတာ့ ဒီေန႔ နအဖက က်င့္သံုးေနတဲ့ ဥပေဒေတြရဲ႕ အေပၚကေနၿပီးေတာ့ က်င့္သံုးေနတဲ့အေပၚမွာ တနည္းအားျဖင့္ တည္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ အျမင္ကေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္နဲ႔အတူ တည္ရွိ လာတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီဆိုတာဟာ နအဖက ဖ်က္သိမ္းလိုက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဖ်က္သိမ္းသည္ျဖစ္ေစ တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေပၚမွာ ရွိေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တကယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးအရ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ရပ္တည္သြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္လို႔ ရတယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္ပါတယ္။
ေမး- ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းတခုက စီအာပီပီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စစ္အစုိးရဘက္က ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေတာ့မယ္။ ၿပီးရင္ ပထမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ေခၚမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ရက္ (၉၀) အၾကာမွာ ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ ေခၚမယ္လို႔ အတိအလင္း ေၾကညာထားတဲ့အတြက္ စီအာပီပီသည္ စင္ၿပိဳင္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္အျဖစ္ မရွိသင့္တဲ့အတြက္ စီအာပီပီကို ဖ်က္သိမ္းပါလို႔ စစ္အစိုးရက ေျပာလာမယ္ဆိုရင္ ဦးေအးသာေအာင္တို႔ဘက္က စီအာပီပီကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔ အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ထားပါသလားခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တေယာက္တည္းရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ ေျဖၾကားဖို႔ထက္ စီအာပီပီ အဖြဲ႔၀င္ အားလံုး ဆံုၿပီးေတာ့မွ အစည္းအေ၀းတရပ္ကေနေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမ်ားစုအေနနဲ႔ေသာ္ လည္းေကာင္း ဆံုးျဖတ္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စီအာပီပီဆိုတာကလည္း ပါတီတခု၊ အဖြဲ႔အစည္းတခုအေနနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းျခင္းထက္ တနည္းအားျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားက တူညီတဲ့ ဘံုလုပ္ငန္းစဥ္တခုကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ေကာ္မတီ တရပ္အေနနဲ႔ ဖြဲ႔ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ေျဖ- ဟုတ္ကဲ့… က်ေနာ့္အျမင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္... ဒီလို လုပ္လာလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ႀကိဳတင္ၿပီး ေတာ့ ၾကားထားတာေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ဘယ္ႏွလအလို ဘယ္ႏွလပဲ ရွိတယ္ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က အခု ၿပီးခဲ့တဲ့ referendum အပါအ၀င္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို က်ေနာ္တို႔က စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ဒီ Road map အပါအ၀င္ အဆင့္ဆင့္ေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြဟာ တကယ့္ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြလို႔လည္း မျမင္သလို ဒီလို လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္းပဲ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္မွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈကို ရလိမ့္ မယ္လို႔လည္း မယံုၾကည္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တကယ့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားဖို႔ လိုသလို၊ တိုင္းရင္းသားေတြအပါအ၀င္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရးကို တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ နအဖ အပါအ၀င္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာကေနတဆင့္ အမ်ဳိးသားလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ၿပီးေတာ့ သြားမွသာလွ်င္ အနာဂတ္မွာ တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ ဒီႏိုင္ငံမွာရွိၾကတဲ့ အမ်ား ျပည္သူအတြက္ပါ အက်ဳိးရွိလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္လို႔ပါ။
ေမး- ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ဦးေအးသာေအာင္ေျပာသလို မူအားျဖင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးေရးဟာ ျငင္းပယ္စရာ မရွိတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ စစ္အစိုးရဘက္က လိုက္ေလ်ာလာမယ္ ဆိုရင္ေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္… စစ္အစိုးရဘက္က ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လံုး၀ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူး၊ ေဆြးေႏြးစရာအေၾကာင္း မရွိဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုလည္း သူက အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ တရား၀င္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္ကလည္း နာဂစ္မုန္တိုင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ကာလမွာပဲ ဇြတ္ေရာ၊ အဓမၼေရာ စစ္အစိုးရဘက္ကေနၿပီးေတာ့မွ သူတို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူထုဆႏၵခံယူပြဲကို လုပ္တယ္။ တရားမွ်တသည္ျဖစ္ေစ၊ မမွ်တ သည္ျဖစ္ေစ၊ သူတို႔ေအာင္ျမင္သြားၿပီ၊ အတည္ျဖစ္သြားၿပီဆိုတဲ့အေၾကာင္းလည္း ေၾကညာထားၿပီး ျဖစ္တယ္။ မၾကာခင္ (၄-၅) လ အလိုမွာလည္းပဲ ပါတီေတြ မွတ္ပံုတင္ရေတာ့မယ္လို႔ ဆိုတဲ့အတြက္ အေျခအေနဟာ ကိုယ္ေတာင္းဆိုထားတဲ့ အေျခအေန၊ မိမိမယံုၾကည္ဘူးဆိုတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမွာ သူခ်ေပးတဲ့ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေရြးခ်ယ္စရာဟာ (အထူးသျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီေပါ့) ဆရာဦးေအးသာေအာင္တို႔ ဘက္ကေန ျပန္ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ၊ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က ျပန္ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ အန္အယ္လ္ ဒီဟာ ေရြးခ်ယ္ဖို႔ အခ်ိန္ (၅) လ (၆) လပဲ က်န္ေတာ့တဲ့အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ကံၾကမၼာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္သင့္တယ္လို႔ ဦးေအးသာေအာင္ ယူဆပါသလဲ ခင္ဗ်။
ေျဖ- အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ကံၾကမၼာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီမွာ တာ၀န္ရွိတဲ့ CEC အပါ အ၀င္ ပါတီ၀င္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ ဒါ သူတို႔တာ၀န္ပဲလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နအဖက တဖက္သတ္လုပ္ရပ္ေတြဟာ ေတာက္ေလွ်ာက္ေပါ့ေနာ္။ လုပ္လာခဲ့တာေတြဟာ အခ်ိန္အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ေစ၊ လုပ္ရပ္အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တဖက္သတ္ လုပ္ခဲ့တာေတြဟာ ေတာက္ေလွ်ာက္ပါပဲ။ ခုလည္းပဲ referendum အပါအ၀င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာလည္း တဖက္သတ္လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တဖက္သတ္လုပ္ရပ္ မွန္ သမွ်ကို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အရင့္အရင္ကလည္း ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလို တဖက္သတ္ လုပ္သမွ်ကို ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက လုပ္ေနၾကမွာလား။ လိုက္ေနၾကမွာလား။ တကယ္တိုင္းျပည္မွာ လိုအပ္တဲ့၊ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြကိုေကာ ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္ နဲ႔ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔၊ ႀကိဳးစားဖို႔ မလိုဘူးလားလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုေရာ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကိုေရာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ နအဖဘက္က ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ တဖက္ သတ္လုပ္လာမယ့္ လုပ္ရပ္ေတြအေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လက္မခံတဲ့အျပင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ေတာ့လည္းပဲ တိုင္းျပည္မွာ တကယ္ျဖစ္သင့္တဲ့ တကယ္လိုအပ္တဲ့ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေတြ ေပၚေပါက္လာေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းသြားမယ္လို႔ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ေမး- ေနာက္တခ်က္က အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္က စီအာပီပီ က႑ေပါ့ေနာ္။ ဦးေအးသာေအာင္တို႔ရဲ႕ စီအာပီပီဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ဟာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီလို႔ က်ေနာ္တို႔ နားလည္ ထားပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီဆိုတာ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္တရပ္ မေပၚေပါက္မခ်င္း အဲဒီလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ကိုယ္စား ေဆာင္ရြက္ဖို႔ဆိုၿပီး ေတာ့မွ ေၾကညာထားတဲ့အတြက္ အခု စစ္အစိုးရက သူ ေရြးေကာက္ပြဲ ၂၀၁၀ မွာလုပ္မယ္။ ေနာက္ မၾကာခင္ လႊတ္ေတာ္ ေခၚေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ စစ္အစိုးရ ေခၚမယ့္ လႊတ္ေတာ္ဟာ (၂) ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ စီအာပီပီရဲ႕ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ သြားၿပီးေတာ့ တိုက္ဆိုင္ေနမယ္ဆိုရင္ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စီအာပီပီဟာ ဆက္လက္ၿပီး တည္တံ့ေနဦးမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ စီအာပီပီရဲ႕ အနာဂတ္ကိုေရာ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ပါလဲ ခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ အေလးအနက္ထားၿပီး ေျပာခ်င္တာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အာဏာကို ရယူထားတဲ့ နအဖအစိုးရက က်င္းပခဲ့တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ တရားလည္း ၀င္ပါတယ္။ တရားမွ်မႈလည္းရွိၿပီးေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တစံုတရာ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ဘဲနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုတာဟာလည္း ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ သိကၡာလည္းက်တယ္။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္နဲ႔အတူ ေပၚေပါက္လာတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ ဆိုတာဟာလည္းပဲ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ဆႏၵနဲ႔ ေဖာ္ေဆာင္ ထားတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ တကယ့္ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္က ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါကို တစံုတခု အေကာက္အထည္မေဖာ္ဘဲနဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္ စီအာပီပီ အပါအ၀င္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔အတူ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္ကလည္းပဲ တစံုတခု အတိုင္းအတာအထိ ရွိေနလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။
ေမး- အဲဒီ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ တစံုတရာ အတိုင္းအတာထိ ရွိေနမယ္ဆိုတာ ဟာ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ လပိုင္းပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ ပါတီေတြ မွတ္ပံုတင္ေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီ မွတ္ပံုမတင္ခဲ့ရင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ တရား၀င္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္မႈကေန ေလ်ာ့က်ၿပီးေတာ့မွ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါတီ ဖ်က္သိမ္းခံရႏိုင္တယ္။ မွတ္ပံုတင္ လိုက္ျပန္ရင္လည္းပဲ အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အလိုလိုဖ်က္သိမ္း ၿပီးသား ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔၀င္တခ်ဳိ႕ကိုယ္တိုင္က ယူဆေနတဲ့ သေဘာလည္းရွိတယ္။ အတိုက္အခံတခ်ဳိ႕ကလည္း ယူဆပါတယ္။ ဦးေအးသာေအာင္ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒီေနရာမွာ တနည္းအားျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ အဖ်က္ခံရမယ္၊ မခံရဘူးဆိုတာကေတာ့ နအဖရဲ႕ ခြဲျခားသတ္မွတ္တဲ့ ဥပေဒေတြေပၚမွာ တည္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ တရား၀င္ပါတီ တရပ္ကို ဖ်က္ဖို႔ဆိုတာဟာ က်ေနာ္တို႔ အျမင္အရ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵမဲအေပၚမွာ တည္သလား။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ နအဖကျပဳလုပ္မယ့္ ဥပေဒေပၚမွာ တည္သလားဆိုတာကေတာ့ ဒီေန႔ နအဖက က်င့္သံုးေနတဲ့ ဥပေဒေတြရဲ႕ အေပၚကေနၿပီးေတာ့ က်င့္သံုးေနတဲ့အေပၚမွာ တနည္းအားျဖင့္ တည္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ အျမင္ကေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္နဲ႔အတူ တည္ရွိ လာတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီဆိုတာဟာ နအဖက ဖ်က္သိမ္းလိုက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဖ်က္သိမ္းသည္ျဖစ္ေစ တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေပၚမွာ ရွိေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တကယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးအရ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ရပ္တည္သြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္လို႔ ရတယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္ပါတယ္။
ေမး- ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းတခုက စီအာပီပီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စစ္အစုိးရဘက္က ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေတာ့မယ္။ ၿပီးရင္ ပထမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ေခၚမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ရက္ (၉၀) အၾကာမွာ ပထမအႀကိမ္လႊတ္ေတာ္ ေခၚမယ္လို႔ အတိအလင္း ေၾကညာထားတဲ့အတြက္ စီအာပီပီသည္ စင္ၿပိဳင္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္အျဖစ္ မရွိသင့္တဲ့အတြက္ စီအာပီပီကို ဖ်က္သိမ္းပါလို႔ စစ္အစိုးရက ေျပာလာမယ္ဆိုရင္ ဦးေအးသာေအာင္တို႔ဘက္က စီအာပီပီကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔ အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ထားပါသလားခင္ဗ်။
ေျဖ- ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တေယာက္တည္းရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ ေျဖၾကားဖို႔ထက္ စီအာပီပီ အဖြဲ႔၀င္ အားလံုး ဆံုၿပီးေတာ့မွ အစည္းအေ၀းတရပ္ကေနေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမ်ားစုအေနနဲ႔ေသာ္ လည္းေကာင္း ဆံုးျဖတ္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စီအာပီပီဆိုတာကလည္း ပါတီတခု၊ အဖြဲ႔အစည္းတခုအေနနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းျခင္းထက္ တနည္းအားျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားက တူညီတဲ့ ဘံုလုပ္ငန္းစဥ္တခုကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ေကာ္မတီ တရပ္အေနနဲ႔ ဖြဲ႔ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာလိုပါတယ္။
7.08.2008
Nargis follow up News
ယူနီဆက္ေထာက္ပံ့ေနသည့္ မုန္တုိင္းသင့္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္း (၁,၅၀၀) ပ်က္စီး
NEJ/ ၈ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားသည့္ ေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ဧရာ၀တီတုိင္း (၇) ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ရန္ကုန္တုိင္း (၁၀) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ စုစုေပါင္း (၁,၄၃၅) ေက်ာင္းရွိသည္ဟု ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား ရန္ပံုေငြအဖဲြ႕ (ယူနီဆက္) က ဇူလုိင္ (၇) ရက္ေန႔စဲြျဖင့္ ထုတ္ျပန္လုိက္သည္။
အဆုိပါၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ပ်က္စီးသည့္ ေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ယူနီဆက္အဖဲြ႕မွ ေထာက္ပံ့ေနသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ေက်ာင္းအပ်က္အစီး စာရင္းျဖစ္သည္။
ယူနီဆက္ ေထာက္ပံ့ေနသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ပ်က္စီးေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ဧရာ၀တီတုိင္း (၇) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ (၁,၂၀၈) ေက်ာင္းရွိၿပီး ရန္ကုန္တုိင္း (၁၀) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ (၂၂၇) ေက်ာင္းရွိသည္။ ဧရာ၀တီတုိင္းတြင္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္မွာ (၂၉၂) ေက်ာင္း ပ်က္စီးသြားၿပီး ေက်ာင္းအမ်ားဆံုး ပ်က္စီးသည့္ ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္မွာ ေက်ာင္းအမ်ားဆံုး ပ်က္သည့္ ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္သည္။
ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း (၃) လ စပါး မစိုက္သည့္ လယ္သမားမ်ားကို လယ္ေျမသိမ္းမည္ဟု စစ္အစိုးရက ၿခိမ္းေျခာက္
NEJ/ ၈ ဇူလုိင္ ၂၀၀၈
ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရိွ လယ္သမားမ်ား စိုက္ပ်ဳိးရန္ စပါးကို နအဖ က သတ္မွတ္စိုက္ခိုင္းေနၿပီး စိုက္ခိုင္းေသာ စပါးမ်ိဳး မစိုက္ပါက လယ္ယာေျမမ်ားကို သိမ္းမည္ဟု ေျပာေၾကာင္း ဒလၿမိဳ႕နယ္မွ လယ္သမားတဦးက ေျပာသည္။
ဒလၿမိဳ႕နယ္ သေျပကုန္းရြာမွ လယ္သမားတဦးက “ကားလမ္း၀ဲယာရွိတဲ့ လယ္ေျမေတြမွာ သူတုိ႔ စုိက္ခုိင္းတဲ့ စပါးမ်ဳိး ဆင္းသြယ္လတ္ဆုိတာကုိ မစုိက္ရင္ လယ္ကုိ သိမ္းမယ္လုိ႔ ေျပာထားတယ္။ ဒီအတြက္ သိမ္းမွာေၾကာက္လုိ႔ စုိက္ရတယ္။ အဲဒီစပါးက တဧကကုိ (၂) တင္းမ်ဳိး သုံးရတယ္။ (၁) တင္းကုိ (၅,၀၀၀) က်ပ္ ကေန (၈,၀၀၀) က်ပ္ ေစ်းထိ ရယက က ေရာင္းေပးတယ္။ အခု ဆုိရင္ မ်ဳိးစပါး (၁) တင္းကုိ (၁၀,၀၀၀) က်ပ္ ျဖစ္ေနၿပီ” ဟု ေျပာသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မ်ဳိးစပါးမ်ား ေရစိုသြားသည့္ လယ္သမားအမ်ားစုသည္ ယခုကဲ့သို႔ နအဖက မ်ဳိးစပါး ေရာင္းခ်ေပးေနေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္သည္ ပ်ဳိးစိုက္ခ်ိန္ ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည့္အတြက္ မ်ဳိးခ်ခ်ိန္ မရိွေတာ့ဟု လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရက ယခု ေရာင္းခ်ေပးေနသည့္ မျဖစ္မေန စုိက္ရမည့္ ဆင္းသြယ္လတ္ စပါးမ်ဳိးမွာ (၃) လျဖင့္ ရိတ္သိမ္းႏုိင္ေသာ သက္ႏုစပါးမ်ဳိးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပုံမွန္စုိက္ပ်ဳိးေနက် စပါးမ်ဳိးမ်ားကဲ့သုိ႔ အထြက္ႏႈန္း မေကာင္းေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ လယ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ လယ္သိမ္းခံရမည္ေၾကာက္၍ စုိက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စုံစမ္းသိရသည္။
“ဒီေဒသမွာ စုိက္တဲ့စပါးမ်ဳိးက ေတာင္ပ်ံ၊ ေဘးက်ားစပါးမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီစပါးက ရိတ္သိမ္းႏုိင္ဖုိ႔ (၅) လေလာက္ၾကာတယ္။ (၁) ဧကကုိ တင္း (၆၀) ေက်ာ္ ထြက္တယ္။ ဆင္းသြယ္လတ္က (၃) လ ေလာက္မွာ ရိတ္သိမ္းႏုိင္တယ္။ (၁) ဧကကုိ တင္း (၂၀) ေလာက္ပဲ ထြက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ စပါးမ်ဳိး ဆန္ကို ခ်က္စားၾကည့္၊ အရသာက လုံး၀ကြာတယ္။ အစုိးရက (၃) လနဲ႔ စပါးသီးေပၚတာ ကုိပဲ ျမင္တယ္။ အထြက္ႏႈန္းနဲ႔ အရည္အေသြးကို မျမင္ဘူး။ သိတဲ့သူေတြကလည္း မတင္ျပရဲၾက ဘူး။ ေျပာရင္ ေျပာတဲ့အတုိင္းပဲ ေခါင္းညိတ္ၾကတယ္။ လယ္သမားေတြက နစ္နာတာပဲ အဖတ္ တင္တယ္” ဟု အဆိုပါ သေျပကုန္းရြာမွ လယ္သမားက ေျပာသည္။
လယ္ဧက (၃၀) ခန္႔ရိွသည့္ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္ လယ္စုိက္ေက်းရြာမွ လယ္သမားတဦးကမူ ရယက မွေရာင္းသည့္ (၃) လစပါးမ်ဳိးကို ကားလမ္း ၀ဲယာရိွ လယ္ကြက္မ်ားတြင္ စုိက္ရန္ ၀ယ္ထားေသာ္ လည္း က်န္သည့္လယ္ကြက္မ်ားတြင္ ၀မ္းစာစပါးကို ျပန္စိုက္မည္ဟု ေျပာသည္။
၎က “မုန္တုိင္းတုိက္ေတာ့ စပါးအားလုံး ေရစုိကုန္တယ္ သုံးလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ ေတာ့ စားဖုိ႔ထားတဲ့ စပါးက်ီက ေရမစုိဘဲ ဖုံးဖိထားလုိ႔ က်န္လုိက္တဲ့ ၀မ္းစာစပါးကုိ မ်ဳိးျပန္လုပ္ၿပီး စုိက္ထားတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဗ်ာ၊ ရွိတဲ့မ်ဳိးကုိ စုိက္ရတာပဲ။ သူတုိ႔ေရာင္းေပးတဲ့ (၃) လစပါးထက္ သာတယ္ဗ်” ဟု ေျပာသည္။
တြံေတးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ လယ္သမားမ်ားကမူ “အစုိးရ ေရာင္းေပးတဲ့ မ်ဳိးစပါးက (၃) လစပါး၊ အခ်ိန္တုိတုိနဲ႔ စပါးျမန္ျမန္ ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ မုိးရာသီမကုန္ခင္ မွည့္တာဆုိေတာ့ စပါးရိတ္သိမ္းရ ခက္တယ္။ တလင္းလည္းမရွိ၊ တာလမ္းမေပၚ တင္ၿပီး စပါးေတြကုိ ေႁခြလွည့္ျပန္ေတာ့ ဟုိလူ ကေအာ္၊ ဒီလူက ေငါက္နဲ႔” ဟု ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရ ေရာင္းသည့္ (၃) လ စပါးမ်ဳိးမွာ ျပန္ေရာင္းပါက တင္း (၁၀၀) လွ်င္ ပုံမွန္ေစ်း (၄) သိန္းခန္႔ရွိၿပီး ေဒသခံမ်ား စုိက္ေလ့ရွိေသာ စပါးမွာ ပုံမွန္ေစ်း တင္း (၁၀၀) လွ်င္ (၆) သိန္းေက်ာ္ ေရာင္းရေၾကာင္း လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ယခုႏွစ္ စပါး ပုိမိုထြက္ရွိရန္ နအဖက စီမံခ်က္ခ်ကာ တတုိင္းလုံးတြင္ ေႏြစပါး၊ မ်ဳိးစပါး စုိက္ပ်ဳိးဧက (၁၄) သိန္းခန္႔ကုိ စုိက္ပ်ဳိးကာ တင္းေပါင္း သိန္း (၁,၀၀၀) ထြက္ရန္ ေမွ်ာ္မွန္း ထားေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ စပါးထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်သူမ်ားအသင္း၏ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ယခင္ႏွစ္မ်ားက စုစုေပါင္းဧက (၁၃) သိန္းခန္႔ စပါးစုိက္ပ်ဳိးခဲ့ေသာ္လည္း ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ျပည္သူမ်ားအတြက္ ဆန္လုံေလာက္မႈမရွိ၍ ဧရာ၀တီတုိင္းမွ ေန႔စဥ္ ဆန္အိတ္ေရ (၄) ေသာင္းခန္႔ တင္ပို႔ခဲ့ရသည္၊ ယခုႏွစ္တြင္ ဧက (၁) သိန္း ပုိ၍ ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ တုိးခ်ဲ႕စုိက္ပ်ဳိး မည္ဆုိေသာ္လည္း နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား မ်ဳိးစပါးဆုံး႐ႈံးခဲ့ေၾကာင္း သိရ သည္။ ။
နာဂစ္မုန္တုိင္းအၿပီး အခ်က္အလက္မွတ္တမ္းမ်ားၾကည့္ရွူရန္
http://www.khitpyaing.org/nargis/data.php
NEJ/ ၈ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈
နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားသည့္ ေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ဧရာ၀တီတုိင္း (၇) ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ရန္ကုန္တုိင္း (၁၀) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ စုစုေပါင္း (၁,၄၃၅) ေက်ာင္းရွိသည္ဟု ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား ရန္ပံုေငြအဖဲြ႕ (ယူနီဆက္) က ဇူလုိင္ (၇) ရက္ေန႔စဲြျဖင့္ ထုတ္ျပန္လုိက္သည္။
အဆုိပါၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ပ်က္စီးသည့္ ေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ယူနီဆက္အဖဲြ႕မွ ေထာက္ပံ့ေနသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ေက်ာင္းအပ်က္အစီး စာရင္းျဖစ္သည္။
ယူနီဆက္ ေထာက္ပံ့ေနသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ပ်က္စီးေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ ဧရာ၀တီတုိင္း (၇) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ (၁,၂၀၈) ေက်ာင္းရွိၿပီး ရန္ကုန္တုိင္း (၁၀) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ (၂၂၇) ေက်ာင္းရွိသည္။ ဧရာ၀တီတုိင္းတြင္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္မွာ (၂၉၂) ေက်ာင္း ပ်က္စီးသြားၿပီး ေက်ာင္းအမ်ားဆံုး ပ်က္စီးသည့္ ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္မွာ ေက်ာင္းအမ်ားဆံုး ပ်က္သည့္ ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္သည္။
ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း (၃) လ စပါး မစိုက္သည့္ လယ္သမားမ်ားကို လယ္ေျမသိမ္းမည္ဟု စစ္အစိုးရက ၿခိမ္းေျခာက္
NEJ/ ၈ ဇူလုိင္ ၂၀၀၈
ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရိွ လယ္သမားမ်ား စိုက္ပ်ဳိးရန္ စပါးကို နအဖ က သတ္မွတ္စိုက္ခိုင္းေနၿပီး စိုက္ခိုင္းေသာ စပါးမ်ိဳး မစိုက္ပါက လယ္ယာေျမမ်ားကို သိမ္းမည္ဟု ေျပာေၾကာင္း ဒလၿမိဳ႕နယ္မွ လယ္သမားတဦးက ေျပာသည္။
ဒလၿမိဳ႕နယ္ သေျပကုန္းရြာမွ လယ္သမားတဦးက “ကားလမ္း၀ဲယာရွိတဲ့ လယ္ေျမေတြမွာ သူတုိ႔ စုိက္ခုိင္းတဲ့ စပါးမ်ဳိး ဆင္းသြယ္လတ္ဆုိတာကုိ မစုိက္ရင္ လယ္ကုိ သိမ္းမယ္လုိ႔ ေျပာထားတယ္။ ဒီအတြက္ သိမ္းမွာေၾကာက္လုိ႔ စုိက္ရတယ္။ အဲဒီစပါးက တဧကကုိ (၂) တင္းမ်ဳိး သုံးရတယ္။ (၁) တင္းကုိ (၅,၀၀၀) က်ပ္ ကေန (၈,၀၀၀) က်ပ္ ေစ်းထိ ရယက က ေရာင္းေပးတယ္။ အခု ဆုိရင္ မ်ဳိးစပါး (၁) တင္းကုိ (၁၀,၀၀၀) က်ပ္ ျဖစ္ေနၿပီ” ဟု ေျပာသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မ်ဳိးစပါးမ်ား ေရစိုသြားသည့္ လယ္သမားအမ်ားစုသည္ ယခုကဲ့သို႔ နအဖက မ်ဳိးစပါး ေရာင္းခ်ေပးေနေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္သည္ ပ်ဳိးစိုက္ခ်ိန္ ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည့္အတြက္ မ်ဳိးခ်ခ်ိန္ မရိွေတာ့ဟု လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရက ယခု ေရာင္းခ်ေပးေနသည့္ မျဖစ္မေန စုိက္ရမည့္ ဆင္းသြယ္လတ္ စပါးမ်ဳိးမွာ (၃) လျဖင့္ ရိတ္သိမ္းႏုိင္ေသာ သက္ႏုစပါးမ်ဳိးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပုံမွန္စုိက္ပ်ဳိးေနက် စပါးမ်ဳိးမ်ားကဲ့သုိ႔ အထြက္ႏႈန္း မေကာင္းေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ လယ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ လယ္သိမ္းခံရမည္ေၾကာက္၍ စုိက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စုံစမ္းသိရသည္။
“ဒီေဒသမွာ စုိက္တဲ့စပါးမ်ဳိးက ေတာင္ပ်ံ၊ ေဘးက်ားစပါးမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီစပါးက ရိတ္သိမ္းႏုိင္ဖုိ႔ (၅) လေလာက္ၾကာတယ္။ (၁) ဧကကုိ တင္း (၆၀) ေက်ာ္ ထြက္တယ္။ ဆင္းသြယ္လတ္က (၃) လ ေလာက္မွာ ရိတ္သိမ္းႏုိင္တယ္။ (၁) ဧကကုိ တင္း (၂၀) ေလာက္ပဲ ထြက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ စပါးမ်ဳိး ဆန္ကို ခ်က္စားၾကည့္၊ အရသာက လုံး၀ကြာတယ္။ အစုိးရက (၃) လနဲ႔ စပါးသီးေပၚတာ ကုိပဲ ျမင္တယ္။ အထြက္ႏႈန္းနဲ႔ အရည္အေသြးကို မျမင္ဘူး။ သိတဲ့သူေတြကလည္း မတင္ျပရဲၾက ဘူး။ ေျပာရင္ ေျပာတဲ့အတုိင္းပဲ ေခါင္းညိတ္ၾကတယ္။ လယ္သမားေတြက နစ္နာတာပဲ အဖတ္ တင္တယ္” ဟု အဆိုပါ သေျပကုန္းရြာမွ လယ္သမားက ေျပာသည္။
လယ္ဧက (၃၀) ခန္႔ရိွသည့္ ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္ လယ္စုိက္ေက်းရြာမွ လယ္သမားတဦးကမူ ရယက မွေရာင္းသည့္ (၃) လစပါးမ်ဳိးကို ကားလမ္း ၀ဲယာရိွ လယ္ကြက္မ်ားတြင္ စုိက္ရန္ ၀ယ္ထားေသာ္ လည္း က်န္သည့္လယ္ကြက္မ်ားတြင္ ၀မ္းစာစပါးကို ျပန္စိုက္မည္ဟု ေျပာသည္။
၎က “မုန္တုိင္းတုိက္ေတာ့ စပါးအားလုံး ေရစုိကုန္တယ္ သုံးလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ ေတာ့ စားဖုိ႔ထားတဲ့ စပါးက်ီက ေရမစုိဘဲ ဖုံးဖိထားလုိ႔ က်န္လုိက္တဲ့ ၀မ္းစာစပါးကုိ မ်ဳိးျပန္လုပ္ၿပီး စုိက္ထားတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဗ်ာ၊ ရွိတဲ့မ်ဳိးကုိ စုိက္ရတာပဲ။ သူတုိ႔ေရာင္းေပးတဲ့ (၃) လစပါးထက္ သာတယ္ဗ်” ဟု ေျပာသည္။
တြံေတးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ လယ္သမားမ်ားကမူ “အစုိးရ ေရာင္းေပးတဲ့ မ်ဳိးစပါးက (၃) လစပါး၊ အခ်ိန္တုိတုိနဲ႔ စပါးျမန္ျမန္ ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ မုိးရာသီမကုန္ခင္ မွည့္တာဆုိေတာ့ စပါးရိတ္သိမ္းရ ခက္တယ္။ တလင္းလည္းမရွိ၊ တာလမ္းမေပၚ တင္ၿပီး စပါးေတြကုိ ေႁခြလွည့္ျပန္ေတာ့ ဟုိလူ ကေအာ္၊ ဒီလူက ေငါက္နဲ႔” ဟု ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရ ေရာင္းသည့္ (၃) လ စပါးမ်ဳိးမွာ ျပန္ေရာင္းပါက တင္း (၁၀၀) လွ်င္ ပုံမွန္ေစ်း (၄) သိန္းခန္႔ရွိၿပီး ေဒသခံမ်ား စုိက္ေလ့ရွိေသာ စပါးမွာ ပုံမွန္ေစ်း တင္း (၁၀၀) လွ်င္ (၆) သိန္းေက်ာ္ ေရာင္းရေၾကာင္း လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ယခုႏွစ္ စပါး ပုိမိုထြက္ရွိရန္ နအဖက စီမံခ်က္ခ်ကာ တတုိင္းလုံးတြင္ ေႏြစပါး၊ မ်ဳိးစပါး စုိက္ပ်ဳိးဧက (၁၄) သိန္းခန္႔ကုိ စုိက္ပ်ဳိးကာ တင္းေပါင္း သိန္း (၁,၀၀၀) ထြက္ရန္ ေမွ်ာ္မွန္း ထားေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ စပါးထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်သူမ်ားအသင္း၏ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ ယခင္ႏွစ္မ်ားက စုစုေပါင္းဧက (၁၃) သိန္းခန္႔ စပါးစုိက္ပ်ဳိးခဲ့ေသာ္လည္း ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ျပည္သူမ်ားအတြက္ ဆန္လုံေလာက္မႈမရွိ၍ ဧရာ၀တီတုိင္းမွ ေန႔စဥ္ ဆန္အိတ္ေရ (၄) ေသာင္းခန္႔ တင္ပို႔ခဲ့ရသည္၊ ယခုႏွစ္တြင္ ဧက (၁) သိန္း ပုိ၍ ရန္ကုန္တုိင္းတြင္ တုိးခ်ဲ႕စုိက္ပ်ဳိး မည္ဆုိေသာ္လည္း နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား မ်ဳိးစပါးဆုံး႐ႈံးခဲ့ေၾကာင္း သိရ သည္။ ။
နာဂစ္မုန္တုိင္းအၿပီး အခ်က္အလက္မွတ္တမ္းမ်ားၾကည့္ရွူရန္
http://www.khitpyaing.org/nargis/data.php
NLD Challenged to Contest 2010 Election
The Burmese opposition group, the National League for Democracy (NLD), was challenged by the military government on Sunday to form a political party to contest the 2010 national election and to forget the results of the “illegal” 1990 election.
An article, “Goodbye 1990 Election Results,” published in the state-backed New Light of Myanmar, said the landslide victory of the NLD in the 1990 general election is now “illegal,” because it “has been ditched by the entire people [sic] who are desirous of the emergence of a new, modern-developed democratic nation.”
“This being so, the NLD’d better join hands with the people and then stand for the 2010 election in line with the laws instead of longing for the result of the 1990 election,” the article said.
In the 1990 election, NLD candidates won 82 percent of the parliamentary seats, but the results were not honored by the military government which continued to retain power. Articles of a political nature that appear in the newspaper are considered to have the approval of the military government.
The government has officially said that 92.48 percent of people who cast ballots in the constitutional referendum held in May voted “yes” for the state-drafted constitution.
The NLD does not recognize the referendum results. Prior to the vote, voicing opposition to the referendum process or the draft constitution was declared illegal by the junta.
NLD party officials dismissed the article as junta-sanctioned propaganda.
Thein Nyunt, an NLD spokesperson who is also a lawyer, said, “Lawfully, the results of the 1990 election cannot vanish. Politically, it [the results] reflected the will of Burmese people. It insults the will of the people to say the result is illegal.”
“An election is meant to reflect the future of the country,” he said. “The authorities should have honored the election’s result.”
Aye Thar Aung, the chairman of the Arakan League for Democracy and secretary of the Committee Representing the People's Parliament (CRPP) “We can’t accept the ‘seven-step road map’ including the state constitution. We also don’t agree with the coming election or the formation of political parties.”
The CRPP was formed in September 1998 and includes the 1990-elected parliament members and ethnic leaders in Burma.
“The junta can hold the election by force,” he said, “but it will not really benefit the people.”
Aye Thar Aung said national reconciliation was needed between the government, opposition groups and ethnic groups before conducting a national election.
An article, “Goodbye 1990 Election Results,” published in the state-backed New Light of Myanmar, said the landslide victory of the NLD in the 1990 general election is now “illegal,” because it “has been ditched by the entire people [sic] who are desirous of the emergence of a new, modern-developed democratic nation.”
“This being so, the NLD’d better join hands with the people and then stand for the 2010 election in line with the laws instead of longing for the result of the 1990 election,” the article said.
In the 1990 election, NLD candidates won 82 percent of the parliamentary seats, but the results were not honored by the military government which continued to retain power. Articles of a political nature that appear in the newspaper are considered to have the approval of the military government.
The government has officially said that 92.48 percent of people who cast ballots in the constitutional referendum held in May voted “yes” for the state-drafted constitution.
The NLD does not recognize the referendum results. Prior to the vote, voicing opposition to the referendum process or the draft constitution was declared illegal by the junta.
NLD party officials dismissed the article as junta-sanctioned propaganda.
Thein Nyunt, an NLD spokesperson who is also a lawyer, said, “Lawfully, the results of the 1990 election cannot vanish. Politically, it [the results] reflected the will of Burmese people. It insults the will of the people to say the result is illegal.”
“An election is meant to reflect the future of the country,” he said. “The authorities should have honored the election’s result.”
Aye Thar Aung, the chairman of the Arakan League for Democracy and secretary of the Committee Representing the People's Parliament (CRPP) “We can’t accept the ‘seven-step road map’ including the state constitution. We also don’t agree with the coming election or the formation of political parties.”
The CRPP was formed in September 1998 and includes the 1990-elected parliament members and ethnic leaders in Burma.
“The junta can hold the election by force,” he said, “but it will not really benefit the people.”
Aye Thar Aung said national reconciliation was needed between the government, opposition groups and ethnic groups before conducting a national election.
7.07.2008
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႕ရန္ကုန္တြင္လံုၿခံဳေရးတင္းၾကပ္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢၿဖိဳဖ်က္မႈ ၄၆ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ
တနလၤာေန႔၊ ဂ်ဴလုိင္လ 07 2008 17:06 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တုိင္း ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ အာဏာပုိင္မ်ားမွ လံုျခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စြာ ခ်ထားသည္။ယေန႔ က်ေရာက္သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးေရွ့၊ ၿမ့ဳိနယ္ အမ်ားအျပားရွိ လမ္းဆံုလမ္းခြမ်ားႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ား အနီးတြင္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ခ်ထားသလို၊ စစ္သားမ်ားကလည္း ကင္းလွည့္ကာ လံုျခံဳေရး တင္းက်ပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ “လံုျခံဳေရးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထူျခားတာကေလ ရဲ မရွိဘူး။ စြမ္းအားရွင္ေတြပဲ ခ်ထားတယ္။ ႐ံုးေရွ့မွာ ၅ဝ၊ ၆ဝ ေလာက္ ရွိတယ္။ ထုိင္ၿပီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဒုိင္နာကား ၄ စီးေလာက္ ရွိတယ္။ ဆူးေလမွာကေတာ့ ၃ဝ၊ ၄ဝ ေလာက္ ရွိတယ္” ဟု အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္ ျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံတဦး ျဖစ္သူ ကုိႏုိင္ငံလင္းက ေျပာသည္။မဇၩိမ ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ကလည္း “မေန႔ညကတည္းက ရဲကားထဲမွာ စစ္သားေတြေကာ ကင္းလွည့္ေနတာကို ဒီေန႔ ထူးထူးျခားျခား လမ္းဆံုလမ္းခြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အရပ္ဝတ္ လံုျခံဳေရးနဲ႔ စြမ္းအားရွင္ ပံုစံမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ရတယ္။ အခုမနက္ လွည့္ၾကည့္တဲ့ အေနအထားအရ လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ 7 July ျဖစ္ေနေတာ့ေလ။ ဒီေန႔ ပုိၿပီး လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတဲ့ အေနအထားေပါ့” ဟု ေျပာသည္။ရန္ကုန္ၿမ့ဳိလယ္ရွိ ၿမ့ဳိေတာ္ခန္းမေရွ့တြင္လည္း ရဲမွဴးႀကီးတဦးက မာစဒါဂ်စ္ တစီး၊ လံုးထိန္းကား တစီး၊ စြမ္းအားရွင္ ၂ဝ ခန္႔ ခ်ထားသည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။ ကုကၠိဳင္းမီးပြိဳင့္၊ ေရႊဂံုတုိင္၊ ဆူးေလ၊ သကၤန္ကၽြန္း၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ လွည္းတန္း၊ ေတာင္ဥကၠလာပ၊ လမ္းမေတာ္၊ လသာ စသည့္ ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ ဝတ္စံုအျပည့္ျဖင့္ ရဲမ်ား၊ စစ္သားမ်ားႏွင့္ အရပ္ဝတ္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ထုိင္ေနေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ ေဒသခံတဦးက ေျပာဆိုသည္။ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဒဂံုတကၠသုုိလ္၊ တာဝ တကၠသုိလ္တုိ႔မွာ လံုျခံဳေရး ခ်ရန္အတြက္ ေဒါပံုၿမ့ဳိနယ္မွ စြမ္းအားရွင္ ၈ဝ ခန္႔ကုိ ၿမ့ဳိနယ္ မယကမွ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသည္ဟု သိရသည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက လြတ္လပ္စြာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပရာတြင္ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ အာဏာသိမ္း စစ္ေကာင္စီက လက္နက္ႏွင့္ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခဲြခဲ့သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ျဖစ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ကုိမ်ဳိးေတဇက “သူတုိ႔ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ဆူပူမႈေတြ လုပ္လာမယ္လုိ႔ အၿမဲတမ္း ေၾကာက္ေနၾကတာပဲေလ။ အခု ဗကသ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း ေက်ာင္းတုိင္းလုိ စာကပ္ေနတာေတြ ရွိေနတယ္ေလ” ဟု ေျပာသည္။ဗကသ က ယေန႔ ထုတ္ျပန္လုိက္သည့္ “စစ္ကၽြန္မခံ ဒုိ႔တြန္းလွန္ ... ခြပ္ေဒါင္းအလံ လႊင့္ၾကစုိ႔” ဟူသည့္ ေၾကညာခ်က္မ်ားကုိ ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဝိဇၨာသိပံၸ တကၠသိုလ္၊ ကြန္ျပဴတာ ေကာလိပ္၊ ဂ်ီတီစီ၊ အစိုးရနည္းပညာ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ လုိက္ကပ္ထားသည္ဟု သိရသည္။ေၾကညာခ်က္ထဲတြင္ အေျခအေနဆုိးမ်ားမွ အမွန္တကယ္ လြန္ေျမာက္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မည့္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အျငင္သာဆံုး နည္းလမ္းမွာ တခုတည္းသာ ရွိၿပီး မတရား ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အပါအဝင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးတုိ႔အား ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးကာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးနည္းလမ္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ေရးသားထားသည္။“ပညာေရးက ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္တယ္။ ပညာေရး လြတ္လပ္မွ ႏုိင္ငံေရး လြတ္လပ္မယ္ဆုိတဲ့ ပံုစံအတုိင္း ယူၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ့ လူအမ်ားကုိ ဖြင့္ဟခ်င္စိတ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ဆႏၵအမွန္အတုိင္း သင္ယူခြင့္ရေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔က ေရွ့ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနတာပါ” ဟု ကုိမ်ဳိးေတဇက ေျပာသည္။လက္နက္အားကုိး၊ လူမုိက္အားကုိးျဖင့္ တဖက္သတ္ အဓမၼ အႏုိင္က်င့္လုပ္ေဆာင္မႈ မွန္သမွ်သည္ လတ္တေလာတြင္ ျပႆနာမ်ား ေျပလည္သြားမည္ မဟုတ္ဘဲ ပုိမုိ ႐ႈပ္ေထြးေစသကဲ့သုိ႔ ေရရွည္တြင္လည္း အုံႂကြမႈမ်ားႏွင့္ ကပ္ေဘး ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ က်ေရာက္ကာ ႏုိင္ငံတခုလံုး ဆံုး႐ႈံး ပ်က္သုဥ္းမည့္ အေျခအေနသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ သြားေစလိမ့္မည္ဟု ဗကသ ေၾကညာခ်က္က ဆုိသည္။ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ့ႏွင့္ ဖက္ဆစ္ဝါဒ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈမ်ား၏ စု႐ံုးရာ လြတ္လပ္ေရးသမုိင္းဝင္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦႀကီးအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ စစ္ေကာင္စီက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၈ ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ဒိုင္းနမိုက္ျဖင့္ ၿဖိဳခဲြ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။
ေက်ာင္းသားသမဂၢၿဖိဳဖ်က္မႈ ၄၆ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ
07 July 2008
လြန္ခဲ့တဲ့ ၄၆ႏွစ္က ဒီလိုေန႔မွာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကေန သူတို႔ရဲ ႔ ေက်ာင္းသား အခြင့္အေရး ေတြရရွိေရး ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က အၾကမ္းဖက္ပစ္ခတ္ၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့လို႔ ေသဆံုးမႈေတြျဖစ္ခဲ့ ၿပီး ေနာက္တေန႔ မနက္ပိုင္းမွာေတာ့ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကပဲ ဗံုးခြဲဖ်က္စီးခဲ့တဲ့ အထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ကို Seven July, ဇူလိုင္ ၇ရက္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေန႔ အျဖစ္ လူသိမ်ားလာခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ စစ္တပ္နဲ႔ၾကားက မေျပလည္မႈေတြဟာလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကပဲ ပီပီ ျပင္ျပင္ စတင္လာခဲ့တယ္ လို႔ဆိုရမွာပါ။
ဒီကေန႔က်ေရာက္တဲ့ ၄၆ႏွစ္ေျမာက္ Seven July အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ပါတ္သက္ၿပီးျပည္ပေရာက္ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားၾကသူ ေတြကေတာ့ အထိမ္းအမွတ္အခန္းအနားေတြေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္တာေတြလုပ္ၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ခုက စစ္အာဏာသိမ္း အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို မလိုက္ေရာပဲ အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္မႈ ေတြနဲ႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့လို႔ သမိုင္းနဲ႔ ခ်ီၿပီး ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္နဲ႔ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အဆက္ဆက္ၾကားက ျပ ႆနာေတြဟာ အခုထိ ေက်လည္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ျဖတ္ ေထာင္ခ် အပစ္ေပးဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့တဲ့ သူေတြ တခ်ိဳ ႔ေရာ။ အပစ္က်ခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား တခ်ိဳ ႔နဲ႔ မိဘတခ်ိဳ႔လည္း ကြယ္လြန္ ခဲ့ၾကၿပီဆိုေပမယ့္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပဲ ဆက္ၿပီးွ ရွင္သန္ေနတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။ အခုဆိုရင္ပဲ စစ္အာဏာပိုင္ေတြ အဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြအေပၚ သတ္ျဖတ္။ အက်ဥ္းခ်ခဲ့မႈ ေတြဟာ ျပစ္မႈက်ဳး လြန္တာေတြပဲျဖစ္ၿပီး ဒီကိစၥေတြကိုလည္း အစိုးရ အဆက္ဆက္ ေဖၚထုတ္ စစ္ေဆးတာေတြ မလုပ္ခဲ့လို႔ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတ ကာတရားရံုးကို တိုင္ၾကား အေရးယူသြားဖို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ ႔ေနမ်ားေကာင္စီ BLC က ဇူလိုင္ ၇ရက္ေန႔ မွာတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ BLC အဖြဲ႔က ေရွ ႔ေနဦးမ်ိဳးကအခုလိုေျပာျပပါတယ္။
"စစ္အာဏာပိုင္ အဆက္ဆက္က ဒီလိုျပစ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တာေတြကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္ကြယ္ ျပဳထားမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ ပိုင္း သူတို႔ကို က်ဳးလြန္ပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့ လိုင္စင္ ေပးထားသလိုျဖစ္ေနမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြ ေရွ ႔ဆက္ မျဖစ္ရေအာင္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔က စစ္အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ႔လႈပ္ရွားမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ၿပီး အေရးယူသြားရင္ တစံုတရာ ျပည္သူလူထုဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြဟာ ကုစားမႈလည္း တစံုတရာ ရလာႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ ႔ လုပ္ရပ္ေတြဟာလည္း ရပ္တန္႔ သြားႏိုင္တယ္ခင္ဗ်။"
လက္ရွွိ အေျခအေနေတြမွာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ တရားရံုးကေနၿပီး အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အေျခအေနေတြဟာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိပါလဲခင္ဗ်။
"၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေနာက္ပုိင္းမွာ ျဖစ္တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔က လြယ္ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ တရားရံုးက လက္ခံတယ္ဆုိတဲ့ စီရင္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကို ေဖာ္ျပထားတာရွိပါတယ္။ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။ ဥပမာ အေရးအခင္းတခုမွာ သတ္ျဖတ္ပစ္တယ္။ စာရင္းဇယားမရဘူးခင္ဗ် အတိအက်။ အခုဇူလိုင္၇ရက္နဲ ႔ပါတ္သက္ၿပီး စာရင္းဇယားေတြနဲ႔ လုိက္တဲ့ အခါ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ စာရင္းဟာ ကိုေအာင္ထြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းထဲမွာ ေလးဆယ္ေလာက္ပဲေတြ႔တယ္။ ဒါထက္မကဘူး အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့စာရင္းေတြကို ျပည္သူေတြ၊ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြက လိုက္လံစုစည္းၿပီးေတာ့ တရားရံုးဆြဲ တင္လို႔ရႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ႕ေနမ်ား ေကာင္စီနဲ႔ Global justice ကုိ တင္တယ္ေပ့ါဗ်ာ။ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ရွိတယ္။ ဒီလုိပဲ တျခားျခား ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ တရားရံုးမွာတင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ BLCက ဦးေဆာင္ဦးရြက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ခင္ဗ်။"
ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ ႔ခ်ဳပ္ႏိုင္ငံျခားေရးရာ တာ၀န္ခံကိုမင္းႏိုင္ကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္ရွိေနသေရြ ႔ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိေနဦးမွာပဲလို႔ဆိုပါ တယ္။
" ၇ ဇူလုိင္ အေရးအခင္းကေန စလိုက္မယ္ဆုိရင္ ဒီေခတ္မွာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ရပ္တန္႔ခဲ့တာ မေတြ႔ပါဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ရပ္တန္႔သြားမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မယူဆဘူးခင္ဗ်။ ၆၂ကစမယ္ဆုိရင္ ၇၄၊ ၇၅၊ ၇၆လို သမုိင္းေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၈၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔တဲြတဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ေတာက္ေရွာက္ရွိခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသား သမဂၢေပၚေပါက္ဖုိ႔ဆုိရင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မရွိမွ ျဖစ္မယ္။ ဒီ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရွိေနသ၍ကေတာ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွိေနဦးမွာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။"
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီရဲ ႔ဥကၠဌ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္ကလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီးအခိုင္ အမာရွိလာတာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္လုပ္လုိ႔မရႏိုင္ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။
"ဇူလိုင္၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ဆုိတာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲျဖစ္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဗမာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ စၿပီး အေျခခ်ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေတြက ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ျဖစ္တယ္၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိတာကို အျမစ္ကလွန္ရမယ္ဆုိတာကို မီးေမာင္းထုိးျပလိုက္တဲ့ ပြဲလည္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဇူလိုင္ ၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ကို ယေန႔အခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ အဆက္ဆက္က ကိုင္ဆဲြတုန္းပဲျဖစ္တယ္။ စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈအထိ ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အၿပီးကို္င္ၿပီး ဆက္ႀကိဳးစားသြားဦးမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။"
လက္ရွိအေျခအေနေတြမွာလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြကို စစ္အစိုးရဘက္က မ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးဖိႏွိပ္ေန သလိုပဲ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဘက္ကလည္း အခြင့္အခါအလိုက္စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးေတြကို ေတာင္းဆိုေနၾကတုန္းပါ။ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာလည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကိုႏွစ္ရွည္ဖမ္းဆီးထားဆဲျဖစ္ သလို သူတို႔အားလံုးလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာကလည္းေတာင္းဆိုေနၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ ဇူလိုင္၇ ရက္ကစခဲ့ တဲ့ဇာတ္လမ္းဟာ ဒီကေန႔အထိ အဆံုးသတ္လို႔မရႏိုင္ေသးဘူးလို႔ပဲေျပာရမွာပါခင္ဗ်ား။
ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တုိင္း ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ အာဏာပုိင္မ်ားမွ လံုျခံဳေရးမ်ား တင္းက်ပ္စြာ ခ်ထားသည္။ယေန႔ က်ေရာက္သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးေရွ့၊ ၿမ့ဳိနယ္ အမ်ားအျပားရွိ လမ္းဆံုလမ္းခြမ်ားႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ား အနီးတြင္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ခ်ထားသလို၊ စစ္သားမ်ားကလည္း ကင္းလွည့္ကာ လံုျခံဳေရး တင္းက်ပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ “လံုျခံဳေရးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထူျခားတာကေလ ရဲ မရွိဘူး။ စြမ္းအားရွင္ေတြပဲ ခ်ထားတယ္။ ႐ံုးေရွ့မွာ ၅ဝ၊ ၆ဝ ေလာက္ ရွိတယ္။ ထုိင္ၿပီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဒုိင္နာကား ၄ စီးေလာက္ ရွိတယ္။ ဆူးေလမွာကေတာ့ ၃ဝ၊ ၄ဝ ေလာက္ ရွိတယ္” ဟု အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္ ျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံတဦး ျဖစ္သူ ကုိႏုိင္ငံလင္းက ေျပာသည္။မဇၩိမ ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ကလည္း “မေန႔ညကတည္းက ရဲကားထဲမွာ စစ္သားေတြေကာ ကင္းလွည့္ေနတာကို ဒီေန႔ ထူးထူးျခားျခား လမ္းဆံုလမ္းခြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အရပ္ဝတ္ လံုျခံဳေရးနဲ႔ စြမ္းအားရွင္ ပံုစံမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ရတယ္။ အခုမနက္ လွည့္ၾကည့္တဲ့ အေနအထားအရ လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ 7 July ျဖစ္ေနေတာ့ေလ။ ဒီေန႔ ပုိၿပီး လံုျခံဳေရးအင္အား ျဖန္႔ထားတဲ့ အေနအထားေပါ့” ဟု ေျပာသည္။ရန္ကုန္ၿမ့ဳိလယ္ရွိ ၿမ့ဳိေတာ္ခန္းမေရွ့တြင္လည္း ရဲမွဴးႀကီးတဦးက မာစဒါဂ်စ္ တစီး၊ လံုးထိန္းကား တစီး၊ စြမ္းအားရွင္ ၂ဝ ခန္႔ ခ်ထားသည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။ ကုကၠိဳင္းမီးပြိဳင့္၊ ေရႊဂံုတုိင္၊ ဆူးေလ၊ သကၤန္ကၽြန္း၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ လွည္းတန္း၊ ေတာင္ဥကၠလာပ၊ လမ္းမေတာ္၊ လသာ စသည့္ ၿမ့ဳိနယ္မ်ားတြင္ ဝတ္စံုအျပည့္ျဖင့္ ရဲမ်ား၊ စစ္သားမ်ားႏွင့္ အရပ္ဝတ္ စြမ္းအားရွင္မ်ား ထုိင္ေနေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ ေဒသခံတဦးက ေျပာဆိုသည္။ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဒဂံုတကၠသုုိလ္၊ တာဝ တကၠသုိလ္တုိ႔မွာ လံုျခံဳေရး ခ်ရန္အတြက္ ေဒါပံုၿမ့ဳိနယ္မွ စြမ္းအားရွင္ ၈ဝ ခန္႔ကုိ ၿမ့ဳိနယ္ မယကမွ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသည္ဟု သိရသည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက လြတ္လပ္စြာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပရာတြင္ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ အာဏာသိမ္း စစ္ေကာင္စီက လက္နက္ႏွင့္ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခဲြခဲ့သည့္ ၄၆ ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ျဖစ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ကုိမ်ဳိးေတဇက “သူတုိ႔ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ဆူပူမႈေတြ လုပ္လာမယ္လုိ႔ အၿမဲတမ္း ေၾကာက္ေနၾကတာပဲေလ။ အခု ဗကသ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း ေက်ာင္းတုိင္းလုိ စာကပ္ေနတာေတြ ရွိေနတယ္ေလ” ဟု ေျပာသည္။ဗကသ က ယေန႔ ထုတ္ျပန္လုိက္သည့္ “စစ္ကၽြန္မခံ ဒုိ႔တြန္းလွန္ ... ခြပ္ေဒါင္းအလံ လႊင့္ၾကစုိ႔” ဟူသည့္ ေၾကညာခ်က္မ်ားကုိ ရန္ကုန္တုိင္းရွိ ဝိဇၨာသိပံၸ တကၠသိုလ္၊ ကြန္ျပဴတာ ေကာလိပ္၊ ဂ်ီတီစီ၊ အစိုးရနည္းပညာ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ လုိက္ကပ္ထားသည္ဟု သိရသည္။ေၾကညာခ်က္ထဲတြင္ အေျခအေနဆုိးမ်ားမွ အမွန္တကယ္ လြန္ေျမာက္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မည့္ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အျငင္သာဆံုး နည္းလမ္းမွာ တခုတည္းသာ ရွိၿပီး မတရား ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အပါအဝင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးတုိ႔အား ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးကာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးနည္းလမ္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ေရးသားထားသည္။“ပညာေရးက ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္တယ္။ ပညာေရး လြတ္လပ္မွ ႏုိင္ငံေရး လြတ္လပ္မယ္ဆုိတဲ့ ပံုစံအတုိင္း ယူၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ့ လူအမ်ားကုိ ဖြင့္ဟခ်င္စိတ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ဆႏၵအမွန္အတုိင္း သင္ယူခြင့္ရေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔က ေရွ့ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနတာပါ” ဟု ကုိမ်ဳိးေတဇက ေျပာသည္။လက္နက္အားကုိး၊ လူမုိက္အားကုိးျဖင့္ တဖက္သတ္ အဓမၼ အႏုိင္က်င့္လုပ္ေဆာင္မႈ မွန္သမွ်သည္ လတ္တေလာတြင္ ျပႆနာမ်ား ေျပလည္သြားမည္ မဟုတ္ဘဲ ပုိမုိ ႐ႈပ္ေထြးေစသကဲ့သုိ႔ ေရရွည္တြင္လည္း အုံႂကြမႈမ်ားႏွင့္ ကပ္ေဘး ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ က်ေရာက္ကာ ႏုိင္ငံတခုလံုး ဆံုး႐ႈံး ပ်က္သုဥ္းမည့္ အေျခအေနသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ သြားေစလိမ့္မည္ဟု ဗကသ ေၾကညာခ်က္က ဆုိသည္။ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ့ႏွင့္ ဖက္ဆစ္ဝါဒ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈမ်ား၏ စု႐ံုးရာ လြတ္လပ္ေရးသမုိင္းဝင္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦႀကီးအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏ စစ္ေကာင္စီက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၈ ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ဒိုင္းနမိုက္ျဖင့္ ၿဖိဳခဲြ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။
ေက်ာင္းသားသမဂၢၿဖိဳဖ်က္မႈ ၄၆ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ
07 July 2008
လြန္ခဲ့တဲ့ ၄၆ႏွစ္က ဒီလိုေန႔မွာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကေန သူတို႔ရဲ ႔ ေက်ာင္းသား အခြင့္အေရး ေတြရရွိေရး ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က အၾကမ္းဖက္ပစ္ခတ္ၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့လို႔ ေသဆံုးမႈေတြျဖစ္ခဲ့ ၿပီး ေနာက္တေန႔ မနက္ပိုင္းမွာေတာ့ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကပဲ ဗံုးခြဲဖ်က္စီးခဲ့တဲ့ အထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ကို Seven July, ဇူလိုင္ ၇ရက္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေန႔ အျဖစ္ လူသိမ်ားလာခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ စစ္တပ္နဲ႔ၾကားက မေျပလည္မႈေတြဟာလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကပဲ ပီပီ ျပင္ျပင္ စတင္လာခဲ့တယ္ လို႔ဆိုရမွာပါ။
ဒီကေန႔က်ေရာက္တဲ့ ၄၆ႏွစ္ေျမာက္ Seven July အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ပါတ္သက္ၿပီးျပည္ပေရာက္ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားၾကသူ ေတြကေတာ့ အထိမ္းအမွတ္အခန္းအနားေတြေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္တာေတြလုပ္ၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ခုက စစ္အာဏာသိမ္း အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို မလိုက္ေရာပဲ အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္မႈ ေတြနဲ႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့လို႔ သမိုင္းနဲ႔ ခ်ီၿပီး ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္နဲ႔ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အဆက္ဆက္ၾကားက ျပ ႆနာေတြဟာ အခုထိ ေက်လည္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ျဖတ္ ေထာင္ခ် အပစ္ေပးဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့တဲ့ သူေတြ တခ်ိဳ ႔ေရာ။ အပစ္က်ခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား တခ်ိဳ ႔နဲ႔ မိဘတခ်ိဳ႔လည္း ကြယ္လြန္ ခဲ့ၾကၿပီဆိုေပမယ့္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပဲ ဆက္ၿပီးွ ရွင္သန္ေနတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။ အခုဆိုရင္ပဲ စစ္အာဏာပိုင္ေတြ အဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြအေပၚ သတ္ျဖတ္။ အက်ဥ္းခ်ခဲ့မႈ ေတြဟာ ျပစ္မႈက်ဳး လြန္တာေတြပဲျဖစ္ၿပီး ဒီကိစၥေတြကိုလည္း အစိုးရ အဆက္ဆက္ ေဖၚထုတ္ စစ္ေဆးတာေတြ မလုပ္ခဲ့လို႔ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတ ကာတရားရံုးကို တိုင္ၾကား အေရးယူသြားဖို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ ႔ေနမ်ားေကာင္စီ BLC က ဇူလိုင္ ၇ရက္ေန႔ မွာတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ BLC အဖြဲ႔က ေရွ ႔ေနဦးမ်ိဳးကအခုလိုေျပာျပပါတယ္။
"စစ္အာဏာပိုင္ အဆက္ဆက္က ဒီလိုျပစ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တာေတြကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္ကြယ္ ျပဳထားမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ ပိုင္း သူတို႔ကို က်ဳးလြန္ပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့ လိုင္စင္ ေပးထားသလိုျဖစ္ေနမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြ ေရွ ႔ဆက္ မျဖစ္ရေအာင္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔က စစ္အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ႔လႈပ္ရွားမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ၿပီး အေရးယူသြားရင္ တစံုတရာ ျပည္သူလူထုဘက္က နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြဟာ ကုစားမႈလည္း တစံုတရာ ရလာႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ ႔ လုပ္ရပ္ေတြဟာလည္း ရပ္တန္႔ သြားႏိုင္တယ္ခင္ဗ်။"
လက္ရွွိ အေျခအေနေတြမွာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ တရားရံုးကေနၿပီး အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အေျခအေနေတြဟာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိပါလဲခင္ဗ်။
"၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေနာက္ပုိင္းမွာ ျဖစ္တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔က လြယ္ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ တရားရံုးက လက္ခံတယ္ဆုိတဲ့ စီရင္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကို ေဖာ္ျပထားတာရွိပါတယ္။ ၂၀၀၂ ဇူလုိင္ေရွ႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။ ဥပမာ အေရးအခင္းတခုမွာ သတ္ျဖတ္ပစ္တယ္။ စာရင္းဇယားမရဘူးခင္ဗ် အတိအက်။ အခုဇူလိုင္၇ရက္နဲ ႔ပါတ္သက္ၿပီး စာရင္းဇယားေတြနဲ႔ လုိက္တဲ့ အခါ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ စာရင္းဟာ ကိုေအာင္ထြန္းရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းထဲမွာ ေလးဆယ္ေလာက္ပဲေတြ႔တယ္။ ဒါထက္မကဘူး အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့စာရင္းေတြကို ျပည္သူေတြ၊ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြက လိုက္လံစုစည္းၿပီးေတာ့ တရားရံုးဆြဲ တင္လို႔ရႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ႕ေနမ်ား ေကာင္စီနဲ႔ Global justice ကုိ တင္တယ္ေပ့ါဗ်ာ။ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ရွိတယ္။ ဒီလုိပဲ တျခားျခား ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ တရားရံုးမွာတင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ BLCက ဦးေဆာင္ဦးရြက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ခင္ဗ်။"
ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ ႔ခ်ဳပ္ႏိုင္ငံျခားေရးရာ တာ၀န္ခံကိုမင္းႏိုင္ကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္ရွိေနသေရြ ႔ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိေနဦးမွာပဲလို႔ဆိုပါ တယ္။
" ၇ ဇူလုိင္ အေရးအခင္းကေန စလိုက္မယ္ဆုိရင္ ဒီေခတ္မွာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ရပ္တန္႔ခဲ့တာ မေတြ႔ပါဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ရပ္တန္႔သြားမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မယူဆဘူးခင္ဗ်။ ၆၂ကစမယ္ဆုိရင္ ၇၄၊ ၇၅၊ ၇၆လို သမုိင္းေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၈၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔တဲြတဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ေတာက္ေရွာက္ရွိခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသား သမဂၢေပၚေပါက္ဖုိ႔ဆုိရင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မရွိမွ ျဖစ္မယ္။ ဒီ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရွိေနသ၍ကေတာ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြက ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွိေနဦးမွာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။"
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီရဲ ႔ဥကၠဌ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္ကလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီးအခိုင္ အမာရွိလာတာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္လုပ္လုိ႔မရႏိုင္ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။
"ဇူလိုင္၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ဆုိတာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲျဖစ္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဗမာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ စၿပီး အေျခခ်ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေတြက ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ျဖစ္တယ္၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိတာကို အျမစ္ကလွန္ရမယ္ဆုိတာကို မီးေမာင္းထုိးျပလိုက္တဲ့ ပြဲလည္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဇူလိုင္ ၇ရက္ စိတ္ဓာတ္ကို ယေန႔အခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ အဆက္ဆက္က ကိုင္ဆဲြတုန္းပဲျဖစ္တယ္။ စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈအထိ ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အၿပီးကို္င္ၿပီး ဆက္ႀကိဳးစားသြားဦးမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။"
လက္ရွိအေျခအေနေတြမွာလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြကို စစ္အစိုးရဘက္က မ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးဖိႏွိပ္ေန သလိုပဲ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဘက္ကလည္း အခြင့္အခါအလိုက္စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးေတြကို ေတာင္းဆိုေနၾကတုန္းပါ။ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာလည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကိုႏွစ္ရွည္ဖမ္းဆီးထားဆဲျဖစ္ သလို သူတို႔အားလံုးလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာကလည္းေတာင္းဆိုေနၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ ဇူလိုင္၇ ရက္ကစခဲ့ တဲ့ဇာတ္လမ္းဟာ ဒီကေန႔အထိ အဆံုးသတ္လို႔မရႏိုင္ေသးဘူးလို႔ပဲေျပာရမွာပါခင္ဗ်ား။
အေၾကာက္တရားမ်ား
ငယ္စဥ္ကတည္းက အရိုးစြဲခဲ့ေသာ အေၾကာက္တရားမ်ား
ကွၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀မွာ လူမွန္းသိကတည္းက အရာရာမွာ ေၾကာက္ေနခဲ့ရတာပါ။ ငယ္စဥ္လူမွန္းသိ
တတ္စ ကတည္းက အေမက ေျပာမရတဲ့ အခါရပ္ကြက္ထဲက အမူးသမားနဲ႕ေျခာက္ ဒါမွမဟုတ္ အ
မႈိက္သိမ္း ေခ်းက်ဳံးတဲ့ ကုလားႀကီးနဲ႔ ေျခာက္လို႕ေၾကာက္ရ။ ေက်ာင္းတက္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ျပန္
ေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို ေမာ္ေတာင္ မၾကည့္ရဲေအာင္ ေၾကာက္ရ၊ အရုိက္ၾကမ္းတဲ့ အတန္းပိုင္
ဆရာကို ေၾကာက္ရနဲ႕၊ က်ြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ဆို အေပါ့သြားခ်င္တာ ဆရာကို ခြင့္မေတာင္း
ရဲလို႕ အတန္းထဲမွာ ေသးထြက္က်တဲ့ အထိ ေၾကာက္ခဲ့ရတာပါ။
အပိုေတြလို႕ တခ်ိဳ႕ ငယ္သူေတြ ထင္ၾကရင္ ကိုယ့္ပါတ္ဝန္းက်င္က အသက္ေလးဆယ္ တန္းေလာက္
သူေတြကို ေမးၾကည့္ပါ။ ေက်ာင္းမွာဆိုလဲ အဆင့္ဆင့္ ႀကိဳးကိုင္ဖို႕ သူတို႕ဖြဲ႕ထားခဲ့တဲ့ ေတဇလူငယ္၊
ေရွ႕ေဆာင္လူငယ္၊ လမ္းစဥ္လူငယ္ စတာေတြကို မျဖစ္မေန ၀င္ခိုင္းတာေတြ
ကို မျငင္း၀ံ႔ေအာင္ ေၾကာက္ခဲ့ရတာေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြဆိုလဲ ပါတီ၀င္မွ၊ ေဖါင္ႀကီးသင္တန္း
တက္မွဆို ရာထူးမတက္မွာ ေၾကာက္လို႕ ဇြတ္မွိတ္ၿပီး လုပ္ၾကရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။
ဆင့္ပြါးလာေသာ ရုပ္ပိုင္းစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေၾကာက္တရားမ်ား
အဲဒါေတြ မဟုတ္ဘဲ လမ္းေဘး ေစ်းေရာင္းေတာ့ ျမဴနီစပယ္ေၾကာက္ရ၊ ဆိုင္ခင္းေရာင္းျပန္ေတာ့
မခ်ိမဆန္႕အခြန္အခေတြနဲ႕ေစ်းလူႀကီးဆိုတာကို ေၾကာက္ရ၊ ရပ္ကြက္ထဲေနျပန္ေတာ့ ရပ္ကြက္
ေကာင္စီ (အခုရအဖ)ဆိုတာေတြ ေၾကာက္ရ၊ အခုတခါ လမ္းေဘးက အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိေတြကို
ေန႕တြက္ေပးၿပီး စြမ္းအားရွင္ေတြဆိုတဲ့ တံဆိပ္ကပ္ လူေတြကို ႏွိပ္စက္လို႕ ေႀကာက္ႀကရၿပန္ေရာ၊
ယူနီေဖါင္း မပါတာေတြေတာင္ ဒီေလာက္ ေၾကာက္ေနရမွ ယူနီေဖါင္း ဝတ္ထားတဲ့ ရဲတို႕ စစ္တပ္တို႕
ဆို ေျပာဖို႕ေတာင္ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတာင္ ကၽြြန္ေတာ္တို႕ ေနခဲ့တာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီး မွာပါ။
ေတာနယ္ေတြဆို စဥ္းစားသာၾကည့္ပါေတာ့။ အညိုေရာင္ အမဲေရာင္စတဲ့ သူတို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့
နယ္ေျမေတြမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေပၚတာဆြဲခြင့္ လိုင္စင္ရ၊ မုဒိမ္းက်င့္ခြင့္လိုင္စင္ရ၊ လူသတ္ခြင့္လိုင္စင္
ရတဲ့ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြေပါ့။
ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေႀကာက္ေနရတာေတာင္ အားမရႏုိင္ၾကေသးဘဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုပါ ခ်ိဳးႏွိမ္မွူ
အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြနဲ႕ စနစ္တက် ဖိႏွိပ္ခံရပါေသးတယ္။ ဘာသာေရး အဆံုးအမေတြထဲက လိုသလိုထုတ္ႏွုတ္
ၿပီး စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာပါ ခ်ိဳးႏွိမ္ၾကျပန္ပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ တနာရီ တမိနစ္ တစကၠန္႕ပဲ ႀကီးသူ
ကိုေတာင္ ေလးစားရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြက အစခ်ီလို႕ အရပ္ဘက္မွာ၊ စစ္တပ္ထဲမွာ အထက္အရာရွိ
အဆင့္ဆင့္ကို လံုးဝျပန္မလွန္ရဲေအာင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ထားလိုက္တာ၊ ကိုယ့္ထက္ တဆင့္ေလာက္ ျမင့္သူကို
ေတာင္ အဲဒီေလာက္ ေၾကာက္ရေအာင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ထားမွေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေလာက္ ႀကီးတဲ့အေကာင္
ႀကီးကို ေမာ္ေတာင္ မၾကည့္ဝန္႕တာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
အေၾကာက္တရားအေပၚ ရင္ဆိုင္အံတုခဲ့ဘူးသည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ား
အဲဒီလိုရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ခ်ိဳးႏွိမ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၈၈အေရးအခင္း
ေလာက္ ႀကီးမားတဲ့ အေရးအခင္းႀကီး ျဖစ္ပြါးခဲ့ရတယ္ဆိုတာ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မယံု
ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။ တဖက္က ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုယင္ေတာ့ ဒီေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ရသူေတြ
ကို ျပန္တုန္႕ျပန္ ခ်င္လာေလာက္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္အထိ မတရားမွူေတြကို ျပည္သူလူထုေတြ ခါး
စည္း ခံခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ျပေနတာပါဘဲ။
တသက္လံုး လူတကာကို အႏိုင္က်င့္လာခဲ့တဲ့ အာဏာရွင္ ေနဝင္းတေယာက္ကေတာ့ လူထုအားဆိုတာ
ဒါပါပဲလား ဆိုတာ ေသသည္အထိ သတိရသြားမွာပါ ။မ.ဆ.လရဲ႕ အေမြခံသား န.အ.ဖဆိုတဲ့ စစ္
ဗိုလ္မ်ားကလဲ ဒီနည္းလမ္းကိုသာ အားထားရာအျဖစ္ ယူမွတ္ၿပီး လက္နက္နဲ႕ေျခာက္၊ အာဏာနဲ႕
ေျခာက္ၿပီး ဒီလမ္းကို ဆက္ေရွာက္ေနၾကျပန္ပါတယ္။ ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ ပိုပိုၿပီးဖိႏွိပ္လာခဲ့ပါတယ္။
လက္နက္နဲ႕ အၾကမ္းဖက္ ေျဖရွင္းတာမ်ိဳးေတြ၊ တကယ့္ရာဇဝတ္သားႀကီးေတြလို ႏွစ္ရွည္ေထာင္
ဒဏ္ေတြ မတရားခ်တာမိ်ဳးေတြ ကစလို႕ နည္းစံုလမ္းစံုနဲ႕ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ဖိႏွိပ္လို႕ မလွန္ႏိုင္ေအာင္
ကို ဖိလုပ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေအာင္ျမင္္တယ္၊ မေအာင္ျမင္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ အဆင့္ဆင့္
ျဖစ္ပြားလာခဲ့တဲ့ လူထုအံုႂကြမွူေတြ ေက်ာင္းသား လုပ္ရွားမွူေတြကို ၾကည့္ယင္ သိႏုိင္ပါတယ္။
အခု ေနာက္ဆံုးျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္တဲ့ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးဟာ
တကမၻာလံုးကိုေတာင္ တုန္လွူပ္ေစခဲ့တဲ့ သက္ေသပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူလူထုေတြဟာ အခါအခြင့္ႀကံဳတိုင္း သူတို႕ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ၿပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
ကို လိုလားတဲ့ ဆႏၵ၊ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္အေပၚ ခါးသီးတဲ့ သေဘာထားကို စစ္အာဏာ သိမ္းခံရၿပီးတဲ႔
၈၈ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း အဆမတန္ ၾကီးျမင့္လာတဲ႔ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အၾကပ္အတည္း
ေတြ ၾကားထဲမွာ သူတို႕ဘဝ ရွင္သန္ေရးအတြက္၊ မေသရံုတမယ္ စားေသာက္ ေနထိုင္ေရးအတြက္
ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားေနရင္းနဲ႔ေတာင္ အႀကိမ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ထုတ္ေဖၚ ျပသခဲ႔ၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီ နည္းလမ္းက်က် တရားမွ်တစြာ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္သာ ရွိမယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွား
သူေတြဟာ ဘာမဲဆြယ္လႈပ္ရွားမႈမွ မလိုပဲ အိမ္မွာအိပ္ေနရင္ေတာင္ အခ်ိန္တန္တဲ႔အခါ သူတို႕
မဲပံုးေတြ ျပည္႔ေနမွာပါ။
၁၉၉၀ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ သက္ေသပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ျပည္သူ
လူထုေတြဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႕အခြင္႕အေရး အေျခခံအခ်က္ေတြကို ရယူပိုင္ဆိုင္လို
တဲ႔ ဆႏၵေတြ အၿမဲ ရွိေနပါတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူလူထုမွာ
ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈ အျပည္႕အဝရွိတယ္ လို႕ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။
ဆႏၵျပရင္ ပစ္သတ္မယ္ဆိုၿပီး ေမာင္းတင္ထားတဲ႔ ေသနတ္ေျပာင္းေတြေရွ႔မွာ ခ်ီတက္ဆႏၵ
မျပရဲတာနဲ႔၊ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းတုန္းက ေရသန္႕ဘူးေလး
လွဴမိတာေတာင္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္တတ္တဲ႔ န.အ.ဖကို တရားဝင္မဆန္႕က်င္
ရဲတာကို ႏိုင္ငံေရးမႏိုးၾကားဘူးလို႕ေတာ့ အလြဲ မသံုးသပ္ၾက ေစခ်င္ပါဘူး။
သူသူကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္သူမဆို ကိုယ္႕အသက္ ဆံုး႐ႈံးရမွာ၊ ဒို႕အေရးလို႕ တခြန္းေလး
ေအာ္မိတာနဲ႔ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေထာင္ထဲမွာ သြားေနရမွာကုိ ေၾကာက္တာဟာ တရားနည္းလမ္း
က်ပါတယ္။ နဂိုကတည္းကို စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ဟာ သူတို႔ရဲ႔ အာဏာသက္ ရွည္ေရး
အတြက္ အေၾကာက္တရားကို စနစ္တက် ပ်ိဳးေထာင္ ေပးခဲ႔တာပါ။
ေၾကာက္စိတ္ကို ဘယ္လို ဖယ္ရွားႏုိင္ပါမလဲ
ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး တခဲနက္ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာဖို႕ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အထက္မွာ ေဖၚျပခဲ႕သလိုပဲ
ျပည္သူလူထု ရင္ထဲမွာ အရိုးစြဲေနတဲ႕ အဲဒီအေၾကာက္တရားကို ဘယ္လို ဖယ္ထုတ္ေပးရမလဲ ဆိုတာ
အဓိကက်တဲ႔ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတျပည္လံုးက ျပည္သူေတြရင္မွာ စူးဝင္ေနတဲ႔ အဲဒီ
အေၾကာက္တရားဆိုတဲ့ သပ္တေခ်ာင္းကို ဆြဲႏႈတ္ေပးႏိုင္တဲ႔ေန႔ဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္
အျမစ္ျပဳတ္တဲ႔ေန႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ရည္ၫြန္းတဲ႔ ျပည္သူလူထုဆိုတာ သာမန္အရပ္သူ
အရပ္သားေတြ သာမကပဲ ဌာနအသီးသီးက အရပ္ဖက္ဝန္ထမ္းေတြ၊ စစ္အာဏာရွင္
လက္တဆုပ္စာကလဲြရင္ ေအာက္ေျခဝန္ထမ္း လက္နက္ကိုင္ အသီးသီးေတြလည္း
အႀကံဳးဝင္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္တစုနဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ လက္ေဝခံတခ်ိဳ႕ကလြဲရင္ အားလံုးဟာ
အေၾကာက္တရားနဲ႕ ခ်ဳပ္ကိုင္ခံေနရတာပါ။
အဲဒီလူေတြအားလံုးသ ာအမွန္တရား(သို႕) မိမိတို႕ရဲ႔ သေဘာဆႏၵကို ေဖၚထုတ္တာဟာ
ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္လာခဲ႔မယ္ ဆိုရင္ ေရွ႔ဆက္ေရးရမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕
ျမန္မာ့ႏိုင္ေရးသမိုင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတာ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္လို သမိုင္းထဲမွာ
သင္ရတဲ႔ အျဖစ္မ်ိဳးကို ေရာက္သြားမွာ က်ိန္းေသပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စာမ်က္ႏွာ အနည္းငယ္ေလာက္နဲ႔ အေၾကာက္တရားကို ေျဖရွင္းလိုက္ရင္ ျပႆနာ
ေတြ အားလံုးေျပလည္သြားမယ္လို႕ ေရးျပရတာ လြယ္ပါတယ္၊ လက္ေတြ႕ လူထုၾကားမွာ ေျဖရွင္း
ေဆာင္႐ြက္ၾကဖို႕ လုပ္ေဆာင္ရာမွာေတာ႔ အင္မတန္သိမ္ေမြ႕ၿပီး လက္ဝင္တဲ႔အလုပ္ပါပဲ။
ေၾကာက္ေနတာကို မေၾကာက္ပါနဲ႔လို႕ ေျပာဖို႕ လြယ္ေပမယ္႕ အဲဒီအေၾကာက္တရားက
တကယ္ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႕ကေတာ႕ သိပ္မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္
ခက္ခဲတဲ႔ အလုပ္မ်ိဳးေတာ့လဲ မဟုတ္ပါဘူး။
ကာယကံရွင္မ်ား ကိုယ္တိုင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ လိုပါသည္
အေၾကာက္တရားဆိုတာ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ စူးဝင္ေနတဲ႔ သပ္တေခ်ာင္းလို႕ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခဲ႔ၿပီး
ပါၿပီ။ ဆူးဆိုတာ စူးဝင္တုန္းကလဲ နာသလို၊ ဆူးရွိေနတုန္းမွာလဲ နာက်င္ခံစားေနရတာပါပဲ။
ျပန္ႏႈတ္မယ္ဆိုရင္လဲ အဲဒီနာက်င္မႈ ႏွစ္ရပ္ေပါင္းၿပီး ပိုေတာင္ ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တဲ႔ သေဘာက ေဝဒနာရွင္ ကိုယ္တိုင္မွာ အဲဒီဆူးကို တကယ္ႏႈတ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵနဲ႔
ပူးေပါင္း ပါဝင္မွ ဒီေဝဒနာကို ကုစားႏိုင္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဆူးဆက္ရွိေနရင္ အေျမ့ေျမ့နဲ႔ ဘဝ
တေလ်ာက္လံုး နာက်င္ေနမယ္ဆိုတာကို တကယ္သေဘာေပါက္သလို ဆူးႏႈတ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ
တခဏတာ အျပင္းအထန္ နာက်င္မႈ ခံစားရေပမယ္႕ ဆူးထြက္ၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ကစလို႕
က်န္းမာ ေပ်ာ္႐ြင္စြာ ေနထိုင္ သြားႏိုင္မယ္ဆိုတာ ကာယကံရွင္ ကိုယ္တိုင္ လကၡံဖို႕ လိုပါတယ္။
အဲဒီလိုပါပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူေတြကိုလည္း အေၾကာက္တရားနဲ႔ ဆက္ေနသြားမယ္ ဆိုရင္
အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ရဲ႕ ေအာက္မွာ ကၽြန္သက္ရွည္သြားမယ္။
အေၾကာက္တရားကို ပယ္ေဖ်ာက္မယ္ဆိုယင္ေတာ့ လက္တေလာမွာ ခါးသီးျပင္းထန္တဲ႔ တိုက္ပဲြေတြ
ႀကံဳရင္ ႀကံဳႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြကေတာ႕ ဒီမိုကေရစီရ႕ဲ ခ်ိဳၿမိန္တဲ႔
အသီးအပြင့္ေတြကို ခံစား ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္နားလည္ၿပီး ပူးေပါင္း
ေဆာင္႐ြက္လိုတဲ့ စိတ္ျဖစ္လာဖို႕ ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ေၾကာက္စိတ္မ်ားကို သရုပ္ခြဲၾကည့္ျခင္း
ဒီအေၾကာက္တရားကို ေျဖရွင္းဖို႕ ေယ်ဘူယ်အားျဖင္႕ သေဘာတူၿပီဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ့္
အေျခခံ အခ်က္ကေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဝုိင္းစဥ္းစားႏိုင္ပါၿပီ။ ေလာကမွာ ေၾကာက္နည္း
ေၾကာက္ဟန္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ေသရမွာ ေၾကာက္တာ၊ ဖမ္းဆီးခံရမွာ ေၾကာက္တာ၊ မိမိတို႕ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ၊ ပ်က္ဆီးးဆံုး႐ႈံးမွာ ေၾကာက္တာ၊ ကိုယ္႕ကို မွီခိုေနတဲ႔လူေတြ ခိုကိုးရာမဲ႔ ျဖစ္
မွာ ေၾကာက္တာ ဒါေတြဟာ ႀကီးမားတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မွူ (အေၾကာက္ႀကီး)လို႕ ေျပာလို႕ ရပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာ ဆရာကိုေၾကာက္တာ၊ အေကာင္ဘေလာင္ေတြကို ေၾကာက္တတ္တာ၊ သရဲတေစၦကို
ေၾကာက္တတ္တာ ၊အျခားအျခားေသာ အရိုးစဲြေနတဲ႔ အေၾကာက္တရား တခ်ိဳ႕ဟာ ပင္ကိုပါလာခဲ့တဲ့
အေၾကာက္ေသးလို႕ ေျပာလို႔ရပါတယ္။
ယုတၱိေဗဒနည္း က်က် စဥ္းစားၾကည္႔မယ္ဆိုယင္၊ ပံုမွန္အားျဖင့္ လူေတြဟာ အေၾကာက္ေသးေတြကို
ေျဖရွင္းလို႕ ရေပမယ္႕ အထက္က ေျပာတဲ႔ အေၾကာက္ႀကီးေတြကို က်ေျဖရွင္းရခက္လိမ္႕မယ္လို႕
ယူဆစရာရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ လူေတြဟာ အဲဒီအေၾကာက္ေသးေတြကို ေသသည့္တိုင္
ေအာင္ ဆက္ေၾကာက္သြားၾကပါတယ္။ ဥပမာ-သရဲေၾကာက္တဲ႔လူဟာ တသက္လံုး အဲဒီလိုပဲ ဆက္
ေၾကာက္သြားတာပါ။
အေၾကာက္ႀကီးလို႕ ေျပာတဲ႔ ဖမ္းဆီၤးခံရမယ့္ ရာဇဝတ္မႈမ်ိဳးေတြ၊ မိမိစည္းစိမ္ဥစၥာ
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္း သြားေစတဲ႔ ေလာင္းကစားမႈမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ဘဝတေလ်ာက္လံုးမွာ စိတ္ခံစားမွူကို
လိုက္လို႕ မၾကာခဏဆိုသလို ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိၾကပါတယ္။ တကယ္ နာက်ည္းခံျပင္းလာတဲ့ အခါမွာ
လဲ အဲဒီေၾကာက္စိတ္ေတြဟာ ခြန္အားအျဖစ္ ေျပာင္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေရရွည္ခိုင္မာတဲ့ စနစ္က်တဲ့
အင္အားမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာက္ရုိးမီးလို ဟုန္းကနဲ႕ ေတာက္လာၿပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတဲ့ အခါ
ျပန္ေပ်ာက္ သြားတတ္ပါတယ္။ အထက္ပါ ဥပမာကို ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ အရိုးစဲြေနတဲ႔ အေၾကာက္
ေသး ကပိုလို႕ ေျဖရွင္းရ ခက္တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရပါလိမ္႕မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပည္သူေတြ ရင္ထဲမွာ ရွိ
ေနတဲ့ အေျခအေနက အဲဒီႏွစ္မ်ိဳး ေရာေထြးေနတယ္ဆို ေသေသခ်ာခ်ာ သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ေတြ႕ပါလိမ့္
မယ္။ ရွိေနတဲ့ မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ မၾကာခဏ ဆိုသလို ဆႏၵျပ လွူပ္ရွားမွူေတြထဲမွာ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာခဲ႔
ျပီး လူထု အံုႀကြမွူေတြ ျဖစ္လာေပမယ့္ စစ္အာဏာရွင္ေတြက အင္အားသံုး ၿဖိဳခြဲလာတဲ့အခါ အရုိးစြဲေနတဲ့၊
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖိစီးလာခဲ့တဲ့ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ျပန္ၿပီး ၿပိဳကြဲသြားပါတယ္။
ရုိးစင္းေသာ နည္းလမ္းတခ်ိဳ႕
ႀကီးမားတဲ့ အေၾကာက္တရားကို မခံခ်င္စိတ္ ျပင္းျပလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဖယ္ရွားေဖၚထုတ္ေပး ႏုိင္သလို
အရုိးစြဲေနတဲ့ အငံု႕စိတ္(သို႕)အေၾကာက္ေသးကိုပါ ဖယ္ရွားေပးဖို႕ လိုပါတယ္။ တိရိစၦာန္ေတြမွာ ငယ္
စဥ္ကတည္းက ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့ အေကာင္ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ အေကာင္ႀကီးလာေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့
မွ မလွန္ရဲေတာ့ သလိုပါပဲ။ န.အ.ဖဟာ ဒီအခ်က္ကို အခြင့္အေရးယူၿပီး လူထုကို ငယ္ႏိုင္လို လုပ္ေန
တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေၾကာက္ေသးေတြကို ေျဖရွင္းဖို႕ အင္မတန္ရိုးစင္းတဲ႕ နည္းလမ္းတခ်ိဳ႕ရွိ
ပါတယ္။
အဂၤလိပ္စကား အီဒီယမ္မွာ(Face it)ဆိုတဲ႔ အသံုးေလးတခု ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။ သူတို႕ဆီမွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔
ႏွစ္အေတာ္ၾကာေလာက္က ျပဇတ္ေတြ ကတဲ႔အခ်ိန္မွာ တခ်ိဳ႕သရုပ္ေဆာင္ေတြဟာ ဇတ္ခံုရဲ႕အရွိန္ကို
ေၾကာက္တာေရာ ပရိတ္သတ္ကို ေၾကာက္တာေရာနဲ႕ တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားေနတဲ႔အခါ သူတို႕အ
ခ်င္းခ်င္း အားေပးတဲ့ အေနနဲ႕ (Don’t worry man , face it )လို႕ ေျပာေလ့ေျပာထ ေျပာထရွိပါ
တယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ႕ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ အတူတူ ရင္ဆိုင္လိုက္စမ္းပါလို႕ ေျပာတာပါပဲ။ အဲဒီစကား
တလံုးနဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ကိုု ဖယ္ရွားၿပီိး ရင္ဆိုင္ရင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားတဲ႔ အနုပညာရွင္ ျဖစ္သြားတဲ႔
လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္လို႕ မွတ္သားခဲ့ရဘူးပါတယ္။ သူတို႕သာ အဲဒီေၾကာက္စိတ္ကို ရင္မဆိုင္
ခဲ႔ဘူး ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္ေၾကာ္ၾကားတဲ့ သူေတြျဖစ္လာႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္တဲ႕ အခ်က္က အဲဒီရိုးစင္းတဲ႔ အခ်က္ကေလးပါပဲ။ ဘာကိုေၾကာက္ေနသလဲ ဆိုတာ
ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးေခၚသံုးသပ္ၿပီး ရင္ဆိုင္မွ ေျပလည္မယ္ဆို္ရင္ ဆိုင္လိုက္ပါဆိုတာပါပဲ။
ျမန္မာစကားပံုနဲ႔ေ ျပာရင္"လာမယ့္ေဘး ေျပးေတြ႔ " ဆိုတဲ့ သေဘာပါ။
စိတ္ပညာရဲ႕ သေဘာတရားကို နားလည္တဲ႔ တခ်ိဳ႕မိဘေတြဟာလဲ သူတို႕သားသမီးေတြရဲ႕ အ
ေၾကာက္တရားကို သိမ္ေမြ႕စြာနဲ႔ ေျဖရွင္းေပးတတ္ၾကပါတယ္၊ ဥပမာသရဲေၾကာက္တတ္တဲ႔ ခေလး
ကို မေၾကာက္နဲ႔လို႔ မေျပာပဲ ညဘက္မွာ သူတို႕ မလုပ္ရဲတဲ႔ အလုပ္မ်ိဳးကို နဲနဲခ်င္း တိုးလုပ္ခုိင္းရင္းနဲ႕
အေၾကာက္တရားကို ေဖ်ာက္ေပး တတ္ၾကပါတယ္။ တနည္းဆိုရင္ သူတို႔ေၾကာက္ေနတဲ႔ အရာနဲ႔ မသိ
မသာ ရင္ဆိုင္ခိုင္း တာပါပဲ တကယ္ ရင္ဆိုင္ၾကည္႔လို႕ ဘာမွမျဖစ္မွန္း သိလာတဲ႔အခါ အဲဒီအေၾကာက္
တရားဟာ အလိုလိုေပ်ာက္ပ်က္သြားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းတက္ေတာ့ အဲဒီီ(Face it)ဆိုတဲ့စကားလံုးေလးကို
သိလာတဲ့အခါ ႏွစ္ၿခိဳက္လို႕ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တဲ႔ ေရွာင္လႊဲလို႔လည္း မရတဲ႔
ကိစၥ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အဲဒီလိုပဲ ရင္ဆိုင္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ရာႏႈန္းျပည္႔ မဟုတ္ေပမယ့္
၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္ခဲ႔သလို
ျဖစ္မလာပါဘူး။ က်န္တဲ႔၁၀ရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ကလဲ အဲဒီကိစၥကို
ေရွာင္လႊဲမေနပဲ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ခဲ႔တဲ႔ အတြက္ ေျဖရွင္းဖို႕ အခ်ိန္ပိုရခဲ႔ပါတယ္။
ႀကံဳခဲ့ၿပီးေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွ သင္ခန္းစာမ်ား
အျခားအျခားေသာ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ဥပမာေတြ ထပ္ေပးႏိူင္ေပမယ္႕ စာဖတ္သူေတြမွာလည္း
ကၽြန္ေတာ္႔လိုပဲ ကိုယ္တိုင္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ဘူးတဲ႔ လူေတြခ်ည္းပဲမို႕ ထပ္မံ မတင္ျပေတာ့ပါဘူး။ လူ
တိုင္းသာ မတရားဘူးလို႕ထင္တဲ႔ ကိစၥေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ႕ ႀကိတ္မွိတ္ငံု႕ခံမေနပဲ ကိုယ့္အသိ
စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ကိုယ္ဝိုင္းဝန္းရင္ဆိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ မတရားတဲ႔သူေတြဟာ ေျပးစရာေျမေတာင္ ရွိမွာ
မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးကို ေခါင္းနဲ႕ ေဆာင့္ရင္ေတာ့ ေခါင္းကြဲမွာအမွန္ပါ။
ဒါေပမယ့္ မျဖစ္မေန လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တယ္လို႕ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ယံုၾကည္လာၿပီဆိုယင္
ေတာ့့ ျဖစ္ႏုိင္မယ့္နည္းလမ္းဟာ ထြက္ေပၚလာမွာပါ။
၁၉၈၈ခုႏွစ္ အေရးအခင္းတုန္းက ေျမနီကုန္းၾကက္တန္းအနီးမွာ ေက်ာင္းသားငယ္ေလး
ေတြကို ဒိုင္းေတြတုတ္ေတြကိုင္ထားတဲ႔ လံုထိန္းေတြက ရိုက္ႏွက္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ အနားမွာ
ရွိတဲ႔ျ ပည္သူလူထုက မတရားတာကို သိတဲ႔စိတ္နဲ႕ ဝိုင္းဝန္း ပါဝင္ပါတ္သတ္လာတဲ႔ အခါ
လံုထိန္းေတြ ေခြးေျပး ဝက္ေျပးေျပး ၾကရပါတယ္။ ဒါလဲမတရားတာကို လူထုအားနဲ႕
ရင္ဆုိင္ႏိုင္တဲ႔ သက္ေသျပခ်က္တခုပါ။ ေနာက္တခါ ဆႏၵျပျပည္သူလူထုထဲကို
ေသနတ္နဲ႔ပစ္တဲ႔ ကုန္သြယ္ေရးရံုးအေပၚက လက္နက္အျပည္႔အစံုနဲ႔
တပ္စိတ္တစိတ္ကို လက္နက္မဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးက ဝုိင္းဝန္းညာသံေပးၿပီး
ဖမ္းဆီး လက္နက္သိမ္းႏိူုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၈၈အေရးအခင္းကာလမွာလဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
ပ်က္သြားတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ရပ္ကြက္ကို ကိုယ္စည္းရိုးကာလို႕ ကိုယ့္လံုၿခံဳေရးကို
ကိုယ့္အသိစိတ္ဓါတ္နဲ႔ကိုယ္ တာဝန္ယူခဲ႔ၾကရတာပါ။ ဘယ္မသမာသူ တေယာက္
ဒါမွမဟုတ္ စစ္ကားတစီးမွ က်ဴးေက်ာ္မဝင္ေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ တကယ္ဆိုယင္
အဲဒီအခ်ိန္ဟာ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရဲ႕ အစပါ။ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွၿမိဳ႕နယ္၊
ၿမိဳ႕နယ္မွ တိုင္းနဲ႕ျပည္နယ္၊ အဲဒီကမွတျပည္လံုးအထိ အရပ္ဘက္
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေဖၚေဆာင္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို႕
အခြင့္အေရး ဆက္မယူႏုိင္ခဲ့ၾကပါဘူး။
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ အာဏာသိမ္းတဲ႔အခ်ိန္ကစလို႕
ပစ္ေတာ႔ခတ္ေတာ႕မယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာက္တရားက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕
ခိုင္မာတဲ႔ စုစည္းမႈေတြကို တခုၿပီးတခုၿဖိဳခဲြသြားတာပါ။ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲခံရ
တဲ႔ေနရာက လက္ခ်ိဳးေရလို႕ရပါတယ္။ သူ႕အလိုေလ်ာက္ၿပိဳကဲြသြားတဲ႔
ေနရာေတြက ေရတြက္လို႕ေတာင္ မရပါဘူး။ ဒါဟာအေၾကာက္တရားက
ေပးတဲ႔ ဆံုး႐ံႈးမႈတခုပါ။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲဝံ႕စုစည္းစြာနဲ႕ တခါေအာင္ပဲြခံႏိုင္ခဲ႔ျပန္ပါတယ္။
ၿပီးမွ နအဖ ၿခိမ္္းေျခာက္ထုတ္ျပန္တဲ႔ ဥပေဒေတြကို ေၾကာက္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ႐ံႈးခဲ႔ရျပန္တာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ထင္သာျမင္သာတဲ႔ ဥပမာတခု ေနာက္ဆံုးေပးခ်င္ပါေသးတယ္။
လူမိုက္အစုတ္အျပတ္ေတြကို ေကာက္သင္းေကာက္ထားတဲ႔ စြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔
နအဖရဲ႕ ေန႕စားလူမိုက္ေတြ လွည္းတန္းမွာ မစုစုေႏြးတို႕အဖဲြ႔ေတြကို အတင္းဝင္ဆဲြေနတဲ႔
အခ်ိန္မွာ ဒီလွည္းတန္း အနီးဝန္းက်င္မွာ လူဦးေရ ဟာ မရွိဘူးဆိုရင္
၅၀၀နီးပါးေလာက္ရွိပါတယ္။ စြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔ ကေလကေခ် အုပ္စုေတြက
လြန္ေရာကၽြံေရာ ၂၀ေယာက္ေက်ာ္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီဓါတ္ပံုကို ဒီေဆာင္းပါးေရး
ေနတဲ႔အခိ်န္မွာ ၾကည္႔ရင္းစဥ္စားမိတာတခုက အဲဒီလွည္းတန္းပရိတ္သတ္ေနရာမွာ
ဟိုတုန္းက ေျမနီကုန္းက ပရိတ္သတ္သာဆိုရင္ အဲဒီစြမ္းအားရွင္ဆိုတဲ႔
လူေတြ ေခြးေျပးဝက္ေျပးေျပးရမွာပါ။
ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကသူ
ေတြကို မတရားႏုိင္ထက္စီးနင္း လုပ္ခံေနရမွန္းလဲလည္း သိပါရဲ႕ နဲ႔ဝင္ပါတ္သက္
ရင္ ငါပါဒုကၡျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာက္တရားေၾကာင္႕ ျပည္သူလူထု
အမ်ားႀကီး ၾကားမွာ အဲဒီလက္တဆုတ္စာ လူတစုက မတရားလုပ္ႏိုင္တာပါ။ ဒီေနအထိ
လည္း လူၾကားသူၾကားထဲမွာပဲ လိုင္စင္ရ အာဏာပါးကြက္သားမ်ားလို အႏိုင့္ထက္ျပဳ
က်င့္ ႏိုင္ေနၾကတာပါ။
ျပည္သူလူထု ပိုင္ဆိုင္ေသာအရာ
ကၽြန္ေတာ္ နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ တင္ျပခ်င္တာက တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာဆိုသည္မွာ
မိမိတို႕ ျပည္သူလူထု ပိုင္ဆိုင္ေသာ အရာျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ
က္ိုယ့္ကို အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္သူကို ေရြး ခ်ယ္ပိုင္ခြင့္၊ အမ်ားသေဘာတူတဲ့ ဥပေဒေတြ
ျပဌန္းပိုင္ခြင့္၊ တရားစီရင္ႏုိင္တဲ့ အာဏာကို မိမိတို႕သေဘာက်တဲ့ သူကို အပ္ႏွင္းပိုင္ခြင့္
စတာေတြ အအပါအဝင္ အမ်ားျပည္သူနဲ႕ သက္ဆိုင္သမွ် အားလံုးဟာ ျပည္သူအားလံုး
ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။
မိမိပိုင္ဆိုင္တဲ့အိမ္ကို တပါးသူ ဝင္ေရာက္ ႏိုင္ထက္စီးနင္း လုပ္ရင္ ျပန္လည္တြန္းလွန္ရမယ္ ဆိုတာ
လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ လူပီသတဲ့ အခြင့္အေရးအားလံုးကို အႏုိင္ထက္ ၿပဳက်င့္ သိမ္းယူထား
တဲ့သူေတြကို တြန္းလွန္ဖယ္ရွားဖို႕ ဆိုတာ ပိုေတာင္ လုပ္သင့္တဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ္႔ရဲပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ကိုယ္႔လက္ထဲျပန္ေရာက္ဖို႕ အတြက္ မိမိတို႕ကို ဖိစီးၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ႔
အဲဒီ အေၾကာက္တရားေတြကို လက္ေတြ႔ နည္းလမ္းရွာ ရင္ဆိုင္ၾကည္႔တဲ႔
နည္းနဲ႔ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ အေျဖရွာၾကည္႕ၾကပါစို႕လို႕ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၄၆ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ေန႕မွာ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္
ႀကီးမ်ား၊ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ရဲေဘာ္အားလံုးနဲ႕ ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့ တိုက္ပဲြဝင္ရဲေဘာ္အားလံုး
ကို ဦးညြတ္ ဂုဏ္ျပဳလွ်က္)
D-Wave
Subscribe to:
Posts (Atom)
